South Asia Lutheran Mission

Augustine of Hippo, On Baptism, Against the Donatists, in Tamil. Book 7

---

புத்தகம் VII

இந்தப் புத்தகத்தில், கார்தேஜ் பேரவையின் எஞ்சியுள்ள தீர்ப்புகள் குறித்து ஆராயப்படுகின்றன

அத்தியாயம் 1

1.  ஒரே கேள்வியைப் பற்றி பல முறை, வெவ்வேறு கோணங்களில் பேசுவது நம் வாசகர்களுக்கு எரிச்சலூட்டுவதாக இருக்காது என்று நம்புகிறோம். புனித கத்தோலிக்க திருச்சபையை நீண்டகால மரபுகள் மற்றும் ஞானஸ்நானம் பற்றிய கேள்விகளுக்கு தீர்வு காண பெறவைகள் மற்றும் அது தொடர்பான சபைகள் போன்றவற்றின் தீர்மானங்கள் ஆதரித்தே வந்துள்ளன. குறிப்பாக மதவெறியர்களுக்கும் திருச்சபையிலிருந்து பிரிந்தவர்களுக்கும் இது ஒரே மாதிரியான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பதும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியதே. இருப்பினும், சிப்ரியன் போன்ற வணக்கத்துக்குரியவர்களின் கருத்துக்கள் உட்பட, திருச்சபைக்குள் வெவ்வேறு கருத்துக்கள் உலாவருகின்ற போதிலும், அவற்றை சிலர் நமக்கு எதிராகப் பயன்படுத்துகிறார்கள். எனவே, சிப்ரியன் தனது கடிதங்களிலும் அவரது பேரவை மற்றும் சபைக் கூட்டங்களிலும் எழுதியதை நாம் கவனமாக ஆராய வேண்டியுள்ளது. கத்தோலிக்க திருச்சபையானது ஏற்கனவே ஞானஸ்நானம் பெற்ற மதவெறியாளர்கள் அல்லது பிரிந்து சென்றவர்கள் திருச்சபைக்குள் வரவேற்கப்பட வேண்டும் என்று நம்புகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள இது உதவும். இதன்வழியாக அவர்கள் தங்கள் தவறுகளைத் தாங்களே சரிசெய்து கொண்டு, தங்கள் நம்பிக்கையை வலுப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். இவ்வாறு செய்வதன் மூலம் அவர்களின் ஞானஸ்நானத்தில் புதிதாக ஏதாவது சேர்ப்பதற்குப் பதிலாக, அவர்களிடம் ஏற்கனவே உள்ளதைப் பயனுள்ள வழியில் பயன்படுத்திக் கொள்ள நாம் அவர்களுக்கு உதவ முடியும். மேலும், புனித சிப்ரியன், இப்போது அழியக்கூடிய உடல் ஆன்மாவை அழுத்துவதில்லை, அல்லது பூமிக்குரிய கூடாரம் பல விஷயங்களைப் பற்றி சிந்திக்கும் மனதை அழுத்துவதில்லை, என்ற சாலமோனின் ஞானம் 9:15 இல் கூறப்பட்டுள்ளதை மேற்கோள் காட்டுவதன் மூலம், அவரது தர்மம் அவரை அடையத் தகுதியானவராக மாற்றிய உண்மையை மிகவும் தெளிவாகக் காண்கிறது. நமது பூமிக்குரிய வாழ்க்கையுடன் நாம் போராடும்போது அவருடைய ஜெபங்கள் நமக்கு உதவும்படி கேட்டுக்கொள்கிறோம். இதனால் கர்த்தர் அதை அருளினால், நம்மால் முடிந்தவரை அவரில் இருந்த நன்மையைப் பின்பற்றலாம். எந்தவொரு பிரச்சினையிலும் அவருக்கு வேறுபட்ட எண்ணங்கள் இருந்திருந்தால், அவர் நேசித்த கடவுளின் வழிகாட்டுதலின் மூலம் இப்போது அவர் நன்கு புரிந்துகொண்ட தனது நண்பர்கள் மற்றும் சக ஊழியர்களில் சிலரை தனது கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளச் செய்திருந்தால், அவர் அளவுக்கு உயர்ந்தவர்களாக இல்லாதபோதும், கத்தோலிக்க திருச்சபையின் போதனைகளைப் பின்பற்ற நம்மால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்ய வேண்டும். திருச்சபையை எதிர்க்கும் மற்றும் அதன் ஒற்றுமையிலிருந்து பிரிந்து சொல்வோரை நாம் எதிர்த்து நிற்க வேண்டும், ஏனெனில் அவர்கள் இறை அன்பைக் கொண்டிருக்கவில்லை, மேலும் கடவுள் காட்டிய மனத்தாழ்மையை இழந்துவிட்டார்கள். ஆதலால் அவர் அவர்களை நிராகரித்து இன்னும் அதிகமாகக் கண்டிப்பார், ஏனென்றால் அவர்கள் தங்கள் சொந்த நேர்மையற்ற நோக்கங்களுக்காக தனது எழுத்துக்களைத் தவறாகப் பயன்படுத்த விரும்புகிறார்கள் என்பதையும், சமாதானத்தை ஊக்குவிப்பதற்கான அவரது முன்மாதிரியைப் பின்பற்ற விரும்பவில்லை என்பதையும் அவர் அறிவார். இதில் தங்களை நசரேய கிறிஸ்தவர்கள் என்று அழைத்துக் கொண்டு விருத்தசேதனம் போன்ற யூத பழக்கவழக்கங்களைப் பின்பற்றுபவர்களும் அடங்குவர், கலாத்தியர் 2:11-ல் “அந்தியோகியாவுக்குப் பேதுரு வந்தார். அவர் செய்தவற்றுள் சில சரியானவை அல்ல. அவர் தவறு செய்தார். அதனால் அவரோடு நேருக்கு நேராக எதிர்த்தேன்” என்று பவுல் பேதுருவைத் திருத்தியது போல, சத்தியத்தைத் தவறாகப் புரிந்து கொண்டிருப்பதோடு, இன்றும் அதே தவறுகளைச் செய்கிறார்கள். இப்படியானோர் திருச்சபையிலிருந்து விலகி, தங்கள் தவறான நம்பிக்கைகளில் விழுந்து தொலைந்து போயுள்ளனர். அதே நேரத்தில் பேதுரு தனது தியாகத்தின் காரணமாக அப்போஸ்தலர்களின் தலைவராக மதிக்கப்படுகிறார். அதேபோல், சிப்ரியன் தனது மிகுந்த அன்பின் காரணமாக புனிதர்களிடையே வரவேற்கப்பட்டிருந்தாலும், இந்த மனிதர்கள் தங்களை ஒற்றுமைக்கு அப்பாற்பட்டவர்களாகவே கருத வேண்டும். அவர்களின் தவறான கூற்றுகளைப் பாதுகாக்க ஒற்றுமையின் மூலத்தையே எதிர்க்கின்றனர். எனவே, அந்த சபையின் மற்ற தீர்ப்புகளையும் அதே பாணியில் ஆராய்ந்து பார்ப்போம்.

அத்தியாயம் 2

2. மக்டாரிஸின் மார்கஸ் (Marcus of Mactaris) என்பவர் கூறுகையில், “சத்தியத்தின் எதிரிகளாகவும் சத்தியத்துக்கு விரோதிகளாகவும் இருக்கும் மதவெறியாளர்கள், மற்றவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டதைத் தங்களுடையவை என்று உரிமை கோரி அவற்றை எடுத்துக்கொள்வதில் ஆச்சரியப்படுவதற்கு என்ன இருக்கிறது? இதிலே அதிர்ச்சியூட்டும் விஷயம் என்னவென்றால், சத்தியத்தைக் காட்டிக்கொடுக்கும் நம்மில் சிலர், மதவெறியாளர்களை ஆதரித்து கிறிஸ்தவர்களுக்கு எதிராகச் செயல்படுகிறார்கள்; எனவே, மதவெறியாளர்கள்  ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்பது எங்களது முடிவு” என்கிறார்.

3. இவரது கேள்விக்கான எங்களது பதில் இதோ: சிப்ரியனும் அவரது சகாக்களும் ஒற்றுமையை மிகவும் மதித்து,  தங்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் என்று தெரிந்திருந்தும் சத்தியத்தைக் காட்டிக் கொடுப்பவர்கள் என்று கருதுபவர்களுடன் சிறிதும் அஞ்சாமல் ஒற்றுமையாக இருந்தனர் என்பது உண்மையிலேயே ஆச்சரியப் படத்தக்கதும் பாராட்டுதலுக்குரியதுமாகும். “சத்தியத்தைக் காட்டிக்கொடுக்கும் நம்மில் சிலர், மதவெறி கொண்டவர்களை ஆதரித்து, கிறிஸ்தவர்களுக்கு எதிராகச் செயலாற்றுவது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது” என்று மார்கஸ் கூறுவதைப் பார்க்கும்போது, ​​அப்படியான கொள்கை உடையவர்களுடன் ஒற்றுமையைப் பகிர்ந்து கொள்ளக்கூடாது என்று சொல்வதாகத் தோன்றினாலும், அவர் அப்படிச் சொல்லவில்லை, மாறாக,  “மதவெறி கொண்டவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று நாங்கள் முடிவு செய்கிறோம்” என்று சமாதான விரும்பியான சிப்ரியன் முதலில் கற்பித்ததைப் பின்பற்றி, “யாரையும் தீர்ப்புக்குள்ளாக்க வேண்டாம், ஒவ்வொருவருக்கும் வெவ்வேறு நம்பிக்கைகள் இருப்பதால் அவர்களை மத ஐக்கியத்திலிருந்து விலக்க வேண்டாம்” என்று கூறினார். டோனடிஸ்டுகள் எங்களை துரோகிகள் என்று குற்றம் சாட்டுகிறார்கள், மேலும் ஒரு யூதரோ அல்லது புறமதத்தினரோ அந்த பேரவையின் பதிவுகளை நன்கு ஆராய்ந்து எங்களையும் டோனடிஸ்டுகளையும் சத்தியத்தின் துரோகிகள் என்று அழைத்தால், நாங்கள் எவ்வாறு நம்மை தற்காத்துக் கொள்ள முடியும் என்பதை அறிய விரும்புகிறேன். இவ்வளவு கடுமையான குற்றச்சாட்டிற்கு நாங்கள் எவ்வாறு ஒன்றாக பதிலளிக்க முடியும்? கடந்த காலங்களில் அவர்களால் குற்றத்தை நிரூபிக்க முடியாத, இப்போது அவர்களால் அதில் ஈடுபட்டதாகக் காட்ட முடியாத, அதே குற்றச்சாட்டுக்கு ஆளானவர்களாகக் காட்டப்படுவோருக்கு அவர்கள் துரோகிகள் என்ற பெயரைக் கொடுக்கிறார்கள். ஆனால் இதற்கும் நமக்கும் என்ன சம்பந்தம்? தங்களைத் துரோகிகள் என்று தெளிவாக ஒப்புக்கொள்பவர்களைப் பற்றி எம்மிடம்  சொல்ல என்ன இருக்கிறது? துரோகிகள் போன்று அவர்கள் பின்பற்றும் அதே நம்பிக்கைகளைப் பகிர்ந்து கொண்டதால், நாம் அனைவரும் துரோகிகளுடன் தொடர்புடையவர்கள் என்று தவறாக அழைக்கப்பட்டால் கூட, நாம் அனைவரும் அந்த துரோகிகளுடன் தொடர்புடையவர்கள் தான். ஏனென்றால், புனித சிப்ரியனின் காலத்தில் டோனாடிஸ்ட்கள் இன்னும் பிரதான திருச்சபையில் இருந்து பிரிந்து செல்லவில்லை. புனித நூல்களைத் திருப்பி  ஒப்படைத்த காரணத்தால் அவர்கள் துரோகிகள் என்று முத்திரை குத்தப்பட்டனர். அது அவர் இறந்து நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இது தொடர்ந்தது. அவர்கள் கூறுவது போல், நாங்கள் துரோகிகளிடமிருந்து வந்த காரணத்தால் துரோகிகள் என்று கருதப்பட்டால், இரு தரப்பினரும் அந்த துரோகிகளிடம் இருந்தே எங்கள் வேர்களை அடையாளம் கண்டுள்ளோம் என்று கூறவேண்டும். அவர்கள் இந்த துரோகிகளுடன் தொடர்பு கொள்ளவில்லை என்று சொல்ல முடியாது, ஏனெனில் அவர்கள் அவர்களை தங்கள் சொந்தக் குழுவின் ஒரு பகுதியாகவே குறிப்பிடுகிறார்கள். அவர்கள் அடிக்கடி மேற்கோள் காட்டும் பேரவையானது, “நம்மில் சிலர் சத்தியத்தின் விரோதிகள் என்ற ரீதியில் மதவெறியர்களை ஆதரிக்கிறார்கள்” என்று கூறுகிறது. சிப்ரியனின் அறிக்கை, மற்றவர்களுக்கு வெவ்வேறு நம்பிக்கைகள் இருந்தாலும் அவர் அவர்களுடன் தொடர்பில் இருந்தார் என்பதைக் காட்டுகிறது. “நான் யாரையும் தீர்ப்புக்குள்ளாக்குவதில்லை அல்லது அவர்கள் வித்தியாசமாகச் சிந்திப்பதால் அவர்களை சமூகத்திலிருந்து விலக்குவதுமில்லை” என்று அவர் கூறினார். அதேநேரம், வெவ்வேறு கருத்துக்களைக் கொண்டவர்களை மார்கஸ் சத்தியத்தின் விரோதிகள் என்று அழைத்தார், ஏனெனில் அவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெறாமல் திருச்சபைக்குள் அனுமதித்ததன் மூலம் மதவெறியர்களை ஆதரிப்பதாக அவர் நம்பினார். சிப்ரியனும் இந்த சபையில் உள்ள சில ஆயர்களும் சுட்டிக்காட்டியபடி, அவர்களை இந்த வழியில் வரவேற்பது ஒரு பொதுவான நடைமுறையாக இருந்தது. மதவெறி கொண்டவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெறவில்லை என்ற காரணத்தால் அக்காலத்தில் கிறிஸ்துவின் திருச்சபை இந்த முறையில் அவர்களை ஏற்றுக்கொண்டு அவர்களை ஆதரித்த துரோகிகளால் நிரம்பியிருந்தது என்பதை இது தெளிவுபடுத்துகிறது. துரோகக் குற்றச்சாட்டை எதிர்த்து நம்மை தற்காத்துக் கொள்ள நாம் ஒன்று சேர வேண்டும் என்று நான் பரிந்துரைக்கிறேன், அதை அவர்களால் மறுக்க முடியாது. புத்தகங்களை மீளக் கையளித்ததாகக் கூறப்படும் அந்தக் குறிப்பிட்ட குற்றச் சாட்டையும் பரிசீலனை செய்வோம். அதை அவர்களால் நிரூபிக்க முடியாது. நாம் ஏற்கனவே குற்றவாளிகள் எனக் கூறப்பட்டதைப் போல இதைப் பற்றியும் விவாதிப்போம். நம் மூதாதையர்கள் புனித நூல்களை நிராகரித்தார்கள் என்று கூறி, அவர்கள் மீது சுமத்தப்பட்ட துரோகக் குற்றச்சாட்டை, அவ்வாறு குற்றம் சாட்டுவோருக்கு நாம் ஒன்றாக பதிலளிப்போம். நம் முன்னோர்கள் தங்கள் அறிவை விட்டு விலகிவிட்டதால் நாம் அனைவரும் தொலைந்து போனோம், அது அவர்களை நம்மிடமிருந்து பிரித்தது. நம் முன்னோர்களின் இந்த துரோகத்தால், நாமும் அவர்களும் இழப்பின் நிலையில் இருக்கிறோம். ஆனால் அவர்கள் உயிருடன் இருப்பதாகச் சொல்வதால், அந்தத் துரோகம் தங்களை எந்த வகையிலும் பாதிக்காது என்று அவர்கள் கருதுகிறார்கள், எனவே புத்தகங்களை மீளக் கையளித்தபடியால் நாங்களும் பாதிக்கப்படுவதில்லை. மேலும், அவர்களின் கூற்றுப்படி, துரோகம் மறுக்க முடியாதது என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும், ஆனால் நாங்கள் உடன்படவில்லை. துரோகக் குற்றச்சாட்டில் முதல் குற்றச்சாட்டில் எந்த உண்மையும் இல்லை என்று நாங்கள் நினைக்கிறோம், ஏனெனில் மதவெறியர்களும் கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தைப் பெற முடியும் என்று நாங்கள் நம்புகிறோம். புத்தகங்களை மீளக் கையளித்தல் பற்றிய இரண்டாவது குற்றச்சாட்டிலும் எந்த உண்மையும் இல்லை, ஏனெனில் அவர்கள்தான் அதற்காகத் தண்டிக்கப்பட்டார்கள். பிரிவினை என்ற கடுமையான பாவத்தின் காரணமாக அவர்கள் தங்களைப் பிரித்துக் கொள்ள எந்த காரணமும் இல்லை. நம் முன்னோர்கள் புத்தகங்களை தவறாக நிராகரித்திருக்கவில்லை என்றால், நாம் அவர்களைக் குற்றம் சொல்ல வேண்டியதில்லை. ஆனால் அவர்கள் அந்தப் பாவத்தைச் செய்திருந்தால், சிலர் கூறுவது போல், மற்றைய துரோகிகளின் பாவங்கள் நம்மையோ அல்லது அவர்களையோ பாதிப்பது போல, நம்மைப் பாதிக்காது. ஆகவே, நம் முன்னோர்களின் தவறுகளுக்கு நம்மைக் குறை கூற முடியாது என்பதால், அவர்களின் சொந்தப் பிரிவினைகள் காரணமாக அவர்கள் மீது சுமத்தப்படும் குற்றச்சாட்டுகள் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளன என்பது தெளிவாகிறது.

அத்தியாயம் 3

4. சிசிலிப்பாவைச் சேர்ந்த சட்டியஸ் (Satius of Sicilibba ) தனது கருத்தை இவ்வாறு முன்வைக்கிறார்: “திருச்சபைக்கு எதிராகச் செயல்படுபவர்கள் ஞானஸ்நானத்தின் மூலம் அவர்களது பாவங்கள் மன்னிக்கப்படுமானால், அவர்கள் திருச்சபையில் இணைவதில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை. நடுத்தீர்வை  நாளில் மக்கள் தங்கள் பாவங்களுக்காக தீர்ப்பிடப் படுவதால், கிறிஸ்துவின் நியாயத்தீர்ப்பில் மதவெறியாளர்களின் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டிருந்தால் அதுகுறித்து அவர்கள் பயப்படத் தேவையில்லை. இது நம்முடைய சொந்த அபிப்பிராயமாகக் கூட இருந்திருக்கலாம், ஆனால் அதை எழுதியவர் அது எவ்வாறு சொல்லப்பட்டிருந்தது என்பதில் கவனமாக இருந்திருக்க வேண்டும். வெவ்வேறு நம்பிக்கைகளைக் கொண்டவர்கள் கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தைப் பெற முடியும், ஆனால் அவர்களின் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட முடியாது என்று நான் நம்புவது போலவே, அதை ஒப்புக்கொள்வதில் வசதியாக இருக்கும் வகையில் இது கூறப்பட்டுள்ளது என்பதையும் இங்கே ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும். மதவெறியாளர்கள் ஞானஸ்நானம் பெறலாம் அல்லது ஞானஸ்நானம் கொடுக்கலாம் என்று அவர் கூறவில்லை. அதற்கு பதிலாக, அவர்கள் தங்கள் சொந்த ஞானஸ்நானத்தின் மூலம் தங்கள் பாவங்களுக்கு மன்னிப்பு பெற்றால், அவர்கள் திருச்சபைக்குள் வருவதற்கு எந்த காரணமும் இல்லை என்றே அவர் கூறுகிறார். திருச்சபைக்குள் சிப்ரியனை அறிந்தவர்கள், உண்மையில் அதைச் செய்யாமல் உலகத்தைத் துறப்பது போல் நடிப்பவர்கள் என்று நாம் கருதினால், அதே அறிக்கையை உண்மை என்றே நாம் கூறலாம். பாவத்தை விட்டு மனம் திருந்துவது போல் பாசாங்கு செய்பவர்கள் ஞானஸ்நானத்தின் போது தங்கள் பாவங்களுக்கு மன்னிப்புப் பெற்றால், பின்னர் அவர்கள் உண்மையான மாற்றத்தில் எவ்வித அர்த்தமும் இல்லை. மக்கள் தங்கள் பாவங்களுக்காக நடுத்தீர்வை நாளில் தண்டிக்கப்படுவதால், தங்கள் கடந்துவந்த வழிகளை விட்டுவிடுவது பற்றி மட்டுமே பேசுபவர்கள், ஆனால் உண்மையில் அதைச் செய்யாதவர்கள், கிறிஸ்துவின் நடுத்தீர்வையின் போது மன்னிப்பைப் பெறுவார்களானால், அவர்கள் அதையிட்டு கவலைப்படவேண்டியதில்லை. ஆனால் வார்த்தைகளைச் சேர்ப்பதன் மூலம் உருவாகும் சில சூழல்களால் மட்டுமே இந்த பகுத்தறிவு முழுமையடைகிறது. மனிதர்கள் கிறிஸ்துவின் நடுத்தீர்வைக்குப் பயப்பட வேண்டும் என்பதோடு, சத்தியத்தை ஏற்றுக்கொள்ளத் தங்கள் மனங்களில் விரைவான மாற்றத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும். அவர்கள் இதைச் செய்யும் பட்சத்தில், மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டிய அவசியமில்லை. அவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெறலாம் அதன்மூலம் அவர்களின் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படாமல் போகலாம், அல்லது ஏற்கனவே மன்னிக்கப்பட்ட பாவங்களை விரைவாக ஏற்றுக்கொள்ளுதல் சாத்தியப்படலாம். இந்தக்கூற்று மதவெறியாளர்களுக்கும் பொருந்தும்.

அத்தியாயம் 4

6. கோர் என்ற இடத்தைச் சேர்ந்த விக்டர் (Victor of Gor) கூறும்போது, “ஞானஸ்நானம் பெறாமல் மதவெறி கொண்டவர்களை திருச்சபையின் ஐக்கியத்தில் பங்கேற்க அனுமதிப்பவர் இரண்டு தவறுகளைச் செய்கிறார். முதலாவதாக, அவர்கள் மதவெறி கொண்டவர்களைத் தூய்மைப்படுத்துவதில்லை, இரண்டாவதாக, அவர்கள் கிறிஸ்தவர்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்கிறவர்களாயிருக்கிறார்கள்” என்கிறார்.

7. இவரது கருத்துக்கு எமது பதில் பின்வருமாறு: எகிப்து தேசம் என்பது ஒரு மோட்சமாக இல்லாவிட்டாலும், மோட்சத்தின் தண்ணீர் எகிப்தில் எவ்வாறு கிடைத்தது என்பது போல, திருச்சபையின் பகுதியாக இல்லாதவர்களிடையேயும் ஞானஸ்நானத்தை நாம் காணலாம். மதவெறியர்கள் முதலில் ஞானஸ்நானம் பெறாமல் எங்களுடன் சேர நாங்கள் அனுமதிக்கவில்லை. அவர்கள் தங்கள் வழிகளை மாற்றிக் கொண்டு எங்களிடம் வந்தபோது, ​​நாம் அவர்களின் பாவங்களை அல்ல, கிறிஸ்துவின் சடங்குகளையே ஏற்றுக்கொண்டோம். அவர்களின் பாவ மன்னிப்பு குறித்து நாம் முன்பு சொன்னதையே மீண்டும் சொல்கிறோம். தனது தீர்ப்பின் முடிவில், மதவெறியர்கள் தங்கள் மீது படிந்திருக்கும் கறைகளை சுத்தப்படுத்தாமல் இருப்பது மற்றும் கிறிஸ்தவர்களை அசுத்தமாக்குவது ஆகிய இரண்டு தவறுகளைச் செய்ததாக அவர் கூறுகிறார். தனது சகாக்களுடன் சேர்ந்து சிப்ரியன் கூட இந்த யோசனையை கடுமையாக மறுப்பதில் தீவிரம் காட்டினார். அவர்கள் வெவ்வேறு நம்பிக்கைகளைக் கொண்டிருந்தாலும் கூட, சமாதானப் பிணைப்பின் காரணமாக, அத்தகைய மனிதர்களுடன் ஒற்றுமை கொள்வதே சரியானது என்று அவர் கூறினார். “நான் யாரையும் தீர்ப்பிடவோ அல்லது வித்தியாசமான கருத்தைக் கொண்டிருப்பதால், அவர்கள் மீண்டும் இணைத்துக்கொள்ளப்படுவதைத் தடுக்கவோ மாட்டேன்.” ஞானஸ்நானம் பெறாதவர்களை அனுமதிப்பது திருச்சபையை அசுத்தமாக்குகிறது என்றால், முழு திருச்சபையும் அசுத்தமானது, ஏனெனில் இது முன்பு பல முறை நடந்துள்ளது என்று மேலும் கூறுகிறார். நம் முன்னோர்கள் செய்ததற்கு நம்மை சிலர் குறை கூறுவது போல, எல்லோரும் ஒற்றுமையைப் பகிர்ந்து கொள்பவர்களாக மாறினால், அனைவரும் மதவெறியர்களாகக் கருதப்படுவார்கள். இந்தக் கருத்து அறிவீனமானது என்று யாராவது நினைத்தால், விக்டர் சொல்வது போல், ஞானஸ்நானம் இல்லாமல் மதவெறி கொண்டவர்களை திருச்சபையின் ஐக்கியத்துக்குள் சேர அனுமதிப்பது அவர்களுக்கு உதவாது என்பது மட்டுமல்லாமல், கிறிஸ்தவர்களுக்கும் தீங்கு விளைவிக்கும் என்று சொல்வதும் தவறான ஒரு கண்ணோட்டமே. இது உண்மையாக இருந்தால், அந்த மக்கள் ஞானஸ்நானம் இல்லாமல் அனுமதிக்கப்படவில்லை; ஏனெனில் அவர்கள் கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தைப் பெற்றார்கள், அது மதவெறியாளர்களால்  வழங்கப்பட்டிருந்தாலும் கூட, அதே மக்கள் அங்கீகரித்த ஒரு நடைமுறையின் அடிப்படையில் ஞானஸ்நானம் பெற்றுக்கொண்டவர்களாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டனர். இன்றும் அதே வழியில் இப்படியானவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறார்கள்.

அத்தியாயம் 5

8. உட்டிகாவைச் சேர்ந்த ஆரேலியஸ் (Aurelius of Utica) என்பவர், “மற்ற மனிதர்களின் பாவங்களுக்கு நாம் பங்காளிகளாக இருக்கக் கூடாது என்று பொருள்படும்படியாக அப்போஸ்தலன் “எவர் மீதும் கைகள் வைக்கும் முன்பு எச்சரிக்கையோடு யோசிக்கவும். மற்றவர்கள் செய்யும் பாவங்களில் பங்குகொள்ள வேண்டாம். உங்களை சுத்தம் உள்ளவர்களாகக் காத்துக்கொள்ளுங்கள்” என்று 1 தீமோத்தேயு 5:22 இல் கூறியுள்ளதற்கிணங்க, திருச்சபையின் ஞானஸ்நானம் இல்லாமல் யாராவது மதவெறியர்களுடன் இணைந்தால், அவர்களும் அந்தப் பாவங்களில் பங்கு கொள்கிறார்கள். எனவே, மதவெறியர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று நான் நம்புகிறேன், இதனால் அவர்கள் தங்கள் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டு சமூகத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவார்கள்” என்கிறார்.

9. இதோ அவரது கேள்விக்கான பதில்; சிப்ரியனும் அந்த ஆயர்களும் மற்ற மனிதர்களின் பாவங்களில் பங்காளிகளாக இருந்த காரணத்தால், அவர்கள் அத்தகைய மனிதர்களுடன் ஒற்றுமையில் இருந்தனர். அதே நேரத்தில் வேறுபட்ட கருத்தைக் கொண்டிருந்த எவரையும் ஐக்கியத்தின் உரிமையிலிருந்து நீக்கவில்லை. அப்படியானால் திருச்சபை என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறது? தீர்ப்பு என்பது மற்ற பாவிகளுக்கும் பொருந்தும் என்பதால், மதவெறியாளர்களை நாம் புறக்கணித்தல் ஆகாது. சிப்ரியன் திருச்சபையில் பாவிகளைக் கண்டு அவர்களுக்கு எதிராக வாதிட்டபோதும், அவர் அவர்களை ஏற்றுக்கொண்டார். இப்படியான பாவங்கள் இருந்தபோதிலும் திருச்சபை அதிலிருந்து மீண்டு வந்துள்ளது என்று நாம் நம்பினால், அப்போஸ்தலன் எச்சரிக்கும் மற்றவர்களின் பாவங்களில் பங்குகொள்வது, அவர்களுடன் உடன்படுவதற்கு ஒப்பானதாகும். விசுவாசத்தை விட்டு விலகிச் சென்றவர்கள் தங்கள் பாவங்களுக்காக மன்னிப்புப் பெற மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும். பொறாமை கொண்டவர்களும் தவறாக வழிநடத்தப்பட்டவர்களும் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெறுவது போல இதுவும் ஒன்று. அவர்கள் உலகத்திலிருந்து விலகிச் சென்றதாகச் சொல்லியிருக்கலாம், ஆனால் அவர்களின் செயல்கள் அதைக் காட்டவில்லை. எனவே, அவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற்றார்கள், ஆனால் உண்மையிலேயே தங்கள் பாவங்களுக்கு மன்னிப்புப் பெறவில்லை. மத்தேயு 6:15 இல் கர்த்தர் சொல்வது போல், “நீங்கள் மற்றவர்களை மன்னிக்காவிட்டால், உங்கள் பிதா உங்களை மன்னிக்க மாட்டார்” என்பதை இங்கே மேற்கோள் காட்டுவது சிறந்ததாகும்.

அத்தியாயம் 6

10. ஜெர்மானிசியானாவைச் சேர்ந்த லாம்பஸ் (Lambus of Germaniciana), “மதவெறியர்களின் ஞானஸ்நானத்தை அங்கீகரிப்பவர்கள் நம்முடைய ஞானஸ்நானத்தை நிராகரிக்கிறார்கள். எனவே அவர்கள் சுத்திகரிக்கப் பட்டவர்கள் என்று நான் கூறமாட்டேன், அதேவேளை, திருச்சபைக்கு வெளியே தீட்டுப்படுத்தப்பட்டவர்கள் என்றும் நான் கூறமாட்டேன். ஆகையால், அவர்கள் திருச்சபைக்குள் மீண்டும் வருவதனால் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று நான் கூறுகிறேன்” என்கிறார்.

11. இவரது கூற்றுக்கான எமது பதில் வருமாறு; எங்கள் குலுவைச் சேர்ந்த எவரும் மதவெறியர்களின் ஞானஸ்நானத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை, கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தை மாத்திரமே நாம் ஏற்றுக்கொள்கிறோம். அப்படியான ஞானஸ்நானம் திருச்சபைக்குள் உள்ள மற்ற பாவமுள்ள மக்களிடையே காணப்படலாம். திருச்சபைக்கு வெளியே ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள் உண்மையிலேயே சுத்திகரிக்கப்படாமல், அசுத்தமாகவே இருந்தால், திருச்சபையின் அஸ்திவாரத்திற்கு வெளியே ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்களும் உண்மையிலேயே மாசுபட்டவர்களாய் இருக்கின்றனர். கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு அவற்றைப் பின்பற்றாத எவரும் இந்த அஸ்திவாரத்திற்கு வெளியே இருப்பவர்களாகக் கருதப்படுவர். அவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற்றாலும், அவர்கள் தங்கள் பாவங்களில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டாலும், உண்மையான மாற்றத்துக்கு உள்ளாகவில்லை என்றாலும், இந்தத் தன்மையானது மதவெறியர்களுக்கும் பொருந்தும்.

அத்தியாயம் 7

12. ருகுமாவைச் சேர்ந்த லூசியானஸ் (Lucianus of Rucuma) என்பவர், “தேவன் வெளிச்சத்தைப் பார்த்தார். அது நல்லதென்று அறிந்துகொண்டார். பிறகு தேவன் வெளிச்சத்தையும் இருளையும் வெவ்வேறாகப் பிரித்தார்” (ஆதியாகமம் 1:4) ஆகவே இருளும் ஒளியும் ஒன்றுதான் என்று கூறமுடியாததைப் போல,  நமக்கும் மதவெறியர்களுக்கும் இடையே ஏதாவது பொதுவான ஒற்றுமை இருக்க முடியுமா? எனவே மதவெறியர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று நான் என் தீர்ப்பை வழங்குகிறேன்” என்கிறார்.

13. அவருக்கு நாம் தரும் பதில் இதுதான்:

ஒளியும் இருளும் தங்களுக்குள் பொதுவான ஒற்றுமையைக் கொண்டிருக்க முடியாது என்பதுபோல, நீதிமான்களுக்கும் அநீதியாளர்களுக்கும் இடையே ஏதேனும் ஒற்றுமை இருக்க முடியுமா? எனவே, அவர் தனது தீர்ப்பைக் கூறட்டும்: சிப்ரியனால் திருச்சபைக்குள் சவாலுக்கு உட்படுத்தப்பட்ட அநீதியாளர்கள் என்று கருதப்படுபவர்கள் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டுமா? அல்லது உலகத்தைத் துறப்பதாக வாயால் மட்டும் பேசுபவர்கள் ஆனால் அதன்படி நடவாதவர்கள் அநீதியாளர்கள் அல்ல என்று எவராவது கூற முடியுமா?

அத்தியாயம் 8

14. லூபர்சியானாவைச் சேர்ந்த பெலஜியானஸ் (Pelagianus of Luperciana) தனது கருத்தை இவ்வாறு தெரிவிக்கிறார்; “கர்த்தர் கடவுள் அல்லது பாகால் என்பவர் கடவுள் என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. அதுபோல திருச்சபை என்பது திருச்சபைதான், மதங்களுக்கு எதிரான கொள்கை ஒருபோதும் திருச்சபை ஆவதில்லை. அப்படியானால், மதங்களுக்கு எதிரான கொள்கைகளை ஆதரிப்பவர்கள் மத்தியில் திருச்சபையின் ஞானஸ்நானம் எப்படி சாத்தியமாகும்?” என்று கேட்கிறார்.

15. நாம் அவருக்கு இந்த வழியில் பதிலளிக்கலாம்: உச்சம் என்பது உண்மையிலேயே மோட்சம் தான், அதேவேளை, எகிப்து தேசமும் மோட்சம் என்று கருத்தப்பட்டது. அப்படியானால், மோட்சத்தின் நீர் எகிப்துக்குள் எவ்வாறு ஊற்றடுத்து ஓட முடியும்? மோட்சத்திலிருந்து பாய்வதன் காரணமாக தண்ணீர் எகிப்துவரை வியாபித்துள்ளது என்று சிலர் வாதிடலாம். இதேபோல், மதவெறிக் கொள்கையைப் பின்பற்றுவோரிடமும் ஞானஸ்நானம் இருக்கலாம். மேலும், நாங்கள் வலியுறுத்துவது என்னவெனில், பாறை என்பது திருச்சபையைக் குறிக்கிறது. மணல் என்பதை நாம் திருச்சபை அல்ல என்று கூறுவதால், கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அதன்படி செயல்படத் தவறி, மணலின் மேல் வீட்டைக் கட்டுபவர்களிடையே ஞானஸ்நானம் எப்படி இருக்க முடியும்? மத்தேயு 7:24-27 இல் ,“என் போதனைகளைக் கேட்டு அதன்படி நடக்கிற எவனும் புத்தியுள்ளவன் ஆவான். புத்தியுள்ள மனிதன் தன் வீட்டைப் பாறையின் மீது கட்டினான். கனமழை பெய்து வெள்ளம் பெருக்கெடுத்தது. காற்று வீசி வீட்டைத் தாக்கியது. பாறையின் மேல் கட்டப்பட்டதால் அந்த வீடு இடிந்து விழவில்லை. அதேவேளை, என் போதனைகளைக் கேட்டுவிட்டு அதன்படி நடக்காதவர்கள் புத்தியற்ற மனிதனைப் போன்றவர்கள். புத்தியற்ற மனிதன் மணல் மீது தன் வீட்டைக் கட்டினான். கனமழை பெய்து வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து பெருங்காற்று வீசி வீட்டைத்தாக்கியதும் பலத்த ஓசையுடன் வீடு இடிந்து விழுந்தது” என்று கூறப்பட்டுள்ளதை பார்க்கும்போது, மதவெறியர்கள் மத்தியில் இருப்பது போலவே விசுவாசம் அற்றவர்களிடையேயும் இது உண்மையில் காணப்படுகிறது.

அத்தியாயம் 9

16. மிடிலாவைச் சேர்ந்த ஜேடர் (Jader of Midila) கூறுகையில், “கத்தோலிக்க திருச்சபையில் ஒரே ஒரு ஞானஸ்நானம் மட்டுமே உள்ளது என்பதை நாங்கள் அறிவோம். எனவே ஒரு மதவெறியர் ஞானஸ்நானம் பெற்றிராவிட்டால் அவரை நாம் அனுமதிக்கக்கூடாது. அப்படி இல்லையெனில் அவர் கத்தோலிக்க திருச்சபைக்கு வெளியே ஞானஸ்நானம் பெற்றதாக நினைக்கவும் கூடாது” என்கிறார்.

17. அவருக்கு எங்கள் பதில் என்னவென்றால், பாறைக்கு வெளியே, அதாவது திருச்சபைக்கு உள்ளே இருக்கும் அநீதி வழி செல்லும் மக்களைப் பற்றி இவ்வாறு கூறப்பட்டால், அது நிச்சயமாக பொய்யாக இருக்கும் என்பதே எங்கள் பதில். இது மதவெறியர்களுக்கும் பொருந்தும்.

அத்தியாயம் 10

18. அதேபோல், மரசானாவைச் சேர்ந்த பீலிக்ஸ் (Felix of Marazana) என்ற மற்றுமொருவர், “ஒரே கர்த்தரும், ஒரே விசுவாசமும், ஒரே ஞானஸ்நானமும் தான் உள்ளன” என்ற எபேசியர் 4:5 இல் கூறப்பட்டபடி, ஒரே விசுவாசம், ஒரே ஞானஸ்நானம், அதுவும், கத்தோலிக்க திருச்சபைக்கு மட்டுமே ஞானஸ்நானம் கொடுக்கும் அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது” என்று தனது வாதத்தை முன்வைக்கிறார்.

19. இன்னொருவர் பின்வருமாறு சொன்னால் என்ன செய்வது? அதாவது, ஒரே விசுவாசமும் ஒரே ஞானஸ்நானமும் உள்ளது, ஆனால் அது நீதிமான்களுக்கு மட்டுமே ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது, அவர்களுக்கு மட்டுமே ஞானஸ்நானம் கொடுக்க அதிகாரம் உள்ளது? இந்தக் கூற்றுகளை சவாலுக்கு உட்படுத்த  முடியும் என்றால், பீலிக்ஸின் தீர்ப்பையும் சவாலுக்கு உட்படுத்த முடியும். ஞானஸ்நானத்தின் போது அநீதியானவர்கள் மற்றும் தங்கள் மனங்களில் மாற்றத்தை அனுபவிக்காமல் இருப்பவர்கள் – தங்கள் வார்த்தைகளால் உலகத்தைத் துறப்பதாக வெறுமனே கூறுபவர்கள், ஆனால் தங்கள் செயல்களால் அதை செய்யாதவர்கள் – உண்மையிலேயே திருச்சபையைச் சேர்ந்தவர்களா? அத்தகைய திருச்சபையை உண்மையிலேயே உறுதியான அடித்தளமாகவோ, தூய புறாவாகவோ அல்லது கறை இல்லாத மணவாட்டியாகவோ கருத முடியுமா என்பதை அவர்கள் சிந்திக்க வேண்டும்.

அத்தியாயம் 11

20. போபாவின் பவுல் (Paul of Bobba) என்ன கேட்கிறார் என்று பார்த்தோமானால், “சிலர் திருச்சபையின் விசுவாசத்திலும் சத்தியத்திலும் நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை என்றால் நான் அதுகுறித்து கவலைப்படவில்லை. “சிலர் விசுவாசிக்கவில்லை என்கிறபோது, அவர்களுடைய நம்பிக்கையின்மை கடவுளின் மீது அவர்கள் கொண்டிருக்கும் விசுவாசத்தை பயனற்றதாக்குகிறதா? இல்லவே இல்லை! கடவுள் என்பது சத்தியம், மற்றைய யாவும் தவறாக இருக்கலாம். சிலர் தேவனுடைய நம்பிக்கைக்கு உரியவர்களாக இல்லை என்பது உண்மையாகும். எனினும் அது தேவனுடைய வாக்குறுதியை மதிப்பற்றதாகச் செய்யாது. உலகில் உள்ள அத்தனை மக்களும் பொய்யராகிப் போனாலும் தேவன் தொடர்ந்து உண்மையுள்ளவராகவே இருப்பார். “நீர் உமது வார்த்தைகளில் நீதியுள்ளவராய் விளங்குவீர். உம்முடைய நியாயம் விசாரிக்கப்படும்போது வெற்றியடைவீர்” என்று ரோமர் 3:3-4 இல் எழுதப்பட்டுள்ளது. ஆனால் கடவுள் உண்மை என்றால், உண்மையான விசுவாசிகள் அல்லாத மக்களிடையே ஞானஸ்நானத்தின் தன்மை எவ்வாறு காணப்படும்?” என்று தனது கேள்வியைத் தொடுக்கிறார்.

21. அவருக்கு நாம் பின்வருமாறு பதிலளிக்கிறோம்: பேராசை கொண்டவர்களுக்கு கடவுள் என்பதன் அர்த்தம் என்ன? ஞானஸ்நானம் அவர்களாலும் வெவ்வேறு நம்பிக்கைகளைக் கொண்டவர்களாலும் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. கடவுளைத் தன் மனதில் கொண்டவர்கள் அவருடைய தேவாலயத்தைப் போன்றவர்கள். “தேவனுடைய ஆலயமானது வெறும் சிலைகளோடு எவ்வாறு ஒன்றித்ததாக இருக்க முடியும்.? நாம் உயிருள்ள தேவன் வாழும் ஆலயங்களைப் போன்றுள்ளோம். “நான் அவர்களோடு வாழ்வேன்; நடப்பேன்; நான் அவர்களது தேவனாக இருப்பேன். அவர்களே எனது மக்களாக இருப்பார்கள்” என்று அப்போஸ்தலரான பவுல் 2 கொரிந்தியர் 6:16 வாயிலாகக் கர்த்தரின் வார்த்தைகளை எமக்குக் கூறுகிறார். ஆகவே, பவுலும் சிப்ரியனும் பேராசை என்பது சிலை வழிபாட்டின் ஒரு வடிவம் என்று நம்புகிறார்கள். தனது சக தலைவர்கள் கொள்ளையர்களாக இருந்தபோதிலும் ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்களாகவே அவர்கள் காணப்பட்டனர். சிப்ரியன் அவர்களுடன் சமாதானத்தையே பேணிவந்தார். தங்கள் துர்ச்செயல்களுக்குப் பிறகும் அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டனர் என்பதையே இது காட்டுகிறது.

அத்தியாயம் 12

22. டியோனீசியானாவின் பொம்போனியஸ் (Pomponius of Dionysiana) என்பவர், “மதவெறியர்கள் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கவோ, பாவமன்னிப்பு வழங்கவோ முடியாது என்பது தெளிவாகிறது. ஏனென்றால் பூமியில் எதையும் அவிழ்க்கவோ கட்டவோ அவர்களுக்கு எந்த அதிகாரமும் கொடுக்கப்படவில்லை” என்று கூறுகிறார்.

23. இவரது கேள்விக்கான பதில் இதோ; இந்த அதிகாரம் கொலைகாரர்களுக்கோ அல்லது மற்றவர்களை வெறுப்பவர்களுக்கோ வழங்கப்படவில்லை. “நீங்கள் மக்களது பாவங்களை மன்னித்தால் அவை மன்னிக்கப்படும். நீங்கள் மக்களது பாவங்களை மன்னிக்காவிட்டால் அவை மன்னிக்கப்படாது” (யோவான் 20:23) என்ற வேதாகமத்தின் வார்த்தைகள் அவர்களிடம் கூறப்படவில்லை. ஆனாலும், அவர்கள் இன்னும் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கிறார்கள், பவுல் அவர்களை அதே ஞானஸ்நான சமூகத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளும் அதேவேளை, சிப்ரியனும் அவர்களை அங்கீகரிக்கிறார்.

அத்தியாயம் 13

24. டினிசாவைச் சேர்ந்த வெனன்ஷியஸ் (Venantius of Tinisa) கூறும்போது, “ஒரு கணவன் வேறொரு நாட்டிற்குச் செல்லும்போது தன் மனைவியைக் கவனித்துக் கொள்ளும்படி தன் நண்பனிடம் கேட்டுக்கொண்டால், அந்த நண்பன் அவளுக்கு தீங்கு விளைவிக்காமல் அவளுடைய கற்பு மற்றும் பரிசுத்தம் யாராலும் கெடுக்கப்படாமல் இருக்கும் வகையில் பாதுகாப்பான். அதேபோல், நம்முடைய கர்த்தராகிய கிறிஸ்து பிதாவுடன் வாசம் செய்யச் சென்றபோது, ​​அவர் தம்முடைய திருச்சபையை நம்மிடம் ஒப்படைத்தார். நாம் அதை தூய்மையாகவும் பாதுகாப்பாகவும் வைத்திருக்கிறோமா, அல்லது அதைக் கெடுக்க அனுமதிக்கிறோமா? கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தை விசுவாசிக்காதவர்களுடன் யாராவது சேரும்போது ​​அவர்கள் திருச்சபையையும் அதன் தூய்மையையும் காட்டிக்கொடுக்கிறார்கள்” என்கிறார்.

25. இதோ எமது பதில்; ஞானஸ்நானம் பெறும்போது மட்டும் ​​கர்த்தரைப் பின்பற்றுகிறோம் என்று  சொல்லி, தங்கள் இதயங்களில் அதை உண்மையில் பின்பற்றாதவர்கள் பற்றி என்ன சொல்ல முடியும்? அவர்கள் பேதலித்த மனதைக் கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்று கூறமுடியுமா? அவர்கள் இன்னும் உலக வாழ்வுடன் இணைந்திருக்க வில்லையா? ஒன்றைச் சொல்லி மற்றொன்றைச் செய்பவர்களாக இருக்கிறார்களா? “உண்போம், குடிப்போம், ஏனென்றால் நாளை நாம் இறந்துவிடுவோம்” போன்ற அறிவீனமான விஷயங்களைச் சொல்லி, தவறான செயல்களை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் அவர்கள் நல்ல நடத்தையைக் கெடுக்கிறார்கள் அல்லவா? 2 கொரிந்தியர் 11:3 இல், “கிறிஸ்துவிடமுள்ள உங்கள் முழு அர்ப்பணிப்பில் இருந்து விலகும்படி உங்கள் மனம் கெடுக்கப்படுமோ என்று அஞ்சுகிறேன். பாம்பின் (சாத்தான்) தந்திர வழிகளின் மூலம் ஏவாள் வஞ்சிக்கப்பட்டதைப்போல உங்களுக்கும் நேரும்” என்று அப்போஸ்தலர் இதுபோன்றவர்களுக்கு எதிராக எச்சரித்தார் அல்லவா? எனவே, கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் இப்படியான மனிதர்களுடன்  பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்டது என்று சிப்ரியன் நம்பினார். அதன் காரணமாக, அவர் கிறிஸ்துவின் மணமகளை விசுவாசமற்றவர்களுக்குக் காட்டிக் கொடுத்தாரா, அல்லது அதற்கு பதிலாக ஒரு விசுவாசமற்ற பெண்ணின் முன்னிலையில் மணமகனின் கழுத்தில் அணிந்திருக்கும் அணிகலனின் அழகை அடையாளம் கண்டுகொண்டு அதை வர்ணித்தாரா?

அத்தியாயம் 14

26. அவுசுவாகாவின் ஐம்னியஸ் (Aymnius of Ausuaga) கூறுகையில், “நாங்கள் ஒரே ஞானஸ்நானத்தையே பெற்றோம், அதையே நாங்கள் வழங்குகிறோம்; ஆனால், திருச்சபையின் விரோதிகளுக்கும் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கும் அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டதாகக் கூறுபவர், இரண்டு ஞானஸ்நானங்களை நிர்வகிக்கிறார்” என்று கூறுகிறார்.

27. எங்கள் பதிலை நாம் இவ்வாறு முன்வைக்கிறோம்: அநீதியாளர்களும் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும் என்று கூறும் அவர் ஏன் இரண்டு ஞானஸ்நானங்களை நடத்தவில்லை? நீதிமான்களும் கெட்டவர்களும் ஒருவரில் இருந்து ஒருவர் வேறுபட்டிருந்தாலும், பவுல் மற்றும் சிப்ரியன் போன்ற நல்லவர்களால் வழங்கப்படும் ஞானஸ்நானம், பவுலை வெறுத்த கெட்டவர்களால் கொடுக்கப்படும் ஞானஸ்நானத்திற்கு எதிரானது அல்ல. இந்த கெட்டவர்கள் மதவெறியர்கள் அல்ல,அப்பாவிக் கத்தோலிக்கர்கள் என்று சிப்ரியன் நம்பினார். அதேவேளை, சிப்ரியன் மிதமான தன்மையைக் கொண்டிருந்தபோதும், அவருடைய சக ஊழியர்கள் பேராசை கொண்டவர்களாக இருந்தனர். இருப்பினும், அவர்களின் ஞானஸ்நானங்கள் ஒன்றுக்கொன்று வேறுபட்டவை அல்ல. யோவான் 1:33 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, ஞானஸ்நானம் கொடுப்பவர் ஒரே ஒருவர் என்பதால் இரண்டு வகையான ஞானஸ்நானங்களும் ஒன்றேயாகும்.

அத்தியாயம் 15

28. விக்டோரியானாவைச் சேர்ந்த சாட்டர்னினஸ் (Saturninus of Victoriana) கூறுகையில், “மதவெறியர்கள் ஞானஸ்நானம் கொடுப்பதால் அவர்கள் சட்டவிரோதமான செயல்களைச் செய்வதில் இருந்து மன்னிக்கப்பட்டு நியாயப்படுத்தப்படுகிறார்கள்; கிறிஸ்து அவர்களை ஏன் தம்முடைய எதிரிகள் என்று அழைத்தார், அல்லது அப்போஸ்தலன் அவர்களை அந்திக்கிறிஸ்துக்கள் என்று அழைத்தார் என்பது எனக்குப் புரியவில்லை” என்று ஒரு சிக்கலான கேள்வியை அவர் முன்னிறுத்துகிறார்.

29. எங்கள் பதில் இதோ; மோசடி செய்பவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்க அதிகாரம் இல்லை என்று நாம் கூறுவது போலவே, மதவெறியர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்க அதிகாரம் இல்லை என்று நாங்கள் கூறுகிறோம். கடவுள் மதவெறியரையும் பாவியையும் நோக்கி, “நீங்கள் ஏன் என் சட்டங்களைப் பற்றிப் பேசுகிறீர்கள் அல்லது எனக்கு வாக்குறுதிகள் அளிக்கிறீர்கள்?” என்று  கேட்கிறார். “நீ ஒரு திருடனைக் கண்டபோது, ​​நீ அவனுடன் உடன்பட்டாய்” என்றும், திருடர்களுக்கு  ஒப்பாக, தந்திரங்களைப் பயன்படுத்தி பண்ணைகளிலிருந்து வஞ்சகத்துடன் கொள்ளைகளில் ஈடுபட்டோர் எவ்வளவு மோசமானவர்கள்? என்று அவர் கேட்கிறார். இருப்பினும், சிப்ரியன் அவர்களுடன் உடன்படவில்லை, ஏனென்றால், கத்தோலிக்க திருச்சபை என்ற தானியம் விளையும்  வயலில் உள்ள கோதுமை அதனுடன் சேர்ந்து வளரும் களைகளுடன் சேர்த்து பிடுங்கி எறியப்பட்டு விடக்கூடாது என்பதற்காக அவர்களைப் பொறுத்துக்கொண்டார். எவ்வாறெனினும், அவர்கள் நிர்வகித்த ஞானஸ்நானம் மற்றைய எந்த ஞானஸ்நானத்தையும் போலவே காணப்பட்டது. ஏனெனில் அது அவர்களிடமிருந்து அல்ல கிறிஸ்துவிடமிருந்து வந்தது என்பதால். அவர்கள் கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தை ஒப்புக்கொண்டாலும், அவர்களின் சட்டவிரோத செயல்களை நியாயப்படுத்தவோ அல்லது பாதுகாக்கவோ முடியாது.  “அவர்களிடம் நான் ‘என்னை விட்டு விலகுங்கள். தவறு செய்தவர்கள் நீங்கள். உங்களை எனக்குத் தெரியாது’ என்று வெளிப்படையாகவே சொல்வேன்” என்ற (மத்தேயு 7:23) வார்த்தைகள் வழியாக கிறிஸ்து அவர்களைத் தம்முடைய எதிரிகள் என்று துல்லியமாகக் குறிப்பிட்டார். இதனால்தான் அவர்கள் அந்துக்கிறிஸ்துக்கள் என்று முத்திரை குத்தப்படுகிறார்கள்; அவர்களின் வாழ்க்கை கிறிஸ்துவுக்கும் அவருடைய போதனைகளுக்கும் எதிரானது, இது மதவெறியர்களுக்கும் பொருந்தக்கூடியது.

அத்தியாயம் 16

30. டுக்கா தேசத்தின் சாட்டர்னினஸ் (Saturninus of Tucca) என்ற மற்றும் ஒருவர் இவ்வாறு கூறுகிறார். “புறஜாதியினர் சிலைகளை வணங்குபவர்களாக இருக்கலாம். ஆனாலும் அவர்கள் உயர்ந்த கடவுள், தந்தை மற்றும் படைப்பாளர் இருப்பதை அங்கீகரித்து ஒப்புக் கொள்கிறார்கள். மார்சியன் கர்த்தருக்கு எதிராகப் பேசுகிறார். அப்படியிருந்தும், சில மனிதர்கள் மார்சியனின் ஞானஸ்நானத்தை அங்கீகரிக்க வெட்கப்படுவதில்லை. கடவுளுக்கு எதிராகச் செல்பவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்காமல், ஞானஸ்நானம் பெறாமல் இருக்கும்போது அவர்களுடன் ஒன்றித்து இருக்க முடிவு  செய்யும்போது, ​​இந்த பாதிரியார்கள் கடவுள் அருளிய குருத்துவத்தை ஆதரிப்பதாக எப்படிச் சொல்ல முடியும்?” என்று வினவுகிறார்.

31. இதுதான் எங்கள் பதில்: உண்மையிலேயே இதுபோன்ற கடுமையான வார்த்தைப்பிரயோகங்கள் மக்களால் பயன்படுத்தப்படும்போது, அங்கே நிலவும் மிதமான தன்மை அவர்கள் இழந்து விடுகின்றனர். அத்தோடு, அவர்களும் அத்தகைய மனிதர்களுடன் ஒற்றுமையைக் கொண்டுள்ளனர் என்பதை கருத்தில் கொள்வதில்லை. “எவரையும் தீர்ப்பிடுவதில்லை அல்லது அவர்களுக்கு வேறுபட்ட கருத்து இருந்தால் அவரை விலக்குவதும் இல்லை.” இருப்பினும், சாட்டர்னினஸ் தனது தீர்ப்பில் ஒரு கருத்தை முன்வைத்துள்ளார். அதை அவர் தனது சொந்த கருத்தாகவே கொள்ள வேண்டும். ஒவ்வொரு நபரிடமும் உள்ள தவறை நாம் சரிசெய்து சரியானதை ஆதரிக்க வேண்டும் என்று அவர் பரிந்துரைக்கிறார். புறஜாதியினர் சிலைகளை வணங்கினாலும், அவர்கள் இன்னும் உயர்ந்த கடவுள், தந்தை மற்றும் படைப்பாளரை அங்கீகரித்து ஒப்புக் கொள்கிறார்கள் என்று அவர் குறிப்பிடுகிறார். புறஜாதியினரான ஒருவர் கடவுளிடம் தான் கடவுளைத் தந்தையாகவும் படைப்பாளராகவும் அங்கீகரித்து ஒப்புக்கொள்கிறார் என்ற உண்மையை அவர் மாற்ற விரும்புவாரா? நான் அப்படி நினைக்கவில்லை. அதற்கு பதிலாக, கடவுள் அந்த நபரின் சிலை வழிபாட்டை சரிசெய்யவே விரும்புவார் என்று கூறமுடியுமா? இல்லை,  அது தவறு, அவர்களிடம் இல்லாத கிறிஸ்துவின் திருவருட்சாதனங்களை அவர்களுக்கு வழங்குவார். அவர் எந்த மோசமான நடத்தையையும் சரிசெய்து, தொலைந்துபோன அனைத்தையும் மீண்டும் வழங்குவார். அதேபோல், ஒரு மார்சியோனிஸ்த (Marcionist) மதவெறியருக்கு, கடவுள் ஞானஸ்நானத்தின் முக்கியத்துவத்தை அங்கீகரித்து, அவரின் தவறான நம்பிக்கைகளை சரிசெய்து, உண்மையான கத்தோலிக்க விசுவாசம் என்னவென்று அவருக்குக் கற்பிப்பார்.

அத்தியாயம் 17

32. சாமாவின் மார்செல்லஸ் (Marcellus of Zama) “பாவங்களை மன்னிப்பதற்காக திருச்சபை கையாளும்  ஒரே வழி ஞானஸ்நானம் மட்டுமே, எனவே எவராவது ஒரு மதவெறியருக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கவில்லை என்றால், அவர்கள் அந்த பாவியின் பாவங்களில் பங்கு கொள்கிறார்கள் என்றே நினைக்கவேண்டியுள்ளது” என்கிறார்.

33. பாவம் செய்யும் ஒருவரிடம் யாராவது பேசினால், அவர்களும் பாவம் செய்கிறார்கள் என்று அர்த்தமா? ஆனால் மற்றவர்களைத் தீர்ப்பிடும்போது அல்லது வேறுபட்ட நம்பிக்கைகளைக் கொண்டவர்களை வெளியேற்றியபோது எல்லோரும் என்ன செய்துகொண்டிருந்தார்கள்? சரி, அப்படியானால் இதில் திருச்சபையின் பங்கு எங்கே இருக்கிறது? கோதுமையோடு சேர்த்து  களைகளும் வேரோடு பிடுங்கப்படாமல் இருக்கவேண்டுமென்ற காரணத்துக்காக, பொறுமையாகவும், பிரச்சினைகளைத் தாங்கவும் தயாராக இருப்பவர்களுக்கு அந்த சவால்கள் வெறும் தடைகள் அல்லவா? முழு சமூகத்திலிருந்தும் தங்களைத் தூர விலக்கி பிரிவினையை ஏற்படுத்தியவர்களிடம், சிப்ரியனின் தீர்ப்பைப் பற்றி எப்படிப் பேச முடியும் என்று நான் கேட்க விரும்புகிறேன். அதே நேரத்தில் அவர்களின் இதயங்களில் சிப்ரியன் காட்டிய பொறுமையைக் காட்ட முடியவில்லை. இருப்பினும், ஞானஸ்நானம் மற்றும் பாவ மன்னிப்பு பற்றிய நமது முந்தைய விவாதத்தைக் குறிப்பிடுவதன் மூலம், ஒருவர் தன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படாவிட்டாலும் கூட எவ்வாறு ஞானஸ்நானம் பெற முடியும் என்பதை தெளிவுபடுத்துவதன் மூலம் மார்செல்லஸுக்கு நாம் பதிலளிக்கலாம்.

அத்தியாயம் 18

34. உலுலியைச் சேர்ந்த ஐரீனியஸ் (Irenæus of Ululi) என்பவர் கூறுகையில், “ஒரு மதவெறியருக்கு அவர் ஏற்கனவே ஞானஸ்நானம் பெற்றதாகக் கூறி, திருச்சபை ஞானஸ்நானம் கொடுக்க விரும்பவில்லை என்றால், இங்கே மதவெறி இன்னும் அதிக முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டுள்ளது என்பதைக் குறிக்கிறது” என்கிறார்.

35. இதற்கான பதில்: அதே கொள்கையின் அடிப்படையில், “திருச்சபை பேராசை கொண்டவருக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கவில்லை என்றால், அவர் ஏற்கனவே ஞானஸ்நானம் பெற்றதாகக் கூறப்படுவதால், இங்கே பேராசை அதிகமாக உள்ளது” என்று கூறலாம். இது பொய் என்றால், மற்றொன்றும் பொய் என்றே கருதவேண்டும்.

அத்தியாயம் 19

36. சிபாலியானாவின் டொனேடஸ் (Donatus of Cibaliana) கூறும் போது,”ஒரு திருச்சபையையும் அதனுடன் தொடர்புடைய ஒரு ஞானஸ்நானத்தையும் நான் அங்கீகரிக்கிறேன். மதவெறியர்களிடையே ஞானஸ்நானத்தின் அருள் இருப்பதாக யாராவது கூறினால், அவர்கள் முதலில் திருச்சபை அவர்களிடையே இருப்பதை நிரூபித்துக் காட்டவேண்டும்” என்கிறார்.

37. இவரது கேள்விக்கு நாங்கள் பதிலளிக்கும் விதம் இதுதான்: ஞானஸ்நானத்தின் கிருபை ஞானஸ்நானத்துடன் ஒத்திருக்கிறது என்று நீங்கள் கூறினால், அதை மதவெறியர்களிடையேயும்  கூடக் காணலாம். இருப்பினும், ஞானஸ்நானம் என்பது கிருபையின் புனிதமாகவோ அல்லது காணக்கூடிய அடையாளமாகவோ இருக்குமானால், கிருபை என்பது பாவங்களை நீக்குவதற்கு என்று மட்டும் வரையறுக்கப்பட்டால், மதவெறியர்களுக்கு ஞானஸ்நானத்தின் மூலம் கிடைக்கக்கூடிய கிருபை கிடைப்பதில்லை. ஒரே நம்பிக்கை இருப்பது போல, ஒரே ஞானஸ்நானமும் ஒரு திருச்சபையும் மட்டுமே உள்ளன. எனவே, நீதிமான்களும் துன்மார்க்கரும் ஒரே நம்பிக்கையைப் பகிர்ந்து கொள்ளாமல் ஒரே ஞானஸ்நானத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ளலாம், ஆனால் ஒருங்கிணைந்த திருச்சபையைச் சேராதவர்கள் எப்போதும் ஒரு பொதுவான ஞானஸ்நானத்தில் பங்கேற்கலாம்.

அத்தியாயம் 20

38. தராசாவைச் சேர்ந்த சொசிமுஸ் (Zozimus of Tharassa) என்பவர், “சத்தியம் வெளிப்படுத்தப்படும்போது, ​​பிழை சத்தியத்திற்கு வழிவிட வேண்டும்; ஏனெனில், முன்பு விருத்தசேதனம் செய்துகொண்ட பேதுரு, சத்தியத்தை அறிவித்தபோது பவுலுக்கு வழிவிட்டு விலகியிருந்தார்” என்கிறார்.

39. அவரது கேள்விக்கான பதில்: இது நமது தீர்ப்பின் வெளிப்பாடாகவும் கருதப்படலாம், மேலும் ஞானஸ்நானம் பற்றிய இந்தக் கேள்வியைப் பொறுத்தவரை இதுவே செய்யப்பட்டுள்ளது. உண்மை இன்னும் தெளிவாக வெளிப்படுத்தப்பட்டவுடன், பொய் உண்மைக்கு வழிவிட்டது, குறிப்பாக இந்த நன்மை பயக்கும் நடைமுறை ஆலோசனைக் குழுவின் அதிகாரத்தால் மேலும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது இதற்கு மேலும் வலுசேர்த்தது. அப்போஸ்தலர்களில் முதன்மையான பேதுரு கூட ஒரு காலத்தில் உண்மைக்கு முரணான கருத்துக்களைக் கொண்டவராக இருந்திருக்கலாம்  என்பதை நினைவில் கொள்வது அவசியம்; இதுவும் உண்மையாக இருக்கக்கூடும் என்று நாங்கள் நம்புகிறோம். மேலும் சிப்ரியனை நாம் உயர்வாக மதிக்கிறோம் என்றாலும், அவர் பேதுருவை விட உயர்ந்த ஸ்தானத்தில் இருக்கிறார் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது, அப்படி ஏற்றுக்கொள்வது முறையல்ல.

அத்தியாயம் 21

40. தெலெப்தேவைச் சேர்ந்த ஜூலியானஸ் (Julianus of Telepte) இவ்வாறு கூறுகிறார், ” யோவான் 3:27 இல் கூறப்பட்டுள்ளது போல, “தேவன் எதை ஒருவனுக்குக் கொடுக்கிறாரோ, அதையே ஒரு மனிதன் பெற்றுக்கொள்ள முடியும்.” ஆகவே, மதபேதங்கள் பரலோகத்திலிருந்து வந்திருக்குமானால், அதற்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கும் அருகதை இருக்கிறது” என்கிறார்.

41. இதற்கு இன்னொருவர் சொல்லும் பதிலை இவர் கேட்கட்டும்: அதாவது, பேராசை பரலோகத்திலிருந்து வந்திருந்தால், அதற்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும். ஆதலால் தான் பேராசைக்காரர்கள் இன்னும் ஞானஸ்நானம் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அப்படிப்பார்த்தால், மதவெறியர்களும் அதைச் செய்ய முடியும் அல்லவா?

அத்தியாயம் 22

42. திமிடா ரீஜியாவைச் சேர்ந்த ஃபாஸ்டஸ் (Faustus of Timida Regia) பின்வருமாறு கூறுகிறார், “மதவெறியர்களை ஆதரிப்பவர்கள் தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக் கொள்ளக்கூடாது. மதவெறியர்களுக்காக திருச்சபையின் ஞானஸ்நானத்தில் தலையிடுவதன் மூலம், அவர்கள் பின்னவர்களை கிறிஸ்தவர்களாக மாற்றுகிறார்கள், அதே நேரத்தில் எமது தலையீட்டின் காரணமாக எங்களை மதவெறியர்கள் என்று முத்திரை குத்துகிறார்கள்” என்கிறார்.

43. ஞானஸ்நானம் பெற்ற பிறகும் தனது சகோதரன் மீது வெறுப்பு கொண்டிருக்கும் ஒருவரின் பாவங்கள் உண்மையிலேயே மன்னிக்கப்படவில்லை என்றும், அந்த வெறுப்பை விட்டுவிட்டவுடன் அவர் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெறக்கூடாது என்றும் யாராவது கூறினால், அப்படிப்பட்டவர் கொலைகாரர்களின் சார்பாக திருச்சபையின் ஞானஸ்நானத்தில் தலையிடுகிறாரா அல்லது கடுமையான பாவங்களைச் செய்தவர்களுக்கு திருச்சபை அளிக்கும் ஞானஸ்நானத்தைக் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்துகிறாரா, அல்லது நம்மைத் தவறு செய்தவர்கள் அல்லது கொலைகாரர்கள் என்று முத்திரை குத்தி அவர்களை சுற்றவாளி என்ற நிலைக்குக் கொண்டுசெல்கிறாரா? எனவே, மதவெறியர்களின் விஷயத்திலும் அவர் அதையே புரிந்து கொள்ளட்டும், என்பதே இவரது கேள்விக்கு எங்கள் பதிலாய் அமைகிறது.

அத்தியாயம் 23

44. ஃபர்னியைச் சேர்ந்த ஜெமினியஸ் (Geminius of Furni) என்பவர் கூறும்போது, “எங்கள் சக ஊழியர்களில் சிலர் தங்களை விட மதவெறி கொண்டவர்களை ஏற்றுக்கொண்டாலும், அவர்களை நமக்கு மேலாக இருத்த முடியாது. எனவே, மதவெறி பின்னணியில் இருந்து எங்களுடன் சேர்பவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கும் எங்கள் முடிவில் நாங்கள் உறுதியாக நிற்கிறோம்” என்கிறார்.

45. இந்த நபர் தனது சகாக்களில் சிலர் தனது சொந்தக் கருத்துக்களிலிருந்து வேறுபட்ட கருத்துக்களைக் கொண்டிருந்தனர் என்பதை வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொள்கிறார். இது அவர்களிடையே ஒற்றுமையின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்கூறுகிறது. ஏனெனில் கடவுள் அவர்களில் ஒருவருக்கு வேறுபட்ட புரிதலை வெளிப்படுத்தும் வரை அவர்கள் எந்தப் பிரிவாலும் பிரிக்க முடியவில்லை. இதுகுறித்து பிலிப்பியர் 3:15 இல், “ஆன்மீகத்தில் வளர்ந்து முழுமை அடைந்துள்ள நாம் அனைவரும் இத்தகைய வழியில் எண்ண வேண்டும். நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத வகையில் மேற்கூறிய விஷயங்களில் ஏதேனும் இருந்தால் தேவன் அதை உங்களுக்குத் தெளிவுபடுத்துவார்” என்று கூறப்பட்டுள்ளதைக் கவனத்தில் கொள்வது சிறந்தது. இருப்பினும், அவருக்கு நாம் அளிக்கும் பதில் என்னவென்றால், அவருடைய சகாக்கள் தங்களை விட மதவெறியர்களை ஆதரிக்கவில்லை; மாறாக, பேராசை கொண்டவர்கள், வஞ்சகர்கள், கொள்ளைக்காரர்கள் மற்றும் கொலை காரர்கள் மத்தியில் கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் அங்கீகரிக்கப்படுவது போலவே, மதவெறியர்களிடமும் இது அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை இவர் விளங்கிக்கொள்ளட்டும்.

அத்தியாயம் 24

46. நோவாவைச் சேர்ந்த ரொகட்டியனஸ் (Rogatianus of Nova) கூறும்போது, “கிறிஸ்துவே திருச்சபையை நிறுவினார், அதே சமயம் மதங்களுக்கு எதிரான கொள்கை சாத்தானிடமிருந்து வருகிறது: சாத்தானின் பிரார்த்தனைக் கூடம் எவ்வாறு கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தைப் பெற முடியும்?” என்று வினவுகிறார்.

47. அவருக்கு நமது பதில் இதுதான்: கிறிஸ்து பாசமுள்ள தேவ தூதரையும் மற்றும் பொறாமை கொண்ட பிசாசையும் உண்டாக்கினார் என்பது குறித்த கேள்வி எழும்போது, பொறாமை கொண்டவர்கள், அதாவது ஏற்கனவே உறுதிசெய்யப்பட்ட சாத்தானை ஆதரிப்பவர்கள் கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தை எக்காரணம் கொண்டும் பெற முடியாது என்பதே.

அத்தியாயம் 25

48. புல்லா தேசத்து தெரபியஸ் (Therapius of Bulla) என்பவர், “ஒரு மனிதன் கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தைத் துறந்து, மதவெறியர்களைப் பின்பற்றத் துணிவானானால், அவனை யூதாஸைப் போல கிறிஸ்துவின் மணமகளுக்கு துரோகியாகக் கருத முடியுமா?” என்று கேட்கிறார்.

49. உண்மையான விசுவாசத்திலிருந்து பிரிந்து, உலகம் முழுவதும் பரவியிருக்கும் கிறிஸ்துவின் பரம்பரையிலிருந்து தங்களைத் தூர விலக்கிக் கொண்டு ஒரு பெரிய தியாகத்தைச் செய்த அனைவருக்கும் எம்மிடமிருந்து ஒரு கடுமையான கண்டனம் காத்திருக்கிறது! சிப்ரியனுக்கு யூதாஸைப் போன்ற துரோகிகளுடன் கறைபடாத விதத்தில் நட்புறவு கொள்ள முடிந்தால், அவர் பாதிக்கப்படுவதில்லை. அதேநேரம், மற்றைய அனைவரும் யூதாஸைப் போல குற்றவாளிகளாக இருப்பார்கள். அவர்கள் குற்றவாளிகள் இல்லையென்றால், முந்தையவர்களின் தவறுகள், அவர்கள் அதே விஷயங்களை நம்பினாலும், பின்னர் வருபவர்களுக்கு அது பொருந்தாது. எனவே, துரோகிகளுக்காக அவர்கள் ஏன் நம்மைக் குறை கூறுகிறார்கள். அத்தோடு, சிப்ரியனும் அவரது சகாக்களும் நட்புறவு கொண்டிருந்த யூதாஸைப் புறக்கணித்து, அவர்கள் நிரூபிக்கத் தவறிய குற்றச்சாட்டை அவர்கள் ஏன் விமர்சிக்கிறார்கள்? இப்படியானவர்கள் தங்கள் சபை குறித்து பெருமை பேசுவது வழக்கம்! அதேவேளை, கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தை ஏற்றுக்கொள்பவர்கள், அவர்கள் மதவெறியர்களாக இருந்தாலும் கூட, அந்த ஞானஸ்நானத்தைக் காட்டிக் கொடுக்க மாட்டார்கள் என்று நாங்கள் உறுதிப்படக் கூறுகிறோம். இருப்பினும், இந்த சபையின் கட்டளைகளின் அடிப்படையில் நாம் என்ன நம்பிக்கைகளைக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதை அவர்கள் நமக்கு ஆணையிடுவதாகக் கூறுவதால், அவர்கள் முதலில் அதனுடன் உடன்பட வேண்டும். மதவெறி கொண்டவர்கள், மதவெறியில் ஞானஸ்நானம் பெற்றாலும், மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெறக்கூடாது என்று நம்புபவர்கள் எவ்வாறு துரோகி யூதாஸுடன் ஒப்பிடப்படுகிறார்கள் என்பதை இந்த உரை விவாதிக்கிறது. இருப்பினும், சிப்ரியன் அவர்களுடன் ஒற்றுமைக்கு எப்போதுமே தயாராக இருந்தார். ‘நான் எவரையும் தீர்ப்பிடுவதில்லை, மாறுபட்ட நம்பிக்கை காரணமாக ஒருவர் கொண்டிருக்கும் ஒற்றுமைக்கான உரிமையை தட்டிப்பறிப்பதும் இல்லை’ என்று கூறுகிறார். கடந்த காலத்தில் ஞானஸ்நானம் பெறாமல் திருச்சபையில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவர்கள் இருந்தனர் என்பதையும் அவர் ஒப்புக்கொள்கிறார். இந்த சபையின் உறுப்பினர்களால் மீண்டும் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட ஒரு நடைமுறை தான் இது. எனவே, தெரபியஸ் கூறியது போல், இதைச் செய்பவர் “கிறிஸ்துவின் மணமகளுக்கு யூதாஸ் போன்றவன் என்று சொல்லலாம்.” நற்செய்தியில் யூதாஸ் ஒரு துரோகியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருப்பதால், அத்தகைய தீர்ப்புகளை வழங்கியவர்கள் துரோகிகளுடன் ஒற்றுமையாக இருந்தனர் என்று நற்செய்தி மேலும் கூறுகிறது. அந்த தீர்ப்புகளை வழங்குவதற்கு முன்பு, அவர்களும் அந்த நேரத்தில் திருச்சபையால் கடைப்பிடிக்கப்பட்ட பழக்கவழக்கங்கள் காரணமாக துரோகிகளாக மாறி இருந்தனர். எனவே, அந்த ஒற்றுமையின் ஒரு பகுதியாக இருக்கும் நாமும் அவர்களைப் போன்ற  துரோகிகள் தான். இருப்பினும், எங்கள் நிலைப்பாட்டை இரண்டு வழிகளில் நியாயப்படுத்த முயல்கிறோம். முதலாவதாக, சிப்ரியன் தனது தொடக்க உரையில் குறிப்பிட்டது போல அந்தத் தீர்ப்பை வெளியிட்ட இந்த பேரவையின் முடிவுகளுடன் நாங்கள் உடன்படவில்லை, இரண்டாவதாக, கோதுமையிலிருந்து அதன் பதர் இறுதியாகப் பிரிக்கப்படும் வரை, தீய மனம் கொண்டோர் கத்தோலிக்க ஒற்றுமைக்குள் இருக்கும் நல்லவர்களுக்குத் தீங்கிழைக்க மாட்டார்கள் என்று  நம்புகிறோம். இருப்பினும், நமது விரோதிகள் இந்த சபையின் தீர்ப்புகளின் கீழ் அடைக்கலம் தேடும் அதே வேளை, நீதிமான்கள் துன்மார்க்கருடன் இணைந்ததால் துன்பப்படுகிறார்கள் என்று வாதிடுகின்றனர். இது அவர்களின் சந்ததியினரான ஆரம்பகால கிறிஸ்தவர்கள் உண்மையில் துரோகிகள் என்பதை ஒப்புக்கொள்வதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. இது அவர்களின் சொந்த சபையின் முடிவுகளால் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், அவர்களின் முன்னோடிகளின் செயல்கள் தவிர்க்க முடியாமல் அவர்களை நிழலாகத் தொடர்கின்றன; குறிப்பாக அவர்கள் நம் முன்னோர்களின் செயல்களுக்காக நம்மை அடிக்கடி விமர்சிப்பதால் என்று சொல்லலாம்.

அத்தியாயம் 26

50. மெம்பிரேசாவைச் சேர்ந்த மற்றொரு லூசியஸ் (Lucius of Membresa) கூறுகையில், “பாவிகளுக்கு தேவன் செவிக்கொடுப்பதில்லையென்று அறிந்திருக்கிறோம். பக்தியும் கீழ்ப்படிதலும் உள்ள ஒருவனுக்கு தேவன் செவிகொடுப்பார்” என்று யோவான் 9:31 இல் எழுதப்பட்டுள்ளது. அப்படியானால், ஞானஸ்நானத்தின் போது ஒரு பாவியின் குரலை தேவன் எப்படி செவிமடுப்பார் என்று எதிர்பார்க்க முடியும்?”

51. இதற்கு நாங்கள் இவ்வாறு பதிலளிக்கிறோம்: பேராசைக்காரன், திருடன், அநியாய வட்டி வசூலிப்பவன் மற்றும் கொலை பாதகர்கள் ஆகியோருக்கு நாம் எப்படி செவிகொடுக்க முடியும்? அவர்கள் அனைவரும் பாவிகள் அல்லவா? இருந்தபோதும், சிப்ரியன் கத்தோலிக்க திருச்சபைக்குள் அவர்களின் குறைகளைக் கண்டறியும் அதேவேளை, அவர்களின் பிரசன்னத்தையும்  ஏற்றுக்கொள்கிறார்.

அத்தியாயம் 27

52. பஸ்லாசெனியைச் சேர்ந்த மற்றொரு பீலிக்ஸ் (Felix of Buslaceni) என்பவர் பின்வருமாறு கூறுகிறார், “மதவெறி கொண்டவர்களை ஞானஸ்நானம் இல்லாமல் திருச்சபையில் சேர அனுமதிக்கும்போது, ​​பாரம்பரியத்தை விட பகுத்தறிவு மற்றும் உண்மைக்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும்; எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, பகுத்தறிவும் உண்மையும் இயல்பாகவே பாரம்பரியத்தை பின்தள்ளி முன்னுரிமை பெறுகின்றன” என்கிறார்.

53. அவரது கேள்விக்கு எங்கள் பதில்: நீங்கள் உண்மையை வெளிப்படுத்தவில்லை; அதற்கு பதிலாக, நீங்கள் பாரம்பரியத்தின் இருப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறீர்கள். எனவே, உண்மை  மறைக்கப்பட்டு  இருந்தாலும், ஒரு முழுமைபெற்ற பேரவையால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட இந்த மரபை நாம் முறையாகப் பராமரிப்பது புத்திசாலித்தனம்.

அத்தியாயம் 28

54. அபிட்டினியைச் சேர்ந்த சட்டர்னினஸ் (Saturninus of Abitini) என்று அழைக்கப்படும் மற்றொரு நபர், “கிறிஸ்துவின் கிருபையை எவருக்காவது வழங்கும் திறன் அந்துக்கிறிஸ்துவுக்கு இருந்தால், அந்துக்கிறிஸ்துகள் என்றும் குறிப்பிடப்படும் மதவெறியர்களுக்கும் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும்” என்று கூறுகிறார்.

55. ஒரு கொலைகாரன் கிறிஸ்துவின் கிருபையைப் பெற முடியும் என்றால், அவனுடைய சகாக்களால் கொலைகாரர்களாகக் கருதப்படுபவர்களாலும் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியுமா என்று வேறு ஒருவர் வந்து வாதிட்டால் என்ன செய்வது? அது ஒரு சரியான விஷயமாகத் தோன்றலாம், உண்மையில் அவர்கள் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும்; இதேபோல், மதவெறியர்களாலும் அதையே செய்ய முடியும்.

அத்தியாயம் 29

56. அக்யாவின் குயின்டஸ் (Quintus of Aggya) என்பவர், “எதையேனும் தன்னிடம் வைத்திருப்பவர்கள் அதைப் பகிர்ந்து கொள்ளலாம்; ஆனால், மதவெறியர்களிடம் கொடுப்பதற்கு எதுவும் இல்லை என்பது பரவலாக அங்கீகரிக்கப்பட்டிருக்கும் போது அவர்களால் எதைத்தான் கொடுக்கமுடியும்?” என்று கேட்கிறார்.

57. அவருக்கு எங்கள் பதில் இதுதான்: யாராவது தங்களிடம் உள்ள ஒன்றைக் கொடுக்க முடிந்தால், மதவெறியர்கள் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும் என்பது இதன் பொருள். ஏனென்றால், திருச்சபையிலிருந்து பிரிந்த பிறகும், அவர்கள் திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாக இருந்தபோது பெற்ற ஞானஸ்நான சடங்கை அவர்கள் தக்க வைத்துக் கொள்கிறார்கள். அவர்கள் திரும்பி வரும்போது, ​​அவர்கள் அதை மீண்டும் பெறத் தேவையில்லை, ஏனெனில் அவர்கள் தொலைந்து போன காலத்தில் அதை இழக்கவில்லை.

அத்தியாயம் 30

58. மார்செலியானாவைச் சேர்ந்த மற்றொரு ஜூலியனஸ் (Julianus of Marcelliana) என்பவர், “மத்தேயு 6:24 இல் கூறப்பட்டிருப்பதை எந்த மனிதனாலும் ஒரே நேரத்தில் இரண்டு எஜமானர்களுக்குக் கீழ் பணிபுரிய முடியாது. ஏனென்றால், அவன் ஒரு எஜமானை நேசித்து மற்றைய எஜமானை வெறுக்க நேரிடும். அல்லது ஒரு எஜமானின் பேச்சைக் கேட்டும் மற்றைய எஜமானின் பேச்சை மறுக்கவும் நேரிடும். எனவே, நீங்கள் ஒரே நேரத்தில் தேவனுக்கும், பணத்திற்கும் பணிபுரிய முடியாது” என்ற வாசகத்தை மேற்கோள் காட்டி, ஞானஸ்நானம் இதுபோலத்தான், அதாவது, கிறிஸ்தவர் மற்றும் மதவெறி கொண்டவர் போன்ற இரண்டு வெவ்வேறு குழுக்களுக்கும் பொருந்தும்” என்கிறார். 

59. உண்மையில், அது சுயகட்டுப்பாடு உள்ளவர்களுக்கும், பேராசை உள்ளவர்களுக்கும், நிதானமானவர்களுக்கும், குடிபோதையில் இருப்பவர்களுக்கும், கருணை உள்ளம் கொண்டவர்களுக்கும், கொலையாளிக்கும் பயனளிக்க முடிந்தால், ஏன் கிறிஸ்தவர்களுக்கும் மதவெறியர்களுக்கும் சேவை செய்யக்கூடாது? காரணம் என்னவென்றால், அது அவர்களுக்கு உண்மையிலேயே சேவை செய்யாது; மாறாக அது அவர்களால் பயன்படுத்தப்படுகிறது, அவர்களும் அதைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். அதை சரியாகப் பயன்படுத்துவோருக்கு  இரட்சிப்பை வழங்கும் அதேவேளை, தவறாகப் பயன்படுத்துபவர்கள் மீது தீர்ப்பைக் கொண்டுவருகிறது.

அத்தியாயம் 31

60 ஹொரியா செலியேவைச் சேர்ந்த டெனாக்ஸ் (Tenax of Horrea Celiæ) இவ்வாறு கூறுகிறார்: “ஒரே ஞானஸ்நானம்தான், அதுவும் அது திருச்சபையிலிருந்து மாத்திரமே வருகிறது; திருச்சபை இல்லாத இடத்தில் ஞானஸ்நானமும் இருக்க முடியாது” என்று.

61. நாம் அவருக்குக் கொடுக்கும் பதில் இதுவே: அப்படியானால்,  மணல் மட்டுமே இருக்கும் இடத்தில் பாறை எப்படி இருக்க முடியும்? திருச்சபை மணலின் மேல் அல்ல, பாறையின் மேல் தான் கட்டப்பட்டுள்ளது என்பதை இங்கே வலியுறுத்தவேண்டும்.

அத்தியாயம் 32

62. அசுரஸ் என்ற ஊரைச் சேர்ந்த விக்டர் (Victor of Assuras) என்ற மற்றுமொருவர், “ஒரே கடவுள், ஒரே கிறிஸ்து, ஒரே திருச்சபை மற்றும் ஒரே ஞானஸ்நானம் மட்டுமே உண்டு’ என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. அப்படியானால், கடவுள், கிறிஸ்து அல்லது திருச்சபை இல்லாத இடத்தில் ஒருவர் எப்படி ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும்?” என்ற கேள்வியைத் தொடுக்கிறார்.

63. அவருக்கான பதில் இதோ: திருச்சபை என்பது பாறையில் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. அப்படியானபோது, மணலில் கட்டப்பட்டுள்ள திருச்சபையினால் எப்படி ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும்? கடவுள் மற்றும் கிறிஸ்துவுடைய திருச்சபையின் பிரசன்னம் மணலில் இல்லாதபோது, ​​கடவுளும் கிறிஸ்துவும் அங்கே எப்படி இருப்பதாகக் கூற முடியும்?

அத்தியாயம் 33

64. கப்சேவைச் சேர்ந்த டொனாட்டுலஸ் (Donatulus of Capse) என்பவர், “திருச்சபைக்குப் புறத்தே எதையும் பெறாத மதவெறியர்கள், திருச்சபைக்குள் இணைத்துக்கொள்ளப்படும்போது ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்ற கருத்தை நான் எப்போதும் ஆதரித்து வந்துள்ளேன்” என்று கூறுகிறார்.

65. இவரது கருத்துக்கான எங்கள் பதில்: அவர்கள் திருச்சபைக்கு வெளியே எதையும் பெறாமல் இருந்திருக்கலாம், அப்படியே இருந்தாலும் அது இரட்சிப்பையோ சடங்குகளையோ பாதிக்காது. இரட்சிப்பு நீதிவழுவா மனிதருக்கு மட்டுமே உரியது, அதே நேரத்தில் சடங்குகள் நல்லவர்களுக்கும் கெட்டவர்களுக்கும் பொதுவானவையாகவே இருக்கின்றன.

அத்தியாயம் 34

66. ருசிகேட் நகரத்து வெருலஸ் (Verulus of Rusiccade) என்பவர் கூறும்போது, “மதவெறியராக இருக்கும் ஒரு மனிதன் தன்னிடம் இல்லாத எதையும் கொடுக்க முடியாது; அதேநேரம், தன்னிடம் இருந்த அனைத்தையும் இழந்த ஒரு மதரீதியான பிரிவினையாளரைப் பொறுத்தவரை அதன் விளைவு இன்னும் அதிகமாக இருக்கும்” என்கிறார்.

67. அவர்கள் பிரிந்து செல்லும்போது ஞானஸ்நானம் போன்ற சடங்கு மற்றும் திருச்சபையில் இருந்து பெற்றுக்கொண்ட சம்பிரதாயங்களை இழக்காது இன்னும் அதைத் தம்மகத்தே கொண்டுள்ளனர்  என்பதை நாங்கள் நிரூபித்துள்ளோம். அவர்கள் திரும்பி வரும்போது அதை மீண்டும் பெறவேண்டியதில்லை; எனவே, அவர்களிடம் அது இல்லை என்று கருதப்பட்டதால் அதைக் கொடுக்க முடியாது என்று முன்னர் கருதியிருந்தால், அவர்களால் உண்மையில் அதைக் கொடுக்க முடியும் என்பது இப்போது தெளிவாக இருக்க வேண்டும், ஏனெனில் அவர்களும் அதைக் கொண்டிருக்கின்றனர் என்பது தெளிவாகிறது.

அத்தியாயம் 35

68. குய்குலியைச் சேர்ந்த புடென்ஷியானஸ் (Pudentianus of Cuiculi) என்பவர் தனது கருத்தை முன்வைக்கையில், “அன்புள்ள சகோதரர்களே, நான் சமீபத்தில் ஆயர் பதவிக்கு உயர்த்தப்பட்டபோது, என் மூப்பர்களின் முடிவுகளை கேட்க நான் ஆவலாயிருந்தேன். அப்போது நான் தெரிந்து கொண்டதெல்லாம் மதங்களுக்கு எதிரான கொள்கைகளுக்கு எந்த மதிப்பும் இல்லை என்பதுதான். அப்படியும் அவற்றிலிருந்து ஏதேனும் வரக்கூடுமானால், அவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெறுவது நியாயமானது” என்று கூறுகிறார்.

69. முன்பு சென்றவர்களுக்கு நாம் ஏற்கனவே பதிலளித்தது போல, இந்த மனிதன் யாருடைய தீர்ப்புக்காகக் காத்திருந்தானோ, அவர்களுக்கு நாமே பதிலளித்துவிட்டோம் என்பது புரிந்துகொள்ளத்தக்கது.

அத்தியாயம் 36

70. ஹிப்போ டயாரிட்டஸ் என்ற இடத்தைச் சேர்ந்த பீட்டர் (Peter of Hippo Diarrhytus) என்பவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்; “கத்தோலிக்க திருச்சபையில் ஒரே ஒரு ஞானஸ்நானம் மாத்திரமே இருப்பதால், ஒரு மனிதனுக்கு திருச்சபைக்கு வெளியே ஞானஸ்நானம் கொடுக்கவோ பெறவோ முடியாது என்பது தெளிவாகிறது; எனவே, மதங்களுக்கு எதிரான கொள்கையிலோ அல்லது பிரிவினையிலோ மூழ்கியவர்கள் திருச்சபைக்கு வரும்போது ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று நான் என் தீர்ப்பை வழங்குகிறேன்” என்றார்.

71. கத்தோலிக்க திருச்சபையில், ஒரே ஒரு ஞானஸ்நானம் மட்டுமே உள்ளது. யாராவது திருச்சபையை விட்டு வெளியேறினால், அவர்கள் ஒரு புதிய ஞானஸ்நானத்தை உருவாக்குவதில்லை; அது அப்படியே இருக்கும். எனவே, மக்கள் திருச்சபைக்குத் திரும்பும்போது, ​​திருச்சபையை விட்டு வெளியேறிய மற்றவர்களால் ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்களைப் போலவே அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும், ஏனென்றால் அவர்கள் திருச்சபையிலிருந்து தங்களைப் பிரித்துக் கொண்டபோது ஞானஸ்நானத்தை இழக்கவில்லை.

அத்தியாயம் 37

72. அதேபோல், அவுசாஃபாவைச் சேர்ந்த மற்றொரு லூசியஸ் (Lucius of Ausafa) என்பவர் கூறுகையில், “நம் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் பிதாவாகிய ஒரே தேவன், ஒரே கிறிஸ்து, ஒரே நம்பிக்கை, ஒரே ஆவி, ஒரே திருச்சபை என்று அனைத்துமே ஒன்று என்றிருப்பதால், ஞானஸ்நானமும் ஒன்று தான் என்றிருக்கவேண்டும். எனவே, உண்மையான விசுவாசிகள் அல்லாதவர்களால் ஏதாவது செய்யப்பட்டிருந்தால், அதை ரத்து செய்ய வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன். மேலும், இந்த தவறான நம்பிக்கைகளை விட்டு வெளியேறுபவர்கள் உண்மையான திருச்சபையில் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று நான் எண்ணுகிறேன்” என்று கூறுகிறார்.

73. கடவுளுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டு அவற்றைப் பின்பற்றாதவர்கள் தங்கள் தவறிலிருந்து மீண்டு சரியானதைச் செய்யத் தொடங்கும்போது, ​​அதாவது பலவீனமான அடித்தளத்திலிருந்து வலுவான அடித்தளத்திற்கு மாறும்போது, ​​ அதாவது மணலிலிருந்து பாறைக்கு மாறத் தொடங்கும் போது, ​​உண்மையிலேயே ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்களாகக் கருதப்படக்கூடாது என்பது தெளிவாக இருக்கட்டும். இந்த மாற்றம் நிகழவில்லை என்றால், அவர்களின் தவறு அவர்களில் உள்ள நல்ல நடத்தையைப் பாதிக்கவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. இது மதவெறியாளர்களுக்கும் பொருந்தும்: தவறு செய்து பலவீனமான அஸ்திவாரத்தில் இருப்பவர்கள், வலுவான அஸ்திவாரத்தில் இருப்பவர்களைப் போல அதே நம்பிக்கையைக் கொண்டிருக்க மாட்டார்கள். இருப்பினும், இரு குழுக்களும் ஒரு நம்பிக்கையில் இருப்பது போல, ஒரு ஞானஸ்நானத்தை ஏற்றுக்கொள்ள நியமிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

அத்தியாயம் 38

74. குர்கைட்ஸின் பீலிக்ஸ் (Felix of Gurgites) என்பவர், “பரிசுத்த வேதாகமத்தின் போதனைகளின் அடிப்படையில், திருச்சபைக்கு வெளியே மதவெறியர்களால் தவறாக ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள், மீண்டும் திருச்சபையில் சேர விரும்பினால், திருச்சபையின் கொள்கைகளுக்கு அமைவாக முறையான ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று நான் நம்புகிறேன்” என்கிறார்.

75. எங்கள் பதில்: அவர்கள் முன்னர் முறையற்ற முறையில் இழந்த இரட்சிப்பை சரியான முறையில் பெறத் தொடங்கட்டும். அவர்கள் உண்மையான இதயத்துடன் கடவுளிடம் திரும்பும்போது, ​​ஒவ்வொரு நபரும் அதே ஞானஸ்நானத்தின் மூலம் மன்னிப்பைப் பெறுகிறார். அதேவேளை, அவர் கண்டனம் செய்யப்பட்டதைப் போல, அதே ஞானஸ்நானத்தின் கீழ் நீதிமானாவது மட்டுமன்றி, மற்றவர்களை போல, அவர் “உலகத்தை வார்த்தைகளால் மட்டுமே துறந்தார், தனது செயல்களால் அல்ல.”

அத்தியாயம் 39

76. லமாஸ்பாவைச் சேர்ந்த பசில்லஸ் கூறும்போது, “கத்தோலிக்க திருச்சபையில் ஞானஸ்நானம் பெற்றால் மட்டுமே அது இரட்சிப்புக்கு வழிவகுக்கும் என்று நான் நினைக்கிறேன். கத்தோலிக்க திருச்சபைக்கு வெளியே காணப்படும் யாவும் வெறும் பாசாங்குதான்” என்று கூறுகிறார்.

77. “கத்தோலிக்க திருச்சபைக்குள் ஞானஸ்நானம் நிறைவேற்றப்படாவிட்டால் அது இரட்சிப்புக்கு வழிவகுக்காது” என்பது அப்பட்டமான உண்மைதான். கத்தோலிக்க திருச்சபைக்கு வெளியே ஞானஸ்நானம் நிறைவேற்றப்படலாம் என்றாலும், மக்களை இரட்சிக்க அது செயலாற்றுவதில்லை. ஆகவே அது அங்கு இரட்சிப்பைக் கொண்டுவராது. இதேபோல், 2 கொரிந்தியர் 2:15 இல் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, “இரட்சிக்கப்படுகிறவர்களுக்கிடையிலும் கெட்டுப்போவோரிடையேயும் நாங்கள் கிறிஸ்துவின் நறுமணமாக இருக்கிறோம். இதுவே நாங்கள் தேவனுக்குத் தரும் காணிக்கை” என்கிறது. ஆகவே, கிறிஸ்துவின் செய்தி விசுவாசிக்காதவர்களைக் காப்பாற்றாது, ஆனால் இது செய்தியிலேயே எந்தக் குறைபாடு காரணமாக அல்ல. கத்தோலிக்க திருச்சபைக்கு வெளியே உள்ள எதுவும் பாசாந்துத்தனம் மிக்கதே என்று கருதப்படுகிறது. ஆனால் உண்மையிலேயே கத்தோலிக்கமாக இல்லாவிட்டால் மட்டுமே இது பொருந்தும். கிறிஸ்துவின் சபைக்கு வெளியே கிறிஸ்துவின் நாமம் பரந்து விரிந்து இருந்ததைப் போல, கத்தோலிக்க திருச்சபைக்கு வெளியே கத்தோலிக்க விழுமியம் என்ற ஒன்று இருந்திருக்கலாம். மாற்கு 9:38-ல் காட்டப்பட்டுள்ளபடி, யோவான் இயேசுவைப் பார்த்து, “போதகரே, உங்கள் பெயரைப் பயன்படுத்தி ஒருவன் பிசாசைத் துரத்திக் கொண்டிருப்பதை நாங்கள் பார்த்தோம். அவன் நம்மைச் சார்ந்தவன் அல்ல. நம்மவர்களில் ஒருவனும் அல்ல. எனவே அவ்வாறு செய்வதை நிறுத்தச் சொன்னோம்” என்றான்.” அதுபோலத்தான் கத்தோலிக்க திருச்சபைக்குள்ளும் பாசாங்கு செய்பவர்கள் இருக்கக்கூடும். உலகத்தைத் துறப்பதாகக் கூறுபவர்கள் அதைத் தங்கள் செயலில் காட்டவில்லை, இப்படியான பாசாங்கு உண்மையிலேயே கத்தோலிக்க விழுமியங்களை எடுத்துக்கூறுபவை அல்ல. எனவே, திருச்சபைக்குள் கத்தோலிக்கம் அல்லாத விஷயங்கள் இருப்பது போல, வெளியேயும் இருக்கலாம்.

அத்தியாயம் 40

78. கசாஃபலாவின் சல்வியானஸ் (Salvianus of Gazaufala) என்பவர் தனது வாதத்தை இவ்வாறு முன்வைக்கிறார்: “மதவெறியர்களிடம் எதுவும் இல்லை என்று மக்கள் அடிக்கடி கூறுகிறார்கள், எனவே அவர்கள் முன்பு தங்களிடம் இல்லாததைப் பெற எங்களிடம் வருகிறார்கள்” என்கிறார்.

79. அவரது கேள்விக்கு நமது பதில் பின்வருமாறு: இவரது வாதத்தின் அடிப்படையில் பார்த்தால், முதலில் திருச்சபையிடமிருந்து தங்கள் நம்பிக்கைகளைப் பெற்றிருந்தாலும் கூட, மதபேத கொள்கைகளைத் தொடங்கியவர்கள் மதவெறி கொண்டவர்களாகக் கருதப்படுவதில்லை. இருப்பினும், மற்றவர்களை மதவெறி கொண்டவர்களாக மாற்ற வழிவகுத்தவர்கள் தாங்களே மதவெறி கொண்டவர்கள் அல்ல என்று சொல்வது நியாயமற்றதாகத் தெரிகிறது. எனவே, ஒரு மதவெறி கொண்டவர் இறுதியில் மற்றையோருக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் ஏதேனும் ஒரு நோக்கத்தைக் கொண்டிருக்கலாம், ஏனெனில் அவர்கள் தங்கள் கொள்கைகளைத் தவறாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.

அத்தியாயம் 41

80. டுக்காவின் ஹொனரேடஸ் (Honoratus of Tucca) என்பவர், “கிறிஸ்துவே சத்தியம் என்பதால், நாம் வழக்கத்தைப் பின்பற்றுவதை விட சத்தியத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும்; வெளியில் இருந்து எதையும் பெற முடியாததால், நம்மிடம் வரும் மதவெறியாளர்களை திருச்சபையின் ஞானஸ்நானத்தின் மூலம் நாம் புனிதப்படுத்தலாம்” என்று கூறுகிறார்.

81. இந்த மனிதரும் நமக்கு எதிராக வேறு எதைப்பற்றி சொன்னாலும், நமக்கு அதிகம் உதவும் பாரம்பரியத்தைக் காண்கிறார். இருப்பினும், வெவ்வேறு நம்பிக்கைகளைக் கொண்ட மக்கள், மதவெறியாளர்கள் உட்பட, எங்களுடன் சேர்வதற்கான காரணம் இதுவல்ல. அவர்கள் வெளிப்புற மூலங்களிலிருந்து எதையும் பெறுவதில்லை; மாறாக, அவர்கள் பெற்றவை அவர்களுக்கு உதவியாக இருக்கலாம். இந்த உதவி எந்த வகையிலும் வெளியில் இருந்து வர முடியாது.

அத்தியாயம் 42

82. ஓக்டேவஸின் விக்டர் (Victor of Octavus) இவ்வாறு கூறுகிறார்; “உங்களுக்கும் தெரியும், நான் நீண்ட காலமாக மறை ஊழியத்தில் ஈடுபட்டிருந்தபோதிலும், ஒரு ஆயராக நியமிக்கப்படவில்லை. எனவே என் மூத்தவர்களின் ஆலோசனைக்காக நான் ஒவ்வொரு வேளையும் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. எனவே மதவெறியிலிருந்து வரும் எவரும் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்பதை எனது கருத்தாக நான் இங்கு முன்வைக்கிறேன்” என்று கூறுகிறார்.

83. எனவே, அவர் யாருடைய பதிலுக்காகக் காத்திருந்தாரோ அவர்களுக்குப் பதில் அளிக்கப்பட்டது, அதையே அவருக்கான பதிலாகவும் எடுத்துக்கொள்ளப்படலாம்.

அத்தியாயம் 43

84. மஸ்கியூலாவின் கிளாரஸ் (Clarus of Mascula) என்பவர், “நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களை அனுப்பி, தம்முடைய பிதாவினால் தமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அதிகாரத்தை அவர்களுக்கு மட்டுமே கொடுத்தபோது அவருடைய வார்த்தை வெளிப்பட்டது. நாம் அவர்களுடைய வாரிசுகள், அதே வல்லமையால் திருச்சபையை வழிநடத்தி விசுவாசிகளுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கிறோம். எனவே, திருச்சபைக்கு வெளியே இருப்பவர்களும் இந்த வல்லமை இல்லாதவர்களும் இயேசு விரும்பிய வழியில் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியாது” என்கிறார்.

85. அப்படியானால், இரக்கமற்ற கொலையாளிகள் யாவரும் அப்போஸ்தலர்களைப் பின்பற்றுபவர்களா?அப்படியானால், அவர்கள் ஏன் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கிறார்கள்? அவர்கள் அஸ்திவாரம் என்ற பாறையின் ஒரு பகுதியாக இல்லை என்பதனாலா? அந்தப் பாறைகுத் தான் கர்த்தர் திறவுகோல்களைக் கொடுத்து, தனது திருச்சபையைக் கட்டுவார் என்று கூறினார். இதை மத்தேயு 16:18-19 , “நீயே பேதுரு (பாறை போன்றவன்.) என் சபையை இப்பாறையின் மீது கட்டுவேன். மரணத்தின் வலிமை என் சபையை வீழ்த்த முடியாது. பரலோக இராச்சியத்தின் திறவு கோல்களை உனக்குத் தருவேன். நீ இப்பூலோகத்தில் வழங்கும் நியாயத் தீர்ப்பு, (மெய்யாகவே) தேவனின் நியாயத்தீர்ப்பாகும். இப்பூலோகத்தில் நீ வாக்களிக்கும் மன்னிப்பு, தேவனின் மன்னிப்பாகும்” என்ற கர்த்தரின் வார்த்தை இதற்கு சாட்சி பகர்கிறது.

அத்தியாயம் 44

86. தம்பேயைச் சேர்ந்த செகுண்டியானஸ் (Secundianus of Thambei) அவரது கருத்தை இவ்வாறு முன்வைக்கிறார்: “நடுத்தீர்வை நாள் வரும்போது, ​​நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் திருச்சபையில் ஞானஸ்நானம் பெறாமலும், அதனால் அவர்கள் பாவ மன்னிப்பு பெறாமலும், கடவுளின் கிருபையின் மகிழ்ச்சியைப் பெறாததற்கும் நாங்கள் காரணமாக இருந்தோம் என்று அவர்கள் நம்மைக் குற்றம் சாட்டக்கூடாது. அதேநேரம், நாம் மிகவும் ஆர்வமாக இருப்பதாகக் காட்டிக்கொண்டு விசுவாசிகள் அல்லாதவர்கள் மற்றும் மதவெறியாளர்களை தவறாக வழிநடத்தவும் கூடாது. ஒரே திருச்சபை மற்றும் ஒரே ஞானஸ்நானம் மட்டுமே இருப்பதால், அவர்கள் எங்களுடன் இணைய முடிவு செய்யும்போது, ​​அவர்கள் திருச்சபையுடன் இணைந்து திருச்சபையின் ஞானஸ்நானத்தையும் பெறட்டும்” என்கிறார்.

87. இல்லை, அவர்கள் பாறைக்கு மாற்றப்பட்டு, புறாவின் சமூகத்திற்குள் இணைக்கப்படும்போது, ​​அவர்கள் தங்கள் பாவங்களுக்கான மன்னிப்பைப் பெறட்டும், ​​பாறைக்கும் புறாவுக்கும் வெளியே பெற முடியாத அவர்களின் பாவங்களுக்கு மன்னிப்பு வழங்கப்பட வேண்டும். இது மதவெறியர்களைப் போல வெளிப்படையாக வெளியே இருப்பவர்களுக்கும், காலாவதியான கத்தோலிக்கர்களைப் போல உள்ளே இருப்பது போல் தோன்றுபவர்களுக்கும் பொருந்தும். ஆக, இரு குழுக்களும் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கலாம் மற்றும் பெறலாம் என்பது தெளிவாகிறது. ஆனால் ஏசாயா 29:13 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, “எனது ஆண்டவர், “என்னை நேசிப்பதாக இந்த ஜனங்கள் கூறுகிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் வாயின் வார்த்தைகளால் என்னைப் பெருமைப் படுத்துகிறார்கள். ஆனால் அவர்களது இதயங்கள் என்னை விட்டுத் தொலைவில் உள்ளன. அவர்கள் எனக்குக் காட்டும் மரியாதையானது மனிதர்கள் உண்டாக்கிய சட்டங்களைத் தாங்கள் மனப்பாடம் செய்யும் அளவுக்கு மட்டுமே இருந்தது.” ஒரே ஒரு புறா இருப்பது போல, ஒரே ஒரு ஞானஸ்நானம் மட்டுமே உள்ளது என்பதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். புறாவோடு ஒருங்கிணைந்த சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாக இல்லாத மக்கள் இன்னும் ஞானஸ்நானத்தை அனுபவிக்க முடியும் என்றாலும், அது தனித்துவமாகவே உள்ளது.

அத்தியாயம் 45

88. சுல்லாபியைச் சேர்ந்த மற்றொரு ஆரேலியஸ் (Aurelius of Chullabi) என்பவர் கூறும்போது, “உண்மையான போதனைகளைப் பின்பற்றாத எவரையும் நாம் வரவேற்கக்கூடாது என்று அப்போஸ்தலன் யோவான் தனது கடிதத்தில் கூறுகிறார். அவர்களை நம் வீடுகளுக்குள் அனுமதிக்கக்கூடாது அல்லது அவர்களின் சுகதுக்கங்களில் பங்குபற்றக்கூடாது, அவர்களிடம் நலம் விசாரிக்கக்கூடாது என்றும் கூறுகிறார். அவரது கூற்றின்படி, நாம் அவ்வாறு செய்வது அவர்களின் தவறான செயல்களில் எம்மைப் பங்கெடுக்கச் செய்கிறது. அப்படியானால், அத்தகையவர்களை நம் சொந்த வீடுகளுக்குள் அனுமதிக்க வேண்டாம் என்று சொல்லும்போது, ​​நாம் எப்படி கடவுளின் வீட்டிற்குள் நுழைவதற்கான அனுமதியைப் பெற முடியும்? கிறிஸ்துவின் போதனைகளின் ஒரு பகுதியாக இல்லாமல், குறிப்பாக எவரையேனும் நலம் விசாரிப்பது அவர்களின் தவறுகளுக்கு நம்மைக் குற்றவாளி ஆக்கினால், நாம் எப்படி அவர்களுடன் தொடர்பு கொள்ள முடியும்?

89. யோவானின் சாட்சியத்தைப் பொறுத்தவரை, மேலும் வாதம் தேவையில்லை, ஏனெனில் அது நாம் விவாதிக்கும் ஞானஸ்நானத்தின் தலைப்புடன் தொடர்புடையது அல்ல. அதாவது, “கிறிஸ்துவின் உபதேசத்தைக் கொண்டுவராத ஒருவன் உங்களிடம் வந்தால், அதையிட்டு உங்கள் நடவடிக்கை எவ்வாறிருக்கவேண்டும்” என்பது பற்றியே அவர் கூறுகிறார். இருப்பினும், தவறாக வழிநடத்தப்பட்டவர்கள் திருச்சபையில் சேரவும் அது கற்பிக்கும் புறாவின் சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாக மாறவும் கிறிஸ்துவின் போதனைக்குத் திரும்பலாம். இதன்வழியாக, முன்னெப்போதும் இல்லாதது அவர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது. இதில் 1 தீமோத்தேயு 1:5 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, “மக்கள் அன்புகொள்ள வேண்டும் என்பதே இக்கட்டளையின் நோக்கம். இந்த அன்பைப் பெற மக்கள் தூய இதயத்தைப் பெற வேண்டும். எது சரியானது என்று எண்ணுகிறார்களோ அதைச் செய்ய வேண்டும். உண்மையான விசுவாசம் கொள்ளவேண்டும்” என்று தெளிவாகக் கூறுகிறது. ஒரு காலத்தில் புறாவுக்குச் சொந்தமான விஷயங்கள் இன்னும் அங்கீகரிக்கப்பட்டு மதிப்பை இழந்துவிடாதவாறு ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன. விபச்சாரியான ஒரு பெண்ணைப் பற்றிய விடயத்தில், எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு அவள் தன் காதலர்களைப் பின்தொடர்ந்த போதும், கடவுள் தான் கொடுத்த வெகுமதிகளை அவளுக்கென்றே வைத்திருந்தார். பின்னர் அவள் தன் தவறான வழிகளை விட்டுவிட்டு தூய்மையான வாழ்வுக்குத் திரும்பியபோது, ​​அந்த வெகுமதிகள் அவளுக்கு எதிரானது என்றில்லாமல் போகவில்லை; மாறாக, அவள்தான் மாறுதலுக்கு உள்ளானாள். (காண்க ஓசியா II). ஆனால், யோவானின் சாட்சியம், இதுபோன்ற மனிதர்களுடன் சம்பந்தப்படிருந்தபோது, ​​சிப்ரியன் தன்னைத்தானே பாதுகாத்துக் கொண்டிருக்கலாம். ஆகவே, யாருக்கு எதிராகப் பேசப்படுகிறதோ அவர்கள் தங்கள் சொந்த வாதத்தை முன்வைக்கட்டும். நான் முன்பு குறிப்பிட்டது போல, இந்தப் பிரச்சினை நாம் விவாதிக்கும் கேள்விக்கு எவ்விதத்திலும் தொடர்புடையது அல்ல. மேலும், விசித்திரமான நம்பிக்கைகளைக் கொண்ட மக்களுக்கு நாம் நல்வாழ்த்துக்களைத் தெரிவிக்கக்கூடாது என்று யோவான் கூறுகிறார். அத்தோடு, “தன்னைக் கிறிஸ்துவுக்குள் உங்கள் சகோதரனாகக் கூறியும் பாலுறவில் பாவம் செய்கின்றவனுடனும், தன்னலம் பொருந்தியவனுடனும், உருவங்களை வணங்குபவனோடும், மற்றவர்கள் மீது களங்கம் சுமத்துபவனோடும், மது அருந்துபவனோடும், மக்களை ஏமாற்றுகின்றவனோடும் நீங்கள் தொடர்புகொள்ளக் கூடாது. அப்படிப்பட்டவர்களோடு அமர்ந்து உணவு உட்கொள்ளுதலும் கூடாது” என்று அப்போஸ்தலரான பவுல் 1 கொரிந்தியர் 5:11 இல் கூறியிருப்பதையும் காணக்கூடியதாக இருக்கிறது. ஆனாலும், சிப்ரியன் தனது தனிப்பட்ட மேசையில் அமர்ந்திருப்போர்களுடன் மட்டும் அல்லாமல், கடவுளின் பலிபீடத்திற்கு முன் அநியாய வட்டி வசூலிப்பவர்கள், துரோகிகள், மோசடியாளர்கள் மற்றும் கொள்ளையர்களாகவும் இருந்த தனது சக ஊழியர்களுடன் கூட்டுறவு கொள்ளவேண்டிய நிர்ப்பத்தத்தில் இருந்தார். இதற்கான காரணங்கள் குறித்து ஏற்கனவே கடந்துசென்ற புத்தகங்களில் போதுமான அளவு விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

அத்தியாயம் 46

90. ஜெமெல்லியின் லிட்டியஸ் (Litteus of Gemelli) என்பவர் கூறும்போது, “குருடன் குருடனை வழிநடத்தினால், இருவரும் குழியில் விழுவார்கள்” என்று மத்தேயு 15:14-ல் கூறப்பட்டுள்ளதை மேற்கோள் காட்டுகிறார். ஆகையால், மதவெறியர்கள் தாங்களே குருடர்களாக இருப்பதால் யாருக்கும் வழிகாட்டிகளாக இருக்க முடியாது என்பது தெளிவாக இருப்பதால், அவர்களின் ஞானஸ்நானம் செல்லாது” என்கிறார்.

91. அவர்கள் மதவெறியர்களாக இருக்கும்வரை அவர்களின் செயல்கள் அவர்களது இரட்சிப்புக்கு வழிவகுக்கும் என்று நாங்கள் கூறவில்லை, அதேபோல் நாம் ஏற்கனவே குறிப்பிட்ட கொலைகாரர்களுக்கு, அதாவது அவர்கள் தங்கள் சகோதரர்களை வெறுக்கும் வரை, எந்த மதிப்பும் அவர்களுக்கு இல்லாதது போல அவர்களும் இருளில் இருக்கிறார்கள். யாராவது அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தால் அவர்களும் ஒன்றாக குழியிலேதான் விழுவார்கள். அவர்கள் மதவெறியர்களாக இருக்கும்வரை அவர்களின் செயல்கள் அவர்களது இரட்சிப்புக்கு வழிவகுக்கும் என்று நாங்கள் கூறவில்லை, அதேபோல் நாம் ஏற்கனவே குறிப்பிட்ட கொலைகாரர்களுக்கு, அதாவது அவர்கள் தங்கள் சகோதரர்களை வெறுக்கும் வரை, எந்த மதிப்பும் அவர்களுக்கு இல்லாதது போல அவர்களும் இருளில் இருக்கிறார்கள். யாராவது அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தால் அவர்களும் ஒன்றாக குழியிலேதான் விழுவார்கள். இருப்பினும், அவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெறவோ அல்லது அதை அவர்களால் வழங்க முடியாது என்றோ அர்த்தமல்ல.

அத்தியாயம் 47

92. ஓயாவைச் சேர்ந்த நடாலீஸ் (Natalis of Oëa) என்பவர் கூறுகையில், “தற்போது இங்கே இருக்கும் நான் மட்டுமல்ல; சப்ராட்டியைச் சேர்ந்த பொம்பியஸ் (Pompeius of Sabrati) மற்றும் லெப்டிஸ் மெக்னாவைச் சேர்ந்த டியோகா (Dioga of Leptis Magna) ஆகியோர் தங்கள் கருத்துக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த என்னை நியமித்தனர். அவர்கள் தற்போது உயிருடன் இல்லையென்றாலும், ஆன்மா வடிவில் இன்னும் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். மதவெறியர்கள் திருச்சபையால் ஞானஸ்நானம் பெறாவிட்டால் எங்களுடன் ஒற்றுமையில் சேர முடியாது என்பதில் அவர்கள் என்னுடனும் எங்கள் சக ஊழியர்களுடனும் உடன்படுகிறார்கள். மதவெறியர்கள் திருச்சபையால் ஞானஸ்நானம் பெறாவிட்டால் எங்களுடன் திருச்சபை ஐக்கியத்தில் இணைய முடியாது என்பதில் அவர்கள் என்னுடனும் எங்கள் சக ஊழியர்களுடனும் உடன்படுகிறார்கள்.

93. அவர் சொல்வது புறாவின் சமூகத்திற்குச் சொந்தமான அந்த ஒற்றுமை பற்றித்தான் என்று நான் நினைக்கிறேன். சடங்குகளில் பங்கேற்பதில், அவர்கள் நிச்சயமாக மற்றவர்களுடன் ஒரு ஐக்கியத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் வெவ்வேறு நம்பிக்கைகளைக் கொண்டிருந்ததால் யாரையும் தீர்ப்பிடவோ அல்லது  வேறுபட்ட கருத்தைக் கொண்டிருந்தால் யாரையும் ஒற்றுமை உரிமையிலிருந்து நீக்கவோ இல்லை. இருப்பினும், சூழல் எதுவாக இருந்தாலும், இவர் சொன்னதை சவாலுக்கு உட்படுத்த வலுவான வாதம் எதுவும் அவசியமில்லை. ஒரு மதவெறி பிடித்தவர் திருச்சபையால் ஞானஸ்நானம் பெறாவிட்டால் ஐக்கியத்தில் பங்கேற்க முடியாது. இருப்பினும், நற்செய்தியின் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி இந்தத் திருவருட்சாதனம் நிறைவேற்றப்படும் பட்சத்தில், மதவெறி பிடித்தவர்கள் கூட செல்லுபடியாகும் ஞானஸ்நானத்தைப் பெற முடியும் என்பது தெளிவாகிறது. நற்செய்தி திருச்சபைக்குச் சொந்தமானது மற்றும் மதவெறி பிடித்தவர்களின் தவறான நம்பிக்கைகளால் பாதிக்கப் படுவதில்லை. நற்செய்தி இன்னும், என்றென்றும் அதன் புனிதத்தன்மையை இழந்துவிடுவதில்லை.

அத்தியாயம் 48

94. நியாபோலிஸின் ஜூனியஸ் (Junius of Neapolis) என்பவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “நாங்கள் ஒருமுறை அறிவித்த தீர்ப்பிலிருந்து நான் பின்வாங்கவில்லை, அதாவது மதவெறியர்கள் திருச்சபைக்கு வந்தவுடன் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதே அது” என்கிறார்.

95. இந்த மனிதன் வேதவசனங்களிலிருந்து எந்த வாதங்களையோ அல்லது ஆதாரங்களையோ முன்வைக்காததால், அவரது வாதம் குறித்து நாம் நம் நேரத்தை அதிகம் விரயம் செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை.

அத்தியாயம் 49

96. கார்தேஜின் சிப்ரியன் இதுபற்றி விளக்கும்போது, “நமது சக ஊழியரான ஜூபையானஸுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் எனது கருத்தை நான் தெளிவாகக் கூறியுள்ளேன். சுவிசேஷத்திலும் மற்றும் அப்போஸ்தலர்களாலும் கிறிஸ்துவின் எதிரிகள் என்றும் அந்துக்கிறிஸ்துக்கள் என்றும் அழைக்கப்படும் மதவெறி பிடித்தவர்கள், திருச்சபைக்கு வரும்போது திருச்சபையின் ஒரே ஞானஸ்நானத்தால் முழுமைபெற பெற வேண்டும் என்று அது கூறுகிறது. இந்த வழியில், அவர்கள் எதிரிகள் என்ற நிலையில் இருந்து நண்பர்களாகவும், அந்துக்கிறிஸ்துக்களிலிருந்து உண்மையான கிறிஸ்தவர்களாகவும் மாறலாம்.

97. ஜுபையானஸுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் சொல்லப்பட்டிருப்பவை பற்றி நாம் ஏற்கனவே விலாவரியாக விவாதித்திருந்த காரணத்தால், ​​இந்த சர்ச்சை குறித்து நாம் ஏன் மென்மேலும் விவாதிக்க வேண்டும்? அத்தோடு, அவர் கூறியது கத்தோலிக்க திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாக இருக்கக்கூடிய ஞானஸ்நானம் பெறும் மற்றும் கொடுக்கும் திறனை யாரும் சந்தேகிக்காத அனைத்து அநீதியான மக்களுக்கும் பொருந்தும் என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால், அவர்கள் பிசாசின் பிடியிலிருந்து திருச்சபைக்குள்ளும் கிறிஸ்துவுக்குள்ளும் வருகிறார்கள். பரிசுத்த ஆவியுடன் ஐக்கியமாகி, பாறையின் மீது கட்டப்பட்டு, புறாவின் சமூகத்தில் இணைக்கப்பட்டு, மூடிவைத்த தோட்டத்திலும், நீரூற்றிலும் கிறிஸ்துவின் போதனைகளைப் பின்பற்றாதவர்கள் எவருமற்ற ஒரு பாதுகாக்கப்பட்ட இடத்தில் பாதுகாப்பைக் காண்கிறார்கள். மக்னஸுக்கு எழுதிய கடிதத்தில், திருச்சபையை உருவாக்கும் சமூகம் எப்படிப்பட்டது என்பது குறித்து அவர் தெளிவாக எச்சரித்துள்ளார். ஒரு குறிப்பிட்ட மனிதனைப் பற்றிப் பேசுகையில், ஒரு குறிப்பிட்ட நபரைப் பற்றி விவாதிக்கும்போது, ​​’அவர் ஒரு வெளியாளாகவும், மரியாதையற்றவராகவும், இறைவனின் நல்லிணக்கத்திற்கும் ஒற்றுமைக்கும் எதிரியாகவும் இருக்கட்டும், கடவுளின் வீட்டில் கூட, அதாவது கிறிஸ்துவின் திருச்சபையில் வசிக்காதவராகவும் இருக்கட்டும். ஆனால், இங்கே முக்கியத்துவம் பெறுவது என்னவென்றால், இதயத்திலும் மனதிலும் ஒன்றுபட்டவர்கள் மட்டுமே அங்கு வாசம் செய்ய முடியும்.’ எனவே, சிப்ரியனின் அதிகாரத்தின் அடிப்படையில் நம் மீது கட்டுப்பாடுகளை விதிக்க விரும்புவோர் இங்கே நாம் சொல்வதை கவனமாகக் கேட்க வேண்டும். உண்மையில் ஒரே நம்பிக்கைகள் மற்றும் நோக்கங்களைப் பகிர்ந்து கொள்பவர்கள் மட்டுமே கிறிஸ்துவின் திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாக இருக்க முடியும். திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாகத் தோன்றினாலும், பொறாமை மற்றும் மோதலால் செயல்படுபவர்கள், அன்பு இல்லாமல் கிறிஸ்துவை அறிவிப்பதாகக் கூறினாலும், அவர்கள் உண்மையான உறுப்பினர்களாக மாட்டார்கள். இது மதவெறியர்களையும், அப்போஸ்தலன் பவுல் குறிப்பிட்டுள்ள பிரிந்து செல்பவர்களையும் குறிக்கவில்லை, மாறாக திருச்சபைக்குள் அவருடன் ஒன்றித்திருக்கும் போலி சகோதரர்களைக் குறிக்கிறது. அவர்கள் எவருக்கும் ஞானஸ்நானம் கொடுத்திருக்கக்கூடாது, ஏனென்றால் அவர்கள் திருச்சபையைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்ல, ஏனெனில் திருச்சபை என்பது இதயத்திலும் மனதிலும் ஒன்றுபட்டவர்களை மட்டுமே ஏற்றுக் கொள்கிறது. பொறாமை கொண்டவர்களும் இரக்கமற்றவர்களும் ஞானஸ்நானம் பெற்றுக்கொண்டாலும், தூய ஆவியில் ஒன்றுபட்டவர்கள் என்று சொல்வது தவறு. எவ்வாறெனினும், அவர்களின் தவறான செயல்கள் அவர்கள் வழங்கிய கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் என்ற அருட்கொடையின்   முக்கியத்துவத்தைக் குறைத்துவிடப்போவதில்லை.

அத்தியாயம் 50

98. மேற்கூறிய மேக்னஸுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் உள்ள முழுப் பகுதியையும் கருத்தில் கொள்வது மிகவும் முக்கியம், அதை அவர் பின்வருமாறு தொகுத்துள்ளார்: ‘கடவுளின் வீட்டில் வசிக்கவில்லை’ என்று அவர் குறிப்பிடுவது கிறிஸ்துவின் திருச்சபையில் வாசம் செய்யவில்லை என்பதேயாகும். பரிசுத்த ஆவியானவர் சங்கீதங்களில் வெளிப்படுத்துவது போல, ஒன்றுபட்ட இதயத்தையும் மனதையும் பகிர்ந்து கொள்பவர்கள் மட்டுமே அங்கு வசிக்கலாம். இறுதியாக, கர்த்தருடைய தியாகங்கள் கிறிஸ்தவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் உறுதியான மற்றும் பிரிக்க முடியாத அன்பினால் ஒன்றுபட்டுள்ளனர் என்பதை உலகுக்கு அறிவிக்கின்றன. “என்னுடைய சரீரம் தான் அந்த அப்பம். நான் என் சரீரத்தைத் தருவேன். உலகில் உள்ளவர்கள் வாழ்வைப் பெறுவார்கள்” என்று இயேசு கூறினார். ஏனென்றால், கர்த்தர் பல தானியங்களின் சேர்க்கையால் உருவான அப்பத்தை, தம்முடைய சரீரம் என்று அழைக்கும்போது அவர் ஒரு உடலாகக் கருதும் ஒரு மக்கள் குழுவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார் (காண்க: யோவான் 6:51). அதேபோல், பல திராட்சைக் கொடிகள் மற்றும் கொத்துக்களில் இருந்து பெறப்பட்ட இரசத்தைப் பற்றி அவர் பேசும்போது, ​​அவர் தனது திரு இரத்தத்தையே குறிப்பிடுகிறார் (காண்க: மத்தேயு 26:26-29). இது பலதரப்பட்ட மனிதர்களை ஒன்றாக, ஒரு கொத்தாக ஒன்றிணைக்கப் பட்ட ஒரு சமூகத்தையும் குறிக்கிறது. கடவுளின் வீட்டின் மகத்துவத்தை அவர் புரிந்துகொண்டு நேசித்தார் என்பதை சிப்ரியனின் வார்த்தைகள் காட்டுகின்றன. அது இதயத்திலும் மனதிலும் ஒன்றுபட்ட மக்களால் ஆனது என்று அவர் கூறினார். தீர்க்கதரிசிகளின் வார்த்தைகளாலும் சடங்குகளின் முக்கியத்துவத்தாலும் அவர் எப்போதும் இதற்கு சார்பாகவே வாழ்ந்தார். இந்த வீட்டில், ஞானஸ்நானத்தை நிறைவேற்றுபவர்கள் இருந்தபோதிலும், அன்பு இல்லாத பொறாமை கொண்ட, இரக்கமற்ற மக்கள் நிச்சயமாக இல்லை. இவற்றைப் பார்க்கும்போது, கிறிஸ்துவின் திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாக இல்லாதவர்களால் கிறிஸ்துவின் திருச்சபையில் அங்கம் வகிக்கவும், ஞானஸ்நானம்  கொடுக்கவும் முடியும் என்பது தெளிவாகிறது. இதயத்திலும் மனதிலும் ஒன்றுபட்டவர்கள் மட்டுமே உண்மையிலேயே திருச்சபையைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று சிப்ரியன் தானே எடுத்துரைக்கிறார். அகப்படாத வரை அவர்கள் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும் என்று சொல்ல முடியாது. ஏனென்றால் அப்போஸ்தலன் பவுல் தனது கடிதத்தில் யாருடைய ஊழியத்தைப் பாராட்டினாரோ அவர்களை அங்கீகரித்தார், அவர்கள் கிறிஸ்துவின் செய்தியைப் பகிர்ந்து கொள்வதில் மகிழ்ச்சி அடைவதாகக் கூறினார். ஏனென்றால் அவர் அவர்களைப் பற்றி கூறுகையில், “அவர்கள் எனக்குத் தொல்லை கொடுத்தால் அதைப் பற்றி நான் கவலைப்படப் போவதில்லை. மக்களிடம் அவர்கள் இயேசுவைப் பற்றிக் கூறுகிறார்கள் என்பதுதான் முக்கியமான விஷயம். நானும் இயேசுவைப் பற்றி அவர்கள் மக்களிடம் சொல்ல வேண்டும் என்றே விரும்புகிறேன். அவர்கள் அதைச் சரியான நோக்கத்தோடு செய்ய வேண்டும். ஆனால் அவர்கள் தவறான நோக்கத்தோடு போலியாகப் பிரச்சாரம் செய்தாலும் கூட நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். ஏனென்றால் அவர்கள் கிறிஸ்துவைப் பற்றிப் பேசுகிறார்கள். இதனால் தொடர்ந்து நான் மகிழ்ச்சியடைவேன்” என்று பிலிப்பியர் 1:18 கூறப்பட்டுள்ளதை மேற்கோள் காட்டுகிறார். 

அத்தியாயம் 51

99. குறிப்பிடப்பட்டுள்ள அனைத்தையும் கருத்தில் கொண்டு, மத்தேயு 16:18-ல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, உறுதியான பாறையின் மீது கட்டப்பட்டதாக விவரிக்கப்படும், உன்னதப்பாட்டு 6:9-ல் ஒரு புறா என்று குறிப்பிடப்படும் திருச்சபையின் சாரத்தை திருச்சபியில் உள்ள சிலர் உண்மையிலேயே ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்று கூறுவது நியாயமற்றது என்று நான் நம்புகிறேன். இது கறைபடியாத  அல்லது சுருக்கங்கள் அற்ற, அழகான மணமகள் போன்றது. அது மூடப்பட்ட ஒரு தோட்டம், மூடிப் பாதுகாக்கப்பட்ட நீரூற்று, வாழ்வளிக்கும் நீர்ச்சுனை, இனிமையான மாதுளம்பழங்களைக் கொண்ட பசுமையான தோட்டம் என்று அழைக்கப்படுகிறது என்று உன்னதப்பாட்டு 4:12-13 கூறுகிறது. அந்த வீட்டிற்கான திறப்பு, அத்தோடு கட்டும் மற்றும் கட்டவிழ்க்கும் சக்தியும் அதற்கு உள்ளது என்று மத்தேயு 16:19 கூறுகிறது. இந்த வீடு அவர்களுக்கு உதவ முயற்சிக்கும்போது யாராவது அதைப் புறக்கணித்தால் சபையாரிடம் சொல்லுங்கள். சபையார் சொல்வதையும் கேட்காமற் போனால், தேவ நம்பிக்கையற்றவனைப் போல் அவனை நடத்துங்கள். வரி வசூல் செய்பவனைப்போல் நடத்துங்கள்” என்று மத்தேயு 18:17 இல் கூறப்பட்டுள்ளதை நினைவுகூரத்தக்கது. இந்த வீட்டைப் பற்றிக் கூறும்போது, “ஆண்டவரே, உமது வாசஸ்தலத்திலும் உமது பிரசன்னம் இருக்கும் இடத்திலும் இருப்பதை நான் மிகவும் விரும்புகிறேன்” என்றும், அவர் மனிதரை ஒரு வீட்டில் ஒரே மனதுடன் இருக்கச் செய்கிறார்” என்றும், “அவர்கள் என்னை கர்த்தருடைய வீட்டிற்கு அழைத்தபோது நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன்” என்றும், “ஆண்டவரே, உமது வாசஸ்தலத்தில் வாசம் செய்பவர்கள் பாக்கியவான்கள்; அவர்கள் எப்போதும் உம்மைப் புகழ்ந்தேற்றிக்கொண்டிருப்பார்கள்” என்றும், இதே போன்று பலவிதமாகக் கூறுகிறார்கள். இந்த வீடு கோதுமையுடன் ஒப்பிடப் படுகிறது, இது காலப்போக்கில் பழங்களைத் தருகிறது, சில முப்பது மடங்கு, சில அறுபது மடங்கு, சில நூறு மடங்கு விளைச்சளைத் தருகிறது. “இந்தப் பெரிய வீட்டில் பொன்னாலும், வெள்ளியாலும் செய்யப்பட்ட பொருட்கள் உள்ளன. அதோடு மரத்தாலும், மண்ணாலும் செய்யப்பட்ட பொருட்களும் உள்ளன. சில பொருட்கள் சில விசேஷ நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. மற்றவை பிற காரியங்களுக்காக பயன்படுத்தும் பொருட்டு உள்ளன” என்று 2 தீமோத்தேயு 2:20 இல் கூறப்பட்டுள்ளதையும் கவனிக்கத்தக்கது. இந்த வீட்டிலே வாசம் செய்யும் நீங்கள் “எப்போதும் பணிவும், சாந்தமும் உடையவர்களாக இருங்கள். பொறுமையோடு ஒருவரை ஒருவர் அன்புடன் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் ஆவியின் மூலமாகச் சமாதானத்துடன் ஒன்று சேர்ந்திருக்கிறீர்கள். இதே வழியில் உங்களால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்துவாருங்கள். சமாதானம் உங்கள் அனைவரையும் ஒன்றிணைக்கட்டும்” என்று எபேசியர் 4:2-3 இலும், “தேவனுடைய ஆலயத்தை அழிக்கும் ஒருவனை தேவன் அழிப்பார். ஏனெனில், தேவனுடைய ஆலயம் பரிசுத்தமானது. நீங்கள் தேவனுடைய ஆலயமாவீர்கள்” என்று 1 கொரிந்தியர் 3:17.இலும் இதுகுறித்து கூறப்பட்டுள்ளது. ஏனென்றால், இந்த வீடு நல்லவர்களாலும், உண்மையுள்ள மக்களாலும், உலகம் முழுவதும் பரவியுள்ள கடவுளின் பரிசுத்த ஊழியர்களாலும், ஒருவரை ஒருவர்  தனிப்பட்ட முறையில் அறிந்திருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும், தூய ஆவியின் ஒற்றுமையால் பிணைக்கப்பட்டவர்களாலும் ஆனது. சிலர் அந்த வீட்டில் இருந்தபோதும், முக்கியமான, நன்மைதரும் பாகங்களைப் போல அவர்கள் அங்கே இல்லை. அவர்கள் நல்லவற்றுடன் கலந்த பயனற்ற பாகங்களைப் போன்றவர்கள். அப்போஸ்தலன் சொல்வது போல், “ஒரு பெரிய வீட்டில், தங்கம் மற்றும் வெள்ளியால் ஆன விலையுயர்ந்த பொருட்கள் மட்டுமல்ல, மரம் மற்றும் களிமண்ணால் ஆன மலிவான பொருட்களும் உள்ளன; சில மதிக்கப்படுகின்றன, சில மதிக்கப்படுவதில்லை” என்று கூறுவதை நாம் மறுக்க முடியாது. திருச்சபையின் சில விசுவாசமான உறுப்பினர்களைத் தொந்தரவு செய்யும் பெரிய கூட்டத்தை பலர் உருவாக்குவது மட்டுமல்லாமல், திருச்சபையை விட்டு வெளியேறியவர்களிடையே உள்ள தவறான நம்பிக்கைகள் மற்றும் பிளவுகளையும் அவர்கள் கொண்டுள்ளனர். இந்த நபர்கள் உள்ளே இருப்பதை விட திருச்சபைக்கு வெளியே அதிகம் உள்ளனர். இதுகுறித்து, “நமது குழுவிலேயே கிறிஸ்துவின் பகைவர்கள் இருந்தனர். ஆனால் அவர்கள் நம்மை விட்டுச் சென்றுவிட்டனர். அவர்கள் நம்மோடு சேர்ந்தவர்களாக வாழவில்லை. அவர்களில் ஒருவர் கூட நம்மோடு உண்மையாகச் சேர்ந்திருந்ததில்லை” என்று 1 யோவான் 2:19 கூறுகிறது.

திருச்சபையில் வாழ்ந்து, உலகப் பிரகாரமான விஷயங்களில் கவனம் செலுத்தி, ஆன்மீக ரீதியில் நம்மிடமிருந்து தொலைவில் இருப்பவர்களுடன் ஒப்பிடும்போது, ​​அவர்கள் இப்போது உடல் ரீதியாகவும் பிரிக்கப்பட்டிருப்பதால், அவர்கள் நம்மிடமிருந்து முழுமையாகப் பிரிந்துசென்று விட்டவர்களாகவே கருதப்படுகிறார்கள்.

அத்தியாயம் 52

100. இந்த அனைத்து குழுக்களிடையேயும், கடவுளின் வாசஸ்தலத்துக்கு உண்மையிலேயே சொந்தமானவர்கள், அவர்கள் ஆன்மீக ரீதியாக முதிர்ச்சியடைந்தவர்களாக இருந்தாலும் சரி, இன்னும் கற்பவர்களாக இருந்தாலும் சரி, ஆன்மீக வளர்ச்சியை நோக்கி அடியெடுத்து வைக்கிறார்கள் என்பதை அனைவரும் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். இவர்கள் ஞானஸ்நானத்திலிருந்து பயனடைவதால் அவர்களின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றும் மற்றவர்களுடன் அதன் நன்மைகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள முடியும். இருப்பினும், ஞானஸ்நானம் நேர்மையற்றவர்கள் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியானவரைத் தவிர்ப்பவர்களுக்கும் கொடுக்கப்படும்போது, ​​அது அவர்களுக்கு எந்த விதத்திலும் பயனளிக்கப் போவதில்லை. ஏனென்றால் அவர்கள் அதைக் கொடுத்தவர்களின் நல்ல முன்மாதிரிகளைப் பின்பற்றுவதில்லை. பெரிய வீட்டில் இருப்பவர்கள் அவமதிப்புடன் நடந்துகொண்டு தங்களுக்குப் பயனளிக்காத ஞானஸ்நானத்தைப் பெறுகிறார்கள். அது மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் அந்த ஞானஸ்நானத்தைப் பின்பற்றும் மற்றவர்களுக்கும் அதைப் பயனற்ற விதத்தில் கொண்டு சேர்க்கிறார்கள். இருப்பினும், உண்மையிலேயே பயனடைபவர்கள் இதயத்திலும் குணத்திலும் ஒன்றுபட்டவர்கள், தங்கள் தலைவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, கடவுளின் பரிசுத்த வீட்டிற்கும் உண்மையாய் இருப்பவர்கள் அடங்கலாக. திருச்சபை என்ற வீட்டைவிட்டு  முற்றிலுமாகத் தங்களைப் பிரித்துக் கொண்டு இருப்பவர்கள் கூட ஞானஸ்நானம் பெறலாம், ஆனால் அந்த ஞானஸ்நானத்தால் அவர்களுக்கு எவ்வித பலனுமில்லை. அவர்களால் ஞானஸ்நானம் பெற்றுக்கொள்பவர்களுக்கும் அவர்களுக்கு உண்மையிலேயே ஞானஸ்நானம் ஒன்று  தேவைப்பட்டு, நிரந்தரமாய் திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாக இருக்க விரும்பினாலே தவிர, இதனால் இந்தப் பயனும் இல்லை. அவர்கள் திருச்சபையின் ஒரு அங்கமாக இருந்தாலும் கூட அவர்களுக்குப் பயனளிக்காது. அதைப் பயனுள்ளதாக்க வேண்டுமெனின், அவர்கள் தங்கள் தவறான நம்பிக்கைகளை விட்டுவிட்டு திருச்சபையில் இணைந்துகொள்ள வேண்டும். இது திருச்சபையுடன்  உடன்படாதவர்கள் மட்டுமல்ல, சடங்குகள் மூலம் திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாக இருப்பவர்களாலும் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும், அவர்களின் நடத்தை அவர்களை திருச்சபையின் உண்மையான மகிமைக்கு வெளியே வைத்திருந்தாலும் கூட இதைச் செய்ய வேண்டிய கடப்பாடு அவர்களுக்கு உள்ளது. இவ்வாறு செய்வதன் மூலமே சடங்கு அவர்களுக்கு பயனளிக்கத் தொடங்கும், அது ஏற்கனவே அவர்களுக்கு உதவாவிட்டாலும் கூட அவர்கள் பயன்பெறலாம்.

அத்தியாயம் 53

101. ஞானஸ்நானம் பெறாத ஒருவர், வெறும் ஆர்வக் கோளாறு காரணமாக இந்த செயல்முறையைக் கற்றுக்கொண்டாலும் கூட, ஞானஸ்நானம் பெறும்போது அது செல்லுபடியாகுமா என்று மக்கள் அடிக்கடி ஆச்சரியப்படுகிறார்கள். அத்தோடு, ஞானஸ்நானம் பெறுபவர் அந்தச் செயலைப் பற்றி எப்படி உணருகிறார் – அவர்கள் அதை கேலி செய்கிறார்களா அல்லது நேர்மையுடன் அணுகுகிறார்களா என்ற கேள்வியை இது எழுப்புகிறது. வேறு நம்பிக்கையைப் பின்பற்றும் பிரிவினரிடம் இருந்து பெறுவதை விட, ஒரு திருச்சபை அமைப்பில் பெற்றுக்கொண்ட ஞானஸ்நானத்தை கேலி செய்வது மிகவும் அபத்தமான செயலாகவே இருக்கிறது அல்லவா? ஒரு நாடகத்தில் நடிக்கும்போது அந்த நாடகத்தின் கதாபாத்திரமாக அல்லது ஒரு திருச்சபை அமைப்பை  ஏமாற்றும் நோக்குடன் ஞானஸ்நானத்தைப் பெறுவது முன்னையதைப்போலவே மோசமான செயலாகவே இருக்கிறது. ஞானஸ்நானம் பெறும்போது, ​​அதைப் பெற்றுக்கொள்ளும் நோக்கம் மற்றும் நம்பிக்கையில் உள்ள வேறுபாடுகளை இந்தக் கேள்விகள் ஆராய்கின்றன. கத்தோலிக்க திருச்சபையில் நேர்மையாக ஞானஸ்நானம் கொடுப்பவரை, நேர்மையற்ற விதத்தில் ஞானஸ்நானம் கொடுப்பவருடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால், யார் சிறந்தவர் என்று யாராவது கேட்டால்  நான் ஆச்சரியப்படுவேன். நேர்மையாகக் கொடுப்பவரின் நல்ல நோக்கங்கள் நேர்மையற்ற முறையில் பெறுபவருக்கு எவ்வாறு உதவும் என்பது எனக்குப் புரியவில்லை. இதைப் பற்றி இந்தக் கோணத்தில் பார்த்தோமானால், ஞானஸ்நானம் கொடுக்கும்போது ஒருவர் நேர்மையற்றவராக இருந்தால், கொடுப்பவரும் பெறுபவரும் கத்தோலிக்க திருச்சபைக்குள் ஏமாற்றுப் பேர்வழிகளாக இருக்கும் பட்சத்தில், அதை உண்மையான ஞானஸ்நானமாக நாம் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமா அல்லது வெறும் போலி ஞானஸ்நானமாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமா? சடுதியாக உதிக்கும் மத உணர்வால் ஒருவர் ஞானஸ்நானத்தை உண்மையிலேயே நம்புவாராக இருந்தால், ஒரு நாடகத்தில் நம்பிக்கை கொண்டவருக்கும் திருச்சபையில் அதைக் கேலி செய்பவர்க்கும் இடையே பெரிய வித்தியாசம் ஏதேனும் உண்டா? இருப்பினும், சடங்கின் உண்மையான தன்மையைப் பொறுத்தவரை, அதில் எந்த வித்தியாசமும் இருக்காது. கத்தோலிக்க திருச்சபையில் சிலர் சடங்கை நேர்மையாகக் கொண்டாடுகிறார்களா அல்லது நேர்மையற்ற முறையில் கொண்டாடுகிறார்களா என்பது முக்கியமில்லை என்றபோதிலும், அவர்கள் ஒரே விஷயத்தைக் கொண்டாடும் வரை, அது திருச்சபைக்கு வெளியே ஏன் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது என்று  எனக்குப் புரியவில்லை. அதைப் பெறுபவர் அவரின் நேர்மையின்மை காரணமாகப் பாதுகாக்கப்படுவதில்லை; மாறாக, அவர்கள் தங்கள் கொண்டுள்ள விசுவாசத்தினாலே தான்  நன்மை பெறுகிறார்கள். சடங்கைக் கொண்டாடும் நேர்மையானவர்களுக்கு, அந்த சடங்கை  செல்லாததாக்கக்கூடிய நேர்மையற்ற மக்களை விட அதிக சக்தி உள்ளது அல்லவா? நேர்மையின்மை பின்னர் வெளிப்படுத்தப்பட்டாலும், எவரும் சடங்கை மீண்டும் செய்யச் சொல்லிக் கேட்பதில்லை; அதற்கு பதிலாக, நேர்மையற்ற நபர் சமூகத்திலிருந்து விலக்கப்படுவதன் மூலம் தண்டிக்கப்படுகிறார் அல்லது மனந்திரும்புதலின் மூலம் பரிகாரங்களைத் தேடிக்கொள்கிறார்.

102. ஆகவே, நமக்குப் பாதுகாப்பான பாதை என்னவென்றால், எந்த ஒரு அதிகாரப்பூர்வ கத்தோலிக்க திருச்சபைப் பேரவையாலும் விவாதிக்கப்படாத எந்தவொரு கருத்தையும் பகிர்ந்து கொள்ள அவசரம் காட்டாமல், அதற்கு பதிலாக, நமது கர்த்தரும் இரட்சகருமான இயேசு கிறிஸ்துவின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் வழிநடத்தப்பட்டு, உலகளாவிய திருச்சபையின் ஒப்புதலால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டதை மாத்திரமே நாம் நம்பிக்கையுடன் கூற வேண்டும். ஆயினும்கூட, யாராவது என்னை வற்புறுத்தினால் – இது போன்ற விஷயங்கள் குறித்து கேள்வி எழுப்பக்கூடிய ஒரு சபையில் நான் அமர்ந்திருக்கிறேன் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அத்தருணத்தில் இந்த தலைப்பைப் பற்றி கூட்டத்தில் யாராவது ஒருவர் எனது தனிப்பட்ட கருத்தைக் கேட்டால், ஞானஸ்நானம் பெற்ற எவரும் நற்செய்தியின் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி நிறைவேற்றப்பட்ட, நம்பிக்கையுடன் நேர்மையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட வரை, அவர் செல்லுபடியாகும் ஞானஸ்நானத்தைப் பெற்றுள்ளார் என்று நான் உறுதியாகக் கூறுவேன். இருப்பினும், கத்தோலிக்க திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதற்கு அவசியமான அன்பு அவர்களிடம் இல்லாவிட்டால் இந்த ஞானஸ்நானம் அவர்களின் இரட்சிப்புக்கு எந்தப் பலனையும் அளிக்காது. ஆகவே, 1 கொரிந்தியர் 13:2. இல், “தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கும் வரம் எனக்கு இருக்கலாம். தேவனுடைய இரகசியமான காரியங்களை நான் உணர்ந்துகொள்ளக் கூடும். எல்லாம் அறிந்திருக்கக்கூடும். மலைகளை அசைக்க வல்ல அரிய விசுவாசம் எனக்கு இருக்கக் கூடும். ஆனால் இவையிருந்தும் என்னிடம் அன்பு இல்லையானால் மேற்கண்ட செய்கைகளைச் செய்வதால் எனக்கு எவ்வித பயனுமில்லை” என்று விளக்குகிறது. நம் முன்னோர்கள் வகுத்த விதிகளின்படி, தேவாலயத்திலோ அல்லது திருச்சபையினால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரு பகுதியாக நம்பப்படும் இடத்திலோ கொடுக்கலாம் அல்லது பெறலாம். அதேநேரம், “அவர்கள் நம்மை விட்டுப் பிரிந்து சென்றவர்கள்” என்று கூறப்பட்டாலும், ஞானஸ்நானம் பெற்ற எவரும் அந்தப் புனித சடங்கைப் பெற்றவர்களாகக் கருதப்படுவார்கள் என்று நான் நம்பிக்கையுடன் கூறுகிறேன். ஆகவே, நமக்குப் பாதுகாப்பான பாதை என்னவென்றால், எந்த ஒரு அதிகாரப்பூர்வ கத்தோலிக்க திருச்சபைப் பேரவையாலும் விவாதிக்கப்படாத எந்தவொரு கருத்தையும் பகிர்ந்து கொள்ள அவசரம் காட்டாமல், அதற்கு பதிலாக, நமது கர்த்தரும் இரட்சகருமான இயேசு கிறிஸ்துவின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் வழிநடத்தப்பட்டு, உலகளாவிய திருச்சபையின் ஒப்புதலால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டதை மாத்திரமே  நாம் நம்பிக்கையுடன் கூற வேண்டும். ஆயினும்கூட, யாராவது என்னை வற்புறுத்தினால் – இது போன்ற விஷயங்கள் குறித்து கேள்வி எழுப்பக்கூடிய ஒரு சபையில் நான் அமர்ந்திருக்கிறேன் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அத்தருணத்தில் இந்த தலைப்பைப் பற்றி கூட்டத்தில் யாராவது ஒருவர் எனது தனிப்பட்ட கருத்தைக் கேட்டால், ஞானஸ்நானம் பெற்ற எவரும் நற்செய்தியின் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி நிறைவேற்றப்பட்ட, நம்பிக்கையுடன் நேர்மையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட வரை, அவர் செல்லுபடியாகும் ஞானஸ்நானத்தைப் பெற்றுள்ளார் என்று நான் உறுதியாகக் கூறுவேன். இருப்பினும், கத்தோலிக்க திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதற்கு அவசியமான அன்பு அவர்களிடம் இல்லாவிட்டால் இந்த ஞானஸ்நானம் அவர்களின் இரட்சிப்புக்கு எந்தப் பலனையும் அளிக்காது. ஆகவே, 1 கொரிந்தியர் 13:2. இல், “தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கும் வரம் எனக்கு இருக்கலாம். தேவனுடைய இரகசியமான காரியங்களை நான் உணர்ந்துகொள்ளக் கூடும். எல்லாம் அறிந்திருக்கக்கூடும். மலைகளை அசைக்க வல்ல அரிய விசுவாசம் எனக்கு இருக்கக் கூடும். ஆனால் இவையிருந்தும் என்னிடம் அன்பு இல்லையானால் மேற்கண்ட செய்கைகளைச் செய்வதால் எனக்கு எவ்வித பயனுமில்லை” என்று விளக்குகிறது. நம் முன்னோர்கள் வகுத்த விதிகளின்படி, தேவாலயத்திலோ அல்லது திருச்சபையினால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரு பகுதியாக நம்பப்படும் இடத்திலோ கொடுக்கலாம் அல்லது பெறலாம். அதேநேரம், “அவர்கள் நம்மை விட்டுப் பிரிந்து சென்றவர்கள்” என்று கூறப்பட்டாலும் (1 யோவான் 2:19), ஞானஸ்நானம் பெற்ற எவரும் அந்தப் புனித சடங்கைப் பெற்றவர்களாகக் கருதப்படுவார்கள் என்று நான் நம்பிக்கையுடன் கூறுகிறேன். இதில் நம்பிக்கை கொண்ட மக்கள் குழுவினர் எவரும் இல்லாதபோது, ​​அல்லது ஞானஸ்நானம் பெற்ற எவரும் இதை நம்பாதபோதும், முழு நிகழ்வையும் ஒரு நகைச்சுவையாகவோ அல்லது கேலிக்கூத்தாய்க் கருத்தும்போதும், இதுகுறித்த கடவுளின் தீர்ப்பு நிறைவேற நாம் பிரார்த்திக்க வேண்டும் என்றே நான் கூறுவேன். இதை நாம் நேர்மையான பிரார்த்தனைகளுடனும் ஆழ்ந்த பக்தியுடனும் நிறைவேற்ற வேண்டும். என்னை விட அதிகமாக அறிந்தவர்களின் முடிவுகளை மற்றும் கருத்துக்களை எப்போதும் நாம் மதிக்க வேண்டும். எனவே, நான் இப்போது என் கருத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன் என்று நம்புகிறேன், ஆனால் அது மற்றவர்கள் இதுகுறித்து மிகவும் கவனமாக ஆராய்ச்சி செய்வதையோ அல்லது என்னை விட உயர்ந்த அதிகாரத்தைக் கொண்டிருப்பவர்கள் இது குறித்து கருத்துத் தெரிவிப்பதையோ இது தடுக்காது.

அத்தியாயம் 54

103. எனவே, ஞானஸ்நானம் என்ற தலைப்பில் உள்ள இந்தப் புத்தகங்களையும் அவற்றின் சரியான விளக்கம் குறித்த உரைகளையும் நிறைவு செய்ய வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது என்று நான் நினைக்கிறேன். சமாதான விரும்பியான ஆயர் சிப்ரியன் அவர்கள் மற்றும் அவரது சகாக்கள் மூலம் கத்தோலிக்க ஒற்றுமையின் மீது நாம் கொண்டிருக்க வேண்டிய மகத்தான அன்பை நம் ஆண்டவர் கடவுள் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். “ஆன்மீகத்தில் வளர்ந்து முழுமை அடைந்துள்ள நாம் அனைவரும் இத்தகைய வழியில் எண்ண வேண்டும். நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத வகையில் மேற்கூறிய விஷயங்களில் ஏதேனும் இருந்தால் தேவன் அதை உங்களுக்குத் தெளிவுபடுத்துவார்” என்று பிலிப்பியர் 3:15 இல் கூறப்பட்டதற்கிணங்க, கடவுள் அவர்களுக்கு அறிவொளி அளிக்கும் வரை சிலர் வேறுபட்ட கருத்துக்களைக் கொண்டிருந்தாலும், தீங்கு விளைவிக்கும் பிரிவினையை உருவாக்குவதற்குப் பதிலாக, மாறுபட்ட கருத்துக்களைக் கொண்டவர்களை அவர்கள் பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டும். இது டோனாடிஸ்டுகளை அடியோடு மௌனமாக்கியுள்ளது எனினும், மாக்சிமியனைப் பின்பற்றுபவர்களைப் பற்றி குறிப்பிடவில்லை. ஏனென்றால், துன்மார்க்கர் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து நல்லவர்களைக் கெடுக்கும் நோக்கில் நடந்துகொள்வார்களானால், சிப்ரியனால் சேர்ந்துகொள்ள ஒரு திருச்சபையையும் கண்டுபிடிக்க முடியாது. ஆனால் கெட்டவர்கள் ஒன்றுபட்டு அதன்மூலம் நல்லவர்களை பாதிப்படையச் செய்யவில்லை என்றால், கேவலமான டோனாட்டிஸ்ட்கள் தங்களைப் பிரித்துக் கொள்ள எந்த காரணமும் இல்லை. கலாத்தியர் 5:19-21 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, கெட்ட காரியங்களைச் செய்கிற பலரால் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கப்பட்டு அதைப் பகிர்ந்து கொள்ள முடியும் என்றால், அந்த கெட்ட செயல்களில் ஈடுபட்டுள்ள மதவெறியர்களாலும் அதைக் கொடுக்கவும் பகிர்ந்து கொள்ளவும் முடியும். ஒருவேளை அவர்கள் திருச்சபையில் நிலைத்திருந்தால் அதைப் பகிர்ந்து கொண்டிருக்க முடியும், அதேபோன்று வெளியேறுவதன் மூலம் அதை இழக்காமலும் இருந்திருக்கமுடியும். இப்படியான  மக்கள், தங்களைப் போன்றவர்களுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் ஆசீர்வாதங்களைப் பயனற்ற விதத்திலேயே வழங்குகிறார்கள். ஏனெனில், அவர்கள் கடவுளின் இராச்சியத்துக்குள் நுழையும் தகுதியைப் பெறமுடியாதவர்களாக இருக்கிறார்கள். மக்கள் சரியாக வழிநடத்தப்படும்போது, ​​ஞானஸ்நானம் முன்பு இல்லாத இடத்தில் திடீரென்று தோன்றாது; மாறாக, அது அவர்களுக்குள் ஏற்கனவே இருக்கும் காரணத்தால், அவர்களுக்கு தொடர்ந்து உதவத் தொடங்குகிறது. மதவெறியர்களுக்கும் இது பொருந்தும். சிப்ரியனும் அவரது ஆதரவாளர்களும் கத்தோலிக்க திருச்சபைக்கு தீங்கு விளைவிக்காமல் வரம்புகளை நிர்ணயிக்க முடியாது. இருப்பினும், அவர்களின் மாறுபட்ட கருத்துக்களைப் பற்றி நாங்கள் கவலைப்படவில்லை, ஏனென்றால் நாங்கள் பேதுருவையும் மதிக்கிறோம். நாமும் ஒரு வலுவான அடித்தளத்தில் கட்டமைக்கப் பட்டிருப்பதால், அவர்கள் ஒற்றுமையாக இருப்பதில் நாங்கள் மகிழ்ச்சியடைகிறோம்.

---

முதல் புத்தகம் (Book 1)
புத்தகம் II (Book 2)
புத்தகம் III (Book 3)
புத்தகம் IV (Book 4)
புத்தகம் V (Book 5)
புத்தகம் VI (Book 6)
புத்தகம் VII (Book 7)