ක්‍රිස්තියානි ඇදහිල්ල පිළිබඳ ප්‍රකාශනය

Ambrose of Milan, Exposition of the Christian Faith, in Sinhala. Book 4

4 වන පොත

1 වන පරිච්ඡේදය.

මනුෂ්‍යයන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ හඳුනා නොගැනීම පුදුමයට කරුණක් නොවේය. එහෙත් පුදුමයට කරුණ නම් ඔවුන් ශුද්ධලියවිල්ලේ වචනවලට සවන් නොදීමය. ඇත්ත වශයෙන්ම ක්‍රිස්තුස්වහන්සේව හඳුනාගැනීිම උදෙසා දේවදූතයන්ටත්, උන් වහන්සේගේ පෙරමග සදන්නාටත් දෙවියන් වහන්සේගෙන් වූ එළිදරව්වක් අවශ්‍ය විය. පසුව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ජයග්‍රාහී ස්වර්ගයට නැගීම පිළිබඳ විස්තරයක් දැක්වේ. එය ඇතැම් අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ උපකල්පනය හා සසඳන විට උන් වහන්සේගේ ස්වර්ගාරෝහණයේ උසස් බව සහ අතිමහත් මහිමය පෙන්නුම් කරයි. අවසාන වශයෙන්, ඒ කාලයේ දේවදූතයන් සමග උන් වහන්සේ කළ සංවාදය පැහැදිලි කිරීම තුළින්, ඒරියානුවන්ට ප්‍රතිවිරුද්ධව, පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ සර්වබලධාරී බලය ඔප්පු වේ.

1. මහරජාණෙනි, මිනිසුන් මෙතරම් දුරස් වී ඇත්තේ මන්දැයි සලකා බලන කල හෝ කනගාටුදායක ලෙස බොහෝ දෙනෙකු දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පිළිබඳ විවිධ මතයන් විශ්වාස කරන්නේ මන්දැයි සලකා බලන විට, සැබෑ පුදුමය වන්නේ මිනිස් ස්වභාවයෙන් ඔබ්බට ගිය අධිමානුෂික දේවල් සමග කටයුතු කිරීමේදී මිනිස් අවබෝධය අසාර්ථක වී තිබීම නොව, එය ශුද්ධලියවිල්ලේ අධිකාරිය නොපිළිගෙන තිබීම හෝ එයට යටත් වී නොමැති වීමයි.

2. පියාණන් වහන්සේ වන දෙවියන් වහන්සේ සහ ස්වාමින්වහන්සේ එනම් ප්‍රඥාවේ සහ දැනගැන්මේ සියලු වස්තු නිධාන කර ඇති කොලොස්සි 2:3 යේසුස් ක්‍රිස්තුන් වහන්සේ පිළිබඳ අබිරහස තේරුම් ගැනීමට මිනිසුන් අපොහොසත් වූයේ නම්, පුදුම වීමට හේතුව කුමක්ද? දේවදූතයන්ට පවා එළිදරව් කිරීමෙන් හැරුණුවිට එම දැනුම ලබා ගැනීමට නොහැකි විය.

3. මක්නිසාද යත්, ඇදහිල්ලෙන් නොව, පරිකල්පනයේ බලයෙන්, ස්වාමින් වන යේසුස් වහන්සේ අනුගමනය කළ හැක්කේ කාටද? උන් වහන්සේ දැන් ඉහළම ස්වර්ගයේ සිට පහළ සෙවනැලිවලට බැස, දැන් නැවතත් පාතාලයේ සිට ස්වර්ගීය ස්ථාන වෙත නැඟී සිටින සේක. උන් වහන්සේ මොහොතකට තමන් වහන්සේම හිස් කරගත් සේක. එසේ කළේ උන් වහන්සේට අප අතර වාසය කළ හැකි වන පිණිසය. එසේ වූවත්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සැමවිටම පියාණන් වහන්සේ තුළ සහ පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළ සිටින බැවින්, උන් වහන්සේ සැබවින්ම සිටි ප්‍රමාණයට වඩා කිසි විටෙකත් උන් ස්වභාවයේ තත්වය අඩු නොකළ සේක.

4. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ පෙරමග සදන්නා පවා, සිනගෝගය නියෝජනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් පමණක් වුවද, උන් වහන්සේ ගැන සැක කළේය. ස්වාමින් වහන්සේට පෙර යාමට පත් කරන ලද තැනැත්තා පවා අවසානයේදී පණිවිඩකරුවන් යවමින්, පැමිණෙන්නට සිටින තැනැත්තා ඔබද, නැතහොත් අප වෙනත් කෙනෙකු බලා සිටිය යුතුද? මතෙව් 11:3 යනුවෙන් ඇසුවේය.

5. ස්වර්ගීය අබිරහස ගැන දේවදූතයෝද මවිතයෙන් මවිතයට පත් වූහ. එමනිසා, ස්වාමින් වහන්සේ නැවත නැඟිටින විට, උස් වූ ස්වර්ගයට උන් වහන්සේ මළවුන්ගෙන් නැඟිටීමේ මහිමය දරාගත නොහැකි වූ විය. මෑතකදී, උන් වහන්සේගේ මාංසය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, සොහොන් ගෙයක පටු සීමාවන් තුළ සිරවී සිටි උන් වහන්සේ, ස්වර්ගීය සේනාවන් පවා සැක කළ අතර, ඔවුහු පුදුමයට පත් වූහ.

6. මක්නිසාද ආශ්චර්යවත් කොල්ලකෑම්වලින් සරසන ලද ජයග්‍රාහකයෙක් පැමිණියේය. ස්වාමින් වහන්සේ උන් වහන්සේගේ ශුද්ධ මාලිගාවේ සිටි සේක. උන් වහන්සේට ඉදිරියෙන් දේවදූතයින් සහ අග්‍ර දේවදූතයන් ගියේ මරණයෙන් උදුරා ගත් කොල්ලකෑම් ගැන මවිතයට පත් වෙමිනි. මාංසය වෙතින් දෙවියන් වහන්සේට කිසිවක් එකතු කළ නොහැකි බව ඔවුහු දැන සිටියහ. මන්ද සියල්ල දෙවියන් වහන්සේට වඩා පහත් බැවිනි. කෙසේ වෙතත්, උන් වහන්සේගේ උරහිස මත අධිකාරිය රැඳී තිබූ කුරුසියේ ජයග්‍රාහී කුසලානය සහ සදාකාලික ජයග්‍රාහකයා විසින් රැගෙන යන ලද කොල්ලය දෙස බලා, දේවදූතයින්, දොරටුවලින් පිටතට ගිය උන් වහන්සේට දොරටුවලට ඇතුළුවීමට ඉඩ දිය නොහැකි සේ, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන්ට කිසි විටෙකත් ඔහුගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය ඉක්මවා යා නොහැකි වුවද – ඔවුහු උන් වහන්සේගේ නැවත පැමිණීමේදී උන් වහන්සේ සඳහා පුළුල් හා උසස් මාර්ගයක් සෙවූහ. එසේ උන් වහන්සේ තමන් වහන්සේම හිස් කරගැනීමෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම අඩු නොවී සිටි සේක.

7. කෙසේ වෙතත්, නව ජයග්‍රාහකයා ඉදිරියේ නව මාර්ගයක් සකස් කිරීම සුදුසුය. මක්නිසාද ජයග්‍රාහකයෙකු සැමවිටම, අනෙක් අයට වඩා උස මෙන්ම ශ්‍රේෂ්ඨ අයෙකි; එහෙත්, ස්වර්ගය විවෘත කරන ලද පැරණි සහ නව ගිවිසුමේ දොරටු වන ධර්මිෂ්ඨකමේ දොරටු සදාකාලිකය. එබැවින්, ඒවා සැබවින්ම වෙනස් නොවේ, එහෙත් විවෘත කරනු ලැබ ඇත, මන්ද එය හුදෙක් එක් මිනිසෙකුගේ නොව, සියලුදෙනාගේ මිදුම්කරුවාණන් වහන්සේ තුළ ඇතුළු වූ මුළු ලෝකයගේම වන බැවිනි.

8. ඒනොක් ස්වර්ගයට ගනු ලැබ ඇත, එලියා ඔසවාගනු ලැබිණි. එහෙත් සේවකයා ඔහුගේ ස්වාමියාට වඩා උසස් නොවේ. මක්නිසාද යත්, ස්වර්ගයෙන් බැස ආ තැනැත්තා මිස කිසිවෙක් ස්වර්ගයට නැඟුණේ නැත; යොහන් 3:13 එසේම මෝසෙස් ගැන පවා, ඔහුගේ මෘත දේහය කිසි විටෙකත් පොළොවේදී නොදුටුවත්, ස්වර්ගීය තේජසින් ජීවත් වන කෙනෙකු ලෙස ඔහු ගැන අප කොතැනකවත් කියවා නැත. ස්වාමින් වහන්සේ, තමන් වහන්සේගේම නැවත නැඟිටීමෙන් පසුව, නිරයේ බැඳීම් බිඳ දමා දේවභක්තිකයන්ගේ ආත්මයන් උසස් කළ සේක. එවිට ඒනොක් ස්වර්ගයට ගන්නා ලදී, එලියා ඔසවා ගන්නා ලදී; දෙදෙනාම සේවකයින් ලෙසය, දෙදෙනාම ශරීරය තුළය සිටින විටය. එහෙත් මළවුන්ගෙන් නැවත නැඟිටීමෙන් පසුව නොවේය, මරණයේ කොල්ලය සහ කුරුසියේ ජයග්‍රාහී බව සහිතව නොවේය, ඔවුන් දේවදූතයන් විසින් දැක නොතිබුණි.

9. එබැවින් [දේවදූතයෝ] සියල්ලන්ගේම ස්වාමින් වහන්සේ වන මරණයේ පළමුවන සහ එකම ජයග්‍රාහකයාණන් වහන්සේගේ ප්‍රවේශය ගැන හඬ නඟමින්, ඔවුන්ගේ කුමාරවරුන්ට දොරටු විවෘත කර තැබිය යුතු යැයි අණ කරමින්, නමස්කාර කරමින් මෙසේ පැවසූහ: ද්වාරයෙනි, ඔබ සැමගේ හිස් ඔසවව්; සදාකාලික ද්වාරයෙනි, උස්වව්. තේජසේ රජ්ජුරුවෝ ඇතුල්වනසේක.

10. එහෙත්, ස්වර්ගයේ සේනාවන් අතර පවා, ඔවුන් කිසිදා නොදුටු තරම් තේජස හා මහිමය ගැන මවිතයට පත් වූ, විස්මයෙන් මුසපත් වූ සමහරු එහි සිටියහ, එබැවින් ඔවුහු මෙසේ ඇසූහ: මහිමයේ රජු කවුද? කෙසේ වෙතත්, දේවදූතයන් (සහ අපද) පියවරෙන් පියවර ඔවුන්ගේ දැනුම ලබා ගන්නා බවත්, දියුණු වීමට හැකියාව ඇති බවත් දුටු විට, ඔවුන් නිසැකවම බලයේ සහ අවබෝධයේ වෙනස්කම් පෙන්විය යුතුය. මන්ද දෙවියන් වහන්සේ පමණක් ක්‍රමානුකූල උසස් බවට පත් වීම මගින් පනවා ඇති සීමාවන්ට වඩා ඉහළින් සහ ඔබ්බෙන් සිටින අතර, උන් වහන්සේ සිටින ආකාරයටම සදාකාලිකව සියලුම පරිපූර්ණත්වයම හිමි කරගෙන සිටින සේක.

11. නැවතත්, තවත් සමහරු – එනම් උන් වහන්සේ නැවත නැඟිටීමේදී එහි සිටි අය, උන් වහන්සේ දුටු හෝ දැනටමත් හඳුනාගත් අය මෙසේ පිළිතුරු දුන්හ: තේජසේ රජ්ජුරුවෝ කවුද? බලපරාක්‍රම සහිත ස්වාමීන්වහන්සේය, යුද්ධයෙහි බලසම්පන්නවූ ස්වාමීන්වහන්සේය.

12. ඉන්පසු, නැවතත්, දේවදූත සමූහයක් ජයග්‍රාහී ගායනයෙන් මෙසේ ගායනා කළහ: ද්වාරයෙනි, ඔබ සැමගේ හිස් ඔසවව්. එසේය, සදාකාලික ද්වාරයෙනි, හිස් ඔසවව්. තේජසේ රජ්ජුරුවෝ ඇතුල්වනසේක.

13. නැවතත් මවිතයට පත් වූවන්ගේ අභියෝගය පැමිණියේය: මේ තේජසේ රජ්ජුරුවන් කවුද? මක්නිසාද උන් වහන්සේට රුවවත් ශෝභනකමවත් නැත; අප විසින් උන් වහන්සේ දකින විට උන් වහන්සේ කෙරේ ආශාවීමට ලක්ෂණකමක්ද නැත. යෙසායා 53:2 එසේ නම්, ඒ උන් වහන්සේ නොවේ නම්, ඒ තේජසේ රජ්ජුරුවන් කවුද?

14. මෙම දන්නා අයට පිළිතුරු දිය යුත්තේ කෙසේද: සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ, තේජසේ රජ්ජුරුවෝ වන සේක. එබැවින්, සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ, උන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ වන සේක. එසේ නම්, අප පියාණන් වහන්සේ විශ්වාස කරන ආකාරයටම, සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ යැයි විශ්වාස කරන උන් වහන්සේ ඒරියානුවන් විසින් මරණීය අයකෙු ලෙස හඳුන්වනු ලබන්නේ කෙසේද? අප පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සහ පියාණන් වහන්සේ යන දෙදෙනාම සබත් දින ස්වාමියා ලෙස හඳුන්වන විට, ඔවුන් එක් එක් අයගේ සර්වබලධාරී බලතල අතර වෙනස්කම් දක්වන්නේ කෙසේද? මක්නිසාද යත්, මෙම කොටසේම, බොහෝ පිටපත්වල දක්වා ඇත්තේ මෙසේය: සබත්හි ස්වාමින් වහන්සේ, උන් වහන්සේ තේජසේ රජ්ජුරුවෝ වන සේක. දැන් පරිවර්තකයින් සබත්හි ස්වාමියා සඳහා, සමහර ස්ථානවල සේනාවල ස්වාමින් වහන්සේ ලෙසත්, තවත් සමහර ස්ථානවල ස්වාමින් වහන්සේ රජ්ජුරුවන් ලෙසත්, තවත් සමහර ස්ථානවල සර්වබලධාරී ස්වාමින් වහන්සේ ලෙසත් පරිවර්තනය කර ඇත. එමනිසා, ඉහළට ඔසවාගනු ලැබූ තැනැන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ වන අතර, නැවතත්, ඉහළට ඔසවාගනු ලැබූ තැනැන් වහන්සේ සබත්හි ස්වාමියා වන බැවින්, දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සර්වබලධාරී බව නිසැකවම පැහැදිලි වේ!

2 වන පරිච්ඡේදය.

ඇදහිල්ලකින් තොරව කිසිවෙකුට ස්වර්ගයට නැඟිය නොහැකිය; කෙසේ වෙතත්, එසේ ඇදහිල්ලකින් තොරව නැඟී ගිය කෙනෙකු නෙරපා හරිනු ලැබේ, එයට හේතුව ඇදහිල්ල ජ්වලිතව ආරක්ෂා කළ යුතු නිසාය. අප සෑම කෙනෙකුටම ඇතුළත ස්වර්ගයක් ඇත, එහි දොරටු විවෘත කළ යුතු අතර ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ දේවත්වය පිළිබඳ ප්‍රකාශ කිරීමෙන් එය හරිනු ලැබේ. ඒ දොරටු ඒරියන්වරුන් විසින් හෝ භෞමික දේවල් අතර පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සොයන අය විසින් හෝ හරිනු නොලැබේ, එබැවින් මග්දලීනා මෙන්, අපෝස්තුළුවරුන් වෙත ආපසු යවනු ලැබිය යුතුය, අපෝස්තුළුවරුන්ට එරෙහිව නිරයේ දොරටු ජය නොගනු ඇත. ස්වාමින් වහන්සේගේ සේවකයා තම ස්වාමියාගේ ගෞරවය අඩු නොකළ යුතු බව පෙන්වීමට ශුද්ධලියවිලි පාඨ උපුටා දක්වා ඇත.

15. එසේ නම් අප කුමක් කළ යුතුද? අපට ස්වර්ගයට නැඟිය හැක්කේ කෙසේද? එම ස්ථානයේ, ආත්මික බලවේග ස්ථානගත කර ඇති අතර, ස්වර්ගීය පාලකයන් අනුපිළිවෙළින් සකස් කර ඇත. එසේ ඔවුන් ස්වර්ගයේ දොරටු ආරක්ෂා කරන අතර ඉහළට යාමට උත්සාහ කරන ඕනෑම අයෙකු අභියෝගයට ලක් කරනු ඇත. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සර්වබලධාරී බව මා ප්‍රකාශ නොකරන්නේ නම්, මට මාර්ගය විවර කරන්නේ කවුද? දොරටු වසා ඇත – ඒවා කිසිවෙකුට සහ සෑම කෙනෙකුටම විවෘත කරනු නොලැබේ; සැබෑ ඇදහිල්ලට අනුව විශ්වාස නොකරන්නේ නම්, කැමති සෑම කෙනෙකුම එහි ඇතුළු නොවනු ඇත. සර්වබලධාරී තැනැන් වහන්සේගේ මණ්ඩපය ආරක්ෂා කර ඇත.

16. කෙසේ වෙතත්, නුසුදුසු කෙනෙකු රිංගා ගොස්, ස්වර්ගයේ දොරටු රකින ප්‍රධානීන් පසුකර හොරෙන් ගොස්, ස්වාමීන්වහන්සේගේ රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහයේ හිඳගෙන ඇතැයි සිතමු; භෝජන සංග්‍රහයේ ස්වාමියා ඇතුළු වූ විට, ඇදහිල්ල නමැති මංගල ඇඳුමෙන් සැරසී නොසිටින කෙනෙකු දුටු විට, උන් වහන්සේ ඔහු පිටත අන්ධකාරයට හෙළනු ඇත, එහිදී ඔහු ඇදහිල්ල සහ සාමය පවත්වා නොගන්නේ නම්, හැඬීම සහ දත්මිටි කෑම ඇති වනු ඇත. මතෙව් 22:11

17. එබැවින්, අපට ලැබී ඇති මංගල ඇඳුම අප ආරක්ෂා කරගනිමු, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ප්‍රතික්ෂේප නොකරමු. අප දැනටමත් ඉහත පෙන්වා දී ඇති පරිදි, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ සර්වබලධාරී බව දේවදූතයෝ ප්‍රකාශ කළහ, අනාගතවක්තෘවරු අනාවැකි පළ කළහ, ප්‍රේරිතවරු සාක්ෂි දැරූහ.

18. ඇත්ත වශයෙන්ම, අනාගතවක්තෘවරයා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ඇතුළුවීම ගැන කතා කර ඇත්තේ විශ්වීය ස්වර්ගයේ දොරටු සම්බන්ධයෙන් පමණක් නොවේය. මක්නිසාද දෙවියන් වහන්සේගේ වචනය ගමන් කරන වෙනත් ස්වර්ගයන්ද ඇත, ඒ ගැන මෙලෙස කියනු ලැබේ: එබැවින් අහස පසුකරගියාවූ දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රවූ යේසුස් නම් මහා උත්තම පූජකයෙක් අපට සිටින නිසා, අපේ ඇදහිල්ල තදින් අල්ලාගන සිටිමු. හෙබ්‍රෙව් 4:14 දෙවියන් වහන්සේගේ මහිමය ප්‍රකාශ කරන බව අනාගතවක්තෘවරයා පවසන ස්වර්ගයන් හැරුණුකොට ඒ ස්වර්ගයන් අන් කවර ස්වර්ගයන්ද?

19. මක්නිසාද ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ඔබේ ආත්මයේ දොරකඩ ළඟ සිටගෙන සිටින සේක. උන් වහන්සේ කතා කරන ආකාරය අසන්න. මෙන්න, මම දොර ළඟ සිට තට්ටුකරමි, යමෙක් මාගේ හඬ අසා දොර ඇරියොත්, ඔහු වෙතට ඇතුල්ව, ඔහු සමග කෑම කන්නෙමි, ඔහුද මා සමග කන්නේය. එළිදරව් 3:20 තවද සභාව උන් වහන්සේ ගැන කතා කරමින් මෙසේ කියයි: මගේ සහෝදරයාගේ හඬ දොරකඩ ඇසෙයි. ගීතිකාවල ගීතිකා 5:2

20. එසේ නම් උන් වහන්සේ සිටගෙන සිටින සේක – එහෙත් තනිවම නොවේය, මන්ද උන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි දේවදූතයෝ ගොස් මෙසේ කියති: අධිපතියනි, දොරටු විවෘත කරන්න. ඒ කුමන දොරටුද? ඒවා සම්බන්ධයෙන් ගීතිකාකරු තවත් තැනක ගායනා කරන්නේ මෙසේය: මට ධර්මිෂ්ඨකමේ දොරටු හරිව්. එසේ නම්, උන් වහන්සේ ඔබ තුළට පැමිණෙන පිණිස ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට ඔබේ දොරටු විවෘත කරන්න. ධර්මිෂ්ඨකමේ දොරටු, නිර්මලකමේ දොරටු, ධෛර්යයේ සහ ප්‍රඥාවේ දොරටු විවෘත කරන්න.

21. දේවදූතයන්ගේ පණිවිඩය විශ්වාස කරන්න: සදාකාලික ද්වාරයෙනි, දොරටු විවෘත කරන්න, තේජසේ රජ, සබත්හි ස්වාමීන්වහන්සේ ඇතුළු වන පිණිස දොරටු විවෘත කරන්න. ඔබේ දොරටුව විශ්වාසවන්ත හඬින් කරන ලද හයියෙන් ප්‍රකාශයයි; එය ස්වාමීන්වහන්සේගේ දොරටුවයි, එය අපොස්තුළු තුමා උන් වහන්සේට විවෘත කිරීමට කැමති වූයේ එයයි. ඔහු පවසන පරිදි එය මෙසේය: ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ රහස එළිදරව්කරන පිණිස, එය කියාදීමට දෙවියන්වහන්සේ අපට වචනයේ දොරක් අරින ලෙස අප උදෙසාත් යාච්ඤාකරන්න. කොලොස්සි 4:3

22. එසේනම්, ඔබේ දොරටුව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට විවෘත වේවා, එය විවෘත කරනවා පමණක් නොව, එය සැබවින්ම සදාකාලික නම් සහ විනාශයට නියම නොකළහොත් එය ඔසවනු ලැබේවා; මක්නිසාද මෙසේ ලියා ඇත: සදාකාලික ද්වාරයෙනි, උස්වව්. සෙරාප්වරු ඔහුගේ තොල් ස්පර්ශ කළ විට ඔහු සබත්හි ස්වාමීන්වහන්සේ දුටු විට, යෙසායාට දොරටු විවර කරන ලදී.

23. දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සදාකාලික, සර්වබලධාරී, සියලු ප්‍රශංසාව හා අවබෝධය අබිබවා, එයට ඔබ්බෙන්, අතීතය හා අනාගතයේ සියල්ල දන්නා බව ඔබ විශ්වාස කරන්නේ නම්, ඔබේ දොරටු විවෘත කරනු ලැබේවා. එහෙත් ඔබ උන් වහන්සේ සීමිත බලයක් හා දැනුමක් ඇති අයෙකු බවත්, යටත් සත්තාවක බවත් විනිශ්චය කරන්නේ නම්, ඔබ සදාකාලික දොරවල් විවෘත කරන්නේ නැත.

24. එසේ නම්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ඔබ වෙත පැමිණෙන පිණිස ඔබේ දොරටු විවෘත කරන්න. ඒරියානුවන් සුළු, දුර්වල හා පහත් ලෙස සලකන ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ නොව, දෙවියන් වහන්සේගේ ස්වරූපයෙන් සිටින ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ, පියාණන් වහන්සේ සමග එක හා සමාන ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ඇතුළු වන පිණිස, ඔබේ දොරටු විවෘත කරන්න. උන් වහන්සේ ස්වර්ගයට හා සියල්ලට ඉහළින් උසස් වී සිටින සේක, උන් වහන්සේ තමන් වහන්සේ ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ ඔබ වෙත එවන පිණිස දොරටු විවෘත කරන්න. උන් වහන්සේ ස්වර්ගයට නැඟී ගොස් පියාණන් වහන්සේගේ දකුණු පැත්තේ හිඳගෙන සිටින බව ඔබ විශ්වාස කිරීම සුදුසුය. මක්නිසාද ඔබ අභක්තික සිතුවිල්ලකින් යුතුව උන් වහන්සේ මවන ලද සහ භෞමික දේවල් අතර රඳවා ගන්නේ නම්, උන් වහන්සේ ඔබ වෙනුවෙන් පිටත් නොවූ බවත්, ඔබ වෙනුවෙන් ස්වර්ගයට නැඟී නොගිය බවත් සිතන්නේ නම්, සැනසිලිදායකයාණන් වහන්සේ ඔබ වෙතට නොඑන සේක, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේම අපට පැවසූ පරිදි එය මෙසේය: මක්නිසාද මා අහක්ව නොගියොත්, සැනසිලිකාරයාණන්වහන්සේ නුඹලා ළඟට එන්නේ නැත; නුමුත් ගියොත්, උන් වහන්සේ නුඹලා වෙතට එවන්නෙමි. යොහන් 16:7

25. එහෙත් මග්දලායේ මරියා උන් වහන්සේ සෙව්වාක් මෙන්, ඔබ භෞමික ජීවීන් අතර උන් වහන්සේ සොයන්නේ නම්, උන් වහන්සේ ඔබටත් මෙසේ නොකියන ලෙස පරිස්සම් වන්න: මට අත නොගසන්න; මක්නිසාද මම තවම පියාණන්වහන්සේ වෙතට නොනැංගෙමි. යොහන් 20:17 මක්නිසාද ඔබේ දොරටු පටුය – ඒවා මට ඇතුළු වීමට මාර්ගයක් ලබා නොදේ – ඒවා ඉහළට ඔසවා තැබිය නොහැකිය, එබැවින් මට ඇතුළට පැමිණිය නොහැකිය.

26. එබැවින්, මගේ සහෝදරයන් වෙතට යන්න – එනම්, යේසුස් වහන්සේ දුටු විගස විවෘත කරන ලද සදාකාලික දොරවල් වෙතට යන්න. පේදුරු සදාකාලික දොරක් වන අතර, ඔහුට එරෙහිව නිරයේ දොරටු ජය නොගනු ඇත. මතෙව් 16:18 යොහන් සහ යාකොබ්, ගර්ජනාවේ පුත්‍රයෝය. මාර්ක් 3:17 ඔවුහු අදමිටු අයට සදාකාලික විනාශයයි. සභාවේ දොරටු සදාකාලිකය, එහිදී අනාගතවක්තෘවරයා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ප්‍රශංසා ප්‍රකාශ කිරීමට කැමතිව මෙසේ පවසයි: සියොන් දියණියගේ දොරටුවලදී ඔබේ සියලු ප්‍රශංසා මට පැවසිය හැකි වනු ඇත.

27. එබැවින්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ අබිරහස ශ්‍රේෂ්ඨය, ඒ ඉදිරියේ දේවදූතයෝ පවා පුදුම වී ව්‍යාකූල වී සිටියහ. මේ හේතුව නිසා, උන් වහන්සේට නමස්කාර කිරීම ඔබේ යුතුකම වන අතර, සේවකයෙකු වන ඔබ ඔබේ ස්වාමියාගෙන් ඈත් නොවිය යුතුය. නොදැනුවත්කමින් ඔබට කන්නලව් කළ නොහැකිය, මන්ද මේ සඳහා උන් වහන්සේ බැස ආ සේක. එනම් ඔබ විශ්වාස කරන පිණිස උන් වහන්සේ බැස පැමිණි සේක; ඔබ විශ්වාස නොකරන්නේ නම්, උන් වහන්සේ ඔබ වෙනුවෙන් බැස ආවේ නැත, ඔබ වෙනුවෙන් දුක් විඳ නැත. ශුද්ධලියවිල්ලේ පවසන්නේ මෙසේය: මම ඇවිත් ඔවුන්ට කථා නොකෙළෙම් නම්, ඔවුන්ට පාපයක් නැත. නුමුත් දැන් ඔවුන්ගේ පාපය ගැන ඔව්හු නිරුත්තරව සිටිති. මට වෛරවෙන්නා මාගේ පියාණන්වහන්සේටත් වෛරවෙන්නේය. යොහන් 15:22-23 එසේ නම්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට අගෞරව කරන ලෙස කතා කරන තැනැත්තා මිස උන් වහන්සේට වෛර කරන්නේ අන් කවරෙක්ද?— මක්නිසාද ප්‍රේමයේ කොටස ලබා දීම වන ආකාරයටම ගෞරවය ඉවත් කිරීමද වෛරයේ කොටසකි. වෛර කරන්නා ප්‍රශ්න කරයි; ප්‍රේම කරන්නා ගෞරවය දක්වයි.

3 වන පරිච්ඡේදය.

සෑම පුරුෂයෙකුගේම හිස ක්‍රිස්තුස් වහන්සේය… යන වචනවල ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ හිස දෙවියන් වහන්සේය යන වචන ඒරියානුවන් වැරදි ලෙස භාවිත කරන අතර, ඒවා දැන් ඔවුන්ට එරෙහිව හැරී ඔවුන් ව්‍යාකූලත්වයට පත් කර ඇත. ඊළඟට, එම මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් විසින්ම විරෝධතා පදනමක් ලෙස පොදුවේ ගන්නා තවත් ශුද්ධලියවිලි කොටසක්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මනුෂ්‍යත්වය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, උන් වහන්සේ මනුෂ්‍යයෙකු වන තාක් දුරට, දෙවියන් වහන්සේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ හිස බව පෙන්වීමට යොදාගෙන ඇත. එසේම පැළ කරන තැනැත්තා සහ වතුර දමන තැනැත්තා එක් අයෙකි, යන පාඨයට ඔවුන්ගේ විරුද්ධත්වයේ අඥානකම ප්‍රදර්ශනය කර ඇත. එම පැහැදිලි කිරීම්වලින් පසුව, පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළ සිටින බවත්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ තුළ සිටින බවත්, ඇදහිලිවන්තයින් දෙදෙනා තුළම සිටින බවත් යන ධර්මනියාමකයේ අර්ථය පැහැදිලි කෙරේ.

28. දැන් අපි ඒරියානුවන් විසින් මතු කරන ලද තවත් විරෝධතා කිහිපයක් පරීක්ෂා කර බලමු. සෑම පුරුෂයෙකුගේම හිස ක්‍රිස්තුස් බවත්, කාන්තාවගේ හිස පුරුෂයා බවත්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ හිස දෙවියන් වහන්සේ බවත් ශුද්ධලියවිල්ලෙහි ලියා ඇති බව ඔවුහු පවසති. 1 කොරින්ති 11:3 ඔවුන් කැමති නම්, මෙම විරෝධතාවයෙන් ඔවුන් අදහස් කරන්නේ කුමක්දැයි – එනම් මෙම පද හතර එකට එකතු කිරීමටද, නැතහොත් වෙන් කිරීමටද යන්න මට පවසන්න. ඔවුන් ඒවා එකතු කිරීමට අදහස් කරන්නේ නම්, එසේ පුරුෂයා කාන්තාවගේ හිස වන ආකාරයටම දෙවියන් වහන්සේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ හිස බව ඔවුහු පවසති. ඔවුන් කුමන නිගමනයකට එළඹෙනවාද යන්න බලන්න. මක්නිසාද යත් මෙම සංසන්දනය එහි නියමයන්ගේ සමානාත්මතාවය මත ඉදිරියට ගියහොත් සහ ස්ත්‍රිය, පුරුෂයා, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සහ දෙවියන් වහන්සේ යන මෙම වචන හතර එකම ස්වභාවයකින් සිටීමෙන් ඇති වන සමානකමක් ලෙස එකට සලකනු ලැබුවහොත්, කාන්තාව සහ දෙවියන් වහන්සේ එක් අර්ථ දැක්වීමක් යටතේ දැක්වීම ආරම්භ වේ.

29. එහෙත් මෙම නිගමනය එහි අධර්මිෂ්ඨකම නිසා සතුටුදායක නොවන්නේ නම්, ඔවුන් කැමති මූලධර්මය මත ඔවුන් එය බෙදා දැක්වීමට ඉඩ දෙන්න. මේ අනුව, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ වන දෙවියන් වහන්සේ පිළිබඳ දක්වන්නාක් මෙන් ස්ත්‍රිය පුරුෂයාට සමාන සම්බන්ධතාවයකින් දක්වන බව ඔවුන් පවසන්නේ නම්, නිසැකවම ඔවුහු ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සහ දෙවියන් වහන්සේ එක් සාරයකින් යුක්ත බව ප්‍රකාශ කරති, මන්ද ස්ත්‍රිය සහ පුරුෂයා මාංසය සම්බන්ධයෙන් එක් ස්වභාවයක් ඇති බැවිනි. එහිදී ඔවුන්ගේ වෙනස වන්නේ ලිංග භේදය සම්බන්ධයෙන්ය. එහෙත්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සහ උන් වහන්සේගේ පියාණන් වහන්සේ අතර ලිංගික වෙනසක් නොමැති නිසා, ඒරියන්වරු ස්වභාවධර්මය සම්බන්ධයෙන් එකම සහ පොදු කාරණා පුත්‍රයාණන් වහන්සේට සහ පියාණන් වහන්සේට තිබෙන බව පිළිගනිති. එසේ වූවත් ඔවුහු ලිංගිකත්වයේ ඇති වෙනස ප්‍රතික්ෂේප කරති.

30. මෙම නිගමනය ඔවුන් සෑහීමකට පත් කරන්නේද? නැතහොත් ඔවුහු ස්ත්‍රිය, පුරුෂයා සහ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ එක් සාරයකින් යුක්ත වන අතර පියාණන් වහන්සේ ඔවුන්ගෙන් වෙන්කර හඳුනා ගන්නෝද? එය එසේ නම්, මෙය ඔවුන් පවසන කාරණය නිවැරදි බව දක්වන්නේද? එසේ එය නිවැරදි බව සිතනවා නම්, ඔවුන් පවසන කාරණය නිරීක්ෂණය කරන්න. එසේ නම්, ඔවුන් තමන් ඒරියන්වරුන් පමණක් නොව, ෆෝටීනියානුවන් බවද ප්‍රකාශ කළ යුතුය, මන්ද ඔවුන් පිළිගන්නේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මනුෂ්‍යත්වය පමණක් වන බැවිනි. එම ක්‍රිස්තුස් නම් මනුෂ්‍යයා මිනිස් වර්ගයා සමග එකම තත්වයකින් තැබීමට පමණක් සුදුසු යැයි ඔවුහු විනිශ්චය කරති. එසේ නැතිනම්, විරුද්ධ වන අය, ඔවුන්ගේ නැඹුරුවට පටහැනිව වුවද, අපගේ විශ්වාසයට එකඟ විය යුතුය, එමඟින් අපි ගෞරවාන්විතව සහ ආගමික වශයෙන් ඔවුන් ගෞරවනීය තර්කනය තුළින් ළඟා කරගත් දේ තහවුරු කරමු: එනම් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සැබවින්ම, උන් වහන්සේගේ දිව්‍යමය උපත ලැබීමෙන් පසු, දෙවියන් වහන්සේගේ බලය බවත්, උන් වහන්සේ මාංසය පැලඳීමෙන් පසු, උන් වහන්සේගේ මාංසය සම්බන්ධයෙන් සියලු මිනිසුන් සමග එක සාරයක් බවත්, ඇත්ත වශයෙන්ම උන් වහන්සේගේ මාංසවත් වීමේ නිසි මහිමය එහිම රඳවා තබා ගනී. මන්ද උන් වහන්සේ මාංසයේ සමානකමක පෙනුම පමණක් නොව සැබෑ යථාර්ථය තමන් වහන්සේ මතට ගත් බැවිනි.

31. එසේ නම්, මනුෂ්‍යත්වයේ කොන්දේසි සම්බන්ධයෙන්, දෙවියන් වහන්සේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ හිස වේවා. ශුද්ධලියවිල්ලේ සඳහන් වන්නේ පියාණන් වහන්සේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ හිස බව නොවේය; එහෙත් දෙවියන් වහන්සේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ හිස යන්න බව නිරීක්ෂණය කරන්න. මන්ද මැවීමේ බලය ලෙස දේවත්වය මවන ලද සත්තාවගේ හිස වන බැවිනි. [අපොස්තුළු තුමා] ඉතා නිවැරදිව පැවසූ පරිදි ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ හිස දෙවියන් වහන්සේ වන සේක; ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ දේවත්වය සහ උන් වහන්සේගේ මාංසය යන දෙකම අපගේ සිතුවිලි සලකමින්, එනම්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමය සඳහන් කිරීමේදී මාංසවත් වීම සහ දෙවියන් වහන්සේගේ නාමය සඳහන් කිරීමේදී දේවත්වයේ ඒකත්වය සහ ස්වෛරීභාවයේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය හැඟවෙයි.

32. එහෙත් මාංසවත් වීම සම්බන්ධයෙන් දෙවියන් වහන්සේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ හිස බව යන කියමන, අපොස්තුළු තුමා තවත් පාඨයක පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කර ඇති පරිදි, මාංසවත් වීමක් ලෙස ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පුරුෂයාගේ හිස බව යන මූලධර්මයට මඟ පාදන්නේය, එහිදී ඔහු මෙසේ පවසයි: ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සභාවේ ප්‍රධානියා වන සේම පුරුෂයා ස්ත්‍රියගේ හිස වන බැවිනි. එපීස 5:23 පහත සඳහන් වචනවල ඔහු මෙසේ එකතු කර ඇත: ඇය (සභාව) වෙනුවෙන් තමාම දුන් තැනැන් වහන්සේ. එපීස 5:25 උන් වහන්සේගේ මාංසවත් වීමෙන් පසු, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මිනිසාගේ හිස වන අතර, එසේ වන්නේ උන් වහන්සේගේ මාංසවත් වීමෙන් ඇති වූ උන් වහන්සේගේ ස්වයං-යටත් කරගැනීම නිසාය.

33. එසේ නම්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ හිස දෙවියන් වහන්සේ වන සේක. එව වූ කලි උන් වහන්සේගේ සේවක ස්වරූපය, එනම් උන් වහන්සේගේ දිව්‍යමය ස්වභාවය නොව, මනුෂ්‍ය ස්වභාවයයි. එහෙත් එහි දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේට විරුද්ධව කිසිවක් නැත. උන් වහන්සේගේ මාංසයේ යථාර්ථයට අනුකූලව, උන් වහන්සේ මිනිසුන් හා සමාන නම්, උන් වහන්සේගේ දේවත්වය සම්බන්ධයෙන් උන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ සමග එක සමානව සිටින සේක. මන්ද උන් වහන්සේගේ මෙම වාර්තාවෙන් අපි උන් වහන්සේගේ ස්වාධිපත්‍යයෙන් කිසිවක් නොගෙන, උන් වහන්සේට දයානුකම්පාව ආරෝපණය කරමු.

34. එහෙත් අපගේ ස්වාමින්වහන්සේ තමන් වහන්සේගේ ගෝලයන්ට තම ඉගැන්වීම සම්පූර්ණ කිරීම සඳහා, අප ඒකත්වයක්ව සිටින්නාක්මෙන්ම ඔවුන්ද ඒකත්වයක් වන පිණිස, යොහන් 17:11 යනුවෙන් පැවසූ බැවින් පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ එකම දේවත්වය ඇති බවට ප්‍රතික්ෂේප කළ හැක්කේ කාටද? මෙම වාර්තාව ඇදහිල්ලට සාක්ෂියක් ලෙස පෙනී සිටියි, එහෙත් ඒරියානුවන් එය ඔවුන්ගේ මිථ්‍යාදෘෂ්ටියට ගැලපෙන පරිදි වෙනස් කර ඇත; මක්නිසාද යත්, බොහෝ විට මෙසේ දක්වන ලද දේවත්වයේ ඒකත්වය ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි බැවින්, ඔවුහු එය අඩු කිරීමට උත්සාහ කරති. එසේ පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ අතර පවතින දේවත්වයේ එකමුතුව මිනිසුන් අතර භක්තියේ සහ ඇදහිල්ලේ එකමුතුවක් ලෙස පෙනෙන්නට හැකි වන පරිදි දක්වති. එහෙත් මිනිසුන් අතර පවා ස්වභාවධර්මයේ ප්‍රජාව එහි එකමුතුව ඇති කරයි.

35. මේ අනුව, ඉතිම බහුල පැහැදිලිකමකින් යුතුව අපි දිව්‍යමය එකමුතුව ලිහිල් කිරීම සඳහා ඒරියානුවන් විසින් පොදුවේ මතු කරන ලද විරෝධය නිෂ්ප්‍රභ කරමු. එසේ කරන්නේ එහි ලියා ඇති පදනම මතය: එහෙත් පැළ කරන තැනැත්තා සහ වතුර දමන තැනැත්තා එක්කෙනෙකි. මෙම පාඨය ඒරියන්වාදීන් ප්‍රඥාවන්ත නම්, ඔවුන් එය අපට විරුද්ධව උපුටා දක්වන්නේ නැත; මක්නිසාද පාවුල් සහ අපොල්ලොස් ස්වභාවයෙන්ම සහ ඇදහිල්ලෙන් එක්කෙනෙකු නම්, පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ එක්කෙනෙකු බව ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ කෙසේද? ඒ සමගම, සියලු සම්බන්ධතාවලදී මේවා එක හා සමාන විය නොහැකි බව අපි පිළිගනිමු, මන්ද මිනිස් කාරණා දිව්‍යමය කාරණා සමග සැසඳීම සිදු කළ නොහැකි බැවිනි.

36. එසේ නම්, දිව්‍යමය සාරයේ එකමුතුකම නිසා වාක්‍යාණන් වහන්සේ දෙවියන් වහන්සේ වන පියාණන් වහන්සේගෙන් වෙන්වීමක් සිදු නොවිය යුතුය, එනම්, බලයෙන් වෙන්වීමක්, ප්‍රඥාවෙන් වෙන්වීමක් සිදු නොවිය යුතුය. නැවතත්, බොහෝ විට ලියා ඇති පරිදි, දෙවියන් වහන්සේ වන පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළ සිටින බව අපට හමු වේ. එහෙත් [උන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළ වාසය කරන සේක] එසේ වාසය කරන්නේ විශුද්ධිකරණයක් නොමැති කෙනෙකු විශුද්ධ කිරීමක් ලෙස හෝ හිස්බවක් පිරවීමක් ලෙස හෝ නොවේය. මන්ද දෙවියන් වහන්සේගේ බලයට හිස් බවක් ඇත්තේ නැත. නැවතත්, එක් කෙනෙකුගේ බලය අනෙකාගේ බලයෙන් වැඩි නොවේය, මන්ද ඇත්තේ බලතල දෙකක් නොව එක් බලයක් පමණක් බැවිනි. එසේම දේවත්වය දේවත්වයට ආස්වාදයක් ලබා දෙන්නේ නැත, මන්ද ඇත්තේ දේවත්වයන් දෙකක් නොව එක් දේවත්වයක් පමණක් බැවිනි. අනෙක් අතට, අපි තවත් කෙනෙකුගෙන් ලැබුණු සහ අප තුළ වාසය කරන බලයක් තුළින් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තුළ එක්කෙනෙකු වන්නෙමු.

37. [එකමුතුකමේ] ලියවිල්ල පොදුය, එහෙත් දෙවියන් වහන්සේගේ සාරය සහ මිනිසාගේ සාරය වෙනස්ය. අපි, පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළ [දැනටමත්] එක්කෙනෙකු වෙමුව; අපි කරුණා අනුග්‍රහයෙන් එක්කෙනෙකු වන්නෙමු, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සාරයෙන් එසේ වන සේක. නැවතත්, සංයෝජනයෙන් එකමුතුකම එක දෙයකි, ස්වභාවයෙන්ම එකමුතුකම තවත් දෙයකි. අවසාන වශයෙන්, දැනටමත් ශුද්ධලියවිල්ල වාර්තා කර ඇති දේ නිරීක්ෂණය කරන්න: ඔවුන් සියල්ලන් ඒකත්වයක් වන පිණිස, පියවූ ඔබ මා තුළෙහිද මා ඔබ තුළෙහිද සිටින්නාක්මෙන්ම අප තුළ ඔවුන් ඒකත්වයක් වන පිණිසත් යාච්ඤාකරමි. යොහන් 17:21

38. උන් වහන්සේ, ඔබ වහන්සේ අප තුළත්, අප ඔබ වහන්සේ තුළත් නොව, ඔබ වහන්සේ මා තුළත්, මා ඔබ වහන්සේ තුළත් යනුවෙන් පැවසූ බව දැන් සලකන්න. එයට හේතුව උන් වහන්සේගේ මවන ලද ජීවීන්ගෙන් තමන් වහන්සේ වෙන් කර හඳුනා ගැනීමටය. තවද උන් වහන්සේ මෙසේද පැවසූ සේක: අප තුළ ඔවුන් ඒකත්වයක් වන පිණිසත්, …. මෙහිදී උන් වහන්සේගේ ගෞරවය සහ උන් වහන්සේගේ පියාණන් වහන්සේගේ ගෞරවය අපෙන් වෙන් කර හඳුනාගැනීම පිණිසය. පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළ අපගේ එකමුතුව ස්වභාවයේ නොව කරුණා අනුග්‍රහයේ කාරණයක් ලෙස පෙනෙන්නට හැකි වන පිණිසත්, පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ එකමුතුකම සම්බන්ධයෙන්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේට මෙය කරුණා අනුග්‍රහයෙන් ලැබී නැති බවත්, උන් වහන්සේගේ පුත්‍රත්වයේ ස්වාභාවික අයිතිය නිසා ලැබුණු බවත් විශ්වාස කරන පිණිසත්ය.

4 වන පරිච්ඡේදය.

මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් විසින් විරෝධතාවක් ලෙස උපුටා දක්වන ලද පාඨය, එනම් පුත්‍රයාණන් වහන්සේට තනිවම කිසිවක් කළ නොහැකිය, යන්න පළමුවෙන් එයට පසුව දැක්වෙන වචනවලින් පැහැදිලි කෙරේ; ඉන්පසු, වචනයෙන් වචනය එම පාඨය පරීක්ෂා කරනු ලැබේ, එහිදී ඒරියානු අර්ථයෙන් ඒවා පිළිගැනීම අධර්මිෂ්ඨකම හෝ විකාරයක් බවට වන චෝදනාවට ලක් නොවී එසේ විස්තර කළ නොහැකි බව පෙන්නුම් කර ඇත. මේ සම්බන්ධයෙන් වන සාක්ෂිය ප්‍රධාන වශයෙන් ලෝකය මැවීම සහ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ඇතැම් ප්‍රාතිහාර්යයන් මත රඳා පවතී.

39. නැවතත්, ඒරියාන්වාදීන්ගේ තවත් විරෝධයක් මතු කරමින්, ඔවුන් පියාණන් වහන්සේගේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ බලය එක හා සමාන විය හැකි බව ප්‍රතික්ෂේප කරන බවත්, එම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම උන්වහන්සේගේ මෙම ප්‍රකාශය මත පදනම් වන බවත් දක්වා ඇත: සැබවක් සැබවක් නුඹලාට කියමි-පියාණන්වහන්සේ යමක් කරනවා පුත්‍රයා දක්නේද ඒ දේ මිස තනියම කිසිවක් කරන්ට ඔහුට බැරිය. යොහන් 5:19 එබැවින් ඔවුන් තහවුරු කරන්නේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තනිවම කිසිවක් කර නැති බවත්, පියාණන් වහන්සේ කරන බවට උන් වහන්සේ දුටු දේ හැරුණුකොට උන් වහන්සේට වෙන කිසිවක් කළ නොහැකි බවත්ය.

40. නොඇදහිලිවන්තයන්ගේ තර්ක පිළිබඳ ඥානවන්ත දූරදර්ශීභාවය, ඔවුන්ගේ ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු දීමට අමතර මාධ්‍යයන්ද සපයන ලද්දේ, පසුව එහි සඳහන් වන වචන එකතු කිරීමෙනි: මක්නිසාද උන්වහන්සේ යමක් කරන සේක්ද පුත්‍රයාත් ඒ දේ එසේම කරන්නේය. යොහන් 5:19 මක්නිසාද මෙය සැබවින්ම එහි ප්‍රතිඵලය වේ. එසේ නම්, පහත කාරණය ලියා ඇත්තේ ඇයි? එනම් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ඒ හා සමාන දේවල් නොව, එහෙත් එම දේම කරන සේක. එසේ වූවත් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළ පියාණන් වහන්සේගේ ක්‍රියාවල එකමුතුකමක් ඇති බව මිස ඒවා අනුකරණය නොකරන බව ඔබට විනිශ්චය කිරීමට හැකි වන පිණිසය.

41. එහෙත් ඔවුන්ගේ සාක්ෂි තර්ක පරීක්ෂා කිරීම සඳහා, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගේ ක්‍රියා දකිනවාද, නැද්ද යන ප්‍රශ්නයට ඔවුන් පිළිතුරු දෙන ලෙස මම ඔවුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිමි. උන් වහන්සේ ඒවා දකිනවා නම්, උන් වහන්සේද ඒවා කරන සේක; උන් වහන්සේ ඒවා කරන්නේ නම්, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් පියාණන් වහන්සේ කරන බව දුටු සියලු දේ කිරීමට හැකි බව ඔවුන් පිළිගන්නා තැනැත්තාගේ සර්වබලධාරිත්වය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නතර කළ යුතුය.

42. එහෙත් දැක ඇති බව යන්නෙන් අප තේරුම් ගත යුත්තේ කුමක්ද? පුත්‍රයාණන් වහන්සේට ශාරීරික ඇස් අවශ්‍යද? නැත, ඔවුන් පුත්‍රයාණන් වහන්සේට තමා කළ යුතු දේ දැකගත හැකි වන පිණිස පුත්‍රයාණන් වහන්සේට ශාරීරික ඇස් අවශ්‍ය බව තහවුරු කරන්නේ නම්, ඔවුන් පියාණන් වහන්සේ තුළද ශාරීරික ක්‍රියාකාරකම් අවශ්‍යතාවයක් ඇති කරයි.

43. තවද, පුත්‍රයාණන් වහන්සේට තනිවම කිසිවක් කළ නොහැකිය යන වචනවල තේරුම කුමක්ද? අපි මෙම ප්‍රශ්නය ඉදිරිපත් කර ඒ ගැන විවාද කරමු. දැන්, දෙවියන් වහන්සේගේ බලයට හා ප්‍රඥාවට කළ නොහැකි දෙයක් තිබේද? දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ නාමයන් වන මේවා නිරීක්ෂණය කරන්න.උන් වහන්සේගේ බලය නිසැකවම වෙනත් කෙනෙකුගෙන් ලැබුණු දීමනාවක් නොවේය, එහෙත් උන් වහන්සේම ජීවනය වන සේක. යොහන් 14:6 උන් වහන්සේ තවත් කෙනෙකුගේ ප්‍රාණවත් කිරීමේ ක්‍රියාව මත රඳා නොපවතින සේක. එහෙත් උන් වහන්සේ අන් අය ප්‍රාණවත් කරන සේක. මන්ද උන් වහන්සේ ජීවනය වන බැවිනි; එසේම උන් වහන්සේ ප්‍රඥාව වන සේක, 1 කොරින්ති 1:24 ඒ නූගත් කෙනෙකු ප්‍රඥාව ලබා ගන්නා ලෙස නොව, තමාගේම ගබඩාවෙන් අන් අය ප්‍රඥාවන්ත කරන සේක; එසේම, උන් වහන්සේ බලයයි, 1 කොරින්ති 1:24 එය දුර්වලකම ඇතිව සිට ක්‍රමයෙන් ශක්තිය වැඩි කරගෙන නොවේය. එහෙත් උන් වහන්සේම බලය වී, ශක්තිමත් අයට බලය ලබා දෙන සේක.

44. එසේ නම්, දිවුරුමක් ගන්නවාක් මෙන් බලය ප්‍රකාශ කරන්නේ කෙසේද? සැබවක් සැබවක් නුඹලාට කියමි. එහි අර්ථය මෙයයි: සත්‍යයක්, සත්‍යයක් වශෙන් මම ඔබට කියමි. යොහන් 5:19 එසේ නම්, සැබවින්ම, ඔබ වහන්සේ කතා කරන සේක, යේසුස් ස්වාමීන් වහන්ස, ඔබ වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ කරන බව දුටු දේ හැරුණුකොට අන් කිසිවක් කළ නොහැකි බව ඔබගේ බැරෑරුම් ප්‍රකාශය නැවත කීමෙන් තහවුරු කරන සේක. ඔබ වහන්සේ විශ්වය මැවූ සේක. එසේ නම් ඔබ වහන්සේගේ පියාණන් වහන්සේ ඔබ වහන්සේට ආදර්ශයක් ලෙස ගැනීමට තවත් විශ්වයක් සැදූ සේක්ද? එබැවින් ඔබ වහන්සේට දේව අපහාස කරන අය දාර්ශනිකයන් තහවුරු කරන පරිදි විශ්වයන් දෙකක් හෝ රාශියක් ඇති බව ප්‍රකාශ කළ යුතුය. එසේ කිරීම මගින් මෙම මිථ්‍යාදෘෂ්ටික වැරැද්දට ඔවුන් පැටලෙනු ඇත, නැතහොත්, ඔවුන් සත්‍යය අනුගමනය කරන්නේ නම්, ඔබ වහන්සේ සෑදූ දේ, ඔබ වහන්සේ සෑදූ බවටත්, කිසිදු රටාවක් නොමැතිව සෑදූ බව ඔවුන් පැවසිය යුතුය.

45. ස්වාමින් වහන්ස, ඔබ වහන්සේ ඔබ වහන්සේගේ පියාණන් වහන්සේ මිනිස් වෙස් ගෙන මුහුද මත ඇවිදිනවා දුටුවේ කවදාද? මක්නිසාද මම එය නොදනිමි, ඔබ වහන්සේ පමණක්ම අපගේ මාංසය ඔබ මතට ගත් බව දැනගෙන, පියාණන් වහන්සේ ගැන එවැනි දෙයක් විශ්වාස කිරීම අධර්මිෂ්ඨකමක් ලෙස මම සලකමි. විවාහ මංගල්‍යයකදී පියාණන් වහන්සේ වතුර මිදී යුෂය බවට පත් කරනවා ඔබ දුටුවේ කවදාද? නැහැ, නමුත් ඔබ පමණක් එකම පුත්‍රයා බවත්, පියාණන් වහන්සේගෙන් උපන් බවත් මම කියවා තිබෙනවා. මාංසවන් වීමේ අබිරහස තුළ ඔබ පමණක් ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගෙන් සහ කන්‍යාවකගෙන් උපත ලැබූ බව මට උගන්වා ඇත. එසේ නම්, ඔබ වහන්සේගේ ක්‍රියාවන් ලෙස අප උපුටා දක්වා ඇති කාරණා, පියාණන් වහන්සේ නොකළ සේක. එහෙත් ඔබ පමණක්ම ඒවා කළ සේක. ඔබ වහන්සේගේ රුධිරයෙන් ලෝකයාගේ ගැලවීම මිලදී ගැනීම සඳහා ඔබ වහන්සේගේ පියාණන් වහන්සේ විසින් කරන ලද කිසිදු කාර්යක් අනුගමනය නොකර ඔබ වහන්සේ කන්‍යාවගේ ගර්භාෂයෙන් නොකැළැල්ව පිටතට පැමිණි සේක.

46. පුත්‍රයාණන් වහන්සේට තනිවම කිසිවක් කළ නොහැකි බව ඔවුන් පවසන විට, ඒවා ඇත්ත වශයෙන්ම දේව අපහාස මිස අන් කිසිවක් නොවේය. එබැවින් එක් අපහාස කරන්නෙකු මෙලෙසින් පවා පවසා ඇත: උන් වහන්සේට මදුරුවෙකුවත් නිර්මාණය කළ නොහැකිය, යනුවෙන් පවසමින් උන් වහන්සේ උත්තරීතර බලයේ මහිමය මුරණ්ඩු ලෙස අගෞරවයෙන් සහ අධික අහංකාරයෙන් යුක්තව සමච්චලයට ලක් කරයි; එහෙත් සමහර විට ඔවුන් ඔබගේ මාංසගත ජීවිතයේ අබිරහස අත්‍යවශ්‍ය ව්‍යතිරේකයක් ලෙස සිතනු ඇත. එහෙත් යේසු ස්වාමින් වහන්ස, මෙය පවසන්න, ඔබ වහන්සේ නොමැතිව පියාණන් වහන්සේ සෑදූ පොළොව කුමක්ද? මක්නිසාද ඔබ වන්සේ නොමැතිව උන් වහන්සේ ස්වර්ගය සෑදුවේ නැත. මන්ද එහි මෙසේ ලියා ඇත: ස්වාමින් වහන්සේගේ වචනයෙන් ස්වර්ගයන් පිහිටුවන ලදී.

47. එහෙත් පියාණන් වහන්සේ ඔබ වන්සේ නොමැතිව පොළොව මැව්වේද නැත, මන්ද එි මෙසේ ලියා ඇත: සියල්ල උන් වහන්සේ විසින් සාදන ලදී, සාදන ලද කිසිවක් උන් වහන්සේ නොමැතිව නොසාදන ලදී. මක්නිසාද පියාණන් වහන්සේ ඔබ වහන්සේ නොමැතිව, නම් දෙවියන් වහන්සේ වාක්‍යානන් වහන්සේ නොමැතිව යමක් මැවු සේක් නම්, සියල්ල වාක්‍යාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන සාදන ලද ඒවා නොවේය, එසේ එවැන්ජලිස්තවරයා බොරු කියයි. සියල්ල වාක්‍යාණන් වන්සේ කරණකොටගෙන සාදන ලද්දේ නම්, ඔබ වහන්සේ කරණකොටගෙන පෙර නොතිබූ ඒවා ආරම්භ වීමට පටන් ගන්නේ නම්, නියත වශයෙන්ම ඔබ වහන්සේම, ඔබ වහන්සේ විසින්ම, ඔබ වහන්සේ විසින්ම, පියාණන් වහන්සේ විසින් සාදන ලද බව ඔබ වහන්සේ නොදුටු දේ සෑදු සේක; අපගේ විරුද්ධවාදීන් ප්ලේටෝගේ එම න්‍යායට යොමු විය හැකි අතර, දාර්ශනිකයන් විසින් උපකල්පනය කරන ලද අදහස් ඔබ වහන්සේ හමුවේ තැබිය හැකිය, එම අදහස් ඇත්ත වශයෙන්ම, දාර්ශනිකයන් විසින්ම විසුරුවනු ලැබ ඇති බව අපි දනිමුව. අනෙක් අතට, ඔබ වහන්සේම, ඔබ වහන්සේගේම බලයෙන් සියල්ල මැවූ සේක් නම්, නොඇදහිලිවන්තයන්ගේ ප්‍රකාශයන් නිෂ්ඵල වේ. මන්ද ඔවුන් ඉගෙනීමේ ප්‍රගතිය සියල්ලේ මැවුම්කරුවාණන් වහන්සේට ආරෝපණය කරන බැවිනි, උන් වහන්සේම උන් වහන්සේගේ නිර්මාණශීලිත්වය පිළිබඳ දැනුම සපයන සේක.

48. එහෙත් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් අහස හෝ පොළොව ඔබ වහන්සේ විසින් සාදන ලද බව ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, ඔවුන්ගේම උමතුවෙන් ඔවුන් කොතරම් අගාධයකට ඇද වැටෙනවාද යන්න ඔවුහු කල්පනා කරත්වා. එහි මෙසේ ලියා ඇත: අහස සහ පොළොව මැව්වේ නැති දෙවිවරු විනාශ වෙත්වා. යෙරෙමියා 10:11 එසේ නම්, ඒරියන්,විනාශ වූ දේ සොයාගෙන බේරාගත් උන් වහන්සේ විනාශ වන සේක්ද? එහෙත් ප්‍රධාන අරමුණ එය වේ.

5 වන පරිච්ඡේදය.

ඇම්බ්‍රෝස් තුමා ඔහු ආරම්භ කළ මතභේදාත්මක ඡේදයේ පැහැදිලි කිරීම දිගටම කරගෙන යමින්, ඔහු යමක් විය නොහැකි බව අප තහවුරු කිරීමට හේතු හතරක් ඔහු ලබා දෙන අතර, පළමු තුන ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට අදාළ වීමට අපොහොසත් වන බව පෙන්වයි. පුත්‍රයාට තනිවම කිසිවක් කළ නොහැකි වීමට එකම හේතුව පියා සමඟ ඔහුගේ බලයේ එකමුතුකම බව අනුමාන කරයි.

49. පුත්‍රයාණන් වහන්සේට තනිවම කිසිවක් කළ නොහැකි වන්නේ කුමන අර්ථයෙන්ද? උන් වහන්සේට කළ නොහැකි දේ කුමක්දැයි අපි විමසමු. විවිධ ආකාරයේ නොහැකියාවන් තිබේ. එක් දෙයක් ස්වභාවිකවම කළ නොහැකිය, තවත් දෙයක් ස්වභාවිකවම කළ හැකිය, එහෙත් එය යම් දුර්වලතාවයක් නිසා කළ නොහැකිය. නැවතත්, ඇතැම් දේවල් ශක්තියෙන් කළ හැකි අතර, ශරීරයේ සහ මනසේ කුසලතාව තොර බවින් හෝ දුර්වලතාවයෙන් කළ නොහැකිය. තවද, වෙනස් කළ නොහැකි දේවල් ඇත. ඒ අනුව අරමුණක නීතිය, ස්ථිර කැමැත්තක විඳ දරාගැනීම සහ නැවතත් මිත්‍රත්වයේ විශ්වාසවන්තභාවය නිසා වෙනස් කළ නොහැකි දේවල් තිබේ.

50. මෙය තවදුරටත් පැහැදිලි කිරීම සඳහා, නිදසුන් මගින් මෙම කාරණය සලකා බලමු. කුරුල්ලෙකුට පියාසර කිරීමට කිසිදු විද්‍යාවක ඉගෙනීමේ පාඨමාලාවක් හැදෑරීමට හෝ කිසිදු කලාවකට පුහුණුවක් ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය නැත. ගලක් ඕනෑම දිශාවකට ගමන් කිරීමට නොහැකිය, මන්ද එය වෙනත් කෙනෙකු චලනය කිරිමෙන් පමණක් චලනය කළ හැකිය. එසේ නම්, ගලකට චලනය වීමට සහ එය තිබෙන ස්ථානයෙන් ගමන් කිරීමට නොහැකිය. නැවතත්, රාජාලියෙකුට මිනිස් ඉගෙනීමේ ක්‍රමවලින් ඉගැන්වීම කළ නොහැකිය.

51. තවත් නිදසුනක් ගතහොත්, රෝගී මිනිසෙකුට ශක්තිමත් මිනිසෙකු කරන කාර්යයක් කළ නොහැකිය; එහෙත් මෙම අවස්ථාවේදී කළ නොහැකි වීමට හේතුව වෙනස් ආකාරයක එකකි, මන්ද මිනිසාට අසනීපය නිසා ස්වාභාවිකව කළ හැකි දේ කිරීමට නොහැකි වේ. මෙම අවස්ථාවේදී, කාර්ය කළ නොහැකි වීමට හේතුව අසනීප තත්වය වන අතර, මෙම ආකාරයේ දේවල් කළ නොහැකි වීම පළමුවන අවස්ථාවට වඩා වෙනස්ය, මන්ද මිනිසා ශාරීරික දුර්වලතාවය කාර්ය ඉටු කිරීමට ඇති හැකියාවට බාධා කරන බැවිනි.

52. නැවතත්, කාර්යක් කළ නොහැකි වීමට තුන්වන හේතුවක් තිබේ. මිනිසෙකු ස්වභාවයෙන්ම දක්ෂ විය හැකි අතර, ඔහුගේ ශාරීරික සෞඛ්‍යය තත්වය ඔහුට යම් වැඩක් කිරීමට හැකියාව ලබාදිය හැකිය, එසේද වුවත් කුසලතාව නොමැතිකම නිසා හෝ ජීවිතයේ ඔහුගේ තරාතිරම ඔහු නුසුදුස්සෙකු කරන බැවිනි; මන්ද, එනම්, ඔහුට අවශ්‍ය ඉගෙනීම නොමැති නිසා හෝ වහලෙකු වන බැවිනි.

53. අප ලැයිස්තුගත කර ඇති මෙම කළ නොහැකි හේතු තුනෙන, (හතරවැන්න පසෙකලා), දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ කාරනය සම්බන්දයෙන් අපට නිවැරදිව පැවරිය හැක්කේ කුමක්දැයි ඔබ සිතනවාද? උන් වහන්සේ ස්වභාවයෙන්ම ගලක් මෙන් අසංවේදී සහ නිශ්චලද? උන් වහන්සේ සැබවින්ම දුෂ්ටයන්ට පැකිලීමේ ගලකි, ඇදහිලිවන්තයින් සඳහා කොණේ ප්‍රදාන ගලය. එහෙත් උන් වහන්සේ අසංවේදී නොවන සේක, උන් වහන්සේ මත සංවේදී ජනයාගේ විශ්වාසවන්ත සෙනෙහස රැඳී ඇත. උන් වහන්සේ නිශ්චල පර්වතයක් නොවන සේක, මන්ද ඔවුහු තමන්ට පසුව පැමිණි කළ පර්වතයකින් පානය කළහ. එම පර්වතය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විය. 1 කොරින්ති 10:4 එසේ නම්, පියාණන් වහන්සේගේ කාර්යය ස්වභාවයේ විවිධත්වය නිසා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට කළ නොහැකි වන්නේ නැත.

54. දුර්වලකම නිසා සමහර දේවල් උන් වහන්සේට කළ නොහැකි යැයි අපට සිතිය හැකිය. එහෙත් උන්වහන්සේගේ බලයේ වචනයෙන් අන් අයගේ දුර්වලතා සුව කළ හැකි උන්වහන්සේ දුර්වල අයෙකු නොවන සේක. අංශභාග රෝගියාට තම යහන රැගෙන ඇවිදින්නට අණ කළ විට උන්වහන්සේ දුර්වල බවක් පෙනෙන්නට තිබුණාද? මාර්ක් 2:11 රෝගියා තවමත් උන් වහන්සේගේ රෝගයට පිළියමක් ඉල්ලා යාච්ඤා කරමින් සිටියදී පවා, සෞඛ්‍යයට අත්‍යවශ්‍ය වූ ක්‍රියාවක් කිරීමට උන්වහන්සේ මිනිසාට අණ කළ සේක. අන්ධයන්ට පෙනීම ලබා දුන් විට, කුදු අය කෙළින් සිටීමට සැලැස්වූ විට, මළවුන් ජීවනයට ගෙන ආ විට, සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ දුර්වල අයෙකු නොවූ සේක. මතෙව් 11:5 අපගේ යාච්ඤාවලදී ඖෂධයේ බලපෑම් අපේක්ෂා කළ විට, උන්වහන්සේට අයැද සිටි අය සුව කළ විට, උන්වහන්සේගේ සළුවේ දාරය ස්පර්ශ කළ විට ඒ අය පවිත්‍ර වූහ. මාර්ක් 6:56

55. සමහරවිට, ඔබ උන්වහන්සේගේ තුවාල දුටු විට ඔබ උන්වහන්සේගේ තුවාල දුටු විට, කාලකන්නි ඔබ එය දුර්වලකමක් යැයි සිතුවෙහිය. සැබවින්ම, ඒවා උන් වහන්සේගේ ශරීරය සිදුරු කරන තුවාල විය, එහෙත් සියලු දෙනාගේම ජීවනය ගලා ආ තුවාලයෙන් ඇඟවුණු දුර්වලතාවයක් නොතිබුණි, එබැවින් අනාගතවක්තෘවරයා මෙසේ පැවසීය: උන්වහන්සේගේ පහරවලින් අපි සුවය ලැබුවෙමු. යෙසායා 53:5 එසේ නම්, උන් වහන්සේ තුවාල වූ මොහොතේ දුර්වල නොවූයේ තැනැන් වහන්සේ, උන් වහන්සේගේ ස්වාධිපත්‍යය සම්බන්ධයෙන් දුර්වල වන සේක්ද? එසේ නම්, උන් වහන්සේ යක්ෂයන්ට අණ කළ විට සහ පව්කාරයන්ගේ වැරදිවලට සමාව දුන් විට උන් වහන්සේ දුර්වල වූයේ කෙසේදැයි මම අසමි. ලූක් 5:20 නැතහොත් උන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේට කන්නලව් කළ විට උන් වහන්සේ දුර්වල වූයේ කෙසේද?

56. ඇත්ත වශයෙන්ම, අපගේ විරුද්ධවාදීන් මෙසේ විමසිය හැකිය: පුත්‍රයාණන් වහන්සේ එක් අවස්ථාවකදී අණ කරන අතර, තවත් අවස්ථාවකදී අයැද සිටින සේක. එසේ වන පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ එක සමාන වන්නේ කෙසේද? ඇත්ත, උන් වහන්සේලා එක සමාන වන සේක. එසේම, උන් වහන්සේ අණ කරන අතර යාච්ඤා කිරීම යන දෙකම කරන සේක: එහෙත් උන් වහන්සේ අණ කරන පැයේදී උන් වහන්සේ තනිව නොසිටින අතර, යාච්ඤාවේ පැයේදීද උන් වහන්සේ දුර්වල නොවන සේක. උන් වහන්සේ තනිව නැත, මන්ද පියාණන් වහන්සේ කරන ඕනෑම දෙයක්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේද ඒ හා සමානව කරන සේක. උන් වහන්සේ දුර්වල නැත, මක්නිසාද උන් වහන්සේ අපගේ පාප නිසා දුර්වලකමක් වින්දද, එය උන් වහන්සේ මත තබන ලද අපට සාමය ලැබීම උදෙසා වූ දඬුවම විය. යෙසායා 53:5 උන් වහන්සේ තුළම ස්වාධිපති බලය රහිත අයෙකු නොවන සේක.

57. තවද, උන්වහන්සේගේ මනුෂ්‍යත්වයට අනුව උන්වහන්සේ අයැදින බවත්, උන්වහන්සේගේ දේවත්වයේ බලයෙන් අණ කරන බවත් ඔබ දැනගන්නා පිණිස, උන්වහන්සේ පේතෘස්ට මෙසේ පැවසූ බව ශුභාරංචියේ ඔබ වෙනුවෙන් ලියා ඇත: ඔබේ ඇදහිල්ල දුර්වල නොවන ලෙස මම ඔබ වෙනුවෙන් යාච්ඤා කළෙමි. ලූක් 22:32 පෙර අවස්ථාවක ඔහු මෙසේ පැවසූ විට, පෙර අවස්ථාවක ඔහු, ඔබ ක්‍රිස්තුස්ය, ජීවමාන දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේය, යනුවෙන් පැවසූ විට, එම අපොස්තුළුවරයාට නැවතත් උන් වහන්සේ මෙසේ පිළිතුරු දුන් සේක: ඔබ පේදුරුය, මේ පර්වතය මත මම මාගේ සභාව ගොඩනඟන්නෙමි, ස්වර්ග රාජ්‍යයේ යතුරු ඔබට දෙන්නෙමි. මතෙව් 16:18 එසේ නම්, උන්වහන්සේගේම අධිකාරි බලයෙන් ක්‍රියා කරමින් රාජ්‍යය ලබා දුන්, සහ උන්වහන්සේ පර්වතය ලෙස හැඳින්වූ, උන් වහන්සේ සභාවේ අත්තිවාරම ලෙස ප්‍රකාශ කළ මිනිසාගේ ඇදහිල්ල ශක්තිමත් කළ නොහැකිද? එසේ නම්, උන්වහන්සේගේ අයැදීමේ ආකාරය, උන්වහන්සේ අණ කළ අවස්ථා සලකා බලන්න. දුක් විඳීමට ආසන්න දිනයේදී උන්වහන්සේ අපට පෙන්වන විට උන්වහන්සේ අයැද සිටින සේක: උන්වහන්සේ දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ යැයි විශ්වාස කරන විට උන්වහන්සේ අණ කරන සේක.

58. එසේ නම්, දෙවියන් වහන්සේගේ බලය අසංවේදී හෝ දුර්වල විය නොහැකි බැවින්, කළ නොහැකි ආකාර දෙකක් කිසිදු පැහැදිලි කිරීමක් ලබා නොදෙන බව අපට පෙනේ. එසේ නම්, ඔබ තුන්වන වර්ගය එනම්, උන් වහන්සේට කිසිවක් කළ නොහැකි බවට [මෙම කාරණය පිළිබඳ විස්තරයක් ලෙස] කාරණය එනම්, නුපුහුණු ආධුනිකයෙකුට තම ස්වාමියාගේ උපදෙස් නොමැතිව කිසිවක් කළ නොහැකි සේම, නැතහොත් වහලෙකුට තම ස්වාමියා නොමැතිව කිසිවක් කළ නොහැකි සේම යන කාරණය ඉදිරිපත් කරන්නෙහිද? යේසුස් ස්වාමින් වහන්ස, ඔබ ඔබවහන්සේම ස්වාමියා සහ ස්වාමින් වහන්සේ ලෙස හඳුන්වමින් බොරුවට කතා කළ සේක්ද, ඔබ ඔබ වහන්සේගේ වචනවලින් ඔබේ ගෝලයන් රැවටූ සේක්ද? ඔබ මට ස්වාමියා සහ ස්වාමින් වහන්සේ යැයි කියන්නෙහිය, ඔබ කියන දේ යහපත්ය. මක්නිසාද මම එසේ වෙමි. යොහන් 13:13 නැත, එහෙත් ඔබ වහන්සේ කිසි විටෙකත් මිනිසුන්, අවම වශයෙන් ඔබ වහන්සේගේ මිතුරන් ලෙස හැඳින්වූ අය රවටා නොතිබුණි. යොහන් 15:14-15

59. එහෙත් අපගේ සතුරන් මැවුම්කරුවානන් වහන්සේගෙන් ශක්‍යතාව නැති අයෙකු ලෙස සලකා ඔබ වහන්සේ වෙන් කළහොත්, එම ශක්‍යතාව ඔබ වහන්සේට, එනම් දිව්‍යමය ප්‍රඥාවට නොමැති බව ඔවුන් තහවුරු කරන්නේ කෙසේදැයි ඔවුන්ට බලන්න ඉඩ දෙන්න; කෙසේ වෙතත්, ඒ සියල්ල සමගින්, ඔබ වහන්සේට පියාණන් වහන්සේ සමග ඇති සාරයේ එකමුතුකම ඔවුන්ට බෙදිය නොහැකිය. ඇත්ත වශයෙන්ම, ශිල්පියා සහ ශක්‍යතාව නැති අය අතර වෙනස පවතින්නේ ස්වභාවයෙන්ම නොව, නොදැනුවත්කම නිසාය. එහෙත් නිර්මාණශීලී බව පියාණන් වහන්සේට ආරෝපණය කළ නොහැකිය, එසේම ඔබ වහන්සේට නොදැනුවත්කම ආරෝපණය කළ නොහැකිය. මන්ද නොදැනුවත්කමේ ප්‍රඥාව යනුවෙන් දෙයක් නැත.

60. එබැවින්, අසංවේදී බව, දුර්වලකම හෝ නොදැනුවත්කම හෝ වහල්භාවය පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ චරිත ලක්ෂණ නොවේ නම්, ස්වභාවයෙන්ම සහ ස්වාධිපත්‍යයෙන් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ සමග එක සමාන වන බවත්, එහි ක්‍රියාකාරිත්වයෙන් උන් වහන්සේගේ බලය පියාණන් වහන්සේ සමග හරස් නොවන බවත්, පියාණන් වහන්සේ කර ඇති සියලු දේ මෙන්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේද එසේම කරන බවත් නොඇදහිලිවන්තයින් මනසේ තබාගත යුතුය. මක්නිසාද යත්, උන් වහන්සේ එකම ස්වභාවයේ එකමුතුවට හවුල් නොවන්නේ නම්, උන් වහන්සේ වැඩ කිරීමේ ක්‍රමයෙන් පහත් නොවේ නම් මිස වෙනත් කෙනෙකු කළ එම කාර්යයම තවත් අයෙකුට ඒ ආකාරයෙන්ම කළ නොහැකිය.

61. පියාණන් වහන්සේ එය කරන බව උන් වහන්සේ දුටුවහොත් මිස පුත්‍රයාණන් වහන්සේට කළ නොහැකි දේ කුමක්ද යන්න මම තවමත් විමසමි. මම අඥානයාගේ තත්වය ගෙන, පහළ ලෝකයේ දේවල්වලින් ලබාගත් නිදසුන් කිහිපයක් ඉදිරිපත් කරමි. මම අඥානයෙක් වී සිටිමි; එසේ කිරිමට ඔබ මට බල කර ඇත. 2 කොරින්ති 12:11 ඇත්ත වශයෙන්ම, ඇදහිල්ල මත පදනම් වූ දේවභක්තික උපදෙස් වෙනුවට ආරවුල් ඇති කරන දෙවියන් වහන්සේගේ මහිමය ගැන තර්ක කිරීමට වඩා අඥාන දෙයක් තවත් තිබේද? එහෙත් තර්කවලට තර්කවලින්ම පිළිතුරු දෙනු ලැබේවා; වචනවලින් ඒවාට පිළිතුරු දෙනු ලැබේවා, එහෙත් අපට ප්‍රේමය වූ කලි, දෙවියන් වහන්සේ තුළ ඇති ප්‍රේමයයි, පිරිසිදු හදවතකින්, යහපත් හෘදයසාක්ෂියකින් සහ අව්‍යාජ ඇදහිල්ලකින් පැන නගින ප්‍රේමයයි. ඒ නිසා, මෙතරම් හිස් තර්කයක් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සඳහා හාස්‍යජනක දෙයක් පවා ගෙන ඒමට මම පසුබට නොවෙමි.

62. එසේ නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ දකින්නේ කෙසේද? අශ්වයෙකු සිතුවමක් දකින අතර, එය ස්වාභාවිකවම ඌට අනුකරණය කළ නොහැකිය. පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ දකින්නේ එලෙස නොවේය. දරුවෙකු වැඩිහිටි මිනිසෙකුගේ කාර්යය දකින නමුත් ඔහුට එය ප්‍රතිනිර්මාණය කළ නොහැකිය; නැවතත්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ දකින්නේ එලෙස නොවේ. නිසැකවම එසේ නොවේය.

63. එසේ නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේට පියාණන් වහන්සේ සමග ඇති එකම ස්වභාවයේ පොදු සැඟවුණු බෙදාගත් බලයක් නිසා, නොපෙනෙන ආකාරයෙන් දැකීමට සහ ක්‍රියා කිරීමට හැකි නම් සහ උන්වහන්සේගේ දේවත්වයේ පූර්ණත්වය තුළින් උන්වහන්සේගේ කැමැත්තෙහි සෑම නියෝගයක්ම ක්‍රියාත්මක කිරීමට හැකි නම්, අපට ඉතිරිව ඇත්තේ බලයේ නොබෙදිය හැකි එකමුතුව නිසා, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ කරන දේ දුටු දේ හැරුණුකොට අන් කිසිවක් නොකරන බව විශ්වාස කිරීම පමණි. මන්ද, උන් වහන්සේගේ අසමසම ප්‍රේමය නිසා පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තමා විසින්ම කිසිවක් නොකරන බැවිනි. මන්ද උන් වහන්සේ තම පියාණන් වහන්සේගේ කැමැත්තට පටහැනි කිසිවකට කැමති නැත. ඇත්ත වශයෙන්ම, මෙය දුර්වලකමේ නොව එකමුතුකමේ සාක්ෂියකි.

6 වන පරිච්ඡේදය.

සිව්වන ආකාරයේ නොහැකියාව (§49) මෙහිදී සලකා බලනු ලැබේ. පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ අනුමත නොකරන කිසිවක් නොකරන බවත්, ඔවුන් අතර කැමැත්ත සහ බලය පිළිබඳ පරිපූර්ණ එකමුතුවක් ඇති බවත් පෙන්වා දී ඇත.

64. එපමණක් නොව, දැන් අපගේ සිව්වන පූර්ව නිගමනය සලකා බැලීමේදී පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ස්වයං-තහවුරු කිරීමක් නොවන සේක. මන්ද උන් වහන්සේ, දිව්‍යමය සහකාර සේවකයා වන බැවින් උන් වහන්සේගේ පියාණන් වහන්සේගේ කැමැත්තට එකඟ නොවන කිසිවක් කර නැත. තවද, පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සෑදූ දේවල් දැක ඒවා ඉතා යහපත් බව ප්‍රකාශ කර ඇත; මක්නිසාද එය උත්පත්ති පොතේ ලියා ඇත: දෙවියන් වහන්සේ ආලෝකය වේවායි වදාළ සේක: එවිට ආලෝකය විය. දෙවියන් වහන්සේ ආලෝකය යහපත් බව දුටු සේක. උත්පත්ති 1:3-4

65. දැන්, ඒ අවස්ථාවේදී පියාණන් වහන්සේ පැවසුවේ, මා විසින්ම සෑදූ ආලෝකය මෙන් ආලෝකය ඇති වේවා, කියාද නැතහොත් ආලෝකය – තවමත් නොපවතින ආලෝකය ඇති වේවා කියාද? එසේ නැතහොත් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ සෑදූ ආලෝකය කුමනාකාර එකක්දැයි ඇසූ සේක්ද? නැත, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ආලෝකය ඇති කළේ, උන් වහන්සේගේම කැමැත්තට අනුවය, එමෙන්ම මේ තාක් දුරට පියාණන් වහන්සේගේ යහපත් සතුටට අනුවය. ඒ ආලෝකය උන් වහන්සේ අනුමත කළ සේක. එම ස්ථානයේ කතා කරන්නේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ අළුත්, මුල් නිර්මාණයක් ගැනය.

66. නැවතත්, නැවතත්, ශුද්ධ ලියවිලි පිළිබඳ ඒරියානු අර්ථකථනවලට අනුව, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ දුටු දේ සෑදූ බව පුත්‍රයාණන් වහන්සේට නින්දාවක් ලෙස සලකනු ලැබුවද, ශුද්ධලියවිලිවල උන් වහන්සේ කලින් නොදුටු දේ සෑදූ බවත්, තවමත් නොපවතින දේවල් ඇති කළ බවත් නිරූපණය කරන්නේ නම්, එසේ නම්, සෑදීමට නියමිත දේවල් පුරෝකථනය කිරීමට උන් වහන්සේට නොහැකි වූවාක් මෙන්, ඒවා දැකීමෙන් පසු ප්‍රශංසා කළ පියාණන් වහන්සේ ගැන ඔවුන්ට කුමක් කිව හැකිද?

67. එබැවින්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගේ කාර්යය දකින්නේ පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ කාර්යය දකින ආකාරයටමය. එසේම පියාණන් වහන්සේ එම කාර්යයට ප්‍රශංසා කරන්නේ කෙනෙකු තවත් කෙනෙකුගේ ක්‍රියාවන්ට ප්‍රශංසා කරන ආකාරයට නොව, එය තමාගේම දෙයක් ලෙස හඳුනාගනිමිනි. මන්ද පියාණන් වහන්සේ කළ ඕනෑම දෙයක්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේද ඒ ආකාරයෙන්ම කරන සේක. [ඒ අනුව, මෙලෙස ලියා ඇත්තේ] එකම කාර්යය පියාණන් වහන්සේගේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ කාර්යය බව ඔබට තේරුම් ගත හැකි වන පිණිසය. මේ අනුව, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ විසින් අනුමත කරන ලද, පියාණන් වහන්සේ විසින් ප්‍රශංසා කරන ලද, පියාණන් වහන්සේ විසින් කැමැත්තෙන් කරන ලද දේ හැරුණුකොට අන් කිසිවක් නොකරන සේක. මන්ද උන් වහන්සේගේ මුළු පැවැත්මම පියාණන් වහන්සේ කෙරෙන් වන බැවිනි; එසේම උන් වහන්සේ බොහෝ වැරදි සිදු කරන, බොහෝ විට එහි මැවුම්කරුවාණන් වහන්සේගේ කැමැත්තට අපහාස කරන, තෘෂ්ණාවෙන් පසු වන සහ පාපයට වැටෙන මවන ලද සත්තාව මෙන් නොවන සේක. එසේ නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේට ප්‍රසන්න දේ හැරුණුකොට අන් කිසිවක් නොකරන සේක. මන්ද උන් වහන්සේලා වෙත ඇත්තේ එක් කැමැත්තකි, එක් අරමුණකි. එසේම එක් සැබෑ ප්‍රේමයකි, ක්‍රියාවේ එක් බලපෑමකි.

68. තවද, පුත්‍රයාණන් වහන්සේට පියාණන් වහන්සේ කරන දේ දුටු දේ හැරුණුකොට, තමා විසින්ම කිසිවක් කළ නොහැකි බව, එය ප්‍රේමයෙන් පැමිණෙන කාරණයක් බව ඔබට ඔප්පු කිරීම උදෙසා අපොස්තුළු තුමා එම වචනවලට මෙසේ එකතු කර ඇත, පියාණන් වහන්සේ කළ ඕනෑම දෙයක්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේද ඒ ආකාරයෙන්ම කරන සේක. එයට හේතුව පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේට ප්‍රේම කරන නිසාය. එම නිසා පුත්‍රයාණන් වහන්සේට කිරීමට ඇති නොහැකියාව, ශුද්ධලියවිල්ල සාක්ෂි දරන්නේ, වෙන්වීමක් හෝ එකඟ නොවීමක් ඇති නොවන ප්‍රේමයේ එකමුතුකමටය.

69. නමුත් ආදරය කරන පුද්ගලයින් වෙන් කළ නොහැකි බව ඔවුන් බෙදා ගන්නා ස්වභාවය [අනන්‍යතාවය] මත රඳා පවතී නම්, එය සත්‍යයකි, එවිට ඔවුන් නිසැකවම වෙන් කළ නොහැකිය. පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ කාර්යය පියාණන් වහන්සේගේ කැමැත්තට කිසි විටෙකත් පටහැනි විය නොහැකිය, මන්ද පුත්‍රයාණන් වහන්සේ කරන ඕනෑම දෙයක් පියාණන් වහන්සේද කරන අතර, පියාණන් පියාණන් වහන්සේ කරන ඕනෑම දෙයක් පුත්‍රයාණන් වහන්සේද කරන අතර, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ කතා කරන විට පියාණන් වන්සේද කථා කරන සේක. ශුද්ධ ලියවිල්ලේ ලියා ඇති පරිදි; මා නුඹලාට කියන වචන මමම උපදවා කථා නොකරමි; නුමුත් පියාණන්වහන්සේ මා තුළෙහි වසමින් ස්වකීය ක්‍රියා කරන සේක. යොහන් 14:10 මක්නිසාද පියාණන් වහන්සේ තමන් වහන්සේගේ බලය සහ ප්‍රඥාව ක්‍රියාත්මක කිරීමෙන් හැරුණුකොට කිසිවක් නියම කළේ නැත, මන්ද උන් වහන්සේ සියල්ල ප්‍රඥාවන්තව සෑදූ බැවිනි. ලියා ඇති පරිදි ය මෙසේය: ඔබ ඒවා සියල්ල ප්‍රඥාවෙන් මැවූ සේක; එසේම, දෙවියන් වහන්සේගේ වාක්‍යාණෝ පියාණන් වහන්සේගේ සහභාගීත්වයෙන් තොරව කිසිවක් නොකළ සේක.

70. පියාණන් වහන්සේ නොමැතිව උන් වහන්සේ ක්‍රියා නොකරන සේක; උන් වහන්සේගේ පියාණන් වහන්සේගේ කැමැත්ත නොමැතිව උන් වහන්සේ එම අති ශුද්ධ දුක් විඳීම උදෙසා, මුළු ලෝකයේම ගැලවීම සඳහා මරා දමන ලද වින්දිතයා ලෙස තමන් වහන්සේම පූජා වූයේ නැත. උන්වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගේ කැමැත්තට එකඟ නොවී මළවුන් කෙරෙන් නැවත ජීවනයට නැඟිටෙව්වේ නැත. නිදසුනක් වශයෙන්, ලාසරුස් ජීවනයට නැඟිටුවීමට උන් වහන්සේ සූදානම් වූ විට, උන්වහන්සේ තම දෑස් ඔසවා මෙසේ පැවසූ සේක: පියාණෙනි, ඔබ මාගේ වචන ඇසූ නිසා ඔබට ස්තුති කරමි. ඔබ නිතරම මාගේ වචන අසන බව දැනගෙන සිටියෙමි. නුමුත් මා එසේ කීවේ ඔබ විසින් මා එවූ බව අවට සිටින්නාවූ සමූහයා විශ්වාසකරන පිණිස ඔවුන් නිසායයි කීසේක. යොහන් 11:41-42 එසේ කළේ, මාංසයෙන් උන් වහන්සේගේ උපකල්පනය කරන ලද මිනිස් චරිතයට එකඟව කතා කළත්, උන්වහන්සේ තවමත් කැමැත්තෙන් හා ක්‍රියාකාරිත්වයෙන් පියාණන් වහන්සේ සමග උන් වහන්සේගේ ඒකත්වය ප්‍රකාශ කළ හැකි වන පිණිසය. පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ කැමති සියල්ල අසන අතර සියල්ල දකින සේක. එබැවින් පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ ක්‍රියාවන් දකින සේක. උන් වහන්සේගේ කැමැත්තේ ප්‍රකාශ අසන සේක. මන්ද පුත්‍රයාණන් වහන්සේ කිසිදු ඉල්ලීමක් නොකළ අතර, උන් වහන්සේට සවන් දී ඇති බව පැවසූ සේක.

71. නැවතත්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ කැමැත්ත තීරණය කරන ඕනෑම දෙයක් පියාණන් වහන්සේට ඇසෙන්නේ නැතැයි අපට සිතිය නොහැකිය; තවද, සේවකයෙකු ලෙස නොව, අනාගතවක්තෘවරයෙකු ලෙස නොව, පුත්‍රයෙකු ලෙස, පියාණන් වහන්සේ සැමවිටම උන් වහන්සේට සවන් දෙන බව පෙන්වීමට, උන් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක: ඔබ නිතරම මාගේ වචන අසන බව දැනගෙන සිටියෙමි. නුමුත් මා එසේ කීවේ ඔබ විසින් මා එවූ බව අවට සිටින්නාවූ සමූහයා විශ්වාසකරන පිණිසය.

72. එබැවින්, පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ විසින් එකම කාර්යයක් සිදු කරන බව අපට ඇසෙන විට, පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ එකම පුද්ගලයෙකු බව අප නොසිතිය යුතු බැවින්, උන්වහන්සේ ස්තුති කරන්නේ අප උදෙසාය. එපමණක් නොව, උන්වහන්සේගේ ස්තුති දීම බලය නොමැති කෙනෙකුගේ ක්‍රියාවක් නොවන බවත්, දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ලෙස, උන්වහන්සේ සැමවිටම දිව්‍යමය බලය තමන් සතු බව අපට පෙන්වීමට, උන්වහන්සේ මෙසේ කියා: ලාසරුස් පිටතට එන්නැයි මහත් ශබ්දයකින් කීසේක. මෙයින්, ඇත්ත වශයෙන්ම, අපට ඇසෙන්නේ යාච්ඤාවේ හඬක් නොව, අණ කිරීමේ හඬකි.

7 වන පරිච්ඡේදය.

තහවුරු කිරීමට අදහස් කරන මූලධර්මය, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගේ වචනය – වචනය, අප එම පදය තේරුම් ගන්නා අර්ථයෙන් නොව, ජීවමාන හා ක්‍රියාකාරී වචනයක් යන සත්‍යයෙන් සනාථ වේ. මෙය එසේ වන බැවින්, උන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගේ කැමැත්ත, බලය සහ එකම සාරය ඇති බව අපට ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකිය.

73. කෙසේ වෙතත්, අප කලින් කතා කරමින් සිටි කාරණය නැවත සාකච්ඡා කරමින් අප ඉදිරියේ තබා ඇති කාර්යය අවසන් කිරීම කළ යුතුය. පුත්‍රයාණන් වහන්සේ, වාක්‍යාණන් වහන්සේ ලෙස, තමන් වහන්සේගේ පියාණන් වහන්සේගේ කැමැත්ත ඉටු කරන සේක. දැන්, වචනයක් වූ කලි, අප තේරුම් ගන්නා ආකාරයට හා භාවිත කරන පරිදි, යම් ප්‍රකාශයකි. කෙසේ වෙතත්, අපගේ මනසෙහි සිතුවිල්ලට වෙනස් නොවන අක්ෂර සහ ශබ්ද ඇත, එසේම අප අවබෝධ කරගන්නා සහ අභ්‍යන්තරව බලපාන දේ, අපි කතා කරන වචනයේ සාක්ෂියෙන් සංකේතවත් කරමු. එය, එය (අප වෙනුවෙන්) ක්‍රියා කරයි. එහෙත් අප කතා කරන වචනවලට සෘජු වටිනාකමක් ඇත්තේ නැත, එසේ වටිනාකමක් ඇත්තේ දෙවියන් වහන්සේගේ වචනයට පමණි, ඔවුන් එය හඳුන්වන පරිදි, එය ප්‍රකාශයක් හෝ අභ්‍යන්තර සංකල්පයක් නොවේය, එහෙත් එය ඵලදායී ලෙස ක්‍රියා කරන්නේය, ජීවමානය, එසේම එයට සුව කිරීමේ බලය ඇත.

74. වාක්‍යාණන් වහන්සේගේ ස්වභාවය කුමක්දැයි ඔබ දන්නවාද – ශුද්ධලියවිල්ලට සවන් දෙන්න. මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය ජීවමානය, බලවත්ය, කොයිම දෙමුහත් කඩුවකටවත් වඩා තියුණුය, ප්‍රාණය හා ආත්මයද සන්ධි හා ඇටමිදුළුද වෙන්කරන තරමට කාවදින්නේය, සිතේ සිතිවිලිද අදහස්ද විමසන්නේය. හෙබ්‍රෙව් 4:12

75. එසේ නම්, ඔබට දෙවියන් වහන්සේගේ වචනය ඇසෙනවාද, ඔබ උන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගේ කැමැත්තෙන් හා බලයෙන් වෙන් කරනවාද? ඔබ උන් වහන්සේ ජීවමාන වචනය, සුව කිරීමේ වචනය ලෙස හඳුන්වනු ලබන බව අසන්නෙහිය – එසේ නම්, අපගේ මුඛයේ වචනය සමග උන් වහන්සේ සංසන්දනය කිරීමට උත්සාහ නොකරන්න; මක්නිසාද යත්, අප පවසන වචනය, දැකීමට ඇස් හෝ ඇසීමට කන් නොමැති වුවද, තවදුරටත් කථා කරයි නම්, එය කථා කරන දේ පිළිබඳ දැනුම තවදුරටත් මිනිසාගේ ස්වභාවයේ සැඟවුණු අබිරහස් මගින් ක්‍රියාත්මක වේ නම්, දෙවියන් වහන්සේගේ වචනයේ දේවත්වය සමග යම් ආකාරයක ශාරීරික දර්ශනයක් සහ ශ්‍රවණයක් යා යුතු යැයි බලාපොරොත්තු වන සහ පියාණන් වහන්සේ කරන දේ උන් වහන්සේ දැක ඇති දේ හැරුණුකොට, පුත්‍රයාණන් වහන්සේට තමා විසින්ම කිසිවක් කළ නොහැකි යැයි සිතන, එහෙත් (අප පවසා ඇති පරිදි) පියාණන් වහන්සේ, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සහ ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ තුළ එකම කැමැත්ත ඇත්තේය, කිරීමට සහ නොකිරීමට සහ එකම බලය ඇත්තේය, එයට හේතුව නම් එකම සාරයේ එකමුතුකම ඇති නිසාය.

76. එහෙත් මිනිසුන් සාමාන්‍යයෙන් ඔවුන්ගේ සිතුවිලි සහ හැඟීම් සම්බන්ධයෙන් වෙනස් වුවද, ඔවුන් තවදුරටත් එකම යෝජනාවක අර්ථය සම්බන්ධයෙන් එකඟ වන්නේ නම්, දේවත්වයේ සාරය තුළ මිනිස් ප්‍රේමයෙන් අනුකරණය කරන දෙයක් ඇති බව දුටු විට, පියාණන් වහන්සේ සහ දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සම්බන්ධයෙන් අප කුමක් සිතිය යුතුද?

77. කෙසේ වෙතත්, අපගේ විරුද්ධවාදීන්ට අවශ්‍ය පරිදි – පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තම පියාණන් වහන්සේ කරන දේ උන් වහන්සේ දුටු දේවල රටාව අනුකරණය කරන බව අපි සිතමු. එහෙත් මෙයින් පවා අදහස් කරන්නේ උන් වහන්සේ එකම සාරය ඇති බවට වන කාරණය අප ප්‍රකාශ කළ යුතුය. මන්ද ඔහු එකම ස්වභාවයකින් අනෙකා සමග එක් නොවන්නේ නම්, කිසිවෙකුට තවත් කෙනෙකුගේ ක්‍රියාකාරිත්වය සම්පූර්ණයෙන්ම අනුකරණය කළ නොහැකිය.

8 වන පරිච්ඡේදය.

පුත්‍රයාණන් වහන්සේට පුත්‍රයෙකු බිහි කළ නොහැකි බැවින් උන් වහන්සේට පියාණන් වහන්සේට සමාන විය නොහැකි බවට ඇති මිථ්‍යාදෘෂ්ටික විරෝධය එහි කතුවරුන්ට විරුද්ධව හරවනු ලැබ ඇත. මිනිස් ස්වභාවය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, පුද්ගලයෙකු දරුවන් බිහි කළත් නැතත්, ඔහුගේ බලය සමග එහි කිසිදු සම්බන්ධයක් නොමැති බව පෙන්වා දී ඇත. සියල්ලටම වඩා මෙය සත්‍ය විය යුතුය, එසේ නොමැති නම්, පියාණන් වහන්සේම බලයෙන් තොර බව ප්‍රකාශ කළ යුතුය. එතැන් සිට අපට දිව්‍යමය දේවල් මිනිසා විසින් විනිශ්චය කිරීමට අයිතියක් නොමැති බවත්, ශුද්ධලියවිල්ලේ අධිකාරිය මත අපගේ ස්ථාවරය ගත යුතු බවත්, එසේ නොමැති නම් අප පියාණන් වහන්සේට හෝ පුත්‍රයාණන් වහන්සේට ඇති සියලුම බලය ප්‍රතික්ෂේප කළ යුතු බවත් එයින් කියැවේ.

78. මහරජාතුමනි, පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ එක හා සමාන නොවන බව පෙන්වීම සඳහා, පියාණන් වහන්සේ උන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ බිහි කළ නිසා සර්වබලධාරී වන බවත්, එසේ වූවත්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ, උන් වහන්සේට උපත ලබා දීමට නොහැකි වූ නිසා සර්වබලධාරී නොවන බවත් පවසමින්, ඇතැම් පුද්ගලයින් මතු කරන අඥාන විරෝධයක් තිබේ.

79. එහෙත් ඔවුන්ගේ දේව අපහාසය කෙතරම් අශිෂ්ටද, ඔවුන්ගේ දාර්ශනිකයන්ගේ තර්කනය ව්‍යාකූලද යන්න බලන්න. මක්නිසාද යත්, මෙම ප්‍රශ්නය පිළිබඳ සාකච්ඡාවේ ප්‍රතිඵලය විය යුත්තේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ සමග සම-සදාකාලික බව ඔවුන්ගේම මුවින් විවෘතව ප්‍රකාශ කිරීම හෝ, පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ පැවැත්මට ආරම්භයක් තිබූ බව ඔවුන් ප්‍රකාශ කරන්නේ නම්, එමඟින් ඔවුන් අනිවාර්යයෙන්ම පියාණන් වහන්සේගේ බලයට ආරම්භයක් පැවරීමයි. එබැවින්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සර්වබලධාරී බව ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කරන විට, පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ උපකාරයෙන් සර්වබලධාරී වීමට පටන් ගත් බව ඔවුන් ප්‍රකාශ කිරීමට යන මාර්ගයේ ඇත. එය අධර්මිෂ්ඨය.

80. මක්නිසාද යත්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ බිහි කිරීමෙන් පියාණන් වහන්සේ සර්වබලධාරී බව ඇති වේ නම්, නිසැකවම, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ සමග සම-සදාකාලිකය, මන්ද පියාණන් වහන්සේ සදාකාලිකව සර්වබලධාරී නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේද සදාකාලිකය, එසේ නැතහොත්, සදාකාලික පුත්‍රයාණන් වහන්සේ කෙනෙකු නොමැති කාලයක් තිබුණේ නම්, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සර්වබලධාරී පියාණන් වහන්සේ කෙනෙකු නොමැති කාලයක්ද තිබුණි. මක්නිසාද යත්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සිටීමට පටන් ගත් කාලයක් තිබූ බව ඔවුන් තේරුම් ගත් විට, පියාණන් වහන්සේගේ බලයද සදාකාලිකව නොතිබූ බවත්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ පරම්පරාවේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඇති වූ බවත් පැවසීමේ [දෝෂයට] ඔවුහු නැවතත් යති. එම නිසා, දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේට අගෞරව කිරීමට ඔවුන් දරන උත්සාහයේදී, ඔවුන් ඇත්ත වශයෙන්ම උන්වහන්සේගේ ගෞරවය බෙහෙවින් වැඩි කරන අතර, සියලු සැබෑ විශ්වාසයන්ට පටහැනිව, උන්වහන්සේගේ පියාණන් වහන්සේගේ බලයේ මූලාරම්භය උන්වහන්සේ බවට පත් කරන බව පෙනේ. පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පවසන්නේ, පියාණන් වහන්සේ සතු සියල්ල මාගේය, යොහන් 16:15 යනුවෙනි. එනම්, උන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේට දී ඇති දේවල් නොව, පියාණන් වහන්සේ විසින් ජනිත කරන ලද පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ලෙස නීත්‍යනුකූලව හිමිකම් පෑමෙන්, උන්වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගෙන් ලබාගත් දේවල්ය.

81. එබැවින් අපි පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සදාකාලික බලය බව ප්‍රකාශ කරමු; රෝම 1:20 එසේ නම්, උන් වහන්සේගේ බලය සහ දේවත්වය සදාකාලික නම්, නියත වශයෙන්ම උන් වහන්සේගේ ස්වාධිපත්‍යයද සදාකාලිකය. එසේ නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේට අගෞරව කරන තැනැත්තා පියාණන් වහන්සේට අගෞරව කරන අතර, ඔහු යුතුකමට හා ප්‍රේමයට එරෙහිව සතුරෙකු සහ වරදකරුවෙකු වන්නේය. පියාණන් වහන්සේ ඉතා ප්‍රසන්න වන පුත්‍රයාණන් වහන්සේට අපි ගෞරව කරමු, මක්නිසාද යත්, උන් වහන්සේම ප්‍රසන්න වන පුත්‍රයාණන් වහන්සේට ප්‍රශංසාව ලබා දීම පියාණන් වහන්සේගේ සතුටයි.

82. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන් ස්ථාපිත කිරීමට උත්සාහ කරන නිගමනයට අපි පිළිතුරු දෙමු; එහෙත් අප පෞද්ගලික ඉල්ලීමක් පසුපස හඹා යමින්, අප ඉදිරියේ ඇති ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දීමේ දුෂ්කරතාවයෙන් මිදීමට උත්සාහ කර ඇති බව පෙනේ. පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයෙකු බිහි කර ඇති බවත්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ එසේ කර නැති බවත් ඔවුහු පවසති. උන් වහන්සේලා සමාන නොවන බවට මෙය සාක්ෂියක්ද? උත්පාදනය කිරීම පියෙකු ලෙස පියාණන් වහන්සේගේ ස්වාභාවික කාර්යය වන අතර උන් වහන්සේගේ ස්වාධිපත්‍ය බලයේ අවශ්‍ය ප්‍රතිඵලයක් නොවේය. තවද, යුතුකම් ඉටු කිරීම පුද්ගලයන් එකිනෙකා සමග සමානාත්මතාවයක් මත ක්‍රියාත්මක වන අතර එයින් ඔවුන් වෙන් නොකරනු ලැබේ. නැවතත්, දුර්වල මිනිසුන් වන අප අතර යහපත් දේ පිළිබඳ අපගේම අත්දැකීම අපට උගන්වන්නේ දුර්වල පිරිමින්ට පුතුන් සිටින අතර ශක්තිමත් පිරිමින්ට පුතුන් නොමැති බවයි; වහලුන්ට දරුවන් සිටින අතර, ඔවුන්ගේ ස්වාමිවරුන්ට දරුවන් නොමැති බවත්; දුප්පත් මිනිසුන්ට දරුවන් සිටින බවත්, ධනවත් මිනිසුන් දරුවන්ගේ ආශීර්වාදය නොමැතිව සිටින බවත්ය.

83. එහෙත් අපගේ විරුද්ධවාදීන් පවසන්නේ මෙයද දුර්වලකමේ ප්‍රතිඵලයක් විය හැකි බවයි, මන්ද පිරිමින්ට දරුවන් බිහි කිරීමට ආශාවක් තිබිය හැකි නමුත් එසේ කිරීමට නොහැකි වන බැවිනි; එසේ නම්, දිව්‍යමය කාරණා විනිශ්චය කර මිනිස් කාරණා මගින් තීරණය නොකළ යුතු වුවද, දෙවියන් වහන්සේ සම්බන්ධයෙන් මෙන්, මිනිසුන් සම්බන්ධයෙන්ද, කෙනෙකුට දරුවන් සිටීද නැද්ද යන්න රඳා පවතින්නේ කෙනෙකුගේ අධිකාරී බලය මත නොව, පියෙකුගේ පෞද්ගලික ගුණාංග මත බවත්, උපත ලැබීම අපගේ කැමැත්තේ බලයේ නොව, අපගේ ශරීරයේ ගුණාංග මත රඳා පවතින බවත් ඔවුන් තේරුම් ගත යුතුය. මක්නිසාද යත් එය ස්වෛරී අධිකාරිය පිළිබඳ කාරණයක් නම්, වඩාත් බලවත් රජුට වැඩි පුතුන් සංඛ්‍යාවක් සිටිනු ඇත. එසේ නම්, පුතුන් සිටීම හෝ දරුවන් නොමැති වීම, ස්වෛරී අධිකාරියට අවශ්‍ය සම්බන්ධතාවක් සහිත කාරණයක් නොවේය. එසේ නම්, එය ස්වභාවධර්මය සමග සම්බන්ධ වේද?

84. [මගේ ඒරියානු විරුද්ධවාදීන්] වන ඔබ විරුද්ධ වන දේ ස්වාභාවික දුර්වලතාවයක් ලෙස සලකන්නේ නම් සහ මිනිස් වර්ගයාගේ ස්වභාවයෙන් ලබාගත් නිදසුන් මත විශ්වාසය තබන්නේ නම්, පියාණන් වහන්සේගේ ස්වභාවය පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ ස්වභාවයට සමාන බව මතක තබා ගන්න. එබැවින් ඔබ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සැබෑ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ බව ප්‍රකාශ කරන අතර, එකම ස්වභාවයේ ඔවුන්ගේ එකමුතුකම නිසා පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ පුද්ගලයා තුළ පියාණන් වහන්සේට අගෞරව කරන්නෙහිය (මක්නිසාද පියාණන් වහන්සේ ස්වභාවයෙන්ම දෙවියන් වහන්සේ වන බැවින්, සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේද එසේම වන බැවිනි; බොහෝ දෙවිවරුන් ස්වභාවයෙන්ම එසේ නොවන නමුත් ඔවුන් එසේ හඳුන්වනු ලබන බවත් අපොස්තුළු තුමා පවසයි); නැතහොත්, ඔබ උන් වහන්සේ සැබෑ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ බව ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, එනම්, එකම ස්වභාවයක් ඇතිව සිටියද, උන් වහන්සේ උපත ලබා නැති බව පවසන්නෙහි නම්, එසේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ උපත ලබා නොමැති නම්, පියාණන් වහන්සේ උන් වහන්සේට උපත ලබා දී නැත.

85. එබැවින්, ඔබේ ඒත්තු ගැන්වීමේ කාරණය මත අප එළඹෙන නිගමනය නම්, දෙවියන් වහන්සේ වන පියාණන් වහන්සේ සර්වබලධාරී නොවන බවයි, මන්ද උන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ බිහි නොකළේ නම්, එහෙත් උන් වහන්සේ මවා නිර්මාණය කළේ නම්, උන් වහන්සේට උපත ලබා දිය නොහැකි බැවිනි. එහෙත් ඔබ විශ්වාස කරන පරිදි, පියාණන් වහන්සේ සර්වබලධාරී බැවින්, සහ උන් වහන්සේ පැවැත්මේ එකම කතුවරයා වන තාක් දුරට උන් වහන්සේ සර්වබලධාරී වන බැවින්, නිසැකවම උන් වහන්සේ තම පුත්‍රයාණන් වහන්සේ බිහි කර ඇති අතර පුත්‍රයාණන් වහන්සේ මවා නිර්මාණය කර නැත. කෙසේ වෙතත්, අප ඔබේ වචනයට කලින් උන් වහන්සේගේ වචනය විශ්වාස කළ යුතුය. උන් වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: මම උපත ලබා දී ඇත්තෙමි, එය එක් වරකට වඩා, උන් වහන්සේ උත්පාදනය කර ඇති බව උන් වහන්සේටම සාක්ෂි දරමින් දක්වා ඇත.

86. එබැවින්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තුළ උන්වහන්සේ උපත ලබා නොමැති බව, ස්වභාවයේ හෝ අධිකාරියේ දුර්වලතාවයක් පිළිබඳ ඇඟවීමක් නොවේය. මන්ද අප දැනටමත් බොහෝ වාරයක් පවසා ඇති පරිදි, උත්පාදනය කිරීම අධිකාරියේ උත්තරීතරභාවය සමග කිසිදු සම්බන්ධයක් නැත, එහෙත් එය ස්වභාවයක් තුළ ඇති පෞද්ගලික දේපළකට අයත් වේ. මක්නිසාද යත්, පියාණන් වහන්සේගේ සර්වබලධාරිත්වය තීරණය වූයේ උන් වහන්සේට පුතෙකු සිටින බව අනුව නම්, උන් වහන්සේ තවත් පුතුන් බිහි කළේ නම් උන් වහන්සේ වඩාත් සර්වබලධාරී වීමට ඉඩ තිබුණි.

87. එවිට එක් අයෙකු උත්පාදනය කිරීමේදී උන් වහන්සේගේ බලය අවසන් වී තිබේද? නැත, එහෙත් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට පුත්‍රයන් සිටින බවත්, උන් වහන්සේ ඔවුන් දිනපතා බිහි කරන බවත් මම පෙන්වන්නම්, එහෙත් ඒ ආකාරයේ පරම්පරාවක් හෝ ඒ වෙනුවට පුනර්ජනනයක් සමගය. එය ස්වභාවධර්මයට වඩා පෞද්ගලික අධිකාරියට සම්බන්ධ වේ; මක්නිසාද යත් දරුකමට හදා ගැනීම යනු අධිකාරිය ක්‍රියාත්මක කිරීම සහ ප්‍රදානය කිරීම වන අතර, පරම්පරාව යනු ශුද්ධලියවිල්ලම අපට උගන්වා ඇති පරිදි, පෞද්ගලික දේපළක ප්‍රකාශනයකි: මක්නිසාද යත්, උන් වහන්සේ මේ ලෝකයේ සිටි බවත්, ලෝකය උන් වහන්සේ විසින් සාදන ලද බවත්, ලෝකයා උන් වහන්සේව දැන සිටියේ නැති බවත් යොහන් පවසයි. උන් වහන්සේ තමාගේම අය වෙත පැමිණි සේක. එහෙත් උන් වහන්සේගේම අය උන් වහන්සේ පිළිගත්තේ නැත. එහෙත් උන් වහන්සේ පිළිගත් බොහෝ දෙනෙකුට, උන් වහන්සේගේ නාමය විශ්වාස කරන අයට, දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයන් වීමට උන් වහන්සේ බලය ලබා දුන් සේක.

88. එබැවින්, අපි පවසන්නේ උන්වහන්සේ අප දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයන් බවට පත් කර ඇත්තේ උන්වහන්සේගේ අධිකාරියේ ක්‍රියාකාරිත්වය සහ එය ක්‍රියාත්මක කිරීම අනුව බවයි, එහෙත් දෙවියන් වහන්සේගේ වාග් ප්‍රකාශන මගින් උන්වහන්සේගේ පරම්පරාව පෞද්ගලික ගුණාංගයට අදාළ බව දක්වයි, මන්ද දෙවියන් වහන්සේගේ ප්‍රඥාව මෙසේ කියන සේක: මම මහෝත්තමයාණන් වහන්සේගේ මුඛයෙන් නික්මුණෙමි, සිරාක් 24:5 එනම් බලහත්කාරයෙන් නොව, නිදහස්වය. අධිකාරියේ බැඳීම යටතේ නොව, සැඟවුණු උපතක උපත ලැබූ ලෙසය, ඒ උත්තරීතර ස්වාධිපත්‍යයේ සහ අධිකාරියේ අයිතියේ පෞද්ගලික බලතල අනුවය. නැවතත්, ස්වාමින් වන යේසුස් වහන්සේ වන එම ප්‍රඥාව ගැන, පියාණන් වහන්සේ තවත් තැනක මෙසේ පවසන සේක: උදෑසන පහන් තාරකාවට පෙර මම ඔබ බිහි කළෙමි.

89. දැන් උන් වහන්සේ මෙය පැවසුවේ, අපට ශාරීරික ගර්භාෂයක් ගැන සිතීමට සැලැස්වීමට නොව, සැබෑ පරම්පරාව උන් වහන්සේගේ නිසි ක්‍රියාකාරකම බව පෙන්වීම පිණිසය. මක්නිසාද යත්, අප මෙම වචන ශරීරයකින් උපත ලැබීමක් ලෙස අර්ථකථනය කරන්නේ නම්, එවිට (අප අදහස් කරන්නේ) සර්වබලධාරී පියාණන් වහන්සේ පිළිසිඳගෙන දරු ප්‍රසූතියේදී උපත ලබා දුන් බවයි. එහෙත් මෙම දුර්වල ශාරීරික රාමුව දෙවියන් වහන්සේගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වයේ මිනුම බවට පත් කිරීම අපෙන් බොහෝ දුරස් වේවා. ගර්භාෂය යන වචනය සැඟවුණු අබිරහස නියෝජනය කරයි, එය පියාණන් වහන්සේගේ පැවැත්මේ අභ්‍යන්තර ශුද්ධභූමියයි, එයට දේවදූතයන්ට හෝ අග්‍ර දේවදූතයන්ට හෝ බලයන්ට හෝ ආධිපත්‍යයන්ට හෝ කිසිදු මවන ලද ස්වභාවයකට ඇතුළු වීමට නොහැකි වී ඇත. මක්නිසාද පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සැමවිටම පියාණන් වහන්සේ සමග, පියාණන් වහන්සේ තුළ සිටින සේක. පියාණන් වහන්සේ සමග යනු, සදාකාලික ත්‍රිත්වයට ආවේණික වෙනස, බෙදීමකින් තොරව සිටින නිසාය; පියාණන් වහන්සේ තුළ යනු, දිව්‍යමය ස්වභාවයේ අත්‍යවශ්‍ය එකමුතුකම නිසාය.

90. එසේ නම්, පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ දේවත්වය විනිශ්චය කිරීමට -පියාණන් වහන්සේ දරුවන් බිහි කිරීම සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ දරුවන් බිහි නොකිරීම පිළිබඳ ප්‍රශ්න කිරීමට යමෙකුට ඇත්තේ කුමන ස්ථානයක්ද? කිසිවෙක් තම සේවකයා හෝ සේවිකාව දරුවන්ට උපත දීම (හෝ බිහි කිරීම) සම්බන්ධයෙන් හෙළා නොදකිති; එහෙත් ඒරියන්වරු ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ බිහි නොකිරීම සම්බන්ධයෙන් උන් වහන්සේ හෙළා දකිති – ඔවුහු උන් වහන්සේ හෙළා දකිති, මන්ද ඔවුහු උන්වහන්සේගේ මහිමය හා ගෞරවය හීන කරන විට උන්වහන්සේට විරුද්ධව රහසින් හෙළා දකින විනිශ්චය ප්‍රකාශ කරති. ඔවුන් දරුවන් බිහි නොකළේ මන්ද, යන ප්‍රශ්නය විවාහයෙන් එක් වූ අය ඔවුන්ගේ ආදරය නැති කර ගැනීමට හෝ එකිනෙකාගේ කුසලතා ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට යොමු නොකරයි. එහෙත් ඒරියන්වරු, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පුතෙකු බිහි කර නොමැති නිසා, උන් වහන්සේගේ ස්වාධිපත්‍යය සැහැල්ලු කරති.

91. පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් කෙනෙකු නොවන්නේ මන්ද? යනුවෙන් ඔවුහු අසති. මන්ද, අනෙක් පැත්තෙන්, පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයෙකු නොවන සේක. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ උපත ලබා නොදුන්නේ මන්ද? පියාණන් වහන්සේද උත්පාදනය කල අයෙකු නොවන සේක. එහෙත් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියෙකු නොවන නිසා උන් වහන්සේ පහත් නොවන සේක. පියාණන් වහන්සේද උන් වහන්සේ පුත්‍රයෙකු නොවන බැවින් පහත් නොවන සේක. මන්ද පුත්‍රයාණන් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක: පියාණන් වහන්සේ සතු සියල්ල මාගේය. යොහන් 16:15 – එබැවින් සැබවින්ම පරම්පරාව පියාණන් වහන්සේගේ පෞද්ගලික ගුණාංගවලට සම්බන්ධ වන අතර එය හුදෙක් ස්වාධිපත්‍යයේ අයිතියෙන් පැමිණෙන්නේ නැත.

92. ත්‍රිත්වයේ සාරය යනු, වෙනස්, තේරුම්ගත නොහැකි, විස්තර කළ නොහැකි සාරය තුළ පොදු සාරයක් වේ. අපි පියාණන් වහන්සේ, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සහ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ව්‍යාකූලත්වය නොව, එම වෙනස අල්ලාගෙන සිටිමු. වෙන්වීමක් නොමැති වෙනසක්; බහුත්වයක් නොමැති වෙනසක්; එබැවින් අපි පියාණන් වහන්සේ, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සහ ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ මෙම දිව්‍යමය හා අපූරු අබිරහස තුළ සදාකාලිකව පැවති බව සහ සදාකාලයට පවතින බව අපි විශ්වාස කරමු: ඒ පියවරුන් දෙදෙනෙකු තුළ හෝ පුත්‍රයන් දෙදෙනෙකු තුළ හෝ ආත්ම දෙකක් තුළ හෝ නොවේය. මක්නිසාද ඇත්තේ එක් දෙවියන් වහන්සේ කෙනෙකි, පියාණන් වහන්සේ වන උන් වහන්සේගෙන් සියල්ල පැමිණ ඇත. අපි උන් වහන්සේ තුළ සිටිමු; එසේම ඇත්තේ එකම ස්වාමින් වහන්සේ කෙනෙකි. යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ වන උන් වහන්සේ කරණකොටගෙන සියල්ල පැමිණ ඇත, අපද උන් වහන්සේ කරණකොටගෙනය. 1 කොරින්ති 8:6 පියාණන් වහන්සේගෙන් උපන් එක් තැනැන් වහන්සේ කෙනෙක් සිටින සේක. ඒ ස්වාමින් වන යේසුස් වහන්සේය, එබැවින් උන් වහන්සේ ඒකජාතක තැනැන් වහන්සේය. එම අපොස්තුළු තුමාම පැවසූ පරිදි, ඇත්තේ එක ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේය. 1 කොරින්ති 12:11. අපි එලෙසින් විශ්වාස කරමු, එලෙස අපි කියවා ඇත්තෙමු. අපි එලෙස පවත්වාගෙන යමු. වෙනස පිළිබඳ කාරණය අපි දනිමු, සැඟවුණු අබිරහස් ගැන අපි කිසිවක් නොදනිමු; අප හේතු සොයා බලන්නේ නැත. එහෙත් අපට සහතික කර ඇති බාහිර සංඥා පිළිගනිමු.

93. අහෝ, තමන්ගේම ප්‍රජනනය කෙරෙහි බලයක් නොමැති අය, දිව්‍යමය පරම්පරාව ගැන විමසීමට අධිකාරිය ඉල්ලා සිටීමට සහ ආඩම්බර වීමට සිතීම, භයානක දුෂ්ටකමකි! පුත්‍රයාණන් වහන්සේ උන් වහන්සේ උපත ලබා දී නැති නිසා පියාණන් වහන්සේට සමාන බව ඔවුහු ප්‍රතික්ෂේප කරත්වා. පුත්‍රයාණන් වහන්සේට පියාණන් වහන්සේ කෙනෙකු සිටින උන් වහන්සේ නිසා පියාණන් වහන්සේට සමාන බව ඔවුහු ප්‍රතික්ෂේප කරත්වා! එහෙත් සමහර විට පුතුන් බිහි කිරීමට කැමති එහෙත් එසේ කිරීමට නොහැකි මිනිසුන් ගැන ඔවුන් මේ ආකාරයෙන් කතා කළහොත්, අප එය අපහාසයක් ලෙස හැඳින්විය යුතුයි. එක් අයෙකුට පුතුන් සිටින අතර අනෙකාට දරුවන් නොමැති නම්, දෙවැන්නා එම පදනම මත පළමුවැන්නාට වඩා පහත් යැයි කියනු ලැබේ නම්, අප එය අපහාසයක් ලෙස හැඳින්විය යුතුයි. යම් තැනැත්තෙකුට පියෙකු සිටින නිසා එම පුද්ගලයා පහත් කොට සැලකීම මිනිසුන් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල එය කෙතරම් භයානක කාරණයක් ලෙස පෙනේද යන්න මම කියමි. සමහර විට ඇත්ත වශයෙන්ම, ඒරියානුවාදීන් සිතන්නේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ නිවසක් තුළ කෙනෙකුගේ භූමිකාව දරන බවත්, උන් වහන්සේ තම පියාණන් වහන්සේගේ අධිකාරියෙන් නිදහස් හා ස්වාධීන කර නොමැති බවත්, දේපළ පරිපාලනය කිරීමට උන් වහන්සේට බලය ලබා දී නොමැති බවත් සම්බන්ධයෙන් කනස්සල්ලට පත්ව සිටින බවයි. එහෙත් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ භාරකාරත්වය යටතේ නොසිටින සේක; ඊට පටහැනිව, උන් වහන්සේ සියලු භාරකාරත්වය අහෝසි කර ඇති සේක.

94. එසේ නම්, ඔවුහු මෙය පැහැදිලි කරත්වා, – සැබෑ පරම්පරාවක්, දෙවියන් වහන්සේ වන පියාණන් වහන්සේගෙන් උපන් සැබෑ පුත්‍රයා, එනම්, පියාණන් වහන්සේගේ සාරයෙන් හෝ වෙනත් සාරයකින් උපත ලැබූ සැබෑ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ – යන මේ දේවල් ඔවුන් සංකල්පනය කරන්නේ කෙසේද ? ඔවුන් උන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගෙන්, එනම් දෙවියන් වහන්සේගේ සාරයෙන් උපත ලැබූ බව පැවසුවහොත්, එය යහපත්ය. මන්ද ඔවුහු පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගේ සාරයෙන් උපත ලැබූ බව පිළිගනිති. ඔවුන් එක් සාරයකින් පැමිණෙන්නේ නම්, නිසැකවම ඔවුහු එක් ස්වෛරී බලයකින්ද යුතු වෙති. එහෙත් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ වෙනත් සාරයකින් උපත ලැබුවහොත්, පියාණන් වහන්සේ සර්වබලධාරී වන්නේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සර්වබලධාරී නොවන්නේ කෙසේද? දෙවියන් වහන්සේ තම පුත්‍රයාණන් වහන්සේ වෙනත් සාරයකින් සාදා ඇත්නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ උන් වහන්සේගේ පැත්තෙන් අප දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයන් බවට ප්‍රකාශ කළ විට දෙවියන් වහන්සේට ඇති ප්‍රයෝජනය කුමක්ද? එබැවින්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ සමග එක් සාරයකින් හෝ එක් ස්වෛරී බලයකින් යුක්ත වන සේක.

95. එසේ නම්, අපගේ විරුද්ධවාදීන්ගේ ප්‍රශ්නය සමථයකට පත් වේ, මන්ද ඔවුන්ට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විනිශ්චය කළ නොහැකි බැවිනි – නැතහොත්, උන් වහන්සේ විනිශ්චය කරනු ලබන විට උන් වහන්සේ පැහැදිලි බැවිනි. කෙසේ වෙතත්, අපට එරෙහිව මෙම ප්‍රශ්නය මතු කරන ඔවුන්ගේම දඬුවමට අනුව ඔවුන් හෙළා දැකීමට සුදුසුය, මන්ද පුත්‍රයාණන් වහන්සේ උන් වහන්සේ පුතෙකු බිහි නොකළ නිසා පියාණන් වහන්සේට සමාන නොවන සේක් නම්, එවැනි සාකච්ඡා මතු කරන අය, දරුවන් නොමැති නම්, තමන්ගේම සේවකයින් තමන්ට වඩා හොඳ යැයි සැලකිය යුතු බව පිළිගත යුතුය. මන්ද ඔවුන්ට දරුවන් සිටින අයට හා සමාන විය නොහැකි බැවිනි; එහෙත් ඔවුන්ට දරුවන් සිටී නම්, එහි කුසලතාව තමන්ට නොව, ඔවුන්ගේ පුතුන්ට හිමි අයිතියක් ලෙස සැලකිය යුතුය.

96. එසේ නම්, පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ බිහි කළ නිසාත්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තමාගෙන්ම පුත්‍රයෙකු බිහි නොකළ නිසාත්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේට සමාන විය නොහැකි බවට ඇති විරෝධය එකකට එකක් නොගැළපේ. මන්ද, උල්පත ජල ප්‍රවාහය උපදවයි, එහෙත් ජල ප්‍රවාහය එයින් උල්පතක් උපදවන්නේ නැත, ආලෝකය දීප්තිය උපදවයි, එහෙත් දීප්තිය ආලෝකය නොවේය, එහෙත් දීප්තියේ සහ ආලෝකයේ ස්වභාවය එකකි.

9 වන පරිච්ඡේදය.

පුත්‍රයාණන් වහන්සේට පැවැත්මේ ආරම්භයක් ඇති බව පෙන්වීමට ඒරියානුවාදීන් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද විවිධ විවාදාත්මක තර්ක සලකා බලා ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත. ඒරියානුවාදීන් කිසිවක් පැහැදිලිව ඔප්පු නොකළත්, ඔවුන් යමක් ඔප්පු කළහොත් එය තමන්ටම විරුද්ධව ඔප්පු කර ඇති වූවද (සියල්ලෙහි ආරම්භය වන උන් වහන්සේටම ආරම්භයක් තිබිය නොහැකි බැවින්), මිනිස් පැවැත්මේ කරුණු සම්බන්ධයෙන් ඔවුන්ගේ තර්ක සත්‍ය නොවේය. උන් වහන්සේ සිටීමට පෙර කාලය නොවීය, කාලයේ කර්තෘවරයාණන් වහන්සේ උන් වහන්සේය. ඇත්ත වශයෙන්ම යම් කාලයක උන් වහන්සේ නොපැවති සේක් නම්, පියාණන් වහන්සේ උන් වහන්සේගේ බලය සහ ප්‍රඥාව නොමැතිව සිටි සේක. නැවතත්, අපගේම මිනිස් අත්දැකීම්වලින් පෙනී යන්නේ පුද්ගලයෙකු ඉපදීමට පෙර පවතින බව කියනු ලබන බවයි.

97. දැන් අපගේ විරුද්ධවාදීන්ට උන් වහන්සේගේ පරම්පරාව මත පදනම්ව, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේට සමානය යන සත්‍යයට එරෙහිව ඔවුන්ගේ තර්කය තහවුරු කිරීමට නොහැකි වී ඇති බැවින්, ඔවුන්ගේ හුරුපුරුදු තර්ක ක්‍රමය, ඔවුන්ගේ සුපුරුදු ව්‍යාජ විකෘති කිරීම පරාජය වී ඇති බව ඔවුන් දැන් වටහාගත යුතුය. ඔවුන්ගේ පොදු භාවිතය වන්නේ මෙම ප්‍රහේළිකාව ඉදිරිපත් කිරීමයි: පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ සමග සමාන වන්නේ කෙසේද? උන්වහන්සේ පුත්‍රයෙකු නම්, උන්වහන්සේ ඉපදීමට පෙර උන්වහන්සේ පැවතුණේ නැත. උන්වහන්සේ පැවතුණේ නම්, උන්වහන්සේ ඉපදුණේ ඇයි? ඒරියස් විසින් මතු කරන ලද විරෝධතා මතු කරන මිනිසුන් සිටින නමුත්, ඔවුහු තමන් ඒරියානුවාදීන් බව පිළිගැනීම තරයේ ප්‍රතික්ෂේප කරති.

98. ඒ අනුව, ඔවුන් අපගේ පිළිතුර ඉල්ලා සිටින්නේ අප පහත ආකාරයට පවසාවි යයි අදහස් කරමිනි. එනම් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ඉපදීමට පෙර සිටි බව අප පැවසුවහොත්, එසේ නම්, උන්වහන්සේ ඉපදීමට පෙර උන්වහන්සේ මවා තිබිය යුතු බවත්, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස උන්වහන්සේ සහ අනෙකුත් සියලුම මවන ලද ජීවීන් අතර කිසිදු වෙනසක් නැත. මන්ද උන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ වීමට පෙර ජීවියෙකු ලෙස පැවතීමට පටන් ගෙන ඇති බැවිනි. එයට ඔවුහු මෙසේ එකතු කරති: උන් වහන්සේ දැනටමත් පැවැත්මේ සිටියා නම් උන් වහන්සේ ඉපදුණේ ඇයි? ඒ උන්වහන්සේ අසම්පූර්ණ වූ නිසාද, පසුව වඩාත් පරිපූර්ණ වීමට අවශ්‍ය වූ නිසාද? පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ඉපදීමට පෙර නොසිටි බව අප පිළිතුරු දුන්නොත්, ඔවුන් වහාම මෙලෙසින් පිළිතුරු දෙනු ඇත: එවිට උත්පාදනය වීමෙන් උන්වහන්සේ පැවැත්මට පැමිණි සේක, උන් වහන්සේ ඉපදීමට පෙර සිටම පැවතුණේ නැත, එවිට උන් වහන්සේ නොසිටි විට පුත්‍රයාණන් වහන්සේ නොසිටි කාලයක් තිබූ බවට මෙයින් නිගමනය කෙරෙනු ඇත.

99. එහෙත් මෙම විරෝධය මතු කර සත්‍යය වසන් කිරීමට උත්සාහ කරන අය, පියාණන් වහන්සේ තම උත්පාදන බලය ක්‍රියාත්මක කරන්නේ කාල සීමාවන් තුළද නැතිනම් කාලයෙන් පිටතද යන්න තමන්ම පැහැදිලි කර ගත යුතුය. එය කාල සීමාවන් තුළ බව ඔවුන් පිළිතුරු දෙන්නේ නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේට විරුද්ධ වන දෝෂයම පියාණන් වහන්සේට ආරෝපණය කරනු ඇත. එවිට පියාණන් වහන්සේ උන් වහන්සේ පෙර නොවූ දේ බවට පත් වී ඇති බව පෙනේ. ඔවුන්ගේ පිළිතුර එවැනි කාල සීමාවන් නොමැති බව නම්, ඔවුන් ඉදිරිපත් කළ ගැටලුව තමන්ම විසඳා ගැනීම සහ පියාණන් වහන්සේ එසේ උපදින බව ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කරන බැවින්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ කාල සීමාවන් සහ කොන්දේසි යටතේ උපත නොලබන බව පිළිගැනීම හැර ඔවුන්ට ඉතිරිව ඇත්තේ කුමක්ද?

100. එසේ නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ කාල සීමාවන් තුළ උපත ලබා නොමැති නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේට පෙර කිසිවක් පැවතිය නොහැකි බවත්, උන් වහන්සේගේ පැවැත්ම කාලය විසින් සීමා කර නොමැති බවත් විනිශ්චය කිරීමට අපට නිදහස තිබේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, පුත්‍රයාණන් වහන්සේට පෙර පැවැත්මේ යමක් තිබුණේ නම්, එවිට ස්වර්ගයේ සහ පොළොවේ ඇති සියල්ල උන් වහන්සේ තුළ නිර්මාණය වී නොමැති බව එයින් ක්‍ෂණයකින් පැවසෙන අතර, එබැවින් අපොස්තුළු තුමා කොලොස්සිවරුන්ට ලියූ ලිපියේ 1:16 පදයෙහි මෙම ප්‍රකාශය ලිවීමේදී වැරදි ලෙස ඔප්පු වනු ඇත; උන් වහන්සේ ඉපදීමට පෙර කිසිවක් නොතිබුණේ නම්, උන් වහන්සේ, පෙර කිසිවෙකු නොසිටි බව, කිසිවෙකුට පසුව සිටි බව පැවසිය යුත්තේ මන්දැයි මට නොපෙනේ.

101. මේ පිළිබඳ සලකා බැලීමේදී, සාමාන්‍ය, සරල මිනිසුන්ගේ අවබෝධය සහ සංජානනය අවුල් කිරීමට සහ ව්‍යාකූල කිරීමට නිර්මාණය කර ඇති කපටි අරමුණක් සහිත ඔවුන්ගේ තවත් වඩාත්ම දේව අපහාසාත්මක විරෝධයක්ද අප සැලකිල්ලට ගත යුතුය. අවසානයක් පැමිණෙන සෑම දෙයකටම ඕනෑම අවස්ථාවක ආරම්භයක් තිබුණාද යන්න ඔවුහු අසති. අවසානයක් ඇති දෙයකටද ආරම්භයක් තිබූ බව ඔවුන්ට පැවසුවහොත්, පියාණන් වහන්සේ තමන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ බිහි කිරීම නැවැත්වූවාද යන ප්‍රශ්නය සමග ඔවුහු මෙම චෝදනාව නැවත ගෙන එති. අපගේ එකඟතාවයෙන් මෙම කරුණ ඔවුන්ට ලබා දුන් විට, ඔවුන් නිගමනය කරන්නේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ පරම්පරාවට ආරම්භයක් තිබූ බවයි. මෙය පිළිගතහොත්, පරම්පරාවට ආරම්භයක් තිබුණේ නම්, එය උත්පාදනය කළ තැනැත්තා තුළ ආරම්භ වී තිබිය යුතු බව පෙනේ; එබැවින් කලින් නොසිටි කෙනෙකු උත්පාදනය වූ අයෙකු ලෙස හැඳින්විය හැකිය – පුත්‍රයාණන් වහන්සේ නොසිටි කාලයක් වරක් තිබූ බව අවසාන වශයෙන් ප්‍රකාශ කිරීමෙන් සාකච්ඡාව අවසන් කිරීම ඔවුන්ගේ අභිප්‍රායයි.

102. මීට අමතරව, කථනයේ ඉක්මන් හා සුමට මිනිසුන් පහසුවෙන් ඉදිරිපත් කරන තවත් අඥාන විරෝධතා තිබේ. ඔවුන් පවසන්නේ, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගේ වචනය නම්, උන් වහන්සේ වචනය වන බැවින්, උන් වහන්සේ උත්පාදනය කරන ලද අයෙකු ලෙස හඳුන්වනු ලබන බවයි. එහෙත් උන් වහන්සේ වචනය වන බැවින්, උන් වහන්සේ ක්‍රියාවක් විය නොහැකිය. දැන් පියාණන් වහන්සේ විවිධ ආකාරවලින් කතා කර ඇති සේක. හෙබ්‍රෙව් 1:1 ලියා ඇති පරිදි, එයින් කියවෙන්නේ උන් වහන්සේ බොහෝ පුත්‍රයන් බිහි කර ඇති බවයි. එබැවින් උන් වහන්සේ තම වචනය කතා කර ඇත්නම්, එය උන් වහන්සේගේ අත්වල ක්‍රියාවක් ලෙස නිර්මාණය කළේ නැත. අහෝ අඥානයෙනි, ප්‍රකාශ කරන ලද සාමාන්‍ය වචනය සහ දිව්‍යමය වචනය අතර වෙනස නොදන්නා ලෙස කතා කරති. දිව්‍යමය වචනය සදාකාලිකව පවතී, පියාණන් වහන්සේගෙන් උපත ලැබ ඇත – හුදෙක් කථා කර ඇත නොව, එහෙත් උපත ලබා ඇත, යයි මම කියමි. උන් වහන්සේ තුළ අක්ෂර සංයෝජනයක් නැත, එහෙත් සදාකාලික දේවත්වයේ පූර්ණත්වය සහ අවසානයක් නැති ජීවිතය ඇත!

103. එය තවත් අපහාසයකට මගපාදයි, එහිදී ඔවුන් විමසන්නේ පියාණන් වහන්සේ [උන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ] බිහි කළේ උන් වහන්සේගේම කැමැත්තෙන්ද නැතහොත් බලහත්කාරයෙන්ද යන්නයි. එහිදී ඔවුන් අදහස් කරන්නේ මෙයයි. අප උන් වහන්සේගේම කැමැත්තෙන් යැයි පැවසුවහොත්, පියාණන් වහන්සේගේ කැමැත්ත [දිව්‍යමය] පරම්පරාවට පෙර වූ බව අප පිළිගත්තාක් මෙන් දැක්වීමටය. එසේම පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ පැවැත්මට පෙර යමක් ඇති බවට පිළිතුරු දුනහොත්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ සමග සම-සදාකාලික නොවන බවත්, නැතහොත් උන් වහන්සේ, ලෝකයේ සෙසු අය මෙන්, මවන ලද ජීවියෙකු බවත්ය. එය ලියා ඇති පරිදි මෙසේය, උන් වහන්සේ සියලු දේ, උන් වහන්සේ කැමති තරම් දේ සැදූ සේක. එහෙත් මෙය කියනු ලබන්නේ පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ගැන නොවේය. එහෙත් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ විසින් සාදන ලද ජීවීන් ගැනය. පියාණන් වහන්සේ [උන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ] බලහත්කාරයෙන් බිහි කළ බවට අප පිළිතුරු දුනහොත්, අප පියාණන් වහන්සේට දුර්වලකම ආරෝපණය කළ බව පෙනේ.

104. එහෙත් සදාකාලික පරම්පරාව තුළ පූර්ව කොන්දේසියක් හෝ කැමැත්තක් හෝ අකමැත්තක් හෝ නොපවතියි. එබැවින් පියාණන් වහන්සේ තමන්ගේම කැමැත්තෙන් උපත ලබා දුන් බව හෝ බලහත්කාරයෙන් උපත ලබා දුන් බව පැවසිය නොහැකිය. මන්ද උත්පාදනය කිරීම කැමැත්තෙන් තීරණය වන හැකියාව මත රඳා නොපවතින එහෙත් පියාණන් වහන්සේගේ සැඟවුණු පැවැත්මේ නිසි සහ ආවේණික ස්වභාවයට අයත් වේ. මක්නිසාද යත්, පියාණන් වහන්සේ යහපත් නොවන්නේ උන් වහන්සේ එසේ වීමට තෝරා ගන්නා නිසා හෝ උන් වහන්සේට බලහත්කාරයෙන් සිටීමට සිදුවන නිසාය. එහෙත් උන්වහන්සේ මෙම කොන්දේසිවලට වඩා ඉහළින් සිටින බැවින් – ස්වභාවයෙන්ම යහපත් බැවින්, උන් වහන්සේගේ උත්පාදන බලය ක්‍රියාත්මක කිරීම කැමැත්තෙන් හෝ අවශ්‍යතාවය තුළින් සිදු නොවේය.

105. එහෙත් අපි ඔවුන්ගේ යෝජනාවට ඉඩ දෙමු. පරම්පරාව ජනනය කරන තැනැන් වහන්සේගේ කැමැත්ත මත පරම්පරාව රඳා පවතින බව පිළිගත යුතුය; මෙම කැමැත්තේ ක්‍රියාව සිදු වූ බව ඔවුන් පවසන්නේ කවදාද? එය ආරම්භයේදී සිදු වූයේ නම්, පැහැදිලිවම, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ආරම්භයේදී සිටි සේක. කැමැත්ත සදාකාලික නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේද සදාකාලිකය. කැමැත්ත පැවතීමට පටන් ගත්තේ නම්, පියාණන් වහන්සේ වන දෙවියන් වහන්සේ, උන් වහන්සේ සිටියාක් මෙන්, තමන් වහන්සේ ගැනම අප්‍රසාදයට පත් වූ අතර, උන් වහන්සේ තම තත්වයේ වෙනසක් සිදු කළ සේක, එනම්, උන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ නොමැතිව උන් වහන්සේ තමන් වහන්සේටම අප්‍රසාදයට පත් වූ සේක; උන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළ උන් වහන්සේ ඉතා ප්‍රසන්න වීමට පටන් ගත් සේක.

106. එමනිසා එහි ප්‍රතිවිපාක ඇති විය. පියාණන් වහන්සේ මිනිස් ස්වභාවයේ ආකාරයට අනුව, උපත ලබා දීමේ ආශාවක් පිළිසිඳ ගත් සේක් නම්, උපත සිදුවීමට පෙර මිනිසුන්ට සිදුවන සියලු අත්දැකීම් උන් වහන්සේ අත්දුටු සේක. එහෙත් පරම්පරාව තීරණය වන්නේ කැමැත්තෙන් පමණක් නොව, ආශාවේ වස්තුවක් නිසා බව අපට පෙනී යයි.

107. මේ අනුව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ දිව්‍යමය පරම්පරාවට ආරම්භයක් තිබූ බව පවසන අය තමන්ගේම අභක්තිකභාවය පෙන්නුම් කරති. ඔවුන්ට අවශ්‍ය වන්නේ එය සදාකාලික වචනයේ සැබෑ හා සදාකාලික උපත ලෙස නොව, පැවසීමෙන් පසු අතුරුදහන් වන කතා කරන ලද වචන මෙන් පෙන්වීමටය. බොහෝ දිව්‍යමය පුත්‍රයන් සිටින බවට අදහස ගෙන ඒමෙන්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේටම දෙවියන් වහන්සේගේ දිව්‍යමය ගුණාංග පෞද්ගලිකව ඇති බව ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට ඔවුහු අදහස් කරති, එවිට උන් වහන්සේ ඒකජාතක පුත්‍රයා හෝ පළමුවන ජාතක පුත්‍රයා ලෙස නොපෙනේ. අවසාන වශයෙන්, උන් වහන්සේගේ පැවැත්මට ආරම්භයක් ඇති බව ඔවුන් ප්‍රකාශ කළ පසු, උන් වහන්සේගේ පැවැත්මට අවසානයක් තිබිය හැකි යැයි සිතීමටද ඔවුහු ඉඩ සලසති.

108. එහෙත් දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේට ආරම්භයක් නොතිබුණි, මන්ද උන් වහන්සේ දැනටමත් ආරම්භයේදී සිටි බවත්, අවසානයකට නොපැමිණෙන බවත් දැක, උන් වහන්සේ විශ්වයේ ආරම්භය සහ අවසානය වන බවත්; උන් වහන්සේ ආරම්භය වන බැවින්, උන් වහන්සේට දැනටමත් තිබූ දේ ලබා ගන්නේ කෙසේද? උන් වහන්සේම සියලු දේවල අවසානය වන නිසාත්, එම අවසානයේ අපට අවසානයක් නොමැතිව වාසස්ථානයක් තිබෙන නිසාත් නැතහොත් උන් වහන්සේ අවසානයට පැමිණෙන්නේ කෙසේද? දිව්‍යමය පරම්පරාව යනු කාලයාගේ ඇවෑමෙන් සිදුවන සිදුවීමක් නොවන අතර කාලයේ සීමාවන් තුළ සිදුවන සිදුවීමක් නොවේය, එබැවින් ඊට පෙර කාලය තිබුණේ නැත, එහි කාලයට තැනක් ඇත්තේ නැත.

109. නැවතත්, ඔවුන්ගේ අරමුණු රහිත සහ නිෂ්ඵල ප්‍රශ්නය මැවීමේ ක්‍රියාවටම අදාළ කළත්, පැහැදිලි කිරීම සඳහා කිසිදු හිඩැසක් සොයාගත නොහැකිය; නැත, ඇත්ත වශයෙන්ම, සමහර අවස්ථාවලදී, තාවකාලික පැවැත්මවල් කාලය වෙන් කිරීමට හෝ බෙදීමට කිසිසේත්ම ඉඩ නොදෙන බව පෙනේ. නිදසුනක් වශයෙන්, ආලෝකය දීප්තිය ජනනය කරයි, එහෙත් ආලෝකයෙන් පසුව දීප්තිය පැවතීමට පටන් ගන්නා බව හෝ දීප්තියට කලින් ආලෝකය පවතින බව අපට සිතාගත නොහැකිය, මන්ද ආලෝකයක් ඇති තැන දීප්තිය ඇති අතර දීප්තිය ඇති තැන ආලෝකයක්ද ඇත; එබැවින් අපට දීප්තිය නොමැතිව ආලෝකයක් හෝ ආලෝකය නොමැතිව දීප්තියක් තිබිය නොහැකිය, මන්ද ආලෝකය දීප්තිය තුළ සහ දීප්තිය ආලෝකය තුළ ඇති බැවිනි. මේ අනුව, අපොස්තුළු තුමාට පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගේ මහිමයේ දීප්තිය ලෙස හැඳින්වීමට උගන්වන ලදී, හෙබ්‍රෙව් 1:3 මක්නිසාද යත් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තම පියාණන් වහන්සේගේ ආලෝකයේ දීප්තිය වන අතර, බලයේ සදාකාලිකත්වය නිසා සම-සදාකාලිකය; දීප්තියේ එකමුතුවෙන් වෙන් කළ නොහැකිය.

110. එසේ නම්, අපට ඉහළින් ඇති අහසේ අපට දැකිය හැකි, මෙම නිර්මාණය කරන ලද වස්තූන්ගේ අබිරහස අපට තේරුම් ගැනීමට හෝ වෙන් කිරීමට නොහැකි නම්, අපට නොපෙනෙන, සෑම මවන ලද ජීවියෙකුටම ඉහළින් සිටින දෙවියන් වහන්සේ, උන්වහන්සේගේම පරම්පරාවේ අතිශුද්ධස්ථානයේ සිටින ආකාරයටම, අපට උන් වහන්සේ තේරුම් ගත හැකි කෙසේද? සියලු කාලය පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ මැවිල්ල වන විට, අපට කාලය උන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ අතර බාධකයක් බවට පත් කළ හැකිද?

111. එබැවින් ඔවුන් නතර වී, උන් වහන්සේ ඉපදීමට පෙර පුත්‍රයාණන් වහන්සේ නොසිටි බව තවදුරටත් නොකිය යුතුය. මක්නිසාද යත් පෙර යන වචනයෙන් කාල මිනුමක් අදහස් වේ. එසේම පරම්පරාව සියලු කාලයන්ට පෙර පවතියි. එබැවින් ඕනෑම දෙයකට පසුව එන දේ ඊට පෙර නොපැමිණෙන අතර, කාර්යය එය කළ තැනැත්තාට පෙර තිබිය නොහැකිය. මන්ද සාදන ලද වස්තූන් ඒවා සාදන ශිල්පියාගෙන් ආරම්භ වන බව පෙනේ. නිර්මාණය කරන ලද ඕනෑම වස්තුවක චාරිත්‍රානුකූල ක්‍රියාව එය සාදන තැනැත්තාට පෙර පවතින බව සැලකිය හැක්කේ කෙසේද? සියලු කාලය නිර්මාණයක් වන අතර, සෑම නිර්මාණයක්ම එහි නිර්මාතෘගෙන් එහි පැවැත්ම ලබාගෙන ඇති බැවිනි.

112. එබැවින්, තමන් ඉතා දක්ෂ යැයි සලකන අපගේ විරුද්ධවාදීන් තවදුරටත් පරීක්ෂා කර, දෙවියන් වහන්සේගේ පැවැත්මේ මහිමය අවමානයට ලක් කිරීමට සහ දිව්‍යමය පරම්පරාවේ තේරුම්ගත නොහැකි අබිරහස පිළිගැනීමෙන් වැළකී සිටීමට ඔවුන් එය භාවිත කරන බැවින්, මිනිස් පැවැත්මට ඔවුන්ගේ න්‍යාය යෙදීම සාධාරණීකරණය කරන ලෙස මම ඔවුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිමි. මිනිස් පරම්පරාවේ යථාර්ථයන් තුළ ඔවුන්ගේ විරෝධය සඳහා පදනමක් සොයා ගැනීමට මම ඔවුන්ට ඉඩ දෙන්නෙමි. දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ගැන ඔවුන් ප්‍රකාශ කරන්නේ උන් වහන්සේ ඉපදීමට පෙර උන් වහන්සේ නොසිටි බවයි – එනම්, ඔවුන් මෙය ප්‍රඥාව, බලය, දෙවියන් වහන්සේගේ වචනය බව කියා සිටින අතර, උන් වහන්සේගේ පරම්පරාවට පෙර ආරම්භයක් නොමැත. එහෙත්, ඔවුන් අප විශ්වාස කරනවාට කැමති පරිදි, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ නොසිටි කාලයක් තිබුණේ නම් (එය තහවුරු කිරීම අපහාසයකි), පසුව උන් වහන්සේ පුතෙකු බිහි කිරීමේ ක්‍රියාවලියකට භාජනය වූයේ නම්, එවිට දෙවියන් වහන්සේට දිව්‍යමය පරිපූර්ණත්වයේ පූර්ණත්වය නොමැති කාලයක් තිබුණි.

113. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන්ගේ විරෝධයේ දුර්වලතාවය සහ විනිවිදභාවය ඔවුන්ට පෙන්වීමට, එයට දිව්‍යමය හෝ මනුෂ්‍ය සත්‍යයකට සැබෑ සම්බන්ධයක් නොතිබුණද, මිනිසුන් ඉපදීමට පෙර සිටම ඔවුන් පැවති බව මම ඔවුන්ට ඔප්පු කරමි. එසේ නොමැතිනම්, තම මවගේ ගර්භාෂයේ රහස් කුටියේ සැඟවී සිටියදී තම සහෝදරයා වෙනුවට යාකොබ් පත් කර ආලේප කර නොතිබූ බව ඔවුන් අපට පෙන්විය යුතුය; උත්පත්ති 25:23 යෙරෙමියා ඔහුගේ උපතට පෙර එසේ තෝරාගෙන නොසිටි බව ඔවුන් පෙන්විය යුතුය. යෙරෙමියා වෙත මෙම පණිවිඩය පැමිණේ: මම නුඹ ගර්භයෙහි සාදන්ට පළමුවෙන් නුඹ හඳුනාගෙන සිටියෙමි, නුඹ කුසෙන් නික්මෙන්ට පළමුවෙන් මම නුඹ කැපකොට, ජාතීන්ට අනාගතවක්තෘ කෙනෙකු කොට නුඹ නියමකෙළෙමි. යෙරෙමියා 1:5 ඉපදීමට පෙර කැප කර තිබූ සහ ඔහු ගර්භයෙහි සාදන්ට පෙර දන්නා මෙම ශ්‍රේෂ්ඨ අනාගතවක්තෘවරයාගේ කාරණයට වඩා අපට වෙනත් ශක්තිමත් සාක්ෂියක් තිබේද?

114. නැවතත්, යොහන් ගැන මා කුමක් කියන්නද, ඔහුගේ ශුද්ධ වූ මව ඔහු ගැන සාක්ෂි දෙන පරිදි, ඔහු තවමත් ඇගේ කුසේ සිටියදී, ඔහු තම ස්වාමින් වහන්සේගේ පැමිණීම ආත්මයෙන් දැනගත් අතර, ප්‍රීතියෙන් පැන නැංගේය. අපට මතක ඇති පරිදි, ඔහුගේ මව මෙසේ පැවසුවාය: මක්නිසාද නුඹේ ආචාර ශබ්දය මාගේ කන්වල වැටුණු කෙණෙහිම, මාගේ කුසෙහි දරුවා ප්‍රීතියෙන් පැන නැංගේය. ලූක් 1:44 එසේ නම්, අනාවැකි කීවේ පවතින කෙනෙකු ගැනද පැවතුණේ නැති කෙනෙකු ගැනද? නැත, නිසැකවම ඔහු පැවතියේය. – නිසැකවම තම මැවුම්කරුවාණන් වහන්සේට නමස්කාර කළ ඔහු පැවැත්මේ සිටියේය; තම මවගේ කුසෙහි කතා කළ ඔහු පැවැතියේය. එබැවින් එලිසබෙත් ඇගේ පුත්‍රයාගේ ආත්මයෙන් පිරී සිටියාය, මරියා ඇගේ ආත්මයෙන් විශුද්ධ වූවාය, මක්නිසාද යත්, ළදරුවා ඇගේ කුසෙහි පැන නැංග බවත්, එලිසබෙත් ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගෙන් පිරී සිටි බවත් වාර්තා කර ඇති බව ඔබට සොයාගත හැකිය. ලූක් 1:41

115. සෑම වචනයකම නිසි බලය සලකා බලන්න. ඇත්තෙන්ම මරියාගේ හඬ ඇසූ පළමු පුද්ගලයා එලිසබෙත්ය, එහෙත් ඔහුගේ ස්වාමින් වහන්සේගේ අනුග්‍රහයේ පැමිණීම මුලින්ම දැනුණේ යොහන්ටය. අනාවැකි සමග අනාවැකියේ, කාන්තාව සමග කාන්තාවගේ, බිළිඳා සමග බිළිඳාගේ සමගිය මිහිරිය. කාන්තාවෝ කරුණා අනුග්‍රහයේ වචන කතා කරති, බිළින්දෝ සැඟවී පැන නගිති, එසේම ඔවුන්ගේ මව්වරුන් එකිනෙකාට ළඟා වන විට, ඔවුහු ප්‍රේමයේ අබිරහස් සංවාදයක නිරත වෙති; එමෙන්ම ද්විත්ව ආශ්චර්යයකින්, ගෞරවයේ විවිධ මට්ටම්වලින් වුවද, මව්වරු තම කුඩා දරුවන්ගේ ආත්මයෙන් පිරී අනාවැකි පළ කරති. මෙම ආශ්චර්යය සිදු කළේ කවුද යයි මම අසමි. නූපන් දරුවා බිහි කළේ දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ නොවේද?

116. මේ අනුව, ඔබේ විරෝධය මිනිස් පැවැත්මේ සත්‍යයන් සමග එකඟ නොවේ – එසේ නම් එය දිව්‍ය අබිරහස් සමග එකඟ වන්නේ කෙසේද? උන්වහන්සේ ඉපදීමට පෙර උන්වහන්සේ නොසිටි බවට ඔබ කරන මූලධර්මයෙන් ඔබ අදහස් කරන්නේ කුමක්ද? පියාණන් වහන්සේ යම් කාලයක් පිළිසිඳ ගැනීමේ ක්‍රියාවලියක නියැලී සිටි අතර, එම නිසා පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ඉපදීමට පෙර යම් යම් කාල යුග ගත වූ බවද? කාන්තාවන් මෙන් උන්වහන්සේද දරු ප්‍රසූතියේ වේදනාවෙන් සිටි නිසා, මෙම උපතට එවැනි විළිරුජාවක් ඇතුළත් වූවාද? ඔබ අදහස් කරන්නේ කුමක්ද? අප දිව්‍යමය අබිරහස් විමර්ශනය කිරීමට උත්සාහ කරන්නේ ඇයි? ශුද්ධලියවිල්ල දිව්‍යමය පරම්පරාවේ අවශ්‍ය ප්‍රතිඵල මට ප්‍රකාශ කරයි, එහෙත් එය සිදුවන ආකාරය ඒවා එළිදරව් නොකරයි.

10 වන පරිච්ඡේදය.

ශුද්ධවූ යොහන්ගේ වචනවලට අනුව, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ නිසා ජීවත් වන බවත්, එබැවින් පියාණන් වහන්සේ හා සමාන යැයි සැලකිය යුතු නැති බවත් යන කාරණයට විරුද්ධ වීම. එහිදී ලබා දී ඇති පිළිතුර නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ ජීවිතය සඳහා, උන් වහන්සේගේ දේවත්වය සම්බන්ධයෙන්, එය ආරම්භ වූ කාලයක් කිසිදා නොතිබූ බවත්; එය කිසිවෙකු මත රඳා නොපවතින බවත්, අදාළ කොටස උන් වහන්සේගේ මිනිස් ජීවිතය ගැන සඳහන් කරන බව තේරුම් ගත යුතු බවත්, ඔහු එහි උන් වහන්සේගේ ශරීරය හා රුධිරය ගැන කතා කිරීමෙන් පෙන්නුම් කෙරේ. මෙම පාඨය පිළිබඳ පැහැදිලි කිරීම් දෙකක් ඉදිරිපත් කර ඇත: පළමුවැන්න ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මනුෂ්‍යත්වයට අදාළ වන අතර, දෙවැන්න පියාණන් වහන්සේ සමග උන් වහන්සේගේ සමානකම මෙන්ම මිනිසුන් සමග උන් වහන්සේගේ සමානකමද උගන්වයි. පුත්‍රයාණන් වහන්සේට ඔවුන් එල්ල කිරීමට උත්සාහ කරන අගෞරවය සඳහා ඒරියන්වරුන්ට තරවටු කිරීමක් කරන අතර, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ නිසා ජීවත් වන බව පැවසිය හැකි අර්ථයද පැහැදිලි කෙරේ. එසේම ජීවිතය දිව්‍යමය ජීවිතය සමග එක්වීමද පැහැදිලි කෙරේ. පියාණන් වහන්සේ විසින් උන් වහන්සේ මහිමයට පත් කරන ලෙස පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ යාච්ඤාව මත පදනම් වූ තවත් විරෝධයක් කෙටියෙන් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබේ.

118. ජීවමාන පියාණන්වහන්සේ මා එවුවාක්මෙන්ද මා පියාණන්වහන්සේ නිසා ජීවත්වන්නාක්මෙන්ද මා කන තැනැත්තේ මා නිසා ජීවත්වන්නේය. ස්වර්ගයෙන් බැස ආවාවූ කෑම මේය. පියවරුන් කාලා මැරුණාක්මෙන් නොව, මේ කෑම කන තැනැත්තේ සදාකල් ජීවත්වන්නේය, යැයි ලියා ඇති කාරණයට තවත් විරෝධයක් මතු කරන අය ස්වල්ප දෙනෙක් සිටිති. යොහන් 6:58 ඔවුන් අසන්නේ මෙයයි. පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන ජීවත් වන බව පැවසූ විට, උන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේට සමාන වන්නේ කෙසේද?

119. මේ කාරණය පදනම්ව අපට විරුද්ධ වන අය මුලින්ම පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ ජීවනය කුමක්දැයි අපට පැවසිය යුතුය. එය ජීවනයක් නොමැති කෙනෙකුට පියාණන් වහන්සේ විසින් පිරිනමන ලද ජීවනයක්ද? එහෙත් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ කිසි විටෙකත් ජීවනය හිමි කර ගැනීමට අසමත් වන්නේ කෙසේද, මන්ද උන් වහන්සේම ජීවනය වන අතර, උන් වහන්සේ පවසන පරිදි, මාර්ගයද, සත්‍යයද, ජීවනයද මම වෙමි. යොහන් 14:6 සැබවින්ම, උන් වහන්සේගේ බලය සදාකාලික වන ආකාරයටම උන් වහන්සේගේ ජීවනය සදාකාලිකය. එසේ නම්, (මෙසේ කිවහොත්) ජීවනයට ජිවනය හිමි නොවූ කාලයක් තිබුණාද?

120. ස්වාමීන් වන යේසුස් වහන්සේ ගැන අද කියවෙන දේ ඔබ සලකා බැලිය යුතුය, එනම් අප අවදිව සිටිතත් නිදාගනිතත් තමන්වහන්සේ සමග එක්ව ජීවත්වන පිණිස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අප උදෙසා මළසේක. 1 තෙසලෝනික 5:10 මරණයෙන් ජීවනය ගෙනෙන තැනැන් වහන්සේ උන් වහන්සේගේ දිව්‍යමය ස්වභාවයද ජීවනයද නොවේ, මන්ද දිව්‍යමය ස්වභාවය සදාකාල ජීවනය වන බැවිනි.

121. එහෙත් උන් වහන්සේගේ ජීවිතය සැබවින්ම පියාණන් වහන්සේගේ බලයේ තිබේද? ඇයි, උන් වහන්සේ පෙන්වා දුන්නේ උන් වහන්සේගේ ශාරීරික ජීවිතය පවා වෙනත් කෙනෙකුගේ බලයේ නොතිබූ බවයි, අපට එය වාර්තා කර ඇති පරිදි මෙසේය: මා විසින් නැවත ගන්නා පිණිස මාගේ ප්‍රාණය දෙන බැවින් මාගේ පියාණන්වහන්සේ මට ප්‍රේමකරනසේක. කිසිවෙක් ඒක මාගෙන් උදුරාගන්නවා නොව මමම ඒක දෙමි. ඒක දෙන්ට මට බලය තිබේ, නැවත ගන්ටද මට බලය තිබේ. මේ ආඥාව මාගේ පියාණන්වහන්සේගෙන් ලදිමියි කීසේක.

122. එසේ නම්, උන් වහන්සේගේ දිව්‍යමය ජීවිතය තවත් කෙනෙකුගේ බලය මත රඳා පවතින බව නොසැලකිය යුතුය. මන්ද උන්වහන්සේගේ ශාරීරික ජීවිතය පවා උන්වහන්සේගේම බලයෙන් හැර වෙනත් බලයක් යටතේ නොතිබුණි. මක්නිසාද බලයේ ඒකත්වය නොතිබුණේ නම් එය තවත් කෙනෙකුගේ බලය වනු ඇත. උන්වහන්සේ තම ජීවිතය පූජා කළේ උන්වහන්සේගේම බලයෙන් සහ උන්වහන්සේගේ නිදහස් කැමැත්තෙන් බව උන්වහන්සේ පෙන්වනවා සේම, උන්වහන්සේගේ තම පියාණන් වහන්සේගේ අණට කීකරු වෙමින් එය පූජා කිරීමේදී, උන්වහන්සේ තම කැමැත්ත සහ පියාණන් වහන්සේගේ කැමැත්ත අතර එකමුතුකම උගන්වන සේක.

123. එසේ නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ ජීවිතය ආරම්භ වූ කාලයක් හෝ උන්වහන්සේගේ ජීවිතය යටත් වූ කිසිදු බලයක් කිසිදා නොතිබුණේ නම්, උන්වහන්සේ මෙසේ පැවසූ විට උන්වහන්සේ අදහස් කළේ කුමක්දැයි අපි සලකා බැලිය යුතුය: ජීවමාන පියාණන්වහන්සේ මා එවුවාක්මෙන්ද මා පියාණන්වහන්සේ නිසා ජීවත්වන්නාක්මෙන්ද මා කන තැනැත්තේ මා නිසා ජීවත්වන්නේය. අපට හැකි උපරිමයෙන් උන්වහන්සේගේ අර්ථය පැහැදිලි කිරීමට උත්සාහ කරමු; නැතහොත්, උන්වහන්සේම එය පැහැදිලි කිරීමට ඉඩ දෙන්න.

124. එසේ නම්, උන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීමේදී කලින් පැවසූ දේට ඔබ අවධානය යොමු කළ යුතුයි. සැබවක්, සැබවක් මම ඔබට කියමි. උන් වහන්සේ මුලින්ම ඔබට සවන් දිය යුතු ආකාරය උගන්වන සේක. සැබවක් සැබවක් නුඹලාට කියමි- නුඹලා මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාගේ මාංස නොකනවා නම්, ඔහුගේ ලේ නොබොනවා නම්, නුඹලා තුළම ජීවනය නැත. යොහන් 6:54 උන්වහන්සේ මුලින්ම පැහැදිලි කළේ උන්වහන්සේ මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා ලෙස කතා කළ බවයි; එබැවින්, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා ලෙස උන්වහන්සේගේ මාංසය සහ රුධිරය පිළිබඳ උන්වහන්සේ පැවසූ දේ උන්වහන්සේගේ දිව්‍යමය ස්වභාවය ගැන සඳහන් කිරීමක් ලෙස තේරුම් ගත යුතු යැයි ඔබ සිතනවාද?

125. ඉන්පසු උන් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක: මක්නිසාද මාගේ මාංසය සැබෑවූ කෑමය, මාගේ ලේ සැබෑවු බීමය. යොහන් 6:55 උන්වහන්සේ උන් වහන්සේගේ මාංසය සහ උන් වහන්සේගේ රුධිරය ගැන කතා කරන ආකාරය ඔබට ඇසෙන විට, ඔබ ස්වාමීන්වහන්සේගේ මරණයේ, යොහන් 6:52 පූජනීය පොරොන්දු තේරුම් ගන්නෙහිය [අපට එහි කුසලතා සහ බලය දැනුම් දෙයි]. එසේ ඔබ උන්වහන්සේගේ දේවත්වයට අගෞරව කරන්නෙහිය. උන්වහන්සේගේම වචන අසන්න: මක්නිසාද මස් හා ඇට මට තිබෙනවා නුඹලාට පෙනෙන ලෙස ආත්මයකට නැත. ලූක් 24:39 දැන් ශුද්ධ වූ යාච්ඤාවේ අබිරහස්මය බලය තුළින් මාංසය හා රුධිරය බවට පරිවර්තනය වන සක්‍රමේන්තු මූලද්‍රව්‍ය අපට ලැබෙන සෑම අවස්ථාවකම, අපි ස්වාමින් වහන්සේගේ මරණය ප්‍රකාශ කර පෙන්නුම් කරමු.

126. මුලින්ම උන්වහන්සේ මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා ලෙස කතා කරන බව නිරීක්ෂණය කිරීමට අපෙන් ඉල්ලා සිටීමෙන් පසුව, උන්වහන්සේගේ මාංසය සහ රුධිරය පිළිබඳ උන්වහන්සේගේ වචන නිතර නිතර සඳහන් කිරීමෙන් පසුවත්, උන්වහන්සේ තවදුරටත් මෙසේ පවසන සේක: ජීවමාන පියාණන්වහන්සේ මා එවුවාක්මෙන්ද මා පියාණන්වහන්සේ නිසා ජීවත්වන්නාක්මෙන්ද මා කන තැනැත්තේ මා නිසා ජීවත්වන්නේය. එසේ නම් මෙම වචන තේරුම් ගත යුතු යැයි ඔවුන් සිතන්නේ කෙසේද? සංසන්දනය ද්විත්ව එකක් ලෙස පෙන්විය හැකිය. පළමු සංසන්දනය පහත දැක්වෙන ආකාරයෙන් සිදු වේ: ජීවමාන පියාණන් වහන්සේ මා එවා ඇති ආකාරයටම, මම පියාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන ජීවත් වෙමි; දෙවැන්න: ජීවමාන පියාණන් වහන්සේ මා එවා ඇති ආකාරයටම, මා පියාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන ජීවත් වන්නාක් මෙන්, මා අනුභව කරන්නාද මා කරණකොටගෙන ජීවත් වේ.

127. අපගේ විරුද්ධවාදීන් පළමුවැන්න තෝරා ගන්නේ නම්, එහි තේරුම මෙයයි, මා පියාණන් වහන්සේ විසින් එවන ලද අතර පියාණන් වහන්සේගෙන් පහළ වූ බැවින්, (ඒ අනුව) මම පියාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන ජීවත් වෙමි. එහෙත් මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ලෙස හැරුණුකොට උන්වහන්සේ එවන ලද සහ පහළ වූ චරිතය කුමක්ද? උන්වහන්සේම කලින් පැවසූ පරිදි එය මෙසේය: ස්වර්ගයෙන් බැස්සාවූ, ස්වර්ගයෙහි සිටින්නාවූ මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා මිස වෙන කිසිවෙක් ස්වර්ගයට නොනැංගේය. යොහන් 3:13 එවිට, උන්වහන්සේ මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ලෙස එවන ලද සහ පහළ වූ ආකාරයටම, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ලෙස උන්වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන ජීවත් වන සේක. තවද, උන්වහන්සේ අනුභව කරන තැනැත්තා, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාගේ මාංසය අනුභව කරන විට, ඔහුද මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාණන් කරණකොටගෙන ජීවත් වන්නේය. මේ අනුව, උන්වහන්සේගේ මාංසවත් වීමේ බලපෑම උන්වහන්සේගේ පැමිණීමට සංසන්දනය කර ඇත.

128. එහෙත් ඔවුන් දෙවන ක්‍රමය තෝරා ගන්නේ නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සහ පියාණන් වහන්සේ අතර සමානකම සහ මිනිසුන් සමග උන් වහන්සේගේ සමානකම යන දෙකම, ඒ සෑම එකක්ම පැහැදිලිවම වෙනස් නමුත් එකට බැඳී ඇති නිසා අපි හඳුනා නොගන්නෙමුද? උන් වහන්සේම පියාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන ජීවත් වන්නාක් මෙන්, අපිත් උන්වහන්සේ කරණකොටගෙන ජීවත් වෙමු, යන වචනවල තේරුම, පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළ මිනිස් ස්වභාවයට ජීවනය ලබා දුන් ආකාරයටම පුත්‍රයාණන් වහන්සේද මිනිසාට ජීවනය ලබා දෙන බව හැර වෙන කුමක්ද? මක්නිසාද ස්වාමින් වහන්සේම දැනටමත් ප්‍රකාශ කර ඇති පරිදි, පියාණන් වහන්සේ මළවුන් නැඟිටුවා ඔවුන්ට ජීවනය ලබා දෙන ආකාරයටම, පුත්‍රයාණන් වහන්සේද තමන් කැමති අයට ජීවනය ලබා දෙන සේක. යොහන් 5:21

129. මෙසේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සහ පියාණන් වහන්සේ අතර ඇති සමානාත්මතාවය ඔප්පු වන්නේ ජීවනය ලබා දීමේ ක්‍රියාවෙහි එකමුතුකම තුළින් පමණි, මන්ද පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ මෙන් ජීවනය ලබා දෙන බැවිනි. එබැවින් උන් වහන්සේගේ ජීවිතයේ සහ පරමාධිපත්‍යයේ සදාකාලිකත්වය පිළිගන්න. නැවතත්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සමග අපගේ සමානකම සහ මාංසයේ උන් වහන්සේ සමග යම් එක්සත්කමක් සොයා ගනු ලැබේ. මන්ද දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේට පියාණන් වහන්සේ විසින් මාංසයේ ජීවනය ලබා දුන් ආකාරයටම, මිනිසාටද ජීවනය ලබා දී ඇත. මක්නිසාද මෙසේ ලියා ඇත. දෙවියන් වහන්සේ යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මළවුන්ගෙන් උත්ථාන කළ ලෙසම, මිනිසුන් ලෙස අපද දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන ජීවත් කරනු ලැබේ. රෝම 4:24

130. මෙම අර්ථ නිරූපණයට අනුව, අමරණීයභාවය අපගේ තත්වයට ත්‍යාගශීලී කරුණා අනුග්‍රහයෙන් පමණක් නොව, දේවත්වයේ දේපළ ලෙසද ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ – දෙවැන්න එනම්, එය ප්‍රාණවත් කරන්නේ දේවත්වය නිසා; පළමුවැන්න, එනම් මනුෂ්‍ය වර්ගයා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තුළ ප්‍රාණවත් කරනු ලැබේ.

131. එහෙත් යමෙක් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ දේවත්වයට සංසන්දනය කිරීමේ බලය යොදන්නේ නම්, දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ මිනිසුන් හා සමාන මට්ටමක තබා ඇත, එවිට දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ විසින් අප දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන ජීවත් කරවන ආකාරයටම ජීවත් වනු ඇත. එහෙත් දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ නොමිලේ දීමනාව මගින් සදාකාල ජීවනය ලබා දෙන සේක. එහෙත් අපට එසේ කිරීමට හැකියාවක් නැත. එසේ නම්, උන් වහන්සේ අප සමග මට්ටමක තැබුවහොත්, උන් වහන්සේද මෙම දීමනාව ලබා නොදෙන සේක. එවිට ඒරියස්ගේ ගෝලයන්ට ඔවුන්ගේ විශ්වාසයේ නිසි ප්‍රතිවිපාකය ලැබෙනු ඇත – එනම් ඔවුන්ට පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ සදාකාල ජීවනය නොලැබෙන බවය.

132. දැන් මම තවත් ඉදිරියට යන්නෙමි. අපගේ විරුද්ධවාදීන් මෙම පාඨයේ ඉගැන්වීම දිව්‍යමය ද්‍රව්‍යයේ සදාකාලිකත්වය පිළිබඳ මූලධර්මයට අදාළ කර ගැනීමට අපගේ විරුද්ධවාදීන් සතුටු වන්නේ නම්, ඔවුන්ට තුන්වන පැහැදිලි කිරීමක් ඇසීමට ඉඩ දෙන්න: අපගේ ස්වාමින් වහන්සේ පැහැදිලිවම පවසන්නේ පියාණන් වහන්සේ ජීවමාන පියෙකු වන පරිදි, පුත්‍රයාණන් වහන්සේද ජීවත් වන බව නොවේද? මන්ද එකම ජීවිතය පියාණන් වහන්සේගේ ජීවිතය සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ ජීවිතය වන බැවින්, මෙහිදී අප ජීවිතයේ එකමුතුකම පිළිබඳ සඳහනක් තේරුම් ගත යුතු බව නොදැකිය හැක්කේ කාටද? මක්නිසාද පියාණන් වහන්සේ තුළ ජීවනය ඇති සේම, පුත්‍රයාණන් වහන්සේටද තමා තුළ ජීවනය ලබා දී ඇත, යොහන් 5:26. උන් වහන්සේ ලබා දී ඇත – ඒ උන් වහන්සේ සමග එකමුතුකම නිසාය. උන් වහන්සේ ලබා දී ඇත්තේ, ඉවත් කිරීමට නොව, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළ මහිමයට පත් වන පිණිසය. උන් වහන්සේ ලබා දී ඇත්තේ, පියාණන් වහන්සේ වන උන් වහන්සේ එය ආරක්ෂා කිරීමට නොව, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ එය සන්තක කර ගන්නා පිණිසය.

133. එහෙත් ඒරියානුවාදීන් සිතන්නේ, මම පියාණන් වහන්සේ විසින් ජීවත් වන බව උන්වහන්සේ පැවසූ කාරණයට ඔවුන් විරුද්ධ විය යුතු බවයි. නිසැකවම (ඔවුන් මෙම වචන උන් වහන්සේගේ දේවත්වය ගැන සඳහන් කරන බව සිතන්නේ නම්) පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන ජීවත් වන සේක, මන්ද උන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගෙන් උපන් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ වන බැවිනි – පියාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන, උන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ සමග එක ද්‍රව්‍ය ස්වභාවයකින් පවතින නිසා – පියාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන, මන්ද උන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගේ හදවතින් ලබා දුන් වචනය වන බැවින්, උන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගෙන් නික්මුණු නිසා, උන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගේ බඩවැල්වලින් උපත ලැබූ නිසා, පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ පැවැත්මේ උල්පත සහ මුල වන බැවිනි.

134. එහෙත් සමහර විට ඔවුන් මෙසේ කියා සිටිය හැකිය: පුත්‍රයාණන් වහන්සේ, ‘මම පියාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන ජීවත් වෙමි’ යනුවෙන් පැවසීමෙන් පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ අතර පවතින ජීවිතයේ එකමුතුකම ගැන කතා කළ බව ඔබ විශ්වාස කරන්නේ නම්, ‘මා අනුභව කරන තැනැත්තා මා කරණකොටගෙන ජීවත් වන්නේය,’ යනුවෙන් පැවසීමෙන් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සහ මනුෂ්‍ය වර්ගයා අතර ජීවිතයේ එකමුතුකම උන් වහන්සේ සොයා ගත් බව එයින් අදහස් නොවේද?

135. එසේ වුවද, දෙවියන් වහන්සේගේ සාරයේ එකමුතුකම නිසා පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළ පවතින ස්වර්ගීය ජීවිතයේ එකමුතුකම මා පිළිගන්නා ආකාරයටම, දිව්‍යමය ස්වභාවයේ පරමාධිපත්‍යයන් හෝ අපගේ ස්වාමින් වහන්සේගේ මාංසවත් විමේ බලපෑමෙන් ඇති වූ ඒවා හැරුණුකොට, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ අප සමග උන්වහන්සේගේ මනුෂ්‍යත්වයේ එකමුතුකම නිසා අප සමග ආත්මික ජීවිතයේ සහභාගීත්වයක් ඇති බව මම තහවුරු කරමි, මන්ද ස්වර්ගීය අය, ස්වර්ගීය අය හා සමාන වෙති. තවද, උන්වහන්සේ තුළ මෙන් අපි පියාණන් වහන්සේගේ දකුණු පැත්තේ වාඩි වී සිටිමු, ඒ අපි උන්වහන්සේගේ සිංහාසනය බෙදා ගන්නා අර්ථයෙන් නොව, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ශරීරය තුළ විවේක ගන්නා අර්ථයෙනි – අපි ශාරීරික එකමුතුකම නිසා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ සැසියට සහභාගී වන බැවින්, අපගේ ශරීර උන්වහන්සේගේ ශරීරය සමග එකමුතුකම නිසා අපි ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තුළ ජීවත් වෙමු.

136. එසේ නම්, පාඨයට මට බියක් නැත, මම පියාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන ජීවත් වෙමි. එහෙත් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ, මම පියාණන් වහන්සේගේ උපකාරයෙන් ජීවත් වෙමි, යයි පවසා තිබුණත් මට බියක් නැත.

137. දැන් ඔවුන් විසින් පොදුවේ දක්වනු ලබන තවත් විරෝධයක් මෙම පාඨයෙන් ආරම්භ වේ: ඒ රෝගය මරණය පිණිස නොව එයින් දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයා මහිමයට පමුණුවනු ලබන පිණිස දෙවියන්වහන්සේගේ ගෞරවය සඳහායයි කීසේක. යොහන් 11:4 එහෙත් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ තුළින් හා පියාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන මහිමයට පත් කරනු ලැබුවා පමණක් නොවේය. ලියා ඇති පරිදි එය මෙසේය: දැන් පියාණෙනි, … මා ගෞරවයට පැමිණෙවුව මැනව. යොහන් 17:5 එසේම නැවතත් මෙසේ දැක්වේ: දැන් මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා මහිමයට පැමුණුණේය, දෙවියන්වහන්සේද ඔහු තුළ මහිමයට පැමිණිසේක; දෙවියන්වහන්සේ තමන් තුළම ඔහුව මහිමයට පමුණුවනසේක, උන්වහන්සේ ඔහුව වහාම මහිමයට පමුණුවනසේක. යොහන් 13:31-32 එහෙත් පියාණන් වහන්සේද පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළින් හා පුත්‍රයාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන මහිමයට පත් වන සේක, මක්නිසාද සත්‍යය මෙසේ පවසා ඇත: මම පොළොවේදී ඔබ ගෞරවයට පැමිණවීමි. යොහන් 17:4

138. එබැවින්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන මහිමයට පත් වන්නාක් මෙන්, උන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන ජීවත් වන සේක. මෙම වචන සලකා බැලීමෙන් [ග්‍රීක] δόξα යන්නෙහි තේරුම මහිමය යන්න වෙනුවට මතය, විශ්වාසය යන උපකල්පනයට යොමු වී ඇති සමහරු සිටිති, එබැවින් ඔවුන් මෙසේ අර්ථකථනය කර ඇත: මම ඔබට පොළොව මත δόξα එකක් දී ඇත්තෙමි, ඔබ මට කිරීමට දුන් කාර්යය මම අවසන් කළෙමි, දැන්, පියාණෙනි, මට δόξα එකක් දෙන්න; එනම්: ඔබ සැබෑ දෙවියන් වහන්සේ බව දැන ගැනීමට, ඔබ ගැන විශ්වාස කිරීමට මම මිනිසුන්ට ඉගැන්වූවෙමි; මා ගැන, මා ඔබේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සහ එකම දෙවියන් වහන්සේ යන විශ්වාසය ඔවුන් තුළ ස්ථාපිත කරන්න.

11 වන පරිච්ඡේදය.

සියල්ල පියාණන් වහන්සේගෙන් සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළින් බව අපොස්තුළු තුමාගේ ඉගැන්වීම මත පදනම්ව ඒරියානුවන් ස්ථාපිත කිරීමට උත්සාහ කළ නිශ්චිත වෙනස ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබේ, මන්ද උපුටා දක්වන ලද පාඨයේ එකම සර්වබලධාරිත්වය පියාණන් වහන්සේට සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේට යන දෙදෙනාටම ආරෝපණය කර ඇති බව පෙන්නුම් කර ඇත. විවිධ ශුද්ධලියවිලි මගින්, විශේෂයෙන් ශාන්ත පාවුළු තුමාගේ වචන මගින් සනාථ කර ඇති පරිදි, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් අඥාන ලෙස පියාණන් වහන්සේට පමණක් යොමු කිරීමක් දකින අතර, එහෙත් ඇත්ත වශයෙන්ම එවැනි යොමුවකින් පවා ඔප්පු කර ඇති පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ ස්වාධිපත්‍යයේ කිසිදු අඩුවීමක් හෝ පහත් බවක් නොපෙන්වයි. අවසාන වශයෙන්, උන් වහන්සේ කෙරෙන්, උන් වහන්සේ තුළින්, උන් වහන්සේ තුළ, යන වාක්‍ය ඛණ්ඩ (බලයේ) වෙනසක් නැති බව උපකල්පනය කිරීමට හෝ ඇඟවීමට පෙන්වා ඇති අතර, ඒ සෑම එකක්ම පුද්ගලයන් තිදෙනා සම්බන්ධයෙන් සත්‍ය වන බව පෙන්වා දී ඇත.

139. දැන් අපි පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ අතර පැවැත්මෙහි බලයේ වෙනසක් පෙන්වීමට උත්සාහ කළ, අපෝස්තලික සාක්ෂියේ ශක්තිය මත, සමහරුන් උත්සාහ කළ හාස්‍යජනක ක්‍රමය විමසීමට යොමු වෙමු: අපට ඇත්තේ එක දෙවිකෙනෙක් වන පියාණන් වහන්සේය. සියල්ල පැමිණ තිබෙන්නේ උන් වහන්සේගෙන්ය, අපිත් උන් වහන්සේ උදෙසාය. තවද අපට ඇත්තේ එක ස්වාමීන් වහන්සේය, එනම් යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේය. සියල්ල උන් වහන්සේ කරණකොටගෙනය, අපිත් උන් වහන්සේ කරණකොටගෙනය, 1 කොරින්ති 8:6 යන්නෙන් එය පැහැදිලි වේ. සියල්ල පැමිණ තිබෙන්නේ පියාණන් වහන්සේගෙන් සහ සියල්ල පුත්‍රයාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන බවත් ප්‍රකාශ කිරීමෙන් දිව්‍යමය මහිමයේ මට්ටමේ සුළු වෙනසක්වත් ඇඟවෙන්නේ නැත. පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ සර්වබලධාරිත්වය පිළිබඳ පැහැදිලි කිරීමක් මෙහි දී සපයනු ලබන බව සම්පූර්ණයෙන්ම පැහැදිලිය, මන්ද සියල්ල පියාණන් වහන්සේගෙන් ආරම්භ වුවද, සියල්ල පවතින්නේ සහ ඇති වන්නේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළිනි.

140. පියාණන් වහන්සේ සියල්ල අතර සිටින්නේ නැත. මක්නිසාද සියල්ල ඔබට සේවය කරන බව උන් වහන්සේ සම්බන්ධයෙන් ප්‍රකාශ කර ඇත. පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සියල්ල අතර ගණන් ගනු නොලැබේ, මන්ද සියල්ල උන් වහන්සේ කරණකොටගෙන සාදන ලදී, යොහන් 1:3 එසේම සියල්ල උන් වහන්සේ තුළ එකට පවතින අතර, උන් වහන්සේ සියලු ස්වර්ගයන්ට වඩා ඉහළින් සිටින සේක. කොලොස්සි 1:17 එබැවින්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සියලු දේ අතර නොව, සියල්ලට වඩා ඉහළින් සිටින සේක, සැබවින්ම, උන් වහන්සේගේ මිනිස් ස්වභාවය අනුව, උන් වහන්සේ යුදෙව් ජනතාවට අයත් වන සේක. එහෙත් ඒ සමගම උන් වහන්සේ සියල්ල පාලනය කරන දෙවියන් වහන්සේ වන සේක, සදාකාලිකව ආශීර්වාද ලත්, අනෙක් සෑම නාමයකටම වඩා උසස් නාමයක් ඇති අයෙකු වන සේක. පිලිප්පි 2:9 උන් වහන්සේ ගැන මෙසේ කියනු ලැබේ: ඔබ සියල්ල උන් වහන්සේගේ පාද යට තැබූ සේක. එහෙත් සියල්ල උන් වහන්සේට යටත් කිරීමේදී, අපොස්තුළු තුමා පැවසූ පරිදි, යටත් නොවන කිසිවක් උන් වහන්සේ ඉතිරි කළේ නැත. හෙබ්‍රෙව් 2:8 එහෙත් අපොස්තුළු තුමාගේ වචන මාංසවත් වූ ස්වාමින් වහන්සේ සම්බන්ධයෙන් අදහස් කළ බව සිතමු; එසේ නම්, උන් වහන්සේගේ දිව්‍යමය පරම්පරාවේ අසමසම තේජස පිළිබඳ අපට සැක කළ හැක්කේ කෙසේද?

141. එසේ නම්, පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ අතර බලයේ වෙනසක් තිබිය නොහැකි බව නිසැකය. නැත, එම වෙනස කොතරම් විශාලද යත් එය පවතින බව සැලකිය නොහැකිය, මන්ද එම අපොස්තුළු තුමාම පවසා ඇත්තේ සියල්ල උන් වහන්සේ කෙරෙන්, සියල්ල උන් වහන්සේ විසින්, උන් වහන්සේ තුළින් සහ උන් වහන්සේ තුළ පවතින බවයි. එය පහත වචනවලින් දක්වා ඇත: මක්නිසාද සියල්ල උන් වහන්සේ කෙරෙන්ය, උන් වහන්සේ තුළින් සහ උන් වහන්සේ තුළය. රෝම 11:36

142. දැන්, ඔවුන් සිතන පරිදි, මෙහි පියාණන් වහන්සේ ගැන පමණක් කතා කරන්නේ නම්, සියල්ල උන් වහන්සේ කෙරෙන් වන බැවින් උන් වහන්සේ ඒ සමගම සර්වබලධාරී විය නොහැකි අතර, සියල්ල උන් වහන්සේ තුළින් වන බැවින් උන් වහන්සේ සර්වබලධාරී නොවන සේක. ඔවුන්ගේම මෙම පෙන්වීම මගින්, ඔවුන් පියාණන් වහන්සේට බලය නොමැති බව, උන් වහන්සේ සර්වබලධාරී නොවන බව ප්‍රකාශ කරනු ඇත. එසේ නැතහොත් අවම වශයෙන්, සියල්ල ඔවුන්ගේ කැමැත්තට පටහැනිව වුවද, පියාණන් වහන්සේගේ මෙන්ම පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ සර්වබලධාරී බව ඔවුන් තමන්ගේම මුඛයෙන් ප්‍රකාශ කරනු ඇත.

143. කෙසේ වෙතත්, පියාණන් වහන්සේ සම්බන්ධයෙන් කරන ලද මෙම ප්‍රකාශය ඔවුන් තේරුම් ගනීද යන්න ඔවුහු තීරණය කරත්වා. ඔවුන් එසේ කරන්නේ නම්, සියල්ල උන් වහන්සේද තුළින් වන්නේය. ඔවුන් එය පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ගැන කතා කරන බව තීරණය කරන්නේ නම්, සියල්ල පුත්‍රයාණන් වහන්සේ කෙරෙන් මෙන්ම පියාණන් වහන්සේ කෙරෙන්ද වේ. එහෙත් සියල්ල පියාණන් වහන්සේද තුළින් නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේට ලැබිය යුතු ගෞරවය අඩු කිරීම සම්බන්ධයෙන් තර්කයක් ඇත්තේ නැත; සියල්ල පුත්‍රයාණන් වහන්සේගෙන් නම්, පියාණන් වහන්සේට හිමිවන ආකාරයටම පුත්‍රයාණන් වහන්සේටත් ගෞරවය හිමි විය යුතුය.

144. අප අහම්බෙන් එක් අසත්‍ය හෝ සත්‍ය නොවන පදයක් පාඨයට ඇතුළත් කරන බව අපගේ විරුද්ධවාදීන් සිතන්නේ නම්, අපි මුළු පාඨයම පරීක්ෂා කර සලකා බලමු. පාවුල්තුමා මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි: අහෝ, දෙවියන් වහන්සේගේ ප්‍රඥාවෙත් දැනගැන්මෙත් බහුලත්වය කොපමණ ගැඹුරුද! උන් වහන්සේගේ විනිශ්චයන් සොයා දැනගැන්මත් උන් වහන්සේගේ මාර්ගයන් තේරුම්ගැනීමත් කොපමණ අමාරුද! එසේය, ස්වාමීන් වහන්සේගේ සිත දැනගත්තේ කවුද? නොහොත් උන් වහන්සේට මන්ත්‍රියා වුණේ කවුද! නොහොත් පළමුවෙන් උන් වහන්සේට යමක් දුන්නේ කවුද? දුන්නා නම් ඔහුට ප්‍රතිඵල ලැබේ. මක්නිසාද සියල්ල උන් වහන්සේ කෙරෙන්ය, උන් වහන්සේ කරණකොටගෙනය, උන් වහන්සේ උදෙසාය. උන් වහන්සේට සදාකල්ම මහිමය වේවා!

145. එසේ නම්, ඔවුන් සිතන්නේ, මෙහි කතා කරන්නේ කවුරුන් ගැන කියාද? – පියාණන් වහන්සේ ගැනද නැතිනම් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ගැනද? එය පියාණන් වහන්සේ ගැන නම් – එවිට අප පිළිතුරු දෙන්නේ පියාණන් වහන්සේ දෙවියන් වහන්සේගේ ප්‍රඥාව නොවන බවයි, මන්ද ඒ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ වන බැවිනි. එහෙත් ප්‍රඥාවට කළ නොහැකි දෙයක් තිබේද, එහි ලියා ඇත්තේ මෙසේය: ඇය සර්වබලධාරී සහ ස්ථිර බව දැක, ඇය තමා තුළ සියල්ල අලුත් කරගනියි? ප්‍රඥාව 7:27 ප්‍රඥාව ගැන අපි කියවන්නෙමු, ඒ ළඟා වන දෙයක් ලෙස නොව, පවතින දෙයක් ලෙසය. මේ අනුව, ප්‍රඥාවේ සර්වබලධාරිත්වය සහ සදාකාලිකත්වය සහ ඇගේ යහපත්කම ගැන ඔබට ඉගැන්වීමට සලමොන්ගේ අධිකාරි බලය ඔබට ඇත, මන්ද ලියා ඇත්තේ මෙසේය: එහෙත් ද්වේෂය ප්‍රඥාව ජය නොගනී. ප්‍රඥාව 7:30

146. එහෙත් අරමුණක් සඳහාය. උන් වහන්සේගේ විනිශ්චයන් සොයා දැනගැන්ම කොපමණ අමාරුද! යයි අපොස්තුළු තුමා පවසයි. දැන් පියාණන් වහන්සේ සියලු විනිශ්චය පුත්‍රයාණන් වහන්සේට භාර දී තිබේ නම්, යොහන් 5:22 පියාණන් වහන්සේ විනිශ්චයකරුවාණන් වහන්සේ ලෙස පුත්‍රයාණන් වහන්සේ දක්වන බව පෙනේ.

147. එහෙත් දැන්, ඔහු කතා කරන්නේ පියාණන් වහන්සේ ගැන නොව පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ගැන බව අපට පෙන්වීමට, ශාන්ත පාවුල් තවදුරටත් මෙසේ පවසයි: පළමුවෙන් උන් වහන්සේට යමක් දුන්නේ කවුද? මක්නිසාද පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේට ලබා දී ඇත, එහෙත් එය ත්‍යාගශීලීව නොව, උන් වහන්සේ විසින් ජනිත කරන ලද තැනැත්තාගේ අයිතිවාසිකම් පිළිගැනීමක් ලෙසය. එබැවින්, ලියා ඇති පරිදි, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ අතින් ලබාගෙන ඇති බව ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකිය: මාගේ පියාණන් වහන්සේ විසින් සියල්ල මට භාරදෙනලද්දේය. මතෙව් 11:27 තවද, පළමුවෙන් උන් වහන්සේට යමක් දුන්නේ කවුද? යනුවෙන් ලියා ඇත. පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තමන් වහන්සේගේ ස්වභාවය අනුව පියාණන් වහන්සේගෙන් තෑගි ලබාගෙන ඇති බව අපොස්තුළු තුමා ප්‍රතික්ෂේප නොකරයි. එහෙත් ඔහු ඇත්ත වශයෙන්ම පෙන්වා දී ඇත්තේ, පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ යන දෙදෙනාම එකිනෙකාට පෙර සිටි බව සැලකිය නොහැකි බවයි. මන්ද පියාණන් වහන්සේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේට තෑගි ලබා දී ඇතත්, උන් වහන්සේ ඒවා තමන් වහන්සේට පසුව බිහි වූ කෙනෙකුට ලෙස ලබා නොදුන් බැවිනි; මක්නිසාද යත්, එකම සදාකාලිකත්වය සහ මහිමයෙන් යුක්ත වීම නිසා, මවන නොලද හා තේරුම්ගත නොහැකි ත්‍රිත්වය, කාලයේ වෙනසක් හෝ ප්‍රමුඛතාවයේ වෙනස් මට්ටමක් පිළිගන්නේ නැත.

148. කෙසේ වෙතත්, τίς προσέδωχεν αὐτῳ (ඔහුට දුන්නේ කවුද?) යන වචන අන්තර්ගත ග්‍රීක අත්පිටපත් නිරීක්ෂණය කිරීමට අප වඩා බැඳී සිටින බව සලකන්නේ නම්; කිසිවක් එකතු කළ නොහැකි තැනැන් වහන්සේ දැනටමත් පරිපූර්ණ හා සම්පූර්ණ තැනැන් වහන්සේට වඩා පහත් හෝ අසමාන නොවන බව පැහැදිලිය. එමනිසා, අපොස්තුළු තුමාගේ මෙම පාඨය, සම්පූර්ණයෙන්ම සලකා බැලූ විට, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ගැන සඳහන් කිරීමක් ලෙස වඩාත් නිවැරදිව තේරුම් ගන්නේ නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සම්බන්ධයෙන්ද අප විශ්වාස කළ යුතු බව අපට වැටහේ. ලියා ඇති පරිදි එය මෙසේය: මක්නිසාද සියල්ල උන් වහන්සේ කෙරෙන්ය, උන් වහන්සේ කරණකොටගෙනය, උන් වහන්සේ උදෙසාය.

149. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන් පාඨය පියාණන් වහන්සේ පිළිබඳ දක්වන බව සිතන්නේ නම්, අප සියලු දේ උන් වහන්සේ කෙරෙන් බව කියවන ආකාරයටම, සියලු දේ උන් වහන්සේ තුළින් බව කියවා ඇති බවත් මතක තබා ගනිමු, එනම්, පියාණන් වහන්සේගේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ අධිකාරිය මුළු මවන ලද විශ්වය පුරා විහිදී ඇති බවය. තවද, අප දැනටමත් පියාණන් වහන්සේණන්ගේ සර්වබලධාරිත්වය මගින් පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ සර්වබලධාරිත්වය ඔප්පු කර ඇතත්, ඔවුන් සැමවිටම අවඥා කිරීමට නැඹුරු වී සිටින බැවින් – ඔවුන් පියාණන් වහන්සේ මෙන්ම පුත්‍රයාණන් වහන්සේද අවමානයට ලක් කරන බව ඔවුහු සලකා බලත්වා. මක්නිසාද පුත්‍රයාණන් වහන්සේ බලයෙන් සීමිත නම්, සියල්ල උන් වහන්සේ තුළින් සිදුවන බැවින්, අප තවදුරටත් කියන්නේ, පියාණන් වහන්සේද සීමිත වන බවය, මන්ද සියල්ල උන් වහන්සේ තුළින්ද සිදුවන බැවිනි.

150. කෙසේ වෙතත්, මෙම ප්‍රකාශනවල අර්ථයේ වෙනසක් නොමැති බව ඔවුන්ට අවබෝධ කර දීම සඳහා, ඕනෑම දෙයක් පවතින්නේ එකම පුද්ගලයා කෙරෙන් සහ ඕනෑම දෙයක් පවතින්නේ එකම පුද්ගලයා තුළින් බවත්, ශුද්ධලියවිල්ලේ මෙම ආකාර දෙකෙන්ම පියාණන් වහන්සේට සම්බන්ධ දේවල් ගැන කථා කරන බවත් මම නැවත වරක් පෙන්වා දෙන්නෙමි. මක්නිසාද අපට මෙසේ හමු වේ: ස්වකීය පුත්‍රවූ අපගේ ස්වාමීවූ යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ සහභාගිකමට නුඹලා කැඳවාගත් දෙවියන් වහන්සේ විශ්වාසව සිටිනසේක. අපගේ විරුද්ධවාදීහු අපොස්තුළු තුමාගේ වචනවල තේරුම සලකා බලත්වා. අප පියාණන් වහන්සේ තුළින් කැඳවනු ලැබ ඇත. – එහි පරස්පර විරෝධී බවක් ඇත්තේ නැත: අප මවා ඇත්තේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළින්ය – මෙය ඔවුන් පහත්කමේ සලකුණක් ලෙස දක්වා ඇත. පියාණන් වහන්සේ අප තම පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සමග සහයෝගීතාවයට කැඳවා ඇති අතර, මෙම සත්‍යය අපට, යුතුකමට බැඳී සිටින පරිදි, භක්තිමත් ලෙස ලැබී ඇත. පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සියල්ල මවා ඇති අතර, ඒරියස්ගේ අනුගාමිකයින් සිතන්නේ මෙහි ඔවුන්ට නිදහස් කැමැත්තක නියෝගයක් නොව, වහල් ලෙස ඉටු කරන ලද බලහත්කාර සේවයක් ඇති බවය!

151. නැවතත්, පියාණන් වහන්සේ තුළින් උන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සමග සහභාගිකමට අප කැඳවනු ලබන බැවින්, පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තුළ බලයේ වෙනසක් නොමැති බව වඩාත් සම්පූර්ණ ලෙස අවබෝධ කර ගැනීම සඳහා, [මෙය බලන්න] එහි ලියා ඇති ආකාරයට සහභාගිකමෙහි ආරම්භය ඇත්තේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගෙනි: කුමක්හෙයින්ද උන් වහන්සේගේ පූර්ණකමෙන් අපි සියල්ලෝම අනුග්‍රහය ලැබීමුව. කෙසේ වෙතත්, අප ශුභාරංචියේ ග්‍රීක පාඨය අනුගමනය කරන්නේ නම්, උන් වහන්සේගේ පූර්ණකමෙන් අපි සියල්ලෝම අනුග්‍රහය ලැබීමුව. යොහන් 1:16

152. එසේ නම්, පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ යන දෙදෙනා තුළින් වන සහභාගීත්වය ඇති ආකාරය බලන්න, එහෙත් වෙනස් සහභාගීත්වයක් නොව, එකම සහභාගීත්වයකි. එසේය, අපේ පංගුකාරකම පියාණන් වහන්සේද ස්වකීය පුත්‍රවූ යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේද සමගය. 1 යොහන් 1:3

153. තවදුරටත්, පියාණන් වහන්සේ හා පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පමණක් නොව ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ සමගද අපට එක සහභාගීත්වයක් පංගුකාරකමක් ඇති බව ශුද්ධලියවිල්ලෙහි පවසන බව නිරීක්ෂණය කරන්න. ස්වාමිවූ යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ කරුණාවද දෙවියන් වහන්සේගේ ප්‍රේමයද ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගේ සහභාගිකමද නුඹලා සියල්ලන් හා සමග වේවා, යයි අපොස්තුළු තුමා පවසයි.

154. දැන්, සියල්ල පැමිණෙන්නේ උන් වහන්සේ තුළින්ය, යනුවෙන් පවසන තැනැන් වහන්සේ, සියල්ල පැමිණෙන්නේ උන් වහන්සේ කෙරෙන්ය, යනුවෙන් පවසන තැනැන් වහන්සේට වඩා අඩු ලෙස පෙනෙන්නේ කෙසේද යනුවෙන් මම අසමි. ඒ උන් වහන්සේ වැඩ කරන තැනැන් වහන්සේ ලෙස ප්‍රකාශ කර ඇති නිසාද? එහෙත් මාගේ පියාණන්වහන්සේ මේ දක්වාම ක්‍රියාකරනසේක, මමත් ක්‍රියාකරමි, යනුවෙන් පැවසූ උන් වහන්සේ සත්‍යය වන සේක. යොහන් 5:17 එබැවින්, පියාණන් වහන්සේ ක්‍රියා කරන ආකාරයටම, පුත්‍රයාණන් වහන්සේද ක්‍රියා කරන සේක; එබැවින් ක්‍රියා කරන තැනැන් වහන්සේ බලයෙන් සීමිත හෝ පහත් නොවේය, මන්ද පියාණන් වහන්සේද ක්‍රියා කරන සේක; එය එසේ වන නිසා, පුත්‍රයාණන් වහන්සේට පියාණන් වහන්සේ සමග පොදු දේ හෝ පියාණන් වහන්සේ විසින් පුත්‍රයාණන් වහන්සේට ලබා දී ඇති දේ නිසා හෝ උන් වහන්සේ අඩු ගෞරවයට පාත්‍ර නොවිය යුතුය. එසේ කිරීමෙන් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයෝ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ පුද්ගලයා තුළ පියාණන් වහන්සේට තවදුරටත් අගෞරව නොකරත්වා.

155. එම ශුද්ධ වූ යොහන් විසින්ම ශුද්ධලියවිල්ලේ තවත් කොටසක ලියන ලද එම වචන නොසලකා හැරිය යුතු නොවේ, මන්ද ඒවා ඒරියානු අවිශ්වාසයේ තර්ක සහ ව්‍යාජ ඉගැන්වීම් අවසන් කිරීමට සේවය කරයි: උන්වහන්සේ ධර්මිෂ්ඨ බව නුඹලා දනිහු නම්, ධර්මිෂ්ඨකම් කරන සියල්ලන්ද උන්වහන්සේගෙන් ඉපදී සිටින බව නුඹලා දනිහුය. 1 යොහන් 2:29 එහෙත් ධර්මිෂ්ඨකමට ප්‍රේම කරන ස්වාමින් වහන්සේ හැර ධර්මිෂ්ඨ වෙන කවුරුන්ද? නැතහොත් ඉහත පාඨ අපට අනතුරු අඟවන පරිදි – අපට පුත්‍රයාණන් වහන්සේ නොමැති නම්, අපට සදාකාල ජීවනය සහතික කර දෙන්නේ කවුරුන්ද? එබැවින්, දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ අපට සදාකාල ජීවනය පොරොන්දු වී ඇති සේක් නම්, උන් වහන්සේ ධර්මිෂ්ඨ වන සේක් නම්, නියත වශයෙන්ම අපි උන් වහන්සේගෙන් උපත ලබා ඇත්තෙමු. එසේ නොමැති නම්, අපගේ විරුද්ධවාදීන් අප පුත්‍රයාණන් වහන්සේගෙන් කරුණා අනුග්‍රහයෙන් උපත ලබා ඇති බව ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, ඔවුහු උන් වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකමද ප්‍රතික්ෂේප කරති.

156. එබැවින් සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේගෙන් බව ඔබ විශ්වාස කළ යුතුය. දෙවියන් වහන්සේ වන පියාණන් වහන්සේගෙන් වුවද, දෙවියන් වහන්සේ සියල්ලන්ගේම පියාණන් වහන්සේ වන සේම, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සියල්ලන්ගේම කර්තෘවරයාණන් වහන්සේ සහ මැවුම්කරුවාණන් වහන්සේ වන සේක. එසේ නම්, ඔවුන්ගේ මෙම ප්‍රශ්න කිරීමේ නිෂ්ඵලභාවය අපට පෙනේ, මන්ද එය [පියාණන් වහන්සේගේ මෙන්] පුත්‍රයාණන් වහන්සෙගේද යහපත දක්වන බැවිනි. මන්ද උන් වහන්සේගෙන් සහ උන් වහන්සේ තුළින් සහ උන් වහන්සේ තුළ සියල්ල ඇත්තේය.

157. සියල්ල උන් වහන්සේගෙන් වන ආකාරය කෙසේද යන ආකාරය මෙන්ම, ඒ හා සමානව සියල්ල උන් වහන්සේ තුළින් වන්නේ කෙසේද යන්න අපි ඉහතින් පෙන්වා දී ඇත්තෙමු. එසේ නම්, තවත් ශුද්ධලියවිල්ලක මෙසේ පවසන විට, සියල්ල උන් වහන්සේ තුළ ඇති බවට සැක කරන්නේ කවුද? මක්නිසාද සිංහාසන වේවා, ස්වාමිකම් වේවා, අධිපතිකම් වේවා, බලපරාක්‍රම වේවා, ස්වර්ගවල සහ පොළොවෙහිත් ඇති පෙනෙන්නාවූ දේවල්ද නොපෙනෙන්නාවූ දේවල්ද යන සියල්ල උන්වහන්සේ තුළ මවන ලද්දේය; සියලු දේ උන්වහන්සේ කරණකොටගෙනද උන්වහන්සේ උදෙසාද මවා තිබේ; උන්වහන්සේ සියල්ලටම පළමුවෙන් සිටිනසේක, සියල්ලද උන්වහන්සේ තුළ පවතින්නේය. කොලොස්සි 1:16-17 එසේ නම්, ඔබට උන් වහන්සේගෙන් කරුණා අනුග්‍රහය ඇත; ඔබේ මැවුම්කරුවාණන් වහන්සේ ලෙස ඔබ උන් වහන්සේ තුළ ඇත; උන් වහන්සේ තුළ ඔබට සියලු දේවල අත්තිවාරම සොයාගත හැකිය.

12 වන පරිච්ඡේදය.

ශුද්ධ වූ යොහන් ශුභාරංචියේ දක්නට ලැබෙන පුත්‍රයාණන් වහන්සේ මිදි වැලකට සහ පියාණන් වහන්සේ ගොවියෙකුට සංසන්දනය කිරීම, මාංසවත් වීමට අදාළව තේරුම් ගත යුතුය. දිව්‍යමය පරම්පරාව සම්බන්ධයෙන් එය තේරුම් ගැනීම පුත්‍රයාණන් වහන්සේට දෙගුණයක් අපහාස කිරීමකි, එවිට උන් වහන්සේ ශාන්ත පාවුල්ට වඩා පහත් කිරීම සහ උන් වහන්සේ අනෙක් මිනිස් වර්ගයාගේ මට්ටමට ගෙන ඒම සිදු වේ. එමෙන්ම පියාණන් වහන්සේද, එම අපොස්තුළුවරයා සමග එක පදනමක සිටීම පමණක් නොව, කිසිසේත්ම ගණන් නොගැනීම සිදු වේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ දෙවියන් වහන්සේ වන බැවින් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ගොවියා වන අතරම උන් වහන්සේගේ මනුෂ්‍යත්වය සම්බන්ධයෙන් මිදි පොකුරක්ද වන සේක. පියාණන් වහන්සේගේ ප්‍රමුඛත්වය පිළිබඳ සත්‍යය ප්‍රකාශය.

158. පියාණන් වහන්සේගේ දේවත්වය පුත්‍රයාණන් වහන්සේගේ දේවත්වයෙන් වෙන් කිරීම ඔප්පු කිරීම සඳහා, අපගේ විරුද්ධවාදීන් අපට එරෙහිව සාමාන්‍යයෙන් ගෙන එන තවත් ශුද්ධලියවිල්ලක් තිබේ, එනම්, ශුභාරංචියේ දැක්වෙන අපගේ ස්වාමින් වහන්සේගේ වචනය: මම සැබෑ මිදි වැලය, මාගේ පියාණන් වහන්සේ ගොවියාය. මිදි වැල සහ ගොවියා වෙනස් ස්වභාවයන්ගෙන් යුක්ත වන අතර මිදි වැල ගොවියාගේ බලයේ පවතින බව ඔවුහු පවසති.

159. එබැවින්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තම දේවත්වය ස්පර්ශ කරන විට, මිදි වැලකට සමාන බවත්, එබැවින් මිදි වගා කරන්නෙකු නොමැතිව උන් වහන්සේ කිසිවක් නොවන අතර නොසලකා හැරිය හැකි බව හෝ මුලිනුදුරා දැමිය හැකි බව අප විශ්වාස කරනවාට ඔබ කැමතිය. මේ අනුව, අපගේ ස්වාමින් වහන්සේ උන් වහන්සේගේ මාංසවත් වීමේ අබිරහස අදහස් කරමින් තමා මිදි වැල ලෙස හැඳින්වූ බවත් පවසන ශුද්ධලියවිල්ලේ කොටසක් ඔබ බොරුවට යොදා ගන්නෙහිය. කෙසේ වෙතත්, අප මෙම වචන ගැන විවාද කරන බවට ඔබ පවසන්නෙහි නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තමා මිදි වැල ලෙස හැඳින්වූ බව මමද ප්‍රකාශ කරමි. මම එසේ පවසමි. මක්නිසාද උන් වහන්සේගේ ජනතාවගේ ගැලවීමේ පොරොන්දුව ප්‍රතික්ෂේප කළහොත් මට දුක් වේ!

160. එසේ නම්, දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ තමා මිදි වැල ලෙස හැඳින්වූ බවට සත්‍යය තේරුම් ගැනීමට ඔබ අදහස් කරන්නේ කෙසේද? ඔබ උන්වහන්සේගේ දේවත්වයේ සාරය සම්බන්ධයෙන් කියමන අර්ථකථනය කරන්නේ නම්, සහ එය ගොවියෙකු සහ මිදි වැලක් අතර ස්වභාවයෙන්ම ඇති ආකාරයට පියාණන් වහන්සේ සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ අතර දේවත්වයේ විවිධත්වයක් ඇතැයි ඔබ සිතන්නේ නම්, ඔබ පියාණන් වහන්සේට සහ පුත්‍රයාණන් වහන්සේට දෙගුණයක් අපහාස කරන්නෙහිය. මන්ද, ඔබ තහවුරු කරන පරිදි, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ සම්බන්ධයෙන්, උන් වහන්සේ තම දිව්‍යමය ස්වභාවය අනුව, ගොවියෙකුට වඩා පහළින් සිටින සේක් නම්, එම තර්කයෙන්ම උන්වහන්සේ අපොස්තුළු පාවුල්ට වඩා පහත් යැයි සැලකිය යුතුය. මන්ද ලියා ඇති පරිදි පාවුල් සැබවින්ම තමා ගොවියෙකු ලෙස හැඳින්වූ බැවිනි: මම සිටෙව්වෙමි, අපොල්ලොස් වතුර වත් කළේය, එහෙත් වර්ධනය දෙන්නේ දෙවියන් වහන්සේය. 1 කොරින්ති 3:6 එසේ නම්, පාවුල් දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේට වඩා උසස් වනවාට ඔබ කැමතිද?

161. මේ මොහොත දක්වාම එය එක් ආකාරයක අපහාසයක් විය. අනෙක සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, එහි සමන්විත වන්නේ මෙයයි. පුත්‍රයාණන් වහන්සේ උන් වහන්සේ සදාකාලිකව උපත ලැබූ දිව්‍යමය පුද්ගලයා සම්බන්ධයෙන් මිදි වැල නම්, උන් වහන්සේ, මම සැබෑ වූ මිදි වැල වෙමි, ඔබ අතුය, යොහන් 15:5 යනුවෙන් පැවසූ බැවින්, එම සදාකාලිකව උපත ලැබූ දිව්‍යමය තැනැත්තාට අප හා සමාන සාරය ඇති බව පෙනේ. එහෙත් ලියා ඇති පරිදි එය මෙසේය, ස්වාමීනි, දෙවිවරුන් අතර ඔබ හා සමාන කවුද? නික්මයාම 15:11 එසේම නැවතත් ගීතාවලියෙහි මෙසේ ලියා ඇත: මක්නිසාද වලාකුළු අතර ස්වාමින් වහන්සේට සමාන වන්නේ කවුද? නැතහොත් දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයන් අතර දෙවියන් වහන්සේ හා සමාන වන්නේ කවුද?

162. එපමණක් නොව, ඔබ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පමණක් නොව, පියාණන් වහන්සේද අවඥාවට ලක් කරන්නෙහිය. මන්ද, ගොවියා යන පදය එහි නම් කිරීමේදී පියාණන් වහන්සේගේ ස්වාධිපත්‍යයේ සියලු ස්වාධිපත්‍යය යන්න බව තේරුම් ගත යුතු නම්, පාවුල්ද ගොවියෙකු බව දැක, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ හා සමාන බව ඔබ ප්‍රතික්ෂේප කරන අතර අපොස්තුළුවරයා පියාණන් වහන්සේ සමග එකම මට්ටමක තබා ඇත.

163. නැවතත්, එය ලියා ඇත්තේ, පැළ කරන තැනැත්තා හෝ වතුර දමන තැනැත්තා කිසිවක් නොවේය; එහෙත් වර්ධනය ලබා දෙන දෙවියන් වහන්සේ උතුම් බවය. ඔබ පියාණන්ගේ දිව්‍ය ශ්‍රේෂ්ඨත්වයේ සහ උත්තරීතර බලයේ සම්පූර්ණත්වය, ඔබ තේරුම් ගත් පරිදි, දුර්වලකම සහ පහත්කම නියෝජනය කරන පදවි නාමයක තබනු ඇත. මක්නිසාද යත්, පැළ කරන පුද්ගලයා කිසිවක් නොවේ නම්, වතුර දමන පුද්ගලයා කිසිවක් නොවේ නම්, එහෙත් වර්ධනය ලබා දෙන (සියල්ලම වන) දෙවියන් වහන්සේ පමණක් වටින්නේ නම්,- පියාණන් වහන්සේට ගොවියෙකු ලෙස අමතා උන්වහන්සේ හෙළා දැකීමටත්, පියාණන් විසින් කරන ලද කාර්යයට වර්ධනයක් ලබා දීමට වෙනත් දෙවියෙකු ඉල්ලා සිටීමටත්- ඔබේ අපහාස කිරීමේ අරමුණු මොනවාදැයි බලන්න. එමනිසා, ගොවියා යන වචනය භාවිත කිරීමෙන් ඔවුන් දෙවියන් වහන්සේගේ පියාණන් වහන්සේගේ ගෞරවය ඉහළ නංවන බව සිතන විට ඔවුහු දුෂ්ට ලෙස ක්‍රියා කරති. මන්ද මෙම වචනයෙන් දෙවියන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ සාමාන්‍ය මිනිස් නාමයකින් හඳුන්වනු ලබමින් මිනිසාගේ මට්ටමට පහත හෙළනු ලැබ ඇත.

164. එහෙත්, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් වන ඔබ පවසන පරිදි, පියාණන් වහන්සේ සාමාන්‍ය මිනිස් ස්වභාවයට වඩා සුළු වශයෙන්වත් වෙනස් නොවන පුත්‍රයාණන් වහන්සේට වඩා උතුම් යැයි සැලකුවහොත් පුදුම වීමට හේතුවක් නැත. මක්නිසාද යත්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ උන් වහන්සේගේ දිව්‍යමය ස්වභාවයට සාපේක්ෂව මිදි වැල ලෙස හැඳින්වූ බව ඔබ සිතන්නේ නම්, ඔබ උන් වහන්සේ දිරාපත්වීමට සහ ස්වාභාවික ලෝකයේ වෙනස්කම්වලට යටත් වීමට පමණක් නොව, මිදි වැල සහ එහි අතු එක් වර්ගයකට අයත් බැවින් මිනිස් ස්වභාවයට පමණක් බෙදා ගැනීමටද විනිශ්චය කරන්නෙහිය; එබැවින් දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ මිනිස් මාංසය ලබාගෙන ඇත්තේ මාංසවත් වීමේ පූජනීය අබිරහස තුළින් නොව, සම්පූර්ණයෙන්ම මිනිස් මාංසයෙන් නිපදවන ලද බව පෙනේ.

165. එහෙත් මම සැබවින්ම විවෘතව මෙය ප්‍රකාශ කරමි, උන් වහන්සේගේ මාංසය, නව හා අබිරහස් උපතකින් උපත ලැබුවද, තවමත් අපගේ මාංසයට සමාන ස්වභාවයකින් යුක්ත වූ බවත්, මෙය අපගේ ගැලවීමේ පොරොන්දුව බවත්, දිව්‍යමය පරම්පරාවේ මූලාශ්‍රය නොවන බවත්ය. උන් වහන්සේ සැබවින්ම මිදි වැලය, මන්ද මෙතෙක් දුර්වලව පැවති මිනිස් ස්වභාවය උන්වහන්සේ මත රඳා පවතින සෑම අවස්ථාවකම උන්වහන්සේ මාගේ වේදනාවන් දරාගන්නා අතර එමඟින් යථා තත්ත්වයට පත් වූ භක්තිමත් බවේ බහුල ඵල සමග ශක්තිමත් වේ.

166. එහෙත් ගොවියාගේ බලය ඔබ ආකර්ෂණය කරන්නේ නම්, අනාගතවක්තෘවරයා තුළ මෙසේ කතා කළේ කවුද කියා කරුණාකර මට කියන්න,: ස්වාමීනි, මට දැනගන්නට හැකි වන පරිදි එය මට දන්වන්න; එවිට මම ඔවුන්ගේ සිතුවිලි දුටුවෙමි. මම මරණයට ගෙනයන හීලෑ බැටළුපැටවෙකු මෙන් සිටියෙමි. අපි ගහද එහි ඵලද නාස්තිකොට, ඔහුගේ නම තවත් සිහි නොවෙන පිණිස, ජීවත්ව සිටින්නන්ගේ දේශයෙන් ඔහු සිඳදමමුයයි කියා ඔවුන් මට විරුද්ධව උපායෙදූ බව නොදැන සිටියෙමි. යෙරමියා 11:19 මක්නිසාද යත්, මෙහි පුත්‍රයාණන් වහන්සේ උන් වහන්සේගේ පැමිණෙන මාංසවත් වීමේ අබිරහස ගැන කතා කරන සේක් නම් – පියාණන් වහන්සේ ගැන එම වචන කථා කර ඇති බව සිතීම අප කළ දේව අපහාසයක් වූ බැවින් – නිසැකවම පෙර පාඨයක මෙසේ කතා කරන්නේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේය: එහෙත් මා විසින් නුඹ හොඳ මිදිවැලක්ද මුළුමනින්ම හරිවූ බීජයක්ද කොට හිටවා තිබුණේය. එසේ වී නම් නුඹ වෙනස්වී මට වල් මිදිවැලක නරක්වූ පැළයක් වුණේ කොහොමද? යෙරෙමියා 2:21

167. මේ අනුව, පුත්‍රයාණන් වහන්සේද ගොවියා බව ඔබට පෙනේ – පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේ සමග එකම නම, එක්ම වැඩය, එකම ගෞරවය සහ සාරය ඇති තැනැන් වහන්සේ වන සේක. එසේ නම්, පුත්‍රයාණන් වහන්සේ මිදි වැල සහ ගොවියා යන දෙකම නම්, මාංසවත් වීමේ අබිරහස සම්බන්ධයෙන් මිදි වැලෙහි අර්ථය අපි පැහැදිලිවම අනුමාන කරමු.

168. එහෙත් අපගේ ස්වාමින් වහන්සේ තමන් වහන්සේ මිදි වැලක් ලෙස හඳුන්වා ගත්තා පමණක් නොවේය. – අනාගතවක්තෘවරයාගේ හඬින්ද, මෝසෙස්, ස්වාමින් වහන්සේගේ අණ පරිදි, මිදි පොකුරේ නිම්නයට ඔත්තුකරුවන් යැවූ විට උන් වහන්සේ මිදි පොකුරක් යන පදවි නාමය ලබා දී ඇත. ගණන් කථාව 13:24 ඒ නිම්නය යනු මාංසවත් වීමේ නිහතමානිකම සහ දුක් විඳීමේ ඵලදායිතාවය මිස අන් කුමක්ද? උන් වහන්සේ මිදි පොකුර ලෙස හඳුන්වනු ලබන්නේ ඊජිප්තුවෙන් ගෙනා මිදි වැලෙන්, එනම් යුදෙව් ජනතාවගෙන්, ලෝකයේ යහපත සඳහා පලතුරක් ඇති වූ නිසා බව මම සිතමි. සැබවින්ම, කිසිම මිනිසෙකුට මිදි පොකුර දිව්‍යමය පරම්පරාවේ සංකේතයක් ලෙස තේරුම් ගත නොහැකිය – නැතහොත් මේ ආකාරයෙන් එය තේරුම් ගන්නා බව යමෙකු කියා සිටින්නේ නම්, මිදි පොකුර මිදි වැලෙන් පැමිණි බව අප විශ්වාස කළ යුතු බව හැර වෙනත් නිගමනයක් ඔවුහු නොදක්වති. එබැවින් ඔවුන්ගේ අඥානකම නිසා ඔවුන් පුත්‍රයාණන් වහන්සේ ගැන විශ්වාස කිරීමට ප්‍රතික්ෂේප කරන දේ ඔවුහු පියාණන් වහන්සේට ආරෝපණය කරති.

169. එහෙත් දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ උන් වහන්සේගේ මාංසවත් වීම සම්බන්ධයෙන් මිදි වැල ලෙස හඳුන්වන බවට දැන් කිසිදු සැකයක් නොමැති නම්, අපගේ ස්වාමින් වහන්සේ, පියාණන් වහන්සේ මට වඩා උතුම් වන සේක, යොහන් 14:28 යනුවෙන් පැවසූ විට අදහස් කළ සැඟවුණු සත්‍යය කුමක්දැයි ඔබට පෙනේ. මෙය තහවුරු කිරීමෙන් පසු, උන් වහන්සේ ක්‍ෂණයකින් ප්‍රකාශ කළේ, මම සැබෑ මිදි වැලය, මගේ පියාණන් වහන්සේ ගොවියාය, යනුවෙනි. ගොවියෙකු තම මිදි වැල් රැකබලා ගෙන පෝෂණය කරන්නාක් මෙන්, පියාණන් වහන්සේ අපගේ ස්වාමින්වහන්සේගේ මාංසය රැකබලා ගෙන පෝෂණය කරන අතර උන්වහන්සේ උතුම් බව ඔබට තේරුම් ගත හැකි වනු ඇත. එපමණක් නොව, අපගේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාංසය මුහුකුරා වයසට යා හැකි අතර, දුක් විඳීමෙන් පීඩාවට පත් විය හැකිය. එවිට මුළු මිනිස් සංහතියටම උන්වහන්සේගේ අත් පා දිගු කර ඇති කුරුසියේ සෙවණ යට ලෞකික සැප සම්පත්වල හානිකර තාපයෙන් ආරක්ෂා විය හැකිය.

1 වන පොත (Book 1)
2 වන පොත (Book 2)
3 වන පොත (Book 3)
4 වන පොත (Book 4)
5 වන පොත (Book 5)