Saint Augustine, De baptismo contra donatistas, “On Baptism, against the Donatists”, in Sinhala. Book 4.
1 වන පරිච්ඡේදය
1. සභාව පාරාදීසය සමග සංසන්දනය කිරීමෙන් අපට පෙනී යන්නේ මනුෂ්යයින්ට සැබවින්ම සභාවෙන් පිටතදී බෞතීස්මය ලැබිය හැකි නමුත් ඔවුන්ට සභාවෙන් පිටත සදාකාලික සතුටේ ගැලවීම ලබා ගැනීමට හෝ ගැලවීම රඳවා ගැනීමට හෝ නොහැකි බවයි. මන්ද, ශුද්ධලියවිල්ලේ වචන මෙසේ සාක්ෂි දෙයි, පාරාදීසයේ උල්පතෙන් ගලා යන ගංගා එහි සීමාවෙන් ඔබ්බට පවා බහුල ලෙස ගලා ගියේය. මෙම ගංගාවල නම් වාර්තා කර ඇති අතර, ඒවා ගමන් කරන්නේ කුමන රටවල් හරහාද මෙන්ම ඒවා පාරාදීසයේ සීමාවන්ගෙන් පිටත පවතින බව සියල්ලන්ම හොඳින් දන්නා කරුණකි. උත්පත්ති 2.8-14 කෙසේ වෙතත්, මෙම ගංගා මෙසපොතේමියාවට සහ ඊජිප්තුවට ළඟා වුවද, එම ප්රදේශවලට පාරාදීසයේ පවතින බව විස්තර කර ඇති එම ජීවන ආශිර්වාදය සොයාගත නොහැකිය. ඒ අනුව, පාරාදීසයේ ජලය එහි සීමාවන්ගෙන් ඔබ්බෙහි දක්නට ලැබුණද, පාරාදීසයේ ප්රීතිය ඇත්තේ එය තුළම පමණි. එබැවින්, සභාවේ බෞතීස්මය පිටත පැවතිය හැකි නමුත්, ප්රීතියේ ජීවිතයේ ත්යාගය සභාව තුළ පමණක් සොයාගත හැකිය. එම සභාවට බැඳීමේ සහ ලිහිල් කිරීමේ යතුරු ලැබී ඇති අතර, එය පර්වතයක් මත පිහිටුවනු ලැබ ඇත. මතෙව් 16.18-19 “ඇගේ මනාලයාගේ සහ ස්වාමින් වහන්සේගේ සම්පූර්ණ බලයම ඇගේ වරප්රසාදය ලෙස දරන්නේ ඇය පමණි.” මනාලිය ලෙස එම බලය නිසා, ඇයට සේවිකාවන්ගෙන් පවා පුතුන් බිහි කළ හැකිය. තවද, ඔවුහු අහංකාර සිතක් ඇතිව නොසිටින්නෝ නම්, සභාවේ උරුමයේ කොටසට කැඳවනු ලැබේ; එහෙත් ඔවුන් අහංකාර නම්, ඔවුන් පිටතම රැඳී සිටිනු ඇත.
2 වන පරිච්ඡේදය
2. ඊටත් වඩා, සභාවේ “ගෞරවය සහ එකමුතුකම සඳහා අප සටන් කරන නිසා” ඔවුන් අතර තිබෙන සභාවට අයත් යැයි අප පිළිගත් ඕනෑම දෙයක ගෞරවය මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන්ට ලබා නොදීමට අපි පරෙස්සම් වෙමු. ඒ වෙනුවට, අපි ඔවුන් සමග තර්ක කර පෙන්විය යුත්තේ සභාවේ ඒකත්වයෙන් ලැබෙන ඕනෑම දෙයක්, ඔවුන් එම ඒකත්වයට නැවත එක්වන තුරු ඔවුන්ගේ ගැලවීම උදෙසා කිසිදු ප්රයෝජනයක් නොමැති බවයි. “සභාවේ ජලය ඇදහිල්ලෙන්, ගැලවීමෙන් සහ ශුද්ධකමෙන් පිරී ඇත” එහෙත් එය නිවැරදිව භාවිත කරන අයට පමණි. කෙසේ වෙතත්, සභාවෙන් පිටත සිටින කිසිවෙකුට එය නිසි ලෙස භාවිත කළ නොහැකිය. එහෙත් සභාව තුළ හෝ ඉන් පිටත යමෙකු එය අනිසි ලෙස භාවිත කරන්නේ නම්, එය ඔවුන්ගේ විපාකයට නොව, ඔවුන්ට දඬුවම් විඳීමට හේතු වේ. එබැවින් එය දූෂිතයන් හෝ කාමමිථ්යාචාරිකයන් විසින් හසුරුවනු ලැබුවද, බෞතීස්මය “දූෂිත කිරීම හා අපිරිසිදු කිරීම කළ නොහැකිය”, එසේම “සභාවම දූෂිත නොවූ, නිර්මල සහ පවිත්රය.” එබැවින් එහි කිසිදු කොටසක් කෑදරයින්ට, සොරුන්ට හෝ පොලීකරුවන්ට අයිති නොවේය. ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක්, සිප්රියන් තුමා විසින් ඔහුගේ ලිපිවල බොහෝ ස්ථානවල සාක්ෂි දෙන පරිදි, සභාවෙන් පිටත පමණක් නොව, ඇත්ත වශයෙන්ම සභාව තුළද සිටිති – එහෙත් ඔවුහු බෞතීස්ම වී සිටිති. එමෙන්ම ඔවුන් විසින් වෙනත් අය බෞතීස්ම කරනු ලැබෙති. එහෙත් ඔවුන්ගේ හදවත් නොවෙනස්ව පවතී.
3. මේ සඳහාද, ඔහු දෙවියන් වහන්සේට යාච්ඤා කිරීමේ මාතෘකාව පිළිබඳ පූජක පක්ෂයට ලියූ එක් ලිපියක ඔහු මෙලෙස පවසයි, ශුද්ධ වූ දානියෙල් සිදු කළ ආකාරයට, ඔහු තම ජනතාවගේ පාප තමා මතට වැටෙන බව, තමා භාරගන්නා බව නිරූපණය කරයි. මන්ද ඔහු සඳහන් කරන තවත් බොහෝ නපුරුකම් අතර, ඔහු ඒවා ගැන කතා කරන්නේ “ක්රියාවෙන් නොව වචනවලින් ලෝකය අත්හැරීම” ලෙසයි; ප්රේරිතවරයා ඇතැම් මිනිසුන් ගැන පවසන පරිදි, “ඔවුහු දෙවියන් වහන්සේ දන්නා බව ප්රකාශ කරති, එහෙත් ක්රියාවලින් ඔවුහු දෙවියන් වහන්සේ ප්රතික්ෂේප කරති.” තීතස් 1.16 එබැවින්, මේ අය, සභාව තුළම සිටින බව ආශීර්වාද ලත් සිප්රියන් තුමා පෙන්නුම් කරයි, ඔවුන්ගේ හදවත් යහපත් අතට හැරී නැති නමුත්, ඔවුහු බෞතීස්ම වී සිටිති. ඔවුන් තම වචනවලින් ලෝකයේ දේවල් ප්රතික්ෂේප කරන නමුත් ක්රියාවෙන් එසේ නොකරන අය බව දැක, අපොස්තුළු පේදුරු තුමා පවසන පරිදි, “ඊට සමානව තිබෙන බෞතීස්මයේ වතුරෙන් එනම් මාංසයේ කිලිටුකම පහකිරීමෙන් නොව, යහපත් හෘදයසාක්ෂියකින් දෙවියන්වහන්සේ සෙවීමෙන් දැන් නුඹලාත් යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ මළවුන්ගෙන් නැගිටීම කරණකොටගෙන ගැළවෙන්නහුය.” 1 පේදුරු 3:21 ලෝකය ප්රතික්ෂේප කිරීම ගැන වචනවලින් පමණක් කතා කළ නමුත් ඒ අනුව ක්රියා නොකළ අයට පැහැදිලිවම මෙම අවංක කැපවීම නොතිබුණි. එහෙත් ඔහු ඔවුන්ට බැණ වැදීමෙන් සහ ඒත්තු ගැන්වීමෙන්, ඔවුන් දිගු කලක් ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ මාර්ගයේ ගමන් කිරීමට සැලැස්වීම සහ ලෝකයේ මිතුරන්ට වඩා උන් වහන්සේගේ මිතුරන් වීමට යොමු කිරීමට ඔහුගේ උපරිම උත්සහාය දරයි.
3 වන පරිච්ඡේදය
4. ඔවුහු ඔහුට කීකරු වී, බොරුකාරයන් ලෙස නොව සැබෑ කිතුනුවන් ලෙස නිවැරදිව ජීවත් වීමට පටන් ගත්තෝ නම්, ඔහු ඔවුන්ට නැවත බෞතීස්ම වීමට අණ කරයිද? නිසැකවම නැත; එහෙත් ඔවුන්ගේ සැබෑ පරිවර්තනය සිදු වූවා නම් ඔවුන් මෙය ලබා ගැනීමට ඉඩ තිබුණි, එනම් ඔවුන් තවමත් නොවෙනස්ව සිටීම හේතුවෙන් ඔවුන්ගේ විනාශය සඳහා වූ සක්රමේන්තුව, ඔවුන් වෙනස් වූ පසුව ඔවුන්ගේගේ ගැලවීම සඳහා ක්රියා කිරීමට පටන් ගන්නා බවයි.
5. මන්ද, ඔවුන් සභාව තුළ සිටින බව පෙනෙන නමුත් “සභාවට කැපවී” නැති අය වන අතර ක්රිස්තුස් වහන්සේට පටහැනිව එනම් උන් වහන්සේගේ ආඥාවලට පටහැනිව ක්රියා කරන අයයි. ඔවුන් කිසිසේත්ම එම සභාවට අයත් යැයි සැලකිය නොහැකිය, සභාව උන් වහන්සේ ජලයෙන් සේදීමෙන් පවිත්ර කරන සේක, “එසේ කළේ සභාව ශුද්ධව, කැළලක් හෝ රැළි හෝ එබඳු යමක් නැතුව, තේජවත් සභාවක් කොට තමන්ට ඔප්පුකරගැනීම සඳහාය.” එපීස 5:26-27 එහෙත් ඔවුන් සාමාජිකයන් ලෙස අයත් නොවන එම සභාවේ ඔවුන් නොමැති නම්, එනම් “මගේ පරෙවියා එක් කෙනෙක් පමණි; ඇය ඇගේ මවගේ එකම කෙනා” යැයි කියනු ලබන සභාවේ ඔවුන් නොමැත; ගීතිකා (Song of Songs) 6:9 මන්ද ඇය කිසිම කැළලක් හෝ රැල්ලක් හෝ නොමැතිව සිටින බැවිනි. එසේත් නැතිනම් වචනයෙන් ලෝකය ප්රතික්ෂේප කරන නමුත් ක්රියාවෙන් එසේ නොකරන අය මෙම පරෙවියාගේ සාමාජිකයන්, එනම් සභාවේ කොටසක් වන බව යමෙකුට ප්රකාශ කළ හැකි නම්, ඔහු එසේ කරාවා. මේ අතර අපට පෙනෙන එක් දෙයක් තිබේ, මෙලෙස පවසනු ලැබුවේ එනිසා බව මම සිතමි. ” දවස සලකන්නා ස්වාමීන්වහන්සේ උදෙසා ඒක සලකන්නේය.”, රෝම 14:6 එනම්, දෙවියන් වහන්සේ සෑම දිනක්ම විනිශ්චය කරන සේක. මන්ද, උන් වහන්සේගේ පූර්ව දැනුමට අනුව, ලෝකය ආරම්භ කිරීමට පෙර උන්වහන්සේ විසින් උන්වහන්සේගේ පුත්රයාගේ ස්වරූපයට සමාන වීමට, නියම කරන ලද අය දන්නා වූ තැනැන් වහන්සේය. විවෘතවම පිටත සිටින සහ මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන් ලෙස හඳුන්වනු ලබන බොහෝ දෙනෙකු, බොහෝ යහපත් කතෝලිකයන්ට වඩා යහපත්ය. මන්ද ඔවුන් අද සිටින තත්වය අපට පෙනේ, හෙට ඔවුන් කුමනාකාර අය වේදැයි අපි නොදනිමු. අනාගතය දැනටමත් පවතින තැනැන් වහන්සේ වන දෙවියන් වහන්සේ සමග, ඔවුන් දැනටමත් සිටින ආකාරයටම අනාගතයේදීද පවතිනු ඇත. එහෙත් අපි, එක් එක් මිනිසා වර්තමානයේ සිටින ආකාරයට අනුව, ඔවුන් අද දින එකම පරෙවියා ලෙස හඳුන්වන සභාවේ සාමාජිකයන් අතරට සහ කැළලක් හෝ රැල්ලක් නොමැති ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ මනාලිය ලෙස ගණන් ගත යුතුද යන්න විමසමු. මා ඉහත උපුටා දැක්වූ ලිපියේ සිප්රියන් තුමා පවසන්නේ, “ඔවුන් ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාර්ගය අනුගමනය කළේ නැත, ඔවුන්ගේ ගැලවීම සඳහා ඔවුන්ට දී ඇති ආඥා පිළිපැද්දේ නැත;” යනුවෙනි. ඔවුහු තම දේපළ හා ලාභය ගැන උනන්දු වෙමින් තම ස්වාමීන්වහන්සේගේ කැමැත්ත ඉටු නොකළහ, ඔවුහු උඩඟුකමේ නියමයන් අනුගමනය කරමින්, ඊර්ෂ්යාවට හා මතභේදයට මග පාදමින්, එකම මනසක් ඇතිව සිටීම සහ ඇදහිල්ලෙහි පැවතීම ගැන නොසැලකිලිමත් වූහ. එසේ ක්රියාවෙන් නොව වචනවලින් පමණක් ලෝකය අත්හැරීමෙන්, එකිනෙකා තම තමාම සතුටු කරගනිමින් සහ සියලුම මිනිසුන් අප්රසාදයට පත් කළහ.” එහෙත් පරෙවියා ඇගේ සාමාජිකයන් අතරට ඔවුන් නොපිළිගන්නේ නම්, සහ ඔවුන් එම විකෘති තත්වයේම දිගටම සිටින බව උපකල්පනය කරමින් ස්වාමින් වහන්සේ ඔවුන්ට “කිසිකලෙකත් නුඹලා නොහැඳින්නෙමි. අධර්මිෂ්ඨකම් කරන්නෙනි, මා කෙරෙන් අහක්ව යන්නැයි ඔවුන්ට කියන්නෙමි,” මතෙව් 7:23 යනුවෙන් පවසන සේක් නම්, එවිට ඔවුන් ඇත්ත වශයෙන්ම සභාවේ සිටින බව පෙනෙන්නට ඇත, එහෙත් ඔවුහු සභාවෙහි නැත. “නැත, ඔවුහු සභාවට විරුද්ධව පවා ක්රියා කරති.” එසේ නම් ඔවුන් සභාවේ බෞතීස්මයෙන් බෞතීස්මය ලබන්නේ කෙසේද? ඔවුන් සැබෑ පරිවර්තනයකින් හදවතින් වෙනස් නොවුවහොත්, එය තමන්ටම හෝ ඔවුන්ගෙන් එම බෞතීස්මය ලබන අයට ප්රයෝජනවත් නොවේය. එවිට ඔවුන් ලෝකය ක්රියාවෙන් නොව වචනයෙන් ප්රතික්ෂේප කරන අතරතුර එය ලැබුණු විට ඔවුන්ට ප්රයෝජනයක් නොවූ සක්රමේන්තුවම, ඔවුන් ලෝකය ක්රියාවෙන්ද අත්හැරීමට පටන් ගන්නා විට ඔවුන්ට ප්රයෝජනවත් වීමට පටන් ගත හැකිද? සභාවෙන් වෙන්වීම විවෘතවම පෙනෙන්නට ඇති අය සම්බන්ධයෙන්ද එසේමය; මන්ද මේ අය හෝ ඒ අය තවමත් පරෙවියාගේ සාමාජිකයන් අතර නැත, එහෙත් ඔවුන්ගෙන් සමහර අය අනාගතයේදී එයට අයිති විය හැකිය.
4 වන පරිච්ඡේදය
6. එබැවින් අප ඔවුන්ගෙන් බෞතීස්මය ලැබීම ප්රතික්ෂේප කරන විට අපි “මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන්ගේ බෞතීස්මය නොපිළිගන්නෙමුව.” එහෙත් අපෙන් විවෘතව වෙන්ව සිටියත්, නැතහොත් අපගේ ශරීරය තුළ සිටියදී රහසිගතව වෙන් වී සිටියත්, නපුරු මිනිසුන් අතර පවා ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ ආඥාව අප පිළිගන්නෙමුව. ඒ නිසා නොමග ගිය අය ඒ වැරදි මග යාමෙන් නිවැරදි කර, අපි එය නිසි ගෞරවයෙන් පිළිගනිමු. කෙසේ වෙතත්, “එසේ නම් මිථ්යාදෘෂ්ටිකයෙකු පව් සමාවපිළිබඳ කතා කරයිද?” යනුවෙන් මට පවසන විට මා දැඩි ලෙස පීඩනයට පත් වී ඇති බව පෙනේ. එහෙයින් මම තදින් මෙලෙස කියමි, එසේ නම්, ස්වර්ගයෙහි අණ කඩ කරන තැනැත්තාට, එනම් කෑදර මිනිසා, මංකොල්ලකරුවා, පොළී අය කරන්නා, ඊර්ෂ්යා කරන තැනැත්තා, ක්රියාවෙන් නොව එහෙත් වචනයෙන් ලෝකය අත්හරින තැනැත්තා යන මෙබඳු අය පව් සමාව ගැන කතා කරයිද? ඔබ දෙවියන් වහන්සේගේ සක්රමේන්තුවේ බලයෙන් යයි අදහස් කරන්නේ නම්, මේ පුද්ගල කණ්ඩායම් දෙකම අයත් වේ. එහෙත් ඔවුන්ගේම යහපත් ක්රියාවලින් එය සිදු වන්නේ නම් මේ එක්කෙනෙකු හෝ අයත් නොවේය. මක්නිසාද යත්, දුෂ්ට මිනිසුන්ගේ අත්වල පවා ඇති එම සක්රමේන්තුව ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ බව දන්නා කරුණකි; නමුත් මෙම මිනිසුන්ගෙන් එක් අයෙකු හෝ අනෙකෙකු හෝ එකම අපිරිසිදු, ශුද්ධ, නිර්මල පරෙවියාගේ ශරීරයේ දක්නට නොලැබේ, එයට කිසිදු පැල්ලමක් හෝ රැළි නොමැත. ක්රියාවෙන් නොව වචනයෙන් පමණක් ලෝකය අත්හරින මිනිසාට බෞතීස්මයෙන් ප්රයෝජනයක් නොවන්නා සේම මිත්යාදෘෂ්ටියෙන් හෝ භේදයෙන් බෞතීස්ම වූ තැනැත්තාටද එය ප්රයෝජනයක් නොවන්නේය. එහෙත් ඒ සෑම කෙනෙකුම තමාගේ මාර්ග වෙනස් කරමින් හැරෙන කල, පෙර ලාභයක් නොවූ, එහෙත් ඒ වන විටත් ඔහු තුළ තිබූ දේවලින් ලාභ ලැබීමට පටන් ගන්නේය.
7. එබැවින් මිථ්යාදෘෂ්ටියෙහි බෞතීස්ම වූ තැනැත්තා දෙවියන් වහන්සේගේ මාලිගාව බවට පත් නොවන්නේය. එහෙත් එහිදී ඔහු බෞතීස්මය ලත් අයෙකු ලෙස ගණන්ගැනීම නොකළ යුතුද? මක්නිසාද, සභාව තුළ සිටින බෞතීස්ම වූ කෑදර මිනිසා තම කෑදරකමෙන් ඉවත් නොවන්නේ නම්, ඔහු දෙවියන් වහන්සේගේ මාලිගාව බවට පත් නොවේය. මන්ද දෙවියන් වහන්සේගේ මාලිගාව බවට පත්වන අයට නියත වශයෙන්ම දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම වන බැවිනි. එහෙත් අපෝස්තුළුතුමා වෙනත් බොහෝ කාරණා සමගින් මෙසේද පවසා ඇත. සොරුවත් ලෝභයෝවත් බේබද්දෝවත් නින්දා කරන්නෝවත් කොල්ලකන්නෝවත් දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්යය උරුමකර නොගන්නෝය. 1 කොරින්ති 6:10 මන්ද තවත් තැනක එම අපෝස්තුළුවරයාම තණ්හාව පිළිම වන්දනාවට සමාන කරයි. මක්නිසාද වේශ්යාකම් කරන්නෙකුටවත් අපවිත්ර තැනැත්තෙකුටවත් රූපවඳින්නෙක්වූ ලෝභයෙකුටවත් ක්රිස්තුස් වහන්සේගේද දෙවියන්වහන්සේගේද රාජ්යයෙහි උරුමයක් නොලැබෙන්නේය.” එපීස 5:5 එහි තේරුම නම්, එම සිප්රියන් තුමාම ඇන්ටෝනියස් වෙත දීර්ඝ වශයෙන් ලියූ ලිපියෙහි, පීඩා කාලයේදී සුවඳ දුම් ඔප්පු කරන බව ලිඛිතව ප්රකාශ කළ මිනිසුන්ගේ පාපය සමග තණ්හාවේ පාපය සංසන්දනය කිරීමට පසුබට නොවීය. එසේ නම්, ශුද්ධ වූ ත්රිත්වයේ නාමයෙන් බෞතීස්ම වූ මිනිසා තමාගේ මිථ්යාදෘෂ්ටිකත්වය අත්හැර නොදමන්නේ නම් දෙවියන් වහන්සේගේ මාලිගාව බවට පත් නොවේය. එසේම එම ශුද්ධ වූ ත්රිත්වයේ නාමයෙන්ම බෞතීස්ම වූ ලෝභී මිනිසා තම ලෝභකම, එනම් රූප වන්දනාව අත් නොහරින තුරු දෙවියන් වහන්සේගේ මාලිගාව බවට පත් නොවේය. තවද මේ කාරණයද එම අපොස්තුළුවරයාම මෙසේ පවසයි: දේවතා රූප සමග දෙවියන් වහන්සේගේ මාළිගාවට ඇති එකඟකම මොකද?” 2 කොරින්ති 6:16 එසේ නම්, ඔහු කිසිසේත්ම දෙවියන් වහන්සේගේ මාලිගාව බවට පත් කර නැති බව අප පවසන විට, “ඔහු දේව මාලිගාව බවට පත් වූයේ කුමන දෙවියන් වහන්සේගෙන්ද” යන්න අපෙන් අසනු නොලබාවා. එහෙත් ඔහු බෞතීස්මය නොලැබූ අයෙකු නොවේය. එසේම ඔහුගේ අශිෂ්ට වරද හේතුවෙන් ඔහු ලබා ඇති දේ, එනම් ශුභාරංචියේ වචනවලින් කැප කර ඇති දේ, ශුද්ධ සක්රමේන්තුව නොවී නොතිබිය යුතුය. (ඔහුගේ වරද නිසා ශුද්ධ සක්රමේන්තුවේ ශුද්ධ බව අඩු වන්නේ නැත.) ඒ හා සමානව, ඔහු තරම්ම කෑදර පුද්ගලයෙකු විසින් එම ශුභාරංචියේ වචන භාවිත කරමින් බෞතීස්ම කරනු ලැබුවද, තවත් පුද්ගලයෙකුගේ කෑදරකම (එය රූප වන්දනාවකි) සහ අධික අපිරිසිදුකම හේතුවෙන් ඔහුට ලැබෙන දේ ශුද්ධ බෞතීස්මය වීම වැළැක්විය නොහැකිය.
5 වන පරිච්ඡේදය
“එපමණක් නොව,” සිප්රියන් තුමා තවදුරටත් මෙසේ පවසයි, “තර්කයෙන් ජයගත් සමහරු, චාරිත්ර සත්යයට වඩා උතුම් යැයි හෝ වඩා හොඳ මාර්ගය ලෙස, ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ විසින් එළිදරව් කරන ලද ආධ්යාත්මික දේවල් අනුගමනය නොකළ යුතු යැයි, අපට සිරිතක් ලෙස විරුද්ධ වන්නේ නිෂ්ඵල ලෙසයි.” මෙම ප්රකාශය පැහැදිලිවම සත්යයකි. මන්ද තර්කය සහ සත්යය හුදු සම්ප්රදායට වඩා ප්රමුඛත්වය ගත යුතු බැවිනි. කෙසේ වෙතත්, චාරිත්ර සත්යයට අනුකූල වන විට, කිසිවක් වඩා දැඩි ලෙස පවත්වා ගත යුතු නැත. ඉන්පසු ඔහු මෙසේ පවසමින් ඉදිරියට යයි. “නොදැනුවත්කමෙන් වැරදි කරන පුද්ගලයෙකුට සමාව දිය හැකි බවයි. මන්ද, ප්රේරිත පාවුල් තුමා තමා ගැන පවසන පරිදි, ‘පළමුවෙන් මම අපහාසකරන්නෙක්ව, පීඩාකරන්නෙක්ව, නින්දාකරන්නෙක්ව සිටියෙම් නුමුත්, නොදන්නාකමින් හා ඇදහිලි නැතිකමින් එසේ කළ බැවින්, දයාව ලැබුවෙමි. තිමෝති 1:13″ එහෙත්, දේවානුභාවය සහ එළිදරව්ව ලැබීමෙන් පසුව, උපදෙස් සහිතව සහ දැනුවත්ව තමාගේ පෙර වරදෙහි නොපසුබටව සිටින තැනැත්තා, නොදැනුවත්කම නිසා සමාව ලැබීමට බලාපොරොත්තුවක් රහිතව පව් කරන්නේය. මක්නිසාද ඔහු තර්කානුකූලව ජයගත් පසුව, ඔහු යම් ආකාරයක උපකල්පනයක් සහ මුරණ්ඩුකමක් මත රැඳී සිටින බැවිනි.” මෙය වඩාත් සත්යයකි, එනම් දැනුවත්ව පව් කළ තැනැත්තාගේ පාපය නොදැනුවත්කම නිසා පව් කළ තැනැත්තාගේ පාපයට වඩා බොහෝ සෙයින් දරුණුය. ශුද්ධ වූ සිප්රියන් තුමා සම්බන්ධයෙන් බලන කල, ඔහු උගත් අයෙකු පමණක් නොව, උපදෙස් ලබා දීමේදී ඉවසිලිවන්ත වූවෙකි. එය 2 තිමෝති 2:24 ප්රේරිතවරයා විසින් විස්තර කරන ලද පරිදි රදගුරුවරයෙකුගේ අත්යවශ්ය ගුණාංගයක් ලෙස ඔහු හඳුනා ගත්තේය. ඔහු මෙසේ පැවසීය, “ස්වාමීන්වහන්සේගේ දාසයා උගන්වන්ට සමර්ථවූ, ඉවසිලිවන්තවූ කෙනෙක්ව සිටිය යුතුය.” සභාව තුළ මෙතරම් කාලයක් තිස්සේ මතභේදයට තුඩු දී ඇති මෙම ප්රශ්නය, පසුව පූර්ණ සභා මන්ත්රණ සභාවක අධිකාරිය මගින් පුරාණ සම්ප්රදාය සුරක්ෂිත කළ ප්රඥාවන්ත සහ භක්තිමත් විද්වතුන් සමග සාකච්ඡා කිරීමට ඔහුට අවස්ථාවක් ලැබුණා නම්, සත්යයේ සියලු ආරක්ෂාව සහිතව ඔහු ග්රහණය කරගත් දේවල් පිළිබඳව ඔහු කෙතරම් උගත්ද යන්න පමණක් නොව, ඔහු වටහා ගැනීමට අපොහොසත් වූ දේ පිළිබඳ උපදෙස් ලබා ගැනීමට කොතරම් සූදානම්ද යන්න ඔහු පැකිලීමකින් තොරව පෙන්නුම් කරනු ඇති බවට මට සැකයක් ඇත්තේ නැත. එහෙත්, නොදැනුවත්කමට වඩා හිතාමතා දැනුවත්ව පව් කිරීම ඉතා දරුණු බව ඉතාම පැහැදිලි බැවින්, වඩා නරක දේ කුමක්ද? එය කොතරම් විශාල පාපයක්දැයි නොදැන මිථ්යාදෘෂ්ටිකත්වයට වැටෙන මිනිසාද, නැතහොත් එහි බරපතලකම දැනගෙන තම තණ්හාව අත්හැරීම ප්රතික්ෂේප කරන මිනිසාද යන්න කිසිවෙකු මට පැවසුවහොත් මම සතුටු වෙමි. එක් මිනිසෙකු නොදැනුවත්වම මිථ්යාදෘෂ්ටිකත්වය වැලඳගන්නා අතර තවත් මිනිසෙකු දැනුවත්වම රූප වන්දනාව අත්හැරීම ප්රතික්ෂේප කරන්නේ නම් යනුවෙන් මට එම ප්රශ්නය ඉදිරිපත් කළ හැකිය. “රූපවඳින්නෙක්වූ ලෝභයෙකුටවත්” යනුවෙන් ප්රේරිතවරයාම පවසන බැවින්, සයිප්රියන්ද ඇන්ටෝනියානස් වෙත ලියන ලද ඔහුගේ ලිපියේ ඒ පිළිබඳ පවසන විට එම ඡේදය ඒ ආකාරයෙන්ම තේරුම් ගත්තේය. “නව මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන් රූප වන්දනාකරුවන්ගෙන් වැළකී සිටින බව පවසමින් තමන්ම රවටා නොගත යුතු බවත්, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් අතර සිටින කාමමිථ්යාචාරය කරන්නන් සහ ලෝභී පුද්ගලයින් යන දෙපාර්ශ්වයම රූප වන්දනාවේ පාපයට වරදකරුවන් ලෙස සලකනු ලබන බවත්ය. “මක්නිසාද වේශ්යාකම් කරන්නෙකුටවත් අපවිත්ර තැනැත්තෙකුටවත් රූපවඳින්නෙක්වූ ලෝභයෙකුටවත් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේද දෙවියන්වහන්සේගේද රාජ්යයෙහි උරුමයක් නොලැබෙන බව නුඹලා සත්තකලෙස දැන සිටින්නහුය. එපීස 5:5 නැවතත්, “එබැවින් පොළොවේ තිබෙන නුඹලාගේ අවයවයන්, එනම් වේශ්යාකමත් අපිරිසිදුකමත් කාමරාගයත් නපුරු තෘෂ්ණාවත් රූපවැදීමවූ තණ්හාවත් නසන්න.” ඒ නිසා මම, වඩා ගැඹුරින් පව් කරන්නේ කවුරුන්දැයි අසමි. නොදැනුවත්වම මිථ්යාදෘෂ්ටියට වැටුණු තැනැත්තාද, නොඑසේ නම් හිතාමතාම රූප වන්දනාව වන තණ්හාව අත්හැරීම ප්රතික්ෂේප කළ තැනැත්තාද? හිතාමතාම පව් කරන අයගේ පාප නොදැනුවත්කමින් කරන පාපවලට වඩා නරක බවට වන මූලධර්මය අනුව, දැන දැනම තණ්හාවෙන් සිටින මිනිසා පාපයේ පළමුවන ස්ථානය ගනියි. කෙසේ වෙතත්, සැබෑ පාපයේ බරපතලකම මිථ්යාදෘෂ්ටිය සම්බන්ධයෙන්ද, හිතාමතාම කෑදරකම් කිරීම නිසා ඇති වන පාපය තරම්ම බලපෑමක් ඇති විය හැකිය. නොදැනුවත්කමින් මිථ්යාදෘෂ්ටියෙහි හැසිරෙන්නා දැනුවත්ව කෑදරකම් කරන මිනිසෙකු හා සමාන ලෙසම වරදකරුවෙකු බව අපි උපකල්පනය කරමු. එහෙත්, සිප්රියන් තුමාම අපොස්තුළුවරයාගෙන් ඉදිරිපත් කර ඇති සාක්ෂි මෙම මතය සනාථ කරන බවක් නොපෙනේ. මන්ද, මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන් තුළ ඔවුන්ගේ දේවාපහාසය හැරුණුකොට අප පිළිකුල් කරන්නේ අන් කුමක්ද? එහෙත්, පාපය පිළිබඳ නොදැනුවත්කම සමාව ලබා ගැනීමට හේතු විය හැකි බව පෙන්වීමට ඔහු උත්සාහ කළ විට, ඔහු ප්රේරිතවරයාගේ ආදර්ශයෙන් සාක්ෂියක් උපුටා දක්වමින් මෙසේ පැවසීය: “පළමුවෙන් මම අපහාසකරන්නෙක්ව, පීඩාකරන්නෙක්ව, නින්දාකරන්නෙක්ව සිටියෙම් නුමුත්, නොදන්නාකමින් හා ඇදහිලි නැතිකමින් එසේ කළ බැවින්, දයාව ලැබුවෙමි.” 1 තිමෝති 1:13 එහෙත් මා කලින් පැවසූ පරිදි, එය කළ හැකි නම්, මේ මිනිසුන් දෙදෙනාගේ පාප – එනම් නොදැනුවත්ව දේවාපහාස කිරීම සහ දැනුවත්ව රූප වන්දනාව කරන පව්කාරයාගේ පාප එක හා සමාන බරකින් සැලකිය යුතුය. එසේම ඔවුන් දෙදෙනාම එකම දඬුවමකින් විනිශ්චය කරනු ලැබිය යුතුය. ක්රිස්තුස් වහන්සේ සෙවීමේදී, සත්යය ලෙස පෙනෙන එහෙත් අසත්ය කාරණයකට යොමු වන තැනැත්තා, සහ හිතාමතාම ක්රිස්තුස් වහන්සේ ප්රතික්ෂේප කරන තැනැත්තා යන දෙදෙනාම, ප්රේරිතවරයා තුළින් කතා කරන පරිදි, “මක්නිසාද වේශ්යාකම් කරන්නෙකුටවත් අපවිත්ර තැනැත්තෙකුටවත් රූපවඳින්නෙක්වූ ලෝභයෙකුටවත් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේද දෙවියන්වහන්සේගේද රාජ්යයෙහි උරුමයක් නොලැබෙන බව නුඹලා සත්තකලෙස දැන සිටින්නහුය.” එපීස 5:5 එසේ නම්, මේ සෑම එකක්ම පරෙවියා වන සභාවේ සාමාජිකයන්ගෙන් එක හා සමානව වෙන් වී ඇති දන්නා විට, බෞතීස්මය සහ ශුභාරංචියේ වචන කලින් අවස්ථාවේදී නිෂ්ඵල ලෙස සලකන්නේ සහ දෙවැනි කාරණයේදී එය වලංගු ලෙස සලකන්නේ මන්ද යනුවෙන් මම අසමි. ඒ පළමුවැන්නා පිටත විවෘත සටන්කරුවෙකු නිසා, ඔහු ඇතුළත් නොකළ යුතු අතර, දෙවැන්නා රැළ තුළ කපටි ලෙස එකඟවන්නෙකු වන බැවින්, ඔහු නෙරපා හැරිය නොහැකි නිසාද?
6 වන පරිච්ඡේදය
9. එහෙත් “අපෝස්තුළුවරුන්ගෙන් ලැබුණු දේ ඔවුන් අනුගමනය කරන බව කිසිවෙකු ප්රකාශ නොකළ යුතුය, මන්ද, අපෝස්තුළුවරුන් භාර දුන්නේ එක් සභාවක් සහ එම සභාව තුළ පමණක් ස්ථාපිත කර ඇති එක් බෞතීස්මයක් වන බැවිනි.” මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන් අතර ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය දක්නට ලැබෙන විට එය හෙළා දැකීමට මෙය මා එතරම් පෙලඹවන්නේ නැත (මා ඔවුන් සතුව ශුභාරංචිය ඇති විට එය පිළිගන්නා සේම, මම ඔවුන්ගේ වැරැද්ද පිළිකුල් කරමි). ශුද්ධ වූ සිප්රියන් තුමාගේ කාලයේ පවා අප්රිකානු මන්ත්රණ සභා විරුද්ධ වූ චාරිත්රයම අපෝස්තලික අධිකාරියට ආරෝපණය කළ බවත් එය මට අනතුරු අඟවන්නේය. මේ සම්බන්ධයෙන් ඔහුම “තර්කයෙන් පරාජයට පත් වූ අය චාරිත්රයේ අධිකාරියෙන් නිෂ්ඵල ලෙස අපට විරුද්ධ වෙති” යනුවෙන් මීට පෙර ප්රකාශ කර ඇත. එම සිප්රියන් තුමාම මෙම චාරිත්රය සොයා ගැනීමට හේතුව මට තේරෙන්නේ නැත, ඔහුගේ කාලයෙන් පසු එම චාරිත්රය ලෝක ව්යාප්ත පූර්ණ සභාවක් විසින් තහවුරු කරන ලදී. එය ඔහුගේ කාලයට පෙර ඒ වන විටත් ඉතා ශක්තිමත්ව තිබිණි. ඔහුගේ සියලු උගත්කම දැනුම තිබියදීත්, එම චාරිත්රය වෙනස් කිරීමට විශ්වාසදායක අධිකාරියක් සොයන විට, ඔහුගේ කාලයට වසර කිහිපයකට පෙර අප්රිකාවේ පැවති ඇග්රිපිනස් මන්ත්රණ සභාවෙන් හැරුණුකොට අන් කිසිවක් ඔහුට හමු නොවීය. මුළු ලෝකයේම පුළුල්ව පවතින මෙම චාරිත්රයට එරෙහිව සටන් කිරීමට මෙය ඔහුට ප්රමාණවත් නොවන බව දුටු විට, ඔහු මෙම තර්ක තදින් අල්ලාගෙන සිටියේය. ඒවා අප දැන් ඉතා පරිස්සමින් සලකා බලන අතර, චාරිත්රයේ පෞරාණිකත්වය සහ පසුව පූර්ණ සභා මන්ත්රණ සභා අධිකාරිය මගින් සත්යයට වඩා සත්යයට සමාන වන බව තහවුරු කරගෙන ඇත. කෙසේ වෙතත්, ඔහු මෙම විශාල අපැහැදිලි ප්රශ්නය සමග පොරබදමින් සිටියදී ඒවා ඔහුට සත්යයක් ලෙස පෙනුණි. ඒ අනුව, ඔහුට පව් සමාව ගැන – ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මයේදී පව් සමාව ලබා දීමට අසමත් විය හැකිද, සහ පව් සමාව මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන්ට ලබා දිය හැකිද යන්න ගැන සැකයක් තිබුණි. කෙසේ වෙතත්, ඒ සම්බන්ධ කාරණයේදී සත්යය පිළිබඳ අසම්පූර්ණ එළිදරව්වක් සිප්රියන්ට ලැබී තිබුණි නම්, සභාවේ එකමුතුකම අත් නොහැරීම සම්බන්ධ ඔහුගේ මහත් ප්රේමය ඉස්මතු කිරීමට හැකි විය. තවමත්, සිප්රියන් තුළ පැවති ඔහුගේ ආරක්ෂාවේ ශක්තිය, ඔහුගේ ගුණධර්මවල විශිෂ්ටත්වය සහ කරුණාවේ බහුලත්වයට වඩා වෙනත් කිසිවෙකුත් උසස් යැයි උපකල්පනය කිරීමට කිසිවෙකුට තවමත් කිසිදු හේතුවක් නොමැත. එයට හේතුව වන්නේ හුදෙක් පසුකාලීන සාමාන්ය කවුන්සිලයේ තීරණයක උපදෙස් ඇතිව, කිසිදු පූර්ණ සභා මන්ත්රණ සභාවක් තවමත් මෙම ගැටලුව සම්බන්ධයෙන් තීන්දුවක් ලබා දී නොමැති බැවින්, සිප්රියන් නොදුටු දෙයක් ඔහු තේරුම් ගන්නා බැවිනි. පේදුරු අපොස්තුළුවරයාට වඩා තමා උසස් බව ප්රකාශ කිරීමට තරම් කිසිවෙකුත් උමතු නොවන්නාක් මෙනි. පාවුල් අපොස්තුළුවරයාගේ ලිපිවලින් උගන්වනු ලැබ, සභා සම්ප්රදායෙන් තහවුරු කර ඇති බැවින්, පේදුරු වරක් කළාක් මෙන්, ඔහු අන්යජාතීන්ට යුදෙව්කරණය කිරීමට බල නොකරයි. ගලාති 2:14
10. මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන් විසින් බෞතීස්ම කරන ලද කෙනෙකු පසුව ප්රේරිතයන් විසින් පිළිගන්නා ලදුව නැවත බෞතීස්මයකින් තොරව හවුලට ඇතුළත් කළ බවට කිසිදු අවස්ථාවක් අපට හමු නොවේ. එහෙත් මිථ්යාදෘෂ්ටික සමාජයෙන් පැමිණෙන, ඔවුන් අතර බෞතීස්ම වූ කිසිවෙකු අපෝස්තුළුවරුන් විසින් නැවත බෞතීස්ම කරන ලද බව අපට හමු නොවේ. එහෙත්, අතීත යුග දෙස ආපසු හැරී බලන විට පවා පසුකාලීන මිනිසුන් විසින් නිර්මාණය කරන ලද්දක් බව සොයා ගැනීමට නොහැකි වූ මෙම චාරිත්රය, ප්රේරිතයන්ගෙන් පැවත එන බව නිවැරදිව විශ්වාස කෙරේ. ඒ හා සමාන තවත් කරුණු රාශියක් ඇත, ඒවා නැවත පැවසීම වෙහෙසකර වනු ඇත. එමනිසා, “අපට අපෝස්තුළුවරුන්ගෙන් ලැබුණු දේ අප අනුගමනය කරන බව කිසිවෙකු නොකියාවා” යැයි සිප්රියන් පැවසූ විට ඔහු ඒත්තු ගැන්වීමට උත්සාහ කළ අයට වලංගු තර්කයක් තිබුණේ නම්, සභාව සැමවිටම අනුගමනය කළ දේ, මෙම තර්කය අසත්ය බව ඔප්පු කිරීමට අසමත් වූ දේ සහ පූර්ණ සභාවක් විසින් තහවුරු කරන ලද දේ අප අනුගමනය කරන බව දැන් අපට කොතරම් ප්රබල ලෙස ප්රකාශ කළ හැකිද! මෙයට අමතරව, දෙපාර්ශ්වයේම තර්ක ප්රවේශමෙන් පරීක්ෂා කිරීමෙන් සහ ශුද්ධලියවිල්ලේ සාක්ෂි ප්රවේශමෙන් විමසීමෙන් පසුව, සත්යය ප්රකාශ කර ඇති දේ, අප අනුගමනය කරන බව අපට පැවසිය හැකිය.
7 වන පරිච්ඡේදය
11. ඇත්ත වශයෙන්ම, “සෑම ආකාරයකින්ම, මවාපෑමෙන් හෝ සත්යයෙන් වේවා, ක්රිස්තුස් වහන්සේ දේශනා කරනු ලැබේවා” යන ප්රේරිතවරයාගේ වචන උපුටා දක්වමින් සමහරු සිප්රියන්ගේ තර්කයට එරෙහිව තර්ක කළහ. සිප්රියන් ඔවුන්ගේ වැරැද්ද නිවැරදිව පෙන්නුම් කළේය, එහිදී මෙම ප්රකාශය මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන්ට කිසිදු සම්බන්ධයක් නොමැති බව පෙන්වමින්, මන්ද ප්රේරිතවරයා සභාව තුළ තමන්ගේම ලාභය සොයන ක්රියා කරමින්, ද්වේෂසහගත ඊර්ෂ්යාවෙන් කතා කළ අය ගැන සඳහන් කරන බව දැක්වීය. ඔවුන් ක්රිස්තුස් වහන්සේ ප්රකාශ කළේ, ඇත්ත වශයෙන්ම, අප ක්රිස්තුස් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කරන සත්යයට අනුවය. එහෙත් පරෙවියාගේ පුත්රයන්ට යහපත් එවැන්ජලිස්තවරුන් විසින් උන්වහන්සේ ප්රකාශ කරන ලද ආත්මයෙන් නොවේය. ඔහු මෙසේ පවසයි, පාවුල් තුමා මේ කාරණය සම්බන්ධයෙන් කිසිවක් නියම කර ඇති බව පෙන්විය හැකි වන පිණිස, පාවුල් තුමා තම ලිපියේ මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන් හෝ ඔවුන්ගේ බෞතීස්මය ගැන සඳහන් කළේ නැත. ඔහු සහෝදරයන් ගැන කතා කරමින් සිටියේය, එනම් නුසුදුසු ලෙස හැසිරෙමින් සභාවේ විනයට පටහැනිව ගමන් කරනවාද නැතිනම් දෙවියන් වහන්සේට බියෙන් සභාවේ විනය පවත්වා ගන්නවාද යන්න සම්බන්ධයෙන් කතා කළේය. තවද, ඔවුන්ගෙන් සමහර අය දෙවියන් වහන්සේගේ වචනය ස්ථිරව හා නිර්භීතව කතා කළ බවත්, සමහරු ඊර්ෂ්යාවෙන් හා ආරවුල්වලින් ක්රියා කළ බවත් ඔහු ප්රකාශ කළේය. සමහරුන් අව්යාජ ක්රිස්තියානි ප්රේමයෙන් තමන් වට කරගෙන සිටි බවත්, අනෙක් අය ද්වේෂයෙන් හා ගැටුම්වලින් පිරී සිටි බවත් ඔහු කීය. එහෙත් ඔහු ඉවසිලිවන්තව සියල්ල විඳදරාගත්තේය. ඒ සත්යයෙන් හෝ මවාපෑමෙන් වේවා, පාවුල් දේශනා කළ ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමය හැකි තරම් මිනිසුන්ට ළඟා වන බවත්, තවමත් නව හා නුපුරුදු කාර්යයක් වූ වචනය වැපිරීම, කතා කළ අයගේ දේශනා කිරීමෙන් වඩාත් පුළුල් ලෙස පැතිර යා හැකි බවත් යන අදහසිනි. එපමණක් නොව, සභාව තුළ සිටින අය ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමයෙන් කතා කිරීම එක දෙයකි. සභාවට එරෙහිව ක්රියා කරන පිටත සිටින අය ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමයෙන් බෞතීස්ම වීම තවත් දෙයකි. සිප්රියන් තුමාගේ මෙම වචන පිටත නරක අය සහ සභාව තුළ නරක අය අතර වෙනස හඳුනා ගැනීමට අපට අනතුරු අඟවන බව පෙනේ. අපිරිසිදු ලෙස සහ ඊර්ෂ්යාවෙන් ශුභාරංචිය දේශනා කරන බව විස්තර කරන අය සැබවින්ම සභාව ඇතුළත සිටි බව ඔහු පවසයි. කෙසේ වෙතත්, පිටත කිසිවෙකුට ක්රිස්තුස් වහන්සේගෙන් කිසිවක් තිබිය නොහැකි නම්, යක්ෂයාට අයත් කිසිවක් සභාව ඇතුළත පැවතිය නොහැකි බව මට විශ්වාසයෙන් කිව හැකි යැයි මම සිතමි. මන්ද, එම සංවෘත උයනට යක්ෂයාගේ කටු අන්තර්ගත විය හැකි නම්, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ උල්පතට එහි උයනේ සීමාවන් ඉක්මවා ගලා යාමට නොහැකි වන්නේ ඇයි? එහෙත් ප්රේරිත පාවුල්ගේ කාලයේ පවා, එයට ඒවා අන්තර්ගත කළ නොහැකි නම්, එහි සාමාජිකයන් අතර මෙතරම් විශාල ඊර්ෂ්යාව සහ ද්වේෂසහගත ගැටුම් ඇති වූයේ කෙසේද? මන්ද මේවා සිප්රියන්ගේම වචන වේ. ඊර්ෂ්යාව සහ ද්වේෂසහගත ගැටුම් සුළු පාපයක් ලෙස සැලකිය හැකිද? එසේ නම් සාමයෙන් නොසිටි අය ඒකත්වයෙන් සිටියේ කෙසේද? මන්ද එය මගේ හෝ වෙනත් මිනිසෙකුගේ හඬ නොව ස්වාමින් වහන්සේගේ හඬයි. ” ඉතා උසස්තැන්හි දෙවියන්වහන්සේට මහිමයද පොළොවෙහි උන්වහන්සේට ප්රියවූ මනුෂ්යයන් අතරෙහි සමාදානයද වේවා” යනුවෙන් ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ උපතේදී දේවදූතයන්ගෙන් මිස මිනිසුන්ගෙන් හඬක් නික්මුණේ නැත. දෙවියන් වහන්සේ මෙය අප විසින් තේරුම්ගනු ලැබීමට කැමති වූයේ නැත්නම්, ක්රිස්තුස් වහන්සේ පොළොවෙහි උපත ලැබූ විට දේවදූතයන්ගේ හඬින් මෙය නිසැකවම ප්රකාශ නොකරනු ඇත. එනම්, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ ශරීරය තුළ සැබෑ එකමුතුව පැමිණෙන්නේ උන්වහන්සේගේ සමාදානයෙන් එක්සත් වීමෙන් බවත්, උන්වහන්සේගේ සාමය ඇති අය යහපත් කැමැත්තෙන් සිටින බවත්ය. තවද, කරුණාව මගින් යහපත් කැමැත්ත පෙන්වන්නා සේම, ද්වේෂය මගින් නපුරු කැමැත්ත පෙන්නුම් කෙරේ.
8 වන පරිච්ඡේදය
12. කෙටියෙන් කිවහොත්, ඊර්ෂ්යාව කොතරම් විශාල නපුරක්ද යන්න අපට දැකගත හැකිය. එය සැමවිටම ද්වේෂයෙන් පිරී ඇත. අපට වෙනත් සාක්ෂි අනවශ්යය. මේ සම්බන්ධයෙන් සිප්රියන් පමණක් අපට ප්රමාණවත්ය. ස්වාමින් වහන්සේ ඔහුගේ මුඛයෙන් ඉතාමත් පරිපූර්ණ සත්යයෙන් බොහෝ ගිගුරුම් වැගිරෙවූ අතර ඊර්ෂ්යාව සහ ද්වේෂය පිළිබඳ බොහෝ ප්රයෝජනවත් අණපනත් ප්රකාශ කළ සේක. එබැවින් අපි ඊර්ෂ්යාව සහ ද්වේෂය පිළිබඳ සිප්රියන්ගේ ලිපිය කියවා, අපට වඩා යහපත් අයට ඊර්ෂ්යා කිරීම කොතරම් මහත් නපුරක්දැයි බලමු. එම නපුර වූ කලි, යක්ෂයාගෙන්ම හටගත් බවට ඔහු අමතක නොවන වචනවලින් පෙන්වයි. “ආදරණීය සහෝදරවරුනි, ඔබ යහපත් යැයි සලකන දේ ගැන ඊර්ෂ්යාව දැනීම, ඔබට වඩා යහපත් අයට ඊර්ෂ්යා කිරීම, සැහැල්ලු හා සුළු වරදක් ලෙස ඇතැමුන්ට පෙනේ” යයි ඔහු පවසයි. නැවතත් මඳ වේලාවකින්, ඔහු නපුරේ මූලාශ්රය සහ ආරම්භය පිළිබඳ විමසමින් සිටියදී, මෙසේ පවසයි. “ඊර්ෂ්යාව නිසා යක්ෂයා, ලෝකයේ ආරම්භයේදීම, මුලින්ම තමාම විනාශ වී, අන් අයද විනාශයට ගෙන ගියේය.” එම පරිච්ඡේදයේම තවදුරටත් ඔහු මෙසේ දක්වයි: “ආදරණීය සහෝදරවරුනි, දේවදූතයෙකු වැටුණේ මොනතරම් නපුරක් නිසාවෙන්ද! ඒ උත්කෘෂ්ට හා කීර්තිමත් උතුම්කම රැවටීමට සහ පෙරළා දැමීමට හැකි වූයේ කුමන ආකාරයෙන්ද! ඊර්ෂ්යාව නිසා රැවටිලිකාරයා වූ ඔහුම රැවටුණි!” එතැන් සිට, ඊර්ෂ්යාව පෘථිවිය පුරා සැරිසැරුවේය. මිනිසා ද්වේෂසහගත ලෙස විනාශ වීමට ආසන්නව සිටියදී, ඔහු විනාශයේ ගුරුවරයාට යටත් වේ. “යක්ෂයාගේ ඊර්ෂ්යාව නිසා මරණය ලෝකයට ඇතුළු වූ අතර, ඔහු අනුගමනය කරන්නන් එහි ප්රතිවිපාක අත්විඳිනු ඇත.” ප්රඥාව 2:24-25 යනුවෙන් ලියා ඇති පරිදි, පුද්ගලයෙකු ඊර්ෂ්යා කරන විට, ඔහු යක්ෂයා අනුකරණය කරන්නේය. ලොව පුරා සියලු දෙනා හොඳින් දන්නා ලිපියක සඳහන් සිප්රියන්ගේ මෙම වචන කෙතරම් සත්යද, කොතරම් බලගතුද යන්න අපට හඳුනා ගැනීමට හැකි විය යුතුය. ඊර්ෂ්යාව සහ ද්වේෂයට එරෙහිව දැඩි ලෙස අනතුරු ඇඟවීම සිප්රියන්ට සැබවින්ම සුදුසු විය. ඔහු තම ක්රිස්තියානි ප්රේමයේ බහුලත්වය කරණකොටගෙන එම මාරාන්තික නපුරෙන් තම හදවත බොහෝ දුරට ඉවත් කරගෙන ඇති බව ඔප්පු කළේය. මෙම ප්රේමය ආරක්ෂා කර ගැනීමෙන්, ඔහු තම සගයන් සමග සහයෝගීතාවයේ එකමුතුවෙන් රැඳී සිටියේය. ඔවුහු අයහපත් හැඟීමකින් තොරව බෞතීස්මය පිළිබඳ විවිධ අදහස් දැරූහ. ඔහුට ඒ සම්බන්ධයෙන් වෙනස් අදහසක් තිබූ අතර, එය අයහපත් චේතනාව නිසා නොව මිනිස් දුර්වලතාවන් නිසා වූවක් විය. දෙවියන් වහන්සේ තමන් වහන්සේගේම නියම කාලයේදී, ප්රේමයේ ඔහුගේ නොපසුබට උත්සාහය නිසා ඔහුට එළිදරව් කරන කරුණක් සම්බන්ධ ඔහු වැරදි ලෙස අවබෝධ කරගෙන සිටියේය. ඔහු පැහැදිලිවම පවසන්නේ, “අපෙන් වෙනස් මතයක් දැරීම නිසා මා කිසිවෙකුත් විනිශ්චය කරන්නේ හෝ හවුල් වීමේ අයිතිය අහිමි කරන්නේ හෝ නැත,” යනුවෙනි. මන්ද අපෙන් කිසිවෙකුත් තමාම සියලුම රදගුරුවරුන් කෙරෙහි රදගුරුවරයෙකු ලෙස පෙනී සිටින්නේ නැත. නැතහොත් කුරිරු භීෂණය හා පීඩාවට පත් කිරීමෙන් අන් අයට කීකරු වීමට බල කරන්නේ නැත. තවද අප ඉදිරියේ ඇති ලිපියේ අවසානයේ ඔහු මෙසේ පවසයි, “ආදරණීය සහෝදරයා, මගේ දුර්වල හැකියාවට අනුව, කිසිවෙකුට කිසිවක් නියම නොකර හෝ පූර්ව විනිශ්චය කිරීමක් නොකර, මේ දේවල් මම ඔබට කෙටියෙන් ලියා ඇත්තෙමි. එයට හේතුව එක් එක් රදගුරුවරයා තමාගේම විනිශ්චය නිදහසේ ක්රියාත්මක කිරීමේදී තමා හරි යැයි සිතන දේ කිරීමෙන් වළක්වන පිණිසය.” අප අපගේ විද්යාලවලදී සහ සෙසු රදගුරුවරුන් සමග මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන් සම්බන්ධයෙන් ආරවුල්වලට පැටලෙන්නේ නැත. එහෙත් ඒ වෙනුවට දෙවියන් වහන්සේ අණ කරන එකමුතුකම සහ අපගේ ස්වාමීන් වහන්සේගේ සාමය පවත්වා ගනිමු. විශේෂයෙන්ම අපෝස්තුළුවරයා පවසන පරිදි, ‘එහෙත් යමෙක් (ඒ ගැන) වාදකරන්ට කැමැත්තේ නම් අපටවත් දෙවියන්වහන්සේගේ සභාවලටවත් එයාකාර සිරිතක් නැත.’ 1 කොරින්ති 11:16 අපගේ ආත්මවල ඇති ක්රිස්තියානි ප්රේමය, අපගේ සහෝදරත්වයේ ගෞරවය, ඇදහිල්ලේ බැඳීම, පූජකත්වයේ සමගිය, මේ සියල්ල අප විසින් ඉවසීමෙන් සහ මෘදුකමින් පවත්වා ගෙන යනු ලැබේ. මේ හේතුව නිසා, අපගේ දුර්වල හැකියාව පිළිගත් පරිදි, ස්වාමින් වහන්සේගේ අවසරය සහ ආනුභාවයෙන් යුතුව, ඉවසීමේ ප්රතිලාභය පිළිබඳ නිබන්ධනයක් දැන් අප ලියා ඇති අතර, එය අපගේ අන්යෝන්ය සෙනෙහස සැලකිල්ලට ගනිමින් අපි ඔබට එවා ඇත්තෙමු.
9 වන පරිච්ඡේදය
13. ක්රිස්තියානි ප්රේමයේ මෙම ඉවසීම කරණකොටගෙන ඔහු තම යහපත් සගයන් විසින් අපැහැදිලි කරුණක් සම්බන්ධයෙන් සියලු කරුණාවෙන් ප්රකාශ කරන ලද මතභේදය විඳ දරාගත්තා පමණක් නොව, ඔහුට ඒ සම්බන්ධයෙන් ඉවසීමද ලැබුණි. කාලයාගේ ඇවෑමෙන්, එය දෙවියන් වහන්සේට ප්රිය වූ විට, සෑම විටම වඩාත්ම සෞඛ්ය සම්පන්න සිරිතක් වූ දෙය පූර්ණ සභා මන්ත්රණ සභාවකදී සත්යය තහවුරු කරන තෙක් ඔහු බලා සිටියේය. එහෙත් ඔහු පැහැදිලිවම නරක අය පවා ඉවසා සිටියේය, ඔවුන් තමාම හොඳින් දන්නා පරිදි, ප්රශ්නයේ අපැහැදිලි බව නිසා වෙනස් මතයක් දැරුවා නොව, එහෙත් ඔවුන්ගේ දුරාචාර ක්රියාවන් තුළින් ඔවුන්ගේම ඉගැන්වීම්වලට පටහැනිව ජීවත් වූ නිසාය. එවැනි අය ගැන අපොස්තුළුවරයා පවසන පරිදි, “සොරකම් නොකළ යුතුයයි දේශනාකරන්නාවූ නුඹ සොරකම්කරනවාද?” රෝම 2:21 මන්ද, සිප්රියන් ඔහුගේම කාලයේ ජීවත් වූ එවැනි රදගුරුවරුන්, ඔහුගේම සගයන් සහ ඔහු සමග සහයෝගීතාවයෙන් රැඳී සිටීම පිළිබඳ ඔහුගේ ලිපියේ මෙසේ පවසයි, “ඔවුන්ට සභාවේ කුසගින්නේ සිටින සහෝදරයන් සිටියදී, ඔවුහු විශාල මුදල් ප්රමාණයක් රැස් කිරීමට උත්සාහ කළහ, ඔවුහු වංචනික ක්රියාමාර්ග මගින් වතු අත්පත් කර ගත්හ, ඔවුහු රැස් කරගත් අධික පොළී මගින් ඔවුන්ගේ ලාභ වැඩි කර ගත්හ.” මන්ද මෙම අවස්ථාවේදී කිසිදු අපැහැදිලි ගැටලුවක් ඇත්තේ නැත. ශුද්ධලියවිල්ල විවෘතව ප්රකාශ කරන්නේ මෙයයි, “සොරුවත් ලෝභයෝවත් බේබද්දෝවත් නින්දා කරන්නෝවත් කොල්ලකන්නෝවත් දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්යය උරුමකර නොගන්නෝය.” 1 කොරින්ති 6:10 එසේම ” මක්නිසාද වේශ්යාකම් කරන්නෙකුටවත් අපවිත්ර තැනැත්තෙකුටවත් රූපවඳින්නෙක්වූ ලෝභයෙකුටවත් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේද දෙවියන්වහන්සේගේද රාජ්යයෙහි උරුමයක් නොලැබෙන බව නුඹලා සත්තකලෙස දැන සිටින්නහුය.” එපීස 5:5 එබැවින්, ඔහු නිසැකවම, නොදැනුවත්වම, එවැනි තණ්හාවක් පිළිබඳ චෝදනා නොකරනු ඇත. මිනිස්සු තමන්ගේම භාණ්ඩ කෑදර ලෙස රැස්කර ගත්තා පමණක් නොව, අන් අයගේ භාණ්ඩද වංචනික ලෙස අත්පත් කර ගත්හ. නැතිනම් ඔහු එය තේරුම් ගෙන එය පවතින බව ඔප්පු කරන තරමට දැවැන්ත ලෙස පවතින පිළිම වන්දනාව ගැන චෝදනා නොකරනු ඇත. ඔහු නිසැකවම තම සෙසු රදගුරුවරුන්ට එරෙහිව බොරු සාක්ෂි නොදෙනු ඇත. එහෙත්, පියෙකුගේ සහ මවකගේ ගැඹුරු ප්රේමයෙන් යුක්තව ඔහු ඒවා විඳ දරාගත්තේය. එයට හේතුව ඒවායෙහි කාලයට පෙර ඉක්මනින් කිරිඳි ඉවත් කිරීමෙන් තිරිඟුද මුලිනුපුටා දමනු නොලබන පිණිසය. මතෙව් 13:29 එසේ කිරීමෙන්, ඔහු නිසැකවම සභාව කෙරෙහි ඇති ප්රේමයෙන්ම, තමා කෙරෙහි අප්රසාදය සහ ඊර්ෂ්යාව ඇති අය විඳ දරාගත් පාවුල් අපොස්තුළුවරයාගේ ආදර්ශය නිසැකවම කළේය. පිලිප්පි 1:15-18.
14. එහෙත් “යක්ෂයාගේ ඊර්ෂ්යාවෙන් ලෝකයට මරණය ඇතුළු වූ නිසා, ඔහු අනුගමනය කරන අය එය අත්විඳිති.” ප්රඥාව 2:24-25 ඒ දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන් ඒ ආකාරයෙන් මැවූ නිසා නොව, ඔවුන් විසින්ම ඔවුන් නොමඟ යාමට තෝරා ගත් නිසාය. සිප්රියන් තුමාම පවසන පරිදි, යක්ෂයා යක්ෂයෙකු වීමට පෙර දේවදූතයෙකු වූ බැවින් සහ යහපත්ව සිටි බැවින්, යක්ෂයාගේ පැත්තේ සිටින අය ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග එක්සත්ව සිටින්නේ කෙසේද? නිසැකවම, ස්වාමින් වහන්සේම පවසන පරිදි, “සතුරෙකු මෙය කර ඇත.” ඔහු “තිරිඟු අතර කිරිඳි වපුරා ඇත.” එබැවින්, ගාල තුළ යක්ෂයාගේ දේ ඒත්තු ගැන්විය යුතු සේම, ඉන් පිටත ක්රිස්තුස් වහන්සේට අයත් දේද පිළිගත යුතුය. සභාවේ එකමුතුව තුළ යක්ෂයාට ඔහු සතු දේ නැද්ද, එසේම ක්රිස්තුස් වහන්සේට උන් වහන්සේගේ අය සභාවෙන් පිටත නොමැතිද? මෙය, සමහර විට, තනි පුද්ගලයන්ට අදාළ විය හැකිය. යක්ෂයාට ශුද්ධ දේවදූතයන් අතර අනුගාමිකයන් නොමැති සේම, සභාවේ හවුල්කාරකමෙන් පිටත දෙවියන් වහන්සේට උන් වහන්සේගේ අනුගාමිකයන් කිසිවෙකුත් සිටිය නොහැකිය. එහෙත් යක්ෂයාට කිරිඳි, එනම් දුෂ්ට මිනිසුන්, මාංසයේ මාරාන්තික ස්වභාවය පැලඳ සිටින මෙම සභාව සමග මිශ්ර කිරීමට ඉඩ දිය හැකි වුවද, එය දෙවියන් වහන්සේගෙන් බොහෝ දුරස්ව ගමන් කරන තාක් කල්, ඔහුට මේ සඳහා අවසර දී ඇත්තේ සභාවේ වන්දනා ගමන නිසා පමණි, එවිට දේවදූතයන් දැනටමත් භුක්ති විඳින සදාකාලික සාමය සඳහා මිනිසුන්ට ඊටත් වඩා ආශා කළ හැකිය. එහෙත් මෙය සක්රමේන්තු සඳහා අදාළ නොවේ. මන්ද, සභාව තුළ සිටින කිරිඳිවලට සක්රමේන්තු ලබාගෙන භාවිත කළ හැකිය, ඒ ඔවුන්ගේ ගැලවීම සඳහා නොවේය. එහෙත් ඔවුන් උදෙසා නියම කර ඇති ගින්නෙන් වන විනාශය සඳහාය. එසේම සභාවෙන් පිටත සිටින අයටද ඒවා ලබා ගත හැකිය. මන්ද ඔවුන් පිටව යාමෙන් ඒවා අහිමි කර ගත්තේ නැත. සැබවින්ම, සභාවෙන් ඉවත් වූ කිසිවෙකු නැවත පැමිණෙන විට බෞතීස්මය නැවත සිදු නොවන බව මෙයින් පෙන්නුම් කෙරේ. කිසිවෙකුත්, කිරිඳි නිපදවන්නේ කුමන ඵලයක්ද? යනුවෙන් නොපවසාවා මන්ද, ඔවුන්ගේ තත්වය මේ දක්වා, ඇතුළත සහ පිටත යන දෙකම එක හා සමාන බැවිනි. මන්ද, ඇතුළත කිරිඳිවල හොඳ ධාන්ය ඇට සොයා ගත නොහැකි අතර පිටත ඒවා තුළද සොයාගත නොහැකිය. එහෙත් මෙම ප්රශ්නය සක්රමේන්තුව පිළිබඳ වන විට, කිරිඳිවලින් පල ඇති වේද යන්න නොව, ඒවාට ස්වර්ගයේ කොටසක් තිබේද යන්න අපි සලකා බලමු. මන්ද, ඇතුළත සහ පිටත යන දෙකම, තිරිඟු හා සමාන වර්ෂාවක් කිරිඳිවලට ලැබේ, මෙම වර්ෂාව දිව්යමය මෙන්ම මිහිරිය, එහෙත් එහි බලපෑම යටතේ කිරිඳි වඳභාවයෙන් යුතුව වැඩීමට හේතු වේ. එබැවින් ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ ශුභාරංචියට අනුව සක්රමේන්තුව දිව්යමය මෙන්ම ප්රසන්නය. එහි පිනි වැටෙන්නේ නැති වුවත්, එහි පිනි වැටෙන අයගේ වඳභාවය නිසා එය හිස් දෙයක් ලෙස සැලකිය යුතු නොවේ.
10 වන පරිච්ඡේදය.
15. එහෙත් ඇතුළත සිටින කිරිඳි පහසුවෙන් තිරිඟු බවට පරිවර්තනය විය හැකි බවට යමෙකු තර්ක කළ හැකිය. එය එසේ බව මම පිළිගනිමි; එහෙත් නැවතත් බෞතීස්ම වීම පිළිබඳ ප්රශ්නය සමග මෙයට ඇති සම්බන්ධය කුමක්ද? මිථ්යාදෘෂ්ටික බවෙන් හැරෙන මිනිසෙකු, ඔහුගේ සංවර්තනයෙන් ලැබෙන අවස්ථාව සහ හැකියාව භාවිත කරමින්, සභාවේම රැඳී සිටින, ඔහුගේ පාපයෙන් පවිත්ර වීමට ප්රමාද වන, එනිසාම නිවැරදි වීමට සහ වෙනස් වීමට ප්රමාද වන තවත් අයෙකු ඉදිරියේ යහපත් ඵල නිපදවන්නේ නම්, මෙහිදී පළමුවැන්නා නැවත බෞතීස්ම කරනු නොලැබිය යුතුය. එහෙත් සභාවේ සාමාජිකයා නැවත බෞතීස්ම කළ යුතුය. මන්ද ඔහුගේ නිවැරදි වීම සඳහා ප්රමාදය වැඩි වීම නිසා මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන්ගෙන් පැමිණි තැනැත්තා ඔහු අබිබවා ගිය බැවින්, යනුවෙන් ඔබ නිසැකවම නොකියනු ඇත. එමනිසා, දැන් මෙහි කතා කරන ප්රශ්නයට, එනම් තමාගේ විශේෂිත මංමුළා සහගත තත්ත්වයෙන් ඇදහිල්ලේ, හෝ බලාපොරොත්තුවේ හෝ ප්රේමයේ සෘජු මාර්ගයට සංවර්තනය වීමට ප්රමාද වන හෝ මන්දගාමී වන තැනැත්තාට එහි කිසිදු සම්බන්ධයක් නැත. මන්ද, රැළ තුළ ඇති අයහපත් අය වඩාත් පහසුවෙන් යහපත් කළ හැකි වුවද, සමහර විට සිදුවන්නේ පිටත සිටින අයගේ සංඛ්යාවෙන් සමහරෙකු ඔවුන්ගේ සංවර්තනයේදී ඇතුළත සිටින අය අබිබවා යාමයි.එසේම මේ අය වඳභාවයේම පවතින අතර, මිථ්යාදෘෂ්ටියෙන් හැරෙන තැනැත්තා, එකමුතුකමට සහ සම්බන්ධතාවයට යථා තත්ත්වයට පත් කිරීමෙන්, ඉවසීමෙන් යුක්තව, තිස් ගුණයකින් හෝ හැට ගුණයකින් හෝ සිය ගුණයකින් ඵල දරනු ඇත. නැතහොත් අවසානය දක්වා විකෘති දෝෂයේ රැඳී සිටින අය කිරිඳි ලෙස හැඳින්විය යුතු නම්, පිටත බොහෝ ධාන්ය කරල් තිබෙන අතර ඇතුළත බොහෝ කිරිඳි ඇත.
16. එහෙත් පිටත සිටින නරක අය ඇතුළත සිටින අයට වඩා නරක බව සමහරුන් තර්ක කළ හැකිය. එය ඇත්තෙන්ම බරපතල ප්රශ්නයකි. එනම් දැනටමත් සභාවෙන් වෙන් වී සිටින නිකොලස්ද, එළිදරව් 2:6 නැතිනම් තවමත් එහි සිටි සයිමන්ද, ක්රියා 8:9-24 – නරකම තැනැත්තා යන්න වග එක් අයෙකු මිථ්යාදෘෂ්ටිකයෙකු වූ අතර අනෙක් තැනැත්තා මන්ත්ර ගුරුකම් කරන්නෙකු විය. එහෙත් උල්ලංඝනය වූ ප්රේමයේ පැහැදිලිම සංකේතය ලෙස බෙදීමේ කාරණය නරකම නපුර ලෙස සලකනු ලැබුවහොත්, මම එයට එකඟ වෙමි. එහෙත් බොහෝ දෙනෙක්, ඔවුන් සියලු ප්රේමයේ හැඟීම් නැති කර ගෙන ඇතත්, ලෞකික ලාභය පිළිබඳ සලකා සභාවෙන් වෙන් නොවෙති. ඔවුන් යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ දේවල් නොව තමන්ගේම දේ සොයන විට, පිලිප්පි 2:21 ඔවුන් සභාවෙන් වෙන් වීමට අකමැති වන්නේ ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ එකමුතුකමෙන් වෙන් වීමට අකමැති නිසා නොව, ඔවුන්ගේම ලෞකික තාවකාලික වාසිය තකාය. ප්රේමය උදෙසා ප්රශංසා කිරීමේදී ප්රේමය “තමන්ගේම කාරණා සොයන්නේ නැත” 1 කොරින්ති 13:5 යනුවෙන් පවසන්නේ එබැවිනි.
17. එබැවින්, දැන් ඇති වන ප්රශ්නය නම්, යක්ෂයාගේ පක්ෂයේ මිනිසුන් සභාවට අයත් වන්නේ කෙසේද යන්නයි. එයට කිසිදු කැළලක් හෝ රැල්ලක් හෝ එවැනි කිසිවක් නොමැති අතර, ඒ සම්බන්ධයෙන් “මගේ පරෙවියා එක්කෙනෙකි” ගීතිකා 6:9 යනුවෙන්ද කියනු ලැබේ. එහෙත් ඔවුන්ට එසේ කළ නොහැකි නම්, ඇය ඇයට අයත් නොවන අය අතර කෙඳිරිගාන බව පැහැදිලිය. සමහරු ඇතුළත ද්රෝහී ලෙස සැඟවී සිටිති. සමහරු ඇගේ දොරටුව අසල පිටත සිට බුරති. කෙසේ වෙතත්, එවැනි මිනිස්සු, ඇතුළත සිටින අය පවා, දෙපාර්ශ්වයම බෞතීස්මය ලබා ගනිති, එය හිමිකර ගනිති. එය තමන් තුළම ශුද්ධ ලෙස සම්ප්රේෂණය කරගනිති. ඔවුන්ගේ දුෂ්ටකමෙන් එය කිසිසේත්ම අපවිත්ර නොවේය. ඔවුහු අවසානය දක්වා නොපසුබට උත්සාහයක් දරති. එබැවින්, සභාව ලබාගෙන ඇති පරිදි, බෞතීස්මය දේවසේවකයාගේ හෝ ලබන්නන්ගේ පෞද්ගලික නොමඟ යාම සහ දුෂ්ටකම පිළිබඳ කිසිදු සැලකිල්ලක් නොදක්වා හෝ එයට මිශ්ර නොකර, ශුභාරංචියේ වචන මගින් තමන් තුළම කැප වූවක් ලෙස සැලකිය යුතු බව එම ආශීර්වාද ලත් සිප්රියන් තුමා අපට උගන්වයි. ඔහුම අපට සත්යයන් දෙකම පෙන්වා දෙන්නේය. එනම් සභාව තුළ කරුණාවන්ත ක්රිස්තියානි ප්රේමය අගය නොකරන එහෙත් ඊර්ෂ්යාව සහ අකාරුණික මතභේද ඇති කළ සමහරුන් සිටි බවත්, ඔවුන් ගැන අපොස්තුළු පාවුල් තුමා කතා කළ බවත්, එසේම ඔහු ඊර්ෂ්යාව සහ ද්වේෂසහගත බව ගැන ලියූ ලිපියේ වඩාත් විවෘත ආකාරයකින් සාක්ෂි දෙන පරිදි ඊර්ෂ්යා කරන අය යක්ෂයාගේ පක්ෂයට අයත් බවත්ය. එමනිසා, යක්ෂයාගේ පක්ෂයට අයත් අය තුළ, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ සක්රමේන්තුව තවමත් ශුද්ධ විය හැකි බව පැහැදිලි බැවිනි. ඇත්ත වශයෙන්ම, එය ඔවුන්ගේ ගැලවීම උදෙසා නොව, එහෙත් ඔවුන් හෙළා දකිනු ලබන පිණිසය. එසේම ඒ ඔවුන් බෞතීස්ම වූ පසුව ඔවුන් නොමඟ ගියහොත් පමණක් නොව, ඔවුන් සක්රමේන්තුව ලැබුණු විට හදවතින් එසේ සිටියත් (සිප්රියන් තුමාම පෙන්වා දෙන පරිදි) වචනවලින් පමණක් ලෝකය අත්හැර, ක්රියාවෙන් එසේ නොකර සිටින අයට අදාළ වේ. එසේම පසුකාලීනව ඔවුන් නිවැරදි මාර්ගයට ගෙන එනු ලැබුවද, ඔවුන් නොමඟ ගිය විට ලැබුණු බෞතීස්ම සක්රමේන්තුව නැවත ලබා නොදිය යුතුය. මේ තාක් දුරට මට පෙනෙන පරිදි, බෞතීස්මය පිළිබඳ ප්රශ්නයේදී අප සලකා බැලිය යුත්තේ කවුද දෙන්නේ යන්නේ යන්න නොව, එහෙත් ඔහු දෙන දේ පිළිබඳයි. එසේම ලැබෙන්නේ කාටද යන්න නොව, එහෙත් ඔහු ලබා ගන්නේ කුමක්ද යන්නයි. එය ඇත්තේ කාටද යන්න නොව එහෙත් ඔහු සතුව ඇති දේ කුමක්ද යන්න බව දැනටමත් පැහැදිලිය. මක්නිසාද යක්ෂයාගේ පක්ෂයේ මිනිසුන් වන නිසා, කිසිම ආකාරයකින් එක පරෙවියෙකුට අයත් නොවන අයට, තවමත් එහි සියලු ශුද්ධකමෙන් යුක්තව බෞතීස්මය ලබා ගැනීමට, සන්තක කර ගැනීමට සහ ලබා දීමට හැකි නම්, එය කිසිසේත්ම ඔවුන්ගේ නොමඟ යාමෙන් අපවිත්ර නොවේය. මේ බව සිප්රියන්ගේ ලිපි මගින් අපට උගන්වනු ලැබේ. එසේ නම්, මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන්ට සැබවින්ම අයිති නැති දේ අප ඔවුන්ට ආරෝපණය කරන්නේ කෙසේද? අපගේ පරමාධිපතියාණන් වහන්සේගේ සලකුණු ඔවුන් තුළ හඳුනාගෙන, උන් වහන්සේ වෙතින් පලා ගිය අයගේ ක්රියාවන් නිවැරදි කරනවා වෙනුවට සැබවින්ම ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ දේ ඔවුන්ගේ බව අප කියන්නේ කෙසේද? එබැවින්, ශුද්ධ වූ සිප්රියන් පවසන පරිදි, “සභාව තුළ සිටින අය ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමයෙන් කතා කිරීම එක දෙයකි. සභාවට විරුද්ධව ක්රියා කරන පිටත සිටින අය උන් වහන්සේගේ නාමයෙන් බෞතීස්ම කිරීම තවත් දෙයකි. එහෙත් ඇතුළත සිටින බොහෝ දෙනෙක් නපුරු ජීවිතයක් ගත කිරීමෙන් සහ දුර්වල ආත්මයන් ඔවුන්ගේ ජීවිත අනුකරණය කිරීමට පොලඹවා ගැනීමෙන් සභාවට විරුද්ධව ක්රියා කරති. එහෙත් පිටත සිටින සමහරු ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමයෙන් කතා කරන අතර ඔවුන්ට ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ ක්රියා කිරීමට තහනම් කර නැත, එහෙත් ඔවුහු පිටත පමණක් රැඳී සිටිති. ඔවුන්ට ළඟා වීමෙන්, තර්ක කිරීමෙන් හෝ ඔවුන් දිරිමත් කිරීමෙන් අපි ඔවුන්ගේ ආත්මයන් සුවපත් කිරීමට උත්සාහ කරන්නෙමු. මන්ද ඔහුද තම ගෝලයන් සමග ක්රිස්තුස් වහන්සේ අනුගමනය නොකළ පිටත සිටි අයෙකු වූ නමුත් ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමයෙන් යක්ෂයන් දුරු කරමින් සිටියේය, එය නතර නොකළ යුතු යැයි ස්වාමින් වහන්සේ අණ කළ සේක. ලූක් 9:49-50 නිසැකවම, ඔහුට අඩුපාඩුවක් තිබූ පැත්තෙන්, ඔහු සම්පූර්ණ කළ යුතුව තිබිණි. “මා සමග නොසිටින තැනැත්තා මට විරුද්ධය; මා සමග රැස් නොකරන තැනැත්තා විසුරුවනු ලබන්නේය” මතෙව් 13:30 යන ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනවලට අනුකූලව ඔහු නිවැරදි කළ යුතුව තිබුණි. එබැවින්, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමයෙන් පිටත සිදු කරන සමහර දේවල් සභාවට විරුද්ධ නොවන අතර, යක්ෂයාගේ බලපෑම හරහා ඇතුළත කරන සමහර දේවල් සභාවට විරුද්ධය.
11 වන පරිච්ඡේදය
18. තවත් විස්මයජනක කරුණක් ගැන අපට කුමක් කිව හැකිද, ප්රවේශම් සහගත ලෙස නිරීක්ෂණය කරන්නෙකුට ක්රිස්තියානි ප්රේමය උල්ලංඝනය නොකර ඇතැම් පුද්ගලයින්ට තවමත් නිෂ්ඵල කාරණා ඉගැන්විය හැකි බව දැකගත හැකිය. පේදුරු තුමා අන්යජාතීන්ට යුදෙව් සිරිත් විරිත් පිළිපැදීමට බල කිරීමට කැමති වූවාක් මෙන්, ගලාති 2:14 සිප්රියන් තුමාද මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන්ට නැවත බෞතීස්ම වීමට බල කරනු ඇද්ද? ප්රේමයේ මුල් බැසගත් නමුත් සමහර කරුණුවලින් නිවැරදිව ගමන් නොකරන, එවැනි යහපත් සාමාජිකයින්ට ප්රේරිතවරයා පවසන්නේ මෙලෙසය. “නුඹලා යම් කාරණයක් ගැන වෙන අභිප්රායක් ඇත්තාහු නම්, ඒකත් දෙවියන්වහන්සේ නුඹලාට එළිදරව්කරනවා ඇත.” පිලිප්පි 3:15 එලෙසම, ප්රේමය නොමැති සමහර අයට තවමත් ප්රයෝජනවත් දෙයක් ඉගැන්විය හැකිද? ඔවුන් ගැන ස්වාමින් වහන්සේ මෙසේ වදාරන සේක: ” ලියන්නෝද ඵරිසිවරුද මෝසෙස්ගේ ආසනයෙහි හිඳිති. එබැවින් ඔවුන් නුඹලාට අණකරන සියල්ල ඉෂ්ටකර පවත්වන්න. නුමුත් ඔවුන්ගේ ක්රියා ලෙස නොකරන්න. මන්ද ඔවුන් කියනවා මිස කරන්නේ නැත.” මතෙව් 23:2-3 ඒ හා සමානව, ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළින් ගැලවීම දේශනා කරන නමුත් ඊර්ෂ්යා සහගත සහ ද්වේෂසහගත අය ගැනද ප්රේරිතවරයා පවසන්නේ මෙසේය, ” වංචාවෙන් වේවා, සැබෑකමෙන් වේවා, ඒ කොහොම වෙතත් සියලු ආකාරයෙන් ක්රිස්තුස්වහන්සේ ප්රකාශකරනු ලබනසේක.” එබැවින්, සභාව ඇතුළත සහ සභාවෙන් පිටත සිටින පාර්ශ්ව දෙකෙහිම සිටින, මිනිසාගේ වැරදි නිවැරදි කළ යුතුය. එහෙත් දිව්යමය සක්රමේන්තු සහ ඉගැන්වීම් ප්රකාශයන් මිනිසුන්ට ආරෝපණය නොකළ යුතුය. එබැවින්, ඔවුන් අතර එම කාරණා දක්නට ලැබුණත්, ඔවුන්ට අයත් නොවන බව තමා දන්නා දේ ඔවුන්ට ආරෝපණය කිරීම ප්රතික්ෂේප කරන තැනැත්තා “මිථ්යාදෘෂ්ටිකයින්ගේ අනුග්රාහකයෙකු” නොවේය. බෞතීස්මය මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන්ට අයත් බව අපි නොපිළිගන්නෙමුව, එහෙත් “බෞතීස්ම කරන තැනැත්තාම උන් වහන්සේය” යනුවෙන් යොහන් 1:33 අපට එය හමු වන ඕනෑම තැනක සඳහන් උන් වහන්සේගේ බෞතීස්මය අපි හඳුනා ගනිමු. එහෙත් “ද්රෝහීකම් කරන සහ දේව අපහාස කරන මිනිසා” ඔහුගේ ද්රෝහීකමෙහි සහ දේව අපහාස කිරීමෙහි දිගටම පවතින්නේ නම්, ඔහුට සභාවෙන් පිටත හෝ සභාව තුළ හෝ “පව් සමාව” නොලැබේ. නැතහොත්, සක්රමේන්තුවේ බලයෙන්, ඔහුට එය මේ මොහොතේ ලැබෙන්නේ නම්, එම බලයම සභාවෙන් පිටත සහ සභාව ඇතුළත ක්රියාත්මක වන්නේය. ඒ ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමයේ බලය සභාවෙන් පිටත පවා යක්ෂයන් දුරු කිරීම පිණිස භාවිත කරන්නාක් මෙන්ය.
12 වන පරිච්ඡේදය
19. එහෙත් ඔහු අපෙන් ඉතා උනන්දුවෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ මෙයයි. “අපෝස්තුළුවරුන් ඔවුන්ගේ සියලුම ලිපිවලදී මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන්ගේ දේව අපහාසික වූ දුෂ්ටකම හෙළා දැක පිළිකුල් කළ බව අපට පෙනෙයි. එබැවින් ඔවුන්ගේ වචනය පිළිකාවක් මෙන් පැතිරෙයි,’” යනුවෙනි. එසේ නම් කුමක් කළ යුතුද? “අපි කමු, බොමු, මන්ද හෙට අපි මැරෙන්නෙමු” යැයි පැවසූ අය ඔවුන්ගේ නපුරු සන්නිවේදනයෙන් යහපත් පුරුදු දූෂණය කළ දූෂිතයින් බව පාවුල් පෙන්වා දෙන්නේ නැද්ද? එයට පසුව ඔහු ක්ෂණිකයකින්ම, “නපුරු සන්නිවේදනය යහපත් සදාචාර පුරුදු දූෂණය කරයි” යනුවෙන් එකතු කළේය.එහෙත් ඔහු පෙන්වා දුන්නේ මෙම දූෂිත බලපෑම් සභාව තුළ ඇති බවයි. ඒ පිළිබඳ ඔහු මෙසේ පැවසීය: “මළවුන්ගේ නැගිටීමක් නැතැයි නුඹලා අතරෙන් සමහරුන් කියන්නේ කොහොමද?” එහෙත් ඔහු තණ්හාවෙන් පෙළෙන අය සම්බන්ධයෙන් ඔහුගේ පිළිකුල ප්රකාශ කිරීමට අපොහොසත් වූයේ කවදාද? නැතහොත් එම ප්රේරිතවරයාම ප්රකාශ කළ පරිදි තණ්හාව රූප වන්දනාව ලෙස හැඳින්විය යුතු බවට වඩා ප්රබල දරුණු වචනවලින් යමක් පැවසිය හැකිද? එපීස 5:5 සිප්රියන් තුමා අපෝස්තුළුවරයාගේ භාෂාව ඒ ආකාරයෙන්ම අර්ථකථනය කළ අතර, එය අවශ්ය අවස්ථාවලදී ඔහුගේ ලිපිවල ඇතුළත් කළේය. එහෙත් ඔහුගේ කාලයේ සභාවේ සාමාන්ය ආකාරයේ තණ්හාවෙන් පෙළෙන මිනිසුන් නොව, මංකොල්ලකරුවන් සහ පොළියට ගන්නන් සිටි බවත්, ඔවුන් සාමාන්ය ජනතාව අතර නොව, රදගුරුවරුන් අතර සිටි බවත් ඔහු ප්රකාශ කළේය. එහෙත්, “ඔවුන්ගේ වචනය පිළිකාවක් මෙන් පැතිරෙයි” යනුවෙන් ප්රේරිතවරයා පවසන්නේ සභාවෙන් පිටත සිටින අය බව තේරුම් ගැනීමට කැමැත්තෙන් මා සිටිය යුතුය, එහෙත් සිප්රියන් මෙම අර්ථ නිරූපණයට ඉඩ නොදෙයි. මන්ද, සභාවේ නපුරු මිනිසුන් මිශ්ර වී සිටින නිසා, ධර්මිෂ්ඨයන් සහ අධර්මිෂ්ඨයන් අවසාන වශයෙන් වෙන් කිරීමට පෙර කිසිවෙකු සභාවේ එකමුතුවෙන් වෙන් නොවිය යුතු බවට, ඇන්ටෝනියානස් වෙත ලියන ලද ඔහුගේ ලිපියේ පෙන්වා දෙන විට පවසයි. ඔහු කෙතරම් ශුද්ධද යන්නත්, ඔහු දිනාගත් කීර්තිමත් ප්රාණ පරිත්යාගයට සුදුසු බවත් ඔහු පහත ආකාරයට ප්රකාශ කරන විට දක්වයි. “තමාට තිරිඟුවලින් කිරිඳි වෙන්කර හඳුනාගත හැකි යැයි සිතීම, නොඑසේ නම්, කුල්ල රැගෙන යාමට සහ කමත පිරිසිදු කිරීමට, ධාන්යයෙන් දහයියා වෙන් කිරීමට උත්සාහ කිරීමට ඔහුට අවසර දී ඇති බව සිතීම – යන ස්වාමින් වහන්සේ අපෝස්තුළුවරුන්ට පවා ලබා නොදුන් දේ තමාට කළ හැකි යැයි ඕනෑම කෙනෙකු එඩිතර වීම හෝ විශ්වාස කිරීම වූ කලි කෙතරම් අහංකාරකමක්ද, එමෙන්ම නිහතමානීකම සහ මෘදුකම අමතක කිරීමක්ද?” ප්රේරිතවරයා පවසන ආකාරයට, ‘ඉඳින් ලොකු ගෙයක රන් රිදී භාජන පමණක් නොව ලී මැටි භාජනත් ඇත්තේය.’ 2 තිමෝති 2:20 එසේ යමෙකු ලී සහ මැටි සාදන ලද භාජන ප්රතික්ෂේප කර හෙළා දකින අතරම රන් සහ රිදී භාජන පමණක් තෝරා ගැනීමට අධිෂ්ඨාන කර ගත යුතුද? සැබවින්ම සිදු විය යුතු වන්නේ ස්වාමින් වහන්සේගේ දවසේදී දිව්යමය ගින්නෙන් දැවෙන විට පමණක් ලී භාජන පුළුස්සා දැමීම සහ ‘යකඩ දණ්ඩ ලබා දී ඇති තැනැන් වහන්සේ’ විසින් මැටි භාජන බිඳ දමනු ලැබිය යුතුය.” එබැවින්, දුෂ්ට මිනිසුන්ගේ සමාජයෙන් වැළකී සිටීමේ මුවාවෙන්, සභාවේ එකමුතුවෙන් වෙන් වූ අයට එරෙහිව තිබෙන මෙම තර්කයෙන් දුෂ්ටයන්ගෙන් වැළකී සිටීමට නිදහසට කරුණක් යටතේ සභාවෙන් ඉවත් වූ අය ප්රතික්ෂේප කරයි. රන් හා රිදී භාජන පමණක් නොව, ලී සහ මැටියෙන්ද සාදන ලද භාජන තිබූ අපොස්තුළුවරයා කතා කළ ලොකු ගෙය මගින්, යහපත හා අයහපත තිබිය යුතු සභාව හැරුණුකොට අන් කිසිවක් ඔහුට වැටහුණේ නැති බව සහ අවසාන දිනයේදී එය කමතක් මෙන් මතකදී මෙන් කුල්ලෙන් පවිත්ර කරන තෙක් පවතින බව සිප්රියන් පෙන්වා දෙන්නේය. මෙය සත්ය නම්, සභාව තුළම, එනම්, ලොකු ගෙය තුළම, අගෞරවය උදෙසා වන භාජන තිබුණි. ඔවුන්ගේ වචන පිළිකාවක් මෙන් පැතිර ගියේය. මන්ද ඔවුන් ගැන කතා කරමින් ප්රේරිතවරයා මෙසේ ඉගැන්වීය: “ඔවුන්ගේ වචනයද පිළිකාවක් මෙන් කාවදිනවා ඇත. හිමෙනියස්ද පිලේතස්ද එබඳු අයවල්ය; ඔව්හු මළවුන්ගෙන් නැගිටීම දැනටම සිද්ධ වෙලා යයි කියමින් සැබෑකම ගැන මුළාවී, සමහරුන්ගේ ඇදහිල්ල පෙරළති. එසේද වුවත්: ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්ගේ අය දන්නාසේකැයිද ස්වාමීන්වහන්සේගේ නාමය සඳහන්කරන සියල්ලෝ අධර්මිෂ්ඨකමින් පහවෙත්වායිද යන මුද්රාව ඇතුව දෙවියන්වහන්සේගේ ස්ථිර අත්තිවාරම පවත්නේය. ඉඳින් ලොකු ගෙයක රන් රිදී භාජන පමණක් නොව ලී මැටි භාජනත් ඇත්තේය; සමහරක් ගෞරවය පිණිසය, සමහරක් අගෞරවය පිණිසය,” 2 තිමෝති 2:17-20 යනුවෙන් ඔහු පවසයි. එබැවින්, පිළිකාවක් මෙන් පැතිර ගිය වචන ඇති අය ලොකු ගෙදර අගෞරවයට පත් කරන භාජන මෙන් නම්, සහ එම “ලොකු ගෙය” මගින් සිප්රියන් සභාවේම එකමුතුකම ලෙස තේරුම් ගන්නේ නම්, එවිට නිසැකවම ඔවුන්ගේ පිළිකාව ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය දූෂණය කළ බව කිව නොහැකිය. ඒ අනුව, සභාවට පිටතින් හෝ සභාව ඇතුළතින් හෝ, යක්ෂයාගේ පාර්ශ්වයේ ඕනෑම කෙනෙකුට, තමා තුළ හෝ වෙනත් පුද්ගලයෙකු තුළ, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ සක්රමේන්තුව කැළැල් කළ නොහැකිය. එබැවින්, එහි අර්ථය “පිළිකාවක් මෙන් එය අසන්නන්ගේ කන්වලට පැතිරෙන වචනය පව් සමාව ලබා දෙයි” යන්න නොවේය; ඒ වෙනුවට, ශුභාරංචියේ වචනවලින් බෞතීස්මය ලබා දෙන විට, එය ලබා දෙන තැනැත්තාගේ හෝ එය ලබා ගන්නා තැනැත්තාගේ පැත්තෙන් ඇති වැරදි වැටහීම කොතරම් විශාල වුවත්, සක්රමේන්තුවම ශුද්ධ වන්නේ සක්රමේන්තුව අයිති තැනැන් වහන්සේ කවුරුන්ද යන්න නිසාය. යමෙකු නොමඟ ගිය මිනිසෙකු අතින් එය ලබාගන්නේ නම් සහ එම දේවසේවකයාගේ දුෂ්ටකම නොලබා, සක්රෙමේන්තුවේ අබිරහසේ ශුද්ධකම පමණක් ලබා ගන්නේ නම්, යහපත් විශ්වාසයකින් හා බලාපොරොත්තුවෙන් හා ප්රේමයේ කටයුතුවලින් සභාවේ එකමුතුවට සමීපව බැඳී සිටින්නේ නම්, ඔහුට ඔහුගේ පාපවලට සමාව ලැබේ – ඒ පිළිකාවක් මෙන් අනුභව කරන වචනවලින් නොව, ස්වර්ගීය මූලාශ්රයකින් ගලා එන ශුභාරංචියේ සක්රමේන්තු මගිනි. එහෙත් එක් අතකින් බලන කල, සක්රමේන්තුව ලබන්නාම නොමඟ ගියහොත්, ලබා දෙන සක්රමේන්තුව නොමඟ ගිය මිනිසාගේ ගැලවීම සඳහා ප්රයෝජනයක් නොවේ; එසේ වූවත්, අනෙක් අතට, ලැබුණු සක්රමේන්තුව එය ලබන්නා තුළ ශුද්ධව පවතින අතර, ඔහු නිවැරදි මාර්ගයට ගෙන එනු ලැබුවහොත් ඔහුට එය අලුත් කර නැවත නැවත සිදු කරනු නොලැබේ.
13 වන පරිච්ඡේදය
20. එබැවින් සභාවෙන් පිටත පමණක් නොව, සභාව තුළද “ධර්මිෂ්ඨකම සහ අධර්මිෂ්ඨකම අතර කිසිදු සහභාගිකමක් ඇත්තේ නැත.” මන්ද “ස්වාමින් වහන්සේ තමන් වහන්සේගේ අය දන්නා සේක,” එසේම “ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමය සඳහන් කරන සැම කෙනෙක්ම අධර්මිෂ්ඨකමින් ඉවත් වෙත්වා.” එසේම “අන්ධකාරය සමග ආලෝකයේ පංගුකාරකමක් නැත.” 2 කොරින්ති 6:14 තවද සභාවෙන් පිටත පමණක් නොව, සභාව තුළද; “තම සහෝදරයාට වෛර කරන්නා තවමත් අන්ධකාරයේ සිටින්නේය,” 1 යොහන් 2:9 ඔවුහු සැම විටම පාවුල් තුමාට වෛර කළහ. එසේම ඔවුහු ඊර්ෂ්යාවෙන් හා ද්වේෂසහගත ආරවුල්වලින් පිරී ක්රිස්තුස් වහන්සේ දේශනා කරමින්, ඔහුගේ බැඳීම්වලට දුක් වේදනා එකතු කළ බව සිතුවෝය; පිලිප්පි 1:15-16 එහෙත් සිප්රියන් තුමා මේවා තවමත් සභාව තුළ පවතින බව තේරුම් ගනියි. එබැවින්, “අන්ධකාරයට ආලෝකවත් කළ නොහැකි අතරම අධර්මිෂ්ඨකමට ධර්මිෂ්ඨ කළ නොහැකි” නිසා, සිප්රියන් තුමා නැවතත් පවසන පරිදි, එම මිනිසුන්ට එම සභාව තුළදීම බෞතීස්ම කළ හැක්කේ කෙසේද? යනුවෙන් මම අසමි. සක්රමේන්තුව ඔවුන්ගේ අතින් ලබා දෙන විට හෝ හදවතින් සහ ජීවිතයෙන් යහපත් ලෙස වෙනස් නොවන අය විසින් එය ලබා ගන්නා විට හෝ එම සක්රමේන්තුවේම ඇති ශුද්ධකම අපවිත්ර අයට පවා දූෂණය කළ නොහැකි නිසා නොවේ නම්, ගෞරවය සඳහා නොව, අගෞරවය උදෙසා ලොකු ගෙය තුළ ඇති භාජන වන, ලොකු ගෙය තුළම සිටින මිනිසුන් විශුද්ධ කිරීම සඳහා වන ශුද්ධ සක්රමේන්තුව ලබා දෙන්නේ කෙසේද? සිප්රියන් තුමාම පවසන පරිදි, ඔවුහු “සභාව තුළම සිටින ක්රියාවෙන් නොව එහෙත් වචනයෙන් පමණක් ලෝකය අත්හරින අය වෙති.”
21. එබැවින්, සභාව තුළම ” ඔවුන්ගේ හදවත්වල අන්තක්රිස්තුස්ගේ ආත්මය සතුව ඇති දෙවියන් වහන්සේගේ සතුරන් සිටින අතර,” ඔවුහු “ආධ්යාත්මික හා දිව්යමය දේවල් සමග කටයුතු කරති.” එහෙත් ඔවුන් එසේ පවතින තාක් කල් එම සක්රමේන්තු ඔවුන්ගේ ගැලවීම සඳහා ප්රයෝජනවත් නොවේය; එසේද වූවත් ඔවුන්ට තමන්ගේම අපවිත්රමෙන් එම සක්රමේන්තු දූෂිත බවට පත් කළ නොහැකිය. එබැවින්, ඔහු පවසන දෙය සම්බන්ධයෙන්, “ඔවුන්ට සභාවේ ගැලවීමේ අනුග්රහයෙන් කිසිදු කොටසක් ලබා දී නැත. ඔවුහු ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ සභාවට එරෙහිව සිටිමින් එය විසුරුවමින් සටන් කරන අයයි. ඔවුහු ක්රිස්තුස් වහන්සේ විසින්ම විරුද්ධවාදීන් ලෙස හඳුන්වනු ලබන අතර, උන් වහන්සේගේ ප්රේරිතයන් විසින් අන්ත ක්රිස්තුස්වරුන් ලෙස හඳුන්වනු ලැබෙති.” මෙය පිළිගත යුත්තේ සභාව ඇතුළත සහ සභාවෙන් පිටත යන දෙඅංශයෙහි මෙවැනි මිනිසුන් සිටින බව සලකා බැලීමෙනි. එහෙත් සභාව ඇතුළත සිටින අය ඔවුන් පරෙවියාගේ පරිපූර්ණත්වය හා එකමුතුකමෙන් වෙන්වීම දෙවියන් වහන්සේට පමණක් නොව, සමහර මිනිසුන් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල ඔවුන් සමග සිටින සෙසු මිනිසුන්ට පවා දැනගත හැකිය. මන්ද දෙවියන් වහන්සේගේ අණපනත් සමග සංසන්දනය කිරීමෙන්, ඔවුන්ගේ විවෘත අතහැර දැමූ ජීවිතය සහ දුෂ්ටකම තහවුරු වී ඇති සමහරු දැන් සභාව ඇතුළත සහ සමහර අය සභාවෙන් පිටත සිටිති. එහෙත් අවසාන දවසේදී වඩාත් පැහැදිලිව වෙන් කිරීමට නියමිතව ඇති කිරිඳි සහ දහයියා රාශියක් ලෙස ඔවුන් පිළිබඳ ඒ අය තේරුම් ගන්නා අතර, එවිට ඔවුන්ට ස්වාමින් වහන්සේ මෙසේ කියනු ඇත. “අධර්මිෂ්ඨකම් කරන සියල්ලෙනි, ඔබ මා වෙතින් ඉවත් වන්න,” මතෙව් 7:23 එසේම “යක්ෂයාට සහ ඔහුගේ දූතයන්ට සූදානම් කර ඇති සදාකාලික ගින්නට යන්න.” මතෙව් 25:41
14 වන පරිච්ඡේදය
22. එහෙත් “දෙවියන් වහන්සේගේ යහපත්කම කෙනෙකු පසුතැවිල්ලට කැඳවාගෙන යන තාක් කල්” රෝම 2:4 සහ “ඔවුන්ගේ වැරදි සඳහා සැරයටියෙන් සහ ඔවුන් විමර්ශනය කර පහර දෙන තාක් කල්” සභාව ඇතුළත හෝ සභාවෙන් පිටත සිටින ඕනෑම මිනිසෙකුගේ සංවර්තනය ගැන අපගේ බලාපොරොත්තු සුන් කර නොගත යුතුය. මන්ද මේ ආකාරයෙන් “උන් වහන්සේ තමන් වහන්සේගේ ප්රේමණීය කරුණාව ඔවුන්ගෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත් නොකරන සේක.” ඔවුන් සමහර විට “තමන්ගේම ආත්මයට ප්රේම කර, දෙවියන් වහන්සේ සතුටු කරනු ඇත.” එහෙත් “අවසානය දක්වා විඳ දරාගන්නා” යහපත් මිනිසා පමණක්ම, “ගැලවීම ලබන්නේය.” මතෙව් 24:13 එසේම සභාව ඇතුළත හෝ සභාවෙන් පිටත, අවසානය දක්වා තම දුෂ්ටකමේම නොපසුබටව පැවතීමට උත්සහා දරන නපුරු මිනිසා ගැලවීම නොලබනු ඇත. බෞතීස්මයේ කරුණා අනුග්රහය මගින් සක්රමේන්තුව සැමරීමෙන් ලබා දෙන සැබෑ ගැලවීම තේරුම් ගතහොත්; “සියල්ලන්ම, කොහේ සිටියත්, කෙසේ වුවත්, බෞතීස්මයේ කරුණාව ලබා ගනු ඇත,” යැයි අපි නොකියමු. එහෙත් සභාව තුළ සිටින අයගෙන් පවා බොහෝ දෙනෙක්, සක්රමේන්තුව තුළම ශුද්ධකම තිබෙන බව පැහැදිලි වුවද, මෙම ගැලවීම ලබා ගැනීමට අසමත් වෙති. හොඳයි, එබැවින්, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමයෙන් මවාපාමින් ගමන් කරන නපුරු උපදේශකයින් සමග අප ඇසුරු නොකළ යුතු බව ස්වාමින් වහන්සේ ශුභාරංචියෙන් අපට අනතුරු අඟවන සේක. මාක් 13:21 එසේ වූවත් මේ අය සභාව ඇතුළත සහ සභාවෙන් පිටත දක්නට ලැබෙති. මන්ද, ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔවුන් මුලින්ම සභාව ඇතුළත අකීකරු වී සිට ඇත්නම් මිස ඔවුන් සභාවෙන් පිටතට නොයනු ඇත. “එබැවින් යමෙක් මේවා අත්හැර තමාම පවිත්රකරගනී නම්, ඔහු පිරිසිදුකරනු ලැබුවාවූ, ස්වාමියාගේ පාවිච්චියට සුදුසුවූ, සියලු යහපත් වැඩවලට සූදානම්වූ, ගෞරවය පිණිසවූ භාජනයක් වන්නේය.” 2 තිමෝති 2:21 යනුවෙන් අපොස්තුළුවරයා ලොකු නිවසේ තබා ඇති භාජන ගැන පැවසූ බව අපි දනිමු. එහෙත් ” ස්වාමීන්වහන්සේගේ නාමය සඳහන් කරන සියල්ලෝ අධර්මිෂ්ඨකමින් පහවෙත්වා,” 2 තිමෝති 2:19 යනුවෙන් පවසමින් එක් එක් මිනිසා මේවායින් තමාම පවිත්ර කර ගත යුතු ආකාරය ඔහු ඊට ඉහතින් පෙන්වයි. ඔහු අන්තිම දවසේදී, දැනටමත් කමතෙන් පහ කරන ලද බොල් සමග හෝ අවසානයේ වෙන් කිරීමට නියමිත දේ සමග හෝ, නොසිටින පිණිස මේ ආඥාව අසාවා, “අධර්මිෂ්ඨකම් කරන ඔබ, මා වෙතින් ඉවත් වන්න.” මතෙව් 7:23 සිප්රියන් පවසන පරිදි, “ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමයෙන් ප්රකාශ කරන ඕනෑම දෙයක් අපට එකවර පිළිගැනීමට සහ අනුගමනය කිරීමට නොහැකි අතර, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ සත්යයෙන් සිදු කරන දේ පමණක් පිළිගත හැකි.” බව සැබවින්ම පෙනී යයි. එහෙත් මිනිසුන් “වංචනික මවාපෑම්වලින් දේපළ අත්පත් කර ගැනීම සහ රැස් කරගත් පොළියෙන් තම ලාභ වැඩි කර ගැනීම” නැතහොත් ඔවුන් “වචනයෙන් පමණක් ලෝකය අත්හැරීම” ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ සත්යය තුළ කරන ලද ක්රියාවන් නොවේය. එහෙත්, මේ සියල්ල සභාව තුළ සිදු කරන බවට, සිප්රියන් විසින්ම ප්රමාණවත් සාක්ෂි සපයයි.
15 වන පරිච්ඡේදය
23. ඔහු දීර්ඝ ලෙස සාකච්ඡා කරන “ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ පියාණන් වහන්සේට දේව අපහාස කරන්නන් ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළ බෞතීස්ම කළ නොහැකිය,” යන කාරණය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ඔවුන් නොදැනුවත්කම නිසා දේව අපහාස කරන බව පැහැදිලිය (මන්ද ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මයට පැමිණෙන තැනැත්තා ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ පියාණන් වහන්සේට ප්රසිද්ධියේ දේව අපහාස නොකරනු ඇත. එහෙත් ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ පියාණන් වහන්සේ පිළිබඳ සත්යය වූ ඉගැන්වීමට පටහැනි මතයක් දැරීමෙන් ඔහුට දේව අපහාස කිරීමට මඟ පාදනු ලැබේ.) ශුභාරංචියේ වචනවලින් ශුද්ධ කොට කැප කරන ලද බෞතීස්මයට, එය ලබා දෙන තැනැත්තා හෝ එය ලබන තැනැත්තා හෝ වන ඕනෑම මිනිසෙකුගේ වැරැද්ද හෝ පියාණන් වහන්සේ, පුත්රයාණන් වහන්සේ හෝ ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ යන විෂය පිළිබඳ දිව්යමය ඉගැන්වීම්වල එළිදරව්වට පටහැනි අදහස් ඔහු දරන්නේද යන්න හෝ බලපාන්නේ නැති බව අපි දැනටමත් ප්රමාණවත් තරම් දීර්ඝ ලෙස පෙන්වා දී ඇත්තෙමු. මන්ද සභාව තුළ පවා බොහෝ මාංසික හා ස්වාභාවික මිනිස්සු බෞතීස්ම වෙති. ප්රේරිතවරයා පැහැදිලිව පවසන පරිදි: “ජම්මික මනුෂ්යයා දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්වහන්සේගේ කාරණා පිළි නොගනියි.” 1 කොරින්ති 2:14 ඔවුන් බෞතීස්ම වීමෙන් පසුව, ඔහු පවසන්නේ ඔවුන් “තවම මාංසිකය,” යනුවෙනි. 1 කොරින්ති 3:3 එහෙත් එහි මාංසික යන අදහසට අනුව, මාංසික ආශාවන්ට යටත් වූ ආත්මයකට දෙවියන් වහන්සේ පිළිබඳ මාංසික ප්රඥාව මිස අනෙකක් භුක්ති විඳිය නොහැකිය. එබැවින් බෞතීස්මයෙන් පසු ප්රගතියක් ලබන බොහෝ දෙනෙකු, විශේෂයෙන් ළදරු වියේ හෝ තරුණ වියේදී බෞතීස්ම වූ අය, කාලයත් සමග ඔවුන්ගේ බුද්ධිය පැහැදිලි සහ අවබෝධය තුළින් ආලෝකවත් වන තරමට සමානුපාතිකව, “අභ්යන්තර මිනිසා දිනෙන් දින අලුත් වන විට,” 2 කොරින්ති 4:16 නිෂ්ඵල පරිකල්පනයෙන්, නින්දාවෙන් හා භීතියෙන් මෙන්ම ඔවුන්ගේ වැරැද්ද පිළිබඳ පාපොච්චාරණයෙන් සමච්චලයට ලක් වූ විට දෙවියන් වහන්සේ පිළිබඳ ඔවුන් දැරූ පෙර වැරදි අදහස් ඔවුහු ඉවත දමති. එසේ වූවත් ඔවුන් බෞතීස්මය නොලැබූ අය ලෙස හෝ ඔවුන්ගේ වරදට අනුරූප වන ආකාරයේ බෞතීස්මයක් ලබා ඇති බව හෝ සලකනු නොලැබේ. එහෙත් ඔවුන් තුළ බෞතීස්ම සක්රමේන්තුවේ පරිපූර්ණත්වයට ගරු කරනු ලබන අතර ඔවුන්ගේ මනසෙහි මායාව නිවැරදි කරනු ලැබේ. ඔවුන්ගේ වැරදි විශ්වාසයන් කාලයත් සමග ගැඹුරින් මුල් බැසගෙන තිබුණත් හෝ වාද විවාදවලදී ඒවා ආරක්ෂා කර පවත්වා ගෙන ගියත් මෙය සත්ය වේ. එබැවින්, පැහැදිලිවම සභාවෙන් පිටත සිටින බව පෙනෙන මිථ්යාදෘෂ්ටිකයෙකු පවා, ඔහු එහි ශුභාරංචියේ නියම කර ඇති පරිදි බෞතීස්මය ලබා ඇත්නම්, නිසැකවම ඔහුගේ අන්ධ කරන බොරු විශ්වාසයන්ට අනුකූල වන බෞතීස්මයක් ලබාගෙන නොමැත. එමනිසා, ඔහු නැවත සැබෑ ප්රඥාව ලබා ගත් විට, ඔහු තම වැරදි අත්හැරිය යුතු බව ඔහු වටහා ගනියි. එහෙත් ඔහු ලබා ඇති යහපත එහිදී අත් නොහැරිය යුතුය. ඔහුගේ වරද හෙළා දැකිය යුතු බැවින්, ඔහු තුළ ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය නිවා දැමිය යුතු නැත. මන්ද, දෙවියන් වහන්සේ පිළිබඳ ව්යාජ අදහස් ඇතිව සභාව තුළ බෞතීස්ම වන අයගේ කාරණයෙන් එය දැනටමත් ප්රමාණවත් තරම් පැහැදිලිය. ඉහත කාරණා දෙකම එකම පුද්ගලා තුළ දක්නට ලැබුණද, සක්රමේන්තුවේ සත්යය සහ වැරදි දෙය විශ්වාස කරන තැනැත්තාගේ වැරැද්ද යන දෙක වෙන්කර හඳුනාගත යුතුව ඇත. එමනිසා, ඕනෑම වැරැද්දක ගැඹුරින් ස්ථාපිත වී සිටින ඕනෑම පුද්ගලයෙකු, ඇති, සභාවෙන් පිටත පවා, සැබෑ සක්රමේන්තුවෙන් බෞතීස්මය ලබා ඇති විට, ඔහු සභාවේ එක්සත්කමට නැවත ප්රතිස්ථාපනය කරන ලද විට, සැබෑ ඇදහිල්ලක් ව්යාජ ඇදහිල්ලක් වෙනුවට ආදේශ වන්නා සේ, සැබෑ බෞතීස්මයක් වෙනුවට තවත් සැබෑ බෞතීස්මයක් ලබා ගත නොහැකිය. මන්ද, යම් දෙයකට තමන්ගේම ස්ථානය ලබා ගත නොහැකි බැවින් සහ එම දෙයටම එය නැවත ලබා දිය නොහැකි බැවිනි. එබැවින් මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන් ඔවුන්ට තමන් තුළ ඇති නපුර නිවැරදි කර ගත හැකි වන පරිදි, කතෝලික සභාවට එක්වන්නේ මේ අරමුණිනි. ඔවුන්ට තිබෙන දෙවියන් වහන්සේගේ යහපත එනම් බෞතීස්මය නැවත සිදු කළ යුතු නොවේ.
16 වන පරිච්ඡේදය
24. “එසේ නම්, එක් අයෙකු සභාව තුළ සහ අනෙකා සභාවෙන් පිටත සිටින, එක හා සමාන වැරැද්දක් හා දුෂ්ටකමක් තුළ මුල් බැසගත් මිනිසුන් දෙදෙනෙකු ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ හෝ හදවතේ වෙනසක් නොමැතිව බෞතීස්ම වුවහොත්, එවිට එයින් කිසිදු වෙනසක් ඇති නොවන්නේද?” යනුවෙන් යමෙක් අසනු ඇත. එහිදී වෙනසක් ඇති බව මම පිළිගනිමි. මන්ද, ඔහුගේ අනෙකුත් පාප සහිතව, සභාවෙන් පිටත බෞතීස්ම වන තැනැත්තා වඩාත් නරකය – කෙසේ වෙතත්, ඒ ඔහුගේ බෞතීස්මය නිසා නොව, එහෙත් ඔහු සභාවෙන් පිටත සිටින නිසාය. මන්ද, භේදය ඇති කිරීමේ නපුර නොවැදගත් දෙයක් හෝ සුළුපටු කාරණයක් හෝ නොවන නිසාය. එහෙත් එහිදී වෙනස පවතින්නේ සභාව ඇතුළත බෞතීස්ම වූ තැනැත්තා කිසිදු භෞමික හෝ තාවකාලික වාසියක් ලැබීම සඳහා නොව එහෙත් සභාව ඇතුළත සිටීමට කැමති වන්නේ භේදවලින් ඇති වන බෙදීම්වලට වඩා ඔහු ලොව පුරා පැතිරී ඇති සභාවේ එකමුතුකමට කැමති නිසා නම් පමණි. එසේ නොමැතිනම් ඔහුද සභාවෙන් පිටත සිටින අයෙකු ලෙස සැලකිය යුතුය. එබැවින් අපි මෙම කාරණා දෙක මේ ආකාරයෙන් සලකා බලමු. තර්කය සඳහා එක් අයෙකු ක්රිස්තුස් වහන්සේ ගැන ෆොටිනස්ට සමාන අදහස් දැරූ බව සහ ඔහු කතෝලික සභාවේ එකමුතුවෙන් පිටත ඔහුගේ මිථ්යාදෘෂ්ටිය තුළ බෞතීස්ම වූ බව උපකල්පනය කරමු. තවත් අයෙකු එම මතයම දැරූ නමුත්, ඔහුගේ මතය සැබවින්ම කතෝලික ඇදහිල්ල බව විශ්වාස කරමින් ඔහු කතෝලික සභාව ඇතුළතදී බෞතීස්ම වූ බව සිතමු. එහිදී කතෝලික ඇදහිල්ලේ මූලධර්මය ඔහුට පැහැදිලි කළ පසුව, ඔහු එයට විරුද්ධ වීමට තෝරාගෙන, එය පිළිගැනීම ප්රතික්ෂේප කර ඔහුගේ වැරදි විශ්වාසයන්ට ඇලී සිටින්නේ නම් මිස ඔහු තවමත් මිථ්යාදෘෂ්ටිකයෙකු ලෙස මම නොසලකමි. එසේම කාරණය තවදුරටත් මෙය වන අතර, සභාවෙන් පිටත බෞතීස්ම වූ තැනැත්තා වඩාත් නරක බව පැහැදිලි වේ. එබැවින් එක් අවස්ථාවකදී, වැරදි විශ්වාසයක් පමණක් නිවැරදි කිරීම අවශ්ය වන අතර, අනෙක් අවස්ථාවේදී, වැරදි විශ්වාසය සහ භේදයේ පාපය යන දෙකම නිවැරදි කිරීමක් අවශ්ය වේ. එහෙත් කිසිම අවස්ථාවක බෞතීස්මයේ සක්රමේන්තුවේ සත්යය නැවත නැවතත් සිදු නොකළ යුතුය. එහෙත් යමෙකු පළමුවැන්නාගේ දෘෂ්ටිකෝණයම දරන අතර, එවැනි දෘෂ්ටිකෝණයක් උගන්වනු ලබන්නේ හෝ ඉගෙන ගනු ලබන්නේ සභාවෙන් පිටතදී පමණක් බව දන්නේ නම්, සහ එසේ වූවත් තවමත් යම් තාවකාලික විපාකයක් ලැබීමට කතෝලික සභාව තුළ බෞතීස්ම වීමට කැමති වී ඇත්නම්, නැතහොත්, දැනටමත් කතෝලික සභාව තුළ බෞතීස්ම වීමෙන් පසු, එම ලෞකික ප්රයෝජනය සඳහා සභාව හැර යාම ප්රතික්ෂේප කරයි නම්, ඔහු සැබවින්ම ඇදහිල්ලෙන් වෙන් වූ අයෙකු ලෙස සැලකිය යුතුය. එපමණක් නොව, ඔහුගේ වරද ඊටත් වඩා නරකය. මිථ්යාදෘෂ්ටිකත්වයේ දෝෂය සහ එකමුතුකම බෙදීම සම්බන්ධයෙන් වන වරදට ඔහු කුහකකමේ වංචාවද එකතු කරන්නේය. එබැවින්, එක් එක් මිනිසාගේ දුෂ්චරිතය, එය වඩාත් භයානක බවින් වැඩි වන තරමට සහ වංක බවින් වැඩි වන තරමට, වඩාත් උනන්දුවෙන් හා ජවයෙන් යුතුව නිවැරදි කළ යුතුය. එහෙත්, ඔහු තුළ යම් ආකාරයේ යහපත් දෙයක් තිබේ නම්, විශේෂයෙන්ම එය ඔහුගෙන් නොව දෙවියන් වහන්සේගෙන් පැමිණෙන්නක් නම්, ඔහුගේ දුෂ්චරිතය නිසා එය වටිනාකමින් තොර බව අප නොසිතිය යුතුය. එසේත් නැතිනම් එය ඔහුගේ පාපයේ කොටසක් ලෙස හෙළා දැකිය යුතු නැත, එහෙත් දෙවියන් වහන්සේගේ බහුල දයාවට එය ආරෝපණය කළ යුතුය. ඔහු වේශ්යාවක් ලෙස රඟපාන, ඇගේ පෙම්වතුන් පසුපස යන ආත්මයකට පවා, උන් වහන්සේගේ රොටි, උන් වහන්සේගේ මිදියුෂ, සහ උන් වහන්සේගේ තෙල් සහ වෙනත් ආහාර හෝ විසිතුරු භාණ්ඩ ලබා දෙන සේක. ඇයට ඒවා තමාගෙන්ම හෝ ඇගේ පෙම්වතුන්ගෙන් හෝ නොලැබේ. එහෙත් ඒවා ඇයට ලැබෙන්නේ ඇය කෙරෙහි අනුකම්පාවෙන් සිටින තැනැන් වහන්සේ වෙතින් වන අතර, උන් වහන්සේ ඇය නැවත තමා වෙත කැඳවීමට ආශා කරන සේක. හොෂියා 2:5-8
17 වන පරිච්ඡේදය
25. “බෞතීස්මයේ බලය පාපොච්චාරණයට වඩා, ප්රාණ පරිත්යාගයට වඩා උතුම් හෝ යහපත් විය හැකිද,” යනුවෙන් සිප්රියන් අසයි, “මිනිසෙකු මිනිසුන් ඉදිරියේ ක්රිස්තුස් වහන්සේ ප්රකාශ කර තමාගේම රුධිරයෙන් බෞතීස්ම වීම යුතුද?” ඔහු තවදුරටත් පවසන්නේ මෙයයි, “ක්රිස්තුස් වහන්සේ ප්රකාශ කිරීම වෙනුවෙන් කිරීම සඳහා ඔහු සභාවෙන් පිටතදී මරණයට පත් කළත් මෙම බෞතීස්මය මිථ්යාදෘෂ්ටිකයාට ප්රයෝජනයක් නොවේ.” මෙය වඩාත්ම සත්යය; මන්ද, සභාවෙන් පිටතදී මරණයට පත් කිරීමෙන්, ඔහුට ප්රේමය නොතිබූ බව ඔප්පු වන නිසාය. ඒ පිළිබඳ ප්රේරිතවරයා මෙසේ පවසයි, ‘මම මගේ ශරීරය දවන පිණිස භාර දෙතත්, මට ප්රේමය නැත්නම් එයින් මට කිසිදු ප්රයෝජනයක් නැත.’” 1 කොරින්ති 13:3 එහෙත් මේ හේතුව නිසා එහි ප්රේමය නොමැති බැවින් ප්රාණ පරිත්යාගයෙන් ප්රයෝජනයක් නොමැති නම්, පාවුල් පවසන පරිදි සහ සිප්රියන් තවදුරටත් සඳහන් කරන පරිදි, සභාව තුළ ප්රේමය නොමැතිව ඊර්ෂ්යාවෙන් හා ද්වේෂයෙන් ජීවත් වන අයටද එයින් ප්රයෝජනයක් නොලැබේ; එහෙත් ඔවුන්ට සැබෑ බෞතීස්මය ලබා ගැනීමට සහ ලබා දීමට හැකිය. “ගැලවීම සභාවෙන් පිටත සිදු නොවේ,” යයි ඔහු පවසයි. එය එසේ යැයි කියන්නේ කවුද? එබැවින්, සභාවට අයත් දේ මිනිසුන්ට තිබේ නම්, සභාවෙන් පිටත සිටී නම් ගැලවීම සඳහා ඔවුන්ට එයින් කිසි ප්රයෝජනයක් නොලැබේ. එහෙත් එය නොලබා තිබීම එකකි. එසේම ප්රයෝජනයක් නොවන පරිදි එය ලබා තිබීම තවත් දෙයකි. බෞතීස්මය ලබා නැති තැනැත්තා එය ලැබෙන පරිදි බෞතීස්ම විය යුතුය; එහෙත් එය ලබා තිබියදීත් එයින් ප්රයෝජනයක් නැති තැනැත්තා නිවැරදි කළ යුතුය, එවිට ඔහු ලබා ඇති දේ ඔහුට ප්රයෝජනවත් වේ. මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන්ගේ බෞතීස්මයේ ජලය ‘කාමමිථ්යාචාරික’ නොවේ, මන්ද දෙවියන් වහන්සේ සත්වයින් නපුරු ලෙස නොසෑදු බැවිනි. නොමඟ ගිය ඕනෑම කෙනෙකුගේ මුඛයේ පවතින ශුභාරංචියේ වචනයෙහි වරදක් සොයාගත නොහැකිය. එහෙත් නීත්යනුකූල කලත්රයෙකුගෙන් සක්රමේන්තුවේ අලංකාරය ලබා ගත හැකි වුවත්, වරද ඇත්තේ කාමමිථ්යාචාරික ආත්මයක් ඇති අයගේ තුළය. එබැවින් ශුභාරංචිය අපට පොදු විය හැකි ආකාරයටම, බෞතීස්මය ‘අපට සහ මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන්ට’ පොදු විය හැකිය. අපගේ ඇදහිල්ල සහ ඔවුන්ගේ වැරැද්ද අතර කුමන වෙනසක් තිබුණත් – ඔවුන් පියාණන් වහන්සේ හෝ පුත්රයාණන් වහන්සේ හෝ ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ පිළිබඳ සත්යයට වඩා වෙනස් ලෙස සිතුවත්; එසේ නැතහොත්, සභාවේ එකමුතුකමෙන් කපා මො තිබුණත්, ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමඟ රැස් නොකර, විසුරුවනු ලැබුවත් මතෙව් 12:30 බෞතීස්මය දෙපාර්ශ්වයටම පොදුය. අප ස්වාමින්වහන්සේගේ තිරිඟු නම්, ‘ඔවුහු දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම කර නොගන්නෝය’ 1 කොරින්ති 6:10 යැයි කියනු ලබන සභාව තුළ සිටින, ලෝභ අය කොල්ලකරුවන්, බේබද්දන් සහ ඒ හා සමාන ආකාරයේ වෙනත් වසංගත සහිත පුද්ගලයින් සමග එහි සිටින අතර, ඔවුන් දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයෙන් වෙන් කිරීම පිණිස ඔවුන් විසින් කරන ලද දුෂ්ටකම් අපට අදාළ වන්නේ නැත. ඒවා අපි බොදා නොගනිමු.
18 වන පරිච්ඡේදය
26. ඇත්ත වශයෙන්ම, ‘මෙවැනි දේවල් කරන අයට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම නොවනු ඇත’ යනුවෙන් අපොස්තුළුවරයා පවසන්නේ මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන් ගැන පමණක් නොවේය. එහෙත් ඔහු එකට එකතු කර සඳහන් කරන දේවල් දෙස මොහොතක් බැලීම වටී. “‘මාංසයේ ක්රියාවන් ප්රකාශ වේ,’ ඔහු පවසයි. ‘ඒවා නම්: වේශ්යාකම, අපිරිසිදුකම, කාමමිථ්යාචාරය, රූප වන්දනාව, මායාවන්, වෛර, ලබ්ධි භේද, අනුකරණය, කෝපය, ආරවුල, ද්රෝහීකම්, මිථ්යාදෘෂ්ටිය, ඊර්ෂ්යාව, මිනීමැරුම්, බේබදුකම, ඝෝෂාකාරී උත්සව සහ ඒ හා සමාන දේවල්ය. ඒ ගැන මම ඔබට කලින් කීවාක් මෙන්, එවැනි දේ කරන අයට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම නොවන බව මම ඔබට දැනුත් කලින් කියමි.’” ගලාති 5:19-21 එබැවින්, යම් පුද්ගලයෙකු නිර්මල, ප්රේමයෙන් යුතු, තණ්හාවෙන් තොර, රූප වන්දනාකරුවෙකු නොවන, ආගන්තුක සත්කාරයට ලැදි, අසරණයන්ට දෙන, කිසිවෙකුගේ සතුරෙකු නොවන, කලහකාරී නොවන, ඉවසිලිවන්ත, නිහඬ, කිසිවෙකුට ඊර්ෂ්යා නොකරන, කිසිවෙකුට වෛර නොකරන, සන්සුන්, අරපිරිමැස්මෙන් කටයුතු කරන අයෙකු වන නමුත් ඒ තැනැත්තා මිථ්යාදෘෂ්ටිකයෙකු යැයි අපි සිතමු; ඇත්ත වශයෙන්ම, මේ එක් වරද නිසා පමණක්, එනම් ඔහු මිථ්යාදෘෂ්ටිකයෙකු වන නිසා, ඔහුට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම කර ගැනීමට නොහැකි වනු ඇති බව සැමදෙනාට පැහැදිලිය. තවත් කෙනෙක්, වේශ්යාකම් කරන්නෙකු, අපිරිසිදු අයෙකු, කාමුක, ලෝභී හෝ ඊටත් වඩා ප්රසිද්ධියේ රූප වන්දනාවට කැපවී සිටින, මායා කර්මය ඉගෙන ගන්නා, ආරවුල් සහ මතභේදයට ඇලුම් කරන, ඊර්ෂ්යා කරන, කෝපාවිෂ්ඨ, ද්රෝහී, වෛර කරන, බේබද්දෙකු සහ විනෝදකාමී අයෙකු වන නමුත් කතෝලිකයෙකු යැයි අපි සිතමු; ඔහුගේ ක්රියාවන් අපොස්තුළුවරයා මෙසේ ‘මම ඔබට දැනුත් කලින් කියමි, මම කලින් ඔබට පැවසූ පරිදි, එවැනි දේවල් කරන අයට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම නොවේය, යනුවෙන් නිගමනය කරන ආකාරයේ පැවතුණද, ඔහු කතෝලිකයෙකු වීමේ මෙම එකම වටිනාකම නිසා, ඔහුට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම විය හැකිද? අප එය එසේ යයි පැවසුවහොත්, අපි අපම නොමඟ යවා රවටා ගන්නෙමු. මන්ද දෙවියන් වහන්සේගේ වචනය අප නොමඟ නොයවයි, එය නිහඬ නොවන අතර, සැහැල්ලු හෝ කිසි විටක රැවටිලිකාරකමින් චාටු බස් පවසන්නේ නැත. ශුද්ධලියවිල්ල වෙනත් තැනක ඒ හා සමාන බලපෑමක් ඇතිව කතා කරනනේය. මේ අයට, එනම් වේශ්යාකම් කරන්නෙකුට, අපවිත්ර පුද්ගලයෙකුට හෝ රූප වන්දනාකරුවෙකු වන තණ්හාවෙන් පෙළෙන මිනිසෙකුට ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ සහ දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයේ උරුමයක් නොමැති බව ඔබ දන්නෙහිය. කිසිවෙකු නිෂ්ඵල වචනවලින් තමාම රවටා නොගනීවා.’ එපීස 5:5-6 එබැවින්, දෙවියන් වහන්සේගේ වචනයට විරුද්ධව පැමිණිලි කිරීමට අපට කිසිදු හේතුවක් ඇත්තේ නැත. දුෂ්ට ජීවිතයක් ගත කරන අයට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයේ කොටසක් උරුම නොවන බව ශුද්ධලියවිල්ල නිසැකවම පවසන අතර, එය විවෘතවම සහ නිදහසේ පවසයි.
19 වන පරිච්ඡේදය
27. එම නිසා, මේ සියලු දුෂ්චරිතවලින් පිරුණු කතෝලිකයෙකුට අපි ප්රශංසා නොකරමු, ඔහු කතෝලික කිතුනුවකු වූ පමණින්, ශුද්ධලියවිල්ල ඔහුට පොරොන්දු නොවන දණ්ඩවමින් නිදහස් කිරීම පොරොන්දු වීමට අපි එඩිතර නොවෙමු. එසේම, ඔහුට ඉහත සඳහන් කරන ලද පාපවලින් එකක් හෝ තිබේ නම්, අප ඔහුට එම ස්වර්ගීය දේශයේ හවුල්කාරීත්වයක් පොරොන්දු නොවිය යුතුය. මන්ද, කොරින්තිවරුන්ට ලියන ලද හසුනෙහි, ප්රේරිතවරයා පාප කිහිපයක් ලැයිස්තුගත කරයි. ඒ සෑම එකක් යටතේම එම පාපයේ යෙදෙන්නා දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම කර නොගන්නා බව ඉඟියෙන් තේරුම් ගෙන ඇත. ඔහු මෙසේ පවසයි: “නොරැවටෙන්න, වේශ්යාකම් කරන්නෝවත්, රූප වන්දනා කරන්නෝවත්, කාමමිථ්යාචාරය කරන්නෝවත්, ස්ත්රී පුරුෂ භාවයට හානි කරන්නෝවත්, මනුෂ්යයන් සමග තමන්ම අපයෝජනය කරන්නෝවත්, සොරුවත්, ලෝභයෝවත්, බේබද්දෝවත්, නින්දා කරන්නෝවත්, කප්පම් ගන්නෝවත් දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම කර නොගනිති.” 1 කොරින්ති 6:9-10 මේ සියලු දුෂ්ටකම් එකට ඇති අයට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම නොවේ යැයි ඔහු නොකියයි; එහෙත් මේවා එකක් හෝ තිබෙන අය ගැන පවසයි: එසේ, එක් එක් පාපය නම් කර ඇති පරිදි, ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකුත් දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම කර නොගන්නා බව ඔබට තේරුම් ගත හැකිය. එම නිසා, මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන්ට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම නොවේය. ඒ හා සමාන ලෙසම ලෝභ අයට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම නොවේය. දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම කර නොගන්නා අයට වධ හිංසා පමුණුවන දඬුවම් ඔවුන්ගේ වැරදිවල වෙනසට සමානුපාතිකව වෙනස් වන බවත්, සමහරක් පාපවලට දඬුවම් අනෙක් ඒවාට වඩා දරුණු වනු ඇති බවත් අපට සැබවින්ම නිසැකය. එබැවින් සදාකාලික ගින්නෙහිම දඬුවම්වල විවිධත්වයෙන් යුතු වධ හිංසා ඇති වනු ඇත. ඒවා වරදෙහි විවිධ බරට අනුරූපව සිදු වේ. මක්නිසාද ‘විනිශ්චය දවසේදී ඔබට වඩා සොදොම් දේශයට දරාගත හැකි වනු ඇත,’ මතෙව් 11:24 යනුවෙන් ස්වාමින් වහන්සේ පැවසුවේ නිකම්ම නොවේය. එහෙත් දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම කර ගැනීමට අපොහොසත් වීම සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ඔබ මෙම දුෂ්ටකම්වලින් අඩු භයානක එකක් තෝරා ගන්නේ නම්, ඔබ එකකට වඩා වැඩි ගණනක් තෝරා ගත්තාක් මෙන් හෝ ඔබ වඩාත් දරුණු එකක් ලෙස දුටු දෙයක් තෝරා ගත්තාක් මෙන් නිසැකවම ඔබට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම කර ගැනීමට අපොහොසත් වනු ඇත. දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය උරුම කරගන්නා අය විනිශ්චයකරුවාණන් වහන්සේ තමන් වහන්සේගේ දකුණු පැත්තේ තබන නිසාත්, දකුණු පැත්තේ තැබීමට සුදුසු නොවන අයට වම් පැත්තේ සිටීම හැර වෙන කිසිවක් ඉතිරි නොවන නිසාත්, ‘යක්ෂයාට සහ ඔහුගේ දූතයන්ට සූදානම් කර ඇති සදාකාලික ගින්නට යන්න,’ මතෙව් 25:41 යන්න සහ එඬේරාගේ මුඛයෙන් එළුවන් යනුවෙන් ඇසීමට සිදු වීම හැරුණුකොට ඔවුන්ට වෙනත් නිවේදනයක් ඉතිරි නොවේ. මා කලින් කී පරිදි, සදාකාලික ගින්නෙහි පවා, පාපවල බරපතලකම අනුව ලැබෙන දඬුවම් වෙනස් වේ.
20 වන පරිච්ඡේදය
28. එහෙත් මිථ්යාදෘෂ්ටිකයෙකු වීම හැර, මිනිසුන්ට දොස් පැවරීමට කිසි හේතුවක් සොයාගත නොහැකි මිථ්යාදෘෂ්ටිකයෙකුට වඩා පව්කාර චරිතයක් ඇති කතෝලිකයෙකුට අප කැමති විය යුතුද යන ප්රශ්නයේදී, ඉක්මන් විනිශ්චයක් දීමට මම එඩිතර නොවෙමි. එහෙත් ඔහු මිථ්යාදෘෂ්ටිකයෙකු බැවින්, මිථ්යාදෘෂ්ටිකයෙකුට මෙම එක් වරදක් පමණක් තිබිය නොහැකි බවත්, ඔහුට වෙනත් දුෂ්ටකම්ද සිදු නොකර එසේ විය නොහැකිය – මන්ද ඔහු මාංසික හා ස්වාභාවික අයෙකි, එබැවින් ඔහු ඊර්ෂ්යා සහගත, කෝපයට පත් වන, ඊර්ෂ්යා සහගත සහ සැම සත්යයටම සතුරු වන අයෙකු විය යුතු අතර ඔහු එයින් සම්පූර්ණයෙන්ම ඈත් විය යුතුය, යනුවෙන් යමෙකු පවසන්නේ නම්, ඔහු මෙය සාධාරණ ලෙස තේරුම් ගත යුතුය. එනම් ඔහු අනෙකුත් දෝෂ අතරින් අඩු මට්ටමේ පාපයක් යයි පවසන පාපයක් තෝරාගෙන ඇත්නම්, කිසිදු පුද්ගලයෙකු තුළ තනි පාපයක් පමණක් පැවතිය නොහැකිය. මන්ද එම මනුෂ්යයා මාංසික හා ස්වාභාවික අයෙකු වන බැවිනි. නිදසුනක් වශයෙන්, මිනිසුන් භීතියෙන් තොරව පමණක් නොව, යම් තරමක විනෝදයකින් කතා කිරීමට පුරුදු වී සිටින බේබදුකම පිළිබඳ කාරණය ගත්තොත්, එම පාපය සහිත ඕනෑම කෙනෙකු තුළ එය පමණක් තනිවම පැවතිය හැකිද? මන්ද, බේබදු තැනැත්තා දබරකාරී, කෝපාවිෂ්ඨ, ඊර්ෂ්යා සහගත මෙන්ම සියලු යහපත් උපදෙස්වලට පටහැනි වන සහ තමාට තරවටු කරන අය සමග දරුණු සතුරුකමක් ඇති කරගන්නා අයෙකු නොවන්නේද? තවද, ඔහු මිථ්යාදෘෂ්ටිකයෙකු නොවූවත්, වේශ්යාකම් කරන්නෙකු සහ කාමමිථ්යාචාරිකයෙකු වීමෙන් වැළකී සිටීම ඔහුට පහසු නැත. ඒ හා සමාන ලෙසම, මිථ්යාදෘෂ්ටිකයෙකු බේබද්දෙකු, කාමමිථ්යාචාරිකයෙකු, වේශ්යාකම් කරන්නෙකු, සරාගී අයෙකු, හෝ මුදලට ඇලුම් කරන්නෙකු හෝ මායා කර්මයට කැප වූවෙකු නොවිය හැකිය. මන්ද එක් පුද්ගලයෙකුට සෑම පාපයක්ම එකවර කළ නොහැකි බැවිනි. සියලුම පාපයන් එකට සිදු කරන කිසිදු දුෂ්චරිතයක් නොමැත. එබැවින්, මිනිසුන් දෙදෙනෙකු, – එක් අයෙකු මේ සියලුම දුෂ්චරිතයන් සහිත කතෝලිකයෙකු වන අතර අනෙකා මිථ්යාදෘෂ්ටිකයෙකුට වළක්වා ගත හැකි සියලුම පාපවලින් වැළකී සිටින මිථ්යාදෘෂ්ටිකයෙකු යයි සිතමු. ඔවුන් දෙදෙනාම ඇදහිල්ලට එරෙහිව සටන් නොකළත්, මේ එකිනෙක පුද්ගලයා තමාගේ ඇදහිල්ලට පටහැනිව ජීවත් වන අතර, ඒ දෙදෙනාම නිෂ්ඵල බලාපොරොත්තුවකින් රැවටී තිබෙන අතර, දෙදෙනාම ආත්මයේ සැබෑ ප්රේමයෙන් බොහෝ දුරස්ව සිටිති. එබැවින් මේ දෙදෙනාම පරෙවියාගේ ශරීරය සමග ඇති සම්බන්ධතාවයෙන්, සභාවේ එකමුතුකමෙන් වෙන් කරනු ලැබේ. අප ඔවුන් දෙදෙනාම තුළ නොව එහෙත් එය මේ තැනැත්තාට හෝ ඒ මිනිසාට අයත් වූවාක් මෙන් සලකා, එක් අයෙකු තුළ පමණක් ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ සක්රමේන්තුව හඳුනාගන්නේ ඇයි? එසේ වූවත් ඇත්ත වශයෙන්ම එය දෙදෙනා තුළම එක හා සමාන වන අතර, එය දෙවියන් වහන්සේට පමණක් අයත් වේ. එසේම එය වඩාත් නරකම මිනිසුන් තුළ පවා යහපත් වන්නේ නොවේද? එය ඇති මනුෂ්යයින්ගෙන්, එක් අයෙකු තවත් කෙනෙකුට වඩා නරක නම්, ඔවුන් සතුව ඇති සක්රමේන්තුව එක් අයෙකු තුළ ඇති සක්රමේන්ත්රවට වඩා අනෙක් තැනැත්තා තුළ ඇති සක්රමේන්ත්රව නරක බව එයින් අදහස් නොවේ. නරක කතෝලිකයන් දෙදෙනෙකු සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, එක් අයෙකු අනෙකාට වඩා නරක නම්, ඔහු නරක බෞතීස්මයක් ලබා ඇති බව එයින් හැඟවෙන්නේ නැත. එසේම, ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙකු හොඳ නම් සහ තවත් අයෙකු නරක නම්, හොඳ තැනැත්තා තුළ වන බෞතීස්මය හොඳ සහ නරක තැනැත්තා තුළ වන බෞතීස්මය නරක වන්නේ නැත. බෞතීස්මය පුද්ගලයන් දෙදෙනා තුළම එක හා සමාන වන අතර එය යහපත් වේ. ඒ සූර්යයාගේ ආලෝකය හෝ පහනක ආලෝකය හෝ ඇස් පෙනීම අඩු ඇස්වලට පෙන්වන විට හා හොඳින් පෙනෙන දකින විට අඩු දීප්තියෙන් බැබළෙන්නේ නැති පරිදිය. එය ඔවුන්ගේ තත්වය මත පදනම්ව පුද්ගලයන්ට වෙනස් ලෙස බලපාන නමුත් ආලෝකය එලෙසම පවතී.
21 වන පරිච්ඡේදය
29. සිප්රියන්ට එරෙහිව ගෙන එන ලද විරෝධතාව සම්බන්ධයෙන් සලකන කල, ප්රාණ පරිත්යාගය සඳහා අල්ලාගෙන ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමය වෙනුවෙන් මරා දමන ලද කැටකුමන්වරුන්ට (නවක ඇදහිලිවන්තයා) බෞතීස්මය නොමැතිව පවා ඔටුන්නක් ලැබුණු බවයි. එය මෙම කාරණයට සම්බන්ධ වන්නේ කෙසේද යන අදාළත්වය මට නොපෙනේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔවුන් ඉල්ලා සිටියේ ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ රාජ්යයට වඩා වැඩියෙන් බෞතීස්මය සහිත මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන් ඇතුළත් කළ හැකි බවයි, මන්ද එය නොමැතිව කැටකුමන්වරුන් ඇතුළත් කරන ලද බැවිනි. මන්ද උන් වහන්සේම පවසා ඇත්තේ මෙයයි, “මිනිසෙකු ජලයෙන් සහ ආත්මයෙන් උපත නොලබන්නේ නම්, ඔහුට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළු විය නොහැකිය,” යොහන් 3:5 යනුවෙනි. දැන්, මේ කාරණයේදී, දෙවියන් වහන්සේ කෙරෙහි ප්රේමයෙන් දැවෙන කතෝලික කැටකුමන්වරයා (නවක ඇදහිලිවන්තයා), බෞතීස්ම වූ මිථ්යාදෘෂ්ටිකයාට වඩා යහපත් බව පැවසීමට මම මොහොතකටවත් පසුබට නොවෙමි. තවද, නවක ඇදහිලිවන්තයා තවමත් ලබාගෙන නොමැති, එහෙත් මිථ්යාදෘෂ්ටිකයා දැනටමත් ලබාගෙන ඇති බෞතීස්මයේ සක්රමේන්තුවට අගෞරව අපි නොකරමු. එසේම සමහර නවක ඇදහිලිවන්තයින් බෞතීස්ම වූ පුද්ගලයින්ට වඩා යහපත් සහ විශ්වාසවන්ත බව අප පිළිගන්නා විට, නවක ඇදහිලිවන්තයින්ගේ සක්රමේන්තුව බෞතීස්මයේ සක්රමේන්තුවට වඩා උසස් බව අපි ප්රකාශ නොකරමු. නිදසුනක් වශයෙන්, ශතාධිපති කොර්නේලියස් බෞතීස්ම වීමට පෙර, ඒ වන විටත් බෞතීස්ම වී සිටි සීමොන්ට වඩා යහපත් අයෙකු විය. මන්ද කොර්නේලියස් බෞතීස්ම වීමට පෙර පවා ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගෙන් පිරී සිටියේය. ක්රියා 10:44 බෞතීස්ම වීමෙන් පසුව පවා සීමොන් අශුද්ධාත්මයකින් පිම්බී සිටියේය. කෙසේ වෙතත්, ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ ලැබීමෙන් පසුව පවා ඔහු බෞතීස්ම වීම ප්රතික්ෂේප කළේ නම්, කොර්නේලියස් එවැනි ශුද්ධ සක්රමේන්තුවකට අපහාස කිරීමේ වරදට වරදකරු වනු ඇත. එහෙත් කොර්නේලියස් බෞතීස්ම වූ විට, ඔහුට සීමොන් හා සසඳන විට එයට වඩා උසස් සක්රමේන්තුවක් නොලැබුණි. එහෙත් එකම සක්රමේන්තුවේ එක සමාන ශුද්ධකම යටතේ මිනිසුන්ගේ විවිධ චරිත ලක්ෂණ ප්රකාශ විය. ලබන්නාගේ සුදුසුකම් අනුව, ලබන්නාගේ යහපත හෝ නරක බෞතීස්මයේ ශුද්ධකම වැඩි කරන්නේ හෝ අඩු කරන්නේ නැති බව සත්යයකි. එහෙත් යහපත් නවක ඇදහිලිවන්තයෙකුට බෞතීස්මය යනු ස්වර්ග රාජ්යයට ඇතුළු වීමට බෞතීස්මය අවශ්ය වන්නාක් මෙන්, බෞතීස්ම වුවද නරක මිනිසෙකුට සැබෑ පරිවර්තනයක් අවශ්ය වේ. “මිනිසෙකු ජලයෙන් සහ ආත්මයෙන් උපත නොලබන්නේ නම්, ඔහුට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළු විය නොහැකිට,” යැයි පැවසූ තැනැන් වහන්සේම, “ඔබේ ධර්මිෂ්ඨකම ලියන්නන්ගේ සහ පරිසිවරුන්ගේ ධර්මිෂ්ඨකම ඉක්මවා නොයන්නේ නම්, ඔබ කිසි විටෙකත් ස්වර්ග රාජ්යයට ඇතුළු නොවනු ඇත” යනුවෙන්ද පැවසූ සේක. මතෙව් 5:20 නවක ඇදහිලිවන්තයෙකුගේ ධර්මිෂ්ඨකම මගින් ආරක්ෂිත බවක් දැනෙන්නේ නැති නිසා, “මිනිසෙකු ජලයෙන් සහ ආත්මයෙන් නැවත ඉපදෙන්නේ නැත්නම්, ඔහුට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළු විය නොහැකිය” යනුවෙන් ලියා ඇත. නැවත වරක්, බෞතීස්ම වූවන්ගේ බෞතීස්මය ලැබුණු නිසා ඔවුන්ගේ අධර්මිෂ්ඨකම ආරක්ෂිත බවක් දැනෙන්නේ නැති බව ලියා ඇත, ඒ “ඔබේ ධර්මිෂ්ඨකම ලියන්නන්ගේ සහ පරිසිවරුන්ගේ ධර්මිෂ්ඨකම ඉක්මවා නොයන්නේ නම්, ඔබ කිසි විටෙකත් ස්වර්ග රාජ්යයට ඇතුළු නොවන්නේය,” යනුවෙනි. ඒ දෙකම තනිව පැවතීම ප්රමාණවත් නොවේ; ඒ දෙකම ඇතිව සිටීම දේව රාජ්යය උරුම කර ගැනීමට කෙනෙකු සුදුස්සෙකු බවට පත් කරයි. එසේ නම්, සභාවට සම්බන්ධ වීමට පෙර සිටම පැවතීමට පටන් ගන්නා මිනිසෙකුගේ ධර්මිෂ්ඨකම අප අවතක්සේරු නොකළ යුතුය. මන්ද කොර්නේලියස් ක්රිස්තියානි මිනිසුන්ගේ ශරීරය වන සභාව තුළ සිටීමට පෙර කොර්නේලියස්ගේ ධර්මිෂ්ඨකම පැවතීමට පටන් ගත් බැවිනි. එම ධර්මිෂ්ඨකම වැදගැම්මකට නැති දෙයක් ලෙස සලකනු නොලැබුණි, නැතහොත් දේවදූතයා ඔහුට මෙසේ නොකියනු ඇත, “ඔබේ යාච්ඤා සහ දානය දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි සිහි කිරීමක් ලෙස පැමිණ තිබේ.” කෙසේ වෙතත්, ඔහුට ස්වර්ග රාජ්යය ලබා ගැනීමට එය තවමත් ප්රමාණවත් නොවීය, නැතහොත් පේදුරු වෙත මිනිසුන් යවන ලෙස ඔහුට උපදෙස් දෙනු නොලැබේ. ක්රියා 10:4-5 එබැවින් බෞතීස්මය යන සක්රමේන්තුව සභාවෙන් පිටතදී ලබාගෙන තිබුණත්, අප එය අවතක්සේරු නොකළ යුතුය. එහෙත් බෞතීස්මය සම්පූර්ණයෙන් පරිපූර්ණව ලබා ගන්නා තැනැත්තා සභාවට ඇතුළත් නොකළහොත්, ඔහුගේම වැරදි නිවැරදි නොකළහොත් ගැලවීම සඳහා එය ඔහුට ප්රයෝජනයක් නොවේය. එබැවින්, මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන්ගේ වැරැද්ද නිවැරදි කරමු, එවිට ඔවුන් තුළ ඇති දේ ඔවුන්ගේම නොව ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ බව අපට හඳුනාගත හැකිය.
22 වන පරිච්ඡේදය
30. බෞතීස්මයේ ස්ථානය සමහර විට ප්රාණ පරිත්යාගයෙන් සපයනු ලබන බවට, කුරුසියේ සිටි සොරා ගැන සඳහන් කරන ආශීර්වාද ලත් සිප්රියන් තුමාගේ තර්කයෙන් දැඩි ලෙස සහාය ලැබේ. ඔහු බෞතීස්මය ලබා නොසිටියත්, “අදම ඔබ මා සමග පාරාදීසයේ සිටින්නෙහිය,” ලූක් 23:43 යනුවෙන් ඔහුට පවසා ඇත. මෙය නැවත නැවතත් සලකා බැලීමේදී, ක්රිස්තුස් වහන්සේ උදෙසා ප්රාණ පරිත්යාගය පමණක් බෞතීස්මයෙන් අවශ්ය දේ සපයනවා පමණක් නොව, ඇදහිල්ල සහ හදවතේ පරිවර්තනය මගින්ද එය සැපයිය හැකි බව මට පෙනේ. කාලය නොමැතිකම නිසා බෞතීස්මයේ අබිරහස සැමරීම සිදු කළ නොහැකි විට මෙය අදාළ වේ. මන්ද ඒ සොරා කුරුසියේ ඇණ ගසනු ලැබුවේ ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමය කෙරෙහි ඇදහිල්ල නිසා නොව, ඔහුගේම ක්රියාවන්හි ප්රතිඵලයක් වශයෙනි. ඔහු විශ්වාස කළ නිසා දුක් වින්දේ නැත, එහෙත් ඔහු දුක් විඳිමින් සිටියදී විශ්වාස කළේය. එබැවින්, එම සොරා සම්බන්ධයෙන්, බෞතීස්මයේ දෘශ්යමාන සක්රමේන්තුව නොමැතිව වුවද, ප්රේරිතවරයා පවසන දෙයෙහි බලය කොතරම් විශාලද යන්න පෙන්වා දෙන ලදී: “මිනිසා ධර්මිෂ්ඨකම පිණිස හදවතෙන් විශ්වාස කරයි, ගැලවීම ලැබීම උදෙසා මුඛයෙන් පාපොච්චාරණය කරයි.” රෝම 10:10 කෙසේ වෙතත්, බෞතීස්මය නොමැතිකම නිදහසට කරුණක් වන්නේ එය නොවැළැක්විය හැකි තත්වයන් නිසා වළක්වා ඇති විට පමණි, හිතාමතාම ඇදහිල්ල ප්රතික්ෂේප කිරීම නිසා නොවේ. මන්ද, එම කොල්ලකරුගේ සිද්ධියට වඩා කොර්නේලියස් සහ ඔහුගේ මිතුරන් සම්බන්ධ කාරණයේදී බොහෝ දේ හමු වේ. ඔවුන්ද වතුරෙන් බෞතීස්ම කළ යුතු බව අනවශ්ය ලෙස පෙනෙන්නට තිබුණි. ශුද්ධලියවිල්ලේ සාක්ෂියට අනුව, බෞතීස්මයෙන් පසුව පමණක් අනෙකුත් මිනිසුන්ට ලැබුණු ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගේ දීමනාව, ඔවුන් අන්යභාෂාවෙන් කතා කළ විට, එම කාලයට සුදුසු සෑම නොවරදින ලකුණකින්ම ප්රකාශ වී ඇති බව පෙනුණි. එහෙත් ඔවුහු බෞතීස්මය ලැබූහ. මෙම ක්රියාව සඳහා, අපට වරෙන්තුවක් ලෙස අපෝස්තුළුවරයෙකුගේ අධිකාරිය යටතේ සිදු කරන ලදී. මේ අනුව, අප සියලු දෙනාම අභ්යන්තර මිනිසා තුළ ඇති අසම්පූර්ණකමකින් පොලඹවනු ලැබීමෙන් වැළකී සිටිය යුතුය. බෞතීස්ම වීමට පෙර පුද්ගලයෙකු භක්තිමත් හදවතක ක්රියාකාරීත්වය තුළින් ආධ්යාත්මික අවබෝධය දක්වා දියුණු වී ඇත්නම්, එමගින් බෞතීස්මය ලැබීමේ අවශ්යතාවය ඉවත් නොකරයි. දේවසේවකයාගේ දෑතින් ශරීරයට ලබා දෙන නමුත්, දෙවියන් වහන්සේ පුද්ගලයෙකු තමන් වහන්සේටම කැප කරගැනීමේ මාධ්යයක් ලෙස ලබා දෙන සක්රමේන්තුවක් හෙළා දැකීම නොකළ යුතුය. බෞතීස්ම කිරීමේ කාර්යය යොහන්ට පවරා ඇති බවත්, එම හේතුව නිසා එය යොහන්ගේ බෞතීස්මය ලෙස හැඳින්විය යුතු බවත් මම නොසිතමි. ඒ වෙනුවට, එය ස්ථාපිත කළ ක්රිස්තුස් වහන්සේ, යොහන්ගෙන් එය ලබා ගැනීමට තමාම යටහත් පහත් කර ගැනීමෙන් එහි වැදගත්කම පෙන්නුම් කළේය. මතෙව් 3:6, 13 බෞතීස්ම වීමෙන්, යේසුස් නිහතමානී බව පෙන්නුම් කළ අතර, එවැනි ක්රියාවකින් තමන් වහන්සේගේම බෞතීස්මයට කොතරම් ඉහළ වටිනාකමක් ගෙන දුන්නේද යන්න වඩාත් පැහැදිලිව පෙන්විය හැකිය. ඉන්පසුව උන් වහන්සේම බෞතීස්ම වීමට නියමිතව තිබුණි. මන්ද, සදාකාලික ගැලවීමේ විශිෂ්ට වෛද්යවරයෙකු මෙන්, සමහරුන් තුළ අධික ආඩම්බරයක් ඇති බව උන් වහන්සේ දුටු සේක. සත්යය අවබෝධ කර ගැනීමේදී සහ චරිතයේ අවංකභාවයෙන් එවැනි ප්රගතියක් ලබා ඇති අය, තමන්ගේ මහත් ප්රඥාව සහ සදාචාරාත්මක පාරිශුද්ධත්වය අත්කර ගත් බව විශ්වාස කරන සමහරුන්ට, බොහෝ දෙනෙකු බෞතීස්මය ලබා තිබුණද තමන්ට එවන් වූ බෞතීස්මයේ අවශ්යතාවයක් නොපෙනේ. එවැනි අය බෞතීස්මය අනවශ්ය යැයි උපකල්පනය කරනු ඇත. එයට හේතුව බෞතීස්ම වූ බොහෝ දෙනෙකු තවමත් තමන්ම ඔසවා ගැනීමට උත්සාහ කරන මානසික රාමුවක් තමන් ලබාගෙන ඇති බව ඔවුන් විශ්වාස කරන නිසාය.
23 වන පරිච්ඡේදය
31. එහෙත් සක්රමේන්තුව විශුද්ධ කිරීමේ නිශ්චිත වටිනාකම කුමක්ද (ඒ සොරාට එය නොලැබුණේ ඔහුගේ පාර්ශ්වයෙන් එය ප්රතික්ෂේප කළ නිසා නොවේය, එසේ වූවත් එය නොවැළැක්විය හැකි ලෙස මඟ හැරුණු නිසාය), එසේම එය අදාළ කරගැනීමෙන් මිනිසෙකුට ඇති භෞතික බලපෑම කුමක්ද යන්න පැවසීම පහසු නැත. තවමත්, එය අතිශය වටිනාකම සහිත නොවූයේ නම්, ස්වාමින් වහන්සේ සේවකයෙකුගේ බෞතීස්මය ලබා නොගනු ඇත. එහෙත් අපි සක්රමේන්තුව ලබන්නාගේ ගැලවීම පිළිබඳ ප්රශ්නය ගැන සාකච්ඡා නොකර සක්රමේන්තුවම සලකා බැලිය යුතු වෙමු. එය කුමක් සඳහා ක්රියා කිරීමට අදහස් කරයිද යන්න සලකා බැලිය යුතුය. නරක අය තුළ සහ ක්රියාවෙන් නොව වචනයෙන් ලෝකය අත්හරින අය තුළ, සක්රමේන්තුවම සම්පූර්ණ බව ප්රමාණවත් ලෙස පෙන්නුම් කරයි, එසේ වූවත් ඔවුන් තමන්ගේ ජීවිත ඒ අනුව සකස් කර නොගතහොත් ඔවුන්ට ගැලවීම ලබා ගත නොහැකිය. එහෙත් සොරා තුළ මෙන්, සක්රමේන්තුව භෞතිකව ලබා ගැනීම සිදු නොවූ විට, ගැලවීම සම්පූර්ණ විය, එයට හේතුව එය ඔහුගේ භක්තිය තුළින් ආධ්යාත්මිකව පැවති බැවිනි. එබැවින්, සක්රමේන්තුවම පවතින විට, නොවැළැක්විය හැකි ලෙස අවශ්ය වන දේ සොරා සතුව තිබුණේ නම් ගැලවීම සම්පූර්ණ වේ. ඒ අනුව, ළදරු බෞතීස්මය සම්බන්ධයෙන් විශ්වීය සභාවේ ස්ථිර සම්ප්රදාය මෙයයි. සොරාට කළ හැකිව තිබූ පරිදි, “ධර්මිෂ්ඨකම පිණිස හදවතින් විශ්වාස කිරීමට සහ ගැලවීම ලැබීම සඳහා මුඛයෙන් පාපොච්චාරණය කිරීමට” ළදරුවන්ට තවමත් නොහැකිය. නැත, හැඬීමෙන් සහ කෙඳිරියෙන්, ඔවුන් මත අබිරහස ක්රියාත්මක වූ විට, එම අබිරහස් වචනවලට විරුද්ධව ඔවුහු ඔවුන්ගේ හඬ නඟති. එහෙත් කිසිවෙකු බෞතීස්ම වූයේ අරමුණක් නොමැතිව බව කිසිම කිතුනුවෙකු නොකියනු ඇත.
24 වන පරිච්ඡේදය
32. එසේ මන්ත්රණ සභාවන් මගින් ස්ථාපිත කර ඇති පරිදි නොව, සම්පූර්ණ සභාව විසින් නොවෙනස්ව පවතින චාරිත්රයක් ලෙස අනුගමනය කරනු ලබන දේ වන මේ කාරණය සම්බන්ධයෙන් යමෙකු දිව්යමය අධිකාරියක් සොයන්නේ නම්, ඒවා අපෝස්තලික අධිකාරිය විසින් ලබා දී ඇති බව නිවැරදිව සලකන නිසා තවමත් අපට ළදරුවන් සම්බන්ධයෙන් බෞතීස්මයේ සක්රමේන්තුවේ වටිනාකම පිළිබඳ සැබෑ අනුමානයක් ගොඩනගා ගත හැකිය. දෙවියන් වහන්සේගේ මුල් ජනයා විසින් අනුගමනය කරන ලද චර්මච්ඡේදනය හා සසඳමින් ආබ්රහම් චර්මච්ඡේදනය වීමට පෙර ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබූ ලෙස, කොර්නේලියස් බෞතීස්ම වීමට පෙර ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගෙන් වන දීමනාව ලබා ගත් ආකාරයටම එය සිදු වේ. එහෙත් ප්රේරිතවරයා ආබ්රහම් ගැනම පවසන්නේ මෙසේය, “ඔහුට චර්මච්ඡේදනය වීමේ ලකුණ, ඇදහිල්ලේ ධර්මිෂ්ඨකමේ මුද්රාවක් ලෙස චර්මච්ඡේදනය ලැබිණි.” ඔහුගේ හදවතින් ඒ වන විටත් විශ්වාස කර ඇති බැවින්, එය ඔහු උදෙසා වන ධර්මිෂ්ඨකම ලෙස ගණන් ගන්නා ලදී. එසේ නම්, අටවන දින සෑම පිරිමි දරුවෙකුම චර්මච්ඡේදනය කළ යුතු බවට ඔහුට අණ කරනු ලැබුවේ මන්ද? උත්පත්ති 17:9-14 ළදරුවෙකුට තවමත් තම හදවතින් විශ්වාස කිරීමට නොහැකි වූවද එය ධර්මිෂ්ඨකම සඳහා ගණන්ගැනීමට හේතුව සක්රමේන්තුවම ඉතා උතුම් අරමුණක් සහිත වන නිසාය. මෝසෙස්ගේ පුත්රයා සම්බන්ධයෙන් දේවදූතයෙකුගේ පණිවිඩයෙන් මෙය පෙන්වා දී ඇත. මන්ද, ඔහුගේ මව විසින් තවමත් චර්මච්ඡේදනය නොකළ ඔහු උසුලාගෙන යනු ලබන විට, පැහැදිලි වර්තමාන අනතුර නිසා, ඔහු චර්මච්ඡේදනය කිරීම අවශ්යව තිබිණි. නික්මයාම 4:24-26 මෙය සිදු කළ විට, මරණීය තර්ජනය ඉවත් කරනු ලැබිණි. එබැවින් ආබ්රහම් තුළ ඇදහිල්ලෙන් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබීම පළමුව පැමිණි අතර, පසුව චර්මච්ඡේදනය ඇදහිල්ලේ මුද්රාව ලෙස එකතු කරන ලදී. එසේම කොර්නේලියස්ගේ සිදුවීමේදී තුළ ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගේ දීමනාව තුළ ආත්මික විශුද්ධිකරණය පළමුව පැමිණි අතර, පසුව බෞතීස්මයේ ක්රියාව තුළ නැවත උත්පාදනය කිරීමේ සක්රමේන්තුව එකතු කරන ලදී. ඊසාක් ඔහුගේ උපතින් පසු අටවන දින චර්මච්ඡේදනය කරන ලද අතර, ඔහුට ඇදහිල්ලෙන් වන ධර්මිෂ්ඨකමේ මුද්රාව මුලින්ම ලබා දෙන ලදී. පසුව, ඔහු තමාගේ පියාගේ ඇදහිල්ල අනුකරණය කරන විට, ඔහු වැඩෙන විට ධර්මිෂ්ඨකමම ඒ අනුව පැමිණියේය. ඒ පිළිබඳ මුද්රාව ඔහු ළදරුවෙකුව සිටියදී ලබා දී තිබුණි. එබැවින් බෞතීස්ම කරනු ලබන ළදරුවන් තුළ, නැවත උත්පාදනයේ සක්රමේන්තුව මුලින්ම ලබා දෙනු ලැබේ. ඔවුන් ක්රිස්තියානි භක්තියක් පවත්වා ගන්නේ නම්, හදවතේ සංවර්තනයද ඇති වනු ඇත. ඒ සම්බන්ධයෙන් වන බාහිර ශරීරයේ අබිරහස් ලකුණ පූර්වයෙන් නිරූපණය තිබුණි. සොරාගේ සිදුවීමේදී වූවාක් මෙන්, බෞතීස්මයේ සක්රමේන්තුවේදී අවශ්ය වූ දේ සර්වබලධාරි දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණාවෙන් සපයනු ලැබිණි. මන්ද එය අහංකාරය හෝ අවඥාවෙන් බැහැර කිරීම නිසා නොව, අවස්ථාවක් නොමැතිකම නිසා නොපැමිණි බැවිනි. බෞතීස්ම වී මිය යන ළදරුවන් තුළ, සර්වබලධාරි දෙවියන් වහන්සේගේ එම කරුණාවම එම අවශ්යතාවය සපයන බව අප විශ්වාස කළ යුතුය. එනම්, ඔවුන්ගේ කැමැත්තෙන් ප්රතික්ෂේප කිරීම නිසා නොව වයස නිසා ඔවුන්ට අවබෝධයක් නොමැති බැවින්, ඔවුන්ට හදවතින් ධර්මිෂ්ඨකම උදෙසා විශ්වාස කිරීමට හෝ ගැලවීම සඳහා මුඛයෙන් පාපොච්චාරණය කිරීමට නොහැකිය. එමනිසා, අන් අය ඔවුන් වෙනුවෙන් සක්රමේන්තුව සැමරීම සම්පූර්ණ කිරීමට ඔවුන් වෙනුවෙන් භාරයන් කරන විට, දෙවියන් වහන්සේට ඔවුන්ගේ කැපවීම සඳහා එය නිසැකවම ප්රයෝජනවත් වේ, මන්ද ඔවුන්ට තමන් වෙනුවෙන් පිළිතුරු දිය නොහැකි නිසාය. එහෙත්, යමෙකු තමා වෙනුවෙන් කතා කළ හැකි කෙනෙකු වෙනුවෙන් කතා කරන්නේ නම්, එය එම වටිනාකමම දරන්නේ නැත. එම රීතියට අනුකූලව, ශුභාරංචිය කියවන විට සෑම කෙනෙකුටම ස්වාභාවික ලෙස පෙනෙන දේ “ඔහු වයස ඇත. ඔහු තමා වෙනුවෙන් කතා කරනු ඇත,” යොහන් 9:21 යනුවෙන් අපට ශුභාරංචියෙන් සොයාගත හැකිය.
25 වන පරිච්ඡේදය
33. මේ සියලු සලකා බැලීමෙන් ඔප්පු වන්නේ බෞතීස්මයේ සක්රමේන්තුව එක් දෙයක් වන අතර, හදවතේ පරිවර්තනය තවත් දෙයක් බවය. එහෙත් මේ දෙකම එකට එකතු වීමෙන් මිනිසාගේ ගැලවීම සම්පූර්ණ වන්නේය. මෙයින් එකක් නොමැතිකම සැමවිටම අනෙක නොමැතිකම යැයි අපි උපකල්පනය නොකළ යුතුය. මන්ද ළදරුවා තුළ හදවතේ පරිවර්තනයකින් තොරව බෞතීස්ම සක්රමේන්තුව පැවතිය හැකි බැවිනි. සොරා සම්බන්ධ කාරණයේදී සක්රමේන්තුව නොමැතිව මෙය සිදු කළ හැකි බව සොයා ගන්නා ලදී. කෙසේ වෙතත් දෙවියන් වහන්සේ මේ කාරණා දෙකේදීම කැමැත්තෙන් තොරව අවශ්ය දේ පුරවන සේක. එහෙත් මෙම අවශ්යතාවලින් එකක් හිතාමතාම සිදු කිරීම අවශ්ය වන විට, එසේ කිරීම අතපසු කිරීම සම්බන්ධයෙන් මිනිසා වගකිව යුතුය. හදවතේ සංවර්තනයකින් තොරව බෞතීස්මය පැවතිය හැකිය. එහෙත්, එවැනි සංවර්තනය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, බෞතීස්මය නොලබා සිටියදී සංවර්තනය සැබවින්ම සිදු විය හැකිය. එහෙත් බෞතීස්මය ප්රතික්ෂේප කළහොත් සංවර්තනය කිසි විටෙකත් ඇති විය නොහැකිය. දෙවියන් වහන්සේගේ සක්රමේන්තුව අවඥාවෙන් සලකන විට හදවත දෙවියන් වහන්සේ වෙත හැරීමක් සිදු වී යැයි කිසිසේත්ම පැවසිය නොහැකිය. එබැවින් මිථ්යාදෘෂ්ටිකයන් විසින් පෙන්වන හදවතේ විකෘතිභාවය හෙළා දැකීම, පිළිකුල් කිරීම, නින්දිත ලෙස සැලකීම සහ ප්රතික්ෂේප කිරීම සිදු කරන කල අපි නිවැරදිය. එහෙත් එයින් අදහස් කරන්නේ ඔවුන්ට ශුභාරංචියේ සක්රමේන්තුව නොමැති බව නොවේය, එයට හේතුව ඒ සඳහා ප්රයෝජනවත් වන දේ ඔවුන් සතුව නොමැති බැවිනි. එමනිසා, ඔවුන් සැබෑ ඇදහිල්ලට පැමිණෙන විට සහ පසුතැවිලි වීමෙන් ඔවුන්ගේ පාපවලට සමාව ඉල්ලා සිටින විට, අප ඔවුන්ට ප්රශංසා කරන්නේ හෝ ඔවුන් රටටන්නේ හෝ නැත. අප ස්වර්ග රාජ්යය උදෙසා ස්වර්ගීය හික්මවීමෙන් ඔවුන්ට උපදෙස් දෙන විට, අපි ඔවුන්ගේ වැරදි සහ දුෂ්ටකම්වලින් ඔවුන් නිවැරදි කර ප්රතිසංස්කරණය කරමු. මෙය අප ඔවුන් තුළ ඇති යහපත් කිසිවක් විනාශ නොකරන බවට සහතික කරයි. තවද මිනිසාගේ වරද තිබියදීත්, දෙවියන් වහන්සේගෙන් ඔහු ලද ඔහු තුළ ඇති ඕනෑම දෙයක් වටිනාකමක් නැති හෝ දෝෂ සහිත බව ප්රකාශ නොකරන්නෙමු.
26 වන පරිච්ඡේදය.
34. ජුබියානස් වෙත ලියන ලද ලිපියේ තවදුරටත් අවධානය යොමු කළ යුතු කරුණු කිහිපයක් තිබේ. එහෙත් මම කරුණුවලින් සභාවේ අතීත සිරිත සහ යොහන් තුමාගේ බෞතීස්මය යන දෙකම පිළිබඳ ප්රශ්නය මතු කරන බැවින්, මෙය බොහෝ විට තරමක් පැහැදිලි කාරණයක් කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු නොකරන අය තුළ සැලකිය යුතු සැකයක් ඇති කරයි. ක්රියා 19:3-5 සඳහන් ආකාරයට යොහන් තුමාගේ බෞතීස්මය ලැබූ අයට නැවත බෞතීස්ම වීමට ප්රේරිතවරයා විසින් අණ කරන ලද බැවින්, මෙම කරුණු සම්බන්ධයෙන් ඉක්මන් විමසා බැලීමක් සිදු නොකළ යුතු අතර වෙනත් පොතකින් ඒ ගැන සාකච්ඡා කිරීම වඩා සුදුසුය. ඒ අනුව මෙම පොත අධික ලෙස දිගු නොවන බව මෙයින් සහතික කෙරේ.
පොත 1
පොත 2
පොත 3
පොත 4
පොත 5
පොත 6
පොත 7