බව්තීස්මය ගැන, ඩෝනටිස්ට්වරුන්ට එරෙහි (On Baptism, Against the Donatists) පොත 5

Saint Augustine, De baptismo contra donatistas, “On Baptism, against the Donatists”, in Sinhala. Book 5.


1 වන පරිච්ඡේදය

1. මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයින්ගේ හෝ භේදවාදීන්ගේ පැත්තේ සිට සභාවට මනුෂ්‍යයින් පැමිණෙන කල, ඔවුන් කලින් ශුභාරංචියේ වචනවලින් කැප කළ ආකාරයට බෞතීස්මය ලැබූ අය නැවත බෞතීස්ම නොකිරීමේ කතෝලික සභාව අනුගමනය කරන සිරිත වර්තමානයේ ආරක්ෂා වී ඇති බවට ආශීර්වාද ලත් සිප්රියන්තුමාගේ සාක්ෂිය අප සතුව ඇත. සිප්රියන්  තුමාම එම ප්‍රශ්නය මතු කළ අතර, ඒ එය සත්‍යය සොයන හෝ සත්‍යය වෙනුවෙන් සටන් කරන සහෝදරයන්ගේ මුවින් පැමිණෙන ප්‍රශ්නයක් ලෙසය. මන්ද, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් නැවත බෞතීස්ම කළ යුතු බව පෙන්වීමට ඔහු කැමති වූ තර්ක අතර, කලින් ලියන ලද පොත්වල අපගේ වර්තමාන අරමුණ සඳහා අපි ප්‍රමාණවත් තරම් සාකච්ඡා කර ඇත්තෙමු. ඔහු මෙසේ කියයි: “එහෙත් සමහරුන් මෙසේ කියනු ඇත, අතීතයේදී මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන්ගෙන් සභාවට පැමිණි විට බෞතීස්මයකින් තොරව ඇතුළත් කරගන්නා ලද අයට කුමක් සිදුවේද?” මෙම ප්‍රශ්නයේදී අපගේ විවාදයේ කේන්ද්‍රීය කාරණය වන ඩොනටිස්ට්වරුන්ගේ සමස්ත තර්කයම යටපත් කෙරෙයි. මන්ද, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන්ගෙන් පැමිණි අය සැබවින්ම බෞතීස්ම නොවූයේ නම් සහ ඔවුන්ගේ පව් තවමත් ඔවුන් කෙරෙහි පැවතියේ නම්, එවැනි මිනිසුන් සිප්රියන්  තුමාට පෙර පැමිණි අය විසින් හෝ සිප්රියන්  තුමා විසින්ම එකමුතුකමට ඇතුළත් කරගන්නා ලද විට, කාරණා දෙකෙන් එකක් සිදු වූ බව අප පිළිගත යුතුය – එනම් එවැනි මිනිසුන් සමග එකමුතුකම නිසා සභාව විනාශ වූ බව, නැතහොත් එකමුතු බවෙන් රැඳී සිටින ඕනෑම කෙනෙකුට වෙනත් මිනිසුන්ගේ කුප්‍රකට පාපවලින් පවා තුවාල සිදු නොවන බවය. එහෙත් සිප්රියන්  තුමා පවසන පරිදි බෞතීස්ම නොවී සභාවට ඇතුළත් වූ අය සමග ඇති වූ එකමුතුකමෙන් ඇති වූ දූෂණය නිසා සභාව විනාශ වූ බව ඔවුන්ට පැවසිය නොහැකිය – මන්ද එසේ වුවහොත් අනෙක් අතට සභාව එකල විනාශ වී තිබුණේ වී නම්, ඔවුන්ට ඔවුන්ගේම සම්භවයේ වලංගුභාවය පවත්වා ගත නොහැකිය, සිප්රියන්  තුමාගේ ප්‍රාණ පරිත්‍යාගය සහ පූජනීය ග්‍රන්ථ පුලුස්සා දැමීම අතර සිදුවීම්වලට වසර හතළිහකට වැඩි කාලයක් ගත වූ බවත්, එයින් ඔවුන් භේදයක් ඇති කර ගැනීමට අවස්ථාව ලබා ගත් බවත්, ඒ අනුව ඔවුන්ගේ අපහාසවල දුම පැතිර ගිය බවත් කොන්සල්වරුන්ගේ ලැයිස්තුවෙන් ඔප්පු වන්නේය. එබැවින් දන්නා පරිදි වැරදිකරුවන් වුවද, ඔවුන් සමග ඇති වන එවැනි කිසිදු එකමුතුකමකින් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ එකමුතුකම දූෂිත නොවන බව පිළිගැනීමට ඔවුන්ට සිදු වී ඇත. තවද, මෙම ප්‍රකාශනයෙන් පසුව, අප කියවා ඇති පරිදි, අපෝස්තුළුවරුන් විසින් සමානව පිහිටුවන ලද මුළු ලෝකයේම සභාවලින් වෙන් වීමට ඔවුන් බැඳී සිටින බව පැවසීමට සහ එය පවත්වා ගෙන යාමට ඔවුන්ට සාධාරණීකරණය කළ හැකි කිසිදු හේතුවක් සොයා ගැනීමට නොහැකි වනු ඇත. අනෙක් අයට කිසිදු ආකාරයක වැරදිකරුවන්ගේ මිශ්‍රණයකින් විනාශ විය නොහැකි වුවද, ඔවුන් ඒ අය සමග සමගියෙන් සිටියේ නම් ඔවුන් විනාශ නොවනු ඇත, ඔවුන්ගේ සහෝදරයන්ගෙන් වෙන්වීමෙන් සහ සාමයේ බැඳීම බිඳ දැමීම නිසා වන භේදයෙන් ඔවුහු තමන් කෙරෙහිම විනාශය පමුණුවා ගත්හ. මන්ද, වෙන්වීමට ප්‍රමාණවත් හේතුවක් නොමැති නම්, ඔවුන්ගේ භේදය පැහැදිලිවම උල්ලංඝනය කිරීමකි. කුප්‍රකට වැරදිකරුවන් පවා සභාව තුළ එකමුතුකමෙන් බැඳී සිටින කල යහපත දූෂිත බවට පත් කළ නොහැකි නම්, වෙන්වීමට ප්‍රමාණවත් හේතුවක් නොතිබූ බව පැහැදිලිය. එහෙත් එකමුතුවෙන් බැඳී සිටීම නිසා පවතින යහපත, කුප්‍රකට වැරදිකරුවන් විසින් පවා දූෂණය නොවන බව, අපි සිප්රියන්තුමාගේ සාක්ෂියෙන් උගන්වන්නෙමු, ඔහු පවසන්නේ මෙසේය, “අතීතයේදී මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකත්වයේ සිට සභාවට පැමිණෙන මිනිසුන් බෞතීස්මය නොමැතිව ඇතුළත් කර ගන්නා ලදී.” එසේ වූවත්, ඔවුන් කෙරෙහි තවමත් පවතින ඔවුන්ගේ දේව අපහාස කිරීමේ දුෂ්ටකම බෞතීස්මය මගින් පවිත්‍ර වී නොමැති බව දැක, ම දුෂ්ටකමට සභාවේ ශුද්ධකම දූෂණය කර විනාශ කළ නොහැකි නම්, එය දුෂ්ට මිනිසුන්ගෙන් පැමිණෙන කිසිදු විෂ සහිත අපවිත්‍ර බවකින් විනාශ කළ නොහැකිය. එබැවින්, සිප්රියන්  සත්‍යය කතා කළ බවට ඔවුන් සලකන්නේ නම්, ඔහුගේ සාක්ෂිය මත ඔවුහු භේදය ඇති කිරීම සම්බන්ධ වරදකරුවෝ වෙති; ඔහු සත්‍යය කතා නොකරන බව ඔවුන් පවසන්නේ නම්, බෞතීස්මය පිළිබඳ ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන් ඔහුගේ සාක්ෂිය ඔවුන් භාවිත නොකළ යුතුය.

2 වන පරිච්ඡේදය

2. එහෙත් දැන් අප සිප්රියන්  තුමා වැනි සාමකාමී මිනිසෙකු සමග වාදයක් ආරම්භ කරගෙන තිබෙන බැවින්, අපි ඒ ගැන කතා කරමු. මන්ද, ඔහු තමාට එරෙහිව විරෝධතාවක් ගෙන ආ විට, ඔහුගේ සහෝදරයන් විසින් එයට උපදෙස් දෙන ලද බවට ඔහු දැනගෙන සිටියේය. “එසේ නම්, අතීතයේදී, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකත්වයේ සිට සභාවට පැමිණ, බෞතීස්මය නොමැතිව ඇතුළත් වූ අයට කුමක් සිදුවේද?” ඔහු පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ කියයි, “ස්වාමින් වහන්සේට, උන් වහන්සේගේ දයාවෙන්, සමාව දීමට හැකිය. ඔවුන් උන් වහන්සේගේ සභාවට අවංකව ඇතුළත් කරගෙන ඇති අතර, ඔවුහු සභාව තුළ නින්දට වැටී සිටින එහෙත් ඔවුන් උන් වහන්සේගේ සභාවේ දීමනාවලින් වෙන් කිරීමට නොහැකි වේ.” ඇත්ත වශයෙන්ම ඔහු උපකල්පනය කර ඇත්තේ ප්‍රේමය බොහෝ පාප වසන බවයි. එහෙත් ඔවුන් සැබවින්ම බෞතීස්ම වී ඇත්නම්, ඔවුන් නැවත බෞතීස්ම විය යුතු යැයි සිතූ අය විසින් මෙය නිවැරදිව වටහා නොගන්නා ලද්දේ නම්, එම දෝෂය එක්සත්කමේ ප්‍රේමයෙන් බොහෝ කාලයක් ඒ ආකාරයට ආවරණය වී තිබිණි. එයට හේතුව එහි අසමගිය සහ යක්ෂයාගේ ආත්මය පැවති නිසා නොව, හුදෙක් මිනිස් දුර්වලතාවය අන්තර්ගතව පවතින තාක් කල්ය. ප්‍රේරිතවරයා පවසන පරිදි එය මෙසේය, “නුඹලා යම් කාරණයක් ගැන වෙන අභිප්‍රායක් ඇත්තාහු නම්, ඒකත් දෙවියන්වහන්සේ නුඹලාට එළිදරව්කරනවා ඇත.” පිලිප්පි 3:15 එහෙත් බෞතීස්මය කතෝලික සභාවේ පමණක් පවතින්නේ නම්, බෞතීස්මය අප හා ඔවුන් යන දෙපාර්ශ්වයම සමග පවතින්නේ නම්, නැතහොත් කිසිසේත්ම බෞතීස්ම නොවන්නේ නම්, ශුද්ධ වූ බිඳීමකින් එක්සත්කමෙන් වෙන් වී සිටින අයට දුක් වේ. එබැවින්, ඔවුන් නැවත බෞතීස්ම කළත්, බෞතීස්ම කිරීමට අපොහොසත් වූවත්, ඔවුහු සාමයේ බැඳීමක නොසිටිති; එම නිසා ඔවුන්ගේ වරද සුව කරන්නේ කෙසේදැයි ඔවුන් තෝරා ගත යුතුය. එහෙත් නැවත බෞතීස්මයකින් තොරව අපි සංවර්තනය වූ අය සභාවට පිළිගන්නෙමු නම්, සිප්රියන්  තුමා පැවසූ පරිදි අපට එකමුතුකම පවත්වා ගැනීමෙන් වැරදියට බෞතීස්ම වූ අයට පවා සමාව දිය හැකිය. (කලින් පොත්වල සඳහන් කර ඇති පරිදි, මෙම කරුණ දැනටමත් පැහැදිලි බව මම සිතමි,) එහෙත් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන්ගේ විකෘති කිරීම් මධ්‍යයේ වුවද ක්‍රිස්තියානි බෞතීස්මය එහි අඛණ්ඩතාව ආරක්ෂා කර ගත හැකි නම්, එවිට ඒ කාලයේ කිසිවෙකු නැවත බෞතීස්ම වුවද, එක්සත්කමේ බැඳීමෙන් ඉවත් නොවී, සාමය සඳහා ඇති එම ප්‍රේමය නිසා ඔවුන්ට තවමත් සමාව ලබා ගත හැකිය. බෞතීස්මයකින් තොරව පිළිගත් අයට පවා සභාවේ දීමනාවලින් වෙන් නොකළ යුතු බව සිප්රියන්  තුමා සාක්ෂි දරයි. තවද, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් සහ භේදවාදීන් සමග ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය නොපවතින බවට වන කාරණය සත්‍ය නම්, බෞතීස්ම නොවී පවා මිනිසුන්ගේම පව්වලට සමාව ලැබුණේ නම්, එක්සත්කමේ ස්ථාවර වූ අයට අන් අයගේ පව්වලින් රිදවිය හැකි වන්නේ තෙතරම් අඩුවෙන්ද! මන්ද, සිප්රියන්ට අනුව, එක්සත්කමේ බැඳීම එතරම් ඵලදායී නම්, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකත්වයෙන් එයට පැමිණීමට කැමති බෞතීස්ම නොවූ අය පවා, එමඟින් තමන්ගේම පාප නිසා විනාශයෙන් බේරුණේ නම්, එක්සත්කමෙන් වෙන් වීමට අකමැති අය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල වෙනත් මිනිසුන්ගේ පාපවලින් ඔවුන්ට රිදවිය හැක්කේ කෙසේද?

3 වන පරිච්ඡේදය

3. එහෙත් සිප්රියන්  තවදුරටත් පවසන්නේ මෙයයි, “මිනිසුන් එක් වරක් වැරදි කළ නිසා සෑම විටම ඔවුන් වැරදි බව සිතිය යුතු නොවේ, මන්ද ප්‍රඥාවන්ත හා දේව බය ඇති මිනිසුන්ට සත්‍යය ඔවුන්ගේ ඇස් ඉදිරිපිට පැහැදිලිව තබා ඇති විට, තම සහෝදරයන්ට සහ සෙසු පූජකයන්ට එරෙහිව මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් වෙනුවෙන් මුරණ්ඩු ලෙස හා නොපසුබටව සටන් කිරීමට වඩා සතුටින් සහ සම්පූර්ණ හදවතකින් යුක්තව සත්‍යය අනුගමනය කිරීම සුදුසුය,” ඔහු වඩාත් පරිපූර්ණ සත්‍යය ප්‍රකාශ කරයි; පැහැදිලිව ප්‍රකාශ වන සත්‍යයට විරුද්ධ වන මිනිසා තම අසල්වැසියන්ට විරුද්ධ වනවාට වඩා තමාටම විරුද්ධ වන්නේය. එහෙත්, මට විනිශ්චය කළ හැකි තාක් දුරට මා පවසන්නේ, මා දැනටමත් ඉදිරිපත් කර ඇති බොහෝ තර්කවලට අනුව, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් අතර ලබා දෙන විට හෝ ලබා ගන්නා විට ඔවුන්ගේ විකෘතිභාවයෙන් පවා අවලංගු කළ නොහැකි බවයි. එහෙත්, එය තවමත් නිශ්චිත නොවන බව සලකා, සතුරු දෘෂ්ටි කෝණයකින් වුවද පවසා ඇති දේ සලකා බැලූ කිසිවෙකුත්, ප්‍රශ්නය අනෙක් ආකාරයෙන් තීරණය කර ඇති බව කිසිම ආකාරයකින් ප්‍රකාශ නොකරනු ඇත. එබැවින් අපි පැහැදිලි සත්‍යයට එරෙහිව කාරණා කීමට උත්සාහ නොකරමු, එහෙත් මා සිතන පරිදි, අපි පැහැදිලිවම සත්‍ය දේ වෙනුවෙන් උත්සාහ කරමින් සිටිමු, නැතහොත්, කෙසේ වෙතත්, ප්‍රශ්නය තවමත් විසඳී නොමැති බව සිතන අය සිතන පරිදි, අපි සත්‍යය සොයමින් සිටිමු. එබැවින්, සත්‍යය අප වැරදියට තේරුම් ගෙන ඇති බව පෙනී ගියහොත්, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් විසින් බෞතීස්ම කරන ලද අය අප තවමත් පිළිගන්නේ සභාවේ එකමුතුකමටට ඇලී සිටීම නිසා සමාව ලැබිය හැකි යැයි සිප්රියන්  විශ්වාස කළා හා සමාන ලෙසම අවංකභාවයකිනි. එහෙත් ඉහතදී භාවිත කළ බොහෝ තර්කවලින් පෙන්නුම් කරන ලද ආකාරයට, ජීවිතයේ හෝ ඇදහිල්ලේ ඕනෑම දෝෂයක් මධ්‍යයේ පවා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මයට එහි ඍජු බව, අඛණ්ඩතාව රඳවා ගත හැකි නම්, ඇතුළත සිටින බව පෙනෙන එහෙත් එක පරෙවියාගේ සාමාජිකයින්ට අයත් නොවන අයගේ පැත්තෙන් හෝ ඇයගෙන් වෙන් වූ අයගේ පැත්තෙන් හෝ වේවා, මේ අනුව, අතීතයේ බෞතීස්මය නැවත කිරීමට උත්සාහ කළ අයට, සිප්රියන්  විශ්වාස කළ අය සමාන ප්‍රේමයේ ක්‍රියාවක් නිසා බෞතීස්මයකින් තොරව ඇතුළත් වූ ආකාරයටම, එක්සත්කම සඳහා ඔවුන්ගේ භක්තිය හේතුවෙන් එම සමාව ලැබිය යුතුය. එබැවින්, කිසිදු හේතුවක් නොමැතිව (සිප්රියන්  විසින්ම පෙන්වා දෙන පරිදි, සභාවේ එකමුතුව තුළ තිබෙන යහපතට නපුර මගින් හානි කළ නොහැකි බැවින්), මෙම එකමුතුවෙන් පෙන්වන ප්‍රේමයේ ක්‍රියාවලින් තමන්ම වෙන් කරගන්නා ලද ඔවුන්, සමාව ලැබීමේ සියලු අවස්ථාවන් අහිමි කර ගෙන ඇත. භේදයේ අපරාධයෙන් ඔවුන්ම විනාශයට පත් වුවද, කතෝලික සභාවේ බෞතීස්ම වූ අය නැවත බෞතීස්ම නොකළද, ඔවුන් කෙතරම් කටුක දඬුවමක් ලැබිය යුතු අයද? සිප්රියන්  තහවුරු කරන පරිදි, තමන් සතුව නැති දේ, නැතහොත්, සිදුවීමේ කරුණුවලින් පැහැදිලි වන පරිදි, තමන් සතුව ඇති දේ පවා ඇය සතුව නොමැති බවට කතෝලික සභාවට එරෙහිව චෝදනාවක් ලෙස ගෙන එන දේ, එය ඇති කතෝලිකයන්ට ලබා දීමට උත්සාහ කරන්නේ කවුද?

4 වන පරිච්ඡේදය

4. එහෙත් මා ඉහතින් සඳහන් කළ පරිදි, අප සිප්රියන්ගේ ලිපි ගැන සාකච්ඡා කිරීමට පටන් ගත් බැවින්, ඔහු මෙහි සිටියා නම් පවා “මගේ සහෝදරයන්ට සහ මගේ සෙසු පූජකයන්ට එරෙහිව මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා මුරණ්ඩු ලෙස සහ නොනවත්වාම සටන් කරන බව” ඔහු නොසිතනු ඇතැයි මම විශ්වාස කරමි. ඔවුන්ගේ බරපතල වැරැද්දෙහි නොනවත්වා සිටින මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් අතර පවා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය අතිශයින්ම ශුද්ධ බවත්, ගෞරවයට පාත්‍ර විය යුතු බවත් තවමත් විශ්වාස කිරීමට අප පොලඹවන ප්‍රබල හේතු ඔහු තේරුම් ගනු ඇත. විශාල බලයක් ඇති සාක්ෂිකරුවෙකු වන සිප්රියන්  විසින්ම, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් නැවත බෞතීස්මයකින් තොරව වරක් ඇතුළත් කළ බව පිළිගත් බැවින්, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් නැවත බෞතීස්ම කළ යුතු බවට ඔහුගේ තර්කයෙන් ඒත්තු ගැන්වූ ඕනෑම අයෙකු, අනෙක් පැත්තෙන් ඇති දැඩි තර්ක නිසා, මෙම අවශ්‍යතාවය පිළිබඳ ඒත්තු ගැන්වී නොමැති අය, බෞතීස්ම වූ මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් අවංකව පිළිගත් අතීතයේ සිටි අයගේ ස්ථාවරයේම සිටින බව සලකා බැලිය යුතුය. එමගින් ඔවුන්ගේ වැරැද්ද සරලව නිවැරදි කිරීමෙන් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකව සිට බෞතීස්ම වූ, පසුව සභාවේ එකමුතුකමේ බැඳීම නිසා ඔවුන් සමග ගැලවීම ලැබීමට හැකියාව ඇති අය බව අවංකවම පිළිගත්හ. සභාවේ අතීත සිරිත, පසුව පැවති පූර්ණ සභා අධිකාරිය, ශුද්ධලියවිල්ලෙන් ලැබුණු බලවත් සාක්ෂි සහ සිප්රියන්  විසින්ම ලබාගත් සාක්ෂි සහ සත්‍යයේ පැහැදිලි තර්කනය මගින් මෙහෙයවනු ලබන ඕනෑම කෙනෙකුට, ශුභාරංචියේ වචනවලින් කැප කරන ලද ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය, පොළොවේ සිටින කිසිම මිනිසෙකුගේ වැරැද්දෙන් විකෘති කළ නොහැකි බව තේරුම් ගත යුතුය – එවැනි කෙනෙකු, එවකට වෙනත් ආකාරයකින් සිතූ එහෙත්, තම ප්‍රේමය ආරක්ෂා කර ගත් අයට, එම එකමුතුකමේ බැඳීමෙන්ම ගැලවීම ලැබීමට හැකි බව තේරුම් ගත යුතුය. ලොව පුරා විසිරී සිටින සභා සමාජය තුළ, තමන් ඵල දරන ධාන්‍ය වීමට කැමති තාක් කල්, කිසිදු තාරාවෙකුගෙන්, කිසිදු දහයියාවලින් අපවිත්‍ර විය නොහැකි වූ අය සහ දික්කසාදය සඳහා කිසිදු හේතුවක් නොමැතිව එකම එකමුතුකමේ බැඳීමෙන් තමන්ම වෙන් කරගත් අය ගැනද ඔහු මෙහිදී තේරුම්ගත යුතුය. කෙසේ වෙතත්, මත දෙකෙන් සත්‍යය කුමක් වුවත් -සිප්රියන්  එවකට දැරූ මතය හෝ සිප්රියන්  අත් නොහැරිය කතෝලික සභාවේ විශ්වීය ස්ථාවරය නිවැරදි වුවත් – මේ කාරණා දෙකේදීම ඔවුන් වඩාත් විවෘත භේදයකට මුහුණ දුන් අතර, ඔවුන්ට ගැලවීම ලබා ගත නොහැකි බවත් ඔහු හඳුනාගත යුතුය. එසේම ඔවුන් සතුව ඇති ශුද්ධ වූ සක්‍රමේන්තු සහ එකම නීත්‍යනුකූල මනාලයාගේ නොමිලෙයේ දෙන දීමනා සියල්ල ප්‍රයෝජනවත් වේ, ඒවා තිබෙන ආකාරයෙන්ම දිගටම පවතින අතර, ඒවා ඔවුන්ගේ ආත්මයන්ගේ ගැලවීම වෙනුවට ඔවුන්ගේ ව්‍යාකූලත්වය සඳහා හේතු වේ.

5 වන පරිච්ඡේදය

5. එමනිසා, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් අවංකවම තම වැරැද්ද නිවැරදි කරගෙන සභාවට පැමිණීමට සැබවින්ම උනන්දු විය යුතු වුවද, ඔවුන් සභාව තුළ බෞතීස්මය ලබා නොගන්නේ නම් ඔවුන්ට එය නොලැබෙන බව ඔවුන් විශ්වාස කළ නිසාම, මෙම තත්වයන් යටතේ වුවද, අප ඔවුන් නැවත බෞතීස්ම කිරීමට එකඟ නොවිය යුතුය. එහෙත් අනෙක් අතට, ඒ වෙනුවට, බෞතීස්මය ලැබීම පරිපූර්ණ වුවද, ඔවුන් නිවැරදි කිරීමට යටත් නොවන්නේ නම්, ඔවුන්ගේ එයින් ඔවුන්ට කිසිදු ආකාරයකින් ප්‍රයෝජනයක් නොලැබෙන බව ඔවුන්ට ඉගැන්විය යුතුය. ඒ සමගම, අනෙක් අතට, ඔවුන් නිවැරදි කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කළත්, ඔවුන්ගේ වැරැද්ද බෞතීස්මයේ පරිපූර්ණත්වය අඩු නොකරන බව ඔවුන් තේරුම්ගත යුතුය. නැවතත්, ඔවුන් නිවැරදි කිරීමට යටත් වන නිසාම ඔවුන් තුළ බෞතීස්මයට තවත් පරිපූර්ණත්වයක් එකතු නොවන බව ඔවුන් තේරුම්ගත යුතුය. එහෙත් ඔවුන්ම ඔවුන්ගේ අයුතුකම අත්හැර දැමූ විට, ‍ඔවුන් තුළ වරක් විනාශය සඳහා තිබූ දේ දැන් ගැලවීම සඳහා ක්‍රියා කිරීමට පටන් ගෙන තිබේ. මන්ද, මෙය තේරුම් ගැනීමෙන්, ඒ දෙපාර්ශ්වයම කතෝලික එක්සත්කම තුළ ගැලවීම ලැබීමේ අවශ්‍යතාවය හඳුනාගනු ඇති අතර, සැබවින්ම ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට අයිති දේ තමන්ගේම යැයි කියා ගැනීම නවත්වනු ඇත. එසේම ඔවුන් දැනටමත් තමා සතුව ඇති සත්‍යයේ බෞතීස්ම සක්‍රමේන්තුව, පෞද්ගලික දෝෂයකින් ව්‍යාකූල නොකරනු ඇත.

6. මෙයට තවත් එක් හේතුවක් එකතු කළ හැකිය, ස්වර්ගයෙන් ලැබෙන යම් ආකාරයක සැඟවුණු ආනුභාවයකින් මිනිසුන් පළමු වරට බෞතීස්ම වූ ස්ථානය කුමක් වුවත්, දෙවන වරට බෞතීස්මය ලබන ඕනෑම අයෙකු ප්‍රතික්ෂේප කරන බව අපට පෙනේ. එම මිථ්‍යාදෘෂ්ටික අයම පවා, මෙම ගැටලුව සාකච්ඡා කරන විට, ඔවුන්ගේ ව්‍යාකූලත්වය සහ පැකිලීම පෙන්වති. ඔවුන්ගේ සියලුම ගිහියන් පාහේ, ඔවුන්ගේ ශරීරය මහලු බවට පත් සහ කතෝලික සභාවට එරෙහිව මුරණ්ඩු ලෙස විරුද්ධ අය පවා, ඔවුන්ගේ මූලධර්ම පද්ධතියේ මෙම කොටස ඔවුන් අප්‍රසාදයට පත් කරන බව ප්‍රකාශ කරති. එසේම යම් ලෞකික වාසියක් ලබා ගැනීම සඳහා හෝ යම් අවාසියක් වළක්වා ගැනීම සඳහා, ඔවුන්ගෙන් වෙන්වීමට කැමති බොහෝ දෙනෙක්, ඔවුන්ට ලබා දී ඇති සුවිශේෂී සහ තනි වරප්‍රසාදයක් ලෙස ඔවුන් නැවත බෞතීස්ම නොවීම පිණිස බොහෝ රහසිගත උත්සාහයන් මගින් වෙහෙසෙති. කතෝලික සභාවට එරෙහිව ඔවුන්ගේ අනෙකුත් නිෂ්ඵල මායාවන් සහ බොරු චෝදනා කෙරෙහි විශ්වාසය තැබීමට යොමු වන සමහරු, මෙම එක් සලකා බැලීමෙන් එක්සත්කමට නැවත කැඳවනු ලබන මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් සමග එක්වීම ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ ඔවුන්ට නැවත බෞතීස්ම වීමට බල කිරීමට අවශ්‍ය නොවන බැවිනි. එසේම සියලු මිනිසුන්ගේ හදවත් හොඳින් අල්ලාගෙන ඇති මෙම හැඟීමට බියෙන් ඩොනටිස්ට්වරුන්, මැක්සිමියානස්ගේ අනුගාමිකයින් ඔවුන් විසින් හෙළා දැක තිබුණද, ඔවුන් අතර ලබා දුන් බෞතීස්මය පිළිගැනීමට එකඟ වී ඇත. මුස්ති, අසුරේ සහ වෙනත් අනෙකුත් දිස්ත්‍රික්කවල මිනිසුන් බොහෝ දෙනෙකු නැවත බෞතීස්ම කිරීමට වඩා ඔවුහු නිහඬ වීමට කැමැත්තක් දැක්වූහ. ඔවුහු ෆෙලිසියානස් සහ ප්‍රෙටෙක්ස්ටැටස් සහ ඔවුන් විසින් හෙළා දකින ලද වෙනත් අය පසුව ඔවුන් වෙත ආපසු පැමිණි විට නැවත බෞතීස්ම නොකර ඔවුන් පිළිගත්හ.

6 වන පරිච්ඡේදය

7. මන්ද, තනි පුද්ගලයන් සම්බන්ධයෙන් නැවත බෞතීස්මය ඉඳහිට සිදු කරන විට, දිගු කාලයක් පුරා සහ විවිධ ස්ථානවල කිහිප දෙනෙකුට පමණක් සිදුවන විට, එම ක්‍රියාවේ දැවැන්තභාවය බරපතලකම එතරම් කැපී පෙනෙන්නේ නැත. කෙසේ වෙතත්, මරණ තර්ජනය යටතේ හෝ ඔවුන්ගේ පාස්කු උත්සවයේදී හෝ වේවා, මැක්සිමියානස්ගේ අනුගාමිකයන් විසින් බෞතීස්ම වූ සියල්ලන්ම හදිසියේම එකට එකවර රැස් කරනු ලැබුවහොත්, සහ ඔවුන්ට දැනටමත් භේදයේ රැවටිල්ලෙන් ලැබී ඇති බෞතීස්මය ශුන්‍ය හා අවලංගු බැවින්, ඔවුන් නැවත බෞතීස්ම විය යුතු බව ඔවුන්ට කිවුවහොත්, ඔවුන් මුරණ්ඩු ලෙස තම ස්ථාවරය ආරක්ෂා කරනු ඇත. සත්‍යයේ උණුසුමට එරෙහිව ඕනෑම ආකාරයක ව්‍යාජ අනුකූලතාවයක සෙවණැල්ලක් යටතේ ඔවුන්ගේ හදවත්වල දැඩි බව සහ සතුරු බව සඟවා ගැනීමට උත්සාහ කරනු ඇත. එහෙත් ඇත්ත වශයෙන්ම, මැක්සිමියානස්ගේ පක්ෂයට මෙය දරාගත නොහැකි වූ නිසාත්, එය බලාත්මක කිරීමට සිදුවන මිනිසුන්ටම එකවර බොහෝ මනුෂ්‍යයින් සම්බන්ධයෙන් කළ යුතු දේ දරාගත නොහැකි වූ නිසාත්, විශේෂයෙන් මැක්සිමියානස්ගේ පක්ෂය තුළ ඔවුන් බෞතීස්ම කළ ප්‍රිමියානස්ගේ පක්ෂය තුළම එම මිනිසුන්ම ඔවුන් නැවත බෞතීස්ම කරනු ඇත. මේ හේතූන් නිසා ඔවුන්ගේ බෞතීස්මය පිළිගන්නා ලද අතර, ඩොනටිස්ට්වරුන්ගේ අහංකාරය යටපත් විය. නැවත වරක් බෞතීස්ම වීමෙන් මිනිසුන්ගේ කීර්ති නාමයට සිදුවන හානියට වඩා මිනිසුන් අමනාප වන බවත් ඔවුන්ගේ අරමුණට වැඩි හානියක් සිදුවන බවත් ඔවුන් විශ්වාස කළේ නැත්නම්, ඔවුන් නිසැකවම මෙම ක්‍රියාමාර්ගය අනුගමනය කිරීමට තෝරා නොගනු ඇත. මිථ්‍යාදෘෂ්ටික බවෙහි සිට පැමිණි අයට නැවත බෞතීස්ම වීමට සත්‍යය මගින් බල කළේ නම්, මිනිස් හැඟීම් සලකා බැලීමෙන් අප මෙය සීමා කළ යුතු බව යෝජනා කිරීමට මම මෙය නොකියමි. එහෙත් ශුද්ධ වූ සිප්රියන්  පවසන පරිදි, “මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් නැවත බෞතීස්ම වීමට සිදු වුවහොත්, ඔවුන් නැවත සභාවට පැමිණීමේ අවශ්‍යතාවයට වඩාත් පෙලඹෙන්නට ඇත.” මේ නිසා, සෑම කෙනෙකුගේම පාහේ හදවතේ ගැඹුරින් මුල් බැස ඇති මෙම නැවත බෞතීස්මයේ ක්‍රියාව කෙරෙහි ඇති පිළිකුලේ තීව්‍රතාවය වාර්තා කිරීමට මම කැමැත්තෙමි. මෙම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම දෙවියන් වහන්සේ විසින්ම දේවානුභාවයෙන් කරන ලද අතර, ඒ නැවත බෞතීස්මයට පක්ෂව දුර්වල තර්කවලින් සභාව ආරක්ෂා කිරීමට බව මම විශ්වාස කරමි.

7 වන පරිච්ඡේදය

8. ඇත්ත වශයෙන්ම, මා සිප්රියන්ගේ සැබෑ වචන දෙස බලන විට, මෙම ප්‍රශ්නය විසඳීමට අවශ්‍ය වැදගත් කාරණා කිහිපයක් පැවසිය යුතු බව මට වැටහෙයි. ඔහු මෙසේ පවසයි. “මන්ද, අපගේ විධිමත් තීරණය සහ ඡන්දය මගින් එය විසඳා ස්ථාපිත කර ඇති බවත්, ඔවුන් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකත්වයෙහි බෞතීස්ම කරන බෞතීස්මය යුක්ති සහගත සහ නීත්‍යනුකූල යැයි සලකනු ලබන බවත් ඔවුන් දුටුවහොත්, ඔවුන් සභාවේ සහ එහි අනෙකුත් සියලුම දීමනාවල සාධාරණ හා නීත්‍යනුකූල හිමිකරුවන්ව සිටින බව ඔවුන් සිතනු ඇත.” ඔහු පවසන්නේ “ඔවුන් හිමිකරුවන්ව සිටින බව ඔවුන් සිතනු ඇත” කියා නොව “සභාවේ දීමනාවල සාධාරණ හා නීත්‍යනුකූල හිමිකරුවන්” කියාය. එහෙත් අප පවසන්නේ ඔවුන් සාධාරණ හා නීත්‍යනුකූල බෞතීස්මය භුක්ති විඳිනවාට අපට ඉඩ දිය නොහැකි බවයි. ශුභාරංචියේ වචනවලින් ස්වාමින් වහන්සේ සක්‍රමේන්තුව අප හඳුනා ගන්නා විට, ඔවුන් එය භුක්ති විඳින බව අපට ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකිය. එබැවින් ඔවුන්ට නීත්‍යනුකූල බෞතීස්මය ඇත, එහෙත් ඔවුන්ට එය නීත්‍යනුකූලව ලැබී නැත. මන්ද, කතෝලික එක්සත්කම තුළ සිටින සහ එයට සුදුසු ලෙස ජීවත් වන ඕනෑම කෙනෙකුට එය තිබේ. එනම් නීත්‍යනුකූල බෞතීස්මය ඇති අතර, එය නීත්‍යනුකූලව ලැබී ඇත; එහෙත් තිරිඟු සමග මිශ්‍ර වූ දහයියා මෙන් කතෝලික සභාව තුළම එය ඇති ඕනෑම කෙනෙකු, නැතිනම් සභාවෙන් පිටත සුළඟින් ගෙන යන දහයියා මෙන් එය ඇති ඕනෑම කෙනෙකුට ඇත්ත වශයෙන්ම නීත්‍යනුකූල බෞතීස්මය තිබේ, එහෙත් එය නීත්‍යනුකූල ලෙස නොවේය. මන්ද ඔහු එය භාවිත කරන ආකාරයටම එය ලබා ගනියි. එහෙත් නීතියට පටහැනිව එය භාවිත කරන මිනිසා එය නීත්‍යනුකූලව භාවිත නොකරයි – බෞතීස්ම වී සිටියද සභාව තුළ හෝ ඉන් පිටත පව්කාර ජීවිතයක් ගත කරන සෑම කෙනෙක්ම එසේ කරති.

8 වන පරිච්ඡේදය

9. එමනිසා, ප්‍රේරිතවරයා ව්‍යවස්ථාව ගැන පැවසූ ආකාරයට, “නමුත් යමෙක් ව්‍යවස්ථාව නියම ලෙස භාවිත කරන්නේ නම්, ව්‍යවස්ථාව යහපත් බව අපි දනිමුව.”, තිමෝති 1:8 එබැවින් බෞතීස්මය ගැනද අපට සාධාරණ ලෙස එයම පැවසිය හැකිය. යමෙක් බෞතීස්මය නියම ලෙස භාවිත කරන්නේ නම්, බෞතීස්මය යහපත් බව අපි දනිමුව. නීති විරෝධී ලෙස නීතිය භාවිත කළ අයට එම අවස්ථාවේදී එය යහපත් නොවිය යුතු බව හෝ එය අවලංගු කළ නොහැකි බව ඔප්පු කළ නොහැකි වූවාක් මෙන්, නීති විරෝධී ලෙස බෞතීස්මය භාවිත කරන ඕනෑම කෙනෙකුට, ඔහු මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකව ජීවත් වන නිසා හෝ ඔහු නරකම ආකාරයේ ජීවිතයක් ගත කරන නිසා, බෞතීස්මය යහපත් නොවන බව පැවසීම හෝ සම්පූර්ණයෙන්ම අවලංගු කිරීම හෝ සිදු කළ නොහැකිය. එසේ, ඔහු කතෝලික එක්සත්කමට හෝ එතරම් ශ්‍රේෂ්ඨ සක්‍රමේන්තුවකට සුදුසු ජීවන රටාවකට සංවර්තනය වූ විට, ඔහු තවත් බෞතීස්මයක් සහ නීත්‍යනුකූල බෞතීස්මයක් ලබා ගැනීමට පටන් ගන්නවා නොව, එහෙත් එම බෞතීස්මයම නීත්‍යනුකූල ආකාරයකින් භාවිත කිරීමට පටන් ගන්නේය. මිනිසෙකුට නීත්‍යනුකූල බෞතීස්මය ලැබෙනවා පමණක් නොව, එය නීත්‍යනුකූලව ලබා ගන්නේ නම් මිස, බෞතීස්මය මගින් ආපසු හැරවිය නොහැකි පාපවලට සමාවක් නොලැබේ; කෙසේ වෙතත්, පුද්ගලයෙකු නීත්‍යනුකූල ලෙස බෞතීස්මය නොලබන්නේ නම් – එවිට ඔවුන්ගේ පව් සමාව නොලැබෙනු ඇත, නැතහොත් සමාව දෙනු ලැබුවහොත්, ඒවා නැවතත් ඔහු කරා පමුණුවනු ලබනවා ඇත, එම නිසා, බෞතීස්ම වූ පුද්ගලයාට එම බෞතීස්මයම නරක හෝ වලංගු නොවන බව මින් අදහස් නොවේ. මන්ද ස්වාමින්වහන්සේ විසින්ම රොටි කැබැල්ලක් දෙන ලද යූදස්, නපුරු දේ ලැබීමෙන් නොව, එය නරක ලෙස ලැබීමෙන් තමා තුළ යක්ෂයාට ස්ථානයක් ලබා දුන්නාක් මෙන්, යොහන් 13:27 සෑම පුද්ගලයෙකුම, ස්වාමින් වහන්සේගේ සක්‍රමේන්තුව ලැබීමේදී, එය තමාම නරක නිසා හෝ ගැලවීම සඳහා එය නොලැබුණු නිසා ඔහුට කිසිවක් නොලැබුණු නිසා එය නරක යැයි නොසිතයි. මන්ද, ස්වාමින් වහන්සේගේ ශරීරය සහ ස්වාමින් වහන්සේගේ රුධිරය, “කන්නාවූ බොන්නාවූ තැනැත්තේ ශරීරය නොවිමසනවා නම්, ඔහු තමාටම දඬුවම් පැමිණෙන ලෙස කන්නේය, බොන්නේය,” 1 කොරින්ති 11:29 යැයි ප්‍රේරිතවරයා පැවසූ අය තුළ පවා ඔවුන්ගේ නුසුදුසුකම නිසා අඩු තත්වයක් නොලැබීය. එබැවින් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් කතෝලික සභාව තුළ ඔවුන් සතුව ඇති දේ නොව, ඔවුන් සතුව නොමැති දේ සෙවිය යුතුය – එනම්, ආඥාවේ අරමුණයි, එය නොමැතිව බොහෝ ශුද්ධ දේවල් තිබිය හැකි නමුත් එයින් ඔවුන්ට කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් ලැබිය නොහැකිය. “ආඥාවේ අභිප්‍රාය නම් පිරිසිදු සිතකිනුත් යහපත් හෘදයසාක්ෂියකිනුත් සැබෑ අවංකවූ ඇදහිල්ලෙනුත් නික්මෙන ප්‍රේමයය.” 1 තිමෝති 1:5 එබැවින් මිථ්‍යාදෘෂ්ටියෙන් වුවද, ඔවුන් දැනටමත් එහි ස්නානය කර ඇත්නම්, සේදීමේ සක්‍රමේන්තුව ලබා ගැනීමට නොව, ඔවුන් කතෝලික සභාවේ එකමුතුකමට සහ සත්‍යය දැනගැනීමට ඉක්මන් විය යුතුය. එවිට එය ඔවුන්ගේ සෞඛ්‍ය සම්පන්න බවට හේතු වනු ඇත.

9 වන පරිච්ඡේදය

10. දැන් අප යොහන්ගේ බෞතීස්මය ගැන පවසා ඇති කාරණා පරීක්ෂා කළ යුතුයි. මන්ද “යොහන්ගේ බෞතීස්මයෙන් ඒ වන විටත් බෞතීස්ම වී සිටි අය පාවුල් විසින් බෞතීස්ම කරන ලද බව අපෝස්තුළුවරුන්ගේ ක්‍රියා පොතේ අපි කියවා ඇත්තෙමු.” එයට හේතුව සරලවම යොහන්ගේ බෞතීස්මය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය නොවන නිසාය. එහෙත් එම බෞතීස්මය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විසින් යොහන්ට අවසර දෙන ලද බෞතීස්මයක් විය. එම නිසා එය විශේෂයෙන් යොහන්ගේ බෞතීස්මය ලෙස හැඳින්විය යුතුය. එම යොහන්ම පවසන පරිදි, “ස්වර්ගයෙන් දෙන ලද දෙයක් මිස මිනිසෙකුට කිසිවක් ලබා ගත නොහැකිය.” යොහන් 3:27 තවද, ඔහුට මෙය පියාණන් වහන්සේ වන දෙවියන් වහන්සේගෙන් පමණක් ලැබෙන බවත් පුත්‍රයාණන් වහන්සේගෙන් නොවන බවත් පෙනෙන්නට නොදෙන ලෙස, එම කොටසේ ඉක්මනින්ම ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ගැනම කතා කරමින්, ඔහු මෙසේ පවසයි, “උන්වහන්සේගේ පූර්ණකමෙන් අපි සියල්ලෝම අනුග්‍රහය ලැබීමුව.” යොහන් 1:16 එහෙත් එක්තරා කාලපරිච්ඡේදයක කරුණා අනුග්‍රහයෙන් යොහන්ට මෙය ලැබුණි, එය දිගු කලක් පැවතීම උදෙසා නොව, එහෙත් ඔහු ස්වාමින් වහන්සේට මාර්ගය පිළියෙල කරන පූර්වගාමියා වීමට අවශ්‍ය ආකාරයේ සූදානම් කිරීමට ප්‍රමාණවත් කාලයක් සඳහා පමණි. තවද අපගේ ස්වාමින් වහන්සේ මේ මාර්ගයට සියලු නිහතමානී බව ඇතිව ඇතුළු වීමටත්, උන් වහන්සේ තමන් වහන්සේගේ සේවකයන්ගේ පාද සේදූවාක් මෙන්, යොහන් 13:4-5 නිහතමානී බවින් යුක්තව තමන් වහන්සේ අනුගමනය කළ අය පරිපූර්ණත්වයට ගෙන යාමටත්, සේවකයෙකුගේ බෞතීස්මයෙන් බෞතීස්ම වීමටත් උන් වහන්සේ කැමති වූ සේක. මතෙව් 3:13 මන්ද, තමන් වහන්සේම මඟ පෙන්වන්නා වූ අයගේ පාද සේදීමෙන් සේවය කිරීමට උන් වහන්සේ සූදානම් වූ බැවින්, උන් වහන්සේ තමන් වහන්සේ විසින්ම ලබා දෙන ලද යොහන්ගේ දීමනාවට උන් වහන්සේම යටත් වූ සේක, එසේ කළේ ඔවුන් සෑම කෙනෙකුම ස්වාමින් වහන්සේගෙන් ලැබිය යුතු බෞතීස්මය හෙළා දැකීමෙන් ඔවුන් පෙන්වන පාපකාරී අහංකාරය කෙතරම්ද යන්න සියල්ලන්ටම තේරුම් ගත හැකි වන පිණිසය. ස්වාමින් වහන්සේ විසින්ම සේවකයෙකුට දෙන ලද දේ පිළිගනු ලැබූ සේක, එසේ කළේ ඔහුට එය තමන්ගේම දෙයක් සේ දීමට හැකි වන පිණිසය. කාන්තාවන්ගෙන් උපන් අය අතරින් යොහන්ට වඩා උතුම් කෙනෙකු බිහි නොවූ අතර, මතෙව් 11:11 ඒ යොහන්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පිළිබඳ සාක්ෂි දුන් විට, උන් වහන්සේගේ පාවහන්වල පටි මුදන්නටවත් තමා සුදුසු නැති බව ප්‍රකාශ කළේය. යොහන් 1:27 ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ යොහන්ගේ බෞතීස්මය ලබා ගැනීමෙන්, මිනිසුන් අතර නිහතමානීම කෙනා බවට පත් වූ සේක, එසේම යොහන්ගේ බෞතීස්මයට තිබෙන ස්ථානය ඉවත් කිරීමෙන්, උන් වහන්සේ උත්තරීතර දෙවියන් වහන්සේ වන බවටත්, එකම අවස්ථාවේදී නිහතමානීකමේ ගුරුවරයාණන් වහන්සේ සහ උසස් බව ලබා දෙන තැනැන් වහන්සේ බව විශ්වාස කිරීමටත් හැකි විය.

11. මන්ද, යොහන්ට මෙන්, කිසිම දිවැසිවරයෙකුට හෝ මුළු ශුද්ධලියවිල්ලේ වෙනත් කිසිවෙකුට හෝ පව් සමාව සඳහා පසුතැවිලි වීමේ වතුර බෞතීස්මය සිදු කිරීමට අවසර දී ඇති බව අප කියවා නැත. එසේ වූයේ යොහන්ට ලැබුණු මෙම පුදුමාකාර කරුණා අනුග්‍රහය තුළින් ජනතාවගේ හදවත් ඔහු කෙරෙහි රැඳී සිටීමට සලස්වා, තමාට වඩා බොහෝ උතුම් යයි ප්‍රකාශ කළ තැනැන් වහන්සේ උදෙසා මාර්ගය එනම් ඔවුන්ගේ හදවත් සූදානම් කිරීමට ඔහුට හැකි වන පරිදිය. එහෙත් ස්වාමින් වහන්සේ වන යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තමන් වහන්සේගේ සභාව පවිත්‍ර කරන සම්පූර්ණ බෞතීස්මය ලබා ගැනීමෙන් පසුව වෙනත් බෞතීස්මයක් අවශ්‍ය නොවේය. යොහන්ගේ බෞතීස්මය පළමු සේදීමක් පමණක් වූ අතර, එය ලැබීමෙන් පසුව මිනිසුන්ට ස්වාමින් වහන්සේගේ බෞතීස්මය තවදුරටත් අවශ්‍ය විය. එයින් අදහස් වන්නේ පළමු බෞතීස්මය නැවත නැවතත් සිදු කළ යුතු බව නොව, එහෙත් එය ලැබූ අයට තවමත් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය අවශ්‍ය වූ බවත්, යොහන් මාර්ගය සූදානම් කරමින් සිටි අයට එම බෞතීස්මය අවශ්‍ය වූ බවත්ය. මන්ද ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ නිහතමානිකම අපගේ අවධානයට ලක් නොවිය යුතු නම්, යොහන්ගේ බෞතීස්මය අවශ්‍ය නොවනු ඇත. එලෙසම, යොහන්ගේ බෞතීස්මය ප්‍රමාණවත් නම්, ඔහුගේ බෞතීස්මයෙන් පසුව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය අවශ්‍ය නොවනු ඇත. “මක්නිසාද අදහන සියලු දෙනාටම ධර්මිෂ්ඨකම පිණිස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ව්‍යවස්ථාවේ සමාප්තිය වනසේක.” රෝම 10:4 එම නිසා, මිනිසුන් යා යුත්තේ කා වෙතටද, ඔවුන් උන් වහන්සේ වෙත ළඟා වූ විට, ඔවුන් විවේක ගත යුත්තේ කවුරුන් තුළද යන්න යොහන් විසින් පෙන්වා දෙන ලදී. එබැවින්, එම යොහන්ම, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තමාට වඩා බොහෝ ඉහළින් උසස් කිරීමෙන් ස්වාමින් වහන්සේගේ ශ්‍රේෂ්ඨ ස්වභාවය සහ මිනිසුන්ගෙන් පහත්ම තැනැත්තා ලෙස උන්වහන්සේ බෞතීස්ම කළ විට උන්වහන්සේගේ නිහතමානිකම යන දෙකම පෙන්නුම් කළේය. එහෙත් යොහන් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පමණක් බෞතීස්ම කළේ නම්, ක්‍රිස්තියානි අය බෞතීස්ම කරන ලද ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මයට වඩා, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පමණක් බෞතීස්ම කළ බෞතීස්මයේ වඩා හොඳ බෞතීස්මයක් බෙදාහරින්නා ලෙස සලකනු ලැබීමට ඉඩ ඇත. නැවතත්, සියල්ලන්ම මුලින්ම යොහන්ගේ බෞතීස්මය ලැබිය යුතු නම් සහ පසුව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මයෙන් බෞතීස්ම කළ යුතු නම්, එයින් ඇඟවෙන්නේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය අසම්පූර්ණ බවත් ගැලවීම සඳහා ප්‍රමාණවත් නොවන බවත්ය. එබැවින් ස්වාමින් වහන්සේ යොහන්ගේ බෞතීස්මයෙන් බෞතීස්ම වූයේ, අහංකාර මිනිසුන් යටහත් පහත් කර ඔවුන්ගේම ජීවනය ලබා දෙන තමන් වහන්සේගේ බෞතීස්මයට මඟ පෙන්වීම පිණිසය. තවද යොහන් විසින් බෞතීස්ම කරන ලද එකම තැනැත්තා උන් වහන්සේ නොවේය,  තමා හැරුණුකොට වෙන කිසිවෙකුටත් මෙම බෞතීස්මය ලැබීම සුදුසු නොවූ බව හෝ තමන් වහන්සේගේම බෞතීස්මය මෙයට වඩා පහත් බව පෙන්වීමට උන් වහන්සේට අවශ්‍ය නොවීය. උන් වහන්සේ එය වැඩි කාලයක් පැවතීමට ඉඩ නුදුන් සේක, එයට හේතුව උන් වහන්සේගේ එකම බෞතීස්මයට පෙර තවත් බෞතීස්මයක් සිදු කිරීමට අවශ්‍ය නොවන නිසාය.

10 වන පරිච්ඡේදය

12. එබැවින්, යොහන්ගේ බෞතීස්මයෙන් පව් සමාව ලැබුණේ නම්, යොහන්ගේ බෞතීස්මය ලැබීමෙන් පසුව පාවුල් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මයෙන් නැවත බෞතීස්ම වීමට අදහස් අයට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මයෙන් තවත් කුමක් ලබා දිය හැකිද? එහෙත් යොහන්ගේ බෞතීස්මයෙන් පව් සමාව නොලැබුණේ නම්, සිප්රියන්ගේ කාලයේ සිටි මිනිසුන්, – ඔවුන් සම්බන්ධයෙන් සිප්රියන්  තුමාම දක්වන ආකාරයට, ඔවුහු “ද්‍රෝහීකමින් වංචාවෙන් ඉඩම් අල්ලාගෙන, රැස් කරගත් පොළියෙන් ඔවුන්ගේ ලාභ වැඩි කර ගත්හ,” – යොහන්ට වඩා යහපත්ද? මන්ද මෙබඳු අය ලබා දුන් බෞතීස්මය මගින් තවදුරටත් පව් සමාව ලැබුණු බැවිනි. එසේත් නැත්නම් ඔවුන් සභාවේ එකමුතුවට අයත් වූ නිසාද? එසේ නම් කුමක්ද? මනාලයාගේ මිතුරා, ස්වාමින් වහන්සේගේ මාර්ගය සූදානම් කරන්නා, ස්වාමින් වහන්සේම බෞතීස්ම කළ තැනැත්තා ලෙස යොහන් එම එකමුතුව තුළ අන්තර්ගත නොවූයේද? එවැනි දෙයක් ප්‍රකාශ කිරීමට තරම් අඥාන වන්නේ කවුද? එබැවින්, මගේ විශ්වාසය නම්, යොහන් පව් සමාව සඳහා පසුතැවිලි වීමේ වතුරෙන් බෞතීස්මය කළ බව, ඔහු විසින් බෞතීස්ම කරන ලද අයට ඔවුන්ගේ පව් සමාව ලැබීම පිළිබඳ බලාපොරොත්තුව ලැබුණු බවයි, සැබෑ ලෙස සමාව ලැබීම ස්වාමින්වහන්සේගේ බෞතීස්මයේදී සිදු වේ. — අවසාන දවසේදී අප අපේක්ෂා කරන නැවත නැඟිටුවනු ලැබීම දැනටමත් බලාපොරොත්තුවෙන් ඉටු වී ඇති ආකාරයටම, ප්‍රේරිතවරයා පවසන පරිදි, ” ක්‍රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේ තුළ ස්වර්ගීයවූ ස්ථානවල උන්වහන්සේ සමඟ අප හිඳවූසේක.” එපීස 2:6 නැවතත්, ” මක්නිසාද අප ගළවනු ලැබුවේ බලාපොරොත්තුවෙන්ය.” රෝම 8:24 එසේත් නැතිනම්, නැවතත් යොහන්ම ” මම වනාහි පසුතැවිල්ල පිණිස නුඹලා වතුරෙන් බෞතීස්ම කරමි,” මතෙව් 3:11 යනුවෙන් පවසන නමුත්, අපගේ ස්වාමින් වහන්සේ දුටු විට, “බලන්න, අන්න, ලෝකයේ පාපය දුරුකරන දෙවියන්වහන්සේගේ බැටළු පැටියාණෝ!” යැයි පවසයි. යොහන් 1:29 කෙසේ වෙතත්, යොහන්ගේ බෞතීස්මයේදී පවා පව් සමාව ලැබූ බවත්, පාවුල් අලුතින් බෞතීස්ම වීමට අණ කළ අයට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය මගින් යම් සම්පූර්ණ විශුද්ධියක් ලබා දුන් බවත් පවසන කිසිවෙකුට එරෙහිව මම දැඩි ලෙස තර්ක කිරීමට නැඹුරු නොවෙමි. කෙසේ වෙතත්, යොහන්ගේ බෞතීස්මයෙන් පව් සමාව දුන් බවට තර්ක කරන අයට මම දැඩි ලෙස විරුද්ධ නොවෙමි, එහෙත් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය පාවුල් නැවත බෞතීස්ම වීමට උපදෙස් දුන් අයට විශාල විශුද්ධියක් ලබා දුන් බව පවසන අයට මම විරුද්ධ වෙමි. ක්‍රියා 19:3-5

11 වන පරිච්ඡේදය

13. මන්ද, අප ඉදිරියේ ඇති කාරණයට විශේෂයෙන් අදාළ වන කරුණ දෙස අප බැලිය යුතුය (යොහන්ගේ බෞතීස්මයේ ස්වභාවය කුමක් වුවත්, ඔහු ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ එක්සත්කමට අයත් බව පැහැදිලි බැවිනි.) එනම්, ශුද්ධ වූ යොහන්ගේ බෞතීස්මය ලැබීමෙන් පසුව මිනිසුන් නැවත බෞතීස්ම විය යුතු හේතුව කුමක්ද සහ කෑදර රදගුරුවරුන්ගේ බෞතීස්මය ලැබීමෙන් පසු ඔවුන් නැවත බෞතීස්ම නොවිය යුත්තේ මන්ද යන්නයි. මන්ද, ස්වාමින් වහන්සේගේ කෙතෙහි යොහන් තිරිඟු මෙන් වූ බවත්, සිය ගුණය යනු ඉහළම වර්ධනයේ අනුපාතය නම්, ඔහු සිය ගුණයක් ඵල දරා සිටි බවත් කිසිවෙක් ප්‍රතික්ෂේප නොකරති; තවද, පිළිම වන්දනාව වන ලෝභකම, ස්වාමින් වහන්සේගේ අස්වැන්නෙහි දහයියා අතරට ගණන් ගනු ලබන බවට කිසිවෙක් සැක නොකරති. එසේ නම්, තිරිඟුවලින් (යොහන්) බෞතීස්ම වීමෙන් පසු මිනිසෙකු නැවත බෞතීස්ම වන්නේ සහ දහයියාවලින් (දූෂිත රදගුරුවරුන්) බෞතීස්ම වීමෙන් පසු මිනිසෙකු නැවත බෞතීස්ම නොවන්නේ මන්ද? පාවුල් යොහන්ගෙන් පසු බෞතීස්ම කළේ යොහන්ට වඩා ඔහු යහපත් නිසා නම්, සිප්රියන්  ඔහුගේ පොලියට ගන්නා සගයින්ට වඩා සියලුම සැසඳීම්වලදී වඩා යහපත් අයෙකු ලෙස නැවත බෞතීස්ම නොකළේ මන්ද? ඔවුන් සිප්රියන්  සමග එක්සත්ව සිටි නිසා ඔහු එවැනි සගයන්ගෙන් බෞතීස්ම වූ අය බෞතීස්ම නොකළේ නම්, පාවුල් සහ යොහන් එම එකමුතුව තුළම එකට සම්බන්ධ වී සිටින බැවින් යොහන්ට පසුව පාවුල් බෞතීස්ම නොකළ යුතුව තිබුණි. වංචාකරුවන් සහ කප්පම්කරුවන් එම එක පරෙවියාගේ සාමාජිකයින්ට අයත් විය හැකිද, එසේ වූවත් ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ පරෙවියෙකුගේ ස්වරූපයෙන් පෙනී සිටීමෙන් ස්වාමින් වන යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ සම්පූර්ණ බලය පෙන්නුම් කළ තැනැත්තා වන යොහන් එයට අයත් නොවන්නේද? සැබවින්ම ඔහු එයට වඩාත්ම සමීපය; එහෙත් යම් අපකීර්තිමත් කටකතාවක් හේතුවෙන් හෝ අවසාන දිනයේදී කුල්ලෙන් පෙළීම මගින් හෝ එයින් වෙන් කළ යුතු අනෙක් අය කිසිසේත් එයට අයත් නොවෙති, එහෙත් යොහන්ට පසුව නැවතත් බෞතීස්මය සිදු කරන ලද නමුත්, ඔවුන් සිදු කළ පසුව නැවතත් බෞතීස්මය සිදු නොවේ. එසේ නම්, පාවුල් ඔවුන්ට ලබා ගැනීමට අණ කළ බෞතීස්මය යොහන් අතින් දුන් බෞතීස්මයට වඩා වෙනස් වීම හැරුණුකොට එයට හේතුව වෙනත් කුමක් විය හැකිද? එබැවින් සභාවේ එම එකමුතුව තුළම, පොලියට ගන්නා දේවසේවකයෙකු විසින් ලබා දෙනු ලැබුවද ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය නැවත සිදු කළ නොහැකිය; එහෙත් යොහන්ගේම අතින් වුවද, යොහන්ගේ බෞතීස්මය ලබන අය පසුව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මයෙන් බෞතීස්ම විය යුතුය.

12 වන පරිච්ඡේදය

14. ඒ අනුව, “අනාගතවක්තෘවරුන් අතර උතුම්ම තැනැත්තා ලෙස සලකනු ලැබූ යොහන්,- ඔහුගේ මවගේ කුසේ සිටියදී දිව්‍යමය කරුණා අනුග්‍රහයෙන් පිරී සිටියේය; ඔහු එලියාගේ ආත්මයෙන් හා බලයෙන් පිරී සිටියේය; ඔහු විරුද්ධවාදියා නොව, ස්වාමින් වහන්සේගේ පෙරගමන් කරන්නා සහ ඒ බව හඬ නගා පවසන්නාය: ඔහු අපගේ ස්වාමින් වහන්සේ වචනවලින් පුරෝකථනය කළා පමණක් නොව, උන් වහන්සේ කවුරුන්ද යන්න පෙන්නුවේය; ඔහු ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ බෞතීස්ම කළ අතර, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේම තුළින් අන් සියලු දෙනාම බෞතීස්ම කරනු ලබති,” යනුවෙන් මා පැවසුවහොත්, මටත් ආශීර්වාද ලත් සිප්රියන්ගේ වචන භාවිත කරමින් මට සවන් දෙන අයගේ හදවත් සැබවින්ම පුදුමාකාර දෙයක් කෙරෙහි යොමු කළ හැකිය. — එසේද වූවත්, ඔහු බෞතීස්ම කළ අයට නැවත වරක් බෞතීස්ම වීමට අවශ්‍ය නොවන ආකාරයට බෞතීස්ම කිරීමට ඔහු සුදුසු නොවූයේය. තවද තණ්හාවෙන් පෙළෙන අය, වංචාකරුවන්, කප්පම්කරුවන්, පොලියට ගන්නන් විසින් බෞතීස්ම කරන ලද පසුව මිනිසෙකු සභාවේ නැවත බෞතීස්ම කළ යුතු යැයි කිසිවෙකු විශ්වාස නොකළ යුතුද? මෙම පිළිකුල් සහගත ප්‍රශ්නයට පිළිතුර පැහැදිලි නැද්ද? යොහන් අගෞරවයට පත් වූවාක් මෙන් හෝ තණ්හාවෙන් පෙළෙන මිනිසාට ගෞරවයක් ලැබුණාක් මෙන් ඔබ එය නුසුදුසු යැයි සලකන්නේ ඇයි? එහෙත් උන් වහන්සේගේ බෞතීස්මය නැවත සිදු නොකළ යුතුය. උන් වහන්සේ පිළිබඳ යොහන් පවසන්නේ මෙයයි, “උන් වහන්සේ ඔබ ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගෙන් බෞතීස්ම කරන තැනැන් වහන්සේය.” යොහන් 1:33 මන්ද එය ලබා දෙන්නේ කුමන සේවකයාගේ අතින් වූවත්, එය “බෞතීස්ම කරන්නේ උන් වහන්සේමය” කියා පැවසූ තැනැන් වහන්සේගේ බෞතීස්මයයි. එහෙත් ප්‍රේරිත පාවුල් යොහන් විසින් බෞතීස්ම කරන ලද අයට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තුළ බෞතීස්ම වීමට අණ කළ විට යොහන්ගේ බෞතීස්මය පවා නැවත සිදු නොවීය. මනාලයාගේ මිතුරාගෙන් ඔවුන්ට නොලැබුණු දේ නිසා, “ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගෙන් බෞතීස්ම කරන තැනැන් වහන්සේ මුන් වහන්සේමය,” කියා එම මිතුරා පැවසූ මනාලයාගෙන්ම ඔවුන්ට එය ලැබීම නිවැරදිය.

13 වන පරිච්ඡේදය

15. මන්ද “මෙතැන් සිට මම ඔබ සේවකයන් නොව මිතුරන් ලෙස හඳුන්වමි,” යොහන් 15:15 යනුවෙන් උන්වහන්සේ පැවසූ පරිදි, උන් වහන්සේ දැනටමත් තම මිතුරන් ලෙස හැඳින්වූ උන් වහන්සේගේ සමීපතම ගෝලයන්ගෙන් එක් අයෙකුට හෝ කිහිප දෙනෙකුට තමන් වහන්සේගේ බෞතීස්මයේ බලය ලබා දීමට ස්වාමින් වහන්සේ වන යේසුස් වහන්සේට තෝරා ගත හැකිව තිබුණි. එනම්, දලු දැමූ සැරයටිය මගින්ආරොන් පූජකයා ලෙස පෙන්නුම් කරන ලද ආකාරයටම, ගණන් කථාව 17:8 උන් වහන්සේගේ සභාව තුළ, වැඩි වැඩියෙන් සහ මහත් වූ ප්‍රාතිහාර්යයන් සිදු කරන විට, වඩාත් විශිෂ්ට ශුද්ධකමේ දේවසේවකයින් සහ උන් වහන්සේගේ අබිරහස් භාර දී ඇති අය, බෞතීස්ම කිරීමට බලයලත් එකම පිරිස ලෙස යම් ලකුණකින් හඳුනාගත හැකිව තිබුණි. කෙසේ වෙතත්, එය එසේ සිදු වූයේ නම්, බෞතීස්ම වීමේ බලය ඔවුන්ට ස්වාමින් වහන්සේ විසින් ලබා දී තිබුණද, එය අනිවාර්යයෙන්ම යොහන්ගේ බෞතීස්මයේදී මෙන් ඔවුන්ගේම බෞතීස්මය ලෙස හඳුන්වනු ඇත. එබැවින් තමන් බෞතීස්ම වූයේ කාගේ නාමයෙන්ද යන්න අමතක වූවාක් මෙන්, විවිධ පුද්ගලයින්ගේ නම් යටතේ කණ්ඩායම්වලට බෙදීම් ඇති කළ කිසිවෙකු බෞතීස්ම නොකළ බවට පාවුල් දෙවියන් වහන්සේට ස්තුති කරන්නේ මේ නිසාය. 1 කොරින්ති 1:12-15 මන්ද බෞතීස්මය ප්‍රේරිතයෙකු විසින් දෙන විට මෙන් පිළිකුල් සහගත මිනිසෙකු අතින් දෙන විටද එය බෞතීස්මය ලෙස පිළිගන්නේ එය මේ මිනිසාගේ හෝ ඒ මිනිසාගේ බෞතීස්මය ලෙස නොව නොව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය ලෙසය. යොහන් සාක්ෂි දෙන පරිදි, පරෙවියාගේ ප්‍රකාශ වීම තුළින් ඔහු ස්වාමින් වහන්සේ සම්බන්ධයෙන් දැනගත් පරිදි එය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය ලෙස පිළිගැනේ. මන්ද, “මා උන් වහන්සේ දැන සිටියේ නැත,” යනුවෙන් ඔහු පැවසූ විට ඔහු අදහස් කළේ කුමක්දැයි මට පැහැදිලිව තේරෙන්නේ නැත. මන්ද යොහන් කිසිසේත්ම උන් වහන්සේ නොදැන සිටියේ නම්, උන් වහන්සේ බෞතීස්මය ලැබීමට පැමිණි විට, “මා ඔබෙන් බෞතීස්ම විය යුතුයි,” මතෙව් 3:14 යනුවෙන් ඔහුට පැවසිය නොහැකිය. එසේ නම්, ඔහු මෙසේ පවසන්නේ ඇයි? “ආත්මයාණන් පරෙවියෙකු මෙන් අහසින් බසිනවා දුටිමි; එය උන්වහන්සේ පිට නැවතුණේය. මම උන්වහන්සේ නෑඳින සිටියෙමි. නුමුත් වතුරෙන් බෞතීස්ම කරන්ට මා එවූ තැනන්වහන්සේම මට කථාකොට: ආත්මයාණන් යමෙකු පිට බැස නවතිනවා නුඹ දකින්නෙහිද ශුද්ධාත්මයෙන් බෞතීස්ම කරන්නේ උන්වහන්සේ යයි මට කීසේක.” යොහන් 1:32-33 උන් වහන්සේ බෞතීස්ම වූ පසුව පරෙවියා නිසැකවම උන් වහන්සේ මතට බැස ආවේය. එහෙත් උන් වහන්සේ බෞතීස්ම වීමට පැමිණෙන අතරතුර, යොහන් පැවසුවේ, “මා ඔබෙන් බෞතීස්ම විය යුතුයි” කියාය. මෙයින් අදහස් කරන්නේ ඔහු ඒ වන විටත් උන් වහන්සේ දැන සිටි බවයි. ” මම උන්වහන්සේ නෑඳින සිටියෙමි. නුමුත් වතුරෙන් බෞතීස්ම කරන්ට මා එවූ තැනන්වහන්සේම මට කථාකොට: ආත්මයාණන් යමෙකු පිට බැස නවතිනවා නුඹ දකින්නෙහිද ශුද්ධාත්මයෙන් බෞතීස්ම කරන්නේ උන්වහන්සේ යයි මට කීසේක,” යනුවෙන් පැවසීමෙන් ඔහු අදහස් කළේ කුමක්ද? මන්ද මෙය සිදු වූයේ උන් වහන්සේ බෞතීස්ම කරනු ලැබීමෙන් පසුව බැවිනි. ඒ අනුව, ඔහු උන් වහන්සේගේ ඇතැම් ගුණාංග සම්බන්ධයෙන් දැනගෙන සිටියේ නම් සහ, අනෙක් ගුණාංග සම්බන්ධයෙන් දැනගෙන නොසිටියේ නම් මිස මෙසේ නොපවසනු ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම, දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ලෙස, මනාලයා ලෙස, සියල්ලන්ම ලැබිය යුතු උන් වහන්සේගේ පූර්ණත්වය පිළිබඳ යන කාරණා ඔහු උන් වහන්සේ දැන සිටියේය. එහෙත් උන්වහන්සේගේ පූර්ණත්වයෙන් යොහන්ට බෞතීස්ම කිරීමේ බලය ලැබී තිබූ බැවින් එය යොහන්ගේ බෞතීස්මය ලෙස හැඳින්විය යුතු වුවද, උන්වහන්සේ එය අන් අයටත් දෙනු ඇත්ද, නැතහොත් උන්වහන්සේගේම බෞතීස්මය එසේ කරනු ඇත්දැයි යන්න ඔහු දැන සිටියේ නැත. බෞතීස්මය කාගේ අතින් ලබා දෙන්නේද යන්න නොසලකා, එය සිය ගුණයකින් හෝ හැට ගුණයකින් හෝ තිස් ගුණයකින් ඵල දරන මිනිසෙකු විසින් හෝ වේවා, තිරිඟුවලින් හෝ දහයියා මගින් හෝ වේවා, එම බෞතීස්මය උන් වහන්සේගෙන් පමණක් ලැබෙන බව දැනගත යුතුය. පරෙවියෙකු මෙන් බැස පැමිණ උන් වහන්සේ මත රැඳී සිටි ආත්මයාණන් වහන්සේ තුළින් යොහන් මෙය ඉගෙන ගත්තේය.

14 වන පරිච්ඡේදය

16. ඒ අනුව, එය නිසැකවම ස්වාමින් වහන්සේ තුළ වූවද, අපෝස්තුළුවරුන් “මාගේ පාරට්ටුව”, එය ස්වාමින් වහන්සේ විසින් පැහැදිලිව ප්‍රදානය කර ලබා දී තිබුණද, 1 කොරින්ති 9:15 සහ “මාගේ මෙහෙය,” රෝම 11:13 සහ “මාගේ දැනගැන්ම,” එපීස 3:4 සහ “මාගේ ශුභාරංචිය,” 2 තිමෝති 2:8 යන ප්‍රකාශන භාවිත කරන ආකාරය අපට සොයාගත හැකිය. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙක් කිසි විටෙකත්”මාගේ බෞතීස්මය” යැයි නොකීහ. මෙයට හේතුව ඔවුන්ගේ මහිමාන්විතභාවය එක හා සමාන නොවන අතර, ඔවුහු සියල්ලන්ම එක සමාන බල අධිකාරියකින් සේවය නොකරති. එසේම ඔවුන් සියලු දෙනාට එකම මට්ටමේ දැනුමක්ද නොමැති බැවිනි. එසේම ශුභාරංචිය දේශනා කිරීමේදී එක්කෙනෙකු තවත් කෙනෙකුට වඩා බලයෙන් යුක්තව ක්‍රියා කරන අතර, එබැවින් ගැලවීමේ ධර්ම නියාමකය තුළම එක්කෙනෙකු තවත් කෙනෙකුට වඩා උගත් අයෙකු බව පැවසිය හැකිය. එහෙත් යම් පුද්ගලයෙකු ශ්‍රේෂ්ඨ හෝ අඩු වටිනාකමක් ඇති දේවසේවකයෙකු විසින් බෞතීස්ම කරනු ලැබුවද, කෙනෙකු තවත් කෙනෙකුට වඩා අඩු හෝ වැඩි වශයෙන් බෞතීස්මය ලබා ඇති බව පැවසිය නොහැකිය. “ඉදින් මාංසයේ ක්‍රියා ප්‍රකාශව තිබේ; එනම්, වේශ්‍යාකම, අපවිත්‍රකම, සල්ලාලකම; රූප වැඳීම, මායාව, සතුරුකම්, විවාදය, ඊර්ෂ්‍යා, ක්‍රෝධ, පක්ෂවාදිකම්, භේද, ලබ්ධි භේද; වෛර, බීමත්කම, මංගල්‍ය ඝෝෂා සහ තවත් එවැනි දේවල්ය.” ගලාති 5:19-21. තණ්හාව ඇති කෑදර අය යක්ෂයාගේ පාර්ශ්වයට අයත් බව පවසමින් සිප්රියන්  විසින්ම ඊර්ෂ්‍යාව සහ දුෂ්ටකම පිළිබඳ ඔහුගේ ලිපියේ සාක්ෂි දෙන බැවින්, “මිනිස්සු යොහන්ගේ බෞතීස්මය ලැබීමෙන් පසුව නැවතත් බෞතීස්මය ලැබූ අතර මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන්ගෙන් බෞතීස්මය ලැබීමෙන් පසුව නැවතත් බෞතීස්ම නොවූහ,” යනුවෙන් පැවසීම හා සමානව අමුතු දෙයක් නොවන්නේ ඇයි? “මිනිස්සු යොහන්ගේ බෞතීස්මය ලැබීමෙන් පසුව නැවතත් බෞතීස්මය ලැබූ අතර ඊර්ෂ්‍යා කරන අයගෙන් බෞතීස්මය ලැබීමෙන් පසුව නැවතත් බෞතීස්ම නොවූහ,” යනුවෙන් පැවසීම එතරම්ම අමුතු දෙයක් නොවන්නේ ඇයි? එපමණක් නොව, ඉහත පෙන්වා දී ඇති පරිදි, අපෝස්තුළු පාවුල්ගේ වචන භාවිත කරමින් සිප්රියන්  පැහැදිලිව පෙන්නුම් කරන්නේ, අපෝස්තුළුවරුන්ගේ කාලයේ දී පවා, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ සභාවේ උන් වහන්සේගේ නාමය දේශනා කළ අය අතර ඊර්ෂ්‍යා කරන පුද්ගලයින් සිටි බවයි.

15 වන පරිච්ඡේදය

17. එබැවින් යොහන්ගේ බෞතීස්මය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මයට සමාන නොවන බව, ප්‍රමාණවත් පැහැදිලිකමකින් යුක්තව පෙන්වා දී ඇති බව මම සිතමි. එබැවින් යොහන්ගේ බෞතීස්මයට පසුව නැවතත් බෞතීස්මය සිදු කළ බැවින් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයින්ගේ බෞතීස්මයට පසුව නැවතත් බෞතීස්මය සිදු කළ යුතු බවට තර්ක කළ නොහැකිය. යොහන් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයෙකු නොවූ බැවින්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විසින් ප්‍රදානය කරන ලද ඔහුගේ බෞතීස්මය ලබා ගත හැකි වූ බැවින්, එය තවමත් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය නොවේය. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ප්‍රේමය ඔහු සතු විය. මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයෙකුට එකවරම ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය සහ යක්ෂයාගේ විකෘතිභාවය යන දෙකම තිබිය හැකි අතර, සභාව තුළ සිටින තවත් කෙනෙකුට එකවර ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය සහ යක්ෂයාගේ ඊර්ෂ්‍යාව යන දෙකම තිබිය හැකිය.

18. එහෙත් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයෙකුගෙන් බෞතීස්ම වූ පසුව නැවත බෞතීස්මය ලැබීම ඊටත් වඩා අවශ්‍ය යැයි සමහරු තර්ක කළ හැකිය, මන්ද යොහන් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයෙකු නොවූවත්, ඔහුගේ බෞතීස්මයෙන් පසුව නැවතත් බෞතීස්මය සිදු කළ බැවිනි. මෙම මූලධර්මය පදනම් කරගෙන, මිනිසෙකුට මෙලෙස පැවසිය හැකිය. බේබද්දෙකුගෙන් බෞතීස්මය ලද පසුව පසුව අප ඊට වඩා වැඩියෙන් නැවත බෞතීස්ම කළ යුතුයි, මන්ද යොහන් මත්පැන් පානය නොකළ අතර ඔහුගෙන් බෞතීස්මය ලද පසුව බෞතීස්මය නැවත සිදු කළ බැවිනි. එවැනි තර්කයකට එවැනි මිනිසෙකුට අපට දිය හැකි එකම පිළිතුර මෙයයි, එනම්, යොහන් විසින් බෞතීස්ම කරන ලද අයට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය ලබා දුන්නේ ඔවුන් තවමත් එය ලබා නොතිබූ බැවිනි. එහෙත් මිනිසුන් දැනටමත් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය ලබාගෙන ඇති විට, ඔවුන්ගේ පැත්තෙන් වන කිසිදු අයුතුකමක් නිසා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය ඔවුන් තුළ නැති කර ගත නොහැකිය.

19. එබැවින් “පළමුව බෞතීස්ම කිරීමෙන්, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයා බෞතීස්ම වීමේ අයිතිය ලබා ගනී” යන්න සත්‍ය නොවේ. එහෙත් ඔහු තමාගේම බෞතීස්මයෙන් බෞතීස්ම නොවූ නිසාත්, බෞතීස්ම වීමේ අයිතිය ඔහුට නොතිබුණත්, ඔහු ලබා දුන් බෞතීස්මය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ වන අතර, බෞතීස්ම වූ තැනැත්තා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට අයත් වේ. මන්ද බොහෝ දේ වැරදි ලෙස ලබා දී ඇති අතර එබැවින් ඒවා නොපවතින බව හෝ කිසිසේත් ලබා නොදෙන ලද බව නොසැලකේ. මන්ද ලෝකය වචනයෙන් පමණක් මිස ක්‍රියාවෙන් අත් නොහරින තැනැත්තා නීත්‍යනුකූලව බෞතීස්මය ලබා නොගත්තද, ඔහු බෞතීස්මය ලබා ගනී. මන්ද සිප්රියන්  ඔහුගේ කාලයේදී සභාවේ එවැනි මිනිසුන් සිටි බව වාර්තා කරන අතරම, අද අපි මෙම යථාර්ථයට මුහුණදෙමින් දුක් විඳිමු. 

20. එහෙත් “බෞතීස්මය සහ සභාව කිසිදා කිසිදු ආකාරයකින් එකිනෙකෙන් වෙන් කළ නොහැකිය” යැයි කෙනෙකුට ප්‍රකාශ කළ හැක්කේ කෙසේද යන්න ප්‍රහේලිකාවකි. මන්ද බෞතීස්ම වූ තැනැත්තා තුළ බෞතීස්මය වෙන් කළ නොහැකි ලෙස පවතී නම්, ඔහුට සභාවෙන් වෙන් විය හැක්කේ සහ බෞතීස්මය සභාවෙන් වෙන් කළ නොහැකි වන්නේ කෙසේද? එහෙත් බෞතීස්මය බෞතීස්ම වූ පුද්ගලයා තුළ වෙන් කළ නොහැකි ලෙස පවතින බව පැහැදිලිය. මන්ද බෞතීස්ම වූ පුද්ගලයා කෙතරම් ගැඹුරට පාපයේ සුළි සුළඟකට වැටුණත්, නැතිනම් ඇදහිල්ල අත්හැරීමේ විනාශයට වැටුණත්, ඔහු කිසි විටෙකත් ඔහුගේ බෞතීස්මයෙන් මිදෙන්නේ නැත. මේ අනුව, ඔහු පසුතැවිලි වී නැවත පැමිණියහොත්, බෞතීස්මය නැවත සිදු නොකෙරේ, මන්ද ඔහු කිසි විටෙකත් එය නැති කර නොගත් බව විශ්වාස කෙරේ. එහෙත් බෞතීස්ම වූ පුද්ගලයෙකු සභාවෙන් වෙන් කළ හැකි බවට සැක කළ හැක්කේ කාටද? ක්‍රිස්තියානි යෙදුම් භාවිත කරමින් මිනිසුන් නොමඟ යවන මිථ්‍යාදෘෂ්ටීන් පැන නගින්නේ එලෙසිනි.

16 වන පරිච්ඡේදය

එමනිසා, බෞතීස්ම වූ පුද්ගලයා සභාවෙන් වෙන් වූ විට බෞතීස්මය ඔහු  තුළ පවතින බව පැහැදිලි වන බැවින්, ඔහු තුළ ඇති බෞතීස්මය නිසැකවම ඔහු සමගම ඉවත් වේ. මේ අනුව, බෞතීස්මය ලබන සෑම කෙනෙකුම සභාවේ රැඳී නොසිටින අතර, සභාවේ සිටින සෑම කෙනෙකුම සදාකාල ජීවනය ලබා නොගනී. නැතහොත් දෙවියන් වහන්සේගේ ආඥා පිළිපදින අය පමණක් සභාවේ රැඳී සිටින බව අප පැවසුවහොත්, බෞතීස්මය රඳවා ගන්නා බොහෝ දෙනෙකු සිටින බවත්, එහෙත් ඔවුන් තවදුරටත් සභාවේ නොසිටින බවත් අපි එකවරම පිළිගනිමු.

21. එබැවින් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයා “බෞතීස්මය අල්ලා ගත් පළමු පුද්ගලයා” නොවේය, මන්ද ඔහු බෞතීස්මය සභාවෙන් ලබාගෙන ඇති බැවිනි. ඔහු සභාවෙන් වෙන් වුවද, තවදුරටත් සභාවෙහි නොසිටින බවට අප ප්‍රකාශ කරන සහ බෞතීස්මය තබා ගැනීමට අප ඉඩ දෙන තැනැත්තාට බෞතීස්මය අහිමි විය හැකිද? කිසිවෙකුත් “ඔහුගේ ජන්ම අයිතිය අත්හැර එය මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයෙකුට දෙන්නේ නැත.” මන්ද ඔහු පවසන්නේ ඔහුට නීත්‍යනුකූලව ලබා දිය නොහැකි වූ බෞතීස්මය, එය ලබා දුන් විට නීත්‍යනුකූල වන බෞතීස්මය ඔහු තමා සමග රැගෙන ගිය බවයි. නැතහොත් නීතියට අනුකූල වන ආකාරයෙන් ඔහු එය තවමත් සන්තකයේ තබාගෙන සිටියද, ඔහු තවදුරටත් එය නීත්‍යනුකූලව සන්තකයේ තබා නොගනී. එහෙත් ජන්ම අයිතිය හිමිවන්නේ ශුද්ධ ජීවිතයක් ගත කරන සහ ධර්මිෂ්ඨ ලෙස කතා කරන අයට පමණි, ඒ සියල්ලන්ටම අයත් වන්නේ එම මනාලිය ඇගේ සාමාජිකයන් ලෙස කැළලක් හෝ රැල්ලක් නොමැති සභාවේ සාමාජිකයන්ට – නැතිනම් ඔවුන් වටා සිටින බොහෝ කපුටන්ගේ දූෂිත බව මධ්‍යයේ විලාප දෙන පරෙවියෙකුටය – එසේ නොමැති නම්, ඒසව්ට ආහාර වේලක් පමණක් ලබා ගැනීමට ඇති ආශාව නිසා ඔහුගේ ජන්ම අයිතිය අහිමි වුවද උත්පත්ති 25:29-34, එය තවමත් රැවටිලිකාර මිනිසුන්, සොරුන්, අන් අය සූරාකන මුදල් ණයට දෙන්නන්, ඊර්ෂ්‍යා කරන්නන්, බේබද්දන් සහ ඒ හා සමාන වැරදිකරුවන් විසින් රඳවාගෙන ඇති බව අප විශ්වාස නොකළහොත් – සිප්රියන්  ඔහුගේ ලිපිවල සභාවේ සිටින එවැනි පව්කාරයන් ගැන විලාප තැබීය. එබැවින්, සභාවෙහි තබා ගැනීම සහ දිව්‍යමය දේවල ජන්ම අයිතිය තබා ගැනීම එකම දෙයක් නොවේ. නැතහොත්, සභාවෙහි කොටසක් වීම යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ එහි සම්පූර්ණ වරප්‍රසාද ලැබීම එනම් ජන්ම අයිතිය රඳවා ගැනීම නම්, සභාවේ සිටින බව පෙනෙන්නට ඇති සහ සභාව තුළ බෞතීස්මය ලබා දීමට පවා අවසර ඇති සියලුම දුෂ්ට මිනිසුන් සැබවින්ම සභාවට අයත් නොවේ. මන්ද, පූජනීය දේවල් ගැන සම්පූර්ණයෙන්ම නොදැනුවත්කමින් පසුවන කෙනෙකු පමණක් එවැනි අය පූජනීය දේවල ජන්ම අයිතිය තබා ගන්නා බව ප්‍රකාශ කරනු ඇත.

17 වන පරිච්ඡේදය

22. එහෙත්, මේ සියලු කරුණු සලකා බලා සාකච්ඡා කිරීමෙන් පසු, අපි දැන් ඔහුගේ ලිපිය අවසානයේ සිප්රියන්ගේ එම සාමකාමී නිගමනයට එලඹෙමු. මා එය නැවත නැවතත් බොහෝ වර කියෙව්වත්, එයින් මම කිසි විටෙකත් කියවීමෙන් සෑහීමට පත් නොවෙමි – එයින් මතු වන සහෝදර ප්‍රේමයේ ප්‍රසන්න බව එතරම්ම විශිෂ්ටය. එය ක්‍රිස්තියානි ප්‍රේමයේ මිහිරි බවෙන් පිරී ඇත. ඔහු මෙසේ පවසයි, “ආදරණීය සහෝදරයා, මේ දේවල් අපගේ දුර්වල හැකියාව අනුව අප ඔබට ඉක්මනින්ම ලියා ඇත්තේ, කිසිවෙකුට නියම කිරීම හෝ පූර්ව විනිශ්චය කිරීම හෝ නොවේය, එක් එක් රදගුරුවරයා තමාගේම කැමැත්තෙන් නිදහසේ කාරණා ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී තමා නිවැරදි යැයි සිතන දේ නොකළ යුතු හෙයිනි. අපට හැකි පමණින්, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් පිළිබඳ විෂය සම්බන්ධයෙන් අපගේ සගයන් සහ අපගේ සෙසු රදගුරුවරුන් සමග අපි වාද නොකරමු, මන්ද අපි ස්වාමින් වහන්සේ කරණකොටගෙන සාමයෙන් හා සමගියෙන් ඔවුන් සමග එක්සත්ව සිටිමු. විශේෂයෙන් ප්‍රේරිතවරයා පවසන පරිදි, ‘ එහෙත් යමෙක් (ඒ ගැන) වාදකරන්ට කැමැත්තේ නම් අපටවත් දෙවියන්වහන්සේගේ සභාවලටවත් එයාකාර සිරිතක් නැත.’ 1 කොරින්ති 11:16 අපි ඉවසිලිවන්තව හා මෘදු ලෙස ආත්මයේ ප්‍රේමයේ ක්‍රියාවන් පවත්වමු, අපගේ සහෝදරත්වයේ ගෞරවය රකිමු, ඇදහිල්ලේ බැඳීම, පූජකත්වයේ සමගිය නිරීක්ෂණය පවත්වමු. මන්ද මේ හේතුව නිසාද, අපගේ දුර්වල හැකියාවේ උපරිමයෙන්, දෙවියන් වහන්සේගේ අවසරයෙන් සහ ආනුභාවයෙන් යුතුව, අපගේ අන්‍යෝන්‍ය ප්‍රේමය සැලකිල්ලට ගනිමින් අප ඔබට එවා ඇති ‘ඉවසීමේ යහපත’ පිළිබඳ මෙම නිබන්ධනය අපි ලියා ඇත්තෙමු.”

23. මෙම වචනවල සලකා බැලිය යුතු බොහෝ දේ ඇත, එහිදී ක්‍රිස්තියානි ප්‍රේමයේ දීප්තිය මෙම මිනිසා තුළ බබළයි. ඔහු “ස්වාමින් වහන්සේගේ ගෘහයේ අලංකාරත්වයට සහ උන්වහන්සේගේ වාසස්ථානයේ කූඩාරමේ ස්ථානයට ප්‍රේම කළේය.” මුලින්ම, තමාට හැඟුණු දේ ඔහු සඟවා නොගෙන අවංකව කතා කළේය. ඊළඟට, ඔහු තම අදහස් ඉතා මෘදු හා සාමකාමී ලෙස ඉදිරිපත් කළේය. එහිදී වෙනත් ආකාරයකින් සිතූ එකඟ නොවූ අය සමග පවා සමාදානය පවත්වා ගත්තේය. මන්ද සාමයේ බැඳීම තුළ කෙතරම් විශාල සෞඛ්‍ය සම්පන්න බවක් බැඳී ඇත්දැයි ඔහු තේරුම් ගත්තේය. එයට ගැඹුරින් ආදරය කළේය, එය ඥානවන්තව ආරක්ෂා කළේය. වෙනස් ලෙස සිතන විවිධ අදහස් ඇති මිනිසුන්ට පවා ඔවුන්ගේ හැඟීම් කිහිපයක් ප්‍රේමයෙන් භුක්ති විඳිය හැකි බව දැකීමෙන් සහ දැනීමෙන් ඔහු හඳුනා ගත්තේය. මන්ද, නපුරු මිනිසුන් සමග දිව්‍යමය එකඟතාව හෝ ස්වාමින් වහන්සේගේ සමාදානය පවත්වා ගත හැකි බව ඔහු නොකියනු ඇත. මන්ද යහපත් මිනිසාට දුෂ්ට මිනිසුන් කෙරෙහි සමාදානය පවත්වා ගත හැකි නමුත්, ඔවුන්ට නොමැති සමාදානයෙන් ඔහුට ඔවුන් සමග එක්සත් විය නොහැකිය. අවසාන වශයෙන්, කිසිවෙකුට යම් කාරණයක් නියම කිරීමෙන් සහ කිසිවෙකු පූර්ව විනිශ්චය නොකිරීමෙන් තොරව, සෑම රදගුරුවරයෙකුම තමාගේම කැමැත්තෙන් නිදහසේ ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී තමා නිවැරදි යැයි සිතන දේ නොකළ යුතු බවට, ඔහු අපටත් පවසා ඇත. අප කුමන තනතුර දැරුවත්, ඔහු සමග ඒ දේවල් සැමට සාමකාමී ලෙස සාකච්ඡා කිරීම සඳහා ඉඩක් ඉතිරි කර ඇත. මන්ද, ඔහුගේ ලිපිවලින් පමණක් නොව, කිසි විටෙකත් මිය යා නොහැකි ඔහු තුළ එතරම් අසාමාන්‍ය මට්ටමකින් පැවති එම ප්‍රේමයේ  ක්‍රියාවන් කරණකොටගෙනද ඔහු අප සමග සිටින්නේය. එබැවින්, ඔහුගේ යාච්ඤාවල උපකාරයෙන්, ඔහු සමග බැඳී සිටීමට සහ ඔහු සමග එක්සත් වීමට ආශා කරමින්, මගේ පාපවල අසම්පූර්ණකම මට බාධාවක් නොවන්නේ නම්, ඔහුගේ ලිපි තුළින් ස්වාමින් වහන්සේ තම සභාවට කොතරම් මහත් සමාදානයක් සහ සැනසීමක් ලබා දෙමින් මෙහෙයවූවද යන්න ඉගෙන ගැනීමට මම උත්සාහ කරමි. තවද, ඔහුගේ වචනවලින් වන බලපෑම තුළින්  ඇති වූ නිහතමානීකමෙන් යුක්තව, මුළුමහත් සභාව සමග පොදුවේ, සභාව සමග ඔහුගේ ධර්ම නියාමකවල විශ්වාසයට වඩා සත්‍ය ධර්ම නියාමක විශ්වාසයක් මා සතුව තිබේ නම්, ඔහු එකඟ නොවී වෙනස් අදහස් දැරූ නමුත්, ලොව පුරා ව්‍යාප්ත සභාව සමග එක්සත්ව සිටි කාරණාවලදී පවා, මගේ හදවතේ මතය ඔහුට වඩා ප්‍රමුඛත්වය ගැනීමට මම ඉඩ නොදෙමි. මන්ද, සම්පූර්ණ විවාදයක් නොමැතිකම හේතුවෙන් ගැටලුව තවමත් නොවිසඳී තිබූ අවස්ථාවක, ඔහුගේ හැඟීම් ඔහුගේ සෙස සගයන් බොහෝ දෙනෙකුගේ හැඟීම්වලට වඩා වෙනස් වුවද, ඔහු එතරම්ම සංයමයක් පෙන්නුම් කළ අතර, ඔහු දෙවියන් වහන්සේගේ සභාවේ පූජනීය සහභාගිකම කිසිදු භේදයකින් විකෘති නොකරනු ඇත. ඔහුගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය ඊටත් වඩා පැහැදිලි වූයේ, සෑම කරුණකදීම සත්‍ය දේ පමණක් නොව, සැම කරුණකදීම අන් අය සමග එකඟ වීමට වඩා, ඔහු සියල්ලටම වඩා ගුණධර්ම හා එකමුතුකම තහවුරු කළ බැවිනි. ඔහු ආධ්‍යාත්මිකව සිටි සියලු ජාතීන්ගේ ශුද්ධ විශ්වීය මන්ත්‍රණ සභා අධිකාරියට වඩා ඔහුගේ දක්ෂතාවය සහ ඔහුගේ කථිකත්වය සහ පුළුල් දැනුම අගය කරන බවට මවා පෑමට මා කැමති නම්, මම ඔහුගේ ආදර්ශය අනුගමනය නොකරමි. විශේෂයෙන්ම දැන් ඔහු සත්‍යයේ පූර්ණත්වයෙන් සිටින අතර, ඔහු වරක් මෙහිදී සාමකාමී හදවතකින් සෙවූ දේ සම්පූර්ණයෙන්ම පැහැදිලිව දැකගත හැකි බැවිනි. මන්ද, එම පොහොසත් දැනගැන්මේ බහුලත්වයෙන් ඔහු අප තුළ ඇති දක්ෂ කථිකත්වය සංසන්දනය කිරීමේදී එය බොළඳ දෙයක් ලෙස ඔහු සලකයි. එහිදී ඔහු මෙහි ක්‍රියා කළේ කුමන භක්තිමත් රීතිය අනුවද යන්න ඔහු දකී, සභාවේ කිසිවක් එකමුතුකමට වඩා අගය නොකළ යුතු බව ඔහු තේරුම් ගනී. එහිදී, “දෙවියන්වහන්සේ ප්‍රඥාවන්තයන් ලජ්ජාවට පමුණුවන පිණිස ලෝකයේ මෝඩ දේවල් තෝරාගත්සේක; දෙවියන්වහන්සේ ශක්තිමත් දේ ලජ්ජාවට පමුණුවන පිණිස ලෝකයේ දුර්වල දේවල් තෝරාගත්සේක,” 1 කොරින්ති  1:27 ශක්තිමත් අය ලජ්ජාවට පත් කිරීම සඳහා දුර්වලයන් තෝරා ගැනීමෙන් ස්වාමින් වහන්සේ මිනිස් අහංකාරය කෙතරම් ඥානාන්විත ලෙස හා දයානුකම්පිකව හෙළා දුටු සේක්ද යන්න දකින විට ඔහු කිව නොහැකි තරම් ප්‍රීතියට පත් වේ. තවද, උන් වහන්සේ ගේ සභාවේ සාමාජිකයින්ගේ අනුපිළිවෙලෙහි, සියලු දේ එතරම් සෞඛ්‍ය සම්පන්න ආකාරයකින් තැබූ අතර, එසේ  කළේ තමාගේ මූලාශ්‍රය කුමක්ද යන්න පිළිබඳ නොදැනුවත්කම නිසා මිනිසුන් තමන්ගේම දක්ෂතාවය හෝ ඉගෙනීම හෝ නිසා ශුභාරංචියට උපකාර කිරීමට තෝරාගෙන ඇති බව කියමින් එම හේතුව නිසා මාරාන්තික අහංකාරයට පත් නොවන පිණිසත්ය. අහෝ, සිප්රියන්  කොතරම් ප්‍රීති වන්නේද! ඊටත් වඩා විශාල සාමයක් සමගින්, ධීවරයන් වූ ප්‍රේරිතයන්ගේ ලේඛන දෝෂ රහිතව පවතින අතර, උගත් හා භක්තිමත් කිතුනුවන්ගේ ලේඛනවල පවා දෝෂ අන්තර්ගත වීම මනුෂ්‍යත්වයට කොතරම් ප්‍රයෝජනවත් දැයි ඔහු දකින්නේ කොතරම් පරිපූර්ණ සන්සුන් භාවයකින්ද! එබැවින්, එම ශුද්ධ ආත්මයේ මෙම ප්‍රීතිය ගැන මම සම්පූර්ණයෙන්ම නිසැකකමින් සිටින බැවින්, මගේ ලේඛන සෑම ආකාරයකම දෝෂයකින්ම නිදහස් බව සිතීමට හෝ පැවසීමට මම කිසිදු ආකාරයකින් උත්සාහ නොකරමි. ඔහුම සාක්ෂි දෙන පරිදි, නැතහොත් සාධාරණ සිරිතක් ලෙස දැන් පිළිගනු ලබන මුළු ක්‍රිස්තියානි ලෝකයේම පූර්ණ සභාවක් විසින් තහවුරු කරන ලද ආකාරයට, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් අතරින් සභාවට පැමිණි අය අතීතයේ සිටි ආකාරයට හෝ දැන් සභාව විසින් පිළිගනු ලබන ආකාරයට වඩා වෙනස් ලෙස පිළිගත යුතු බවට ඔහුගේ එම මතයට විරුද්ධ වීමේදී, මා ඔහුට විරුද්ධ වන්නේ මගේම දෘෂ්ටිකෝණයෙන් නොව කතෝලික සභාවේ අධිකාරියෙනි. මා ඔහුට විරුද්ධව මගේ පෞද්ගලික මතය පවසන්නේ නැත, එහෙත් ඔහු ගැඹුරින් ආදරය කළ ශුද්ධ කතෝලික සභාවේ අධිකාරිය තබමි. එහිදී ඔහු ඉවසීමෙන් සභාවේ බොහෝ ඵල දැරුවේය. එහි සම්පූර්ණත්වය ඔහුම නොවූ නමුත් සෑම විටම එහි සම්පූර්ණත්වය තුළම රැඳී සිටියේය. ඔහු කිසි විටෙකත් ඔහුගේ මුල අත්හැරියේ නැත, එහෙත්, ඔහු දැනටමත් එහි මුලෙන් ඵල ගෙන ආවත්, ඔහු වඩා වැඩියෙන් ඵල දරන පරිදි ස්වර්ගීය ගොවියා විසින් ඔහු පවිත්‍ර කරන ලදී. යොහන් 15:2 ඔහුගේ සමාදානය සහ ආරක්ෂාව සඳහා, තිරිඟු කිරිඳි සමග මුලිනුපුටා නොදැමීමට, ඔහු සත්‍යයේ නිදහස ඇතිව තරවටු කළ අතර, තමා සමග එකමුතුව තබා ඇති මිනිසුන්ගේ බොහෝ නපුරුකම් ප්‍රේමයේ  කරුණා  අනුග්‍රහයෙන් විඳ දරාගත්තේය.

18 වන පරිච්ඡේදය

14. සිප්රියන්  විසින්ම නැවතත් අපට ශ්‍රේෂ්ඨතම පූර්ණත්වයෙන් අවවාද කරන්නේ මෙයයි, එනම් ඔවුන්ගේ වැරදි සහ පාපවලින් මිය ගිය බොහෝ දෙනෙකු, ඔවුන් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ශරීරයට සහ එම අහිංසක සහ නිර්දෝෂී පරෙවියාගේ සාමාජිකයින් අතර අයත් නොවූවත් (එසේ ඇය පමණක් බෞතීස්ම කළහොත්, ඔවුන්ට නිසැකවම බෞතීස්ම විය නොහැකි වනු ඇත), සියල්ලටම පෙනෙන පරිදි තවමත් සභාව තුළ බෞතීස්ම වන බවක් සහ බෞතීස්ම කරන බවක් පෙනෙන්නට ඇත. ඔවුන් ආධ්‍යාත්මිකව මිය ගියද, ඔවුන් අතර ඔවුන්ගේ බෞතීස්මය තවමත් ජීවමානව පවතියි. එය මිය ගොස් නැත, මරණයට තවදුරටත් එය කෙරෙහි ආධිපත්‍යය නැත. එමනිසා, සභාව තුළ මිය ගිය මිනිසුන් සිටින අතර, ඔවුන් සැඟවී නැත, එසේ නොවූයේ නම් සිප්රියන්  ඔවුන් ගැන එතරම් කතා නොකරනු ඇත. ඔවුහු කිසිසේත්ම එම ජීවමාන පරෙවියාට අයත් නොවෙති, නැතහොත් අවම වශයෙන් තවමත් ඇයට අයත් නොවෙති; එසේම පිටත මිය ගිය මිනිසුන් සිටින බැවින්, ඔවුන් ඇයට කිසිසේත්ම අයත් නොවන බව නැතහොත් තවමත් අයත්  ‍නොවන බව පැහැදිලි බැවින්, සහ “තමාම මිය ගොස් ඇති කෙනෙකුට තවත් මිනිසෙකු ජීවත් කළ නොහැකිය” යන්න සත්‍ය බැවින් – එවැනි පුද්ගලයින් විසින් බෞතීස්ම කරනු ලබන සභාව තුළ සිටින අය, ඔවුන් සැබෑ හදවතේ පරිවර්තනයකින් සක්‍රමේන්තුවට ළඟා වුවහොත්, එම බෞතීස්මය අයිති තැනැන් වහන්සේ  විසින්  ජීවත්  කරනු ලබන බව පැහැදිලිය. එහෙත් සිප්රියන්  ප්‍රකාශ කරන පරිදි සභාව ඇතුළත සිටින ඇතැම් අය සිදු කරන ආකාරයට  ඔවුන් ලෝකය වචනයෙන් නොව ක්‍රියාවෙන් පමණක් අත්හරින්නේ නම්,  එසේ ඔවුන් සංවර්තනය නොවන්නේ නම් ඔවුන් තමන්ම ජීවත් නොවන බවය, එසේ ඔවුන් සංවර්තනය නොවුණත් සැබෑ බෞතීස්මය ඔවුන්ට ඇති බවත් පැහැදිලි වේ. මේ අනුව, “තමන්ම ජීවත් වන්නේ නැති මෙන්ම අන් අය ජීවත්  කරවන්නේ නැති”, සභාවෙන් පිටත සිටින අයට පවා ජීවමාන බෞතීස්මය ඇති බව පැහැදිලිය, ඔවුන් සමාදානයට හැරුණොත් එම බෞතීස්මය ඔවුන් ඉක්මනින් අවංකවම ඇදහිල්ලට හැරුණු වහාම ඔවුන්ට ප්‍රයෝජනවත් වනු ඇත.

19 වන පරිච්ඡේදය

25. එම නිසා, සභාවෙන් පිටතදී බෞතීස්ම වූ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය ඇතිව මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකත්වයේ  සිට සභාවට පැමිණි පුද්ගලයින් නැවත බෞතීස්ම නොකර පිළිගත් අය සම්බන්ධයෙන් – ඔවුන් දැන් සභාව කරන ආකාරයටම “පුරාණ සිරිත් විරිත් අනුගමනය කළ බව” පවසමින් – ඔවුන්ට එරෙහිව තර්කය නිෂ්ඵලය. “පුරාණ කාලයේ මිථ්‍යාදෘෂ්ටීන් සහ භේද ආරම්භ වෙමින් පැවති අතර සභාව තුළ මුලින් බෞතීස්ම වූ පුද්ගලයින් සම්බන්ධ වූ බැවින්, එබැවින් ඔවුන් ආපසු පැමිණ පසුතැවිලි වූ විට නැවත බෞතීස්ම වීම අවශ්‍ය නොවීය,”  යනුවෙන් කරන ප්‍රකාශය ඔවුන්ගේ ක්‍රියාව අවලංගු නොකරයි. මන්ද, කතෝලික සභාවේ එක් එක් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිය ඇති වී, සභාවේ හවුලෙන් ඉවත් වූ වහාම එහි අනුගාමිකයින්ට ඔවුන් හා එක් වූ අය ඊළඟ දවසේ පමණක් නොව, එම දිනයේම පවා බෞතීස්ම කිරීමට හැකියාව තිබුණි – එහි පූජකයින් ඔවුන් වෙත රොක් වූ සමහරුන් බෞතීස්ම කරන්නට ඇත. එබැවින් මෙය පැරණි සිරිත වී නම්, (සාකච්ඡාවේ ප්‍රතිවිරුද්ධ කොටස පවත්වා ගෙන ගිය අයට පවා ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි පරිදි), ඔවුන් සභාවට එම ආකාරයෙන්ම පිළිගත යුතුය. මෙම කාරණය කෙරෙහි ප්‍රවේශමෙන් අවධානය යොමු කරන ඕනෑම කෙනෙකුගේ මනසෙහි කිසිදු සැකයක් තිබිය නොහැකිය. එනම් මිථ්‍යාදෘෂ්ටියේ සිටියදී බෞතීස්ම වූ අයද ඒ ආකාරයෙන්ම පිළිගනු ලැබූ බවයි.

26. එහෙත් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තුළ ඇති ගැලවීම සොයන අතරතුර, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් විසින් නොමඟ යවන ලදුව ඔවුන් අතර බෞතීස්ම වූ කෙනෙකු තවමත් “අයාලේ යන බැටළුවෙකු” ලෙස හැඳින්විය නොහැක්කේ මන්දැයි මට තේරෙන්නේ නැත.” එහෙත්, ක්‍රියාවෙන් නොව වචනයෙන් පමණක් ලෝකය අත්හැර, ව්‍යාජ හදවතකින් බෞතීස්ම වී ඇති කෙනෙකු තවමත් සභාව තුළ බැටළුවෙකු ලෙස සැලකේ. නැතහොත් එවැනි අයෙකු සැබෑ හදවතකින් දෙවියන් වහන්සේ වෙත හැරීමෙන් පසුව මිස බැටළුවෙකු බවට පත් වන්නේ නම්, ඔහු සැබෑ බැටළුවෙකු වන අවස්ථාවේ බෞතීස්ම නොවූ බැවින්, එයින් අදහස් වන්නේ ඔවුන් දැනටමත් බෞතීස්ම වී ඇති නමුත් තවමත් රැළේ සැබෑ කොටසක් වී නොමැති බවයි. ඒ හා සමානව, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකත්වයෙන් සැබෑ බැටළුවෙකු වීමට රැළට සම්බන්ධ වීමට පැමිණෙන කෙනෙකු, ඔවුන් තවමත් සැබවින්ම රැළේ බැටළුවෙකු නොවූවත්, එම බෞතීස්මයෙන් බෞතීස්ම වී ඇත්නම් නැවත බෞතීස්ම නොවිය යුතුය. එමනිසා, ඇතුළත සිටින සියලු නරක දේ කරන අය පවා – තණ්හාවෙන් පෙළෙන අය, ඊර්ෂ්‍යා කරන්නන්, බේබද්දන් සහ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ විනයට පටහැනිව ජීවත් වන අය – බොරුකාරයන් අන්ධකාරයේ සිටින්නන් සහ මිය ගිය අය සහ අන්ත ක්‍රිස්තුස් ලෙස හැඳින්විය හැකි බැවින්, “සත්‍යය සහ අසත්‍යය අතර, ආලෝකය සහ අන්ධකාරය අතර, මරණය සහ අමරණීයභාවය අතර, ක්‍රිස්තු විරෝධී අය සහ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ අතර පොදු කිසිවක් තිබිය නොහැකි නිසා” යන පදනම මත ඔවුන්ට බෞතීස්ම වීම තහනම් කළ යුතුද?

27. මේ අනුව, ඔහු මෙලෙස උපකල්පනයක් කරයි. දෙවියන් වහන්සේගේ සක්‍රමේන්තුව කිසිදු මිනිසෙකුගේ වැරැද්දෙන් දූෂිත කළ නොහැකි බව ඔහු පවසන විට, එය “හුදෙක් චාරිත්‍රයක්” නොව, “සත්‍යයේ හේතුව” ගැන ආයාචනයක් වන අතර, එය වැරද්දට වැටී ඇති  අය තුළ පවා පවතින බව ප්‍රකාශ කර ඇත. නිසැකවම අපොස්තුළු යොහන් ඉතා පැහැදිලිව පවසන්නේ මෙයයි, “තම සහෝදරයාට වෛර කරන්නා මේ දක්වා අන්ධකාරයේ සිටියි;” 1 යොහන් 2:9 එසේම නැවතත් “තම සහෝදරයාට වෛර කරන්නා මිනීමරුවෙකි.” 1 යොහන් 3:15 එසේ නම්, සිප්රියන්  විසින්ම පවසන සභාව තුළ සිටින ද්වේෂසහගත ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පිරී සිටින අය බෞතීස්ම කරන්නේ ඇයි?

20 වන පරිච්ඡේදය

මිනීමරුවෙකු ජලය පවිත්‍ර කර විශුද්ධ කරන්නේ කෙසේද? අන්ධකාරයේ ජීවත් වන කෙනෙකු තෙල්වලට ආශීර්වාද කරන්නේ කෙසේද? එහෙත් සක්‍රමේන්තු ලබා දීමට හැකි ඕනෑම අයෙකු විසින් උන් වහන්සේගේ වචන තහවුරු කරනු ලැබීම පිණිස දෙවියන් වහන්සේ උන් වහන්සේගේ සක්‍රමේන්තු තුළ සිටින සේක් නම්, එවිට දෙවියන් වහන්සේගේ සක්‍රමේන්තු සෑම තැනකම වලංගුව පවතී, එසේම දුෂ්ට මිනිසුන්ට ඒවායින් කිසිදු ප්‍රතිලාභයක් නොලැබෙන අතර දූෂිතව පවතී, යන කාරණා දෙකම සිදු වේ.

28. එහෙත් “මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයෙකුට සභාවෙන් පිටත සිටින නිසා බෞතීස්මය නොලැබෙන බව” ප්‍රකාශ කිරීම කුමන ආකාරයේ තර්කයක්ද? “ඔහු බෞතීස්ම වන විට, ඔහුගෙන් සභාව ගැන ප්‍රශ්න කරනු ලැබේ,” යන්න පිළිගත යුතුය. සභාව තුළ සිටින ලෝකය වචනයෙන් මිස ක්‍රියාවෙන් අත්නොහරින තැනැත්තාගෙන් බෞතීස්ම වීමේදී සභාව පිළිබඳ එම ප්‍රශ්නයම අසනු නොලැබුවාක් මෙනි. එබැවින් ඔහුගේ බොරු පිළිතුර ඔහුට බෞතීස්මයෙන් ලැබෙන දේ වළක්වන්නේ නැති සේම, ශුද්ධ සභාව පිළිබඳ අනෙකාගේ අසත්‍ය ප්‍රකාශය බෞතීස්මයෙන් ඔහුට ලැබෙන දේ වළක්වන්නේද නැත. පළමුවැන්නා, ඔහු බොරුවෙන් පොරොන්දු වූ දේ පසුකාලීනව සත්‍යයෙන් ඉටු කරන්නේ නම්, ඔහුට දෙවන බෞතීස්මයක් නොලැබෙන්නේය. එහෙත් ප්‍රතිස්ථාපනය වූ ජීවිතයක් පමණක් ලැබෙන්නේය. දෙවැන්නා සම්බන්ධ කාරණයෙන්ද, ඔහු තමාගෙන් අසන ලද ප්‍රශ්නයට බොරු පිළිතුරක් දුන් සභාවට පසුකාලීනව පැමිණියහොත්, සහ ඔහුට එය නොතිබූ නමුත්, එය තිබූ බවට ඔහු සිතයි නම්, ඔහු කලින් සැබවින්ම අයත් නොවූ සභාව දැන් ඔහුට ලබා දෙනු ලැබ ඇත. එහෙත් ඔවුන් දැනටමත් ලබාගෙන ඇති දේ වන බෞතීස්මය නැවත සිදු නොවේ.  එහෙත් මිනීමරුවෙකුගේ මුවින් පිටවන වචනවලට පිළිතුරු වශයෙන් දෙවියන් වහන්සේට “තෙල් විශුද්ධ කළ” හැකි වුවද, “උන් වහන්සේටට තවමත් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයෙකු විසින් ඇති කරන ලද පූජාසනය මත එය විශුද්ධ කළ නොහැකිය,” යනුවෙන් පවසන්නේ මන්ද යන්න මට කිව නොහැකිය. සභාව තුළ මිනිසාගේ හදවතේ බොරු සංවර්තනයෙන් බාධාවට පත් නොවන දෙවියන් වහන්සේට, සභාවෙන් පිටත පිහිටුවා ඇති ව්‍යාජ ව්‍යුහයන් මගින් උන්වහන්සේගේ සක්‍රමේන්තුවල සිටීම වළක්වා නැත, මන්ද මිනිසුන්ගේ කිසිදු අසත්‍යයකට වංචාවකට උන්වහන්සේට බාධා කළ නොහැකි බැවිනි. එබැවින්, “දෙවියන් වහන්සේ පව්කාරයන්ගේ බස් නාසන සේක,” යොහන් 9:31 යන ශුභාරංචියේ සඳහන් දේ පව්කාරයෙකුට සක්‍රමේන්තු ඉටු කළ නොහැකි බව අදහස් කරන්නේ නම්, මිනීමරුවෙකු බෞතීස්ම ජලය කෙරෙහි හෝ තෙල් කෙරෙහි හෝ දිව්‍ය පූජාව කෙරෙහි හෝ ඔහු හිස මත ඔහුගේ අත තබා යාච්ඤා කරන කවරෙකුගේ හෝ සම්බන්ධ යාච්ඤාව දෙවියන් වහන්සේ අසන්නේ කෙසේද? කෙසේ වෙතත්, මිනීමරුවන් අතින් වුවද, එනම්, සභාව තුළ පවා, තම සහෝදරයන්ට වෛර කරන අයගේ අතින් වුවද මේ සියල්ල සිදු කරනු ලබන අතර එය වලංගු වේ. “කිසිවෙකුට තමා සතුව නැති දෙයක් දිය නොහැකි බැවින්,” මිනීමරුවෙකු ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ ලබා දෙන්නේ කෙසේද? එහෙත්, එවැනි පුද්ගලයෙක් තවමත් සභාව තුළ බෞතීස්ම කරයි. එබැවින්, මෙවැනි මිනිසෙකු බෞතීස්ම කරන විට පවා ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ ලබා දෙන්නේ දෙවියන් වහන්සේය.

21 වන පරිච්ඡේදය.

29. එහෙත් ඔහු පවසන දෙය නම්, “සභාවට පැමිණෙන තැනැත්තා බෞතීස්ම වී අලුත් කරනු ලැබිය යුතු අතර, එවිට සභාව තුළ වන ශුද්ධ තැනැත්තා තුළින් ශුද්ධ කරනු ලැබිය හැකි වනු ඇත” යන්නයි. ඔහු සභාව ඇතුළතද ශුද්ධ නොවන අය හමු වුවහොත් ඔහු කුමක් කරනු ඇත්ද? නැතහොත් මිනීමරුවා ශුද්ධ යැයි සැලකිය හැකිද? ඔහුට සභාව තුළ බෞතීස්ම වීමට තිබෙන හේතුව වන්නේ ” දෙවියන් වහන්සේ සොයන අතරතුර බොරු ගුරුවරයෙකු විසින් නොමඟ යවන ලද වරදින් පවිත්‍ර වීමට පුද්ගලයෙකු සභාවේ බෞතීස්ම වුවහොත් එම වරද ඉවත් කළ යුතු” නිසා නම්, ඉන්පසු සභාව තුළ සැබෑ දෙවියන් වහන්සේගේ සේවකයෙකු සොයන අතරතුර, මිනීමරුවෙකු වැනි ඊටත් වඩා නරක කෙනෙකු විසින් නොමඟ යවනු ලැබුවහොත් ඔවුන් පවිත්‍ර කළ හැක්කේ කොතැනින්ද? “මිනිසෙකු තුළ හිස් දෙයක් සහ වලංගු දෙයක් යන දෙකම එකවර තිබිය නොහැකි නම්,” මිනීමරුවෙකු තුළ ශුද්ධ සක්‍රමේන්තුව තිබියදී ඔහුගේ හදවත අශුද්ධ විය හැක්කේ කෙසේද? “ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ ලබා දිය නොහැකි කෙනෙකුට බෞතීස්ම කළ නොහැකි නම්”, මිනීමරුවෙකුට සභාව තුළ බෞතීස්ම කිරීමට අවසර ඇත්තේ මන්ද? නැතහොත් ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ ඇති සෑම කෙනෙකුම ආලෝකයෙන් පිරී ඇති බැවින්, එසේ වූවත් “තම සහෝදරයාට වෛර කරන තැනැත්තා තවමත් අන්ධකාරයේ සිටින විට,” 1 යොහන් 2:9 මිනීමරුවාට ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ ඇත්තේ කෙසේද? “ඇත්තේ එක බෞතීස්මයක් සහ එක ආත්මයක් පමණක්” වන බැවින්, එක ආත්මයක් නොමැති ඔවුන්ට එක බෞතීස්මයක් තිබිය නොහැකි නම්, සභාව තුළ සිටින අහිංසක මිනිසාට සහ මිනීමරුවාට එක බෞතීස්මයක් ඇති අතර එක ආත්මයක් නොමැති වන්නේ ඇයි? එබැවින් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයාට සහ කතෝලිකයාට එකම බෞතීස්මය තිබිය හැකිය. එහෙත්, එකම සභාවක් නොතිබිය හැකිය, ඒ කතෝලික සභාවේ අහිංසක මිනිසාට සහ මිනීමරුවාට එකම බෞතීස්මයක් තිබිය හැකි සේය. එහෙත් ඔවුන්ට එකම ආත්මයක් ඇත්තේ නැත; මන්ද ඇත්තේ එක බෞතීස්මය පමණක් බැවින්, ඇත්තේ එක ආත්මයක් සහ එක සභාවක් පමණි. එබැවින් ප්‍රතිඵලය වන්නේ, සෑම පුද්ගලයෙකු තුළම ඔහුට දැනටමත් ඇති දේ අප පිළිගත යුතු අතර, සෑම පුද්ගලයෙකුටම ඔහු සතුව නැති දේ ලබා දිය යුතුය. “දෙවියන් වහන්සේ තමන් වහන්සේගේ සතුරන් හා සතුරන් ලෙස හඳුන්වන අය විසින් කරන ලද කිසිවක් දෙවියන් වහන්සේට තහවුරු කර අනුමත කළ නොහැකි නම්,” මිනීමරුවන් විසින් දෙන ලද බෞතීස්මය තහවුරු කරන්නේ ඇයි? අප මිනීමරුවන් ස්වාමින් වහන්සේගේ සතුරන් හා පසමිතුරන් ලෙස හැඳින්විය යුතු නොවේද? එහෙත් “තම සහෝදරයාට වෛර කරන තැනැත්තා මිනීමරුවෙකි.” එසේ නම්, යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ සේවකයා වූ පාවුල්ට වෛර කළ අය බෞතීස්ම කළේ කෙසේද? එසේ කිරීමෙන් යේසුස් වහන්සේටම වෛර කළේ කෙසේද? මන්ද, සාවුල් තමන් වහන්සේගේ සේවකයන්ට පීඩා කරන විට, යේසුස් වහන්සේම සාවුල්ට මෙසේ කී සේක: “ඔබ මට පීඩා කරන්නේ මන්ද?” ක්‍රියා 9:4 අවසානයේදී උන් වහන්සේම මෙසේ කියනු ඇත: “මාගේ මේ කුඩා අයගෙන් කෙනෙකුට ඔබ එය නොකළ නිසා, ඔබ එය සිදු නොකළේ මට නොවේද?” මතෙව් 25:45 එබැවින් අපෙන් පිටතට යන සියල්ලන්ම අපගේ නොවන්නේ නොවේද, එහෙත් අප සමග සිටින සියල්ලෝම අපගේ නොවෙති; මිනිසුන් ධාන්‍ය පොළන විට, කමතෙන් විසිරෙන සියල්ල ධාන්‍ය නොව බොල් බව පෙන්වනු ලබනවාක් මෙන්ම, එහි ඉතිරි වන සියල්ලද ධාන්‍ය නොවේය. ඒ හා සමානව, යොහන්ද මෙසේ පවසයි, “නුමුත් ඔවුන් අපට අයිතිව සිටියේ නැත; ඔවුන් අපට අයිතිව සිටියා නම් අප සමග පවතිනවා ඇත.” 1 යොහන් 2:19 එමනිසා දෙවියන් වහන්සේ දුෂ්ට මිනිසුන්ගේ අත්වලින් පවා කරුණා අනුග්‍රහයේ සක්‍රමේන්තුව ලබා දෙන සේක, එහෙත් කරුණා අනුග්‍රහය ලැබෙන්නේ උන් වහන්සේ තුළින්ම හෝ උන් වහන්සේගේ සාන්තුවරයන් තුළින් පමණි. එබැවින් උන් වහන්සේ තමන් වහන්සේ කෙරෙන්ම හෝ එම පරෙවියාගේ සාමාජිකයන් තුළින් පව් සමාව ලබා දෙන සේක, ඔවුන් පිළිබඳ උන් වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: “යමෙකුගේ පව් නුඹලා කමාකරවුද ඒවා ඔවුන්ට කමාකරනු ලැබේ; යමෙකුගේ පව් නුඹලා කමා නොකරවුද ඒවා කමාකරනු නොලැබේයයි ඔවුන්ට කීසේක.”‍ යොහන් 20:23 එහෙත් කිසිවෙකුට සැක කළ නොහැකි, පව් සමාව දීමට අදහස් කරන සක්‍රමේන්තුව වන බෞතීස්මය, ඔවුන් තම සහෝදරයන්ට ඇති වෛරය ඔවුන්ගේ හදවත්වලින් බැහැර කර නොමැති නිසා ඔවුන් තවමත් අන්ධකාරයේ රැඳී සිටියද, මිනීමරුවන් විසින් තවමත් පවත්වනු ලැබේ. මෙයින් අදහස් කරන්නේ ඔවුන්ගේ හදවත්වල යහපත් අතට වෙනසක් ඇති නොවී බෞතීස්මය ලබන්නේ නම් ඔවුන්ගේ පාපවලට සැබවින්ම සමාව නොලැබෙන බවයි, නැතහොත් ඔවුන්ගේ පාපවලට සමාව ලැබුණද ඔවුන් වහාම නැවත පාපයට වැටෙන බවයි. බෞතීස්මය දෙවියන් වහන්සේගෙන් වන බැවින් බෞතීස්මය ශුද්ධ බව අපි ඉගෙන ගනිමු; එම නිසා එවැනි චරිතයක් ඇති මිනිසුන් විසින් එය ලබා දුන්නත්, එය ලබා ගත්තත්, සභාව තුළ හෝ ඉන් පිටත ඔවුන්ගේ විකෘති ක්‍රියාවන්ගෙන් එය දූෂණය කළ නොහැකිය.

22 වන පරිච්ඡේදය

30. ඒ අනුව, “මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන්ට පව් සමාව දිය නොහැකිය” යන සිප්රියන්ගේ ප්‍රකාශය සමග අපි එකඟ වෙමු; එහෙත් ඔවුන්ට බෞතීස්මය ලබා දිය හැකි බව අපි විශ්වාස කරමු – ඔවුන් තුළ, ඔවුන් එය ලබා දෙන විට සහ ඔවුන් එය ලබා ගන්නා විට, ඔවුන්ගේ විනාශයට පමණක් හේතු වේ, ඒ ඔවුන් දෙවියන් වහන්සේගේ මෙතරම් ශ්‍රේෂ්ඨ ත්‍යාගයක් අනිසි ලෙස භාවිත කිරීම නිසාය. සිප්රියන් විසින්ම සභාව තුළ සිටින බව පිළිගන්නා ද්වේෂසහගත සහ ඊර්ෂ්‍යා කරන අයටද පව් සමාව ලබා දිය නොහැකි අතර, ඔවුන්ට බෞතීස්මය ලබා දිය හැකි බව අපි සියල්ලෝම ප්‍රකාශ කරමු. මන්ද අපට විරුද්ධව පව් කළ අය ගැන “නුමුත් නුඹලා මනුෂ්‍යයන්ට ඔවුන්ගේ වරද කමා නොකරන්නහු නම්, නුඹලාගේ පියාණන්වහන්සෙත් නුඹලාගේ වරද කමා නොකරනසේක.” මතෙව් 6:15 යනුවෙන් කියනු ලැබුවේ නම්, තමන්ට ප්‍රේම කරන සහෝදරයන්ට වෛර කරන සහ එම වෛරයෙන් බෞතීස්ම වන ඔවුන්ගේ පාපවලට සමාව දීම කොතරම් අපහසුද? එහෙත් ඔවුන් නිවැරදි මාර්ගයට ගෙන එනු ලැබූ විට, ඔවුන්ට නැවතත් අලුතින් බෞතීස්මය ලබා නොදේ, එහෙත් ඔවුන් එවකට ලැබිය යුතු නොවූ සමාව ඔවුන්ගේ සැබෑ සංවර්තනයේදී ඔවුන්ට ලබා දෙනු ලැබේ. එබැවින්, සිප්රියන් ක්වින්ටස්ට සහ ඔහුගේ සගයන් වන ලිබරලිස්, කැල්ඩෝනියස්, ජූනියස් සහ තවත් අය සමග එක්ව සැටර්නිනස්, මැක්සිමස් සහ තවත් අයට ලියූ කාරණා ප්‍රවේශමෙන් සලකා බැලීමේදී, මුළු කතෝලික සභාවේම එකඟතාවයට පටහැනිව කිසිසේත්ම කැමති විය යුතු නොවන බව සොයාගෙන ඇත. වඩාත් පරිපූර්ණ ක්‍රමය කුමක්ද යන්න,ස්වාමින් වහන්සේගේ කැමැත්තෙන්, වසර ගණනාවකට පසු පූර්ණ සභා මන්ත්‍රණ සභාවක් මගින් ප්‍රකාශ කරන තෙක්, ඔවුන් එම සභාවේ සාමාජිකයන් වීම ගැන ඔවුන් ප්‍රීති වූ අතර, ඔවුන් තමන්ම එයින් වෙන් කරගත්තේවත්, ප්‍රතිවිරුද්ධ මතයක් දැරූ අන් අය වෙන් කිරීමට ඉඩ දුන්නේවත් නැත. එය සිදු කළේ කිසිදු අලුත් දෙයක් ස්ථාපිත කිරීමෙන් නොව, දැනටමත් ස්ථාපිත කර ඇති දේ තහවුරු කිරීමෙනි.

23 වන පරිච්ඡේදය

31. සිප්රියන් මෙම කාරණය ගැනම පොම්පියස්ටද ලියමින්, අප ඉගෙන ගන්නා පරිදි, එකල රෝම සභාවේ රදගුරුවරයා ස්ටීවන් අප ඉදිරියේ ඇති මෙම කරුණු සම්බන්ධයෙන් ඔහු සමග එකඟ නොවූවා පමණක් නොව, ප්‍රතිවිරුද්ධ අදහස් පවා ලියා ඉගැන්වූ බව එම ලිපියෙන් පැහැදිලිව පෙන්නුම් කරයි. එහෙත් ස්ටීවන් නිසැකවම “මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් සමග සන්නිවේදනය කළේ නැත.” ඒ ඔවුන්ගේ දූෂණය මධ්‍යයේ වුවද පරිපූර්ණව පැවති බව ඔහු දැන සිටි ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට ඔහු එඩිතර නොවූ නිසාය. මන්ද දෙවියන් වහන්සේ පිළිබඳ බොරු අදහස් දරන කිසිවෙකු බෞතීස්මය ලබා නොගන්නේ නම්, මගේ මතය අනුව, මෙය සභාව තුළ පවා සිදුවිය හැකි බව ප්‍රමාණවත් ලෙස ඔප්පු වී ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම, “අපෝස්තුළුවරු මෙම කාරණය සම්බන්ධයෙන් කිසිදු නියෝගයක් ලබා දුන්නේ නැත;” එහෙත් මුළු සභාව විසින්ම පවත්වනු ලබන බොහෝ පිළිවෙත් ඇති සේම, සිප්රියන්ට විරුද්ධ චාරිත්‍රය, අපෝස්තලික සම්ප්‍රදායෙන් ආරම්භ වී ඇතැයි සිතිය හැකිය. එබැවින් ඔවුන්ගේ ලේඛනවල සඳහන් කර නොමැති වුවද, ප්‍රේරිතයන් විසින් ඒවා අණ කරන ලද බව සාධාරණ ලෙස සැලකේ.

32. එහෙත් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් ගැන ලියා ඇත්තේ “ඔවුන් තමන් විසින්ම හෙළා දකිනු ලැබේ,” යනුවෙන් තර්ක කරනු ලැබේ. තීතස් 3:11 එසේ නම් කුමක්ද? “විනිශ්චයකරන මනුෂ්‍යය, නුඹ කවරෙක් වුවත් නිරුත්තරව සිටිනෙහිය. මන්ද යමක් ගැන නුඹ අනිකෙකු විනිශ්චයකෙරෙහිද, නුඹම එම දේවල් කරන නිසා නුඹටම වරද තබාගන්නෙහිය,” රෝම 2:1 යනුවෙන් පවසන ලද අය තමන්ම හෙළා දකින්නේ නැද්ද? එහෙත් මොවුන්ට ප්‍රේරිතවරයා මෙසේ පවසයි, ” සොරකම් නොකළ යුතුයයි දේශනාකරන්නාවූ නුඹ සොරකම්කරනවාද?” රෝම 2:21 ඔහු තවත් එවැනි කාරණා පවසයි. රදගුරුවරුන් වූ සහ සිප්රියන් සමග කතෝලික සමගියෙන් සිටි අයද සැබවින්ම එවැනි අය වූහ. ඔවුහු ද්‍රෝහීකමින් වංචාවෙන් වතු කොල්ලකෑමට පුරුදුව සිටි අතර, ප්‍රේරිතවරයාගේ වචන සෑම විටම ජනතාවට දේශනා කළහ. එම අපෝස්තුළුවරයා මෙසේ පවසයි: “… කොල්ලකන්නෝවත් දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යය උරුමකර නොගන්නෝය.” 1 කොරින්ති 6:10

33. එබැවින්, පොම්පියස්ට ලියන ලද ඉහත ලිපියේ ඇති එම මූලධර්ම මත පදනම් වූ අනෙකුත් අදහස් සම්බන්ධයෙන් මම කෙටියෙන් මෙහි දක්වමි. “මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයින්ගේ සමාජයෙන් පැමිණෙන පුද්ගලයින්, ඔවුන් දැනටමත් එහිදී ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය ලබා ඇත්නම්, නැවත බෞතීස්ම නොකළ යුතු බව දෙවියන් වහන්සේගේ ආඥාවට පටහැනිය,” යන්න ශුද්ධලියවිල්ලේ කුමන අධිකාරියකින් පෙන්වා දී තිබේද? එහෙත් බොහෝ මවාපෑම් කරන කිතුනුවන්, ඔවුන් ශුද්ධවන්තයන් සමග එකම දයාවේ බැඳීමකට සම්බන්ධ වී නොමැති අතර, එම බැඳීම නොමැතිව ඔවුන්ට හිමි කර ගත හැකි ශුද්ධ දෙයක් ඔවුන්ට ප්‍රයෝජනයක් නොවන බව පැහැදිලිව පෙන්වා දී ඇත. එහෙත් දැනටමත් සම්පූර්ණයෙන්ම ඔප්පු කර ඇති පරිදි, ඔවුන්ට ශුද්ධවන්තයන් සමග පොදු බෞතීස්මය ඇත. ඔහු පවසන්නේ මෙයයි. එනම් “සභාව, ආත්මය සහ බෞතීස්මය අන්‍යෝන්‍ය වශයෙන් එකිනෙකාගෙන් වෙන් කිරීමට නොහැකි බවයි.” එබැවින් ඔහු ප්‍රාර්ථනා කරන්නේ “සභාවෙන් සහ ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගෙන් වෙන් වූ අය බෞතීස්මයෙන්ද වෙන් වූ බව තේරුම් ගත යුතු” බවයි. එහෙත් මෙය එසේ වන්නේ නම්, යමෙකු කතෝලික සභාවේ බෞතීස්මය ලබා ගත් විට, ඔහු එම සභාවේ රැඳී සිටින තාක් කල් ඔහු තුළ එය පවතිනු ඇත, එහෙත් එය එසේ නොවේය. මන්ද, ඔහු සභාවෙන් වෙන් වූ විට එය ඔහුට අහිමි නොවූ නිසා, ඔහු සභාවට ආපසු පැමිණෙන විට එය ඔහුට නැවත ලබා නොදේ. එහෙත් කලකිරුණු පුතුන්ට ආදරණීය පුතුන් මෙන් ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ නොමැති වූවද තවමත් ඔවුන්ට බෞතීස්මය ඇති සේම, කතෝලිකයන්ට මෙන් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන්ට සභාව නැති වූවද, තවමත් ඔවුන්ට බෞතීස්මය ඇත. “මන්ද හික්මවීමේ ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ වංචාව නිසා පලා යනු ඇත,” ප්‍රඥාව 1:5 එසේ වූවත් බෞතීස්මය එයින් පලා යන්නේ නැත. මේ අනුව, ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ ඉවත් වන කෙනෙකු තුළ බෞතීස්මය දිගටම පැවතිය හැකි සේම, සභාව නොමැති තැන බෞතීස්මය දිගටම පැවතිය හැකිය. එහෙත් “අත් තැබීම, මිථ්‍යාදෘෂ්ටික බවෙන් පැමිණෙන කෙනෙකුට ලබා දී නොමැති නම්” ඔහු සම්පූර්ණයෙන්ම නිර්දෝෂී යැයි විනිශ්චය කරනු ලැබේ; එහෙත් ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ ශ්‍රේෂ්ඨතම දීමනාව වන ප්‍රේමයේ එක්සත්කම සඳහා, එය නොමැතිව මිනිසෙකු තුළ තිබිය හැකි වෙනත් කිසිදු ශුද්ධ දෙයක් ඔහුගේ ගැලවීම උදෙසා ප්‍රයෝජනවත් නොවේ. මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් සත්‍යය පිළිබඳ දැනගැන්මට ගෙන එන විට ඔවුන් මත අත් තබනු ලැබේ.

24 වන පරිච්ඡේදය

34. “දෙවියන් වහන්සේගේ මාලිගාව” යන්නෙහි තේරුම කුමක්ද සහ “ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තුළට බෞතීස්ම වූ ඔබ සියලු දෙනා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පැලඳගෙන ඇත” ගලාති 3:27 යන කියමන තේරුම්ගත යුතු වන්නේ කෙසේද යන්න සම්බන්ධයෙන් මා දැනටමත් විස්තරාත්මකව පැහැදිලි කර ඇත්තෙමි. මන්ද “දෙවියන් වහන්සේගේ මාලිගාවට පිළිම සමග ඇති එකඟතාවය කුමක්ද?” 2 කොරින්ති 6:16 යනුවෙන් ලියා ඇති බැවින් තණ්හාවෙන් පෙළෙන අය දෙවියන් වහන්සේගේ මාලිගාව ලෙස නොසැලකේ. තවද සිප්රියන් පාවුල්ගේ සාක්ෂිය උපුටා දක්වා ඇති අතර, එහි තණ්හාව රූප වන්දනාවේ පාපය බව සඳහන් කරයි. එහෙත් මිනිසුන් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පැලඳගෙන සිටින්නේ, සමහර විට සක්‍රමේන්තුව ලබා ගැනීමෙන් පමණක් වන අතර, සමහර අය බොහෝ දුරට ජීවිතයේ ශුද්ධකම අත්කර ගනිති. මෙයින් පළමුවැන්න එනම් සක්‍රමේන්තුව ලැබීම හොඳ සහ නරක යන දෙපිරිසටම එක සේ පොදුය; දෙවැන්න, වන ශුද්ධ ජීවිතයක් ගත කිරීම අයත් වන්නේ හොඳ සහ භක්තිමත් අයට පමණි. එබැවින්, “බෞතීස්මය ආත්මයාණන් වහන්සේ නොමැතිව සිදු විය නොහැකි නම්”, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන්ටද ආත්මයාණන් වහන්සේ ඇත – එහෙත් සාවුල්ට සිදු වූවාක් මෙන්, එය තිබෙන්නේ ගැලවීම පිණිස නොව විනාශය උදෙසාය. 1 සාමුවෙල් 19:23 මන්ද ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ තුළ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමයෙන් යක්ෂයන් නෙරපා හරිනු ලැබේ, එය නොමැතිව සිටි ඔහුට පවා කළ හැකි විය. ගෝලයන් මෙය යේසුස් වහන්සේගේ අවධානයට යොමු කිරීමට හේතු විය. මාර්ක් 9:38 ඒ හා සමානව, ලෝභ අයට ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ සිටිය හැකි නමුත් ඔවුන් තවමත් දෙවියන් වහන්සේගේ මාලිගාව නොවේය. මන්ද “දෙවියන් වහන්සේගේ මාලිගාවට පිළිම සමග ඇති එකඟතාවය කුමක්ද? එබැවින් ලෝභ අයට දෙවියන් වහන්සේගේ ආත්මයාණන් වහන්සේ නොමැති වූවද ඔවුන්ට බෞතීස්මය තිබේ නම්, දෙවියන් වහන්සේගේ ආත්මයාණන් වහන්සේ නොමැතිව බෞතීස්මය පැවතිය හැකිය.

35. එබැවින් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිය “ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මනාලිය නොවන නිසා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තුළින් දෙවියන් වහන්සේට පුත්‍රයන් බිහි කිරීමට නොහැකි” බවට පත් කර ඇත්නම්, එම නපුරු මිනිසුන් සමූහය සභාව තුළ ස්ථාපිත කළ නොහැකිය, මන්ද එයද ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මනාලිය නොවන බැවිනි; මන්ද ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මනාලිය විස්තර කර ඇත්තේ කැළලක් හෝ රැල්ලක් නොමැති තැනැත්තියක් ලෙසය. මෙයින් අදහස් කරන්නේ බෞතීස්ම වූ සියලුම පුද්ගලයින් සැබවින්ම දෙවියන් වහන්සේගේ දරුවන් නොවන බවයි, නැතහොත් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මනාලිය නොවන දෙයකට පවා තවමත් උන් වහන්සේගේ දරුවන් බිහි කළ හැකිය. එහෙත් “මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් මධ්‍යයේ සිටියදී ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය ලැබූ ඔහු ආධ්‍යාත්මිකව උපත ලබා තිබේද” යන්න අසන විට, කතෝලික සභාව තුළ සැබෑ හදවතකින් දෙවියන් වහන්සේ වෙත හැරෙන්නේ නැතිව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය ලැබූ කෙනෙකු ආත්මිකව නැවත ඉපදෙනවාද යන්නත් කෙනෙකුට අසන්නට පුළුවන –  මන්ද ඔවුන් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල ඔහු බෞතීස්මය ලබා නැති බව කිව නොහැකිය.

25 වන පරිච්ඡේදය

36සිප්රියන් ස්ටීවන්ට එරෙහිව කෝපයෙන් ප්‍රකාශ කළ දේ නැවත බැලීමට මම කැමති නැත, මන්ද එයද අනවශ්‍යය. මන්ද ඒවා දැනටමත් ප්‍රමාණවත් ලෙස සාකච්ඡා කර ඇති එකම ආකාරයේ තර්ක පමණි; එසේම හානිකර මතභේදාත්මක ගැටුම් ඇති කළ හැකි එම කරුණු නොසලකා හැරීම වඩා හොඳය. එහෙත් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් පිළිගැනීමේ කාරණයේදී මුල් සිරිත විනාශ කිරීමට උත්සාහ කළ අයගෙන් පවා අප ඈත් විය යුතු බව ස්ටීවන් විශ්වාස කළේය. අනෙක් අතට, සිප්රියන්, ගැටලුවේ සංකීර්ණත්වය හඳුනාගෙන ගැඹුරු ක්‍රිස්තියානි ප්‍රේමයේ අනුකම්පාවක් ඇතිව, අපේ මතයට වෙනස් වූ විවිධ අදහස් දරන අය සමග පවා සමගිය පවත්වා ගත යුතු බව විශ්වාස කළේය. මේ අනුව, සිප්රියන් සැබවින්ම සහෝදර ආකාරයක කෝපයකින් යුක්ත වුවද, ඔහු උද්යෝගයකින් තොරව නොසිටියද, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ සාමය ඔවුන්ගේ හදවත් තුළ පැවතුණි, එවැනි ආරවුලකදී ඔවුන් අතර කිසිදු භේදයක් ඇතිවීම වළක්වයි. එහෙත් මෙයින් “තවත් බහුල ලෙස මිථ්‍යාදෘෂ්ටීන් සහ භේද වර්ධනය වූ” බව සොයා ගැනීමට නොහැකි විය, මන්ද ඔවුන් තුළ ඇති ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ දේ අනුමත කර ඇති අතර, තමන්ගෙන්ම පැමිණි දේ හෙළා දකින බැවිනි. මන්ද, නැවත බෞතීස්ම කිරීමේ මෙම නීතිය දරන අය තව තවත් කුඩා කොටස්වලට බෙදී ගියහ.

26 වන පරිච්ඡේදය

37. “රදගුරුවරයෙකු ඉගැන්වීමට හැකි අයෙකු විය යුතු” බව ඔහු තවදුරටත් පවසයි, එයට මෙසේ එකතු කරයි. “එහෙත් මෘදු හා නිහතමානීව ඉගෙන ගන්නා තැනැත්තා ඉගැන්විය හැකි අයෙකි; මන්ද රදගුරුවරයෙකු ඉගැන්විය යුතුවා පමණක් නොව, ඔහු ඉගෙනගත යුතුය, මන්ද ඔහු සැබවින්ම දිනපතා වර්ධනය වන සහ වඩ වඩා හොඳ දේවල් ඉගෙන ගැනීමෙන් දියුණු වන විට ඔහු වඩා හොඳ ගුරුවරයෙකු වන බැවිනි.” — මෙම වචනවලින් නිසැකවම භක්තිමත් ප්‍රේමයකින් සමන්විත ශුද්ධ මිනිසා, එවැනි හැඟීමකින් ඔහුගේ ලිපි කියවීමට අප පසුබට නොවිය යුතු බව ප්‍රමාණවත් ලෙස පෙන්වා දෙයි; එහිදී සභාව තවදුරටත් දීර්ඝ සාකච්ඡා මගින් සොයාගත් දේ පසුව තහවුරු කළහොත් අපට කිසිදු අපහසුතාවයක් නොදැනෙනු ඇත. මන්ද දැනුමැති සයිප්‍රියන්ට ඉගැන්විය හැකි බොහෝ දේ තිබුණාක් මෙන්, ඉගැන්විය හැකි සයිප්‍රියන්ට ඉගෙන ගත හැකි දේවල්ද තවමත් තිබුණි. එහෙත් ඔහු අපට දෙන අවවාදය මෙයයි, “අප නැවතත් දිය උල්පතට, එනම් අපෝස්තලික සම්ප්‍රදායට ගොස්, එතැන් සිට සත්‍යයේ ප්‍රවාහය අපගේම කාලයට යොමු කළ යුතුය.” ඔහුගේ එම උපදෙස සැබවින්ම විශිෂ්ට වන අතර එය පැකිළීමකින් තොරව අප අනුගමනය කළ යුතුය. එබැවින්, ඔහු විසින්ම වාර්තා කරන පරිදි, “එක දෙවියන් වහන්සේ, එක ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ, එක බලාපොරොත්තුව, එක ඇදහිල්ල, එක සභාව සහ එක බෞතීස්මය” යන ඉගැන්වීම අපෝස්තුළුවරුන්අපට ලබා දී ඇත. එම නිසා, අපට පෙනී යන්නේ අපෝස්තුළුවරුන්ගේ කාලයේදී පවා එක බලාපොරොත්තු නොතිබූ නමුත් එක බෞතීස්මය ලැබූ සමහරුන් සිටි බවයි. මෙම සත්‍යය අපට පහළ වී ඇත්තේ එම උල්පතෙන් වන අතර, එමගින් පැහැදිලි වන්නේ එකම සභාව, එකම බලාපොරොත්තුව සහ එකම බෞතීස්මය ඇති සේම, එකම සභාවට අයත් නොවී එකම බෞතීස්මය ඇති අය තවමත් සිටිය හැකි බවයි. ඒ මුල් කාලයේදී පවා තිබූ ආකාරයට එකම බලාපොරොත්තුව නොතිබූ මිනිසුන්ට එකම බෞතීස්මය ලැබිය යුතු විය. මළවුන්ගේ නැවත නැඟිටීමක් නොමැති බව පවසමින්, “අපි කමු, බොමු, මන්ද හෙට අපි මැරෙන්නෙමු,” 1 කොරින්ති 15:32 යැයි පැවසූ අයට ශුද්ධ හා ධර්මිෂ්ඨ අය සමග එකම බලාපොරොත්තුවක් තිබුණේ කෙසේද? එහෙත්, එම ප්‍රේරිතවරයාම, “පාවුල් ඔබ වෙනුවෙන් කුරුසියේ ඇණ ගසනු ලැබුවාද? නැතහොත් ඔබ පාවුල්ගේ නාමයෙන් බෞතීස්ම වූවාද?” 1 කොරින්ති 1:13 යනුවෙන් පවසන මිනිසුන් අතර ඔවුහුද සිටියහ. මන්ද ඔහු ඔවුන්ට වඩාත් පැහැදිලිව මෙසේ ලියයි, “මළවුන්ගේ නැවත නැඟිටීමක් නැතැයි ඔබ අතර සිටින සමහරු පවසන්නේ කෙසේද?” 1 කොරින්ති 15:12

27 වන පරිච්ඡේදය

38. ගීතිකාවල ගීතිකා පොතේ සභාව මේ අයුරින් විස්තර කර ඇත. “මගේ සහෝදරිය, මගේ කලත්‍රයා, වසා දමන ලද උයනක්, වසා දමන ලද උල්පතක්, මුද්‍රා තැබූ උල්පතක්, ජීවමාන ජලයේ ළිඳක්; ඔබේ පැළෑටි ප්‍රසන්න පලතුරු සහිත දෙළුම් වත්තකි.” ගීතිකාවල ගීතිකා 4:12-13 ශුද්ධ වූ සහ ධර්මිෂ්ඨ අයගේ හැරුණුකොට ලෝභ අයගේ, වංචාකරුවන්ගේ, මංකොල්ලකරුවන්ගේ, පොලීකාරයන්ගේ සහ බේබද්දන්ගේ සහ ඊර්ෂ්‍යා කරන්නන්ගේ නොවන දෙයක් ලෙස මෙය තේරුම් ගැනීමට මම එඩිතර නොවෙමි. මා බොහෝ විට පෙන්වා දී ඇති පරිදි සහ ඒ අය සම්බන්ධයෙන් අපි සිප්රියන්ගේ ලිපිවලින් ඉගෙන ගන්නා පරිදි, මෙම පව්කාරයෝ ධර්මිෂ්ඨයන් සමග පොදු බෞතීස්මයක් ලබා ගත්හ. එහෙත් ඔවුහු නිසැකවම ක්‍රිස්තියානි ප්‍රේමයට හවුල් නොවූහ. සිප්රියන් සාක්ෂි දුන් තවමත් සභාව තුළ සිටින මෙම පුද්ගලයින් ක්‍රියාවෙන් නොව වචනයෙන් පමණක් ලෝකය අත්හැර දමා ඇති බවත්, ඔවුන් “වසා දැමූ උයනට රිංගා මුද්‍රා තැබූ උල්පතට” ඇතුළු වූයේ කෙසේදැයි මම අසමි. මන්ද ඔවුන් දෙවර්ගයම සභාවේ සිටී නම් සහ ඔවුන් සැබවින්ම ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මනාලිය වන්නේ නම්, ඇය සම්බන්ධයෙන් “කැළලක් හෝ රැල්ලක් නොමැතිව” එපීස 5:27 ලෙස විස්තර කර ඇති පරිදි ඇයට සිටිය හැකිද, එසේම පිරිසිදු පරෙවියා මෙම පව්කාර සාමාජිකයන්ගෙන් අපිරිසිදු වන්නේ කෙසේද? එම ගීතිකාවල ගීතිකා පොතේම විස්තර කර ඇති පරිදි, මෙම පව්කාරයන් ලිලී මල අතර ඇති කටුද? ගීතිකාවල ගීතිකා 2:2 එබැවින්, ලිලී මල් විහිදෙන දුරට, “උයන වසා දමා දිය උල්පත මුද්‍රා තබා ඇති” තරමට, එනම්, හදවතේ චර්මච්ඡේදනය තුළ අභ්‍යන්තරව යුදෙව්වන් වන සියලු ධර්මිෂ්ඨ පුද්ගලයින් තුළින්, රෝම 2:29 (“රජුගේ දියණිය ඇතුළතින් සියලු තේජාන්විතභාවයෙන් සිටින” නිසා), ලෝකයේ අත්තිවාරමට පෙර කලින් නියම කරන ලද ශුද්ධවන්තයින්ගේ ස්ථාවර සංඛ්‍යාව ඔවුන් තුළ ඇත. කෙසේ වෙතත්, රහසිගතව හෝ විවෘත වෙන්වීමේදී, එම කටු රාශිය පිටතින් සිටිමින් එයට එරෙහිව අසීමිත ලෙස පීඩනය යොදයි. “මා ඒවා ප්‍රකාශ කර කතා කළත්, ඒවා ගණන් කළ හැකි ප්‍රමාණයටත් වඩා වැඩිය” යනුවෙන් ශුද්ධලියවිල්ලේ පවසනු ලැබේ. එබැවින්, ඒ වූ කලි “උන් වහන්සේගේ අභිප්‍රාය අනුව කැඳවනු ලැබූ,” රෝම 8:28 “ස්වාමින් වහන්සේ තමන්ගේ අය දන්නා සේක,” 2 තිමෝති 2:19 යනුවෙන් පවසන ලද ධර්මිෂ්ඨ පුද්ගලයින්ගේ සංඛ්‍යාවයි. මෙම ධර්මිෂ්ඨයින් “වසා තිබෙනඋයන, මුද්‍රා තැබූ උල්පත, ජීවමාන ජලය සහිත ළිඳ, ප්‍රසන්න පලතුරු සහිත දෙළුම් වත්ත” වේ. මෙම සංඛ්‍යාවෙන් සමහරු ආත්මයාණන් වහන්සේට අනුව ජීවත් වන අතර, ප්‍රේමයේ විශිෂ්ට මාවතේ ගමන් කරති. ඔවුහු “මනුෂ්‍යයෙක් යම් වරදකට අසුවුණත්, ආත්මිකවූ මෘදුකමේ ආත්මයෙන් යුක්තව එබඳු කෙනෙකු හරවාගන්නා සහ තමන්ම පරීක්ෂාවට නොපැමිණෙන පිණිස බලාගන්නා,” අය වෙති. ඔවුන්ද පාපයට වැටුණහොත්, ඔවුන්ගේ ප්‍රේමය අඩපණ විය හැකි නමුත් එය නිවී නොයයි; ඒ වෙනුවට, එය නැවත පණ ගැන්වී ඇවිළෙන විට, එහි පෙර නියම ගමන් මගට නැවත පැමිණේ. මන්ද, “මාගේ ආත්මය බර නිසා දිය වේ: ඔබගේ වචනයට අනුව මා ශක්තිමත් කරන්න” යනුවෙන් පැවසීමට ඔවුන් දන්නා බැවිනි. එහෙත් ඔවුන් ප්‍රේමයේ දැවෙන ගින්නෙහි රැඳී සිටින අතරම සාමයේ බැඳීම ආරක්ෂා කරන තාක් කල් “යම් කාරණයක් ගැන වෙන අභිප්‍රායක් ඇත්තාහු නම්, ඒකත් දෙවියන්වහන්සේ නුඹලාට එළිදරව්කරනවා ඇත.” පිලිප්පි 3:15. එහෙත් තවමත් ලෞකික සහ මාංසික රුචිකත්වයෙන් පිරී සිටින සමහරු ඔවුන්ගේ දියුණුව සඳහා ක්‍ෂණිකව කඩිසරව වැඩ කරති. තවද ඔවුන් ස්වර්ගීය ආහාර සඳහා සුදුසු වීමට නම්, ඔවුහු ශුද්ධ අබිරහස්වල කිරිවලින් පෝෂණය වෙති. ඔවුහු දෙවියන් වහන්සේට බියෙන්, ලෝකයේ මතය තුළ පවා පැහැදිලිවම දූෂිත ඕනෑම පව්කාර දේවලින් වැළකී සිටිති. ඔවුහු ලෞකික හා තාවකාලික කාරණාවලින් අඩුවෙන් සතුටු වීමට හැකි වන පරිදි වඩාත් ප්‍රවේශමෙන් උත්සාහ කරති. ඔවුහු උනන්දුවෙන් සොයන ලද ඇදහිල්ලේ රීතිය වඩා ස්ථිරව පවත්වති. ඔවුන් එයින් ඉවත්ව වැරදි කළහොත්, කෙසේ වෙතත්, සිප්රියන්ගේ වචනවලින් කිවහොත්, ඔවුන්ගේ ආශාවන් විවිධ මායාවන්වල වන පරස්පර සිතුවිලි සමග අරගල කිරීමට හේතු වුවද, ඔවුහු කතෝලික සභාවේ අධිකාරිය යටතේ ඉක්මනින් නිවැරදි කිරීම පිළිගනිති. තවමත් දුෂ්ට ලෙස ජීවත් වන හෝ මිථ්‍යාදෘෂ්ටීන් හෝ අන්‍යජාතීන්ගේ මිථ්‍යා විශ්වාසවල බොරු පවා කියන සමහරු සිටිති, එසේ වුවද “ස්වාමින් වහන්සේ තමන් වහන්සේගේ අය දන්නා සේක.” මන්ද, දෙවියන් වහන්සේගේ එම කිව නොහැකි පෙරදැනුම තුළ, පිටත සිටින බව පෙනෙන බොහෝ දෙනෙකු යථාර්ථයේදී සභාව ඇතුළත සිටින අතර, ඇතුළත සිටින බව පෙනෙන බොහෝ දෙනෙක් ඇත්ත වශයෙන්ම සභාවෙන් පිටත සිටිති. එබැවින්, මා මෙලෙස පැවසුවහොත්, එනම් අභ්‍යන්තරව සහ රහසිගතව ඇතුළත සිටින සියල්ලන්ගෙන්, “වසා දමන ලද උයන, මුද්‍රා තැබූ උල්පත, ජීවමාන ජල ළිඳ, ප්‍රසන්න පලතුරු සහිත දෙළුම් වත්ත” සමන්විත වේ. මේවායින් දිව්‍යමය වශයෙන් ලබා දුන් දීමනා අර්ධ වශයෙන් මෙම ශුද්ධවන්තයින්ට ලැබේ. ඒවා නම් මේ ලෝකයේ කිසිදා අසාර්ථක නොවන ප්‍රේමය සහ මින් මතු ලෝකයේ සදාකාලික ජීවිතය වැනි දේය. ශුද්ධ අබිරහස් අන්තර්ගත අනෙකුත් සියලුම දේ සමග අර්ධ වශයෙන් ඒවා නපුරු හා දුෂ්ට මිනිසුන්ටද පොදු දේවල් වේ.

28 වන පරිච්ඡේදය

39. එබැවින්, නෝවා ඉදිකරන්නා සහ නියමුවා වූ එම නැව පිළිබඳ සරල අවබෝධයකට අපි දැන් පැමිණෙමු. මන්ද, නෝවාගේ නැවෙහි, “ස්වල්ප දෙනෙක්, එනම් ආත්ම අට දෙනෙක්, ජලයෙන් ගැලවුණු බව පේතෘස් පවසයි. එය බෞතීස්මය දැන් අප ගලවා ගන්නා බවට පූර්ව නිරූපණය කරයි, (ඒ මාංසයේ අපිරිසිදුකම ඉවත් කිරීමෙන් නොව, දෙවියන් වහන්සේ කෙරෙහි යහපත් හෘදයසාක්ෂියක පොරොන්දුවක් ලෙසය).” 1 පේදුරු 3:20-21 එමනිසා, කතෝලික එක්සත්කමෙන් බෞතීස්ම වන අය ක්‍රියාවෙන් නොව වචනවලින් පමණක් ලෝකය අත්හරින අය බව මිනිසුන්ට පෙනෙන්නේ නම්, යහපත් හෘදය සාක්ෂියක බලාපොරොත්තුවක් නොමැති ඔවුන් මෙම නැවේ අබිරහසට අයත් වන්නේ කෙසේද? නැතහොත් ඔවුන් ශුද්ධ බෞතීස්මය අනිසි ලෙස භාවිත කරන සහ මරණය දක්වා දුෂ්ටකමේ නොපසුබටව ජීවත් වන අය සභාව තුළ සිටින බව පෙනුණත් බෞතීස්මයේ ජලයෙන් ගැලවිය හැක්කේ කෙසේද? නැතහොත් අතීතයේදී මිථ්‍යාදෘෂ්ටියෙන් ලැබුණු බෞතීස්මය සමග සභාවට ඇතුළත් කළ බව සිප්රියන් විසින්ම වාර්තා කරනු ලබන එම මිනිසුන් ජලය කරණකොටගෙන ගැලවීම ලැබීමට අසමත් වන්නේ කෙසේද? නැවේ එම එකමුතුකම නිසා ඔවුහු ගැලවීම ලැබූහ, ඔවුන් ගැලවුණේ ජලය කරණකොටගෙන මිස කිසිවෙකු එහි ගැලවුණේ නැත. මන්ද, සිප්රියන්ම මෙසේ පවසයි, “ස්වාමින් වහන්සේට තමන් වහන්සේගේ දයා කරුණාවෙන් සමාව දීමට හැකිය. එසේම සභාවට අවංකව පිළිගෙන එහි මිය ගිය අයගෙන් උන් වහන්සේගේ දීමනා පැහැරගත නොහැකිය.” ජලය කරණකොටගෙන නොවේ නම්, නැවේ සිටියේ කෙසේද? නැවෙහි නොසිටියේ නම්, සභාවෙහි සිටියේ කෙසේද? එහෙත් සභාව තුළ නම්, නිසැකවම නැව තුළ ඇත; එසේම නැව තුළ සිටියා නම්, නිසැකවම ජලයෙන් ගැලවිණි. මේ අනුව, සභාවෙන් පිටත බෞතීස්ම වූ සමහරුන්, දෙවියන් වහන්සේගේ පූර්ව දැනුම තුළින්, ඇතුළතින් බෞතීස්ම වූවන් ලෙස සැලකිය හැකිය. මන්ද බෞතීස්මයේ ජලය සැබවින්ම ගැලවීම ගෙන එන්නේ සභාව තුළ පමණි. ජලයෙන් හැරුණුකොට නැව තුළ ඔවුන් වෙනත් ආකාරයකින් ගැලවී ඇති බව පැවසිය නොහැකිය. නැවතත්, සභාව ඇතුළත බෞතීස්ම වූ බවක් පෙනෙන්නට තිබූ සමහරුන්, දෙවියන් වහන්සේගේ එම පූර්ව දැනුම තුළින්ම, වඩාත් සැබවින්ම සභාවට පිටතින් බෞතීස්ම වූවන් අය විය හැකිය. මන්ද, ඔවුන් තම බෞතීස්මය අනිසි ලෙස භාවිත කරන බැවින්, ඔවුහු ජලයෙන් විනාශ වෙති – එය එකල නැවෙන් පිටත නොසිටි කිසිවෙකුට සිදු නොවීය. සභාව සම්බන්ධයෙන් සභාවේ ඇතුළත සහ පිටත සිටින අය ගැන කතා කරන විට, අප සලකා බැලිය යුත්තේ භෞතික පිහිටීම නොව හදවතේ තත්වය වන බව පැහැදිලිය. මන්ද හදවතේ සැබවින්ම ඇතුළත සිටින සියල්ලන්ම නැවේ එකමුතුවෙන් එකම බෞතීස්ම ජලය හරහා ගැලවී ඇති බැවිනි. ඊට ප්‍රතිවිරුද්ධව, හදවතින් පිටත සිටින සියල්ලෝම, භෞතිකව සභාව ඇතුළත හෝ පිටත සිටියත්, එකමුතුවේ සතුරන් ලෙස විනාශයට පත් වෙති. එබැවින් නැව තුළ සිටින අය බේරා ගත්තේද නැවෙන් පිටත සිටි අය විනාශ කළ එම ජලයමය. එසේම යහපත් කතෝලිකයන් ගැලවීම ලබන්නේ සහ අයහපත් කතෝලිකයින් හෝ මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් විනාශ වන්නේ විවිධ බෞතීස්මයන් මගින් නොව, එකම බෞතීස්මය මගිනි. එහෙත් වඩාත්ම ආශීර්වාද ලත් සිප්රියන් කතෝලික සභාව ගැන සිතන දේ සහ මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් ඔහුගේ අධිකාරියෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම තලා දමන ආකාරය මෙයයි; මා දැනටමත් බොහෝ දේ පවසා ඇතත්, දෙවියන් වහන්සේ කැමති සේක් නම්, එය වඩාත් පැහැදිලිව සහ සම්පූර්ණයෙන් ඉදිරිපත් කිරීමට මම අදහස් කරමි. ඔහුගේ උපදේශය පිළිබඳ මගේ අදහස් මුලින්ම ප්‍රකාශ කළ වහාම, දෙවියන් වහන්සේගේ කැමැත්ත ඇතිව, ඊළඟ පොතෙන් එය පැවසීමට උත්සාහ කරමි.


පොත 1
පොත 2
පොත 3
පොත 4
පොත 5
පොත 6
පොත 7