Augustine of Hippo, On Baptism, Against the Donatists, in Tamil. Book 6
புத்தகம் VI
மதவெறியர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டுமா என்பதை முடிவு செய்ய சிப்ரியன் தலைமையிலான கார்தேஜ் பேரவை கூட்டப்பட்டது
அத்தியாயம் 1
1. காரணங்கள் பல்வேறு வழிகளில் மீண்டும் மீண்டும் கூறப்பட்டு, ஆராயப்பட்டு, விவாதிக்கப்பட்ட பிறகு, பரிசுத்த வேதாகமத்திலிருந்து பெறப்பட்ட துணை ஆதாரங்கள் மற்றும் சிப்ரியனின் ஏராளமான மேற்கோள்கள் மற்றும் குறிப்புகளுடன் ஒப்புநோக்கும்போது, புரிந்துகொள்ள நீண்ட கால அவகாசம் எடுத்துக்கொள்பவர்கள் நம்புவது போல – கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தை நிர்வகிப்பவரின் அல்லது பெறுபவரின் தவறுகளால் செல்லுபடியற்றதாக்கிவிட முடியாது என்பதை உணர வேண்டும் என்று நான் நம்புகிறேன். சில நேரங்களில், பழைய மரபுகளை விட வித்தியாசமாக முடிவுகள் எடுக்கப்பட்டபோது, கிறிஸ்துவின் ஆயர்களாக இருந்த சில புகழ்பெற்ற மனிதர்களுக்குக் கூட, குறிப்பாக ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட சிப்ரியன் கவனிக்கத்தக்கவராக இருந்தார். இவர்கள் உண்மையான திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாக இல்லாத மக்களிடையே கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் இல்லை என்று நம்பினர். பாவ மன்னிப்பு மற்றும் மனமாற்றம் போன்ற ஞானஸ்நானத்தின் நல்ல விளைவுகளை அந்த மக்களிடம் காணாததால் அவர்கள் இவ்வாறு நினைத்தார்கள். எனவே, ஞானஸ்நானம் அவர்களிடம் காணப்படவில்லை என்று அவர்கள் முடிவு செய்தனர். ஆனால், திருச்சபைக்குள் இருக்கும் ஏராளமான அற்பப் பதரைப் போன்றவர்களை நாம் பார்த்தால், வக்கிரமானவர்களும், கைவிடப்பட்ட வாழ்க்கையை நடத்துபவர்களும் பாவ மன்னிப்பு வழங்கவோ அல்லது அதற்காக வழங்கப்பட்ட அதிகாரத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளவோ அருகதை இல்லாதவர்களாக இருப்பதைக் காணக்கூடியதாயிருக்கிறது. ஏனெனில், கெட்டவர்கள் அல்ல, நல்லவர்களால்தான் மற்றவர்களுக்கு உண்மையிலேயே உதவ முடியும். இதுகுறித்து, “நீங்கள் மக்களது பாவங்களை மன்னித்தால் அவை உங்களுக்கு மன்னிக்கப்படும். நீங்கள் மக்களது பாவங்களை மன்னிக்காவிட்டால் அவை உங்களுக்கு மன்னிக்கப்படாது” என்று யோவான் 20:23 இல் கூறப்பட்டுள்ளது. உலகெங்கிலும் பரந்து விரிந்துள்ள கத்தோலிக்க திருச்சபையின் போதகர்களுக்கு, இப்படியானவர்கள் ஞானஸ்நானத்தின் புனிதத்தைப் பெற்று அதை கொடுத்து ஞானஸ்நானத்தை நிர்வகிக்கிறார்கள் என்பது தெளிவாக அறிந்துள்ளனர். இந்த புரிதலானது பின்னர் ஒரு முழுமையான ஆலோசனைக் குழுவின் அல்லது பேரவையின் அதிகாரத்தால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. இதன் வழியாக தவறான செல்வாக்குகளால் வழிநடத்தப்பட்டவர்கள் கூட கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தின் ஒற்றுமைக்குத் திரும்புவதற்கான பாதையைக் காணலாம். தான்தோன்றிகளாய் சென்று போலியான கொள்ளையர்களிடம் சிக்கி அவர்கள் வாயிலாக கர்த்தருடைய முத்திரையைப் பெற்ற செம்மறி ஆடுகள் கூட, கிறிஸ்தவ ஐக்கியத்தில் இரட்சிப்பைத் தேடினால், பாவங்களில் இருந்து மீண்டு, சிறையிலிருந்து விடுதலை பெற்று, அதன் காயங்களில் இருந்து குணம் பெறும். அப்போது, கர்த்தருடைய முத்திரை நிராகரிக்கப்படுவதற்குப் பதிலாக அங்கீகரிக்கப்படுகிறது. இந்த அடையாளம் சில சமயங்களில் ஓநாய்களிடமும், ஏமாற்றக் கூடியவர்களிடமும் காணப்படுகிறது. அவர்கள் மந்தையின் ஒரு பகுதியாகத் தோன்றலாம், ஆனால் இறுதியில் அவர்களின் நடத்தையின் விதம் அவர்களை ஓநாய்களைப் போன்ற போலிகள் என்பதை வெளிப்படுத்தி விடுகின்றன. கடவுளின் முன்னறிவிப்பின்படி, பல ஆடுகள் தான்தோன்றிகளாய்த் திரிந்தாலும், அவை மத்தியில் ரகசியமாக ஒளிந்திருக்கும் ஓநாய்களும் உள்ளன. ஆனால், கர்த்தர் தம்முடைய மந்தையை அறிந்திருக்கிறார். பரிசேயர்களைப் போலவும், மற்றவர்கள் போலவும் பேசினாலும் கூட, அந்த மந்தையில் உள்ள செம்மறி ஆடுகள் மேய்ப்பனின் குரலுக்கு மட்டுமே செவிசாய்க்கின்றன. இதுகுறித்து மத்தேயு 23:3 கூறுகையில், “அவர்கள் சொற்களுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடக்க வேண்டும். அவர்கள் செய்யச் சொல்கிறவற்றை நீங்கள் செய்ய வேண்டும். ஆனால், அவர்களின் வாழ்க்கை நீங்கள் பின்பற்றத் தக்கதல்ல. அவர்கள் உங்களுக்கு உபதேசிக்கிறார்கள். ஆனால், அவர்கள் அதன்படி நடப்பதில்லை” என்கிறது.
2. கட்டளையின் மகத்துவத்தை” கடைபிடிக்கும் ஒரு ஆன்மீகவாதி “தூய்மையான இதயம், நல்ல மனசாட்சி மற்றும் உண்மையான விசுவாசத்திலிருந்து வரும் அன்பு போன்றவற்றின் முன்னுதாரணத்தைக் கொண்டிருக்கக்கூடியவர். இதையே, “மக்கள் அன்புகொள்ள வேண்டும் என்பதே இக்கட்டளையின் நோக்கம். இந்த அன்பைப் பெற மக்கள் தூய இதயத்தைப் பெற வேண்டும். எது சரியானது என்று எண்ணுகிறார்களோ அதைச் செய்ய வேண்டும். உண்மையான விசுவாசம் கொள்ளவேண்டும்” என்று 1 தீமோத்தேயு 1:5 எடுத்துரைக்கிறது. அத்தோடு, “அழிந்து போகக்கூடியதாகவும், ஆன்மாவை அழுத்துவதாகவும்” இருக்கும் உடலில் இருந்து சில விஷயங்களைத் தெளிவாகக் காண முடியாது. இதைத்தான், “அழிந்துபோகக்கூடிய உடல் ஆன்மாவைக் கீழ்நோக்கி அழுத்துகிறது. இந்த மண் கூடாரம் கவலை தோய்ந்த மனதுக்குச் சுமையாய் அமைகிறது” என்று சாலொமோனின் ஞானம் 9:15 கூறுவதை அவதானிக்கக்கூடியதாய் இருக்கிறது. மேலும், அதே அன்பில் அவர் நிலைத்திருந்தால், கடவுள் தான் நியமித்த நேரத்தில், அவருக்கு வெளிப்படுத்தும் சில விஷயங்களில் வேறுபட்ட எண்ணங்களையும் வெளிப்படுத்தலாம். இதை, “ஆன்மீகத்தில் வளர்ந்து முழுமை அடைந்துள்ள நாம் அனைவரும் இத்தகைய வழியில் எண்ண வேண்டும். நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத வகையில் மேற்கூறிய விஷயங்களில் ஏதேனும் இருந்தால் தேவன் அதை உங்களுக்குத் தெளிவுபடுத்துவார்” என்று பிலிப்பியர் 3:15 இல் கூறியிருப்பதை இங்கே மேற்கோள் காட்டுவது பொருத்தமாயிருக்கும். இவ்வாறாகவே, ஒரு உலகியல் வாழ்வில் திளைத்து தவறான வழியில் பயணிக்கும் ஒருவர் கூட நல்ல மற்றும் நன்மை பயக்கும் குணாதிசயங்களைக் கொண்டிருக்க முடியும். இருப்பினும், இந்த நன்மை தனி மனிதனிடமிருந்து உருவாகவில்லை, மாறாக அது ஒரு வெளிப்புற மூலத்திலிருந்து உருவாகிறது. அதிக கனிகளைப் பெற்றுக்கொள்ளும் நோக்கில், ஆரோக்கியமான கிளையை கத்தரித்து சுத்தம் செய்வது போலதான் இதுவும். சில நேரங்களில் உலர்ந்த அல்லது பலவீனமான கொடியில் கூட பழுத்த திராட்சைக் கனிகள் தொங்குவதை நாம் காண்கிறோம் அல்லவா? அதேவேளை, நன்றாகக் காய்த்துக்குலுங்கும் கிளைகளைக் கத்தரிப்பதோ அல்லது சுத்தம் செய்வதோ அடிமட்ட விவேகமற்ற செயலாகும். அதே நேரத்தில் இனிமையான பழங்கள் எங்கு காய்த்தாலும் அதைப் பாராட்டுவது தான் விவேகமுள்ள மனிதனுக்கு அழகு. இதேபோல், மதவெறி பின்னணியில் இருந்து வருபவர்கள் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று சிப்ரியன் நம்பியதால், மீள் ஞானஸ்நானம் பெறுவதைத் தேர்ந்தெடுப்பதன் மூலம் ஒருவர் ஐக்கியத்தில் இருந்து தன்னை விலக்கிக் கொண்டால், அவர் சிப்ரியனின் போற்றத்தக்க குணங்களிலிருந்து விலகி, மறுமதிப்பீடு செய்ய வேண்டிய ஒரு நிலைக்குள் விழுந்து, இறுதியில் அவர்கள் அடைய முயற்சிக்கும் இலக்கையே கூட அடைய முடியாத சூழ்நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள். திருச்சபையிலிருந்து பிரிந்தவர்களை சிப்ரியன் கடுமையாக வெறுத்தார், ஏனெனில் அவர்களும் ஞானஸ்நானத்திலிருந்து பிரிந்து செல்கிறார்கள் என்று அவர் நினைத்தார். கிறிஸ்துவின் ஐக்கியத்திலிருந்து தங்களைப் பிரித்துக் கொள்வது எவ்வளவு பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதை இந்த மக்கள் உணரவில்லை என்று அவர் நினைத்தார். ஏனெனில், இந்த ஐக்கியத்தை விட்டு அகல்வது பெரிய விஷயமல்ல என்று அவர்கள் நினைத்திருக்கக்கூடும். மேலும் கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் கூட அந்த ஐக்கியத்தில் ஒரு பகுதியாக இல்லை எனவும், மாறாக அது அவர்களிடமிருந்து தான் தோன்றியது என்றும் வாதிட்டனர். அவை சிப்ரியனின் போல நல்ல கனிதரும் கொடிகளாய் இருப்பதிலிருந்து வெகு தொலைவில் உள்ளன. அவை சரிசெய்ய வேண்டிய பகுதிகளைப் போல நல்லவைகளாக இருப்பதாகக் கூடத் தோன்றவில்லை.
அத்தியாயம் 2
3. மீண்டும், தர்மம் இல்லாத மற்றும் மிகவும் துன்மார்க்கமான வாழ்க்கையின் கைவிடப்பட்ட பாதைகளில் நடக்கும் ஒருவர், உண்மையில் சமூகக் கட்டமைப்புக்கு வெளியே இருக்கும்போதும் உள்ளே இருப்பது போல் தோன்றினால், அதே நேரத்தில் மதவெறியர்களின் சூழலில் கூட ஞானஸ்நானத்தைப் புதுப்பிக்கத் தொடங்கவில்லை என்றால், இது அவரது ஆன்மீகத்தில் காணப்படும் வெறுமையைக் குறைக்காது. ஏனென்றால் அவர்கள் தங்கள் சொந்த நல்ல செயல்களை உருவாக்காமல், மற்றவர்களின் நல்ல செயல்களை தங்களுடையதாக எண்ணி சுமந்து திரிகிறார்கள். தர்மத்தின் சாரத்தில் ஒருவர் செழித்து வளரவும், சிப்ரியனின் கண்ணோட்டத்திலிருந்து வேறுபட்ட ஒரு கண்ணோட்டத்தைக் கொண்டிருக்கவும் முடியும். இருப்பினும், சிப்ரியன் குறித்த அம்சங்கள் மிகவும் பலனளிக்கும். மேலும் சிப்ரியனை விட இந்த மனிதருக்கு அதிக சுத்திகரிப்பு தேவைப்படும் பகுதிகள் இருக்கலாம். கூடாத கத்தோலிக்கர்களை ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட சிப்ரியனுடன் நாங்கள் ஒப்பிடவில்லை, மேலும் நல்ல கத்தோலிக்கர்கள் அவருக்குச் சமம் என்றும் நாங்கள் அவசரப்பட்டு ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிடவுமில்லை. எங்கள் திருச்சபை சிப்ரியனை உண்மையிலேயே சிறந்த மற்றும் உயர்வான சிலரில் ஒருவராகப் பார்க்கிறது. மற்ற நல்ல கத்தோலிக்கர்கள் உண்மையான விசுவாசிகள் அல்லாதவர்களிடையே கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தை ஏற்றுக்கொண்டாலும், சிப்ரியனுக்கு வேறுபட்ட நோக்கு இருந்தது. ஆகவே,திருச்சபையின் அமைதியை சீர்குலைத்து எவ்வளவு கொடூரமானது என்பதை அவரது உதாரணம் மதவெறியர்களுக்குக் காட்டுகிறது. அறிவீனர்களான பரிசேயர்கள் சில சமயங்களில் மக்களிடம் சரியானதைச் செய்யச் சொன்னார்கள், எனினும், பேதுரு சில சமயங்களில் தவறுகளைச் செய்தாலும், பரிசேயர்கள் அப்போஸ்தலன் பேதுருவைப் போல நல்லவர்கள் அல்ல, அவர்கள் வறண்ட நிலத்தைப் போல பலன்கொடாதவர்களாகத் தோன்றுகிறார்கள். அதே நேரத்தில் பேதுரு நேர்த்தியான வாழ்க்கை மற்றும் நற்கிரியைகளால் நிறைந்தவர். இன்று, யூதரல்லாதவர்களை யூத சட்டங்களைப் பின்பற்ற யாரும் கட்டாயப்படுத்துவதில்லை. ஆனால் திருச்சபையில் உள்ள எவரும், அவர்கள் எவ்வளவு நல்லவர்களாக இருந்தாலும், பேதுருவின் அப்போஸ்தலத்துவத்துடன் அவர்களை ஒப்பிட முடியாது. சமாதானத்தை விரும்பும் தலைவராகவும் சிறந்த வேதசாட்சியாகவும் இருந்த ஆயர் சிப்ரியனுக்கு நான் மரியாதை செலுத்த விரும்புகிறேன். இருப்பினும், திருச்சபையிலிருந்து பிரிந்து சென்ற அல்லது தவறான நம்பிக்கைகளைக் கொண்ட மக்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுப்பது பற்றிய அவரது கருத்து, முழு திருச்சபையும் பிற்காலத்தில் முடிவு செய்ததிலிருந்து வேறுபட்டது என்று நான் நம்புகிறேன். இந்த முடிவு ஒரு பெரிய திருச்சபைப் பேரவையால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. அதேபோல், முதல் அப்போஸ்தலரும் ஒரு உயர்ந்த வேதசாட்சியுமான பேதுருவை நான் மதிக்கிறேன், ஆனால் யூதரல்லாத மக்களை யூத விதிகளைப் பின்பற்றச் செய்தது அவர் தவறு என்று நான் நினைக்கிறேன். நான் இதை எனது சொந்தக் கருத்துக்களிலிருந்து சொல்லவில்லை, கலாத்தியர் 2:14 இல் கூறப்பட்டதற்கிணங்க, “யூதர்கள் செய்வதை நான் பார்த்தேன். அவர்கள் நற்செய்தியின் முழு உண்மையைப் பின்பற்றவில்லை. எனவே எல்லாரும் கேட்கும்படியே நேரடியாய்ப் பேதுருவிடம் சென்று நான் கண்டித்தேன். “பேதுரு நீங்கள் ஒரு யூதர். ஆனால் நீங்கள் ஒரு யூதரைப்போல வாழவில்லை. நீங்கள் யூதர் அல்லாதவரைப்போல வாழ்கிறீர்கள். இவ்வாறு இருக்க நீங்கள் எப்படி யூதர் அல்லாதவர்களை யூதர்கள்போல வாழ வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்த முடியும்?” என்று கேட்டேன்” என்று முழு திருச்சபையாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட அப்போஸ்தலன் பவுலின் போதனைகளின் அடிப்படையில் தான் மேற்கூறியவற்றைக் காட்டியுள்ளேன்.
4. சிப்ரியனின் பார்வையைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது, நான் அவரை விட மிகவும் குறைவான தகுதியுள்ளவன் என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறேன். இருப்பினும், நீதிமான்களும் துன்மார்க்கரும் ஞானஸ்நானம் என்ற சடங்கைப் பெற முடியும் என்று நான் நம்புகிறேன். நல்லவர்களுக்கு, அது ஆரோக்கியத்தையும் நன்மையையும் தருகிறது, அதே நேரத்தில் கெட்டவர்களுக்கு, அது அவர்களின் வீழ்ச்சிக்கும் அழிவுக்கும் வழிவகுக்கிறது. ஒரு மனிதனின் தார்மீக நிலை எதுவாக இருந்தாலும், ஞானஸ்நானம் என்ற புனித சடங்கு அனைவருக்கும் சமமாகவும் சரியானதாகவும் உள்ளது. அதேவேளை, ஒரு துன்மார்க்கர் ஏனையோர் மத்தியில் மோசமான ஒரு துன்மார்க்கராக இருக்கலாம், அல்லது நீதிமான்கள் மத்தியில் எவ்வளவு சிறந்தவர்களாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை, இந்த வேறுபாடுகளால் சடங்கின் முழுமை பாதிக்கப்படுவதில்லை. அதன்படி, ஞானஸ்நானத்தை வழங்குபவர் எவ்வளவு மோசமானவராக இருந்தாலும் சிறந்தவராக இருந்தாலும் அதில் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை; அதேபோல், அதைப் பெறுபவர் எவ்வளவு மோசமானவராக இருந்தாலும் சிறந்தவராக இருந்தாலும், அங்கே எவ்வித வித்தியாசமும் இருக்கப்போவதில்லை. பல்வேறு வழிகளில் நீதியுள்ளவர்களால் அல்லது வெவ்வேறு வழிகளில் அநீதியுள்ளவர்களால் ஞானஸ்நானம் என்ற திருவருட்சாதனம் பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டாலும், அதன் உள்ளார்ந்த மகத்துவத்தின் காரணமாக, ஞானஸ்நானம் என்பது ஒரே அளவிலான புனிதத்தன்மையையே கொண்டுள்ளது.
அத்தியாயம் 3
5. ஆனால், வேதாகம நியதியிலிருந்தும், சிப்ரியனின் கடிதங்களிலிருந்தும், கெட்ட மனிதர்கள் சிறந்த மனதுடையவர்களாக மாறாவிட்டாலும், அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் பெறவும் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கவும் முடியாது என்பதை நாம் போதுமான அளவு காட்டியுள்ளோம் என்று நினைக்கிறேன். அவர்கள் கடவுளின் பரிசுத்த திருச்சபையைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்ல என்பது நன்கு தெளிவாகிறது, ஏனெனில் அவர்கள் பேராசை கொண்டவர்கள், கொள்ளையர்கள், அநியாய வட்டி வசூலிப்பவர்கள், பொறாமை கொண்டவர்கள், தீய சிந்தனையாளர்கள். ஆகவே இப்படியானவர்கள் நிந்தனையான குணம் கொண்டவர்கள். இதற்கிணையான நற்குணம் கொண்டவர்கள் குறித்து உன்னதப்பாட்டு 6:8-9 “எனக்காக ஒரே ஒரு பெண்ணே இருக்கிறாள். எனது புறாவே! நீயே எனது பரிபூரணமானவள். அவளே தன் தாய்க்கு மிகவும் பிரியமான மகள்” என்றும், மற்றோரு இடத்தில் அதே உன்னதப்பாட்டு 4:12-13 இல், “மணமகளே! நீ சுத்தமானவள். நீ பூட்டப்பட்ட தோட்டத்தைப் போன்றும், நேர்த்தியான குளத்தைப் போன்றும், பாதுகாக்கப்பட்ட நீர்ச்சுனையைப் போன்றும் இருக்கிறாய். உன் பக்க உறுப்புகள் ஒரு தோட்டம் போலவும், அது மாதுளம் செடிகளாலும் மற்ற பழமரங்களாலும் நிறைந்துள்ளது போலவும் உள்ளன” என்றும் கூறுகிறது. ஆகவே அதனுடன் தொடர்புடைய நேர்மறையான, புனிதமான மற்றும் நீதியான குணங்களின் அடிப்படையில் இதைப் புரிந்து கொள்ளலாம். அதாவது, நன்மைக்கும் தீமைக்கும் பொதுவான கடவுளின் வெகுமதியின் வெளிப்பாடுகள் மற்றும் செயல்பாடுகளைப் பின்பற்றுவது மட்டுமல்லாமல், பரிசுத்த ஆவியைப் பெற்றவர்களிடம் உள்ள உள்ளார்ந்த அன்பின் பிணைப்பையும் பின்பற்றுகிறது. எனவே யோவான் 20:23 இல், “நீங்கள் மற்றவர்களது பாவங்களை மன்னித்தால் அவை உங்களுக்கு மன்னிக்கப்படும். அதேநேரம், மற்றவர்களது பாவங்களை மன்னிக்கா விட்டால் அவை உங்களுக்கு மன்னிக்கப்படாது” என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
அத்தியாயம் 4
6. ஞானஸ்நானம் பெற்ற ஒரு தீயவர் மற்றவர்களுக்கும் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியாது என்று சொல்ல எந்த ஏற்புடைய காரணமும் இல்லை என்பது தெளிவாகிறது. அவர் ஞானஸ்நானத்தை கெட்ட நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்துவது போல, அதை மற்றவர்களுக்கு அதே கெட்ட நோக்கங்களுக்காகவும் கொடுக்க முடியும். இது ஞானஸ்நானத்தின் தன்மை அல்லது அதைக் கொடுபவர் குறித்து அல்ல, ஆனால் அதைப் பெறுபவர் தான் பாதிப்புக்குள்ளாகிறார். ஒரு தீயவர் கடவுளுடன் உண்மையிலேயே இணைந்த ஒரு நல்லவருக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கும்போது, தீயவரின் பாவங்கள் நல்லவருக்கு வழங்கப்படும் ஞானஸ்நானத்தைப் பாதிக்காது. தீயவரின் பாவங்கள் அவர் கடவுளை நோக்கி உண்மையிலேயே மனம் திரும்பிய பிறகும், அவை மன்னிக்கப்படும்போதும் உண்மையான மனமாற்றமாய் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு அவை மன்னிக்கப்படுகின்றன. அவர்களை மன்னிக்கும் அதே ஆவியானவரின் மகிமை, ஒருவரையொருவர் நேசிக்கும் அனைத்து புனிதர்களுக்கும் – அவர்கள் அறிந்திருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் – வழங்கப்படுகிறது. அதேபோல், அவர்கள் அவரை தனிப்பட்ட முறையில் அறியாவிட்டாலும் கூட, ஒரு மனிதனின் பாவங்கள் தக்கவைக்கப்படும்போது, அவரது மோசமான நடத்தை மற்றும் ஊழல் நிறைந்த இதயம் காரணமாக அவர் யாரிடமிருந்து தன்னைப் பிரித்துக் கொள்கிறாரோ அவர்களால் அவை தக்கவைக்கப்படுகின்றன.
அத்தியாயம் 5
7. கெட்டவர்கள் நல்லவர்களிடமிருந்து அவர்களின் குணாதிசயங்கள் காரணமாகப் பிரிக்கப்படுகிறார்கள். அத்தோடு, அவர்கள் உடல் ரீதியாகவும் வெளிப்படையான கருத்து வேறுபாடு காரணமாகவும் பிரிக்கப்பட்டால், அவர்கள் இன்னும் மோசமான நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள். இருப்பினும், ஒருவர் ஞானஸ்நானம் பெறும்போது அல்லது கொடுக்கும்போது எவ்வளவு மோசமாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை; ஞானஸ்நானத்தின் புனிதத்தன்மை அப்படியே இருக்கும். அவர்கள் அதைப் பெறுவது போலவே, பிரிக்கப்பட்ட ஒருவர் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும். ஆனால் அவர்கள் அதை மோசமான காரணங்களுக்காக உபயோகித்தால், மோசமான காரணங்களுக்காக அதைக் கொடுக்கவும் முடியும். ஞானஸ்நானம் பெற்ற ஒருவர், மற்றவர்களிடமிருந்து பிரிந்து செல்லாமல் திறந்த இதயத்துடன் அதை ஏற்றுக்கொண்டால், அது அவரது ஆன்மாவிற்கு நன்மை பயக்கும். பலர், மரணத் தருவாயில் விரைவாக வெவ்வேறு நம்பிக்கைகளைக் கொண்ட ஒருவரிடம் வந்து, அவர்களின் தவறான கருத்துக்களுடன் உடன்படாமல் அவர்களிடமிருந்து ஞானஸ்நானத்தை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர். அவர்கள் இறப்பிலும் சரி, மீண்டும் உயிர்த்தெழும் போதும் சரி, அவர்கள் ஒருபோதும் தங்கள் நம்பிக்கைகளை உண்மையிலேயே பகிர்ந்து கொள்ளாதவர்களுடன் தொடர்பில் இருப்பதில்லை. ஒருவர் ஞானஸ்நானம் பெற்றிருந்தாலும், தான் வாழும் சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாக இல்லாவிட்டால், இந்த ஞானஸ்நானம் உண்மையில் அவருக்கு அதிக தீங்கு விளைவிக்கும், ஏனெனில் அவர் சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதால் ஞானஸ்நானத்தின் மூலம் வரும் நன்மையை இழக்கிறார். சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாக இருப்பது ஒருவரை இரட்சிக்க உதவுவது போல, அவர் எவ்வளவு நன்மையை இழக்கிறாரோ அவ்வளவு அதிகமாக அது அவரது வீழ்ச்சிக்கும் வழிவகுக்கும். அப்படியான ஒருவர், தனது வழிகளை சீர்செய்துகொண்டு திருச்சபையிலிருந்து விலகி இருப்பதைக் கைவிடுவாரானால், அவர் கத்தோலிக்க திருச்சபையுடன் சமாதானத்தைக் காண முடியும். இந்த அமைதி மற்றும் அவர் முன்பு பெற்ற அதே ஞானஸ்நானம் காரணமாக, அவர் தன்னைப் பிரித்துக் கொண்டு பாவம் செய்திருந்தாலும் கூட, அவரது பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும். அவர் நல்லவராகவோ கெட்டவராகவோ இருந்தாலும் இந்த ஞானஸ்நானம் எப்போதும் அதன் புனிதத்தை இழக்காது. அத்தோடு, அது ஒரு தனிமனிதரின் செயல்களின் அடிப்படையில் மாற்றம் பெறாது.
அத்தியாயம் 6
9. இப்படியிருக்க, அவரது சக ஆயர்கள் பலர் அந்தக் கருத்தில் சிப்ரியனுடன் உடன்பட்டு அவரது கருத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர். அதே சமயம் தங்கள் சொந்த கருத்துக்களையும் முன்வைத்தனர். இது கிறிஸ்துவில் அவர் கொண்டிருந்த ஐக்கியத்தைக் காத்துக்கொள்வதில் அக்கறை கொண்டிருந்தார் என்பதைக் காட்டுகிறது. அதேவேளை, அந்தக் கருத்தைக் கொண்டிருந்த ஒரே ஒருவராக அவர் இருந்திருந்தால், அவர் தனது தவறை மறைக்கிறார் என்று மக்கள் நினைத்திருக்கலாம். ஆனால், பலர் அவருடன் உடன்பட்டபோதும், தன்னை விட வித்தியாசமாகச் சிந்தித்த மற்றவர்களுடன் ஒற்றுமையாக இருந்ததன் மூலமும், உலகளாவிய கத்தோலிக்க திருச்சபையின் மிகவும் புனிதமான பிணைப்பைப் பாதுகாத்தார் என்பதை உலகிற்கு உணர்த்தினார். இது அவருள் இருந்த தனிமைப்படுத்தப்பட்டு விடுவோமோ என்ற பயத்தின் காரணமாக அல்ல, அமைதியை நேசித்ததால் மாத்திரமே இதைச் செய்தார். ஏனைய ஆயர்கள் அந்தப் பேரவையில் என்ன சொன்னார்கள் என்பதை ஆராய்வது தேவையற்றதாகத் தோன்றலாம். ஆனால் மெத்தனப் போக்குடைய சிலர், பதில் கையில் உள்ள தலைப்புடன் நேரடியாக தொடர்புடையதாக இல்லாத காரணத்தால், எந்த பதிலும் கொடுக்கப்படவில்லை என்று நினைக்கிறார்கள். கொஞ்சம் புரிந்துகொண்டு விவாதம் நியாயமற்றது என்று முறையிடுவதை விட, அவர்கள் நிறைய படித்து புத்திசாலிகளாக இவ்வாறான கருத்துக்களுக்கு முகம் கொடுப்பது நல்லது. முதலில், பேரவை முடிவு செய்ய கொண்டு வந்த சிப்ரியன் குறித்த விடயத்தைக் கவனிப்போம். இது அவர் அமைதியான மனப்பான்மையைக் கொண்டவர் என்பதையும் கிறிஸ்தவத்தில் இரக்கம் நிறைந்தவர் என்பதையும் காட்டுகிறது. அவர் கூறுகிறார், “என் அன்பான சகாக்களே, மதவெறியர்களின் தவறான ஞானஸ்நானம் குறித்து எனது எண்ணங்களைக் கேட்டு ஆயரான ஜுபியானஸ் எனக்கு எழுதியதை நீங்கள் பார்த்திருக்கிறீர்கள். திருச்சபைக்கு வரும் மதவெறியர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற்று திருச்சபையின் ஞானஸ்நானத்தால் ஆசீர்வதிக்கப்பட வேண்டும் என்ற எனது நம்பிக்கையைப் பகிர்ந்து கொண்டு நான் அவருக்கு பதிலளித்த விதத்தையும் நீங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள். ஜூபியானஸிடமிருந்து வந்த மற்றொரு கடிதம் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்டது. இந்தக் கடிதத்தில், அவர் எங்கள் நிருபத்திற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, அவர் தனது சம்மதத்தை வெளிப்படுத்தியது மட்டுமல்லாமல் அதில் குறிப்பிட்டுள்ள அறிவுறுத்தலைப் பெற்றதாக நன்றியுடன் ஒப்புக்கொண்டார். இந்த விஷயத்தில் நாம் தனித்தனியாக நமது கருத்துக்களை வெளிப்படுத்த வேண்டும், யாரையும் தீர்ப்பிடலாகாது. இது தொடர்பான கருத்தை ஏற்க வேண்டும் என்பதுபோல, எவரையும் அவர்களது ஐக்கியத்தில் பங்குகொள்ளும் உரிமையிலிருந்து நீக்கி விடக்கூடாது. நம்மில் எவரும் அனைத்து ஆயர்களின் தலைவராகத் தாங்கள் இருப்பதாகக் கூறுவதில்லை அல்லது மற்றவர்களைக் கீழ்ப்படியச் செய்யவோ தமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துவதோ இல்லை. ஒவ்வொரு ஆயரும் தனது சொந்த முடிவுகளை எடுக்கும் சுதந்திரத்தை உடையவர்களாக இருக்கிறார்கள். மேலும் அவர் மற்றவர்களை நியாயந்தீர்க்க முடியாதது போல, வேறொருவரால் நியாயந்தீர்க்கப்படவும் முடியாது. நாம் அனைவரும் நம் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் தீர்ப்புக்காகக் காத்திருக்கிறோம், அவருக்கே அவரது திருச்சபையை வழிநடத்தவும், நம் செயல்களை நியாயந்தீர்க்கவும் அதிகாரம் உள்ளது.
அத்தியாயம் 7
10. கத்தோலிக்க திருச்சபையின் ஒற்றுமையையும் ஆலோசனையையும் ஆதரிக்க முந்தைய புத்தகங்களில் என்னால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்துள்ளேன் என்று நம்புகிறேன். இதில் சிப்ரியன் ஜூபியானஸுக்கு எழுதிய கடிதத்திற்கு மட்டுமல்லாமல், குயின்டஸுக்கும் அவரது சில சகாக்களுக்கும் அனுப்பிய கடிதங்களுக்கும், பொம்பியஸுக்கு அனுப்பிய கடிதத்திற்கும் நான் அளித்த பதில்களும் அவற்றில் அடங்கும். “நான் எவரையும் தீர்ப்பிடுவதில்லை அல்லது எங்கள் சமூகத்தில் உள்ளவர்கள் வேறுபட்ட கருத்துக்களைக் கொண்டிருந்தால் அவர்கள் அவற்றைப் பகிர்ந்து கொள்வதற்கு நான் தடையாகவும் இருந்ததும் இல்லை” என்று அவர் கூறுவது போல, மற்றவர்கள் தனிப்பட்ட முறையில் என்ன நம்புகிறார்கள் என்பதைப் பற்றி சிந்தித்து, அவரே நம்மிடமிருந்து பறிக்காத சுதந்திரத்துடன் எவ்வாறு செயலாற்றுவது என்பது பற்றி சிந்திப்பது தான் இப்போது பொருத்தமானதாகத் தெரிகிறது. அவர் தனது சக ஊழியர்களின் மறைந்துள்ள எண்ணங்களை வெளிக்கொணர இதைச் சொல்லவில்லை, மாறாக அவர் அமைதியையும் ஒற்றுமையையும் உண்மையிலேயே நேசித்ததால் இதைச் சொன்னார். ஜுபியானஸைப் பற்றி அவர் தனிநபர்களுக்கு எழுதிய அதே போன்ற பிற பகுதிகளிலிருந்து இதை மிக எளிதாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும். “எங்கள் அன்பான சகோதரரே, உமக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக இவற்றை சுருக்கமாக எழுதியுள்ளோம். இதை நாங்கள் எங்களால் முடிந்த அளவுக்குச் செய்துள்ளோம். மேலும் எந்த ஆயரும் தத்தம் சொந்த முடிவுகளை எடுப்பதையும் தங்கள் சொந்த தீர்ப்பை அளிப்பதையும் நாங்கள் தடுக்க விரும்பவில்லை” என்று அவர் கூறுகிறார். சிப்ரியன் மேலும் கூறுகையில், அவர்கள் வெவ்வேறு மற்றும் தனிப்பட்ட கருத்துக்களைக் கொண்டிருப்பதால் யாரும் எவரையும் தங்கள் சமூகத்திலிருந்து தள்ளி வைக்கக்கூடாது என்று அறிவுறுத்துகிறார். “நம் சக ஆயர்கள் சார்பாக, நாங்கள் மதவெறியர்களுக்கு எதிராகப் போராடுவதில்லை, அவர்களுடன் நாங்கள் வலுவான பிணைப்பையும் அமைதியையும் பகிர்ந்து கொள்கிறோம்” என்று அவர் கூறுகிறார். சிறிது நேரம் கழித்து அவர் மேலும் கூறுகையில், “தர்ம காரியங்களை முன்னெடுத்துச் செல்லல், சகோதரத்துவத்திற்கான மரியாதை, விசுவாசத்தின் பிணைப்பு, குருத்துவத்தின் நல்லிணக்கம் ஆகியவை எங்களால் பொறுமையுடனும் மென்மையுடனும் ஏற்று பராமரிக்கப் படுகிறது என்றும் கூறியிருக்கிறார். தண்ணீரைத் தெளித்தல் அல்லது தண்ணீரில் மூழ்குதல் மூலம் ஞானஸ்நானம் பெறுவதற்கு இடையில் ஏதேனும் வித்தியாசம் உள்ளதா என்று கேட்டபோது, “யாரும் சரியென்று நினைப்பதை நம்புவதையும் அவர்கள் நம்புவதைச் செய்வதையும் தடுக்க உறுதியாகவும் இல்லை என்று நான் மிகவும் பணிவாக இங்கே கூறிக்கொள்கிறேன்” என்று மெக்னஸுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் சிப்ரியன் கூறியிருந்தார். இந்த தலைப்புகள் இன்னும் உறுதியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத நேரத்தில் விவாதத்துக்கு உள்ளாயின. ஆகவே அவை இன்னும் தெளிவற்ற நிலையில் இருந்ததால் கவனமாக ஆராயப்பட்டன என்பதை அவர் தெளிவாகக் காட்டுகிறார். அனைத்து ஞானஸ்நானங்களின் அடையாளத்தையும் நாங்கள் விவாதிக்க விரும்புகிறோம், இது உலகளாவிய திருச்சபையின் நடைமுறையாக அங்கீகரிக்கப்பட்டு, பொது கவுன்சில்களின் முடிவுகளால் ஆதரிக்கப்படுகிறது. ஒற்றுமையின் பிணைப்பை உடைக்காமல் மாறுபட்ட கருத்துக்களை அனுமதித்த சிப்ரியனின் வார்த்தைகளால் நான் இதில் அதிக நம்பிக்கையுடன் இருப்பதாக உணர்கிறேன். அவரும் அவரது சகாக்களும் வெவ்வேறு கருத்துக்களைக் கொண்டவர்களுடன் கூட ஒற்றுமையை வளர்த்தே வந்திருந்தார்கள். இது மதவெறியர்கள் மற்றும் பிரிவினையை ஏற்படுத்துபவர்களின் தவறான குற்றச் சாட்டுகளை எதிர்கொள்ள உதவியது. எபேசியர் 4:2-3 இல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, “எப்போதும் பணிவும், சாந்தமும் உடையவர்களாக இருங்கள். பொறுமையோடு ஒருவரை ஒருவர் அன்புடன் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் ஆவியின் மூலமாகச் சமாதானத்துடன் ஒன்று சேர்ந்திருக்கிறீர்கள். இதே வழியில் உங்களால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்துவாருங்கள். சமாதானம் உங்கள் அனைவரையும் ஒன்றிணைக்கட்டும்” என்றும், பிலிப்பியர் 3:15 இல் கூறப்பட்டுள்ளவாறு, “ஆன்மீகத்தில் வளர்ந்து முழுமை அடைந்துள்ள நாம் அனைவரும் இத்தகைய வழியில் எண்ண வேண்டும். நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத வகையில் மேற்கூறிய விஷயங்களில் ஏதேனும் இருந்தால் தேவன் அதை உங்களுக்குத் தெளிவுபடுத்தி வழிநடத்துவார்” என்பதை எமக்கு நினைவூட்டுகிறது. ஆகையால், பரிசுத்த ஆயர்களின் கருத்துக்களைக் கருத்தில் கொண்டு விவாதிக்க விரும்புகிறோம், அதே நேரத்தில் அவர்களுடன் நமது ஒற்றுமையையும் சமாதானத்தையும் முன்னெடுத்துச் செல்வதோடு, கடவுளின் உதவியுடன் முடிந்தவரை அவர்களின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றுகிறோம்.
அத்தியாயம் 8
11. பில்டாவைச் (Bilta) சேர்ந்த சிசிலியஸ் Cæcilius பின்வருமாறு கூறினார்: “ஒரே திருச்சபையில் ஒரே ஞானஸ்நானம் மட்டுமே இருக்கமுடியும் என்றும், திருச்சபைக்கு வெளியே எந்த ஞானஸ்நானமும் இல்லை என்றும் எனக்குத் தெரியும். உண்மையான நம்பிக்கையும் உறுதியான விசுவாசமும் இருக்கும் இடத்தில் அது என்று நிலைத்து இருக்கும். “ஒரே சரீரமும் ஒரே ஆவியும் தான் உள்ளது. ஒரே பொதுவான விசுவாசம் கொள்ள தேவன் உங்களை அழைக்கிறார். ஒரே கர்த்தரும், ஒரே விசுவாசமும், ஒரே ஞானஸ்நானமும் உள்ளன” என்று இது குறித்து எபேசியர் 4:4-5 இல் எழுதப்பட்டுள்ளதை அவதானிக்கலாம். விசுவாசமும் பொய்யான நம்பிக்கைகளும் இல்லாத இடத்தில், எல்லாம் பொய்களை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகத்தான் இருக்கும். பிசாசின் பிடியில் சிக்கியிருக்கும் ஒருவர் மற்றவர்களுக்கு உதவ முயற்சிக்கிறார், வாயிலிருந்து வரும் வார்த்தைகளால் புற்றுநோயைக்கூட ஏற்படுத்தவல்ல ஒருவர் புனித நற்கருணை பற்றிக் கேள்வி கேட்கிறார். விசுவாசமற்றவர்கள் விசுவாசத்தை வழங்குகிறார்கள், குற்றவாளிகள் பாவங்களை மன்னிக்கிறார்கள், அதே நேரத்தில் அந்துக்கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுபவர்கள் கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கிறார்கள். கடவுளால் சபிக்கப்பட்ட ஒருவர் ஆசீர்வாதங்களை வழங்குகிறார், இறந்தவர் வாழ்வு குறித்து வாக்குறுதி அளிக்கிறார், துன்பத்தில் உழல்பவர்கள் அமைதியை ஏற்படுத்துவது பற்றிப் பேசுகிறார்கள். தெய்வ நிந்தனை செய்பவர் கடவுளை அழைக்கிறார், அவமரியாதை செய்பவர் குருவானவரின் பாத்திரங்களை ஏற்றுக் கொள்கிறார், தெய்வ நிந்தனை செய்பவர் பலிபீடங்களைத் தயார் செய்கிறார். சாத்தானின் ஊழியர்கள் போன்று தவறுகளில் ஈடுபடுபவர்கள், நற்கருணையில் துணிச்சலுடன் பங்கேற்பதால் நிலைமை இன்னும் மோசமடைகிறது. இந்தக் கூற்று உண்மையல்ல என்றால், அவர்களை ஆதரிப்பவர்கள் மதவெறியர்களைப் பற்றிச் சொல்லப்படும் அனைத்தும் தவறு என்பதைக் காட்ட வேண்டும். இது திருச்சபை எதிர்கொள்ளும் கடினமான சூழ்நிலையை எடுத்துக் காட்டுகிறது. ஞானஸ்நானம் அல்லது பாவ மன்னிப்பு உள்ளிட்ட நடைமுறைகளை பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. இத்தகைய கடுமையான குற்றங்களிலிருந்து நாம் விலகி, திருச்சபையால் மட்டுமே வழங்கக்கூடிய ஒரே ஞானஸ்நானத்தைக் கடைபிடித்து ஏற்றுக்கொண்டு வாழ்வது மிகவும் முக்கியம்.
12. திருச்சபையில் கடவுளை அறிந்திருப்பதாகக் கூறிக் கொண்டு, அவருக்கு எதிராகச் செயல்படுபவர்கள், பேராசை மற்றும் பொறாமை கொண்டவர்கள் போலவும், மற்றவர்களை வெறுத்து, அப்போஸ்தலன் யோவானால் கொலைகாரர்கள் என்று அழைக்கப்படுபவர்கள், அவர்கள் குற்ற உணர்ச்சியால் நம்பிக்கையற்றவர்கள் என்பது தான் இவர்களது கேள்விக்கு நான் தரும் பதிலாக இருக்கிறது. இதுகுறித்து 1 யோவான் 3:15 இல் “தன் சகோதரனை வெறுக்கிற ஒருவன் கொலையாளி ஆவான். எந்த கொலையாளிக்கும் தேவன் தரும் நித்திய வாழ்வு இல்லை என்பதையும் நீங்கள் அறிவீர்கள்” என்று சான்று பகிர்கிறார். ஏனென்றால் அவர்கள் தங்கள் குற்ற உணர்ச்சியால் நம்பிக்கையிழந்து காணப்படுகிறார்கள். அவர்கள் கடவுளுக்கு அளித்த வாக்குறுதிகளைக் காப்பாற்றாததால் அவர்களிடம் விசுவாசம் இல்லை, மேலும் அவர்கள் பொய்யர்கள், அவர்கள் தாங்கள் அளித்த வாக்குறுதிகளைக் காப்பற்றாது பொய் உரைப்பவராகளாக வாழ்கின்றனர். அவர்கள் தங்கள் இதயங்களில் தீய எண்ணங்களைக் கொண்டிருப்பதால், நல்ல ஒழுக்கங்களைக் கெடுக்கும் மோசமான நடத்தைக்கு வழிவகுக்கிறது. அத்தகைய செயல்களுக்கு எதிரான கடவுளின் எச்சரிக்கையை அவர்கள் புறக்கணிப்பதால் அவர்கள் விசுவாசத்தை இழக்கிறார்கள். மேலும் அவர்கள் கிறிஸ்துவுக்கு எதிரான வழியில் வாழும் தங்கள் பொல்லாத பண்புகளால் சாபத்துக்கு ஆளாகிறார்கள். அத்தகைய மக்கள் தங்கள் தீமை நிறைந்த வாழ்க்கையால் சபிக்கப்பட்டு, நீதி வழி செல்லாத காரணத்தால் ஆன்மீக ரீதியாக இறந்தவர்கள் போலாகிறார்கள். அவர்களின் தீய செயல்கள் கடவுளின் சித்தத்திற்கு முரணாக இருப்பதால் அவர்கள் தொந்தரவுக்கு ஆளாகிறார்கள் என்று பரிசுத்த வேதாகமம் கூறுகிறது. அவர்களின் தவறுகள் கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையை அவமதிப்பதோடு,அவர்கள் கடவுளின் பிரசன்னத்திலிருந்து துண்டிக்கப்படுகிறார்கள். அவர்களின் பாவ வாழ்க்கை அவர்களின் சொந்த உடல்களை தீய செயல்களை நோக்கி இழுத்துச் செல்கிறது. தங்கள் தீய வாழ்க்கையால் தங்களுக்குள் குடியிருக்கும் கடவுளின் சந்நிதானத்தை மாசுபடுத்துவதால், தெய்வ நிந்தனை செய்பவர்களுக்கு ஒப்பானவர்களாகவும் பேராசை மற்றும் நேர்மையீனத்தைப் பின்பற்றுவதன் மூலம் பிசாசுக்கு சேவை செய்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். இதுவும் ஒரு வகையான சிலை வழிபாடே. திருச்சபையில் கூட சிலர், இல்லை, இல்லை, பலர் இப்படித்தான் இருக்கிறார்கள் என்பதை அப்போஸ்தலனாகிய பவுலும், ஆயரான சிப்ரியனும் சாட்சியமளிக்கிறார்கள். அப்படியானால், அவர்கள் ஏன் ஞானஸ்நானம் பெறுகிறார்கள்? உலக வாழ்வைத் துறந்து விட்டதாகச் சொல்லும் சிலர், உண்மையில் தங்கள் செயல்களை மாற்றிக்கொள்ளாமல், மனந்திரும்புதலுக்கு உட்படாமல் ஞானஸ்நானம் பெறுவது ஏன்? ஞானஸ்நானம் அல்லது பாவ மன்னிப்பு இல்லாமல் திருச்சபைக்குள் அனுமதிக்கப்படுவது போன்ற விஷயங்களை திருச்சபை ஒப்புக் கொள்ள வேண்டியிருப்பது குறித்து அவர் தனது கோபத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். மற்றைய ஆயர்கள் இந்த நடைமுறைகளை ஏற்றுக்கொள்ள மக்களுக்கு அழுத்தம் கொடுத்திரா விட்டால் அவர் இதைச் சொல்லியிருக்க மாட்டார். பழமையான பழக்கவழக்கங்களில் ஊறியவர்கள் உண்மையில் சரியானவர்கள் என்பதையும், அவர்களின் கருத்துக்கள் பின்னர் ஒரு பொது சபையால் ஆதரிக்கப்பட்டதையும் இது காட்டுகிறது. “சகோதரரே, நாம் இதிலிருந்து விலகி இருக்க வேண்டும், இவ்வளவு பெரிய பாவத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும்” என்று அவர் கூறும்போது அது எவ்வாறான அர்த்தத்தைக் கொடுக்கிறது? இதைச் செய்யவோ ஆதரிக்கவோ மாட்டேன் என்று அவர் நினைத்தால், அது வேறு. ஆனால், தன்னுடன் உடன்படாதவர்களை விமர்சிக்கவும் துண்டிக்கவும் அவர் விரும்பினால், சிப்ரியனின் முந்தைய வார்த்தைகளுக்கு எதிராக அவர் இவ்வாறு சொல்கிறார்: அதாவது, “யாரையும் தீர்ப்பிட வேண்டாம், அல்லது அவர்கள் வித்தியாசமாகச் சிந்திக்கிறார்கள் என்பதற்காக, எம் சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதற்கான அவர்களின் உரிமையைப் பறித்திடவும் வேண்டாம்” என்று.
அத்தியாயம் 9
13. மிகிர்பாவின் (Migirpa) மூப்பரான பீலிக்ஸ் இவ்வாறு கூறுகிறார்:
தவறான நம்பிக்கையிலிருந்து வரும் அனைவரும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று நான் நம்புகிறேன். திருச்சபையில் ஒரே ஒரு உண்மையான ஞானஸ்நானம் மட்டுமே இருப்பதால், அவர்கள் வேறு இடங்களில் ஞானஸ்நானம் பெற்றதாக நினைப்பது அர்த்தமற்றது. ஒரே கர்த்தர், ஒரே நம்பிக்கை, ஒரே திருச்சபை மட்டுமே உள்ளது, இது உண்மையான ஞானஸ்நானத்தையும் பரிசுத்தத்தையும் கொண்டுள்ளது. இந்த திருச்சபைக்கு வெளியே செய்யப்படும் நடைமுறைகள் இரட்சிப்பைக் கொண்டுவரும் சக்தியைக் கொண்டிருப்பதாக எனக்குத் தெரியவில்லை, என்கிறார்.
14. மிகிர்பாவின் (Migirpa) மூப்பரான பீலிக்ஸ் என்பவற்றின் கூற்றுக்கு எமது பதில் பின்வரும் விதமாக அமைகிறது: ஒரே உண்மையான ஞானஸ்நானம் திருச்சபையில் மட்டுமே இருந்திருந்தால், திருச்சபையை விட்டு வெளியேறுபவர்களிடம் அது காணப்படாது. இருப்பினும், அவர்கள் வெளியேறும்போது அதை இழக்காததால், அவர்கள் திரும்பி வரும்போது அதை மீண்டும் பெற வேண்டிய அவசியமில்லை, ஏனென்றால் ஏற்கனவே அது அவர்களிடம் உள்ளது. ஆனால் “இல்லாத பழக்க வழக்கங்களுக்கு இரட்சிப்பை ஏற்படுத்தும் சக்தி இல்லை” என்ற அவரது கூற்றைப் பொறுத்தவரை, நான் அவருடன் உடன்படுகிறேன், அது உண்மை என்றும் நினைக்கிறேன். ஞானஸ்நானம் இருக்கக்கூடாது என்று வாதிடுவது ஒரு விஷயம், இரட்சிப்பைக் கொண்டுவரும் திறன் அதற்கு இல்லை என்று கூறுவது முற்றிலும் வேறு விஷயம். மனிதர்கள் கத்தோலிக்க திருச்சபையின் அமைதியை ஏற்றுக்கொள்ளும்போதும், அந்தத் திருச்சபையில் சேர்வதற்கு முன்பும் அவர்கள் கொண்டிருந்த, ஆனால் எந்தப் பயனும் அளிக்காத குணங்கள், உடனடியாக நேர்மறையான முடிவுகளைத் தரத் தொடங்குகின்றன.
அத்தியாயம் 10
15. “மதவெறியாளர்களின் ஞானஸ்நானத்தை செல்லுபடியாகும் என்று கருதுபவர்கள் நமது ஞானஸ்நானத்தை பயனற்றதாக்குகிறார்கள்” என்ற அட்ருமெட்டம் (Adrumetum) என்ற நகரத்தைச் சேர்ந்த பொலிகார்ப்பின் கூற்றுக்கு பதிலுரையாக பின்வருவனவற்றைக் கூறலாம்: மதவெறியாளர்களால் செய்யப்படும் ஞானஸ்நானம் உண்மையில் செல்லுபடியாகும் என்றால், திருச்சபைக்குள் பேராசை கொண்டவர்களும் கொலைகாரர்களும் கொடுக்கும் ஞானஸ்நானமும் செல்லுபடியாகும் என நாங்கள் வாதிடுவோம். இருப்பினும், அவர்களின் ஞானஸ்நானத்தை நாம் சட்டப்பூர்வமானதாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்றால், மதவெறியாளர்களின் ஞானஸ்நானம் என்ற கருத்தையும் நாம் நிராகரிக்க வேண்டும்; எனவே, யார் அதை நிர்வகித்தாலும் அது கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானமாகவே உள்ளது.
அத்தியாயம் 11
16. இரட்சிப்புக்கான ஞானஸ்நானத்தின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றி வேதாகமம் போதிப்பதை நாங்கள் அறிந்திருந்தாலும், உண்மையில் திருச்சபையில் ஞானஸ்நானம் பெற்றதாகக் கூறிக் கொண்டு வாழும் மதவெறியர்கள் அல்லது பிரிவினையாளர்கள் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று நாங்கள் நம்புகிறோம் என்று தமுகடிஸின் நோவடஸ் (Novatus of Thamugadis) கூறினார். வேதாகமம் மற்றும் வணக்கத்துக்குரிய திருச்சபைத் தலைவர்களின் முடிவுகளின் அடிப்படையில், இந்தக் குழுக்களை விட்டு வெளியேறி மீண்டும் திருச்சபையில் சேரும் எவரும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று அவர் கூறினார். அத்தோடு, குருத்துவக் கடமைகளின் நிமித்தம் நியமிக்கப்பட்டவர்கள் யாவரும் திருச்சபையின் சாமான்ய உறுப்பினர்களாகவே கருதப்பட வேண்டும்.
17. தமுகடிஸின் நோவடஸ் (Novatus of Thamugadis) தனது செயல்களை விளக்கியுள்ளார், ஆனால் அவற்றை நியாயப்படுத்த எந்த ஆதாரத்தையும் வழங்கவில்லை. அவர் வேதவசனங்களையும் தனது சகாக்களின் முடிவுகளையும் குறிப்பிட்டுள்ளார், ஆனால் இந்த ஆதாரங்களிலிருந்து நாம் மதிப்பீடு செய்யக்கூடிய எதையும் அவர் முன்வைக்கவில்லை.
அத்தியாயம் 12
18. “மதவெறியர்களாலும் பிரிவினைவாதிகளாலும் வழங்கப்படும் ஞானஸ்நானம் உண்மையல்ல என்பது பரிசுத்த வேதாகமத்தில் எல்லா இடங்களிலும் கூறப்பட்டுள்ளது. ஏனெனில் அவர்களின் மதத் தலைவர்களே போலி கிறிஸ்துவும் போலி தீர்க்கதரிசிகளும் போலவே இருக்கிறார்கள். கர்த்தர் சாலொமோனின் குரலால் இவ்வாறு கூறுகிறார்: ‘பொய்களை நம்புகிறவன் கானல் நீரைத் தேடி ஓடுகிறவனாய் இருப்பதோடு, இருப்பதை விட்டு விட்டு பறப்பதைப் பிடிக்கும் மூடனாகவும் இறுக்கிறான்’ என்று டுபியூனேவைச் சேர்ந்த நெமேசியானஸ் (Nemesianus of Tubunæ) கூறுகிறார். ஏனென்றால், அவன் தன் சொந்தத் திராட்சைத் தோட்டத்திற்குச் செல்லும் பாதைகளை விட்டு விலகியும், தன் சொந்த வயலுக்கு இட்டுச் செல்லும் பாதைகளை விட்டு விலகியும் செல்பவனாக இருக்கிறான். இதன்மூலம் அவன் தன் சொந்த நிலத்தை விட்டு வெளியேறி, எதுவும் வளராத காய்ந்து வறண்ட, வெற்று நிலத்தை அடைந்து, பயன் தராக் களைகளைப் பறிக்கிறான். மேலும், சந்தேகத்துக்கிடமான, தேங்கியிருக்கும் தண்ணீரை நம்பவோ, அந்நிய மூலங்களிலிருந்து ஊற்றெடுக்கும் நீரைக் குடிக்கவோ வேண்டாம். இவ்வாறு தவிர்ப்பதால், நீங்கள் நீண்ட ஆயுளை அனுபவித்து, இன்னும் பல ஆண்டுகள் வாழவும் முடியும். மேலும் நற்செய்தியில் நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து தம்முடைய சொந்தக் குரலில், “ஒருவன் நீரில் இருந்தும் ஆவியில் இருந்தும் பிறக்க வேண்டும். ஒருவன் இவற்றிலிருந்து பிறக்காவிடில் அவனால் தேவனின் இராச்சித்துக்குள் நுழைய முடியாது” என்று யோவான் 3:5 வழியாக எமக்கு கூறியுள்ளார். “ஆதியில் பூமியானது வெறுமையாக இருந்தது; தண்ணீரின்மேல் இருள் சூழ்ந்திருந்தது. தேவ ஆவியானவர் அந்தத் தண்ணீரின்மேல் அசைவாடிக்கொண்டிருந்தார்” என்று ஆதியாகமம் 1:2 இல் கூறுவதையும் இங்கே நினைவுகூரத்தக்கது. ஆவியானவர் தண்ணீரின்றி செயல்பட முடியாது, மேலும் தண்ணீர் ஆவியானவர் இன்றி செயல்பட முடியாது. சிலர் தங்கள் கைகளை வைப்பதன் மூலம், அவர்கள் பரிசுத்த ஆவியைப் பெற்று திருச்சபையில் இணைகிறார்கள் என்று தவறாக நம்புகிறார்கள். இருப்பினும், கத்தோலிக்க திருச்சபையில் இரண்டு சடங்குகளாலும் அவர்கள் மீண்டும் புதியவர்களாகப் பிறக்க வேண்டும் என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தவுடன் திருச்சபைக்குள் ஏற்றுக்கொள்ளப் படுகிறார்கள். அப்போஸ்தலன் சொல்வது போல், அவர்கள் உண்மையிலேயே கடவுளின் பிள்ளைகளாக மாற முடியும். அதுகுறித்து எபேசியர் 4:3-6 இல் கூறியுள்ளதை சற்று நோக்குவோம்: “நீங்கள் ஆவியின் மூலமாகச் சமாதானத்துடன் ஒன்று சேர்ந்திருக்கிறீர்கள். இதே வழியில் உங்களால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்துவாருங்கள். சமாதானம் உங்கள் அனைவரையும் ஒன்றிணைக்கட்டும். ஒரே சரீரமும் ஒரே ஆவியும் தான் உள்ளது. ஒரே பொதுவான விசுவாசம்கொள்ள தேவன் உங்களை அழைக்கிறார். ஒரே கர்த்தரும், ஒரே விசுவாசமும், ஒரே ஞானஸ்நானமும் உள்ளன. எல்லாருக்கும் ஒரே பிதாவான தேவன் மட்டுமே உள்ளார், அவர் எல்லாவற்றையும் ஆள்பவர், எல்லா இடங்களிலும் எல்லாவற்றிலும் இருப்பவர்” என்கிறது அந்த வாசகங்கள். இதையெல்லாம் கத்தோலிக்க திருச்சபை வலியுறுத்துகிறது. மீண்டும் அவர் நற்செய்தியில் கூறுகிறார், ‘சரீரத்தால் பிறப்பது சரீரம், ஆவியினால் பிறப்பது ஆவி; ஏனென்றால் ஆவி என்றால் கடவுள், அது கடவுளிடமிருந்து மட்டுமே பிறக்கிறது.’ மதவெறியாளர்களும் பிரிவினைகளை ஏற்படுத்துபவர்களும் செய்யும் அனைத்து செயல்களும் சரீரம் தொடர்பானவை, அவை பாவங்களை கொண்டுவரக்கூடியவை. இதுகுறித்து கலாத்தியர் 5:19-21 இல் பின்வருமாறு கூறுகிறார்: “மாம்சத்தின் செயற்பாடுகள் தெளிவாய் உள்ளன. அவை விபசாரம், வேசித்தனம், அசுத்தம், பாலியல் இச்சை, விக்கிரக வழிபாடு, பில்லிசூனியம், பகைமை, விரோதங்கள், வைராக்கியங்கள், கோபங்கள், சுயநல ஆசைகள், பிரிவினைகள், கோஷ்டிப் பூசல்கள், பொறாமை, குடிவெறி, களியாட்டங்கள் என்பன. நான் ஏற்கெனவே உங்களை எச்சரித்தது போன்று இப்போதும் எச்சரிக்கிறேன். இத்தகையப் பாவங்களைச் செய்பவர்கள் தேவனுடைய இராச்சியத்துக்குள் இடம்பெற முடியாது” என்கிறது அந்த வாசகங்கள். தீயவைரை மட்டுமல்ல, பிரிவினைவாதிகள் மற்றும் மதவெறியர்கள் போன்ற பிரிவினைகளை உருவாக்குபவர்களையும் அப்போஸ்தலன் கடும் விமர்சனத்துக்கு உட்படுத்துகிறார். கத்தோலிக்க திருச்சபையில் மட்டுமே காணப்படும் ஒரே உண்மையான ஞானஸ்நானத்தை அவர்கள் பெறாவிட்டால், அவர்கள் இரட்சிக்கப்பட மாட்டார்கள். ஆனால் கர்த்தருடைய நடுத்தீர்வையில், சரீரப்பிரகாரமானவர்களுடன் கண்டனம் செய்யப்படுவார்கள்.”
19. டுபியூனேவைச் சேர்ந்த நெமேசியானஸ் (Nemesianus of Tubunæ) தனது கருத்தை நிரூபிக்க வேதாகமத்தின் பல பகுதிகளை மேற்கோள் காட்டியுள்ளார்.
கத்தோலிக்க திருச்சபையின் நம்பிக்கைகளைப் பற்றி அவர் உண்மையில் நிறைய வெளிப்படுத்தியுள்ளார். அதை நாங்கள் விளக்கி முன்கொண்டுசெல்ல உறுதியளித்துள்ளோம். அவர்கள் விரும்பியதை அடைய முடியாது என்ற காரணத்தால், அவர்களும் “இருப்பதை விட்டு விட்டு பறப்பதன் பின்னால் செல்கிறார்கள்.” இது மதவெறியாளர்களுக்கு மட்டுமல்ல, “தங்கள் சொந்த நிலத்தையும் விட்டு வெளியேறி, தங்கள் சொந்த வயலுக்கு இட்டுச் செல்லும் பாதையிலிருந்து விலகி அலைந்து திரியும்” மோசமான வாழ்க்கை வாழும் எவருக்கும் பொருந்தும். அவன் கால்போன போக்கில் நடந்து, தாக்கத்தைத் தீர்க்க முடியாத வறண்ட நிலத்தில் கால் வைத்து, பயனற்ற களைகளைப் பறிக்கிறான்; ஏனென்றால் நீதி நல்ல பலன்களைத் தருகிறது, அதே சமயம் அக்கிரமம் அப்படியல்ல. “அந்நிய நீரூற்றிலிருந்து தண்ணீரைக் குடிக்கும்” மக்களை வெவ்வேறு நம்பிக்கைகளைக் கொண்டவர்களிடையே மட்டுமல்ல, கடவுளின் போதனைகளைப் பின்பற்றாமல், பிசாசின் போதனைகளைப் பின்பற்றுபவர்களிடையேயும் காணப்படுகிறார்கள். அவர் ஞானஸ்நானம் பற்றிப் பேசினால், “அந்நிய நீரூற்றிலிருந்து தண்ணீரைக் குடிக்காதே” என்று சொல்லாமல், “அந்நிய நீரூற்றில் உங்களை நீங்களே கழுவிக் கொள்ளாதீர்கள்” என்று தான் கூறுவார். மேலும், “ஒருவன் நீரில் இருந்தும் ஆவியில் இருந்தும் பிறக்க வேண்டும். இவற்றிலிருந்து பிறக்காவிடில் அவனால் தேவனின் இராச்சியத்துக்குள் நுழைய முடியாது” (யோவான் 3:5) என்ற இயேசுவின் வார்த்தைகள் அவரது கருத்துக்கு எவ்வாறு துணைநிற்கின்றது என்பது எனக்குப் புரியவில்லை. கர்த்தர் சொன்னது போல், பரலோக இராச்சியத்தில் பிரவேசிக்க அனைவரும் தண்ணீராலும் ஆவியாலும் மறுபடியும் பிறக்க வேண்டும் என்பது உண்மைதான். இருப்பினும், தண்ணீராலும் ஆவியாலும் பிறந்தால் மட்டுமே ஒருவர் பரலோக இராச்சியத்துக்குள் பிரவேசிப்பார் என்பது உண்மையல்ல. அப்போஸ்தலர் 8:13 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, சைமன் மேகஸ் தண்ணீராலும் ஆவியாலும் ஞானஸ்நானம் பெற்றார், ஆனால் அவர் பரலோகத்திற்குச் செல்லவில்லை. மதவெறியாளர்களுக்கும் இது உண்மையாக இருக்கலாம். தங்கள் வாழ்க்கையில் உண்மையாகவே மனமாற்றத்துக்கு உட்படுத்திக்கொள்பவர்கள் மட்டும் ஆவியால் பிறந்தவர்கள் என்றால், உலகத்தைத் துறப்பது பற்றி வெறும் வாய் வார்த்தை பேசுபவர்கள் ஆனால் செயலில் காட்டாதவர்கள் நிச்சயமாக ஆவியால் பிறந்தவர்கள் அல்ல, தண்ணீரால் மட்டுமே பிறந்தவர்கள். இருப்பினும், சிப்ரியன் கூறியது போல் அவர்கள் இன்னும் திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாகவே உள்ளனர். இந்த இரண்டு கருத்துக்களில் ஒன்றை நாம் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்: உலகத்தைத் துறப்பது போல் பாசாங்கு செய்பவர்கள் ஆவியால் பிறந்தவர்கள், அது அவர்களின் வீழ்ச்சிக்கு வழிவகுத்து அவர்களை மதவெறியர்களாக மாற்றினாலும், அல்லது “ஒழுக்கத்தின் பரிசுத்த ஆவி வஞ்சகத்திலிருந்து தப்பி ஓடும்” அதாவது, சொலமோனின் ஞானம் அதிகாரம் 1 : 5 கூறுவது போல, “நற்பயிற்சி பெற்ற உள்ளம் வஞ்சனையினின்று விலகியோடும்; அறிவற்ற எண்ணங்களை விட்டு அகலும்; அநீதி அணுகுகையில் அது நாணி ஒதுங்கும்” என்ற கூற்று உண்மையாக இருந்தால், உலகத்தைத் துறப்பது போல் நடிப்பவர்கள் ஆவியினால் பிறக்கவில்லை. இதன் உள்ளர்த்தத்தை சற்று ஆராய்ந்து பார்ப்போமானால், ஒரு மனிதன் தண்ணீரால் ஞானஸ்நானம் பெற முடியும், ஆனால் உண்மையிலேயே ஆவியால் பிறக்க முடியாது. தண்ணீரின்றி ஆவியால் செயல்பட முடியாது, ஆவி இல்லாமல் தண்ணீர் செயல்பட முடியாது என நெமேசியானஸ் தவறாகக் கூறுகிறார் என்றே நினைக்கத் தோன்றுகிறது. ஒரே திருச்சபையைச் சேர்ந்தவர்களாக இல்லாவிட்டாலும், மக்கள் ஒரே ஞானஸ்நானத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ளலாம் என்று பரவலாகக் கூறப்படுகிறது. அதேபோல் திருச்சபைக்குள் நல்லவர்களும் பேராசை கொண்டவர்களும் ஒரே ஆவியைப் பகிர்ந்து கொள்ளாமலும் இருக்கலாம், இருப்பினும் அவர்கள் அதே ஞானஸ்நானத்தைப் பெற்றுக்கொண்டவர்களாகவும் இருக்கலாம். ஏனென்றால், “ஒரே ஆவி” மற்றும் “ஒரே ஞானஸ்நானம்” என்று கூறப்படுவது போல, “ஒரே உடல்”, அதாவது ஒரே திருச்சபை என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அவர் முன்வைத்துள்ள மற்றைய எதிர்வாதங்கள் நமது நிலைப்பாட்டை ஆதரிக்கின்றன. “ஒரு மனிதனின் சரீரமானது அவனது பெற்றோர்களிடமிருந்து வருகிறது. ஆனால் அவனது ஆவிக்குரிய வாழ்வோ ஆவியானவரிடமிருந்து பிறக்கிறது” என்று யோவான் 3:6 கூறும் நற்செய்தியிலிருந்து ஒரு பகுதியை அவர் மேற்கோள் காட்டியுள்ளார். ஒரு மதவெறியரால் அல்லது பிரிவினையை ஏற்படுத்தும் ஒருவரால் செய்யப்படும் அனைத்தும் சரீரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டவை என்று அவர் வாதிட்டார். “சரீரத்தின் செயல்கள் விபச்சாரம் மற்றும் அசுத்தம் போன்றவற்றைத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன” என்று அப்போஸ்தலன் குறிப்பிடுகிறார், மேலும் மதவெறி உட்பட பிற செயல்களை அவர் பட்டியலிடுகிறார். “இப்படிப்பட்ட செயல்களைச் செய்பவர்கள் தேவனுடைய இராச்சியத்துக்குள் நுழையத் தகுதியுடையவர்களாக இருக்க மாட்டார்கள் என்கிறது கலாத்தியர் 5:19-21). அப்போஸ்தலன் துன்மார்க்கரை மட்டுமல்ல, பிரிவினையாளர்கள் மற்றும் மதவெறியாளர்கள் போன்ற பிரிவினைகளை உருவாக்குவோரையும் கண்டனம் செய்கிறார் என்று அவர் மேலும் கூறுகிறார். அவர் இதைச் சிறப்பாகச் செய்கிறார், ஏனெனில் மதவெறியாளர்களின் தீய செயல்களை பட்டியலிடும்போது, அப்போஸ்தலன் அனைவரையும் சமமாகக் கண்டிக்கிறார் என்பதைக் காட்டுகிறார். அப்படியாயின், திருச்சபைக்கு உள்ளே எத்தனை பேர் மதங்களுக்கு எதிரான கொள்கைகளைக் கொண்டிருப்போருடன் சேர்ந்து வாழ்கிறார்கள் என்று அவர் புனித சிப்ரியனிடம் கேட்க வேண்டும். அப்படியிருந்தும், இந்த மக்கள் இன்னும் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கவும், பெறவும் செய்கிறார்கள். அப்படியானால், தங்கள் மீது திணிக்கப் பட்டுள்ள கண்டனத்தைப் பகிர்ந்துகொள்பவர்கள் ஏன் ஞானஸ்நானம் பெற முடியாது என்று மதங்களுக்கு எதிரானவர்கள் கூறுகிறார்கள்?
அத்தியாயம் 13
20. லம்பேஸின் ஜனுவாரி (Januarius of Lambæse) என்பவர், “பரிசுத்த வேதாகமத்தின் அதிகாரத்தைப் பின்பற்றி, அனைத்து மதவெறியாளர்களும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்றும், அதனால் அவர்கள் புனித திருச்சபையில் அனுமதிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் நான் அறிவிக்கிறேன்” என்று கூறியுள்ளார்.
21. இதற்கு நாங்கள் பின்வரும் காரணத்தை பதிலாக அளித்திருந்தோம்: பரிசுத்த வேதாகமத்தின் அடிப்படையில், உலகளாவிய கிறீஸ்தவ பேரவை, கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் மதவெறியாளர்களால் கடைபிடிக்கப்பட்டாலும் கூட, நிராகரிக்கப்படக்கூடாது என்று முடிவு செய்தது. ஆனால் அவர் வேதவசனங்களிலிருந்து ஏதேனும் ஆதாரத்தை முன்வைத்திருந்தால், அவை நமக்கு எதிரானவை அல்ல, அவை நமக்கானவை என்பதைக் கூட நாம் காட்டியிருக்கக் கூடும். எதிர்காலத்தில் அதைப் பின்பற்றுவோருடன் நாங்கள் இதைச் செய்வோம்.
அத்தியாயம் 14
22. காஸ்ட்ரா கல்பேவைச் சேர்ந்த லூசியஸ் (Lucius of Castra Galbæ) கூறுகையில்: “கர்த்தர் தம்முடைய நற்செய்தியில், ‘நீங்கள் பூமிக்கு உப்பாயிருக்கிறீர்கள்; உப்பு தன் வாசனையை இழந்தால், அதை உபயோகித்து உப்பிடப்பட்ட பண்டங்கள் வெளியே எறியப்பட்டு, மனிதர்களால் மிதிக்கப்படுவது மட்டுமே மிஞ்சும்’ என்று கூறியிருந்தார். அவர் உயிர்த்தெழுந்த பிறகு, மீண்டும் அந்த நிராகரிக்கப்பட்ட உப்பைப்போன்ற தம் மக்களைக் கண்டு, அவர்களை மீட்பதற்கு தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களை அனுப்பியபோது, ’“வானத்திலும் பூமியிலும் முழு அதிகாரமும் எனக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆகவே உலகில் உள்ள மக்கள் அனைவரையும் சீடர்களாக்குங்கள். பிதாவின் பெயராலும் சுதனின் பெயராலும் பரிசுத்த ஆவியானவரின் பெயராலும் அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுங்கள்’ என்று அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்” என்கிறது மத்தேயு 28:18-19 அப்போதிருந்து, மதவெறியாளர்கள் அல்லது கிறிஸ்துவை எதிர்ப்பவர்கள் ஞானஸ்நானம் என்ற திருவருட்சாதனத்தை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பது தெளிவாகிறது. மேலும், பிரிவினையை ஏற்படுத்துபவர்கள் உண்மையான ஆன்மீக ஞானத்துடன் சிந்திக்க முடியாது, ஏனெனில் அவர்களை ஒன்றித்துக் காத்த திருச்சபையிலிருந்து தங்களைப் பிரித்துக் கொண்டுள்ளனர். சட்டத்தை மீறுபவர்களின் வீடுகள் சுத்தம் செய்யப்பட வேண்டும் என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. எனவே, கிறிஸ்துவை எதிர்க்கும் மக்களால் ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள் முதலில் சுத்திகரிக்கப்பட்டு, பின்னர் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெறவேண்டும்.
23. காஸ்ட்ரா கல்பேவைச் சேர்ந்த லூசியஸ் (Lucius of Castra Galbæ), ‘நீங்கள் பூமிக்கு உப்பாயிருக்கிறீர்கள்; உப்பு தன் வாசனையை இழந்தால், அதை உபயோகித்து உப்பிடப்பட்ட பண்டங்கள் வெளியே எறியப்பட்டு, மனிதர்களால் மிதிக்கப்படுவது மட்டுமே மிஞ்சும்’ என்று கர்த்தர் கூறும் நற்செய்தியிலிருந்து ஒரு ஆதாரத்தை முன்வைத்துள்ளார். இவ்வாறு வெளியே எறியப்பட்டு நிராகரிக்கப்பட்ட மக்கள் தங்கள் சொந்த இரட்சிப்புக்கோ அல்லது வேறு எவருடைய இரட்சிப்புக்கோ உதவப் போவதில்லை என்பதை இது குறிக்கிறது. சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாகத் தோன்றினாலும் ஆன்மீக ரீதியாக தொலைந்து போனவர்கள் இறுதியில் உடல் ரீதியாகவும் பிரிந்து போய்விடுவர். அத்தகையவர்கள் பயனற்றவர்கள் என்றபோதிலும், அவர்கள் பெற்ற ஞானஸ்நானமும் பயனற்றது என்று ஒருபோதும் கூறமுடியாது. வெளியேற்றப்பட்டவர்கள் தங்கள் விசுவாச வாழ்க்கைக்குத் திரும்பும்போது அவர்கள் தங்கள் இரட்சிப்பை மீண்டும் பெற முடியும். ஆனால் அவர்களின் ஞானஸ்நானம் அவர்களை விட்டு ஒருபோதும் பிரியாததால் அது எப்போதும் அப்படியே இருக்கும். “நீங்கள் போய், சகல இனத்தவர்களையும் சீடர்களாக்கி, பிதா சுதன் பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்திலே அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுங்கள்” என்று கர்த்தர் சொல்வதைப் பார்க்கும்போது, அவர் நல்லவர்களை மட்டுமே ஞானஸ்நானம் கொடுக்க அனுமதித்தார். ஏனென்றால், அவர் கெட்டவர்களிடம், “நீங்கள் மக்களது பாவங்களை மன்னித்தால் அவை மன்னிக்கப்படும். நீங்கள் மக்களது பாவங்களை மன்னிக்காவிட்டால் அவை மன்னிக்கப்படாது” என்று அவர் சொல்லவில்லை” என்று யோவான் 20:23 இல் கூறப்பட்டுள்ளதை மேற்கோள் காட்டுவது இவ்விடத்தில் பொருத்தமாக இருக்கும். அப்படியானால், பாவங்களை மன்னிக்க முடியாத துன்மார்க்கர் எப்படி ஞானஸ்நானம் பெற முடியும்? “ஒரு மனிதன், “நான் ஒளியில் இருக்கிறேன்” என்றபோதும், அவன் அவனது சகோதரனை வெறுக்கிறானென்றால், அவன் இன்னும் இருளில் இருக்கிறான்” என்று 1 யோவான் 2:9 சொல்வது போல், இன்னும் பாவத்தில் விழுந்து கிடப்பவர்களாகவும், மனமாற்றத்துக்குத் தங்களை உட்படுத்திக் கொள்ளாதவர்களாகவும் இருக்கும் மற்றவர்களுக்கு எப்படி ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும்? திருச்சபையில் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படுவது போல, அன்பில் நல்லவர்களும் நீதிமான்களுடனும் இணைந்திருக்கும்போது, வெளியிலிருந்து வந்து, கிறிஸ்துவின் சரீரத்தின் அதே கட்டமைப்பில் சமாதானத்தின் உள் பிணைப்பால் தங்களை இணைத்துக்கொள்பவர்களின் பாவங்களும் மன்னிக்கப்படுகின்றன. கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் இரண்டு சந்தர்ப்பங்களிலும் அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும் என்பதோடு, அது அவர்களது மதமாற்றத்துக்கு முன்பு நடந்தாலும் சரி, அந்த கட்டத்தில் அது அவர்களுக்குப் பயனளிக்காவிட்டாலும் சரி – அது உண்மையிலேயே நன்மை பயக்கும் போது, எல்லா நேரங்களிலும் செல்லுபடியாகும் என்று கருதப்பட வேண்டும். “ஒன்றுபட்ட திருச்சபையிலிருந்து தங்களைத் தூர விலக்கிக் கொண்டவர்கள் அதன் நிமித்தம் திருச்சபைக்கு முரணாகிவிட்டதால், ‘சட்டத்தை எதிர்ப்பவர்களின் வீடுகள் சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டும்’ என்று எழுதப்பட்டதை நாம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். எனவே,” அவர் தொடர்கிறார், “கிறிஸ்துவை எதிர்ப்பவர்களிடமிருந்து ஞானஸ்நானம் பெறுவதன் மூலம் மாசு நிறைந்தோர் முதலில் சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டும், அதன் பின்னரே அவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும்.” அப்படியானால், அடுத்து என்ன நடக்கும்? திருடர்களும் கொலைகாரர்களும் “கொலை செய்யாதே; திருடாதே?” என்று கூறும் கட்டளைகளை மீறவில்லையா? “அவர்கள் சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டும்” என்று கூறும் சட்டத்தை யார் எதிர்க்க முடியும்? இருப்பினும், திருச்சபைக்குள் ஞானஸ்நானம் பெறுபவர்களுக்கு மட்டுமல்ல; அத்தகைய பாவங்களைச் செய்த குற்றவாளிகளாக இருந்து, உண்மையான மனமாற்றம் இன்றி ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்களுக்கும் கூட, அந்த மாற்றத்தை அனுபவித்தவுடன் மற்றொரு ஞானஸ்நானம் தேவை என்ற நிலையில் இருந்து விலக்களிக்கப் படுகிறார்கள். ஞானஸ்நானம் என்ற சடங்கின் சக்தி மிகவும் ஆழமானது, ஞானஸ்நானம் பெற்று பாவ வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்து வாழும் ஒருவர் சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டும் என்பதை நாம் ஒப்புக்கொண்டாலும், மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெற நாம் இன்னும் அனுமதிப்பதில்லை.
அத்தியாயம் 15
24. சிர்டாவின் கிரெசென்ஸ் என்பவர் (Crescens of Cirta ) கூறுகையில், “ஜூபியானஸுக்கும் ஸ்டீவனுக்கும் எங்கள் மேலான அன்புக்குரிய சிப்ரியன் எழுதிய கடிதங்கள், குருத்துவத்தில் உள்ள எங்கள் மதிப்புமிக்க சகோதரர்கள் கலந்துகொள்ளும் இந்த பெரிய கூட்டத்தில் பகிரப்பட்டுள்ளன. இந்தக் கடிதங்கள் நமது கடவுளை வெளிப்படுத்தும் வேதவசனங்களிலிருந்து பெறப்பட்ட புனித சாட்சியங்களின் செறிவைக் கொண்டுள்ளன. மேலும் கடவுளின் கிருபையால் நாம் ஒன்றுபட்டிருப்பதால் அவற்றில் கூறப்பட்டுள்ள விடயங்களோடு உடன்படுவதற்கு எங்களுக்கு எல்லா காரணங்களும் உள்ளன. எனவே, கத்தோலிக்க திருச்சபையில் சேர விரும்பும் எந்தவொரு மதவெறியாளரோ அல்லது பிரிவினையாளரோ முதலில் அவரில் இருக்கும் அசுத்த ஆவியை அவரிடமிருந்து வெளியேற்றி, ஞானஸ்நானம் பெற்றிருக்காவிட்டால், அப்படியானவர்கள் உள்ளே நுழைய அனுமதிக்கக்கூடாது என்று நான் நம்புகிறேன். இந்த விதிக்கு ஒரே விதிவிலக்கு, கத்தோலிக்க திருச்சபையில் முதலில் ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்களுக்கு மட்டுமே பொருந்தும், ஏனெனில் அவர்கள் கைகளை வைப்பதன் மூலம் சமரசம் செய்யப்பட்டு, திருச்சபையின் புனிதத்துக்குள் இணைத்துக்கொள்ள முடியும்.
25. “கத்தோலிக்க திருச்சபையில் முதலில் ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்களைத் தவிர” என்று அவர் ஏன் குறிப்பிடுகிறார் என்று கேட்க நமக்குக் கேட்கத் தோன்றுகிறது. அவர் கூறும் அர்த்தம், அவர்கள் பெற்ற ஞானஸ்நானம் இன்னும் அவர்களுடன் இருக்கிறதா என்று நாம் கொள்ளலாமா? அப்படியானால், திருச்சபைக்கு வெளியே அவர்களிடம் உள்ள திருச்சடங்கை ஏன் அவர்களால் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாது? திருச்சபைக்கு வெளியே பகிர்ந்து கொள்வது அனுமதிக்கப்பட்ட காரணத்தினாலா? அதை திருச்சபைக்கு வெளியே வைத்திருப்பது சட்டப்பூர்வமானது அல்ல, இருந்தாலும், அது இன்னும் கொடுக்கப் பட்டதாகவே உள்ளது; எனவே அது சட்டவிரோதமாக திருச்சபை வட்டாரத்துக்கு வெளியே கொடுக்கப்படுகிறது. ஆனால் அது உண்மையில் கொடுக்கப்படுகிறது. மதவெறிக் கொள்கைகளில் இருந்து மீண்டு, திருச்சபைக்கு உள்ளே வந்த ஒருவருக்கு வழங்கப்படும் ஞானஸ்நானம், திருச்சபைக்கு வெளியே ஞானஸ்நானம் பெற்று, மீண்டும் திருச்சபைக்குள் நுழையும் ஒருவருக்கும் வழங்கப்படுகிறது. இதன் பொருள், அவர்கள் முன்பு சட்டவிரோதமாக வெளியே வைத்திருந்ததை, சட்டப்பூர்வமான வழியில் உள்ளே வைத்திருக்கவும் முடியும். சிலர், இந்த தீர்ப்பில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட சிப்ரியன் ஸ்டீவனுக்கு எழுதிய கடிதத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிடுவது பற்றி யோசிக்கலாம். ஆனால் கிறீஸ்தவ பேரவையின் ஆரம்ப உரையில் இதுபற்றிக் குறிப்பிடப்பட வில்லை, ஒருவேளை அது தேவையற்றது என்று கருதியிருக்கலாம். ஏனெனில் அந்தக் கடிதம் பேரவையில் வாசிக்கப்பட்டதாக கிரெசென்ஸ் கூறினார், அதற்காக நான் தவறாக நினைக்கவில்லை, ஏனென்றால், வழக்கம் போல, ஏற்கனவே கூடியிருந்த ஆயர்கள் அந்தக் கடிதத்தில் உள்ள விஷயத்தில் இருந்து சில தகவல்களை ஒரே நேரத்தில் பெறுவதற்காக இது செய்யப்பட்டது என்பதில் எனக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை. இந்தக் கடிதம் தற்போதைய தலைப்புடன் தொடர்புடையது அல்ல என்றபோதிலும், தொடக்க உரையில் அது புறக்கணிக்கப்பட்டதை விட கிரெசென்ஸ் அதைக் கொண்டு வந்ததில் நான் ஆச்சரியப்படுகிறேன். இந்த விஷயத்தில் முக்கியமான ஒன்றைப் பற்றி நான் விவாதிப்பதைத் தவிர்த்துவிட்டேன் என்று யாராவது நினைத்தால், அவர்கள் அதைப் படித்து, நான் சொல்வது சரியா என்று ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும். நான் தவறு என்று அவர்கள் கண்டால், அவர்கள் என்னில் பிழை இருக்கிறது என்று நிரூபிக்க முடியும். மதவெறியாளர்கள் அல்லது பிரிவினையாளர்கள் கொடுக்கும் ஞானஸ்நானம் பற்றி அந்தக் கடிதத்தில் எதுவும் குறிப்பிட்டிருக்கவில்லை, அதைத்தான் நாங்கள் தற்போது விவாதித்து வருகிறோம்.
அத்தியாயம் 16
26. செகெர்மியைச் சேர்ந்த நிக்கோமெடிஸ் (Nicomedes of Segermi ) இவ்வாறு கூறுகிறார்: மதவெறிக்கொள்கைகளுக்குள் சென்று, மீண்டும் திருச்சபைக்குள் பிரவேசிக்கும் எவரும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்பதே எனது தீர்ப்பு, ஏனென்றால் அவர்கள் வெளியே உள்ள பாவிகளிடையே பாவ மன்னிப்பு பெற்றிருக்க முடியாது என்பதால்” என்கிறார்.
27. கிறிஸ்துவில் ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள், அவர்கள் மதவெறி நம்பிக்கைகளைக் கொண்டிருந்தாலும், திருச்சபையில் சேரும்போது மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெறக்கூடாது என்று கத்தோலிக்க திருச்சபை நம்புகிறது. ஏனென்றால், பாவிகளிடையே இருப்போரது பாவங்களை மன்னிக்க முடியாவிட்டால், திருச்சபையில் உள்ள பாவிகளின் பாவங்களையும் மன்னிக்க முடியாது. இருப்பினும், இந்த பாவிகளால் ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெறுவதில்லை.
அத்தியாயம் 17
28. கிர்பாவைச் சேர்ந்த மொன்னுலஸ் (Monnulus of Girba ) என்பவர் கூறுகையில், “சகோதரரே, நமது தாய்த் திருச்சபையாகிய கத்தோலிக்க திருச்சபையின் மகத்துவம், குறிப்பாக ஞானஸ்நானத்தின் மும்மடங்காக நம்மிடையே நீடித்து வருகிறது, இன்னும் நீடிக்கிறது, இனிமேலும் நீடிக்கும். நமது கர்த்தர் சொல்வது போல், ‘போங்கள், எல்லா தேசத்தாருக்கும் பிதா, சுதன், பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்தில் ஞானஸ்நானம் கொடுங்கள்’ (மத்தேயு 28:19).” “மதவெறியாளர்களுக்கு பிதா, சுதன் அல்லது பரிசுத்த ஆவி இல்லை என்பதை நாம் புரிந்துகொண்டதால், அவர்கள் நம் திருச்சபைக்கு மீண்டும் வரும்போது உண்மையிலேயே மறுபிறவி எடுத்து ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று அவர் தொடர்ந்து கூறுகிறார். இந்த வழியில், அவர்கள் கொண்டிருந்த தீங்கு விளைவிக்கும் நம்பிக்கைகளையும், கண்டனத்தின் கோபத்தையும் பரிசுத்த ஞானஸ்நானத்தால் கழுவிவிட முடியும்.”
29. ‘நற்செய்தியின் போதனைகளின்படி ஞானஸ்நானம் பெற்ற ஒவ்வொருவரும் அந்தப் புனித திருவருசாதனத்தின் வாயிலாக, பிதா, சுதன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியைக் கொண்டுள்ளனர்’ என்பது எங்கள் பதிலாக இருக்கிறது. இருப்பினும், பாவங்களில் விழுந்து, சபிக்கப்பட்ட வாழ்க்கையை வாழ்பவர்கள் தங்கள் இதயங்களிலோ அல்லது வாழ்க்கையிலோ உண்மையிலேயே பிதா, சுதன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியைக் கொண்டிருக்கவில்லை.
அத்தியாயம் 18
30. சீடியாவின் செகுண்டினஸ் (Secundinus of Cedias) என்பவர் கூறுகையில், மத்தேயு 12:30-ல் “என்னுடன் இல்லாதவன் எனக்கு எதிரானவன்” என்று இயேசு கூறியதாலும், அப்போஸ்தலன் யோவான் திருச்சபையை விட்டு வெளியேறுபவர்களை 1 யோவான் 2:18-ல் அந்திக்கிறிஸ்துக்கள் என்று அழைப்பதாலும், கிறிஸ்துவின் எதிரிகள் இரட்சிப்பைக் கொண்டுவரும் ஞானஸ்நானத்தை வழங்க முடியாது என்பதும் தெளிவாகிறது. எனவே, தவறான நம்பிக்கைகளிலிருந்து திருச்சபையில் பாதுகாப்பைத் தேடுபவர்கள் தங்களைக் கடவுளின் நண்பர்கள் என்று கூறிக் கொள்வதால் அப்படிப்பட்டவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று நான் நம்புகிறேன்.
31. “இறுதி நாளன்று பலர் என்னிடம் ‘நீரே எங்கள் கர்த்தர். உம்மைப் போற்றினோம். அசுத்த ஆவிகளை உம் பெயரால் விரட்டினோம். அற்புதங்கள் பல செய்தோம்’ என்று கூறுவார்கள். அவர்களிடம் நான் ‘நீங்கள் தவறு செய்தவர்கள், என்னை விட்டு விலகுங்கள், உங்களை எனக்குத் தெரியாது’ என்று வெளிப்படையாகவே சொல்வேன்” என்று மத்தேயு 7:22-23 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது தான் இதற்கான பதில். தீய வழிகளில் தொடர்ந்து இருப்பவர்கள், அவர்கள் நல்லவர்களாகத் தோன்றினாலும் இல்லாவிட்டாலும், எரிக்கப்படும் பதரைப் போன்றவர்கள். எனவே, மதவெறியர்கள் திருச்சபைக்கு வந்து உண்மையான விசுவாசிகளால் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்றால், அந்தப் பேராசை கொண்டவர்களா, வன்முறையாளர்களா, கொள்ளையர்களா, கொலைகாரர்களா, அல்லது உண்மையில் கடவுளின் நண்பர்களா அல்லது அப்படிப்பட்டவர்கள் கையில் ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டுமா?
அத்தியாயம் 19
32. “பரிசேயர்களிடமிருந்து விலகியிருங்கள். குருடர்கள் குருடர்களை வழிநடத்துவதுபோல் அவர்கள் மக்களை வழிநடத்துகிறார்கள். ஒரு குருடன் மற்றொரு குருடனை வழிநடத்தினால், இருவருமே பள்ளத்தில் வீழ்வார்கள்” என்று மத்தேயு 15:14 இல் கூறப்பட்டிருப்பதுபோல், ஒரு மதவெறியன் ஒரு மதவெறியனுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கும்போது, இருவரும் ஒன்றாக மரணத்தில் விழுகிறார்கள்” என்று பாகாய் நகரைச் சேர்ந்த பீலிக்ஸ் கூறுகிறார்.
33. இந்தக் கூற்று ஓரளவு உண்மையாக இருந்தாலும், அவரது மற்றைய கூற்றுகள் துல்லியமானவை என்று அர்த்தமல்ல. “இவ்வாறு, மதவெறி கொண்டவர் ஞானஸ்நானம் பெற்று உயிர்ப்பிக்கப்பட வேண்டும், அதனால் உயிருடன் இருப்பவர்கள் இறந்தவர்களுடன் ஐக்கியத்தை ஏற்படுத்திக்கொள்ளக்கூடாது” என்று அவர் வாதிடுகிறார். “உண்போம், குடிப்போம், நாளை மரிப்போம்” என்று கூறியவர்கள் ஏற்கனவே இறந்தவர்கள் போன்றவர்கள் அல்லவா? என்ற 1 கொரிந்தியர் 15:32 இல் சொல்லப்பட்டிருப்பதை இங்கே மேற்கோள் காட்டுவது சிறந்ததாக இருக்கும். அவர்கள் மரித்தோரின் உயிர்த்தெழுதலில் நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை. அவர்களின் கெட்ட எண்ணங்களால் பாதிக்கப்பட்டது மட்டுமன்றி, அவர்களைப் பின்பற்றியவர்களும் சிக்கலில் விழுந்து கொண்டிருந்தார்கள். ஆனாலும், அப்போஸ்தலன் குறிப்பிட்ட மக்கள் ஏற்கனவே மனந்திரும்பி ஞானஸ்நானம் பெற்றிருந்தனர். ஆகவே அவர்கள் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டிய அவசியமில்லை. “ஒருவனது சிந்தனையானது பாவத்தால் கட்டுப்படுத்தப்படுமானால் அவன் சாவை அடைகிறான். ஒருவனது சிந்தையானது ஆவியால் கட்டுப்படுத்தப்படுமானால் அவன் நல்வாழ்வையும், சமாதானத்தையும் அடைகிறான்” என்று ரோமர் 8:6 இல் கூறப்பட்டுள்ளதல்லவா? அத்தோடு, உலக ஆசையில் மூழ்கியிருந்த பேராசைக்காரர்கள், வஞ்சகர்கள், சூழ்ச்சியாளர்கள், கொள்ளையர்களுக்கு நடுவில் சிக்கி சிப்ரியன் அங்கலாய்த்துக்கொண்டிருந்தார் அல்லவா? அப்படியானால்? ஐக்கியத்தில் வாழ்ந்தவருக்கு இறந்தவர்கள் தீங்கு செய்தார்களா? இந்த மக்கள் கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தைப் பெற்றதால் அல்லது கொடுத்ததால் அது எப்படியோ அவர்களின் பாவங்களால் களங்கமுற்றது என்று யாரேனும் கூறுவார்களா?
அத்தியாயம் 20
34. மிலேயம் நகரத்து போலியானஸ் (Polianus of Mileum) என்பவர், “ஒரு மதவெறியர் புனித திருச்சபையில் ஞானஸ்நானம் பெறுவது சரியானது” என்று கூறுகிறார்.
35. உண்மையில், இதைவிட சுருக்கமாக எதுவும் சொல்ல முடியாது. ஆனால் இதுவும் சுருக்கமானது தான் என்று நான் நினைக்கிறேன்: கிறிஸ்துவின் திருச்சபையில் கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் அதன் மதிப்பையும் புனிதத்தையும் இழந்துவிடக்கூடாது என்பது சரிதான்.
அத்தியாயம் 21
36. ஹிப்போ ரீஜியஸ் என்ற நகரத்து தியோஜெனஸ் (Theogenes of Hippo Regius) என்பவர், “நாங்கள் பெற்ற, கடவுளின் பரலோக கிருபையின் சடங்கின் படி, பரிசுத்த திருச்சபையில் உள்ள ஒரே ஒரு ஞானஸ்நானத்தை நாங்கள் என்றும் நம்புகிறோம்” என்கிறார்.
37. இது என்னுடைய சொந்தக் கருத்தாகவும் இருக்கலாம். இது மிகவும் நியாயமானது என்ற காரணத்தால், உண்மைக்கு எதிரானது அல்ல. பரிசுத்த திருச்சபையில் நிறைவேற்றப்படும் ஒரே ஞானஸ்நானத்தை நாங்கள் நம்புகிறோம். “பரிசுத்த திருச்சபையில் உள்ளதை மட்டுமே நாங்கள் நம்புகிறோம்” என்று அவர் கூறியிருந்தால், மற்றவர்களுக்கு நாம் சொல்வது போல் அவருக்கும் பதிலளிக்க வேண்டியிருக்கும். ஆனால், “பரிசுத்த திருச்சபையில் உள்ள ஒரே ஞானஸ்நானத்தை நாங்கள் நம்புகிறோம்” என்று அவர் கூறியதால், அது பரிசுத்த திருச்சபையில் மட்டுமே இருப்பதைக் குறிக்கிறது, ஆனால் அது வேறு எங்கும் காணப்படலாம் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. அவர் என்ன சொல்ல வந்தாலும், இந்த வார்த்தைகளைப் பற்றி விவாதிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. சில விஷயங்களைப் பற்றி என்னிடம் கேட்டால், முதலில், ஒரே ஞானஸ்நானம் இருக்கிறது என்று நான் கூறுவேன். பின்னர், இந்த ஞானஸ்நானம் பரிசுத்த திருச்சபையில் உள்ளதா என்று யாராவது கேட்டால், நான் ‘ஆம்’ என்று கூறுவேன். கடைசியாக, இந்த ஞானஸ்நானத்தை நான் நம்புகிறேனா என்று கேட்டால், பரிசுத்த திருச்சபையில் உள்ள ஒரே ஞானஸ்நானத்தை மட்டுமே நான் நம்புகிறேன் என்று கூறுவேன். புனித திருச்சபையில் மட்டுமே ஏதாவது காணப்படுகிறதா, மதவெறியர்கள் மற்றும் பிரிந்து செல்பவர்களிடையே இல்லையா என்று யாராவது கேட்டால், முழு திருச்சபையையும் போலவே, நான் எதிர்மாறான கருத்துக்களையே நம்புகிறேன் என்று கூறுவேன். இருப்பினும், அவர் தனது அறிக்கையில் இதைச் சேர்க்காததால், அவருக்கு எதிராக வாதிடுவதற்காக இல்லாத வார்த்தைகளைச் சேர்ப்பது அர்த்தமற்றது. உதாரணமாக, சொர்க்கத்தில் யூப்ரடீஸ் நதியின் தண்ணீர் இருப்பதாக அவர் சொன்னால், அது உண்மைதான் என்று எவராலும் வாதிட முடியாது. ஆனால் அந்தத் தண்ணீர் சொர்க்கத்தில் இருக்கிறதா, வேறு எங்கும் இல்லையா என்று அவரிடம் கேட்கப்பட்டு, அது அப்படித்தான் என்று கூறினால், அவர் பொய் என்று கூறுவார். ஏனென்றால், சொர்க்கத்தைத் தவிர, அந்த மூலத்திலிருந்து அந்த நதி பாயும் நாடுகளிலும் அந்தத் தண்ணீர் காணப்படுகிறது. அவர்கள் ஏதாவது ஒரு உண்மையைச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போது, அவர்கள் பொய்யான ஒன்றைச் சொல்வார்கள் என்று கூறுவதற்கு யாருக்கு துணிச்சல் வரும்? எனவே, இந்தத் தீர்ப்பில் கூறப்பட்ட கூற்றுகள் உண்மைக்கு எதிராகச் செல்லாததால் அவற்றை சவாலுக்கு உட்படுத்தத் தேவையில்லை.
அத்தியாயம் 22
38. படியேயைச் சேர்ந்த டேடிவஸ் (Dativus of Badiæ) என்பவர், “எங்களால் முடிந்தவரை, மதவெறி நம்பிக்கைகளைக் கொண்ட ஒருவருடன், அவர்கள் திருச்சபையில் ஞானஸ்நானம் பெற்று, அவர்களின் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படாவிட்டால் அன்றி, நாங்கள் அப்படிப்பட்டோருடன் இந்தத் தொடர்பும் கொள்ள மாட்டோம்” என்று கூறுகிறார்.
39. மேலே கூறப்பட்ட காரணங்களுக்கான பதில் இதோ: தனது பாவங்கள் மன்னிக்கப்படாத காரணத்தால் அவர் ஞானஸ்நானம் பெற விரும்பினால், திருச்சபையில் ஏற்கனவே ஞானஸ்நானம் பெற்ற ஒரு மனிதனைக் கவனியுங்கள்; அவர் தனது சகோதரனை வெறுக்கிறார். மத்தேயு 6:15 இல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, “நீங்கள் மற்றவர்களை மன்னிக்கவில்லை என்றால், உங்கள் பிதா உங்களை மன்னிக்க மாட்டார்” என்று கர்த்தரின் வார்த்தைகள் என்றும் பொய்யாக முடியாது என்பதால், அவர் திருந்திய பிறகு மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெறச் சொல்வீர்களா? நிச்சயமாக இல்லை; ஆனபடியால், மதவெறியாளர்களை ஞானஸ்நானம் பெறவும் சொல்லக்கூடாது. “நாங்கள் ஒரு மதவெறியருடன் தொடர்பு கொள்ள மாட்டோம்” என்று அவர் சுருக்கமாகக் கூறாமல், “நமது சக்திக்கு உட்பட்ட வரை” என்று ஏன் கூறினார் என்பதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். இந்தக் கருத்தைப் பலர் பகிர்ந்து கொள்வதை அவர் கவனித்தது மட்டுமன்றி, அவரும் அவரது நண்பர்களும் தங்கள் ஒற்றுமைக்கு பங்கம் விளைவிக்காமல் அவர்களிடமிருந்து பிரிந்து செல்ல முடியாது என்று உணர்ந்தனர். எனவேதான், “எங்கள் சக்திக்கு உட்பட்ட வரை” என்று அவர் கூறினார். ஞானஸ்நானம் பெறாதவர்களுடன் தான் பணியாற்ற விரும்பவில்லை என்றபோதிலும், சமாதானம் மற்றும் ஒற்றுமைக்காக விஷயங்களைச் சகித்துக்கொள்ளத் தயாராக இருந்தார் என்பதைக் காட்டுகிறது. இது டேட்டிவஸும் அவரோடு இணைந்தோரும் தவறாக நினைத்தவர்களைப் போன்றது. எனினும், பழைய மரபுகளால் ஆதரிக்கப்பட்டு காலப்போக்கில் பேரவையால் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட பின்னர் சத்தியத்தின் தெளிவான விளக்கத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர். அவர்கள் கிறிஸ்தவ அன்புக்கு எவ்வித பாதிப்பையும் உண்டாக்காமல், ஒருவருக்கொருவர் தாம் கொண்டிருந்த வெவ்வேறு கருத்துக்களை மதித்து, எபேசியர் 4:3 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி; “நீங்கள் ஆவியின் மூலமாகச் சமாதானத்துடன் ஒன்று சேர்ந்திருக்கிறீர்கள். இதே வழியில் உங்களால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்துவாருங்கள். சமாதானம் உங்கள் அனைவரையும் ஒன்றிணைக்கட்டும்” என்ற வாசகத்தோடு ஒத்திசைந்து போவதை அவதானிக்கக் கூடியதாக இருக்கிறது. இதற்கு இணைவாக, பிலிப்பியர் 3:15 இல் கூறியிருப்பதையும் பார்ப்போம். அது இவ்வாறு கூறுகிறது: “ஆன்மீகத்தில் வளர்ந்து முழுமை அடைந்துள்ள நாம் அனைவரும் இத்தகைய வழியில் எண்ண வேண்டும். நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத வகையில் மேற்கூறிய விஷயங்களில் ஏதேனும் இருந்தால் தேவன் அதை உங்களுக்குத் தெளிவுபடுத்துவார்” என்று. ஐக்கியம் என்பது எவ்வளவு முக்கியமானது என்பதைக் கூறிய இந்த சபையின் அதிகாரத்தின் அடிப்படையில், சமாதானத்துக்கு சவாலாக இருப்பவர்களையிட்டு மக்கள் அவதானத்துடன் இருத்தல் வேண்டும்.
அத்தியாயம் 23
40. அபிர் ஜெர்மானிசியானாவைச் சேர்ந்த சக்செஸுஸ் (Successus of Abbir Germaniciana) இதுபற்றிக் கூறுகையில்; மதவெறியாளர்கள் எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவோ அல்லது அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் செயல்படுத்தவோ முடியும். எனவே, மதவெறியாளர்கள் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடிந்தால், அவர்கள் பரிசுத்த ஆவியையும் கொடுக்கலாம். இருப்பினும், தூய ஆவியின் பிரசன்னம் அவர்களிடம் இல்லாததால் அதைக் கொடுக்க முடியாது. ஆகவே அவர்களால் ஆன்மீக ஞானஸ்நானத்தையும் செய்ய முடியாது. எனவே, மதவெறியாளர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று நாங்கள் நம்புகிறோம்.
41. அபிர் ஜெர்மானிசியானாவைச் சேர்ந்த சக்செஸுஸ் (Successus of Abbir Germaniciana) என்பவற்றின் மேற்குறிப்பிட்ட அபிப்பிராயத்துக்கு நாம் ஓரளவுக்கு வார்த்தைக்கு வார்த்தை பதிலளிக்கலாம்: கொலைகாரர்கள் மற்றும் பாதகர்கள் தாங்கள் இஷ்டப்பட்ட எதையும் செய்யவோ அல்லது இஷ்டப்பட்ட எல்லாவற்றையும் செய்யவோ முடியாது. அவர்கள் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடிந்தால், அவர்கள் பரிசுத்த ஆவியையும் கொடுக்கலாம்; ஆனால் அவர்கள் பரிசுத்த ஆவியைப் பெறாததால், பரிசுத்த ஆவியைக் கொடுக்க முடியாவிட்டால், அவர்களால் ஆன்மீக ரீதியாக ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியாது. எனவே, கொலைகாரர்களால் ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள், அல்லது மதம் மாறாமல் ஞானஸ்நானம் பெற்ற கொலைகாரர்கள், தங்களைத் திருத்திக் கொண்ட பிறகு, ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று நாங்கள் எங்கள் தீர்ப்பை வழங்குகிறோம். ஆனால் இதை உண்மை என்று ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. “தன் சகோதரனை வெறுக்கிறவன் ஒரு கொலைகாரன்;” என்று 1 யோவான் 3:15 இல் கூறப்பட்டுள்ளது. திருச்சபையில் ஞானஸ்நானம் கொடுத்த அல்லது பெற்றுக்கொண்ட சில மனிதர்களைப் பற்றி சிப்ரியன் அறிந்திருந்தார். எனவே, மதவெறியர்களைப் பற்றி இதுபோன்ற வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துவது அர்த்தமற்றது.
அத்தியாயம் 24
42. துக்காபொரி என்ற இடத்தைச் சேர்ந்த போர்ச்சுனேட்டஸ் (Fortunatus of Thuccabori ) என்பவர் சொல்லும்போது, பிதாவாகிய தேவனுடைய குமாரனும், சிருஷ்டிகருமாயிருக்கிற நம்முடைய கர்த்தரும் தேவனுமான இயேசு கிறிஸ்து, போலியான, மதவாத நம்பிக்கைகளின் மேல் அல்ல, வலுவான அஸ்திவாரத்தின் மேல் தனது சபையை நிறுவினார். பொய்யான போதனைகளைப் பரப்புபவர்களுக்கு அல்ல, ஆயர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கும் அதிகாரத்தை அவர் வழங்கினார். எனவே, திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாக இல்லாதவர்களும், திருச்சபைக்கு வெளியே இருப்பவர்களும் கிறிஸ்துவை எதிர்த்து அவரைப் பின்பற்றுபவர்களிடையே பிரிவினையை ஏற்படுத்துபவர்களும் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கும் உரிமையைப் பெறவில்லை.
43 சக்செஸுஸ் உபயோகித்த வார்த்தைகளைப்போல் போல் ஒரு குறுகிய பதிலைப் பெறாதபடி போர்ச்சுனேட்டஸ் “வெளியே” என்ற வார்த்தையைச் சேர்த்தார். இல்லையெனில், அவருக்கு நேரடியாகப் பதிலளித்திருக்கலாம்: நம்முடைய கர்த்தரும் தேவனுமான இயேசு கிறிஸ்து, பிதாவாகிய தேவனுடைய குமாரனும் சிருஷ்டிகருமாயிருக்கிறார், பாவங்கள் மீது அல்ல, ஒரு உறுதியான அஸ்திவாரத்தின் மீதே தம்முடைய திருச்சபையைக் கட்டினார். அநீதியாளர்களுக்கு அல்ல, ஆயர்களுக்கே ஞானஸ்நானம் கொடுக்கும் அதிகாரத்தைக் கொடுத்தார். மத்தேயு 7:24 இல் கடவுளின் வார்த்தைகளை இவ்வாறு கூறுகிறது: “என் போதனைகளைக் கேட்டு அதன்படி நடக்கிற எவனும் புத்தியுள்ளவன் ஆவான். புத்தியுள்ள மனிதன் தன் வீட்டைப் பாறையின் மேல் கட்டினான்” என்று. ஆகவே, கிறிஸ்துவின் போதனைகளைக் கேட்டும் அவற்றைப் பின்பற்றாமல் இருப்பதன் மூலம் கிறிஸ்துவுக்கு எதிராகச் செல்லும் வழியில் வாழ்வது மணலில் வீடு கட்டுவது போன்றது. இந்த நடத்தை மற்றவர்களை விசுவாசத்திலிருந்து விலக்கிவிடுவதோடு, ஒருவரை ஞானஸ்நானம் கொடுக்கத் தகுதியானவராக மாற்றாது. நல்லவர்கள் மட்டுமே ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும் என்பது உண்மையாகத் தோன்றினாலும், அது அப்படியல்ல. நீதிமான்கள் அல்லாதவர்களும் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும், சிப்ரியன் நம்பிக்கையைப் பெற்ற கொள்ளையர்கள் அவருடன் ஐக்கியமாக இருந்தார்கள் என்ற உதாரணத்தின் மூலம் இது காட்டப்படுகிறது. “வெளியே” என்ற வார்த்தைக்கு முக்கியதத்துவம் அளிக்கப்பட வேண்டும் என்று டோனடிஸ்ட்கள் வாதிடுகிறார்கள். அப்படியானால், அவர்கள் வெளியே ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியாது ஏன்? வெளியில் இருப்பது அவர்களை மோசமாக்குவதாலா? ஞானஸ்நானம் கொடுப்பவர் எவ்வளவு மோசமானவர் என்பது முக்கியமல்ல; ஏனெனில், ஞானஸ்நானம் எப்போதும் செல்லுபடியாகும். ஒரு கெட்டவருக்கும் மோசமான நபருக்கும் இடையிலான வேறுபாடு ஒரு நல்லவருக்கும் கெட்டவருக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைப் போல பெரியதல்ல. ஒரு கெட்டவர் ஞானஸ்நானம் கொடுத்தாலும், ஒரு நல்லவர் அதைச் செய்யும்போது அது அதே புனிதத்தை உடையதாயிருக்கும். இவ்வாறு, நல்லொழுக்கமற்ற ஒருவர் ஞானஸ்நானம் பெறும்போது, அவர்கள் அதிக நல்லொழுக்கமுள்ள ஒருவருக்குச் செய்யும் அதே புனிதத்தை வழங்குகிறார்கள். இந்த புனிதத்தை வழங்குவதற்கான வரம்பு ஒரு நபரின் தகுதியை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கவில்லை, மாறாக ஞானஸ்நானத்தின் தன்மையைப் பொறுத்தது. அப்படியானால், ஒருவர் திருச்சபைக்கு வெளியே புனிதத்தை வைத்திருக்க முடியாது என்பதையும் இது உணர்த்துகிறது. அப்படியான சூழ்நிலையில், ஒருவர் ஒவ்வொரு முறையும் வெளியேறி திருச்சபைக்குத் திரும்பும்போது புதிதாக ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டியிருக்கும் என்றல்லவா தோன்றுகிறது?
44. மேலும் கூறப்போனால், “வெளியே” என்ற சொல்லுக்கு என்ன அர்த்தம் என்பதை நாம் கூர்ந்து கவனிக்கும்போது; குறிப்பாக அவர் திருச்சபை நிறுவப்பட்ட பாறையைக் குறிப்பிடுவதால், திருச்சபை என்ற பாறைப் பகுதியில் நிற்பவர்கள் மட்டுமே தான் திருச்சபைக்கு உகந்தவர்களா அல்லது அவ்வாறு செய்யாதவர்கள் விலக்கப் பட்டவர்களா என்று நாம் கேட்கலாம் அல்லவா? இப்போது, கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அவற்றின்படி செயல்படத் தவறுபவர்கள் உண்மையிலேயே தங்கள் வீட்டை ஒரு பாறையின் மேல் கட்டுகிறார்களா என்பதை ஆராய்வோம். கர்த்தர் தாமே வேறுவிதமாகக் கூறுகிறார், “என் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அவற்றைச் செயல்படுத்துபவர் ஒரு பாறையின் மேல் தன் வீட்டைக் கட்டிய ஞானியைப் போன்றவர்” என்று. அவர் மேலும் இவ்வாறு கூறுகிறார், “என் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அவற்றின்படி செயல்படாத எவரும் மணலின் மேல் தன் வீட்டைக் கட்டிய முட்டாள் மனிதனைப் போன்றவர்” என்று. எனவே, திருச்சபை ஒரு பாறையின் மேல் நிறுவப்பட்டிருந்தால், மணலின் மேல் இருப்பவர்கள் மற்றும் பாறைக்கு வெளியே இருப்பவர்கள் போன்றவர்கள் திருச்சபைக்கு வெளியேயும் இருக்கிறார்கள். மணலின் மேல் கட்டுபவர்களை; அதாவது, கிறிஸ்துவின் போதனைகளைக் கேட்டு அவற்றின்படி செயல்படத் தவறியவர்கள் குறித்து சிப்ரியன் எத்தனை முறை குறிப்பிடுகிறார் என்பதை நினைவில் கொள்வது அவசியம். அவர்கள் மணலின் மீதிருப்பவர்கள் என்று சொல்லப்பட்டிருப்பதால், அவர்கள் திருச்சபையைக் குறிக்கும் பாறையிலிருந்து விலகியவர்களாகக் காட்டப்படுகிறார்கள். இந்த நிலையில் கூட, அவர்கள் இன்னும் உண்மையான மாற்றத்தைப் பெறவில்லை என்றாலும் அல்லது ஒருபோதும் மாற்றத்தை அடையாவிட்டாலும், அவர்கள் இன்னும் ஞானஸ்நானம் கொடுத்துக் கொண்டும் ஞானஸ்நானம் பெற்றுக்கொண்டும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் பெற்ற ஞானஸ்நானம் அவர்களைத் தண்டனை கொடுக்க விதிக்கப்பட்டிருந்தாலும், அவர்கள் கொடுத்த பெற்றுக்கொண்ட ஞானஸ்நானத்தின் செல்லுபடியாகும் தன்மை அவர்களுடன் மாறாமல் உள்ளது.
45. பிரசங்கத்தில் காணப்படும் கர்த்தருடைய எல்லா போதனைகளையும் அனைவரும் பின்பற்றுகிறார்கள் என்று இங்கே சொல்ல முடியாது. இந்தப் பிரசங்கத்தின் முடிவில், அவருடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டு அவற்றின்படி செயல்படுபவர்கள் ஒரு பாறையின் மேல் தங்கள் வீட்டைக் கட்டுபவர்களைப் போன்றவர்கள் என்றும், அவருடைய வார்த்தைகளின்படி செயல்படாதவர்கள் மணலின் மேல் கட்டுபவர்களைப் போன்றவர்கள் என்றும் அவர் குறிப்பிடுகிறார். சிலர் அவருடைய போதனைகள் அனைத்தையும் பின்பற்றாவிட்டாலும், அதே பிரசங்கத்தில் அவர் ஒரு தீர்வை வழங்கியுள்ளார். அதாவது, “மற்றவர்களை நியாயம் தீர்க்காதிருங்கள். இதனால் நீங்கள் நியாயத்தைப் பெறமாட்டீர்கள். மற்றவர்களைப் பழிக்காதீர்கள். இதனால் நீங்களும் பழிக்கு ஆளாகமாட்டீர்கள். பிறரை மன்னியுங்கள். இதனால் நீங்களும் மன்னிக்கப்படுவீர்கள்” என்று லூக்கா 6:37 இல் கூறப்பட்டுள்ளதை இங்கே மேற்கோள் காட்டுவது சிறப்பாக இருக்கும். அதே பிரசங்கத்தில் கர்த்தர் எமக்கு கற்பித்த செபம் விளக்கப்பட்ட பிறகு, அவர் கூறினார், “நீங்கள் மற்றவர்களுடைய பாவங்களை மன்னித்தால், பரலோகத்திலிருக்கிற உங்கள் பிதா உங்கள் பாவங்களை மன்னிப்பார். ஆனால் நீங்கள் மற்றவர்களை மன்னிக்காவிட்டால், உங்கள் பிதா உங்களுக்கும் மன்னிக்க மாட்டார்” என்ற கர்த்தரின் வார்த்தைகள் மத்தேயு 6:14-15 வின் மூலமாக சொல்லப்பட்டிருப்பது இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது. மேலும், “அன்பு எத்தனையோ பாவங்களை மூடி விடுவதால் ஒருவரையொருவர் ஆழமாக நேசியுங்கள். எல்லாவற்றிலும் மிக முக்கியமானது இதுவே ஆகும்” என்ற 1 பேதுரு 4:8 வின் வார்த்தைகளும் இங்கே அதேயளவு முக்கியத்துவத்தைப் பெறுகின்றன. ஆனால் அவர் குறிப்பிடும் மக்களிடம் இந்த அன்பு இல்லை. இதன் காரணமாக, அவர்கள் தங்கள் விசுவாசத்தை பலவீனமான அஸ்திவாரங்களில் கட்டினார்கள். அப்போஸ்தலர்களின் காலத்தில் கூட, கிறிஸ்தவர்கள், கிறீஸ்தவர்களாய் இல்லாமல், அன்பில்லாத வெறுக்கத்தக்க விதத்தில் ஒருவருக்கொருவர் நடந்துகொண்டனர் என்று சிப்ரியன் குறிப்பிடுகிறார். எனவே, அவர்கள் திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாகத் தோன்றினாலும், திருச்சபையைக் குறிக்கும் உறுதியான அஸ்திவாரத்தில் அவர்கள் நிற்காததால் அவர்கள் உண்மையில் திருச்சபையின் ஒரு அங்கமாக இருக்கவில்லை.
அத்தியாயம் 25
46. டுபர்போவைச் சேர்ந்த செடாடஸ் (Sedatus of Tuburbo) கருத்துரைக்கையில்; “தேவாலயத்தில் பாதிரியாரின் செபத்தால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட தண்ணீர், பாவங்களைக் கழுவும் அதேநேரம், அது தவறான போதனைகளால் கறைபட்டிருந்தால் பாவங்களையும் அதிகரிக்கும் தன்மையையும் கொண்டதாக இருக்கும். எனவே, புற்றுநோய் போன்ற இந்த தவறான நம்பிக்கைகளால் பாதிக்கப்பட்ட எவரும் உண்மையான ஞானஸ்நானத்தை ஏற்றுக்கொள்வதை உறுதிசெய்ய நாம் கடுமையாக உழைக்க வேண்டும், ஏனெனில் இந்த ஞானஸ்நானம் இல்லாமல், அவர்கள் பரலோக இராச்சியத்தில் நுழைய முடியாது” என்று கூறுகிறார்.
47. இவரது கருத்துக்கு நாம் பின்வரும் பதிலை முன்வைக்கிறோம்: தண்ணீர் முறையாக ஆசீர்வதிக்கப்படாவிட்டால் அல்லது கவனக்குறைவால் பாதிரியார் ஒப்புக்கொடுக்கும் பிரார்த்தனைகளில் தற்செயலாக சில தவறுகள் ஏற்படலாம். இதன் விளைவாக, திருச்சபையின் பாவமுள்ள மற்றும் நல்லொழுக்கமுள்ள உறுப்பினர்கள் இருபாலாரும் தண்ணீரில் பெறக்கூடிய ஆசீர்வாதத்தைப் பெறத் தவறிவிடுவார்கள். ஒவ்வொரு நாளும், நன்கு கற்றோருடன் கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளும்போது பல பிரார்த்தனைகளில் உள்ள தவறுகள் சரிசெய்யப்படுகின்றன. சில சமயங்களில் இது கத்தோலிக்க நம்பிக்கைக்கு முரணான பல்வேறு கருத்துக்கள் காணப்படுகின்றன. இந்த ஜெபங்கள் தண்ணீரின் மேல் சொல்லப்பட்ட பிறகு சிலர் ஞானஸ்நானம் பெற்றுவிட்டார்கள் என்பது நிரூபிக்கப் பட்டால், அவர்கள் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டியிருக்கும்? அப்படியானால் ஏன்? பொதுவாக, செபத்தில் ஏதேனும் குறைபாடுகள் இருப்பினும், அதை ஒப்புக்கொடுப்பவரின் நேர்மையான நோக்கத்தால், குறைபாடுகள் களையப்பட்டு அந்தச் செபம் பரிபூரணமடையும். ஞானஸ்நானத்தை செல்லுபடியாக்க அவசியமான நற்செய்தியின் முக்கியமான வார்த்தைகள் மிகவும் சக்திவாய்ந்தவை. அவை விசுவாசத்திற்கு எதிரான செபத்தில் உள்ள எந்த பிழையையும் நிவிர்த்தி செய்து விடுகின்றன. இது கிறிஸ்துவின் நாமம் பிசாசை விரட்டுவதற்கு ஒப்பானது. ஒரு மதவெறியாளர் தவறான பிரார்த்தனையைச் சொன்னால், அவர் உண்மையிலேயே கடவுளை நேசிக்கவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது, ஆகவே இந்தத் திறமையின்மையை சரிசெய்ய முடியாது. இது அவர்களை கத்தோலிக்க திருச்சபையில் உள்ள பொறாமை கொண்ட அல்லது வெறுப்பு கொண்ட சாமான்ய மனிதரைப் போலவே ஆக்குகிறது. சிப்ரியனின் கூற்றுப்படி, இந்த வகையான மனிதர்கள் திருச்சபைக்குள் இருக்கிறார்கள். சில நேரங்களில், மக்கள் தங்கள் விசுவாசத்துக்கு எதிரான வழியில் கூட செபிக்கும் சந்தர்ப்பங்கள் உள்ளன. இது பெரும்பாலும் நிகழ்கிறது, ஏனெனில் பலர், திறமை இல்லாதவர்கள் அல்லது தவறான கருத்துக்களைக் கொண்டவர்களால் எழுதப்பட்ட செபங்களை உச்சாடனம் செய்கிறார்கள். நல்லவை என்று அவர்கள் நினைக்கும் இந்த ஜெபங்கள் நல்லவை அல்ல என்பதை இந்த மக்கள் உணராமல் இருக்கலாம். இந்த செபங்களில் தவறுகள் இருந்தாலும், அவற்றிலுள்ள நல்லவற்றை அந்த செபங்கள் தவறாக சித்தரிப்பதில்லை. இதேபோல், வலுவான விசுவாசம் கொண்ட ஒருவருக்கு சில தவறான கருத்துக்கள் இருக்கலாம். பிலிப்பியர் 3:15 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, அந்தத் தவறான கருத்துக்களைப் பற்றிய உண்மையை கடவுள் அவர்களுக்குக் காண்பிக்கும் வரை அவர்களின் உண்மையான நம்பிக்கை செல்லுபடியாகும். ஒரு மனிதன் கெட்டவனாகவும் தவறான காரியங்களைச் செய்பவனாகவும் இருக்கும் பட்சத்தில், கத்தோலிக்க நம்பிக்கையைப் பின்பற்றும் விதத்தில் ஒரு நல்ல செபத்தைச் சொல்வதால், அவன் ஒரு நல்ல மனிதன் என்று அர்த்தமல்ல. அவர் ஒரு தவறான செபத்தைச் செய்யும் பட்சத்தில், கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் செல்லுபடியாகும் என்பதற்கு அவசியமான அவரது நற்செய்தியின் உண்மையை உறுதிசெய்ய கடவுள் இருக்கிறார். கடவுள் தாமே இந்த சடங்கைப் பரிசுத்தப்படுத்துகிறார், எனவே இது பெறுபவருக்கு பயனளிக்கும் என்பதை உறுதிசெய்கிறது – ஞானஸ்நானத்திற்கு முன்போ அல்லது நடப்பின் போதோ அல்லது பின்னர் அவர் உண்மையிலேயே கடவுளைத் தேடும்போதோ, இந்த திருவருட்சாதனம் இரட்சிப்புக்கு வழிவகுக்கும். அதேநேரம், அவர் தனது வழிகளை மாற்றவில்லை என்றால் அது அவரது வீழ்ச்சிக்கே வழிவகுக்கும். ஆனால், வெளிப்புறமாகத் தெரியும் அடையாளத்தைக் காட்டும் நற்செய்தியின் வார்த்தைகள் இல்லாமல் கிறிஸ்துவின் உண்மையான ஞானஸ்நானம் இல்லை என்பது அனைவருக்கும் தெரியும். அந்த வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தாமல் ஞானஸ்நானம் கொடுப்பவர்களைக் கண்டுபிடிப்பதை விட, ஞானஸ்நானம் பெறாதவர்களைக் கண்டுபிடிப்பது எளிது. எனவே, ஒவ்வொரு ஞானஸ்நானமும் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப் படுவதில்லை என்று நாங்கள் கூறுகிறோம் (சில சிலை வழிபாட்டு சடங்குகள் அவற்றை ஞானஸ்நானம் என்று அழைப்பதால்), ஆனால் கிறிஸ்துவின் உண்மையான ஞானஸ்நானம் என்பது, நற்செய்தியின் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி செய்யப்படும் ஞானஸ்நானமாகும். ஆகவே அனைத்து ஞானஸ்நானமும் எப்போதும் ஒரே மாதிரியாக இருக்கும். எவருடைய தவறான செயல்களாலும் அதன் புனிதத்தைச் சிதைக்க முடியாது.
48. “எவரையும் பாதிக்காதபடி அமைதிக்காக நாம் கடுமையாக உழைக்க வேண்டும்” போன்ற ஒரு கூற்றைச் சேர்த்ததை நாம் நிச்சயம் புறக்கணிக்கக்கூடாது. ஏனெனில், “ஒருவரையும் நியாயந்தீர்க்காதிருக்க வேண்டுமென்றும், அல்லது எவரேனும் வேறுபட்ட கருத்தைக் கொண்டிருந்தால், அந்தக் கருத்துக்கு மதிப்பளிக்கவேண்டுமேயொழிய, அவரது கருத்துச் சுதந்திரத்தைப் பறித்தல் ஆகாது” என்ற ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட சிப்ரியனின் தொடக்க உரையில் அவர் கூறிய வார்த்தைகளை அவர் மதிப்புடன் நினைவுகூர்ந்தார். திருச்சபையில் உள்ள விசுவாசிகளிடையே ஒற்றுமை மற்றும் அமைதிக்கான அன்பின் குறிப்பிடத்தக்க வலிமையைக் கவனியுங்கள். அவர்கள் ஞானஸ்நானம் என்ற புனிதச் சடங்கைப் பெறாதவர்கள் என்று நம்புபவர்களுக்கும், அந்த புனித தொடர்பைத் துண்டிப்பதை விட, புனிதமற்றவர்கள் மற்றும் விசுவாசம் குன்றியவர்கள் என்று கருதுபவர்களுக்கும் சகிப்புத் தன்மையை என்ற கரங்களை நீட்ட விரும்புகிறார்கள். ஏனெனில், மத்தேயு 13:29 இல் விளக்கப்பட்டுள்ளபடி, கெட்டவர்களுடன் சேர்ந்து நல்லவர்களையும் வேரோடு பிடுங்குவதைத் தவிர்க்க அவர்கள் இதைச் செய்கிறார்கள். ஆகவே, திருச்சபையில் உள்ள நல்ல உறுப்பினர்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் அபாயத்தை விட, அவர்களை சரிசெய்ய முடியாவிட்டாலும், இந்த மக்களை சபைக்குள்ளேயே இருக்க அனுமதிப்பது நல்லதென அவர்கள் நினைத்திருக்கக் கூடும். இது சொலொமோன் அரசனின் ஞானம் மிகுந்த தீர்ப்புக்கு ஒத்ததாகும், அவர் குழந்தையைப் பாதியாக வெட்டி இரு தாய் மார்களுக்கும் கொடுப்பதற்குப் பதிலாக, தவறான தாயால் என்றாலும் அக்குழந்தையைப் பராமரிக்க அனுமதிக்கும் தீர்ப்பைத் தேர்ந்தெடுத்தார். ஞானஸ்நானத்தின் உண்மையான அர்த்தத்தைப் புரிந்து கொண்டவர்களும், தங்கள் ஆழ்ந்த அன்பின் காரணமாகக் கடவுள் தங்களை வழிநடத்த வேண்டுமென விரும்பியவர்களும் இந்தக் கருத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டனர்.
அத்தியாயம் 26
49. சுஃபெதுலாவைச் சேர்ந்த பிரிவேஷியனஸ் (Privatianus of Sufetula) என்பவர் தனது கருத்தை பின்வருமாறு தெரிவிக்கிறார்: “மதவெறி கொண்டவர்கள் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும் என்று கூறும் எவரும் முதலில் மதவெறியை யார் தொடங்கினர் என்பதை விளக்க வேண்டும். மதவெறி கடவுளிடமிருந்து வந்தால், அது கடவுளின் அங்கீகாரத்தைப் பெற்றிருக்கலாம்; ஆனால் அது கடவுளிடமிருந்து வரவில்லை என்றால், அது எப்படி கடவுளின் கிருபையைப் பெற முடியும் அல்லது யாருக்கும் கொடுக்க முடியும்?” என்ற வினாவுடன் தனது கருத்தை முன்வைக்கிறார்.
50. இந்த மனிதனின் கேள்விக்கு நேரடியாக பதிலளிக்க முடியும்: தீய மற்றும் பொறாமை கொண்டவர்கள் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும் என்று யாராவது கூறினால், முதலில் அந்தத் தீமை மற்றும் பொறாமை எங்கிருந்து வந்தது என்பதை அவர்கள் முதலில் விளக்க வேண்டும். இந்த உணர்வுகள் கடவுளிடமிருந்து வந்தது என்றால், அந்த மக்கள் கடவுளின் அருளைப் பெறலாம்; ஆனால் அவை கடவுளிடமிருந்து வரவில்லை என்றால், அவர்கள் எப்படி கடவுளின் அருளை பிறருக்குக் கொடுக்க முடியும்? எனவே இந்த கருத்துக்கள் அவர்களுக்கு எதிராக கூறப்படும் கூற்றுகளைப் போலவே முற்றிலும் தவறானவை. சிப்ரியன் ஒப்புக்கொள்வது போல், தீய மற்றும் பொறாமை கொண்டவர்கள் கூட ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும், ஏனென்றால் அவர்கள் திருச்சபையின் ஒரு அங்கமாக இருப்பவர்கள் என்பதை அவர் ஒப்புக்கொள்கிறார். எனவே, தவறான நம்பிக்கைகளைக் கொண்டவர்கள் கூட ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும், ஏனெனில் ஞானஸ்நானம் என்பது கிறிஸ்துவானவர் அருளிய கொடை. ஆனால் பொறாமை மற்றும் தவறான நம்பிக்கைகள் பிசாசிடமிருந்தே வருகின்றன. இருப்பினும், ஒருவரிடம் இந்த மோசமான குணங்கள் இருக்குமாயின், கிறிஸ்துவின் கொடையான ஞானஸ்நானம் பிசாசின் வஞ்சகத்தின் ஒரு பகுதியாகக் கருதப்பட வேண்டும் என்று அர்த்தமல்ல.
அத்தியாயம் 27
51. சுஃபெஸின் பிரிவேட்டஸ் (Privatus of Sufes) என்பவர் தனது கருத்தைக் கூறுகையில், “மதவெறியாளர்களின் ஞானஸ்நானத்தை அனுமதிக்கும் ஒரு மனிதன், அவர் மதவெறியர்களுடன் உடன்படுகிறார் என்பதைத் தவிர வேறு என்ன சொல்ல முடியும்? என்று கேட்கிறார்.
52. பேராசை கொண்ட, நேர்மையற்ற அல்லது பொறாமை கொண்டோரின் ஞானஸ்நானத்தை நாங்கள் ஆதரிக்காதது போல, நேர்மையற்ற, தீய குணம்கொண்டவர்களின் ஞானஸ்நானத்தையும் நாங்கள் ஆதரிக்கவில்லை. இவர்கள் அனைவரும் அநீதி வழி செல்பவர்கள் ஆனால் கிறிஸ்து நீதியுள்ளவர், அவருடைய ஞானஸ்நானம் அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டாலும் அதன் புனிதத்துவத்தை இழக்காது. அநீதி வழிசெல்பவர்களின் ஞானஸ்நானத்தை நாம் ஏன் ஏற்றுக் கொள்கிறோம் என்று யாராவது கேள்வி கேட்டால், நாம் அவர்களின் அநியாயத்தை ஒப்புக்கொள்கிறோம் என்பதைத் தான் குறிக்கிறது. இந்த விமர்சனம் கத்தோலிக்க திருச்சபையை நோக்கி ஏவப்பட்டிருந்தால், நான் இப்போது விளக்கிய அதே வழியில் தான் அதற்கான பதிலும் அமைந்திருக்கும்.
அத்தியாயம் 28
53. லாரெஸின் ஹோர்டென்சியானஸ் (Hortensianus of Lares) என்பவர் தனது கருத்தை இப்படி வெளிப்படுத்துகிறார்: “எத்தனை ஞானஸ்நானங்கள் உள்ளன என்பதை, மதவெறியர்களை ஆதரிப்பவர்கள் அல்லது அவர்களது கொள்கைகளுக்குத் துணை நிற்பவர்கள் தீர்மானிக்கட்டும். எங்களுக்குத் தெரிந்த திருச்சபையின் ஒரு ஞானஸ்நானத்தை மாத்திரமே எப்போதும் நாங்கள் வலியுறுத்துகிறோம். கிறிஸ்துவே தம்முடைய எதிரிகள் என்று அறிவிக்கும் மேலே குறிப்பிட்டவர்கள் கிறிஸ்துவின் பெயரால் எப்படி ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும்?” என்ற வினாவைத் தொடுக்கிறார்.
54. இந்த மனிதனுக்கு இதேபோன்ற வார்த்தைகளில் பதிலளிக்கும் விதமாக, நாங்கள் இவ்வாறு கூறுகிறோம்: அநீதியாளர்களை ஆதரிப்பவர்கள் அல்லது அவர்களது கொள்கைகளுக்குத் துணை நிற்பவர்கள் அதைப் பார்த்துக் கொள்ளட்டும். எங்கே, எந்த சூழ்நிலையில் கொடுக்கப்பட்டாலும் அல்லது பெறப்பட்டாலும், திருச்சபையிலிருப்பது ஒரே ஒரு உண்மையான ஞானஸ்நானம் மட்டுமே என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ளவேண்டும். கிறிஸ்து தாமே அவர்களைத் தம்முடைய சத்துருக்கள் என்று அழைக்கும் பட்சத்தில், அப்படிப்பட்டவர்கள் கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் எப்படி ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும்? அவர் துன்மார்க்கரிடம், “தீமை செய்பவர்களே, என்னை விட்டுப் போங்கள், நான் உங்களை ஒருபோதும் அறியவில்லை” என்று மத்தேயு 7:23 வாயிலாக எமக்கு எடுத்துரைக்கிறார். ஏனென்றால், யார் ஞானஸ்நானம் கொடுத்தாலும் அவர்கள் அதைக் கொடுக்கவில்லை. மாறாக, கர்த்தராகிய இயேசுவே அந்த ஞானஸ்நானத்தைக் கொடுக்கிறார். யோவான் 1:33) இல், “கிறிஸ்து யாரென்று நானும் அறியாமல்தான் இருந்தேன். ஆனால் தேவன் என்னைத் தண்ணீரால் ஞானஸ்நானம் கொடுக்குமாறு அனுப்பி வைத்தார். ‘நீ யார் மீது பரிசுத்த ஆவியானர் இறங்கி அமர்வதைக் காண்பாயோ, அவர்தான் பரிசுத்த ஆவியால் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கிறவர்’ என்று தேவன் என்னிடம் கூறினார்” என்று விளக்கமளிக்கப்பட்டுள்ளது.
அத்தியாயம் 29
55. மெக்கோமெடசைச் சேர்ந்த காசியஸ் (Cassius of Macomades ) என்பவர் தனது கருத்தை இவ்வாறு முன்வைக்கிறார்: “ஒரே ஒரு ஞானஸ்நானம் மட்டுமே இருக்க முடியும் என்பதால், மதவெறி கொண்டவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுப்பவர் அடிப்படையில் தங்கள் சொந்த ஞானஸ்நானத்தை இழக்கிறார். எனவே, நமது கவலையைத் தூண்டும் மற்றும் ஊழல் மிகுந்த எண்ணங்களைக் கொண்ட மதவெறியாளர்கள், திருச்சபையை அணுகும் போது ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்ற எனது நம்பிக்கையை நான் முன்வைக்கிறேன். இந்த புனித சடங்கின் மூலம் சுத்திகரிக்கப்பட்டு, வாழ்க்கையை ஒளியால் நிரப்புவதன் மூலம், அவர்கள் எதிரிகளை விட நண்பர்களாகவும், அந்நியரை விட விசுவாசத்தின் உறுப்பினர்களாகவும், சட்டவிரோதமானவர்களை விட கடவுளின் உண்மையான குழந்தைகளாகவும், பிழைக்குப் பதிலாக இரட்சிப்பில் பங்கு பெறுகிறார்கள் என்றும் நான் எனது அபிப்பிராயத்தை முன்வைக்கிறேன். இருப்பினும், ஒரு காலத்தில் திருச்சபையில் விசுவாசிகளாக இருந்து மதவெறிக்குத் திரும்பியவர்களுக்கு இது பொருந்தாது; இவர்கள் மீது கைகளை வைப்பதன் மூலம் மீட்டெடுக்கப்பட வேண்டும்.
56. இரண்டு ஞானஸ்நானங்கள் இருக்க முடியாது என்பதால், யாராவது அநீதியாளர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுத்தால்,
அவர்கள் தங்கள் சொந்த ஞானஸ்நானத்தை இழந்துவிடுகிறார்கள் என்று சிலர் வாதிடலாம். அநீதியானவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கிறோம் என்று கூறும் ஒருவருக்கு எதிராக நம் எதிரிகள் கூட நமது பக்கம் நிற்பார்கள். நம்முடைய ஞானஸ்நானம் நீதியை உள்ளடக்கிய கிறிஸ்துவில் வேரூன்றியுள்ளது. அநீதியானவர்கள் மத்தியில் நிர்வகிக்கப்பட்டாலும் கூட, அவரது சடங்கு தூய்மையாகவே உள்ளது. எனவே, அநீதியானவர்களைப் பற்றி அவர்கள் கூறுவது மதவெறியாளர்களுக்கும் சமமாகப் பொருந்தும். எனவே, அவர் கூறுவது மிகவும் பொருத்தமாக இருந்திருக்கும்: மதவெறியர்கள் – நமது கவலைகளைத் தூண்டி, ஆழமான ஒழுக்கச் சிதைவை உண்டாக்க வல்லவர்கள் – கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தைப் பெற்றிருந்தால், அவர்கள் திருச்சபைக்கு வந்தவுடன் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெறக்கூடாது என்று நான் நம்புகிறேன். அதற்கு பதிலாக, அவர்கள் தங்கள் தவறான எண்ணங்களிலிருந்து விலகிச் செல்ல வழிகாட்டப்பட வேண்டும். அவர்கள் ஏற்கனவே சுத்திகரிக்கப்பட்டு விட்டனர். ஆகவே, அவர்களை திருச்சபைக்குள் எதிரிகளாக அல்லாமல் நண்பர்களாகவும், அந்நியர்களாக இல்லாமல் விசுவாச உறுப்பினர்களாகவும், வரவேற்கப்பட வேண்டும். “நீங்கள் அனைவரும் நல்ல விதைகளைப் போன்றிருந்தீர்கள், நீங்கள் தீய பழத்தைக்கொடுக்கும் வேறுபட்ட திராட்சையாக எப்படி மாறினீர்கள்? என்று எரேமியா 2:21 வில் கூறப்பட்டுள்ளதுபோல், பாவம் செய்பவர்கள் பெரும்பாலும் பிசாசின் குழந்தைகள் என்று கருதப்படுகிறார்கள், ஆனால் அவர்கள் இன்னும் இரட்சிக்கப்பட முடியும். திருச்சபை ஒரு வலுவான பாறையைக் கொண்ட அடித்தளம், பாதுகாப்பான இடம் மற்றும் ஒரு புறா போன்ற மாசில்லாத பறவையைக் கொண்டு குறிக்கப்படும் அமைதி, மற்றும் மூடிப் பாதுகாக்கப்பட்ட நீர்ச்சுனை ஆகியவற்றைக் குறிக்கும் அழகான தோட்டம் போன்றது. இவை யாவும் நல்ல கோதுமையில் மட்டுமே காணப்படுகின்றன, பயனற்ற பதரில் அல்ல, அது காற்றினால் அடித்துச் செல்லப்பட்டதா அல்லது இறுதியாகப் பிரிக்கும் வரை தானியத்துடன் கலந்ததா என்ற கேள்வி இன்னும் காணப்படுகிறது. ஆகவே, அது தொலைந்து போனவர்களையோ அல்லது பிரிவினை மற்றும் மதவாதக் கூட்டத்தைப் பின்பற்றுபவர்களையோ அல்ல, உண்மையான விசுவாசிகளை மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்கிறது. எனவே, தவறான நம்பிக்கைகளுக்காக திருச்சபையை விட்டு வெளியேறியவர்களை வித்தியாசமாக நடத்த வேண்டும் என்று காசியஸ் கூறியது ஏற்றுக்கொள்ளப்படக்கூடியதல்ல. அவர்கள் வெளியேறுவதன் மூலம் தங்கள் ஞானஸ்நானத்தை இழந்தால், அவர்கள் அதைத் திரும்பப் பெற வேண்டும்; அவர்கள் அதை இழக்கவில்லை என்றால், அதைத் தாங்கள் பெற்றுக்கொண்ட கொடை என அங்கீகரிக்க வேண்டும்.
அத்தியாயம் 30
57. விகஸ் சீசரிஸின் மற்றொரு ஜனுவரியஸ் (Januarius of Vicus Cæsaris) என்பவர்; “தவறு சத்தியத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்றால், உண்மை நிச்சயமாக பிழையுடன் உடன்படாது. எனவே, நாம் தலைமை தாங்கும் திருச்சபையின் பக்கம் நிற்கிறோம். ஏனென்றால் திருச்சபை ஞானஸ்நானத்தைத் தன்னுடையதாகவும் அதற்காகவே ஞானஸ்நானம் கொடுக்கப்படுவதாகக் கூறுகிறது. ஆகையால் திருச்சபையால் ஞானஸ்நானம் பெறாதவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கிறோம்” என்று கூறுகிறார்.
58. அவரது கேள்விக்கான நமது பதில் பின்வருமாறு: திருச்சபை மக்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கிறது, ஆனால் கிறிஸ்துவின் போதனைகளைப் பின்பற்றாதவர்கள் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்பதோடு, கிறிஸ்துவை உண்மையாகப் பின்பற்றாதவர்களால் ஞானஸ்நானம் பெறுபவர்கள் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும். நாம் அவர்களுடன் உடன்படவில்லை என்றாலும், அல்லது அவர்களின் தவறுகளைச் சரிசெய்ய முயற்சித்தாலும், இதைச் செய்யாவிட்டால் தமது நம்பிக்கைகளில் தவறாக இருப்பவர்களின் ஞானஸ்நானத்தை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளத் தான் வேண்டும்.
அத்தியாயம் 31
59. கார்பிஸைச் சேர்ந்த மற்றொரு செகண்டினஸ் (Secundinus of Carpis) என்பவர் தனது விவாதப்பொருளாய் பின்வரும் கருத்தை முன்வைக்கிறார்: “மதவெறி கொள்கைகளைப் பின்பற்றுவோர் கிறிஸ்தவர்களா இல்லையா? அவர்கள் கிறிஸ்தவர்களாக இருந்தால், அவர்கள் ஏன் கடவுளின் திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாக இல்லை? அதேநேரம், அவர்கள் கிறிஸ்தவர்களாக இல்லாவிட்டால், அவர்கள் கிறிஸ்தவர்களாக மாற வேண்டும். இல்லையெனில், “என்னுடன் இல்லாதவன் எனக்கு எதிரானவன். என்னுடன் சேர்ந்து செயல் புரியாதவன் எனக்கு எதிராகச் செயல்படுகிறவன்” என்ற மத்தேயு 12:30 இற்கு இணங்க, கர்த்தர் இந்த வார்த்தைகளூடாக என்ன சொல்கிறார் என்பதை நாம் எவ்வாறு புரிந்துகொள்வது? அந்நிய பிள்ளைகள் மற்றும் அந்திக்கிறிஸ்துவின் சந்ததியினர் மீது பரிசுத்த ஆவியானவர் தம் கைகளை வைப்பதன் மூலம் மட்டும் இறங்கிவந்துட முடியாது என்பது தெளிவாகிறது. ஏனெனில் இவ்வாறான மதவெறியாளர்கள் ஞானஸ்நானம் பெறுவதில்லை என்பது இதனூடாகத் தெளிவாகிறது” என்கிறார்.
60. அவரது கேள்விக்கான பதில் பின்வருமாறு: “”கிறிஸ்தவர்கள் நீதியானவர்களாக வாழ்கிறார்களா இல்லையா? அப்படிப்பட்ட கிறிஸ்தவர்கள் நீதிமான்களாய் இருந்தால், அவர்கள் ஏன் திருச்சபையின் அடித்தளத்தைப் பின்பற்றவில்லை? அவர்கள் கிறிஸ்துவின் போதனைகளைக் கேட்கிறார்கள், ஆனால் அவற்றைப் பின்பற்றுவதில்லை. அவர்கள் உண்மையான கிறிஸ்தவர்களாக இல்லாவிட்டால், அவர்கள் இஷ்டம் போல் ஆகட்டும். இல்லையெனில், “என்னுடன் இல்லாதவன் எனக்கு எதிரானவன். என்னுடன் சேர்ந்து செயல் புரியாதவன் எனக்கு எதிராகச் செயல்படுகிறவன்” என்று நம் கர்த்தர் கூறும் அர்த்தம் தான் என்ன? கிறிஸ்துவிடமிருந்து மற்றவர்களை தவறாக வழிநடத்துபவர்கள், அவரைப் பின்பற்றுவது போல் நடித்து அவர்களுக்கு தீங்கு செய்கிறார்கள், என்பதையே அர்த்தமாகக் கொள்ளவேண்டி உள்ளது. “அந்நிய பிள்ளைகள்” என்று அழைக்கப்படும் அநீதியாளர்கள் அல்லது அந்திக்கிறிஸ்துவின் சந்ததியினர் என்ற கிறிஸ்துவை எதிர்ப்பவர்கள் மீது கைகளை வைப்பதன் மூலம் பரிசுத்த ஆவியானவர் இறங்கிவர முடியாது என்பது இங்கே தெளிவாகிறது. உண்மையான மன மாற்றமும் முக்கியம். அதேநேரம், அநீதியாளர்கள் ஞானஸ்நானம் பெறலாம், ஆனால் அவர்கள் அநீதியாளர்களாக இருக்கும் வரை ஞானஸ்நானம் பிரதிநிதித்துவப் படுத்தும் இரட்சிப்பை அடைய முடியாது. ஆகையால், அந்நியக் குழந்தைகளைப் பற்றி பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள பின்வரும் சங்கீத வார்த்தைகளில் மதவெறி பிடித்தவர்கள் குறித்து விவரிக்கப்பட்டுள்ளதா என்பதைப் பார்ப்போம்: “ஓ ஆண்டவரே, அந்நியக் குழந்தைகளின் பிடியிலிருந்து என்னை விடுவித்தருளும், அவர்களுடைய வார்த்தைகள் வெறுமையால் நிறைந்தவை, அவர்களுடைய வலது கை வஞ்சனையானது; அவர்களுடைய மகன்மார் நன்கு வேரூன்றிய செடிகளில் துளிர் விட்டுள்ள இளம் தளிர்கள் போலவும், அவர்களுடைய மகள்மார் கோவிலின் அழகைப் போலவும் மெருகூட்டப் பட்டவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். அவர்களுடைய களஞ்சியங்கள் நிரம்பி வழிகின்றன, பல்வேறு உணவுகளையும் கொண்டதாக இருக்கின்றன. அவர்களுடைய ஆடுகள் கொழுத்து, செழித்து, வளர்ந்து பாதைகளில் கூட அதிகமதிகமாய்க் குட்டிகளை ஈனுகின்றன. அவர்களுடைய எருதுகள் உழைப்புக்கு எதுவாக மிக வலிமையானவை. அவர்களுடைய வேலிகளில் எந்த உடைப்புகளும் இல்லை. உள்ளே இருக்கும் எதுவும் வெளிக்கு வெளியே சென்றுவிடுமோ என்று கவலைப்பட வேண்டியதும் இல்லை. அவர்களுடைய தெருக்களில் எந்த முணுமுணுப்புக்கும் இடமில்லை. இத்தகைய சூழ்நிலைகளில் இருப்பவர்களைதான் மக்கள் அதிர்ஷ்டசாலிகள் என்று கருதுகிறார்கள்; உண்மையில், கர்த்தரைத் முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்ட சமூகத்தினர் பாக்கியவான்கள்” என்கிறது அந்த சங்கீத வார்த்தைகள். எனவே, அந்த அந்நியக் குழந்தைகள் தங்கள் மகிழ்ச்சியை தற்காலிக விஷயங்களிலும், பூமிக்குரிய செழிப்பிலும் கொண்டு கர்த்தருடைய கட்டளைகளை வெறுக்கிறார்கள் என்றால், இவர்கள்தான் சிப்ரியன் குறிப்பிடும் அதே மக்களா என்பதையிட்டு நான் சற்று சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். அவர் திருவருட் சாதனங்களான சடங்குகளைப் பகிர்ந்து கொண்டவர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடுவதோடு, “கர்த்தருடைய வழியைப் பின்பற்றாமல் அல்லது நமது இரட்சிப்புக்காக நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பரலோகக் கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிக்காமல்” வாழ்வதை பற்றியும் இங்கே குறிப்பிடத் தவறவில்லை. நம்முடைய கர்த்தர் தம்முடைய பிதாவின் சித்தத்தை நிறைவேற்றினார். ஆனால் நாம் பெரும்பாலும் அவரது சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதற்குப் பதிலாக நம்முடைய சொந்த நலன்களிலும் சொந்த விடயங்களிலும் கவனம் செலுத்துகிறோம். இவர்கள் இருவரும் ஞானஸ்நானத்தைப் பெற்று பகிர்ந்து கொள்ள முடிந்தால், அறிமுகமில்லாத குழந்தைகளிடையே அது காணப்பட வில்லை என்று ஏன் கூறப்படுகிறது? ஒரே பேறான சுதனாகிய கர்த்தர் மூலம் அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தெய்வீகக் கட்டளைகளைப் பின்பற்றும்படி அவர் அவர்களை ஊக்குவிக்கிறார், இதனால் அவருடைய சகோதரர்கள் என்ற அந்தஸ்த்தைப் பெற்று அவர்கள் கடவுளின் பிள்ளைகளாக முடியும் அல்லவா?
அத்தியாயம் 32
61. தப்ராகாவைச் சேர்ந்த விக்டோரிகஸ் (Victoricus of Thabraca) என்பவர்; “மதவெறியாளர்களாகக் கருதப்படுபவர்கள் ஞானஸ்நானம் கொடுத்து பாவங்களை மன்னிக்க முடியும் என்றால், நாம் ஏன் அவர்களின் நற்பெயரைக் கெடுத்து, அவர்களை மதவெறியர்கள் என்று முத்திரை குத்த வேண்டும்? என்று தனது வாதத்தை முன்வைக்கிறார்.
62. கெட்டவர்கள் ஞானஸ்நானம் கொடுத்து பாவங்களை மன்னிக்க முடிந்தால், நாம் ஏன் அவர்களை கெட்டவர்கள் என்று அழைக்கிறோம் என்று எவராவது கேட்டால் அதற்கென்ன பதில் சொல்வது? மதவெறியர்களுக்கும் நாம் கொடுக்க வேண்டிய பதில் ஒன்றுதான். முதலாவதாக, அவர்கள் நிறைவேற்றும் ஞானஸ்நானம் செல்லுபடியாகாது. இரண்டாவதாக, ஒருவர் கிறிஸ்துவின் பெயரில் ஞானஸ்நானம் பெற்றதால், அதனால் அவர் வெளிப்புற அடையாளத்தை மட்டுமே கொண்டிருந்து, உண்மையிலேயே தான் மனமாற்றத்துக்கு உட்படவில்லை என்றால் அவரின் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும் என்று அர்த்தமல்ல. மேலும், மற்றவர்களின் பாவங்களை மன்னிப்பவர், முதலில் தான் செய்த பாவங்களுக்கு மன்னிப்பைப் பெற வேண்டும்.
அத்தியாயம் 33
63. மற்றுமொருவரான உத்தினாவைச் சேர்ந்த பீலிக்ஸ் என்பவர் (Felix of Uthina ) கூறும்போது; “புனிதமான குருத்துவத்தில் சேவையாற்றும் அன்பான சகோதரர்களே, மனிதனின் பெருமை, செருக்கு மற்றும் ஆணவம் நம் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மகத்தான மற்றும் மரியாதைக்குரிய பிரசன்னத்தைப் போல சக்திவாய்ந்தது அல்ல என்பது தெளிவாகிறது. இதை நாம் மனதில் கொண்டு, பின்பற்றுவது மட்டுமல்லாமல், தவறான நம்பிக்கைகளோடு நம் தேவாலயத்திற்கு வரும் அனைவருக்கும் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கப்படவேண்டும் என்பதை நாம் முழுமையாக ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும். இவ்வழியில், அவர்களின் சிதைந்த மனதை புனித ஞானஸ்நானத்தின் மகிமை மூலம் மாற்றி சுத்திகரிக்கவும் முடியும்.
64. மதவெறிக் கொள்கையாளர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுப்பது முக்கியம், ஏனெனில் அது நீண்டகாலமாக நிலவிவரும் பிரச்சினைகளை நீக்குகிறது என்று கூறும் ஒருவர், மதவெறிக் கொள்கையில் சிறிது காலம் விழுந்து பின்னர் தங்களைத் திருத்திக்கொண்டு கத்தோலிக்க திருச்சபைக்குத் திரும்பியவர்களை மன்னிக்கத் தயாராக இருக்கலாம். மேலும், திருச்சபைக்கு வரும் அனைத்து அந்நியர்களும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று கூறுவதை அவர் கவனிக்கவில்லை. இந்த ஞானஸ்நானம் அவர்களின் தவறான சிந்தனையை மாற்ற உதவும், இது கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு அவற்றைப் பின்பற்றாமல் வாழ்வது, ஒரு திடமான பாறையின் மீது அன்றி, மணலின் மீது வீடொன்றைக் கட்டுவது போன்றது. இருப்பினும், அவர்கள் ஏற்கனவே ஞானஸ்நானம் பெற்றிருந்தால், அவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற்ற தருணத்தில் உண்மையுள்ளவர்கள் அல்ல என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தாலும், இந்த மாற்றத்தின் அர்த்தமில்லை; அதாவது அவர்கள் உலகத்தை துறந்ததாகக் கூறியபோதும், உண்மையில் அதைச் செய்யவில்லை.
அத்தியாயம் 34
65. புருக் நகரைச் சேர்ந்த குயீட்டஸ் (Quietus of Burug) என்பவர்; “விசுவாசமுள்ளவர்கள் நமக்குக் கற்பிக்கப்பட்டதைப் பின்பற்ற வேண்டும். சொலமன் எழுதுகையில், “திருச்சடங்குகளைப் பின்பற்றத் தகுதியற்ற ஆன்மீக சுத்தம் இல்லாத; அதாவது ஆன்மீக ரீதியில் இறந்துபோனவர் என்று கருதப்பட்ட ஒருவரால் ஒரு மனிதர் கழுவப்பட்டால், அந்தக் கழுவுதலில் என்ன பயன்?” இதன் பொருள், போலியாக போதிக்கும் போதகர்களால் பாதிக்கப்படுபவர்கள் மற்றும் தங்கள் பாவங்களைக் கழுவ முயற்சிப்பவர்களும் ஏன் திருச்சபைக்கு வருகிறார்கள் என்பதைப் பற்றி சிந்திக்க வேண்டும். இந்தப் போலிப் போதகர்களால் ஞானஸ்நானம் பெறுபவர்கள் நித்திய ஜீவனைப் பெற முடியும் என்றால், அவர்களுக்கு திருச்சபை என்ற ஒன்று எதற்காக? ஆனால் அவர்கள் தங்கள் தவறை உணர்ந்து சத்தியத்திற்குத் திரும்ப விரும்பினால், கத்தோலிக்க திருச்சபை வழங்கும் உண்மையான மற்றும் ஜீவனைத் தரும் வழியில் அவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும்.
66. இறந்தவர்கள் என்று கருதப்படுபவர்களிடமிருந்து ஞானஸ்நானம் பெறுவது என்றால் என்ன என்பதை நாம் ஏற்கனவே விளக்கியுள்ளோம். இதுகுறித்து, அப்போஸ்தலரான பவுல், “பாவத்தின் சம்பளம் மரணம், ஏனென்றால் பாவம் செய்தவர்களுக்கு அதுவே பலன். ஆனால் தேவன் தம் மக்களுக்கு இலவசமான வரத்தைக் கொடுத்துள்ளார். அது நமது கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்குள் வாழும் நித்திய வாழ்வே ஆகும்” என்று ரோமர் 6:23 இலும், “ஒருவனது சிந்தனையானது பாவத்தால் கட்டுப்படுத்தப்படுமானால் அவன் சாவை அடைகிறான். ஒருவனது சிந்தையானது ஆவியால் கட்டுப்படுத்தப்படும் என்றால், அவன் நல்வாழ்வையும், சமாதானத்தையும் அடைகிறான்” என்று ரோமர் 8:6 இலும் கூறியதை இங்கே மேற்கோள் காட்டியுள்ளேன். ஆகவே, மதவெறியாளர்களை மட்டுமே ‘இறந்தவர்களாகக் கருதப்படுபவர்கள்’ என்று கூறுவது ஏன் என்பதை நான் அறிய விரும்புகிறேன். மேலும், “தனக்கு மகிழ்ச்சி தரும் செயல்களைச் செய்வதிலேயே ஒரு விதவை தன் வாழ்வை கழித்தாளெனில், அவள் உயிரோடு இருந்தாலும் இறந்தவளுக்குச் சமமாவாள்” என்று 1 தீமோத்தேயு 5:6 கூறுவதை நோக்குமிடத்து, உலக வாழ்வைத் துறப்பதாகக் கூறிக்கொண்டு, அதை செயலில் காட்டாமல் இருப்பவர்கள் மட்டும் உயிரோடிருப்பவர்களாகக் கருதப்படுவது எப்படி? அப்படிப்பட்ட ஒருவரால் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கப்படுவது என்ன பயனைத் தரப்போகிறது? ஞானஸ்நானம் கொடுப்பவர் உண்மையானவராக இல்லையென்றால், அதேபோல ஞானஸ்நானம் பெறுபவர் உண்மையான மனமாற்றத்தை அடைந்திராவிட்டால், ஞானஸ்நானம் பெறுபவர்க்கு அது எவ்விதத்திலும் உதவப்போவதில்லை. அப்படியானால், அவர்கள் இறந்தவர் என்று கருதப்பட்ட ஒருவரிடமிருந்து ஞானஸ்நானம் பெறுவதில்லை, ஆனால் யோவான் 1:33 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது போல, உண்மையிலேயே ஞானஸ்நானம் கொடுக்கக்கூடிய உயிருள்ளவரால் ஞானஸ்நானம் பெறுகிறார்கள். மதவெறியர்கள் என்போரைப் பொறுத்தவரை, அவர்கள் மத்தியில் ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள் தங்கள் பாவ மன்னிப்பு மூலம் நித்திய ஜீவனை அடைய முடிந்தால், அவர்கள் ஏன் திருச்சபையைத் தேடுகிறார்கள் என்ற கேள்வி அங்கே எழுகிறது. இதற்கு எங்கள் பதில் என்னவென்றால், அவர்கள் ஒரு முக்கியமான காரணத்தின் நிமித்தமே வருகிறார்கள்: அவர்கள் திருச்சடங்கின் போது கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தைப் பெற்றிருந்தாலும், ஐக்கியத்தில் இருந்து வரும் அன்பு இல்லாமல் நித்திய ஜீவனை அடைய முடியாது. அதேபோல், பொறாமை கொள்வோர் தீய எண்ணங்களை உடையோர் தங்கள் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படாமல் இருந்தால், அவர்களுக்குத் தீமை செய்தவர்கள் மீது மட்டுமே வெறுப்பு காட்டப்பட்ட போதிலும், அவர்களால் நித்திய ஜீவனை அடைய முடியாது. “மற்றவர்கள் உங்களுக்குச் செய்யும் தீமைகளை நீங்கள் மன்னிக்காவிட்டால் பரலோகத்திலிருக்கும் உங்கள் பிதாவும் நீங்கள் மற்றவர்களுக்குச் செய்யும் தீமைகளை மன்னிக்கமாட்டார்” என்ற சத்திய வசனத்தை மத்தேயு 6:15 இல் இங்கே சான்றாகக் கொடுத்துள்ளார். ஆகவே, நன்மை செய்தவர்களிடம் வெறுப்பை உமிழ்ந்து, அதற்குப் பதிலாக நன்மையைப் பெறும்போது ஏற்படக்கூடிய ஒரு உணர்வுக்கு இந்தக் கூற்று இன்னும் அதிகமாகப் பொருந்தும். உலக ஆசைகளைத் துறக்கிறோம் என்று வாய்மொழியாகச் சொன்ன போதிலும், இந்த மனிதர்கள் பின்னர் தங்கள் செயல்களை மாற்றிக் கொண்டாலும், மீண்டும் ஞானஸ்நானத்தைத் தேட மாட்டார்கள். அவர்கள் தனித்துவமான, உண்மையான ஞானஸ்நானத்தால் பரிசுத்தப்படுத்தப் படுவதாக அவர்கள் நம்புகிறார்கள். இந்த நம்பிக்கை கத்தோலிக்க திருச்சபைக்குள் காணப்பட்டபோதிலும், அது அதற்கு மட்டும் பிரத்தியேகமானது அல்ல. உன்னதப்பாட்டு 6 :9 இல் கூறப்பட்டிருப்பது போல, பாறையின் மீது நிறுவப்பட்ட புனிதர்களுக்கு மட்டுமல்ல, அந்த ஒரு புறாவைப் பிரதிநிதித்துவம் செய்பவர்களிடமும் இதைக் காணமுடியவில்லை.
அத்தியாயம் 35
67. சிக்காவின் காஸ்டஸ் (Castus of Sicca) சொல்கையில்; “சத்தியத்திற்குப் பதிலாக பாரம்பரியத்தைப் பின்பற்றத் தேர்ந்தெடுக்கும் ஒருவர், சத்தியத்தை அறிந்தவர்கள் மீது பொறாமை கொண்டவராகவும், கெட்ட எண்ணங்களைக் கொண்டவராகவும் இருக்கிறார், அல்லது அவர் தனது திருச்சபையை உத்வேகத்துடன் வழிநடத்தும் கடவுளுக்கு நன்றியற்றவராக இருக்கிறார்” என்கிறார்.
68. இந்த மனிதர் தன்னுடன் உடன்படாதவர்கள், இப்போது உலகம் முழுவதும் ஏற்றுக்கொள்வதை நம்புபவர்கள் பாரம்பரியத்தைப் பின்பற்றுகிறார்கள் என்றும், உண்மையைப் புறக்கணிக்கிறார்கள் என்பதையும் நிரூபித்தால் அவருடைய வார்த்தைகளைப் பற்றி நாம் கரிசனை கொள்ளலாம். ஆனால் இந்த வழக்கம் உண்மையிலிருந்து தோன்றியதாகவும், உண்மையால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டதாகவும் காணப்படுவதால், இந்த தீர்ப்பைப் பற்றி நாம் கவலைப்பட எவ்வித காரணமும் இல்லை. ஆனாலும், அவர்கள் சகோதரர்களிடம் பொறாமை கொண்டவர்களாகவோ அல்லது தீய எண்ணம் உடையவர்களாகவோ அல்லது கடவுளுக்கு நன்றியற்றவர்களாகவோ இருந்தால், அவர்கள் எந்த வகையான மனிதர்களுடன் ஒற்றுமையைக் கொண்டுசெல்லத் தயாராக இருந்தார்கள் என்பதைப் பாருங்கள்; அத்தோடு, சிப்ரியன் முதலில் அவர்களுக்கு அறிவுறுத்தியது போல, ஒற்றுமையைப் பகிர்ந்து கொள்வதிலிருந்து விலகி விடாமல், தீய எண்ணம் கொண்டவர்களால் பாதிக்கப்படாமல் அவர்கள் எவ்வாறு ஒற்றுமையாக இருந்தார்கள் என்பதைக் கவனியுங்கள்; ஒற்றுமையைப் பாதுகாப்பதில் அவர்கள் எப்படிப்பட்ட மனிதர்களாலும் மாசுபடுத்தப்படவில்லை என்பதையும் பாருங்கள்; ஆயர்கள் குழுவை அடிப்படையாகக் கொண்டு நம்மைக் குற்றம் சாட்டுபவர்களின் நோக்கங்களைக் கவனியுங்கள். அவர்களின் முன்மாதிரியை அவர்கள் பின்பற்றுவதில்லை. ஏனெனில் அவர்களுடைய தரநிர்ணயத்தின் படிதான் அவர்கள் தீர்மானிக்கப் படுகிறார்கள். இந்தத் தீர்ப்பு காட்டுவது போல், இந்தத் தீர்ப்பு காட்டுவது போல், திருச்சபைக்கு வரும் மதவெறியர்கள் அவர்களின் தற்போதைய ஞானஸ்நானத்துடன் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்பது நடைமுறையாக இருந்தால், இது சரியாகச் செய்யப்பட்டது ஏனெனில், தீமை ஒற்றுமையில் நன்மையை மாசுபடுத்தாது. அது சரியாகச் செய்யப்பட்டிருந்தால், உலகிற்கு நல்லவை கிடைத்ததற்காக உலகத்தை ஏன் அவர்கள் குறை கூறுகிறார்கள்? கெட்ட விஷயங்கள் ஒன்று சேரும்போது நல்லவற்றைக் கெடுக்கவில்லை என்றால், நியாயமற்ற முறையில் பிரிக்கப்பட்டதாகக் கூறுவதை அவர்கள் எவ்வாறு நியாயப்படுத்த முடியும்?
அத்தியாயம் 36
69. தேனியைச் சேர்ந்த யூக்ரேஷியஸ் (Eucratius of Theni) என்பவர் தனது கருத்தை இவ்வாறு முன்வைக்கிறார்: “நம்முடைய தேவனும் கர்த்தருமான இயேசு கிறிஸ்து, அப்போஸ்தலர்களுக்கு நமது விசுவாசம் மற்றும் ஞானஸ்நானத்தின் முக்கியத்துவம் அத்தோடு திருச்சபையின் சட்டங்களைப் பற்றி நேரடியாகக் கற்பித்தார். அவர் அவர்களிடம், “நீங்கள் போய், சகல மக்கள் மத்தியிலும் பிதா, சுதன், பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்திலே அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுங்கள்” (மத்தேயு 28:19) என்று அறிவுறுத்தி இருந்தார். ஆகவே, மதவெறியர்களின் பொய்யான ஞானஸ்நானங்களை நாம் நிராகரித்து அவற்றை எதிர்க்க வேண்டும், ஏனெனில் அவை உயிரோட்டத்தையோ அல்லது தெய்வீக கிருபையையோ கொண்டு வரவில்லை, மாறாக தீங்கு விளைவிக்கும் கருத்துக்களைப் பரப்பி பரிசுத்த திரித்துவத்தை அவமதிக்கின்றன. மதவெறியர்கள் திருச்சபையில் சேரும்போது அவர்கள் உண்மையான மற்றும் முறையான ஞானஸ்நானத்தைப் பெற வேண்டும். இதனால் அவர்கள் தங்கள் தவறான நம்பிக்கைகளிலிருந்து விடுபட்டு பரிசுத்த ஆவியின் கிருபையால் மாற்றம் பெறுவார்கள் என்பது தெளிவாகிறது” என்று சொல்கிறார்.
70. பிதா, சுதன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்தில் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கப்படாவிட்டால், அது மதவெறியர்களுடையது என்றே கருதப்பட வேண்டும். நாம் அநீதியானது என்று நிராகரித்து அதை ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடாது. இருப்பினும், ஞானஸ்நானத்தில் இந்தப் பெயர் பயன்படுத்தப் படுவதைக் கண்டால், நற்செய்தியின் உண்மையான போதனைகளை தவறான நம்பிக்கைகளிலிருந்து பிரித்து, தவறானதை சரிசெய்து, சரியானதை ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும்.
அத்தியாயம் 37
71. வாகாவைச் சேர்ந்த லிபோசுஸ் (Libosus of Vaga) என்பவர்; “கர்த்தர் நற்செய்தியில், “நானே வழி, நானே உண்மை, நானே வாழ்வு. என் மூலமாகத்தான் என் பிதாவிடம் போக முடியும்” என்று கூறுகிறார் (யோவான் 14:6 ). ஆனால் தன்னை ஒரு வழக்கம் என்று அவர் சொல்லவில்லை. ஆகையால், உண்மை வெளிப்படும் போது, வழக்கம் சத்தியத்திற்குக் கீழ்ப்படியட்டும்; அப்போது, கடந்த காலத்தில் யாராவது திருச்சபையில் மதவெறியர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கவில்லை என்றால், இப்போது அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கத் தொடங்கலாம்” என்று சொல்கிறார்.
72. பாரம்பரியம் மாற வேண்டும் என்று அவர் ஏன் நம்புகிறார் என்பதை அவர் உண்மையில் விளக்கவில்லை. இருப்பினும், வழக்கத்தின் இருப்பை ஒப்புக்கொள்வதன் மூலம் ஒற்றுமையிலிருந்து தங்களை விலக்கிக் கொண்டவர்களுக்கு எதிரான நமது போராட்டத்தில், அவர் விளக்கத் தவறிய ஒரு உண்மைக்கு பாரம்பரியம் வழிவகுக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துவதை விட, அவர் நம்மை ஏற்றுக்கொள்வது மிகவும் முக்கியமானது. ஏனெனில், இந்த வழக்கம், ஞானஸ்நானத்தின் சுத்திகரிப்பு இல்லாமல் கிறிஸ்துவின் பலிபீடத்தில் புனிதமற்ற மனிதர்களை அனுமதித்து, ஒற்றுமையில் இருந்த நல்ல மனிதர்களில் எவரையும் மாசுபடுத்தவில்லை என்றால், எந்த தீய நபர்களின் செய்கைகளினாலும் மாசுபடுத்த முடியாத அதே ஐக்கியத்திலிருந்து தங்களைத் துண்டித்துக் கொண்ட அனைவரும், காரணமின்றி தங்களைப் பிரித்துக் கொண்டு, வெளிப்படையான புனிதமற்ற செயலைச் செய்துள்ளனர். அந்த நடைமுறையால் அனைவரும் மாசுபாட்டிற்கு ஆளாகியிருந்தால், அடிப்படை உண்மை இல்லாமல் அவர்கள் எங்கிருந்து வருகிறார்கள், வஞ்சகத்தால் மட்டுமே அவர்கள் பாதுகாக்கப்படுகிறார்கள் அல்லவா? இருப்பினும், இந்த நடைமுறை உண்மையில் மதவெறி கொண்டவர்களை மீண்டும் ஏற்றுக்கொள்ள ஒரு செல்லுபடியாகும் வழியாக இருந்தால், அவர்கள் தங்கள் முட்டாள் தனத்தை கைவிட்டு தங்கள் தவறுகளை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும். அவர்கள் கத்தோலிக்க திருச்சபைக்குத் திரும்ப வேண்டும், மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெறுவதற்கு மட்டுமல்ல, மாறாக அவர்கள் பிரிவின் காயத்திலிருந்து குணமடைய வேண்டும் என்பதற்காகவும்.
அத்தியாயம் 38
73. தெபாஸ்தேயின் லூசியஸ் (Lucius of Thebaste) கூறுகையில்: “வேதாமத்தின் புனித வார்த்தைகளைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் விசுவாசத்திற்கு எதிராகச் செயல்படும், அவமரியாதையாகப் பேசும், நியாயமற்ற முறையில் செயல்படும் மக்கள், சபிக்கப்பட்டவர்களாகக் கருதப்பட வேண்டும். மேலும் அவர்களிடம் குடிகொண்டுள்ள அசுத்த ஆவிகளை விரட்டி, அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கப்பட வேண்டும் என்று நான் நம்புகிறேன்” என்று கூறுகிறார்.
74. நானும் அவர்களை சபிக்கப்பட்டவர்களாகக் கருத வேண்டும் என்றே நினைக்கிறேன். அதேநேரம் அவர்கள் தங்கள் பேயோட்டுதல் போன்ற நம்பிக்கைகளை மாற்றவோ அல்லது ஞானஸ்நானம் பெற்றுக் கொள்ளவோ கட்டாயப்படுத்தக்கூடாது என்று நான் நினைக்கிறேன். ஏனெனில், அவர்களின் நேர்மையற்ற தன்மையை நான் தவறாகப் பார்க்கும் அதேவேளை, நான் கிறிஸ்துவின் சடங்கை பெருவாரியாக மதிக்கிறேன்.
அத்தியாயம் 39
75. அம்மடெராவைச் சேர்ந்த யூஜினியஸ் (Eugenius of Ammedera) என்பவர்; “மதவெறியர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்ற அதே தீர்ப்பை நானும் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்” என்ற தனது வாதத்தை முன்வைக்கிறார்.
76. அவரது கருத்துக்கான எமது பதில் இதோ: ஆனால் இது திருச்சபை அறிவிக்கும் தீர்ப்பு அல்ல. பிலிப்பியர் 3:15 இல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, “ஆன்மீகத்தில் வளர்ந்து முழுமை அடைந்துள்ள நாம் அனைவரும் இத்தகைய வழியில் எண்ண வேண்டும். நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத வகையில் மேற்கூறிய விஷயங்களில் ஏதேனும் இருந்தால் தேவன் அதை உங்களுக்குத் தெளிவுபடுத்துவார்.” ஆகவே, அந்த நேரத்தில் உங்களுக்கு வெவ்வேறு எண்ணங்கள் இருந்தன என்பதை கடவுள் காட்டியுள்ளார். இருப்பினும், உங்களிடம் அன்பான மனப்பான்மை இருந்ததால், நீங்கள் எங்களுடன் ஐக்கியமாக இருந்தீர்கள்.
அத்தியாயம் 40
77. மேலும் மற்றொருவரான அம்மாகுராவின் பீலிக்ஸ் என்பவர்; “பரிசுத்த வேதாகமத்தின் போதனைகளுக்கு இணங்க, மதவெறி பிடித்தவர்கள், பிரிவினைவாதிகள் மத்தியில் ஞானஸ்நானம் பெற்றதாகக் கூறுபவர்களுடன் சேர்ந்து ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று நான் நம்புகிறேன். கிறிஸ்து நமக்கு எச்சரித்தது போல, நமது இரட்சிப்பின் நீர்ச்சுனை பாதுகாக்கப்பட்டு, நமக்காகவே கொடுக்கப்பட்டு இருப்பதால், (உன்னதப்பாட்டு 4:12) அதை மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாது என்பதை திருச்சபையின் அனைத்து எதிரிகளும் விளங்கிக் கொள்ளட்டும். நமது மந்தையின் மேய்ப்பரால் இரண்டு தனித்தனி குழுக்களுக்கு இரட்சிப்பின் தண்ணீரை வழங்க முடியாது. ஆகவே, மதவெறியர்களோ அல்லது பிரிவினையாளர்களோ எந்த விதமான தெய்வீகக் கிருபையையும் பெற முடியாது என்பது தெளிவாகிறது, ஏனெனில் அவர்கள் பாவிகளாகக் கருதப்பட்டு திருச்சபைக்கு வெளியே வாழும் மக்களிடமிருந்து தெய்வீக கிருபையைப் பெற முயற்சிக்கிறார்கள். இதில் முக்கியமாகக் கவனிக்க வேண்டியதென்னவென்றால், கொடுப்பவருக்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லாதபோது, நிச்சயமாகப் பெறுபவருக்கும் எந்த லாபமும் கிடைக்காது” என்ற தனது வாதத்தை முன்வைக்கிறார்.
78. மதவெறியர்களால் ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று பரிசுத்த வேதாகமம் சொல்லவில்லை என்று நாங்கள் பதிலளிக்கிறோம். அதற்கு பதிலாக, உண்மையான திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாக இல்லாத எவரும் வெளியாட்கள் என்று அவை பல பகுதிகளில் காட்டுகின்றன, அவர்கள் மற்றவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுத்து தாங்களாகவே ஞானஸ்நானம் பெற்றாலும் கூட. அவர்களிடம் இரட்சிப்பின் சடங்கைப் பெறலாம், ஆனால் அவர்களுக்கு உண்மையில் இரட்சிப்பு இல்லை. நமது நீரூற்று மோட்சத்தின் நீரூற்றை ஒத்திருக்கிறது, ஏனெனில் அது மோட்சத்துக்கு அப்பாலும் பாய்கிறது. “நமது மந்தையின் மேய்ப்பரால் இரட்சிப்பின் தண்ணீரை இரண்டு வெவ்வேறு குழுக்களுக்குக் கொடுக்க முடியாது” என்பதை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன், அதாவது அவர் அதை தனது சொந்த மக்களுக்கு மட்டுமே கொடுக்க முடியும், மற்றவர்களுக்கு அல்ல. ஆனால் தண்ணீர் இரட்சிப்புக்கு வழிவகுக்காததால், அது இரட்சிப்புக்கான தண்ணீர் அல்ல என்று அர்த்தமா? வெள்ள நீர் பேழைக்குள் இருந்தவர்களைக் காப்பாற்றியது, ஆனால் வெளியே இருந்தவர்களுக்கு மரணத்தை ஏற்படுத்தியது. ஆனபோதிலும், அது என்றும் அதே தண்ணீராகவே இருந்தது. பிசாசின் பக்கம் இருப்பதாக சிப்ரியன் கூறும் பல பொறாமை கொண்ட மக்கள், அந்தக் குழுவின் ஒரு பகுதியாகத் தோன்றுகிறார்கள், ஆனால் உண்மையில் பேழையின் பாதுகாப்பிற்கு அப்பால் இருக்கிறார்கள். வெளியே இல்லாதிருந்தால், அவர்கள் வெள்ளத்தில் தொலைந்து போயிருக்க மாட்டார்கள். “இரட்சிக்கப்படுகிறவர்களுக்கிடையிலும் கெட்டுப்போவோரிடையேயும் நாங்கள் கிறிஸ்துவின் நறுமணமாக இருக்கிறோம். இதுவே நாங்கள் தேவனுக்குத் தரும் காணிக்கை” என்று 2 கொரிந்தியர் 2:15-ல் அப்போஸ்தலரால் குறிப்பிடப்பட்டவர்களுக்கு கிறிஸ்துவின் மகிழ்ச்சியான செய்தி மரணத்திற்கு வழிவகுக்கிறது என்பது போல, இந்த மக்கள் ஞானஸ்நானத்தால் காணிக்கைகளாக மாற்றம் பெறுகிறார்கள். மதவெறியர்களோ அல்லது பிரிவினையாளர்களோ ஏன் பரலோகத்திலிருந்து முட்கள் அல்லது களைகள் போன்ற எதையும் பெறவில்லை? பேழைக்கு வெளியே இருந்தவர்கள் வானத்திலிருந்து பொழிந்த மழையினால் வெள்ளத்தில் சிக்குண்டனர், ஆனால் அது அவர்களின் இரட்சிப்புக்கு அல்ல, அழிவுக்கு அல்லவா வழிவகுத்தது? எனவே, “கொடுப்பவருக்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லாதபோது, நிச்சயமாகப் பெறுபவருக்கும் எந்த லாபமும் கிடைக்காது” என்ற அவரது இறுதிக் கருத்தை நான் எதிர்த்து வாதிடப் போவதில்லை. தவறான நம்பிக்கைகளை ஏற்றுக்கொண்டு அவற்றைக் கடைப்பிடிப்பவர்களுடன் உடன்படும்போது, பெறுபவர்கள் பயனடைய மாட்டார்கள் என்றும் நாங்கள் நம்புகிறோம். அவர்கள் கத்தோலிக்க நம்பிக்கையில் அமைதியையும் ஒற்றுமையையும் தேடுகிறார்கள், ஞானஸ்நானம் பெறுவதற்காக மட்டுமல்ல, அவர்கள் பெற்றவை அவர்களுக்கு பயனளிக்கத் தொடங்குவதற்காகவும் அவர்களது மீள் வருகை அமைகிறது.
அத்தியாயம் 41
79. முசுலியின் மற்றுமொரு ஜனுவரியஸ் (Januarius of Muzuli) என்பவர்; “ஒரே ஒரு ஞானஸ்நானம் மட்டுமே உள்ளது என்று அனைவரும் ஒப்புக்கொண்டாலும், இந்த ஞானஸ்நானம் நம்மை ஒன்றிணைக்க வேண்டும் என்பதை அனைவரும் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்று நான் நினைக்கிறேன். திருச்சபையும் மதவெறியும் ஒன்றுக்கொன்று முற்றிலும் வேறுபட்டவை. மதவெறியாளர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற்றால், நாம் அதைப் பெறுவதில்லை; ஆனால் நம்மிடம் அது இருந்தால், மதவெறி பிடித்தவர்களால் அதை பெற முடியாது. இருப்பினும், கிறிஸ்துவின் உண்மையான ஞானஸ்நானத்தை திருச்சபை மட்டுமே கொண்டுள்ளது என்பது தெளிவாகிறது, ஏனெனில் அது கிறிஸ்துவின் தயவையும் சத்தியத்தையும் கொண்ட தனித்துவமான ஒன்றாகும்” என்று கூறுகிறார்.
80. ஒரு ஞானஸ்நானம் மட்டுமே உள்ளது என்று அனைவரும் ஒப்புக்கொள்வது விந்தையானது என்று சிலர் கூறலாம், ஆனால் ஞானஸ்நானம் நம்மை ஒன்றிணைக்கவே உருவாக்கப்பட்டது என்பதை அனைவரும் புரிந்து கொள்ளவில்லை. நீதியும் அநீதியும் முற்றிலும் வேறுபட்டவை. அநீதியாளர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற்றால், நீதிமான்கள் அதைப் பெறுவதில்லை; அதேநேரம் நீதிமான்கள் அதைப் பெற்றிருந்தால், அநீதியாளர்களால் அதைப் பெற முடியாது. நீதிமான்கள் மட்டுமே கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தைப் பெறுகிறார்கள் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை, ஏனெனில் அவர்கள் மட்டுமே கிறிஸ்துவின் தயவையும் சத்தியத்தையும் கொண்டிருக்கிறார்கள். இது நிச்சயமாக உண்மையல்ல என்று அவர்களே ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். ஏனெனில், சிப்ரியன் நமக்குச் சொல்வது போல், திருச்சபைக்குள் இருந்தாலும், பிசாசின் கட்சியைச் சேர்ந்தவர்களும், அப்போஸ்தலன் பவுலுக்கு நன்கு அறிமுகமானவர்களும், ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்களாக இருந்தனர். ஆனால் அவர்கள் நிச்சயமாக பாறையில் பாதுகாப்பாக அடைக்கலம் புகுந்த அந்தப் புறாவுக்கு ஒப்பானவர்கள் அல்ல.
அத்தியாயம் 42
81. தாஸ்பால்டேவைச் சேர்ந்த அடெல்ஃபியஸ் (Adelphius of Thasbalte) கூறும்போது; “திருச்சபை மதவெறியர்களுக்கு மீண்டும் ஞானஸ்நானம் கொடுப்பதில்லை, மாறாக அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுப்பதால், நாங்கள் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கிறோம் என்று அவர்கள் பொய்யான மற்றும் பொறாமைமிக்க வார்த்தைகளில் சத்தியத்தைக் குறை கூறுவது எவ்விதத்திலும் நியாயமற்றது” என்கிறார்.
82. உண்மையிலேயே அது அவர்களுக்கு மீண்டும் ஞானஸ்நானம் கொடுக்காது, ஏனென்றால் அது முன்பு ஞானஸ்நானம் பெறாதவர்களுக்கு மட்டுமே ஞானஸ்நானம் கொடுக்கிறது; மேலும் இந்த முந்தைய வழக்கம் பிற்கால சபையில் சத்தியத்தை மிகவும் கவனமாக ஆராய்ந்ததன் பின்பே உறுதிப்படுத்தப்பட்டது.
அத்தியாயம் 43
83. சிறிய லெப்டிஸின் டெமெட்ரியஸ் (Demetrius of the Lesser Leptis) என்பவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “கத்தோலிக்க திருச்சபைக்கு மட்டுமே உண்மையான ஞானஸ்நானம் உள்ளது என்பதை நாங்கள் அங்கீகரிப்பதால், ஒரே ஞானஸ்நானத்தை நாங்கள் நம்புகிறோம். மதவெறிக்காரர்கள் சரியாக ஞானஸ்நானம் கொடுக்க முடியும் என்று கூறுபவர்கள், உண்மையில் பல வகையான ஞானஸ்நானங்களை உருவாக்குகிறார்கள். ஏனெனில் மதவெறிப் பிரிவுகள் எண்ணிக்கையில் அதிகமாக இருப்பதால், ஞானஸ்நானங்களும் அவற்றின் ஏற்றபடியே வேறுபடுகின்றன” என்கிறார்.
84. அவருடைய கருத்துக்களுக்கு இதுவே நமது பதில்: இது உண்மையாக இருந்தால், பாவச் செயல்கள் இருப்பது போல பல ஞானஸ்நானங்களும் இருந்திருக்கும். கலாத்தியர் 5:21 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, இந்தச் செயல்களைச் செய்பவர்கள் தேவனுடைய இராச்சியத்தில் நுழைய முடியாது என்று அப்போஸ்தலர் கூறுகிறார். இதில் மதங்களுக்கு எதிரான கொள்கைகளும் அடங்கும். இந்தப் பாவச் செயல்களில் பல திருச்சபையில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன. ஆனால் ஞானஸ்நானம் என்பது அனைவருக்கும் ஒன்றாவாகும் பொதுவாகவும் உள்ளது, எந்தத் தவறுகளாலும் அது பாதிப்படைவதில்லை.
அத்தியாயம் 44
85. திபாரியை சேர்ந்த வின்சென்டியஸ் (Vincentius of Thibari) என்பவர்: “மதவெறியாளர்கள் புறஜாதியாரை விட மோசமானவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள். அவர்கள் கடவுளிடம் திரும்ப விரும்பினால், அவர்கள் நிமித்தம் அப்போஸ்தலர்களுக்கு கர்த்தரால் கொடுக்கப்பட்ட உண்மையான வழிகாட்டி இருக்கிறார். அவருடைய நாமத்தினாலே கைகளை வைத்து தீய ஆவிகளை விரட்டும்படி அவர் அவர்களிடம் கூறியிருக்கிறார் (காண்க: மாற்கு 16:15-18). மேலும், எல்லா தேசத்துக்கும் சென்று, அங்குள்ள மக்களுக்கெல்லாம் போதித்து, பிதா, சுதன், பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்தில் ஞானஸ்நானம் கொடுங்கள் அவர் அவர்களுக்கு அறிவுறுத்தினார்” (காண்க: மத்தேயு 28:19). எனவே, அசுத்த ஆவிகளை விரட்டுதல் மற்றும் ஞானஸ்நானம் மூலம் கைகளை வைப்பதன் மூலம் அவர்கள் கிறிஸ்துவின் வாக்குறுதிகளைப் பெற முடியும். என் கருத்துப்படி, செய்ய வேண்டிய ஒரே வழி இதுதான்” என்று கூறுகிறார்.
86. எந்த விதியின்படி மதவெறியர்கள் புறஜாதியினரை விட மோசமானவர்கள் என்று அவர் கூறுகிறார் என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை, ஏனென்றால் கர்த்தர் கூறுகிறார்: “அப்பொழுதும் அவன் திருச்சபைக்குச் செவிசாய்க்கத் தவறினால், சபையாரிடம் சொல்லுங்கள். சபையார் சொல்வதையும் கேட்காமற் போனால், தேவ நம்பிக்கையற்றவனைப்போல் அவனை நடத்துங்கள். வரி வசூல் செய்பவனைப்போல் நடத்துங்கள்” என்று மத்தேயு 18 :17 இல் கூறப்பட்டுள்ளது. அப்படியானால், ஒரு மதவெறியாளர் இதைவிட மோசமானவரா? நான் அதை மறுக்கவில்லை, ஒப்புக்கொள்கிறேன். இருப்பினும், ஒரு மனிதன், அவன் ஒரு புறஜாதிக்காரனை விட, அவிசுவாசியை விட குறைபாடுள்ளவராக இருப்பாரானால், புனித சடங்கிற்குள் இருக்கும் கிறிஸ்துவின் மகத்துவம் அவர்களின் தீமைகள் மற்றும் துர்க் குணங்களால் கறைபட்டு ஊழலுக்கு வழிவகுக்கிறது என்ற கருத்தை நான் ஏற்கமாட்டேன். மக்கள் திருச்சபையை விட்டு வெளியேறி தங்கள் சொந்த தவறான நம்பிக்கைகளைத் தொடங்கினாலும், அவர்கள் வெளியேறுவதற்கு முன்பு ஞானஸ்நானம் பெற்றிருந்தால், அந்த ஞானஸ்நானம் அவர்களோடு எப்போதும் இருக்கும். இருப்பினும் முன்பு குறிப்பிட்டபடி, அவர்கள் அவிசுவாசிகளை விட மோசமானவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள். அவர்கள் மீண்டும் வந்து தங்கள் வழிகளைச் சீர்செய்ய முடிவு செய்தால், அவர்கள் மீண்டும் ஞானஸ்நானம் பெறத் தேவையில்லை. அதேநேரம், அவர்கள் உண்மையிலேயே தங்கள் ஞானஸ்நானத்தை இழந்திருந்தால் அவர்கள் அதை மீண்டும் பெற வேண்டியிருக்கும். எனவே, ஒரு மனிதன் புறஜாதியாரை விட மோசமானவனாக இருக்கலாம், ஆனாலும் அவனுக்குள் கிறிஸ்துவின் திருவருட்சாதனம் உள்ளது, மேலும் அது ஒரு பரிசுத்தவானைப் போலவே மதிப்புமிக்கதாகவும் இருக்கலாம். அவர் அந்த புனிதமான திருவருசாதனத்தை மதிக்கவில்லை என்றாலும், அவரது மனதாலும் அறிவினாலும் அதற்கு எதிராகச் செயல்பட்டாலும், அந்தப் புனிதமான திருவருசாதனத்தின் உண்மைத் தன்மை, அதை நிராகரித்தவரிடம் என்றும் மாறாமல் இருக்கும். சோதோமின் மக்கள் விசுவாசிகள் அல்லர், அல்லது புறஜாதியாராகக் கருதப்பட்டனர். இருப்பினும், மத்தேயு 11:24 இல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, “நியாயத்தீர்ப்பு நாளில் சோதோம் உன்னை விட எளிதாக இருக்கும்” என்று கர்த்தர் கூறியதால் யூதர்கள் மோசமானவர்களாகக் காணப்பட்டனர். எசேக்கியேல் 16:51 ன் வாயிலாக, “நீ சோதோமை அழகாகக் காட்டியுள்ளாய்” என்றும் தீர்க்கதரிசி கூறினார், அதாவது உன்னோடு ஒப்பிடும்போது சோதோம் நீதியானதாகத் தெரிகிறது என்று கூறினார். யூதர்களால் பயன்படுத்தப் பட்ட புனித சடங்குகள் யூதர்களைப் போலவே இருந்தன என்று நாம் சொல்லித் தான் தெரிய வேண்டுமா? லூக்கா 17:14 இல் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, கர்த்தர் ஏற்றுக்கொண்டு சுத்திகரிக்கப்பட்ட தொழுநோயாளிகளை குணப்படுத்த அனுப்பிய அதே திருவருட் சாதனங்கள் தான் இவை. சகரியா இந்த சடங்குகளை நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தபோது, ஒரு தேவதூதன் அவர் முன் தோன்றி, தேவாலயத்தில் பலியிடும்போது அவரது செபம் கேட்கப்பட்டதாகக் கூறினார். அந்தக் காலத்து நல்ல மனிதர்களிடமும், சோதோமின் மக்களை விட அவர்கள் மிகவும் பொல்லாதவர்களாகக் கருதப்பட்ட அவிசுவாசிகளை விட மோசமான கெட்டவர்களிடமும் ஒரே சடங்குகள் தான் காணப்பட்டன. இருப்பினும், அந்த சடங்குகள் இரு குழுக்களுக்கும் ஒரே சீராகவும் புனிதமாகவும் இருந்தன.
87. புறஜாதியாரின் நம்பிக்கைகளில் சில நல்ல மற்றும் உண்மையான கருத்துக்கள் இருந்தாலும், நமது புனிதர்கள் அவர்களைக் கடுமையாகத் தீர்ப்பிடவில்லை. இருப்பினும், புறஜாதியாரே அவர்களின் மூடநம்பிக்கைகள், சிலை வழிபாடு, ஆணவம் மற்றும் பிற தவறுகளுக்காக இன்னும் இழிவாகப் பார்க்கப்பட்டனர். மேலும் அவர்கள் மனமாற்றத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டால் பரலோகத்தில் இருந்து வரக்கூடிய தண்டனையை எதிர்கொள்ள நேரிடும். அப்போஸ்தலன் பவுல் ஏதென்ஸ் மக்களிடம் கடவுளைப் பற்றிப் பேசியபோது, அவர்களில் சிலர் ஏற்கனவே, “நாம் அவரோடு வாழ்கிறோம். நாம் அவரோடு நடக்கிறோம். நாம் அவரோடு இருக்கிறோம். உங்கள் கவிஞர்கள் சிலர் இதைச் சொல்லியுள்ளனர். ‘ஏனென்றால் நாம் அவரது பிள்ளைகள்” என்று அப்போஸ்தலர் பணிகள் 17:28 இல் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. இது தவறாக இருக்க முடியாது, ஆனால் அவர்கள் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக் கொண்டால் அவர்கள் அங்கீகரிக்கப்படுவார்கள். புனித சிப்ரியன் அதே அவிசுவாசிகளுக்கு எதிராக இதே போன்ற ஆதாரங்களைப் பயன்படுத்துகிறார். அவர் சாஸ்திரிகளைப் பற்றிப் பேசுகிறார். அவர்களின் தலைவரான ஹோஸ்டேன்ஸ் உண்மையான கடவுளைக் காண முடியாது என்றும் ஆனால், உண்மையான தேவதைகள் அவருக்கு அடுத்ததாக இருப்பதாகவும் கூறியதாகக் குறிப்பிடுகிறார். பிளேட்டோ கூட ஒரே ஒரு கடவுள் இருக்கிறார் என்பதை ஒப்புக் கொள்கிறார். மற்றைய உயிரினங்களை தேவதூதர்கள் அல்லது சாத்தான்கள் என்று குறிப்பிடுகிறார். ஹெர்ம்ஸ் ட்ரிஸ்மெகிஸ்டஸ் (Hermes Trismegistus) என்பவரும் கடவுளைப் பற்றிப் பேசுகிறார். அவர் கடவுள் நம் புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்டவர், அவரை அளவிடுவது மிகவும் கடினம் என்பதையும் ஒப்புக்கொள்கிறார். கிறிஸ்துவின் மூலம் அவர்கள் இரட்சிக்கப்பட முடியும் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தால், அவர்களிடம் இருப்பது கெட்டது அல்லது பொய் என்று எண்ணம் மறைந்துவிடும். மாறாக, அவர்களிடம் இருப்பது நல்லது மற்றும் உண்மை என்றால், அவர்கள் கிறிஸ்துவின் கிருபையை ஏற்றுக் கொள்ளாத பட்சத்தில், அது அவர்களுக்கு உதவாது என்று கூறுவது தான் சரியாக இருக்கும். அவிசுவாசிகள் அல்லது புறஜாதியினரிடம் நல்ல விஷயங்களைக் காண முடிந்தால், அவர்கள் இப்போதுவரை கிறிஸ்துவின் இரட்சிப்பைப் பெறவில்லை என்றாலும், அவர்களின் தவறுகளைச் சரிசெய்வதில் மட்டும் கவனம் செலுத்தக் கூடாது. அதேபோல, மதவெறியாளர்கள் மோசமானவர்கள் என்று நாம் நினைத்தாலும், கிறிஸ்துவிடமிருந்து வரும் நல்ல விஷயங்களை நாம் ஏற்றுக்கொண்டு பாராட்ட வேண்டும். எனவே, இந்தப் பேரவையால் எடுக்கப்பட்ட பிற முடிவுகளைப் பற்றி அறிய ஒரு புதிய அறிமுகத்துடன் மீண்டும் தொடங்குவோம்.
முதல் புத்தகம் (Book 1)
புத்தகம் II (Book 2)
புத்தகம் III (Book 3)
புத்தகம் IV (Book 4)
புத்தகம் V (Book 5)
புத்தகம் VI (Book 6)
புத்தகம் VII (Book 7)