South Asia Lutheran Mission

Ambrose of Milan, An Exposition of the Christian Faith, in Tamil. Book 1

---

முதல் புத்தகம்

முன்னுரை

கிறிஸ்தவ மதத்தைக் கற்பிப்பதில் கிரேஷியனின் வலுவான அர்ப்பணிப்பை ஆசிரியர் போர்டும் அதேவேளை, அவரது சொந்த திறன்களைப் பற்றி சிறிதளவாகவே குறிப்பிடுகிறார். கடவுளிடமிருந்து நேரடியாகக் கற்றுக் கொள்ளும் பேரரசருக்கு மனித போதனை தேவையில்லை; இருப்பினும், அவரது பக்தி அவருக்கு வெற்றியைப் பெற்றுத்தர உதவுகிறது. ஆசிரியரின் பணி கடினமானது, மேலும் அதை முடிக்க பகுத்தறிவு மற்றும் விவாதத்தை விட, அதிகாரத்தை; குறிப்பாக நைசீன் பேரவையை (Nicene Council) அவர் அதிகம் நம்பியிருந்திருக்கிறார் என்று தெரிகிறது

1. ராஜாக்களின் புத்தகத்தை நாம் பார்த்தால், தென்திசை (சேபாவின்) அரசி சாலொமோனின் ஞானத்தைக் கேட்க வந்தாள் (1 இராஜாக்கள் 10:1). அதேபோல், ராஜாவாகிய ஹீராம் சாலொமோனை சோதிக்கும்படி அவரிடம் அவளை அனுப்பினான். சேபாவின் அரசி சாலொமோனின் புகழைப்பற்றி கேள்விப்பட்டாள். எனவே கடினமான கேள்விகள் மூலம் அவனைச் சோதிக்கவந்தாள், என்று 1 இராஜாக்கள் 5:1 கூறுகிறது. பழைய காலத்தின் இந்த உதாரணங்களை அறிந்த பிறகு, உமது மாட்சிமை தங்கிய அரசர் எனது விசுவாச அறிக்கையைக் கேட்க ஆணையிட்டுள்ளார். இருப்பினும், நான் சொலமன் அளவுக்கு ஞானி அல்ல, உமது மாட்சிமை ஒரு தனி மக்களின் இறையாண்மை அல்ல; முழு உலகத்தின் ஆட்சியாளரான பேரரசர் அகஸ்டஸ் அவர்கள் தான் உமது போதனைக்காக அல்லாமல், உமது ஒப்புதலுக்காக விசுவாசத்தை ஒரு புத்தகமாக எழுத உத்தரவிட்டவர்.

2. அதனால்தான், மாட்சிமை தங்கிய சக்கரவர்த்தியே, நீ குழந்தையாக இருந்ததிலிருந்து போற்றி வந்த விசுவாசத்தைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். “உன் தாயின் வயிற்றில் நான் உன்னை உருவாக்குவதற்கு முன்பே, உன்னை அறிந்திருந்தேன், நீ பிறப்பதற்கு முன்பே, உன்னைப் பிரித்தெடுத்தேன்” என்று வேதாகமம் கூறுகிறது. இதன் பொருள், பரிசுத்தமாக்குதல் பாரம்பரியத்தால் அல்ல, உத்வேகத்தால் வருகிறது. எனவே, கடவுளிடமிருந்து வரும் வெகுமதிகள் மீது கவனம் செலுத்து. அப்போது நீ மற்றவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ளாததை கடவுள் நிச்சயமாக உனக்கு கற்றுக்கொடுத்து உன்னை ஊக்கப்படுத்துவார்.

3. மாட்சிமை தங்கிய சக்கரவர்த்தியே, நீ போருக்குச் செல்லவிருக்கும் நிலையில், விசுவாசத்தை விளக்கும் ஒரு புத்தகத்தை என்னிடம் கேட்டாய். ஏனெனில் வீரர்களின் போரிடும் ஆற்றலைவிட தளபதி மீதான நம்பிக்கையாலே தான் அதிக வெற்றிகள் பெறப்படுகின்றன என்பதை மாட்சிமை தங்கிய நீ அறிந்திருக்கிறாய். உதாரணமாக, ஆபிரகாம் 318 பேரைப் போருக்கு அழைத்துச் சென்று பல எதிரிகளைத் தோற்கடித்தார். சிலுவையின் அடையாளத்தின் சக்தியால் அவர் ஐந்து அரசர்களையும் அவர்களது படைகளையும் தோற்கடித்ததோடு, தனது அண்டை நாடுகளைப் பழிவாங்கி, தனது சகோதரனின் மகனைக் காப்பாற்றினார். நூனின் மகனான யோசுவா தனது படைபல வலிமையால் எதிரியைத் தோற்கடிக்க முடியவில்லை (யோசுவா 6:6), ஆனால் ஏழு பரிசுத்த எக்காளங்களின் சத்தத்தால் அவர் வெற்றி பெற்றதன் மூலம் அவர் பரலோகப் படையின் தலைவரை அங்கீகரித்தார். ஆகையால், மாட்சிமை தங்கிய நீ கிறிஸ்துவின் உண்மையுள்ள ஊழியராகவும் விசுவாசத்தின் பாதுகாவலராகவும் வெற்றிக்குத் தயாராகிறாய், அதைப் பற்றி நான் எழுதவேண்டும் என்று நீ விரும்புவதை நான் அறிவேன்.

4. உண்மையிலேயே, விசுவாசத்தைப் பற்றி விவாதிப்பதை விட, அதைக் காத்துக்கொள்வது எப்படியென்று அறிவுரை கூறும் கடமையை நான் ஏற்றுக்கொள்வேன். ஏனென்றால் ஊக்குவித்தல் என்பது ஒரு நேர்மையான செயல், அதே நேரத்தில் வாதவிவாதங்கள் தவறுகளுக்கு வழிவகுக்கும். இருப்பினும், உங்களுக்கு ஊக்கம் தேவையில்லை என்பதாலும், விசுவாசமாக இருக்க வேண்டிய எனது கடமையைத் தவிர்க்க முடியாது என்பதாலும், நான் ஒரு சவாலான பணியை ஏற்றுக்கொள்வேன். விசுவாசத்தைப் பற்றி விவாதிப்பதை விட பல சாட்சிகளை ஒன்று சேர்ப்பதில் நான் அதிக கவனம் செலுத்துவேன்.

5. ஆபிரகாமின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றி ஒரு குழுவாக ஒன்றிணைந்த 318 பாதிரியார்கள் எடுத்த முடிவின் மீது நான் கவனம் செலுத்துவேன். அவர்கள் தங்கள் வலுவான நம்பிக்கையால் ஒன்றுபட்டு, உலகெங்கிலும் உள்ள விசுவாசிகள் அல்லாதவர்கள் மீது தங்கள் வெற்றியை நிரூபிக்க ஒரு சின்னத்தை உருவாக்கினர். இது கடவுளின் செல்வாக்கைப் பிரதிபலிக்கிறது என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது, ஏனெனில் இந்த அதே எண்ணிக்கையிலான விசுவாசம் தொடர்பான விஷயங்களில் நமது அதிகாரத்தைக் குறிப்பதோடு, அது விசுவாசத்தின் வரலாற்று உதாரணமாகவும் காணப்படுகிறது.

அத்தியாயம் 1

புறமதத்தினர், யூதர்கள் மற்றும் மதவெறி கொண்டவர்களின் தவறுகளிலிருந்து விசுவாசம் எவ்வாறு வேறுபடுகிறது என்பதை ஆசிரியர் விளக்குகிறார். கடவுள் மற்றும் இறைவன் என்ற பெயர்களின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றி விவாதித்த பிறகு, பலதரப்பட்ட மனிதர்கள் ஒரே சாரத்துடன் எவ்வாறு தொடர்பு கொள்கிறார்கள் என்பதை அவர் தெளிவாகக் காட்டுகிறார். சாரத்தைப் பிரிப்பதன் மூலம், ஆரியர்கள் மூன்று கடவுள்கள் இருப்பதாகக் கூறுவது மட்டுமல்லாமல், திரித்துவத்தின் கருத்தையும் சவாலுக்கு உட்படுத்துகிறார்கள்.

6. இப்போது இதுதான் எங்கள் விசுவாசத்தின் பிரகடனம், கடவுள் ஒருவரே என்று நாங்கள் கூறுகிறோம், புறஜாதிகள் செய்வது போல, யூதர்களுடன் அவர் தனது மகனை அவரிடமிருந்து பிரிக்கவில்லை, அவர் எல்லா படைப்புகளுக்கும் முன்னரே பிதாவிடமிருந்து பிறந்தார், அவர் கன்னியிடமிருந்து பிறந்தார் என்பதை மறுக்கவில்லை; சபெலியஸ் பிதாவைப் பற்றி குழப்பமான வார்த்தையால் குழப்புவது போலவும், பிதாவும் மகனும் ஒரே நபர் என்று கூறுவது போலவும்; கன்னியின் வயிற்றில் மகன் முதன்முதலில் தோன்றினார் என்று ஃபோட்டினஸ் சொல்வது போலவும்: அரியஸுடன் சேர்ந்து, பல்வேறு சக்திகளில் நம்பிக்கை கொண்டு அதனால், மயக்கமடைந்த புறஜாதியினரைப் போல, ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட கடவுள்களை உருவாக்கவோ கூடாது. ஏனெனில், “இஸ்ரவேலே, கேள்: உன் தேவனாகிய கர்த்தர் ஒருவரே” என்று எழுதப்பட்டுள்ளது.

7. கடவுள் மற்றும் இறைவன் என்பது மகத்துவத்தையும் வெம்மாயையும் குறிக்கும் பெயர்கள். யாத்திராகமம் 3:15 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, கடவுள் தாமே, “கர்த்தர் என் பெயர்” என்று கூறுகிறார். தீர்க்கதரிசி மேலும் கூறுகிறார், “சர்வவல்லமையுள்ள கர்த்தர் அவருடைய பெயர்.” கடவுள் எல்லாவற்றையும் ஆட்சி செய்வதாலும், எல்லாவற்றையும் பார்ப்பதாலும், அனைவரும் அவருக்கு சமமாக பயபக்தியைக் கொண்டிருப்பதாலும், கடவுள் இறைவன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

8. கடவுள் ஒருவரே என்றால், திரித்துவத்திற்கு ஒரே நாமமும் ஒரே வல்லமையும் உண்டு. மத்தேயு 28:19 இல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, பிதா, சுதன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்தில் மக்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுங்கள் என்று இயேசு கூறுகிறார். அது “பெயர்களில்” அல்ல, “பெயரால்” என்று கூறப்பட்டிருப்பதைக் கவனியுங்கள்.

9. யோவான் 10:30-ல் இயேசு தன்னையும் பிதாவையும் ஒரேபொருள் என்று கூறுகிறார், அதாவது அவர்களுக்கு இடையே எந்தப் பிரிவும் இல்லை. மத்தேயு 5:48-ல், பரிபூரண பிதா பரிபூரண சுதனைப் படைத்தார் என்று நம்பப்படுகிறது. பிதாவும் சுதனும் ஒரே பொருள் என்பதன் அர்த்தம் அவர்கள் ஒரே நபர் என்பதால் அல்ல, அவர்கள் ஒரே இயல்பைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள் என்பதால்.

10. இருவர் அல்லது மூவர் என்றல்ல, ஒரே கடவுள் மட்டுமே இருப்பதாக நாங்கள் நம்புகிறோம். முன்னைய கூற்று மூன்று கடவுள்கள் இருப்பதாக தவறாகக் கூறும் அரியர்கள் செய்த தவறு. அவர்கள் திரித்துவத்தைப் பிரிப்பதன் மூலம் தவறாகப் புரிந்துகொள்கிறார்கள். இருப்பினும், இயேசு பிதா, சுதன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்தில் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கும்படி சொன்னார், திரித்துவம் ஒரு சக்திவாய்ந்த உடல் என்பதைக் காட்டுகிறது. பிதா, சுதன் மற்றும் தூய ஆவியானவர் ஆகியோரை நாங்கள் ஏற்றுகொள்கிறோம், அவர்கள் முழுமையானவர்களாகவும் தெய்வீகத் தன்மை வாய்ந்தவர்களாகவும் வல்லமையால் ஒன்றுபட்டவர்கள் என்பதையும் நாம் முழுமனதோடு ஏற்றுக்கொள்கிறோம்.

11. கர்த்தரின் கூற்றுப்படி, தனக்கு எதிராகப் போராடும் ஒவ்வொரு பிளவுபட்ட இராச்சியமும் விரைவில் வீழ்ச்சியடையும் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. ஆனால் திரித்துவத்தின் இராச்சியம் பிரிக்கப்படவில்லை. அது பிரிக்கப்படாதிருக்கும் காரணத்தால் அது என்றும் ஒன்றுதான்; ஒன்றாக இருப்பது என்றும் பிளவடைவதில்லை. திரித்துவம் பிரிக்கப்படும் பட்சத்தில் அது எளிதில் அழிந்து விடும் என்று அரியர்கள் நம்புகிறார்கள். இருப்பினும், அதை என்றென்றும் அழிக்க முடியாது என்பதால், அங்கே பிரிவு என்ற கேள்விக்கு இடமில்லை. உண்மையான ஐக்கியத்தை உடைக்க முடியாது, எனவே காலத்தாலோ அல்லது வேறு எந்த சக்தியாலோ அதை சிதைக்கவோ அழிக்கவோ முடியாது.

அத்தியாயம் 2

பேரரசர் விசுவாசத்தில் வைராக்கியத்தைக் காட்ட அறிவுறுத்தப்படுகிறார். கிறிஸ்துவின் பரிபூரண தெய்வீகம், பரலோக தந்தையுடன் அவர் கொண்டிருக்கும் விருப்பம் மற்றும் செயல்களின் ஒற்றுமையிலிருந்து காட்டப்படுகிறது. கடவுளின் குணங்கள் கிறிஸ்துவுக்குச் சொந்தமானவை என்றும், அவரது வெவ்வேறு நாமங்கள் மூலம் அவர் தனித்துவமானவர் என்று உணர்த்தினாலும், அடிப்படையில் தந்தையுடன் ஒரே பொருளானவர் என்பதை நிரூபிக்கின்றன. ஒரே கடவுள் என்ற கருத்தை நிலைநிறுத்துவதற்கான ஒரே வழி இதுதான்

12. மத்தேயு 7:21 இல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, “என்னை ‘ஆண்டவரே’ என்று அழைக்கும் அனைவரும் பரலோக இராச்சியத்துக்குள் பிரவேசிக்க மாட்டார்கள். எனவே, உண்மையான விசுவாசம் வெறும் செயல்களைப் பற்றியதாக இருக்கக்கூடாது, ஏனென்றால் ‘உமது வீட்டின் மீதான ஆர்வம் என்னைப் பட்சித்தது” என்று கூறப்பட்டுள்ளது. எனவே, நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுவை நோக்கி உண்மையாக செபிப்போம், அவர் ஒருவரே கடவுள் என்று நம்புவோம், இதனால் பிதாவிடம் நாம் கேட்பதையெல்லாம் கர்த்தராகிய அவருடைய நாமத்தினாலே பெறலாம். பிதா நாம் சுதன் மூலமாகக் கேட்கவேண்டும் என விரும்புகிறார். அதேபோல், சுதனாகிய கர்த்தரும் நாம் பிதாவிடம் கேட்க வேண்டுமென விரும்புகிறார்.

13. அவருடைய கீழ்ப்படிதலின் கிருபை [நமது போதனையுடன்] உடன்பாட்டை ஏற்படுத்துவதோடு, அவரது வல்லமைமிக்க செயல்கள் அவற்றுடன் ஒத்துப்போகின்றன. பிதா செய்யும் அனைத்தையும், சுதனும் அதே வழியில் செய்கிறார். சுதனாகிய கர்த்தரும் அதே செயல்களை பிதாவின் கட்டளைப்படியே செய்கிறார். ஆனால் அவர் என்ன செய்யத் திட்டமிடுகிறார் என்பது பற்றி பிதாவிடம் கேட்கவேண்டும் என்பது அவரது சித்தம். இது செயல்பாட்டில் ஒரு வல்லமை இருக்கிறது என்பதைக் காட்டுவதால் அவர் விஷயங்களை வித்தியாசமாகச் செய்ய முடியாது என்பதல்ல. ஆகவே கடவுளின் ஏக சுதன் தனது தெய்வீக சக்தியால் உலகைப் படைத்ததாலும், தனது சமர்ப்பணத்தின் மூலம் நமது உணர்வுகளை வடிவமைத்ததாலும், அவரை மதிக்க வேண்டும், வணங்க வேண்டும்.

14. சட்டம், தீர்க்கதரிசிகள் மற்றும் பிற பரிசுத்த எழுத்துக்களில் காட்டப்பட்டுள்ளபடி, கடவுள் நல்லவர், நித்தியர், பரிபூரணர், சர்வ வல்லமையுள்ளவர், உண்மையுள்ளவர் என்பதை நாம் நம்ப வேண்டும், நாம் அவ்வாறு செய்யாவிட்டால் கடவுள் இல்லை என்றே பொருள்படும். கடவுள் நல்லவராக இருக்க வேண்டும், ஏனெனில் நன்மை என்பது அவரது இயல்பின் ஒரு பகுதியாகும். கடவுள் காலத்தைப் படைத்ததால், அவர் அதற்கு மட்டுப்படுத்தப்பட முடியாது என்பதோடு கடவுள் பூரணத்துவம் அற்றவராக இருக்க முடியாது, ஏனென்றால் சிறிதான ஒன்று பெரிதான ஒன்றிற்கு சமமானதல்ல. நமது நம்பிக்கை இதைத்தான் கற்பிக்கிறது: கடவுள் தீயவர் அல்ல, அவரால் சாத்தியப்படாதது எதுவும் இல்லை. அவர் காலத்தின் கட்டுப்பாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர் என்ற அதேவேளை, அவர் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் மேலானவர். நான் சொல்வது தவறாக இருந்தால், என்னுடன் உடன்படாதவர்கள் இருந்தால், அதை நிரூபித்துக் காட்டட்டும்.

15. கிறிஸ்து கடவுள் என்பதால் அவர் நல்லவர், சர்வ வல்லமையுள்ளவர், நித்தியர், பரிபூரணர் மற்றும் உண்மையுள்ளவர்; இந்தக் குணங்கள் கடவுளாக இருப்பதன் அர்த்தத்தின் ஒரு பகுதியாகும். எனவே, நமது எதிரிகள் கிறிஸ்துவின் தெய்வீக இயல்பை மறுத்தால், இந்தக் குணங்கள் கடவுளுக்குச் சொந்தமானவை என்பதை அவர்கள் மறுக்க முடியாது.

16. குழப்பத்தைத் தவிர்க்க, குமாரனைப் புரிந்துகொள்ள உதவும் பரிசுத்த வேதாகமத்தில் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அடையாளங்கள் மீது நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டும். அவர் வார்த்தையானவர், சுதன், கடவுளின் வல்லமை மற்றும் கடவுளின் ஞானம் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் பரிபூரணர் என்பதால் அவர் வார்த்தையானவர் என்று அழைக்கப் படுகிறார்; அவர் முழுமையானவர் என்பதால் வல்லமை என்றும்; தந்தையிடமிருந்து வருவதால் மகன் என்றும், ஞானம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். ஏனெனில் அவர் பிதாவுடன் ஐக்கியமாகி, நித்தியத்தையும் தெய்வீகத்தையும் பகிர்ந்து கொள்கிறார். பிதாவும் சுதனும் ஒரே நபர் அல்ல என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியது அவசியம்; தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையே தலைமுறையிலிருந்து வரும் தெளிவான வேறுபாடு அவர்களுக்கு இடையே உள்ளது. ஆகையால், கிறிஸ்து உண்மையிலேயே கடவுளிடமிருந்து வந்த கர்த்தராகிய இரட்சகர், நித்தியத்திலிருந்து நித்தியமானவர், மற்றும் முழுமையிலிருந்து முழுமையானவர்.

17. இவை வெறும் பெயர்கள் அல்ல, செயல்களில் வெளிப்படும் வல்லமையின் அடையாளங்கள். ஏனென்றால், பிதாவிடத்தில் தெய்வீகத்தன்மை முழுமையாக இருப்பதுபோலவே சுதனிடத்திலும் தெய்வீகத்தன்மை முழுமையாக உள்ளது. அவர்கள் வேறுபட்டவர்கள் அல்ல, ஆனால் ஒன்றுதான். தெய்வீகம் என்பது குழப்பமான ஒன்று அல்ல, ஏனென்றால் அது ஒரு ஐக்கியம். அங்கே பன்முகத்தன்மை எதுவும் இல்லை என்ற காரணத்தால், அதில் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை.

18. அப்போஸ்தலர் பணிகள் 4:32 மற்றும் 1 கொரிந்தியர் 6:17 இல் காட்டப்பட்டுள்ளபடி, அனைத்து விசுவாசிகளும் ஆன்மாவாலும் இதயத்தாலும் ஒன்றாக பிணையப்பட்டுள்ளனர் என்று வேதாகமம் கற்பிக்கிறது. கணவனும் மனைவியும் ஒரே உடலாகவும், எல்லா மனிதர்களும் ஒரே இயல்பைப் பகிர்ந்து கொள்வது போலவும், பிதாவும் சுதனும் தங்கள் தெய்வீக இயல்பில் இன்னும் அதிகமாக ஒன்றுபட்டுள்ளனர். அவர்களுடன் பொருளிலோ அல்லது விருப்பத்திலோ எந்த வித்தியாசமும் இல்லை!

19. கடவுள் ஒருவரே என்பதை வேறு எப்படி வெளிப்படுத்த முடியும்? தெய்வீகம் பலவற்றை உருவாக்க முடியும் என்றாலும், வல்லமையில் உண்மையான ஒற்றுமை பற்றிக் கூற எண்ணிக்கை போன்றவை அவசியமில்லை. ஏனெனில் ஒற்றுமை என்பது ஒரு இலக்கம் அல்ல, அது அனைத்து எண்களின் அடித்தளமாகும்.

அத்தியாயம் 3

வேதாகமத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட சான்றுகள் மூலம் பிதாவுக்கு சுதனுக்கும் இடையிலான ஒற்றுமை நிரூபிக்கப்படுகிறது. மனித வடிவில் இருப்பதன் அடிப்படையில் தவிர, சுதனானவர் பிதாவிடமிருந்து வேறுபட்டவர் அல்ல என்பதை நிரூபிக்க ஏசாயா புத்தகத்திலிருந்து ஒரு பகுதி மற்ற நூல்களுடன் ஒப்பிடப்படுகிறது. இதன் பொருள் தந்தையும் மகனும் தங்கள் தெய்வீக இயல்பில் ஒன்று. இந்த முடிவு உபாகமத்தோடு தொடர்புடைய அதிகாரத்தாலும் (Baruch) ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது.

20. பரிசுத்த வேதாகமத்தில் கூறப்பட்டுள்ளபடி, பிதாவும் சுதனும் தங்கள் தெய்வீக இயல்பில் நெருக்கமாக ஒன்றுபட்டுள்ளனர் என்பதை தீர்க்கதரிசிகள் காட்டுகிறார்கள். சேனாதிபதிகளின் ஆண்டவரான கர்த்தர், எகிப்து கடினமாக உழைத்ததாகவும், எத்தியோப்பியர் மற்றும் சேபியர்களின் வாணிபம் உங்களுக்கு சேவை செய்ய வலிமைமிக்க மனிதர்கள் உங்களிடம் வந்து, உங்கள் ஊழியக்காரர்களாக இருப்பார்கள், உங்கள் முப்பு அவர்கள் வரிசையில் நிறுத்தப்பட்டு சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்டு, உங்கள் முன் விழுந்து, உங்களிடம் மன்றாடுவார்கள் என்றும் கூறுகிறார். ஏனென்றால் கடவுள் உங்களுடன் இருக்கிறார், வேறு கடவுள் என்று எவரும் இல்லை. இஸ்ரவேலின் தேவனே, நாங்கள் அதை உணரவில்லை என்றாலும், நீர் ஒருவரே தேவன்.

21. தீர்க்கதரிசி சொல்வதைக் கேளுங்கள்: “உம்மில் கடவுள் இருக்கிறார், உம்மைத் தவிர வேறு கடவுள் இல்லை” என்று அவர் கூறுகிறார். அப்படியானால், இது எப்படி ஆரியர்களின் போதனையுடன் ஒத்துப்போக முடியும்? அவர்கள் ஒரே தெய்வீகத்தின் ஒற்றுமையை ஒரே நேரத்தில் நம்பாவிட்டால், தந்தையின் அல்லது மகனின் தெய்வீகத்தை நிராகரிக்க வேண்டும்.

22. “நான் பிதாவிலும் பிதா என்னிலும் இருக்கிறதை நீ உண்மையாகவே நம்புகிறாயா? நான் உங்களுக்குச் சொன்னவை எல்லாம் என்னிடமிருந்து வந்தவை அல்ல. பிதா என்னில் வாழ்கிறார். அவர் அவருடைய பணியைச் செய்கிறார்” என்று யோவான் 14:10 இல் கூறப்பட்டுள்ளது. மீண்டும் அதே யோவான் 14:10 இன் படி, நான் பிதாவில் இருப்பது போல, கர்த்தரும் பிதாவில் இருக்கிறார் என்றும், பிதா என்னில் இருக்கிறார் என்றும் நாம் வாசிக்கிறோம். ஆரியர்கள் முடிந்தால் இயற்கையில் உள்ள இந்த தொடர்பையும் செயலில் உள்ள ஒற்றுமையை அப்படி மறுக்கிறார்கள் அன்று பார்ப்போம்.

23. ஆகையால், தேவனில் தேவன் இருக்கிறார், ஆனால் இரண்டு தேவர்கள் இல்லை; ஏனென்றால், அவர் ஒரே தேவனாக இருக்கிறார், கர்த்தரில் கர்த்தர் இருக்கிறார், ஆனால் இரண்டு கர்த்தர்கள் இல்லை என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. “எந்த மனிதனாலும் ஒரே நேரத்தில் இரண்டு எஜமானர்களுக்கு சேவை செய்ய முடியாது. அவன் ஒரு எஜமானை நேசித்து மற்றைய எஜமானை வெறுக்க நேரிடும். அல்லது ஒரு எஜமானின் பேச்சைக் கேட்டும் மற்றைய எஜமானின் பேச்சை மறுக்கவும் நேரிடும். எனவே, நீங்கள் ஒரே நேரத்தில் தேவனுக்கும், பணத்திற்கும் சேவையாற்ற முடியாது” என்று மத்தேயு 6:24 இல் கூறப்பட்டுள்ளது. நியாயப்பிரமாணத்தில், “இஸ்ரவேலே, கேள்! என்றும், உபாகமம் 6:4 இல் “உன் தேவனாகிய கர்த்தர் ஒரு தேவன் என்றும், அதே ஏற்பாட்டில், ஆதியாகமம் 19:24 இல், கர்த்தர் கர்த்தர் மூலமாகவே மழையைப் பொழியச் செய்தார் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. ஆதியாகமம் 1:6-7 புத்தகத்தில், கடவுள் உலகைப் படைத்தார் என்றும், ஆதியாகமம் 1:26-27 இல், கடவுள் மனிதர்களை அவருடைய சாயலில் படைத்தார் என்றும் கூறுகிறது. இது இரண்டு கடவுள்கள் அல்ல, ஒரே கடவுள் மட்டுமே இருக்கிறார் என்பதைக் காட்டுகிறது. கடவுள் உலகைப் படைத்தார் அல்லது மனிதர்களைப் படைத்தார் என்று நாம் படித்தாலும், இரண்டையும் செய்வது ஒரே கடவுள் தான் என்பது தெளிவாகிறது. நாம் கடவுளைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது, ​​இரண்டு தனித்தனி கடவுள்களைப் பற்றி எப்போதும் பேசுவாதில்லை.

24. மீண்டும், நாற்பத்து நான்காவது சங்கீதத்தில், தீர்க்கதரிசி பிதாவை கடவுள் என்று அழைப்பது மட்டுமல்லாமல், குமாரனை கடவுள் என்றும் கூறுகிறார். “ஓ கடவுளே, உமது சிங்காசனம் என்றென்றும் உள்ளது” என்று எழுதப்பட்டிருப்பது நீங்கள் காணலாம். பின்னர், அது “கடவுள், உங்கள் கடவுள், வேறு எவரையும் விட உங்களை மகிழ்ச்சியால் அபிஷேகம் செய்தார்” என்று கூறுகிறது. அபிஷேகம் செய்யும் கடவுள் மற்றும் மனித உருவில் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட கடவுள் தான் கடவுளின் குமாரன். கிறிஸ்து மனிதர்களாகிய மற்றவர்களுடன் மட்டுமே அபிஷேகம் செய்யப்பட்டுள்ளார். எனவே, கடவுள் கடவுளை அபிஷேகம் செய்கிறார் என்பதையும், மனிதனாக மாறுவதன் மூலம் அவர் கடவுளின் மகன் என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்பதையும் நாம் காண்கிறோம், ஆனால் இது சட்டத்துக்கு விரோதமானதல்ல.

25. “கர்த்தர் கர்த்தர் மூலமாகவே மழையைப் பொழியச் செய்தார்” என்று நீங்கள் படிக்கும்போது, ​​ஒரே ஒரு கடவுள் மட்டுமே இருக்கிறார் என்பதை உணருங்கள். ஏனென்றால், கடவுள் ஒருவராக மட்டுமே செயல்படுகிறார். கர்த்தர் சொன்னது போல்: “நான் பிதாவில் இருக்கிறேன், பிதா என்னில் இருக்கிறார், அல்லது நான் செய்யும் காரியங்களால் இதை நீங்கள் நம்புங்கள்” என்கிறார். இது கடவுளின் ஐக்கியத்தில் அவர் எவ்வாறு செயல்படுகிறார் என்பதன் மூலம் காட்டப்படுகிறது என்பதைக் குறிக்கிறது.

26. விசுவாசிகள் அல்லாதவர்களிடமிருந்தோ அல்லது தவறாகப் புரிந்துகொள்பவர்களிடமிருந்தோ ஏற்படும் தவறுகளைத் தவிர்ப்பதற்காக, பிதா சுதன் என்ற கடவுள் ஒரே பொருளாக இருக்கிறார் என்பதைக் காட்ட அப்போஸ்தலன் விரும்பி, இந்த விதியைப் பின்பற்ற நமக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார்: எல்லாவற்றையும் படைத்த பிதா ஒரு கடவுள், அவரிடமிருந்து எல்லாம் வருகிறது, நாம் அவரில் தான் இருக்கிறோம். அதேபோல், இயேசு கிறிஸ்துவும் ஒருவரே, அவர்தான் ஒரே கர்த்தர்; அவராலே எல்லாம் வருகிறது, நாம் அவராலேயே வாழ்கிறோம். இயேசு கிறிஸ்துவை ஆண்டவர் என்று அழைத்தபோது, ​​பிதா தான் ஆண்டவர் என்பதை அவர் மறுக்கவில்லை. இயேசுவை ஆண்டவர் என்று அழைப்பதன் மூலம், பிதா ஆண்டவர் அல்ல என்று அவர் கூறவில்லை. அதேபோல் ஒரே கடவுள் பிதா மட்டுமே என்று அவர் சொன்னபோது, ​​சுதனின் உண்மையான தெய்வீகத்தை அவர் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. இவ்வாறு அவர் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட கடவுள்கள் இருந்தார்கள் என்று போதிக்கவில்லை, ஆனால் வல்லமையின் ஊற்று என்றும் ஒன்றுதான். ஏனென்றால் கடவுளாக இருப்பது என்றால் ஆண்டவராக இருப்பது, ஆண்டவராக இருப்பது என்றால் கடவுளாக இருப்பது. எழுதப்பட்டபடி: “கர்த்தர் கடவுள் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள். அவர் தான் நம்மைப் படைத்தார், நாம் நம்மை படைக்கவில்லை.”

27. உம்மில் கடவுள் ஒரு பொருளாக இருக்கிறார், அவரைத் தவிர வேறு கடவுள் இல்லை, ஏனென்றால் நீர் எந்த வரம்புகளோ வேறுபாடுகளோ இல்லாமல் இந்த சாரத்தை முழுமையாகக் கொண்டிருக்கிறீர்.

28. எரேமியாவின் புத்தகம் தந்தை மற்றும் சுதன் இருவரையும் அங்கீகரித்த ஒரே கடவுளைப் பற்றி பேசுகிறது. அவர் எங்கள் கடவுள் என்றும், அவரைப் போல வேறு எவரும் இல்லை என்றும் அது கூறுகிறது. அவர் எவ்வாறு கற்பிப்பது என்பதை நமக்குக் காட்டியுள்ளதோடு, இந்த அறிவை அவரது ஊழியரான யாக்கோபுவுக்கும் அவரது மிகவும் பிரியமுள்ள இஸ்ரவேலுக்கும் வழங்கியுள்ளார். இந்த நிகழ்வு களுக்குப் பிறகு தான் அவர் பூமியில் தோன்றி மனிதர்களுடன் உரையாடினார்.

29. தீர்க்கதரிசி சுதனான கர்த்தரைப் பற்றிப் பேசுகிறார், ஏனென்றால் அவரே மனிதர்களுடன் உரையாடினார். சுதனான கர்த்தரே நமது கடவுள் என்றும், வேறு எவரையும் அவருடன் ஒப்பிட முடியாது என்றும் அவர் கூறுகிறார். இவ்வளவு பெரிய தீர்க்கதரிசி அவரைப் போல எவரும் இல்லை என்று கூறும்போது, நாம் ஏன் அவரைக் கேள்வி கேட்க வேண்டியிருக்கிறது? கடவுள் ஒரே பொருளாய் இருப்பதால் வேறு எந்த ஒப்பீடும் செய்ய முடியாது. இது பல ஆபத்துகளை எதிர்கொள்ளும் மக்களின் நம்பிக்கை; அவர்கள் தங்கள் மத நம்பிக்கையை மதித்தார்கள், ஆனால் வாதிடுவதில் அவர்களது திறமையைக் காட்டக்கூடியவர்கள் அல்ல.

30. பரிசுத்த ஆவியானவரே எழுந்தருளி வாரும், உம்முடைய பிரசன்னத்தால் நிறைந்த உம்முடைய தீர்க்கதரிசிகளை ஆதரியும். தீர்க்கதரிசிகளை நாம் நம்பவில்லை என்றால், இந்த உலகத்தின் ஞானிகளின் பேச்சை நாம் அப்படி கேட்பது? அப்படியான ஞானிகளும் அறிஞர்களும் எங்கே இருக்கிறார்கள்? ஒரு விவசாயி அத்திப்பழ மரங்களை நட்டபோது ​​தத்துவஞானிக்கு புரியாத ஒன்றைக் கண்டுபிடித்தார். அது என்னவென்றால், கடவுள் இந்த உலகத்தின் எளிய விஷயங்களை சக்திவாய்ந்தவர்களுக்கு சவாலாகத் தேர்ந்தெடுத்து உள்ளார். நாம் யூதர்களை ஏன் நம்ப வேண்டும்? கடவுள் ஒரு காலத்தில் அவர்களிடையே அறியப்பட்டார். இருப்பினும், அவர்கள் கர்த்தரை நிராகரித்ததாலும் பிதாவை அறியாததாலும் நமது நம்பிக்கையின் அடித்தளமாக இருக்கும் அந்த விஷயத்தையே மறுக்கிறார்கள்.

அத்தியாயம் 4

இயற்கையிலும், விசுவாசத்திலும், ஞானஸ்நானத்திலும் கடவுளின் ஒற்றுமை காட்டப்பட்டுள்ளது. மந்திரவாதிகளின் வெகுமதிகள் கூட (1) கடவுள் ஒருவரே என்பதைக் காட்டுகின்றன; (2) கிறிஸ்து கடவுள் மற்றும் மனிதன் ஆகிய இருவருமாக இருக்கிறார். திரித்துவம் என்பது ஒன்றே என்ற உண்மை, சாத்ராக், மேஷாக் மற்றும் ஆபேத்நேகோவுடன் சூளையின் நடுவே நடந்து கொண்டிருந்த தேவதையின் வடிவில் காட்டப்பட்டுள்ளது

31. பிரபஞ்சம் ஒன்று என்பதால், எல்லா இயற்கையும் கடவுளின் ஒற்றுமைக்கு சாட்சியமளிக்கிறது. ஒரே கடவுள் இருப்பதாக விசுவாசம் கற்பிக்கிறது, இது பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாடுகளில் தெளிவாக உள்ளது. ஒரே பரிசுத்த ஆவியானவரே இருக்கிறார். இது திரித்துவத்தின் பெயரில் ஒரே ஞானஸ்நானம் மூலம் காட்டப்படுகிறது. தீர்க்கதரிசிகள் பேசுகிறார்கள், அப்போஸ்தலர்கள் ஒரே கடவுளின் குரலைக் கேட்கிறார்கள். அறிஞர்கள் ஒரே கடவுளை விசுவாசித்து கிறிஸ்துவை மகிமைப்படுத்துவதற்காக தங்கம், தூபவர்க்கம் மற்றும் வெள்ளைப்போளம் ஆகியவற்றைப் பரிசுகளாகக் கொண்டு வந்தனர். தங்கம் அவருடைய அரசாட்சியைக் குறிக்கிறது, தூபவர்க்கம் அவர் கடவுள் என்பதைக் காட்டுகிறது, வெள்ளைப்போளம் என்பது நல்லடக்கம் செய்வதற்கான அடையாளமாக இருக்கிறது.

32. எளிய மாட்டுத் தொழுவத்தில் அளிக்கப்பட சிறப்பான பரிசுகள் எதைக் குறிக்கின்றன? “தேவனோடு இருந்த தனது இடத்தை அவர் விட்டுக்கொடுத்து, தேவனது ஊழியர் வடிவை எடுத்தார். மனிதராகப் பிறந்து அடிமையைப் போல அவர் வாழ்ந்தார்” என்ற பிலிப்பியர் 2:7 ம் வாசகங்களுக்கு இணங்க, கிறிஸ்துவுக்கூடாக கடவுளுக்கும் மனிதனுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை அவை நமக்குக் காட்டுவதோடு, அவர் ஒரு மனிதனாகத் தோன்றுகிறார் என்றும் கூறுகிறது. அவர் இறைவனாக போற்றப்பட்டு, துணிகளால் ஆன போர்வைகளுக்குள் உறங்கினார். இருப்பினும் நட்சத்திரங்களுக்கு மத்தியில் அவர் பிரகாசித்தார். தொழுவத்தில் கட்டப்பட்டிருந்த தொட்டில் அவரது பிறப்பையும், நட்சத்திரங்கள் அவரது ஆதிக்கத்தையும் காட்டுகின்றன. அவரது உடல் துணியால் மூடப்பட்டிருந்தபோதும், அவருக்கு தேவதூதர்கள் சேவை செய்தார்கள். இது அவரது மகத்துவத்தையும் தெய்வீக பிரசன்னத்தையும் காட்டுகிறது. இதன்மூலம் அவர் உண்மையிலேயே மனிதரானார் என்பதை நிரூபிக்கிறது.

33. இதுவே எங்கள் விசுவாசம். கடவுள் அனைவரும் அவரை அறிய வேண்டுமென விரும்பினார், மூன்று குழந்தைகளும் இதை அறிய வேண்டுமென்றும் விரும்பினார். தானியேல் 4:17 இன் படி, அவர்கள் தீச்சுவாலைக்குள் வீசப்பட்டனர். ஆனால் எரியவில்லை. அதே நேரத்தில் தானியேல் 4:22 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, விசுவாசிக்காதவர்களை தீச்சுவாலை அழித்தது. ஓசியா 14:5 கூறுவது போல, விசுவாசிகளுக்கு அந்தத் தீச்சுவாலை பனியைப் போல இருந்தது, ஏனென்றால் தீயானது அவர்களின் விசுவாசத்திற்கு முன் அதன் சக்தியை இழந்தது, என்று தானியேல் 4:28 இல் கூறப்பட்டுள்ளது. அவர்களை ஆறுதல்படுத்த ஒரு தேவதை அந்தத் தீச்சுவாலைக்குள் அவர்களுடன் இருந்தார், என்று லூக்கா 22:43 சாட்சியமளிக்கிறது. ஆகவே, திரித்துவத்தில் உள்ள ஒரே மகத்தான வல்லமை துதிக்கப்பட்டு கடவுள் மகிமைப்படுத்தப்பட்டு, கடவுளின் சுதன் ஒரு தேவதூதராகத் தோன்றினார். அதன்வழியாக குழந்தைகளுக்கு பரிசுத்த மற்றும் ஆன்மீக கிருபையைக் காட்டினர்.

அத்தியாயம் 5

ஆரியர்கள் கிறிஸ்துவுக்கு எதிராகச் சொன்ன பல்வேறு நிந்தனைகள் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளன. இவற்றுக்குப் பதிலளிப்பதற்கு முன், உண்மையான விசுவாசிகள் தத்துவஞானிகளின் தந்திரமான வாதங்கள் குறித்து கவனமாக இருக்குமாறு எச்சரிக்கப்படுகிறார்கள், ஏனெனில் குறிப்பாக இவற்றில் மதவெறியர்கள் நம்பிக்கை வைத்திருந்தனர்

34. இப்போது தேவ சுதனைப் பற்றிய ஆரியன்களின் வாதங்களை நோக்குவோம்.

35. கடவுளின் சுதனானவர் அவரது தந்தையிலிருந்து வேறுபட்டவர் என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர். ஒருவரைப் பற்றி இப்படிச் சொல்வது அவரை அவமதிப்பதாக இருக்கும்.

36. கடவுளின் குமாரனுக்கு காலத்தாலான ஒரு தொடக்கம் இருந்தது என்றும், அதேசமயம் அவரே காலத்திற்கும் அதிலுள்ள அனைத்திற்கும் மூலாதாரமாகவும் நியமிக்கப்பட்டவராகவும் இருந்தார் என்றும் அவர்கள் கூறுகிறார்கள். ஆனால் அவர் தான் உண்மையில் காலம் நேரம் போன்ற அனைத்தையும் படைத்தவர். மனிதர்களாகிய நாம் காலத்தால் வரையறுக்கப்பட வேண்டும் என்று விரும்பவில்லை. நாம் ஒரு காலத்தில் எம் வாழ்க்கையைத் தொடங்கினோம், என்றென்றும் வாழ்வோம் என்றும் நம்புகிறோம். நாம் அழியாமைக்கு அப்பாலும் இருக்க விரும்புகிறோம். அப்படியானால், கடவுள் கிருபையால் அல்ல, இயற்கையால் நித்தியமானவர் என்ற கடவுளின் குமாரனின் நித்தியத்தை நாம் எவ்வாறு மறுக்க முடியும்?

37. சிலர் அவர் படைக்கப்பட்டார் என்று கூறுகிறார்கள். ஆனால் ஒரு எழுத்தாளரை அவரது படைப்புகளைக் கொண்டு எப்படி எடைபோடமுடியும்? அத்தனை படைப்புகளையும் அவர் தானே படைத்தது போல் அல்லவா தோன்றும்?

38. அவர்கள் அவருடைய நன்மையை நிராகரிக்கிறார்கள். அவர்களின் அவமரியாதை நிறைந்த வார்த்தைகள் ஒரு வகையான சுயமாக மேற்கொள்ளப்படும் கண்டனம் போன்றவை. எனவே அவர்கள் மன்னிப்பை எதிர்பார்க்க முடியாது.

39. அவர் உண்மையில் கடவுளின் ஏக சுதன் என்பதை அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ள மறுப்பதோடு, அவருடைய சர்வ வல்லமையுள்ள இயல்பை சந்தேகிக்கிறார்கள். எல்லாம் சுதனான கர்த்தர் மூலமாகவே படைக்கப்பட்டது என்பதை அவர்கள் ஒப்புக்கொண்டாலும், உண்மையான ஆதாரம் கடவுளின் வல்லமையிலிருந்து வருகிறது என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள். ஆனால் இயற்கையின் பரிபூரண வடிவம் இல்லையென்றால் அதற்கான சக்தி எங்கிருந்து வரும்?

40. ஆரியர்கள், இயேசு கடவுளின் ஒரே பொருளான பிதாவுடன் ஒன்றாயிருக்கவில்லை என்று கூறுகிறார்கள். அது உண்மையாக இருந்தால், அவர்கள் நற்செய்தியைப் புறக்கணித்து கிறிஸ்துவுக்குச் செவிசாய்ப்பதை நிறுத்த வேண்டும். ஆனால் யோவான் 10:30 இல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, “நானும் பிதாவும் ஒரே பொருளானவர்கள்” என்று கிறிஸ்து தெளிவாகக் கூறியுள்ளார். இது எனது கருத்து மட்டுமல்ல; கிறிஸ்து சொன்னது இதுதான். தேவன் ஒரு மனிதனல்ல; அவர் பொய்ச் சொல்லமாட்டார். அவர் மானிடன் அல்ல. அவரது முடிவு மாறாதது. கர்த்தர் ஒன்றைச் செய்வதாகக் கூறினால் அவர் அதனை நிச்சயம் செய்வார். கர்த்தர் ஒரு வாக்குறுதி தந்தால் அந்த வாக்குறுதியை நிச்சயம் காப்பாற்றுவார்” என்று எண்ணாகமம் 23:19 சாட்சியம் கூறுகிறது. இந்த விஷயங்களைப் பற்றி நாம் பின்னர் விரிவாக விவாதிப்போம்.

41. கிறிஸ்து தம்முடைய பிதாவிலிருந்து வேறுபட்டவர் என்று மதவெறி கொண்டவர் கூறுவதோடு, இதை புத்திசாலித்தனமான வாதங்களால் நிரூபிக்க முயற்சிக்கிறார். போலித் தத்துவம் மற்றும் மனித மரபுகளால் தவறாக வழிநடத்தப்படாமல், கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றும்படி எச்சரிக்கும் வேதாகமத்தை நாம் பார்க்க வேண்டும். மனித பாரம்பரியத்தின்படியும், இந்த உலகத்தின் அடிப்படைகளின் படியும், கிறிஸ்துவின்படி அல்லாமல், தத்துவத்தாலும் வீண் வஞ்சகத்தாலும் யாரும் உங்களைக் கெடுக்காதபடி எச்சரிக்கையாக இருங்கள்; ஏனென்றால் அவரில் மட்டும் தான் தெய்வீகத்தின் முழுமை சரீர வடிவில் வாழ்கிறது.

42. அவர்கள் தங்கள் முழு சக்தியையும் வாதிடுவதில் செலவிடுகிறார்கள் என்றாலும் இவர்களால் எதையும் நிரூபிக்கவில்லை. இது தத்துவஞானிகளின் தீர்ப்பின்படி எதையும் நிறுவ சக்தியற்றதாகவும், அழிவை மட்டுமே நோக்கமாகக் கொண்டதாகவும் காணப்படுகிறது. இருப்பினும், கடவுள் தனது மக்களை வாதங்கள் மூலம் காப்பாற்ற விரும்பவில்லை; கடவுளின் இராச்சியம் சிக்கலான விவாதங்களை அல்ல, எளிய நம்பிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

அத்தியாயம் 6

ஆரியன் குழுவின் நன்கு அறியப்பட்ட தலைவர்களை மேற்கோள் காட்டுவதன் மூலம் கிறிஸ்து பிதாவுக்கு ஒப்பானவர் என்பதை நிரூபிக்க புனித அம்ப்ரோஸ் தயாராவதோடு, அவர்களின் சாட்சியம் எவ்வளவு குறைவாகவே ஒத்துப்போகிறது என்பதையும் விளக்கி, அவர்களுக்கு எதிராக வேதாகமம் என்ன விதமான பாதுகாப்பை வழங்குகிறது என்பதையும் விளக்குகிறார்

43. கிறிஸ்து பிதாவிலிருந்து வேறுபட்டவர் என்று ஆரியர்கள் கூறுகின்றனர். ஆனால் நாங்கள் அவர்களோடு உடன்படவில்லை. உண்மையில் சொல்லப்போனால் அதைச் சொல்லக்கூட நாங்கள் பயப்படுகிறோம். இருப்பினும், மாட்சிமைக்குரியவரான நீங்கள் வாதங்கள் மற்றும் விவாதங்களை மட்டுமே நம்புவதை நான் விரும்பவில்லை. வேதவசனங்கள், அப்போஸ்தலர்கள், தீர்க்கதரிசிகள் மற்றும் கிறிஸ்துவைப் பாருங்கள். சுருக்கமாக, இந்த மக்கள் மதிக்கிறார்கள் என்று கூறும் பிதாவிடம், சுதனான கர்த்தர் அவரை விடக் குறைவாகக் கருதப்படுகிறாரா என்று கேட்போம். மகன் தனது தந்தைக்கு சமமானவராகக் கருதப்படுவதற்குப் பதிலாக தாழ்ந்தவராகக் கருதப்பட்டால், அது நல்ல தந்தையைப் பிரியப்படுத்த முடியாது.

44. இந்த மனிதர்களிடம் ஒரு கணம் நேரடியாகப் பேச அனுமதிக்குமாறு மாட்சிமை தங்கிய உம்மை நான் கேட்டுக்கொள்கிறேன். ஆனால் நான் யாரைக் குறிப்பிட வேண்டும்? யூனோமியஸ் என்பவரையா? அல்லது அவருக்குக் கற்றுக் கொடுத்த அரியஸ் மற்றும் ஏதியஸ் போன்றோரையா? அங்கே பல பெயர்கள் காணப்படுகின்றன. ஆனால் அவர்கள் அனைவரும் ஒரேவித நம்பிக்கையற்ற தன்மையையே பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். இது தொடர்ச்சியாக நிகழும் தவறு, ஆனால் அவர்கள் தங்களுக்குள் வாதிடுகிறார்கள். அவர்கள் அனைவரும் வஞ்சகர்கள், ஒன்றாக இணைந்து கருத்து வேறுபாட்டை உருவாக்குகிறார்கள். அவர்களால் ஏன் ஒரு உடன்பாட்டிற்கு வர முடியவில்லை என்று எனக்குப் புரியவில்லை.

45. ஆரியர்கள் யூனோமியஸை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை, இருந்தாலும் அவர்கள் இன்னும் அவரது தவறான நம்பிக்கைகளைப் பின்பற்றுகிறார்கள். தவறுகள் நிறைந்த அரியஸின் கருத்துக்களை அவர் அதிகமாகப் பகிர்ந்து கொண்டதாக அவர்கள் நினைக்கிறார்கள். கட்டளைகளை வழங்கியவரைப் புகழ்கிறார்கள், ஆனால் அவற்றைச் செயல்படுத்தியவரை உதாசீனம் செய்கிறார்கள். இதன் காரணமாக, அவர்கள் வெவ்வேறு குழுக்களாகப் பிரிந்துள்ளனர். சிலர் யூனோமியஸ் அல்லது ஏட்டியஸைப் பின்பற்றுகிறார்கள், மற்றவர்கள் பல்லடியஸ், டெமோபிலஸ், ஆக்சென்டியஸ் அல்லது இந்த நம்பிக்கைகளின் பிற ஆசிரியர்களைப் பின்பற்றுகிறார்கள். இது குறித்து 1 கொரிந்தியர் 1:13 ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது: “கிறிஸ்துவைப் பலவகைக் குழுக்களாகப் பிரித்துப் பார்க்கமுடியாது! சிலுவையில் பவுல் உங்களுக்காக மரித்தானா? இல்லை. பவுலின் பெயரால் நீங்கள் ஞானஸ்நானம் அடைந்தவர்களா? இல்லை” என்கிறது. ஆகவே கிறிஸ்துவை தந்தையிடமிருந்து பிரிப்பவர்கள் தங்கள் கைகளால் தங்களைத் தாங்களே வெட்டிக் கொள்கிறவர்கள் போலாகிறார்கள்.

46. ஒருவருக்கொருவர் உடன்படாத மக்கள் அனைவரும் கடவுளின் திருச்சபைக்கு எதிராக ஒன்றுகூடியிருப்பதை நான் காண்கிறேன், எனவே நான் அவர்களை மதவெறியர்கள் என்று அழைக்க நிர்ப்பந்திக்கப் பட்டுள்ளேன். மதவெறி என்பது ஒரு புராண காலத்து அசுரனைப் போன்றது, அது வெட்டப்பட்டாலும் கூட மீண்டும் வளர்ந்து கொண்டே இருக்கும், ஆகவே அது நெருப்பால் அழிக்கப்பட வேண்டும். இது ஒரு கிறிஸ்தவக் குழுவாக பாசாங்கு செய்துகொண்டு பல வகையான விசுவாச விரோத தோற்றத்தை எடுக்கும் ஒரு பயங்கரமான உயிரினத்தைப் போன்றது. அதனுடைய பொய்களிலும் குழப்பத்திலும் சிக்கிய அப்பாவி மக்கள் தங்கள் நம்பிக்கையை இழக்கிறார்கள், மேலும் அது தீமையால் அவர்களைச் சூழ்ந்து, தேவ நிந்தனை மற்றும் தவறான போதனைகளால் அந்த அப்பாவிகளை வழிதவறிப் போகச் செய்கிறது.

47. மாட்சிமை தங்கியவரே! மாலுமிகளால் விவரிக்கப்பட்டது போல, இந்த அரக்கனின் குகை மறைவான இடங்களில் அமைந்துள்ளது. அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதி அவனது வேட்டை நாய்களின் ஊளைச் சத்தங்களால் கிடுகிடுக்கிறது. அவ்வழியாக நாம் பயணிக்கும்போது, நாம் நம் காதுகளை மூடிக்கொண்டு தான் அதைக் கடந்து செல்ல வேண்டும். இதுகுறித்து சிராக் 28:28 இல், “உங்கள் காதுகளை முட்களால் பாதுகாக்கவும்” என்றும், பிலிப்பியர் 3:2 இல், “பாவம் செய்கிற மக்களிடம் எச்சரிக்கையாய் இருங்கள். அவர்கள் நாய்களைப் போன்றவர்கள்” என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. மீண்டும், தீத்து 3:10-11 இல், “எவனாவது வாக்குவாதங்களை உருவாக்கினால் அவனை எச்சரிக்கை செய். அவன் மீண்டும் வாக்குவாதம் செய்தால் மேலும் அவனை எச்சரிக்கை செய். அவன் மீண்டும் வாக்குவாதம் செய்ய ஆரம்பித்தால் அவனது தொடர்பை விட்டுவிடு. ஏனென்றால் இப்படிப்பட்ட ஒருவன் நிலை தவறி, பாவம் செய்கிறவனாக இருக்கிறான். இவனது பாவங்களே இவன் தவறானவன் என்பதை நிரூபிக்கிறது” என்று விளக்குகிறது. எனவே, கவனமாகப் பயணிக்கும் மாலுமிகளைப் போல நாமும் நம் விசுவாசத்தை பாதுகாப்பான திசையில் செலுத்தி வேதாகமத்தின் போதனைகளைப் பின்பற்றுவோம்.

அத்தியாயம் 7

கிறிஸ்துவுக்கும் பிதாவுக்கும் இடையிலான ஒற்றுமையை புனித பவுல், தீர்க்கதரிசிகள் மற்றும் நற்செய்தி ஆதரிக்கிறது; குறிப்பாக இது மனிதர்கள் கடவுளின் சாயலில் படைக்கப்பட்டுள்ளனர் என்ற கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது

48. கிறிஸ்து பிதாவின் சாயல் என்று அப்போஸ்தலன் கூறுகிறார் – ஏனென்றால் அவர் அவரை கண்ணுக்குத் தெரியாத கடவுளின் சாயல், எல்லா படைப்புகளுக்கும் முதற்பேறானவர் என்று அழைக்கிறார். “முதற்பேறானவர்” என்பது அவர் படைக்கப்பட்டவர் மட்டுமல்ல, சிறப்பு வாய்ந்தவர் மற்றும் நித்தியமானவர் என்றும் பொருள்படும். “அவர் தன் குமாரன் மூலமாக இந்த முழு உலகையும் படைத்தார். எல்லாவற்றிற்கும் உரிமையாளராக தேவன் தன் குமாரனைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்” என்றும் அப்போஸ்தலன் எபிரேயர் 1:2 வாயிலாகக் கூறுகிறார். அவரை கடவுளின் மகிமையின் பிரகாசம் என்றும், கடவுளின் பிரசன்னத்தை பிரதிபலிக்கும் சரியான சாயல் என்றும் விவரிக்கிறது. அப்போஸ்தலன் கிறிஸ்துவை பிதாவின் சாயல் என்று அழைக்கிறார், ஆனால் கிறிஸ்து பிதாவிலிருந்து வேறுபட்டவர் என்று அரியஸ் கூறுகிறார். கிறிஸ்து அப்படிப்பட்ட ஒரு சாயல் என்றால், அவர் எப்படி வித்தியாசமாக இருக்க முடியும்? மக்கள் பொதுவாக தங்கள் உருவப்படங்கள் தங்களைப் போலவே இருக்க வேண்டும் விரும்புகிறார்கள். ஆனால் அரியஸ் பிதா சுதனைப் போலல்லாமல் இருக்கிறார் என்றும், அவர் தன்னைப் போலல்லாத ஒருவரைப் பெற்றெடுத்திருக்க வேண்டும் என்றும் வாதிடுகிறார்.

49. தீர்க்கதரிசிகள் கடவுளின் ஒளியில், நாம் ஒளியைக் காண முடியும் என்று கூறுகிறார்கள். “ஞானம் என்பது — என்றுமுள ஒளியின் சுடர்; கடவுளது செயல்திறனின் கறைபடியாக் கண்ணாடி; அவருடைய நன்மையின் சாயல்” என்று ஞானம் 7:26 கூறுகிறது. இதன் பொருள் சுதனான கர்த்தர் பிதாவின் மகிமையைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறார், மேலும் சுதனான கர்த்தரில் பிதாவைக் காண்கிறோம் என்று யோவான் 12:45 கூறுகிறது. “உருவம்” என்ற சொல் அவர்களுக்கு இடையே எந்த வித்தியாசமும் இல்லை என்பதைக் காட்டுகிறது; அதாவது சுதன் பிதாவை முழுமையாகக் குறிக்கிறார். “பிரகாசம்” என்பது சுதனாகிய கர்த்தர் நித்தியமானவர் என்பதைக் காட்டுகிறது. இந்த உருவம் ஒரு உடல் தோற்றம் அல்லது வண்ணங்களால் ஆனது அல்ல, ஆனால் அது கடவுளிடமிருந்து நேரடியாக வருகிறது, ஒரு ஊற்றின் மூலத்திலிருந்து வரும் தண்ணீரைப் போல தந்தையிடமிருந்து அது ஊற்றெடுக்கிறது.

50. இந்த உருவத்தின் மூலம் கர்த்தர் பிலிப்புக்கு பிதாவைக் காட்டி, “பிலிப்பு, என்னைக் காண்கிறவன் பிதாவையும் காண்கிறான். அப்படியானால், பிதாவை எங்களுக்குக் காண்பி” என்று எப்படிச் சொல்கிறாய்? நான் பிதாவிலும், பிதா என்னிலும் இருக்கிறார் என்று நீ நம்பவில்லையா?” என்று யோவான் 14:9-10 கேள்வியொன்றை எழுப்புகிறது. அப்படியானால், ஒருவர் குமாரனைப் பார்க்கும் போது, ​​அவர்கள் தந்தையை தெளிவாகக் காண்கிறார்கள். அது உண்மை, நீதி, கடவுளின் வல்லமை: ஊமை அல்ல, ஏனெனில் அது வார்த்தை; உணர்வற்றது அல்ல, ஏனெனில் அது ஞானம்; வீண் மற்றும் முட்டாள்தனம் அல்ல, ஏனெனில் அது வல்லமை; ஆன்மா இல்லாதது அல்ல, ஏனெனில் அது ஜீவன்; இறந்ததல்ல, ஏனெனில் அது உயிர்த்தெழுதல். எனவே, இது ஒரு உருவத்தைப் பற்றிப் பேசினாலும், குமாரன் தந்தையைப் பிரதிபலிக்கிறார் என்பதே இதன் பொருள், ஏனென்றால் எவரும் தங்கள் மற்றுமொரு சொந்த உருவமாக இருக்க முடியாது.

51. குமாரன் கூறியதிலிருந்து நான் இன்னும் பலவற்றைப் பகிர்ந்து கொள்ள முடியும், ஆனால் அவர் அதிகமாகக் கூறுவது போல் தோன்றுவதைத் தவிர்க்க, பிதா என்ன சொல்கிறார் என்பதைப் பார்ப்போம். ஆதியாகமம் 1:26 இல், பிதா, “நமது சாயலிலும் தன்னைப் போலும் மனிதனை உருவாக்குவோம்” என்று கூறுகிறார். பிதா குமாரனை நமது சாயலிலும் தன்னைப்போன்ற சாயலிலும் உருவாக்குவதாகக் குறிப்பிடுகிறார். இப்படியிருக்க, நீங்கள் தேவனுடைய குமாரன் பிதாவிலிருந்து வேறுபட்டவர் என்று எப்படிக் கூறமுடியும்?

52. “அன்பான நண்பர்களே, நாம் இப்போது தேவனின் பிள்ளைகள். நாம் எதிர்காலத்தில் எவ்வாறு இருப்போம் என்பது இன்னும் நமக்குக் காட்டப்படவில்லை. கிறிஸ்து மீண்டும் வரும்போது நாம் அவரைப்போல இருப்போம் என்பதை நாம் அறிவோம்” என்று 1 யோவான் 3:2 கூறுகிறது. “ஓ பார்வையற்ற மூடர்களே, ஓ வெட்கமற்ற பிடிவாதக்காரர்களே! நாங்கள் மனிதர்கள், மேலும் நம்மால் முடிந்தவரை, நாங்கள் கடவுளின் சாயலை பிரதிபலிப்போம். அப்படியாயின், குமாரன் கடவுளைப் போல இல்லை என்று உண்மையில் சொல்ல முடியுமா?

53. பிதாவாகிய ஆண்டவர், “நமது சாயலில் மனிதனை உருவாக்குவோம்” என்றார். பிரபஞ்சத்தின் தொடக்கத்தில், பிதாவும் குமாரனும் இருந்தனர், அவர்கள் ஒன்றாகப் படைத்ததை நான் காண்கிறேன். பேசுபவதை நான் கேட்கிறேன், செயல்படுபவரை அடையாளம் காண்கிறேன், ஆகவே அவர்கள் ஒரே உருவத்தையும் ஒரே சாயலையும் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள் என்பதை நான் புரிந்துகொள்கிறேன். இந்த சாயல் ஒற்றுமை பற்றியது, பன்முகத்தன்மை பற்றியது அல்ல. எனவே, நீங்கள் உங்களுக்காக எதைக் கூறினாலும், கடவுளின் குமாரனிடமிருந்து தான் நீங்கள் அனைத்தையும் பெறுகிறீர்கள், ஏனென்றால் கடவுளின் சாயலின் உதவி இல்லாமல் நீங்கள் அவரின் சாயலில் இருக்க முடியாது.

அத்தியாயம் 8

குமாரன் பிதாவைப் போன்றவர் என்பது தெளிவானதால் குமாரன் நித்தியமானவர் என்பதை நிரூபிப்பது கடினம் அல்ல. இது தீர்க்கதரிசியான ஏசாயா மற்றும் சுவிசேஷகரான புனித யோவானின் போதனைகளால் நிரூபணமாகிறது. அதேநேரம் இது மதவெறி கொண்ட தலைவர்களின் கருத்துக்கள் தவறானவை என்பதையும் நிரூபிக்கிறது

54. எனவே, குமாரன் பிதாவைப் போன்றவர் என்பது வெளிப்படையானது, மேலும் நித்தியமானவரைப் போன்ற எவரும் நித்தியமானவராக இருக்க வேண்டும் என்பதால் அவரும் நித்தியமானவர் என்று நாம் எளிதாகச் சொல்லலாம். ஆனால் பிதா நித்தியமானவர் என்று நாம் கூறி, குமாரனுக்காக இதை இல்லையென மறுத்தால், குமாரன் பிதாவிலிருந்து வேறுபட்டவர் என்று நாம் கூறுகிறோம், ஏனெனில் தற்காலிகமானது எப்போதும் நித்தியமானதாக இருக்கமுடியாது. தீர்க்கதரிசி அவரை நித்தியமானவர் என்று உரைக்கிறார். அப்போஸ்தலரும் அவ்வாறே கூறுகிறார். பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாடுகள் இரண்டும் குமாரனுடைய நித்தியத்திற்கு ஏராளமான ஆதாரங்களை வழங்குகின்றன.

55. இதைப் படிப்படியாகப் பார்ப்போம். பழைய ஏற்பாட்டில், ஏசாயா 43:10 இன் படி, “எனக்கு முன் வேறு கடவுள் இருந்ததில்லை, எனக்குப் பிறகும் யாரும் இருக்க மாட்டார்கள்” என்று கூறுகிறது. இந்தக் கூற்றைப்பற்றி நான் கருத்துத் தெரிவிக்க மாட்டேன். ஆயினும் உங்களிடம் நேரடியாகக் கேட்கிறேன்: இந்த வார்த்தைகளை யார் பேசுகிறார்கள் – பிதாவா அல்லது குமாரனா? அது குமாரன் என்றால் அவருக்கு முன் கடவுள் இல்லை என்று அவர் கூறுகிறார்; அது பிதா என்றால், அவருக்குப் பிறகு கடவுள் இல்லை என்று அவர் கூறுகிறார். பிதாவுக்கு முன் யாரும் இல்லை, குமாரனுக்குப் பின் யாரும் இல்லை. பிதா குமாரன் மூலம் அறியப் படுகிறார், மேலும் குமாரன் பிதா மூலம் அறியப்படுகிறார். நீங்கள் பிதாவைப் பற்றிப் பேசும்போது, ​​யாரும் தங்கள் சொந்த தந்தையாக இருக்க முடியாது என்பது போல, நீங்கள் அவருடைய குமாரனையும் குறிப்பிடுகிறீர்கள். இதேபோல், நீங்கள் குமாரனைப் பற்றி குறிப்பிடும் போது, ​​யாரும் தங்கள் சொந்த மகனாக இருக்க முடியாது என்பதால், அவருடைய பிதாவையும் நீங்கள் அங்கீகரிக்கிறீர்கள். எனவே, பிதா இல்லாமல் குமாரன் இருக்க முடியாது, குமாரன் இல்லாமல் பிதா இருக்க முடியாது. இதன் பொருள் பிதாவும் குமாரனும் நித்தியமானவர்கள், ஒரே பொருளானவர்கள்.

56. ஆதியிலே வார்த்தை இருந்தது, அந்த வார்த்தை தேவனோடு இருந்தது, அந்த வார்த்தை தேவனாயிருந்தது. ஆதியிலிருந்தே வார்த்தை தேவனோடு இருந்தது. இந்தக் கருத்து நான்கு முறை திரும்பத் திரும்ப வருகிறது. அவர் இல்லை என்று எங்கே எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்று யாராவது கண்டார்களா? வேதாகமத்தின் மற்றொரு பகுதியில், 1 யோவான் 1:1 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, ஆதியிலிருந்தே என்ன இருந்தது என்பதைப் பற்றி யோவான் பேசுகிறார். குமாரனின் பிரசன்னம் என்றென்றும் தொடர்கிறது. நீங்கள் அதைப் பற்றி எவ்வளவு நேரம் யோசித்தாலும், குமாரனின் பிரசன்னம் எப்போதும் இருந்தது.

57. இந்த சுருக்கமான பகுதியில், நமது மீனவர் அனைத்து மதவெறிக்கான வழிகளையும் தடுத்துள்ளார். ஏனென்றால், ஆரம்பத்தில் இருந்தவை காலப்போக்கில் புரிந்து கொள்ளப்படவில்லை. அதற்கு முன் தொடக்கம் என்ற ஒன்றும் இருக்கவில்லை. எனவே, அரியஸ் அமைதியாக இருக்க வேண்டும். மேலும், கடவுளிடம் இருந்தாலும் அவருடன் கலந்திருக்கவில்லை. அது தெளிவாக வேறுபட்டதாகவே இருந்தது. ஏனென்றால் அது கடவுளிடம் இருந்த வார்த்தையைப் போலவே சரியானதாக இருந்தது; எனவே, சபெலியஸும் அமைதியாக இருக்க வேண்டும். வார்த்தை கடவுளாக இருந்தது. இந்த வார்த்தை வெறும் பேசும் வார்த்தைகள் அல்ல, ஆனால் மிக உயர்ந்த மகத்துவத்தைக் குறிக்கிறது. ஆகவே இது ஃபோட்டினஸின் கருத்துக்கள் தவறானவை என்பதைக் காட்டுகிறது. மேலும், அவர் ஆரம்பத்தில் கடவுளுடன் இருந்தார் என்பது தந்தை மற்றும் குமாரன் ஆகிய இருவரிடமும் கடவுளின் ஐக்கியப்பட்ட தன்மையை நிரூபிக்கிறது. இது யூனோமியஸுக்கு ஏமாற்றத்தைத் தருகிறது. இறுதியாக, எல்லாம் அவரால் படைக்கப்பட்டதால், அவர் பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாடுகள் இரண்டையும் உருவாக்கியவர் என்பதை இது தெளிவாகக் காட்டுகிறது, மனிக்கேயர்களுக்கு வாதிட இடமளிக்கவில்லை. இவ்வாறு, திறமையான மீனவர் அவர்கள் அனைவரையும் ஒரே வலையில் பிடித்துள்ளார். இதனால் அவர்கள் தக்கவைக்கும் அளவுக்கு மதிப்புமிக்கவர்கள் அல்ல என்றாலும், அவர்களால் மற்றவர்களை தவறாக வழிநடத்த முடியாது.

அத்தியாயம் 9

புனித அம்ப்ரோஸ் மதவெறியர்களைக் கேள்விகளால் துளைத்து அவர்களின் பதிலை வெளிப்படுத்துகிறார். அது எப்படியென்றால், குமாரன் காலத்திற்கு முன்பே இருந்தார், எனினும் தந்தையைப் போல நித்தியமானவர் அல்ல என்பதுதான் அவர்களின் வாதம். இந்தக் கண்ணோட்டம் கடவுளை மாறக்கூடியவராகக் காட்டுகிறது என்றும், திரித்துவத்தின் ஒவ்வொருவரும் நித்தியமாகக் கருதப்பட வேண்டும் என்றும் புனிதர் வாதிடுகிறார்

58. என்னுடன் உடன்படாத மதவெறியர்களே, சொல்லுங்கள் – பேரரசர் என்னை உங்களுடன் ஒரு கணம் பேச அனுமதித்துள்ளார். காரணம், நான் உங்களுடன் விவாதிக்க அல்லது உங்கள் கருத்துக்களைக் கேட்க விரும்புவதால் அல்ல, உங்களுக்கு ஒரு விடயத்தைக் காட்டுவதற்காக. சரி, சொல்லுங்கள், கடவுள் தந்தையாக இல்லாமல், கடவுளாக இருந்த ஒரு காலம் இருந்ததா? உங்கள் பதிலில் நேரம் ஒரு பொருட்டல்ல என்று நீங்கள் கூறலாம். அது ஒரு புத்திசாலித்தனமான விஷயம்! ஆனால் இந்த வாதத்தில் நீங்கள் நேரம் பற்றிய கருத்தைக் கொண்டு வந்தால், நீங்களே முரண்படுவீர்கள், ஏனென்றால் கர்த்தராகிய குமாரன் காலத்திற்கு பொறுப்பாளராக இருந்தாலும், குமாரன் இல்லாத ஒரு காலம் இருந்தது என்பதை நீங்கள் ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும். காலத்தை உருவாக்கிய பிறகு அவர் இருப்பைத் தொடங்கியிருக்க முடியாது. எனவே, அவர் எல்லாவற்றையும் படைத்து, ஆட்சி செய்பவர் என்பதை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

59. குமாரன் காலம் தோன்றுவதற்கு முன்பு இருந்ததில்லை என நான் சொல்லவில்லை. நான் அவரை குமாரன் என்று அழைத்தால், ​​அவருடைய தந்தை அவருக்கு முன்பே இருந்தார் என்று தான் அர்த்தம், ஏனென்றால் ஒரு தந்தை தன் மகனுக்கு முன்பிருந்தே வாழ்கின்றவர். ஆனால் இதன் அர்த்தம் என்ன? மகனுக்கு முன் காலம் இருக்கவில்லை என்றும் ஆனால் மகனுக்கு முன் ஏதோ ஒன்று இருந்ததாகவும் – ஏதோ ஒன்று காலத்தில் படைக்கப்பட்டதாகவும் நீங்கள் கூறுகிறீர்கள் – மேலும் மகன் எவ்வாறு உருவாக்கப்பட்டார் என்பதற்கான பல்வேறு நிலைகளை விவரிக்கிறீர்கள், அதாவது தந்தையாக மாறுவதற்கு காலம் எடுக்கும் என்பது ஒரு செயல்முறை. அவர் ஒரு தந்தையானால், முதலில் அவர் வெறும் கடவுள், பின்னர் அவர் ஒரு தந்தையானார். கடவுள் முதலில் வெறும் கடவுளாக இருந்து பின்னர் ஒரு தந்தையானால் எப்படி மாறாமல் இருக்க முடியும்? இந்தப் புதிய பாத்திரத்தின் காரணமாக அவர் மாறிவிட்டார் என்று இது கூறுகிறது.

60. எனினும் கடவுள் இந்த அறிவீனத்திலிருந்து நம்மைக் காப்பாற்றுவாராக; மதவெறியாளர்களின் தவறான நம்பிக்கைகளை சவாலுக்கு உட்படுத்த மட்டுமே நாங்கள் இந்தக் கேள்வியை எழுப்பினோம். ஒரு உண்மையுள்ள நபர் காலத்திற்கு அப்பால் இருக்கும் ஒரு தலைமுறையை நம்புகிறார்; அதாவது பிதாவும் குமாரனும் என்றென்றும் ஒன்றாக இருக்கிறார்கள், அவர்கள் ஒருபோதும் மாறவில்லை.

61. பிதாவும் குமாரனும் கடவுளாக இருப்பது போல ஒன்றாக ஆராதனையும் மகிமையும் பெறட்டும். அவர்கள் நெருக்கமாக இணைந்திருப்பதால், தேவ நிந்தனை அவர்களைப் பிரிக்க அனுமதிக்கக்கூடாது. யோவான் 5:23 நற்செய்தியில் கூறப்பட்டுள்ளபடி, பிதாவை மதிப்பது போலவே குமாரனையும் மகிமைப்படுத்த வேண்டும். குமாரனின் நித்திய இயல்பு பிதாவின் மகத்துவத்தைக் காட்டுகிறது. குமாரன் எப்போதும் இல்லை என்றால், பிதா மாறிவிட்டார் என்று அர்த்தம்; ஆனால் குமாரன் நித்தியமானவர் என்பதால், பிதா ஒருபோதும் மாறாதவர், அவர் எப்போதும் மாறாமல் இருக்கிறார். எனவே, குமாரனின் நித்தியத்தை மறுப்பவர்கள் பிதா மாறக் கூடியவர் என்று சொல்லக்கூடும்.

அத்தியாயம் 10

அப்போஸ்தலர்களால் கற்பிக்கப்பட்ட கிறிஸ்துவின் நித்திய இயல்பை மனித பிறப்புடன் ஒப்பிடவோ அல்லது மிக நெருக்கமாக ஆராயவோ கூடாது என்பதை புனித அம்ப்ரோஸ் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார். இந்த ஒப்பீட்டிலிருந்து வரும் சவால்களைப் பற்றி விவாதிக்க அவர் விரும்பவில்லை, மேலும் இந்த தெய்வீக தலைமுறையை விவரிக்க நாம் பயன்படுத்தும் எந்த வார்த்தையும் ஆன்மீக வழியில் புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும் என்று கூறுகிறார்

62. குமாரனின் நித்திய இயல்பைத் தெளிவாகக் காட்டும் மற்றொரு விஷயத்தைக் கேளுங்கள். கடவுளின் வல்லமையும் தெய்வீகமும் நித்தியமானவை என்றும், கிறிஸ்து கடவுளின் வல்லமையை உள்ளடக்கியுள்ளார் என்றும் அப்போஸ்தலர் கூறுகிறார் – அத்தோடு கிறிஸ்து கடவுளின் வல்லமையையும் ஞானத்தையும் பிரதிநிதித்துவப் படுத்துகிறார் என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. எனவே, கிறிஸ்து உண்மையில் கடவுளின் வல்லமையின் பிரதிபலிப்பு என்றால், கடவுளின் வல்லமை நித்தியமானது என்பதும் கிறிஸ்துவும் நித்தியமானவராக இருக்க வேண்டும் என்பதும் தர்க்கரீதியாகத் தொடர்கிறது.

63. மனித பழக்கவழக்கங்களின் அடிப்படையில் மனிதர்கள் எவ்வாறு பிறக்கிறார்கள் என்பது பற்றிய தவறான நம்பிக்கையை நீங்கள் உருவாக்க முடியாது, மேலும் எங்கள் விவாதங்களில் அத்தகைய கருத்துக்களுக்கு ஆதரவைக் காணவும் முடியாது. ஏனென்றால் வரம்புகள் அற்ற கடவுளின் மகத்துவத்தை, நமது வரையறுக்கப்பட்ட வார்த்தைகளால் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாது. ஒருவர் எவ்வாறு பிறக்கிறார் என்பதை விளக்க விரும்பினால், நீங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தைக் குறித்த தெளிவைப் பெற்றிருக்க வேண்டும். இருப்பினும், கடவுளின் படைப்பு எல்லாவற்றிற்கும் அப்பாற்பட்டது; அது பரந்தது மற்றும் அனைத்து எண்ணங்கள் மற்றும் உணர்வுகளுக்கு அப்பாற்பட்டது. யோவான் 14:6-ல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, “என்னாலேயன்றி ஒருவனும் பிதாவினிடத்தில் வரான்.” பரம பிதாவைப் பற்றி, அவருடைய நித்தியத்தைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைத்தாலும், அதை அவரது குமாரனின் உதவியால் மட்டுமே நீங்கள் புரிந்து கொள்ள முடியும். குமாரன் வழியாகச் செல்லாமல் யாரும் பிதாவை அடைய முடியாது. பிதா அவரை தனது அன்பின் குமாரன் என்று அழைக்கிறார், அவர் எப்போதும் ஒரே மாதிரியாக இருக்கிறார். தாவீது, “ஓ ஆண்டவரே, உமது வார்த்தை பரலோகத்தில் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும்” என்றும் கூறுகிறார், ஏனெனில் நிலைத்திருப்பது பிரசன்னத்திலோ அல்லது நித்தியத்திலோ இருந்து இல்லாமற்போகாது.

64. அவருக்கு முன் இருந்திருக்கவேண்டிய தந்தை என்ற ஒருவர் இல்லையென்றால் அவர் எப்படி ஒரு மகனாக இருந்திருக்க முடியும் என்று நீங்கள் என்னிடம் கேட்கிறீர்களா? தேவ குமாரன் எப்போது அல்லது எப்படி படைக்கப்பட்டார் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள் என்பதை நான் அறிய விரும்புகிறேன்? அவர் எப்படி வந்தார் என்ற தெய்வீக மர்மம் பற்றி புரிந்துகொள்வது எனக்கு கடினமாக இருக்கிறது – வார்த்தைகளைக் கண்டுபிடிக்க முடியாமல் என் மனம் போராடுகிறது – எனக்கு மட்டுமல்ல, தேவதூதர்களுக்கும் கூட அதே உணர்வுதான் இருந்திருக்கவேண்டும். இந்த மர்மம் எல்லா சக்திகளுக்கும், தேவதூதர்களுக்கும், தேவனைப் புகழ்ந்து துதிபாடும் வானகத்து சேனைகள் (Cherubim & Seraphim) மற்றும் சிந்திக்கவோ உணரவோ கூடிய அனைத்திற்கும் அப்பாற்பட்டது. ஏனென்றால் கிறிஸ்துவின் சமாதானம் எல்லா புரிதலுக்கும் அப்பாற்பட்டது என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. அப்படியென்றால் அத்தகைய அற்புதமான படைப்பு நம் புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்டதாக இருக்க முடியும் என்பது நிதர்சனம் அல்லவா?

65. எனவே, தேவதூதர்களைப் போல உங்கள் கைகளால் உங்கள் முகத்தை மூடிக்கொள்ளுங்கள், ஏனென்றால் நீங்கள் ஆழமான மர்மங்களைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியவர்கள் அல்ல! குமாரன் பிறந்தார் என்பது எங்களுக்கு அறியத்தரப்பட்டுள்ளது. ஆனால் அவர் எப்படிப் பிறந்தார் என்பது பற்றி நாம் வாதிடக்கூடாது. முதல் பகுதியை என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியும், ஆனால் இரண்டாவது பகுதியை ஆராய நான் பயப்படுகிறேன். “கிறிஸ்துவுக்கு உள்ளான ஒரு மனிதனை நான் அறிவேன். அவன் பதினான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே மூன்றாவது வானம் வரை தூக்கி எடுத்துச் செல்லப்பட்டான். அவன் சரீரத்தில் இருந்தானா, சரீரத்திற்கு வெளியே இருந்தானா என்பது எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் தேவனுக்குத் தெரியும்” என்று பவுல் 2 கொரிந்தியர் 12:2-5-ல் குறிப்பிடுகிறார். அப்படியானால், இந்தத் தலைமுறையின் இரகசியத்தை பிதாவிடமிருந்து நாம் எவ்வாறு விளக்க முடியும், அதை நாம் கேட்கவோ முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளவோ ​​முடியாது அல்லவா?

66. ஆனால், மனித இனத்தின் பிறப்பு மற்றும் தலைமுறையின் விதியைப் பின்பற்றும்படி நீங்கள் என்னைக் கேட்பீர்களானால், அதாவது, மகனுக்கு முன்பே தந்தை இருந்தார் என்று சொன்னால், பூமிக்குரிய உயிரினங்கள் எவ்வாறு பிறக்கின்றன என்பதிலிருந்து கிடைக்கக்கூடிய எடுத்துக் காட்டுகள், தெய்வீக விழுமியங்கள் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதைக் காட்டுகின்றனவா என்பதைப் பற்றி சிந்தியுங்கள். மக்களுக்கு இயல்பானது பற்றி நாம் பேசினால், மனிதர்களில், மகன் மாற்றங்களை சந்திப்பதற்கு முன், தந்தை மாற்றங்களைச் சந்திக்கிறார் என்பதை நீங்கள் மறுக்க முடியாது. தந்தைதான் முதலில் வாழ்கிறார், வளர்கிறார், வயதாகிறார், சோகத்துக்கு உள்ளாகிறார், அழுகிறார். எனவே, மகன் காலப்போக்கில் அவருக்குப் பிறகு அவதரித்தால், மகனை விட தந்தைக்கு அதிக வாழ்வு பற்றிய அனுபவம் உண்டு என்று எடுத்துக் கொள்ளலாம். ஒரு குழந்தை பிறக்கும்போது, ​​பெற்றோர் அக்குழந்தைக்குப் பெற்றோராக இருப்பதன் பொறுப்பைத் தவிர்க்க முடியாது.

67. அந்தக் கேள்விகள் அனைத்திலும் நீங்கள் ஏன் இவ்வளவு மகிழ்ச்சியைக் காண்கிறீர்கள்? கடவுளின் குமாரனைப் பற்றி நீங்கள் கேள்விப்படுகிறீர்கள்; அந்த எண்ணத்திலிருந்து விடுபடுங்கள் அல்லது அவர் உண்மையில் யார் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். அவருடைய பிறப்பைப் பற்றி நீங்கள் கேட்கும்போது, ​​அவர் எப்படிப் பிறந்தார் என்ற உண்மையை அங்கீகரிக்கவும். அவருடைய இதயத்தைப் பற்றி நீங்கள் கேட்கும்போது, ​​இது கடவுளின் செய்தி என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொள்ளுங்கள். அவருடைய சக்தியைப் பற்றி நீங்கள் கேட்கும்போது, ​​அவரது வல்லமையை ஒப்புக்கொள்ளுங்கள். அவருடைய ஞானத்தைப் பற்றி நீங்கள் கேட்கும்போது, ​​அதை தெய்வீக ஞானம் என்று ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். கடவுளைப் பற்றிய இந்த வார்த்தைகளை நாம் சரீரம் சம்பந்தப்பட்ட விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசுவது போல் எடுத்துக் கொள்ளக்கூடாது. தேவ குமாரன் பிறந்த விதம் நம் புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்டது; பிதா துன்பம் இல்லாமல் படைத்தார், ஆனாலும், நாம் கற்பனை செய்ய முடியாத ஒரு காலத்திலிருந்து, கடவுள் கர்த்தரை மனிதனாய்ப் பிறக்கும்படி செய்தார். யோவான் 5:20 இல் “பிதா குமாரனை நேசிக்கிறார். அவர் தான் செய்பவற்றையெல்லாம் தனது குமாரனுக்குக் காட்டி வருகிறார். இந்த மனிதன் குணமானான். இதைவிட மேலான காரியங்களைப் பிதாவானவர் தனது குமாரன் மூலம் செய்வார். பின்பு நீங்கள் எல்லோரும் ஆச்சரியப்படுவீர்கள்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது. ஆகவே பிதா குமாரனை நேசிக்கிறார், அவர் யார் என்பதைப் பற்றி நீங்கள் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை. பிதா அவருடன் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார். அதே நேரத்தில் நீங்கள் யூதர்களைப் போலவே, அவரை சந்தேகத்துடன் பார்க்கிறீர்கள்; பிதா குமாரனை அறிவார், ஆனால் லூக்கா 23:36-37 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, நீங்கள் தான் விசுவாசிகள் அல்லாதவர்களைப் போல அவரை அவமதிக்கிறீர்கள்.

அத்தியாயம் 11

குமாரனுக்கு முன்பே தந்தை இருந்தார் என்பதை வேதாகமத்தைக் கொண்டு விளக்க முடியாது, மேலும் மனித இனவிருத்தியிலிருந்து எடுத்துக்காட்டுகளைப் பயன்படுத்துவதும் இதற்கு உதவாது, ஏனெனில் அவை முடிவில்லாத அறிவீனத்துள்ளே நம்மை இட்டுச்செல்லும். கிறிஸ்து ஒரு காலத்தில் இருந்தார் என்று கூறுவது மிகவும் அவமரியாதைக்குரியது

68. வேறு எதற்கும் முன்பு பிதா இருந்திருக்க முடியுமா என்று நீங்கள் என்னிடம் கேட்டீர்கள். குமாரன் அப்போதுவரை இல்லை என்றால், பிதா எப்போதிலிருந்து இருந்தார் என்பதை நான் உங்களுக்கு விளக்க விரும்புகிறேன். வாதங்கள் அல்லது வேதாகமத்திலிருந்து எனக்கு ஆதாரத்தைக் காட்டுங்கள். நீங்கள் வாதங்களை நம்பினால், கடவுளின் சக்தி நித்தியமானது என்பதை நீங்கள் அறிந்திருக்கலாம். மேலும், புதிய கடவுள்களை வைத்திருக்கவோ அல்லது அந்நிய கடவுள்களை வணங்கவோ கூடாது என்று கடவுள் இஸ்ரவேலரிடம் சொன்னதாக நீங்கள் வேதாகமத்தில் படித்திருப்பீர்கள். முதல் கட்டளை குமாரன் நித்தியமானவர் என்பதைக் காட்டுகிறது, இரண்டாவது கட்டளை அவர் பிதாவைப் போலவே அவரது அதே இயல்பைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார் என்பதைக் காட்டுகிறது. எனவே, பிதாவுக்குப் பிறகு குமாரன் தோன்றினார் என்றோ அல்லது அவர் வேறு ஒரு கடவுளின் குமாரன் என்றோ நாம் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. உங்கள் வாதத்தைப் பார்த்தால், கர்த்தர் எப்போதும் பிதாவுடன் இல்லாமலிருந்தால், அவர் ஒரு புதிய கடவுளாக இருந்திருப்பார்; அவர் பிதாவைப் போலவே அதே தெய்வீக இயல்பில் இருந்திராவிட்டால், அவர் வேறு கடவுளாக இருந்திருப்பார் என்று நீங்கள் நினைப்பதாகத் தோன்றுகிறது. இருப்பினும், அவர் எப்போதும் பிதாவுடன் இருந்ததால் அவர் ஒரு புதிய கடவுள் அல்ல, மேலும் அவர் பிதாவிடமிருந்து வருவதால் அவர் வேறு கடவுளும் அல்ல. ரோமர் 9:5 இல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, “அவர்கள் நமது மூதாதையர்களின் வழி வந்தவர்கள். அவர்கள் வழியில் கிறிஸ்துவும் மண்ணுலகில் பிறந்தார். கிறிஸ்துவே எல்லாவற்றுக்கும் மேலான தேவன், அவர் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக கடவுள், அவர் என்றென்றும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்.

69. அப்படியானால், ஆரியர்கள் அவரை வேறு கடவுள் என்று ஏற்றுக்கொண்டால் “நீங்கள் வேறு எந்த கடவுளையும் வணங்கக்கூடாது” என்று எழுதப்பட்டிருக்கும்போதும் கூட, ​​அவர்கள் ஏன் அவரை வணங்குகிறார்கள்? அதேநேரம், அவர்கள் தேவ குமாரனை வணங்கவில்லை என்றால் அவர்கள் அதை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும். அதுதான் பிரச்சினையைத் தீர்க்கும் – அவர்கள் தங்கள் மத ஊழியங்களைக் கொண்டு யாரையும் ஏமாற்றுவதில்லை. அப்படியானால், இது வேதாகமத்தின் சாட்சியம் என்று நாம் காண்கிறோம். உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ள வேறு ஆதாரங்கள் இருந்தால், அதை முன்வைப்பது உங்களுடையது விருப்பம்.

70. வாதங்களின் அடிப்படையில் உண்மையைக் கண்டுபிடித்து முன்னே செல்வோம். வாதங்கள் பெரும்பாலும் மனித ஆதாரங்களுக்கு வழிவகுத்தாலும், மதவெறியர்கள் நீங்கள் நினைத்தது போல வாதிடலாம். படைப்பாளர் படைக்கப்பட்டதற்கு முன்பே இருந்திருக்கிறார் என்பதை அனுபவம் உங்களுக்கு எடுத்துக் காட்டுகிறது என்று நீங்கள் கூறுகிறீர்கள். நான் சொல்கிறேன்: எல்லா பகுதிகளிலும் எங்கள் வழக்கமான நடைமுறைகளைப் பின்பற்றுங்கள், எல்லோரும் ஒப்புக்கொண்டால், உங்கள் கருத்தை வழங்குவதற்கான உங்கள் கோரிக்கையை நான் எதிர்க்க மாட்டேன். ஆனால் அத்தகைய உடன்பாடு இல்லையென்றால், மீதமுள்ள அனைத்திலும் உங்களுக்கு ஆதரவு இல்லாதபோது, ​​இந்த ஒரு விஷயத்தில் நீங்கள் எவ்வாறு ஒப்புதல் கோர முடியும்? அப்படியானால், நீங்கள் வழக்கத்திற்கு மாறானதைக் கோருவதைப் பார்த்தால், மகன் தந்தையிடமிருந்து பிறந்தபோது, அவர் ஒரு சிறு குழந்தையாக இருந்தார். தொட்டிலில் அழும் ஒரு குழந்தையாக நீங்கள் அவரைப் பார்த்திருக்கிறீர்கள். ஆண்டுகள் செல்லச் செல்ல, அவர் பலம் பெற்று சக்தியுடன் முன்னேறிவிட்டார். ஏனென்றால் அவர் மற்ற உயிரினங்களைப் போல பலவீனமாக இருந்தால், அவர் பிறந்து வாழ்வதன் பலவீனங்களையும் அனுபவித்திருப்பார்.

71. மனித பலவீனங்களின் அடிப்படையில் கடவுளின் குமாரனைப் பற்றிய விஷயங்களை நீங்கள் முட்டாள்தனமாகக் கூறினால், அவர் கடவுள் என்பதை மறுக்க முடியாவிட்டாலும், அந்த பலவீனங்களின் காரணமாக அவர் வெறும் மனிதன் என்று நிரூபிக்க முயற்சித்தால் என்ன செய்வீர்கள்? அப்படியான ஒரு சூழ்நிலையில், நீங்கள் குமாரனை நியாயந்தீர்க்கும்போது, ​​தந்தையையும் கேள்வி கேட்டு, ஒருவரை நியாயந்தீர்க்க அவசரப்பட்டு, இருவரையும் நியாயந்தீர்க்க முனைந்தால் என்ன நடக்கும்?

72. மனித பிறப்பைப் போலவே, தெய்வீக தலைமுறையும் காலத்தால் வரையறுக்கப்பட்டதாக நாம் நினைத்தால், தந்தை மகனை ஒரு உடலிலுள்ள கருப்பையில் பத்து மாதங்கள் சுமந்து அதன் சுமையை உணர்ந்திருப்பார் என்று நாம் கூறலாம். ஆனால், பொதுவாக நடப்பது போல, பிற பாலினத்தின் உதவியின்றி தலைமுறை எவ்வாறு கொண்டு செல்ல முடியும்? வழக்கமான பிறப்பு முறைதான் தொடக்கப் புள்ளி என்று நீங்கள் நம்பும் அதே நேரத்தில் பாலின வேறுபாடு முக்கியமானது என்று நான் வாதிடுகிறேன். நீங்கள் காலத்தில் கவனம் செலுத்துகிறீர்கள், ஆனால் நான் விஷயங்களின் வரிசையில் கவனம் செலுத்துகிறேன். நீங்கள் இறுதி முடிவைப் பார்க்கிறீர்கள், நான் தொடக்கத்தைப் பார்க்கிறேன். முடிவு தொடக்கத்தைச் சார்ந்தது, தொடக்கத்தின் மறுபக்கம் அல்ல என்பது இங்கே தெளிவாகிறது.

73. படைக்கப்பட்ட அனைத்திற்கும் ஒரு ஆரம்பம் இருக்கிறது என்று நீங்கள் சொல்கிறீர்கள், எனவே குமாரன் குமாரனாகவே இருக்கட்டும். அப்படியானால் அவருக்கு ஒரு ஆரம்பம் இருந்தஇருக்க வேண்டும் அல்லவா? ஏனென்றால் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் தான் அவர் தோன்றினார். குமாரன் படைக்கப்பட்டார் என்பதை நான் ஏற்றுக் கொள்கிறேன், ஆனால் நீங்கள் சொல்லும் மீதமுள்ளவை எனக்கு சங்கடத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. அப்படியானால், இதுபோன்ற அவமரியாதையான விஷயங்களைச் சொல்லிக்கொண்டு தான் நீங்கள் கடவுளை நம்புகிறீர்களா? கடவுள் நம்மை இந்தக் குழப்பத்திலிருந்து காப்பாற்றவேண்டும் என்று நம்புகிறேன்.

அத்தியாயம் 12

குமாரன் கடவுள் என்ற கருத்துக்கு எதிராக சில ஆட்சேபனைகளை தந்தைக்கு எதிராகவும் பயன்படுத்தலாம். தந்தை காலம், நேரம், இடம் அல்லது வேறு எதனாலும் படைக்கப்பட்டவர் அல்ல என்பதால், அதே வரம்புகளை குமாரனுக்கு ஏற்படுத்தக்கூடாது. குமாரன், பரலோக பிதா மற்றும் கன்னிமரியாள் இருவரிடமிருந்தும் தனித்துவமாகப் பிறந்தவர், மேலும் தந்தையிடமிருந்து அவரது பிறப்பு பாலினத்தை உள்ளடக்கியதல்ல, கன்னியின் தலைமுறையிலும் அது இருந்ததில்லை

74. அடுத்த வாதம் இதுதான்: எல்லா மகன்மாருக்கும் இருக்கும் குணம் இரு குறிப்பிட்ட மகனுக்கு இல்லையென்றால், அவன் ஒரு மகன் அல்ல. இதை நான் மரியாதையுடன் கேட்கிறேன். தந்தை என்றென்றும் இருக்கிறார், படைக்கப்பட்டவை கடவுள் விரும்பியபடியே உள்ளன. இந்தப் படைப்புகளில் காலம், இடம் அல்லது படைக்கப்பட்டதன் மூலம் வரையறுக்கப்படாத ஏதாவது இருக்கிறதா? இல்லை, இல்லவே இல்லை. எனவே, இந்தப் படைப்புகளிலிருந்து தந்தைக்குத் தேவையான ஏதாவது இருக்கிறதா? அப்படிச் சொல்வதும் தவறு. எனவே, கடவுளைப் படைக்கப்பட்ட உயிரினங்களுடன் ஒப்பிடுவதை நிறுத்துங்கள், உங்களுக்கு முடியுமானால், அப்படிப்பட்ட சிந்தனை உங்களை எங்கு அழைத்துச் செல்கிறது என்பதைப் பற்றி சிந்தியுங்கள். அதன் விளைவைக் கூட எம்மால் நினைத்துப் பார்க்கக் கூட கடவுள் எம்மை அனுமதிக்க மாட்டார்.

75. பக்தியுடன் கொடுக்கப்பட்ட பதிலை நாங்கள் ஏற்கிறோம். கடவுள் சர்வவல்லமையுள்ளவர் என்றும், பிதாவாகிய கடவுளுக்கு அந்த விஷயங்கள் எதுவும் அவசியப்படாது என்றும், அதேவேளை நம்மிடமிருந்து அவருக்குக் கொடுப்பதற்கென்று எதுவும் இல்லை என்றும் நம்புகிறோம். பலவீனமாக இருக்கும்போது ஆதரவிற்காக ஒருவரை நம்பியிருக்கும் நம்மைப் போலல்லாமல், கடவுள் இருப்பதில்லை, அவருக்கு உதவி எதுவும் தேவையில்லை. கடவுள் படைக்கப்படாதவர், எந்த ஒரு இடத்திற்கும் வரையறுக்கப்படாதவர். காலத்திற்கு அப்பால் இருக்கிறார். கடவுளுக்கு முன்பும் எதுவும் இல்லை, ஆகவே அவருக்கு முன்பு எதுவும் இருந்ததாகக் கூறுவது ஒரு பெரிய தவறு. எனவே, கர்த்தராகிய கடவுளுக்கு பிதாவாகிய தேவனின் ஆதரவு தேவையில்லை என்பதால், கடவுளின் குமாரனுக்கு ஒரு தொடக்கமோ வளர்ச்சியோ இல்லை என்றும் நாம் கூறலாம், ஏனென்றால் அவர் கடவுளுக்கெல்லாம் கடவுளாக இருக்கிறபடியால்.

76. வழக்கமாக நடக்கும் விஷயங்களை நாம் காணாததால், அரியனே, தேவ குமாரன் ஒரு அற்புதமான முறையில் பிறந்தார் என்பதை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதை நம்பும்படி நான் உங்களைக் கேட்டுக்கொள்கிறேன், நீங்கள் நம்பவில்லை என்றால், குறைந்தபட்சம் ஏசாயா 46:5 இல் கடவுள் சொல்வதைக் கவனியுங்கள்: “என்னை வேறு எவருடனும் ஒப்பிட முடியுமா? இல்லை! எவரும் எனக்கு இணையில்லை. என்னைப் பற்றிய அனைத்தையும் உங்களால் புரிந்துகொள்ள முடியாது. என்னைப்போன்று எதுவுமில்லை” என்றும், அத்தோடு “தேவன் ஒரு மனிதனல்ல; அவர் பொய்ச் சொல்லமாட்டார். அவர் மானிடன் அல்ல. அவரது முடிவு மாறாதது. கர்த்தர் ஒன்றைச் செய்வதாகக் கூறினால் அவர் அதனை நிச்சயம் செய்வார். கர்த்தர் ஒரு வாக்குறுதி தந்தால் அந்த வாக்குறுதியை நிச்சயம் காப்பாற்றுவார்” என்று எண்ணாகமம் 23:19 இல் கூறப்பட்டுள்ளதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். கடவுள் அபரிமிதமான வழிகளில் செயல்படுகிறார், உடல் முயற்சி அல்லது காலத்துக்காக எதையும் படைக்கவில்லை, மாறாக வெறுமனே தனது திருவாய் வார்த்தைகளின் மூலம் தான் அனைத்தையும் படைத்தார் என்றால், படைப்பாளராக நாம் காணும் அவர், தனது குமாரனையும் ஒரு மர்மமான முறையில் தான் இருத்தலுக்குக் கொண்டு வந்திருக்கவேண்டும் என்று நாம் ஏன் நம்பக்கூடாது? அப்படியானபோது அவரை தனித்துவமான மற்றும் மர்மமான முறையில் தன் குமாரனைப் பெற்றெடுத்ததாக நினைப்பது அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கிறது. ஒப்பிடமுடியாத மகத்துவத்தைக் கொண்டவருக்கு இந்த மர்மமான படைப்பின் கெளரவம் என்றும் உரித்தாகட்டும்.

77. கிறிஸ்து பரம தந்தையிடமிருந்து வந்தது மட்டுமல்ல, அவர் கன்னி மரியாளிடமிருந்து பிறந்தார் என்பதும் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. அவருடைய பிறப்பு சாமானியரான மனிதனான நாம் கருத்தரித்து அவதரிக்கும் முறையைப் போன்றது என்று நீங்கள் நினைக்கலாம், ஆனால் அது இல்லை என்பதை நான் உங்களுக்குக் காட்டுவேன். அவர் எப்படி மரியாளிடமிருந்து பிறந்தார், கன்னியின் வயிற்றில் அவர் கருத்தரிப்பது எப்படி சாத்தியமானது, ஆணின் விந்தணு இல்லாமல் ஒரு பிறப்பு எப்படி நிகழ்ந்திருக்க முடியும்? அதுவும் ஒரு இளம் கன்னிப் பெண் எப்படி கருத்தரிக்க முடியும்? கணவன் மனைவி என்ற வழக்கமான அனுபவம் மற்றும் பந்தம் இல்லாமல் கன்னி மரியாள் எப்படி தாயானாள் என்பதை எனக்கு விளக்குங்கள். இதற்கு தெளிவான காரணம் எதுவும் இல்லை, ஆனாலும் ஒரு மகன் அவதரித்தான். சரி, இந்த தனித்துவமான பிறப்பு ஒரு புதிய சட்டத்தின் கீழ் எப்படி சாத்தியமானது?

78. மனிதர்கள் பிறக்கும் வழக்கமான முறை கன்னி மரியாளுக்குப் பொருந்தவில்லை என்றால், நீங்கள் படைக்கப்பட்ட அதே வழியில் தான் பிதாவாகிய கடவுள் படைத்திருப்பார் என்று எப்படி எதிர்பார்க்க முடியும்? வழக்கமான முறை இருவேறு பாலினங்களைக் கொண்டிருப்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இது இயற்கையாகவே நமது உடல் இயக்கத்தின் ஒரு பகுதியாகும். ஆனால் பௌதீக உடல் இல்லை என்றால், உடலின் பலவீனங்களை எவ்வாறு கண்டுபிடிக்க முடியும் என்று நீங்கள் எதிர்பார்க்கலாம்? தங்களை விட சிறந்த ஒருவரை எவரும் கேள்வி கேட்பதில்லை; இங்கே கேள்வி கேட்காமலேயே விசிவாசிக்கும்படி உங்களிடம் கேட்கப்படுகிறது. ஆதியாகமம் 15:6 இல் ஆபிராம் தேவனை நம்பினார். தேவன் ஆபிராமின் நம்பிக்கையை அவருடைய நீதியான காரியமாக எண்ணினார்” என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. இது அவருக்கு நல்லது என்று கருதப்பட்டது. குமாரன் எவ்வாறு பிறந்தார் என்பதை மட்டுமல்ல, கடவுளின் செயல்களையும் வார்த்தைகளால் முழுமையாக விளக்க முடியாது, ஏனென்றால் அவருடைய எல்லா செயல்களும் உண்மையாகவே செய்யப்படுகின்றன; அதாவது அவருடைய செயல்கள் மிகுந்த உண்மையுடன் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளன என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. அப்படியானால் அவருடைய பிறப்பும் அவ்வாறே தான் அமைந்திருக்க வேண்டுமல்லவா? நாம் பார்க்கக்கூடியதைப் பற்றி கேள்வி கேட்பதற்குப் பதிலாக பார்க்காமலேயே விசுவாசிக்கும்படி சொல்லப்பட்டாலும், நாம் பார்க்க முடியாததைப் பற்றித்தான் எப்போதும் கேள்வி கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறோம்.

அத்தியாயம் 13

தெய்வீக தலைமுறை பற்றிய விவாதம் தொடர்கிறது. எபிரேயர்களுக்கு எழுதிய நிருபத்தின் ஆசிரியர் பயன்படுத்திய அதே உதாரணத்தின் மூலம் புனித அம்ப்ரோஸ் அதன் முறையை விளக்குகிறார். வெளிப்படுத்தப்பட்டதை விசுவாசிப்பதன் முக்கியத்துவம் நேபுகாத்நேச்சார் மற்றும் புனித பேதுருவின் கதைகள் மூலம் நிரூபிக்கப்படுகிறது. புனித பேதுருவுக்கு வழங்கப்பட்ட தரிசனம் குமாரனின் நித்தியத்தையும் கடவுளையும் வெளிப்படுத்தியது – எனவே, அப்போஸ்தலரை தத்துவ ஆசிரியர்களை விட முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டு போற்றப்பட வேண்டும், ஏனெனில் அவர்களின் அதிகாரம் எல்லா இடங்களிலும் அவமதிப்புக்கு உள்ளாகியது. மறுபுறம், ஆரியர்கள் புறஜாதியினரைப் போன்றவர்கள் என்று காட்டப்படுகிறார்கள்

79. கேள்விகள் எழலாம்: தேவ குமாரன் எவ்வாறு படைக்கப்பட்டார்? எபிரேயர் 1:3 இல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, “அந்தக் குமாரன் தேவனுடைய மகிமையை வெளிப்படுத்துகிறார். தேவனுடைய தன்மையை முழுவதுமாக வெளிக்காட்டும் உருவமாக அவர் இருக்கிறார். அவர் தனது வலிமைமிக்க கட்டளைகளினால் ஒவ்வொன்றையும் ஒருங்கிணைத்து வைத்திருக்கிறார். குமாரனானவர் மக்களைப் பாவங்களிலிருந்து பரிசுத்தப்படுத்தினார். பிறகு அவர் பரலோகத்தில் தேவனுடைய வலது பக்கத்தில் வீற்றிருக்கிறார்” என்று. இதன்மூல அறியப்படுவது என்னவென்றால், அவர் வார்த்தையாகவும், நித்திய ஒளியின் பிரகாசமாகவும் என்றென்றும் இருக்கிறார். ஏனென்றால் பிரகாசம் அது உருவாகும் தருணத்தில் தோன்றும். இந்த உதாரணம் அப்போஸ்தலரிடமிருந்து வந்தது, என்னிடமிருந்து அல்ல. எனவே, ஒளியோ பிரகாசமோ இல்லாத ஒரு காலம் இருந்ததைப் போல, கடவுளுக்கு ஞானம் இல்லாத ஒரு காலம் இருந்திருக்கும் என்று நினைக்காதீர்கள். ஆரியனே, தெய்வீக விஷயங்களை மனிதத் தராதரங்களைக் கொண்டு மதிப்பிடாதே, மனிதனைப் பார்க்க முடியாவிட்டாலும் தெய்வீகத்தை நம்புவாயாக.

80. தானியேல் 3:25-ல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, கடவுள் மீது நம்பிக்கையற்ற அரசனொருவன் தீக்கொளுந்துக்குள் இடைப்பட்ட மூன்று எபிரெய சிறுவர்களுடன் நான்காவதாக ஒரு தேவதூதன் இருப்பதைக் கண்டார். இந்தத் தேவதூதர் மற்ற எல்லா தேவதூதர்களையும் விட சிறந்தவர் என்று அவர் நினைத்தார். எனவே அவர் கடவுளின் குமாரனாக இருக்கக்கூடும் என்று அவர் நம்பினார். அவர் இதற்கு முன்பு அவரைப் பற்றி ஒருபோதும் கேள்விப்பட்டதில்லை. ஆபிரகாமும் மூன்று பேரைக் கண்டு, ஒருவரை வணங்கினார் என்று ஆதியாகமம் 18:1-3 கூறுகிறது.

81. பேதுரு, மோயீசனையும் எலியாவையும் மலையில் தேவனுடைய குமாரனுடன் பார்த்தபோது, ​​அவர்கள் யார் என்பதையும் அவர்களின் மகிமையையும் புரிந்துகொண்டார். அவர் தான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கிறிஸ்துவிடம் கேட்டார், அவர் மூவரையும் மதிக்கத் தயாராக இருந்தபோதிலும், ஒருவரிடமிருந்து வரும் கட்டளைக்காகக் காத்திருந்தார். இருப்பினும், மூன்று நபர்களுக்கு மூன்று கூடாரங்கள் கட்டப்பட வேண்டும் என்று அவர் தவறாக நினைத்தார், மேலும் மத்தேயு 17:5 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, “இவர் என் அன்பான குமாரன்: அவருக்குச் செவிகொடுங்கள்” என்று கூறிய பிதாவாகிய கடவுளின் சக்திவாய்ந்த குரலால் அவர் திருத்தப்பட்டு, தன்னிலைக்குத் திரும்பினார். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால்: உங்கள் சக ஊழியர்களை உங்கள் ஆண்டவருக்குச் சமமாக ஏன் நடத்துகிறீர்கள்? இவர் என் மகன். மோயீசன் என் மகன் அல்ல, எலியாவும் என் மகன் அல்ல, ஆனால் இவர் என் குமாரன். இந்தத் திருத்தத்தை அப்போஸ்தலன் புரிந்துகொண்டார்; அவர் பிதாவின் கட்டளையால், குமாரனின் அற்புதமான பார்வையால் தாழ்த்தப்பட்டு முகங்குப்புற விழுந்தார். மத்தேயு 17:6-8 கூறுவது போல் குமாரன் அவரை உயர்த்தினார். பின்னர் மத்தேயு 17:8 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, தேவ குமாரனை மட்டுமே அவர் கண்டார். ஏனென்றால் ஊழியர்கள் பின்வாங்கினர், இதனால் அவர் ஒரே இறைவனாகக் காணப்பட்டார். ஏனென்றால் அவர் மட்டுமே உண்மையான குமாரன் என்பதால்.

82. அப்படியானால், கிறிஸ்துவும் அவருடைய ஊழியர்களும் சமமானவர்கள் என்பதைக் காட்டாமல் ஒரு மர்மமான வழியில் இதைக் குறிக்கும் அந்தத் தரிசனத்தின் நோக்கம் என்ன? இந்த மர்மம், சட்டமும் தீர்க்கதரிசிகளும், நற்செய்தியுடன் சேர்ந்து, கடவுளின் குமாரனை நித்தியமாக வெளிப்படுத்தினர் என்பதை அவர்கள் அறிவித்தது போலவே புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. எனவே, குமாரன் கர்ப்பத்திலிருந்து அவதரித்ததையும், இதயத்திலிருந்து வார்த்தை வருவதையும் நாம் கேட்கும்போது, ​​குமாரன் கைகளால் படைக்கப்படவில்லை, ஆனால் தந்தையிடமிருந்தே பிறந்தார் என்பது புலனாகிறது. அத்தோடு எந்த ஒரு கைவினைஞராலும் படைக்கப்படாத ஒருவராய், அவர் ஒரு பெற்றோரின் குழந்தையாகவே அவதரித்தார் என்பதை நாம் நம்ப வேண்டும்.

83. எனவே, “இவர் என் மகன்” என்று சொன்னவர், “இவர் வெறும் ஒரு காலத்தின் படைப்பு” என்றோ “இவர் நான் படைத்தவற்றுள் ஒன்று” என்றோ “என் சேவகன்” என்றோ சொல்லவில்லை. மாறாக “இவர் என் மகன், அவர் மகிமைப்படுத்தப்படுவதை நீங்கள் காண்கிறீர்கள்” என்றே கூறியிருந்தார். யாத்திராகமம் 3:14 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, மோயீசனுக்கு எரியும் புதரில் தன்னைக் காட்டியவர் இவர் தான். இவர் ஆபிரகாமின் கடவுள், ஈசாக்கின் கடவுள், யாக்கோபின் கடவுள். என்று கூறியுள்ளார். மோயீசன் கூறுகையில், “அவர்களிடம் ‘இருக்கிறவராக இருக்கிறேன்’ என்று கூற வேண்டும். இஸ்ரவேல் ஜனங்களிடம் நீ போகும்போது, ‘இருக்கிறேன்’ என்பவர் என்னை உங்களிடம் அனுப்பினார், என்று சொன்னார் என்று சொல்” என்றார். அப்படியானால், மோயீசனிடம் எரியும் புதரில் அல்லது பாலைவனத்தில் பேசியது பிதா அல்ல, குமாரனே. அப்போஸ்தலர் 7:38 இன் படி, “வனாந்தரத்தில் யூதர்களின் கூட்டத்தோடு இருந்தவர் இவரேதான். சீனாய் மலையில் தன்னோடு பேசிய தேவதூதனுடன் இருந்தார். நமது முன்னோரோடும் அவர் இருந்தார். மோசே தேவனிடமிருந்து ஜீவன் தரும் கட்டளைகளைப் பெற்று, அவற்றை நமக்குக் கொடுத்தார்” என்று ஸ்டீபன் இந்த மோயீசனைப் பற்றியே குறிப்பிட்டார். எனவே, இவர் கட்டளைகளைக் கொடுத்தவர், மோயீசனுடன் பேசியவர், “நான் ஆபிரகாமின் கடவுள், ஈசாக்கின் கடவுள், யாக்கோபின் கடவுள்” என்றும் கூறினார். எனவே, இவர் முற்பிதாக்கள் மற்றும் தீர்க்கதரிசிகளின் கடவுள்.

84. ஆகையால், நாம் குமாரனைப் பற்றித்தான் படிக்கிறோம். எனவே நீங்கள் படிப்பதை உங்கள் மனம் புரிந்து கொள்ளட்டும், உங்கள் நாவு அதை ஒப்புக்கொள்ளட்டும். நம்பிக்கை தேவைப்படும் இடங்களில் வாதங்களை மறந்துவிடுவோம்; இப்போது விவாதம் அமைதியாக இருக்கட்டும், அதன் பாசறையின் நடுவில் கூட அதன் நிலையைக் கொண்டிருக்கட்டும். தத்துவஞானிகள் என்ன சொல்கிறார்கள் என்பது பற்றி எனக்குக் கவலையில்லை. ஆனால் அவர்கள் உண்மையில் என்ன செய்கிறார்கள் என்பதை நான் அறிய விரும்புகிறேன். அவர்கள் தங்கள் பாசறைகளில் தனியாக அமர்ந்திருக்கிறார்கள். வாதங்களை நம்பிக்கை எவ்வாறு வெல்லும் என்பதைப் பாருங்கள். புத்திசாலித்தனமாக வாதிடுபவர்களை ஒவ்வொரு நாளும் அவர்களது நண்பர்களால் பின்னடைவுக்கு ஆளாகிறார்கள். வெறுமனே நம்புபவர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் எண்ணிக்கையில் அதிகரித்து வருகின்றனர். தத்துவஞானிகள் அல்ல, மீனவர்கள், அவர்கள் விவாதத்தில் நிபுணர்கள் அல்ல, வரி வசூலிப்பவர்கள் இப்போது நம்பகத்தன்மையைக் காண்கிறார்கள். ஒரு வகையினர் இன்பங்கள் மற்றும் ஆடம்பரங்கள் மூலம், உலகின் சுமையைத் தங்கள் மீது சுமத்திக் கொண்டுள்ளனர். மற்றையோர் உபவாசம் மற்றும் சுய நோன்பு போன்றவற்றால் இவற்றைக் கைவிட்டு விட்டனர். இப்போது சோகம் இன்பத்தை விட அதிகமான பின்தொடர்பவர்களை ஈர்க்கத் தொடங்கியிருக்கிறது.

85. இப்போது, ​​ஆரியர்களும் புறஜாதியினரும் எப்படி வேறுபடுகிறார்கள் என்பதைப் பார்ப்போம். புறஜாதியினர் வெவ்வேறு பாலினங்கள் மற்றும் சக்திகளைக் கொண்ட கடவுள்களிடம் பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள்; மறுபுறம், கடவுளின் சக்தி மற்றும் வகைகளில் வேறுபாடுகளைக் காட்டும் ஒரு திரித்துவத்தை ஆரியர்கள் நம்புகிறார்கள். தங்கள் கடவுள்கள் ஒரு கட்டத்தில் இருந்தனர் என்று புறஜாதியினர் கூறுகிறார்கள்; இதற்கிடையில், கிறிஸ்து காலப்போக்கில் தோன்றினார் என்று ஆரியர்கள் தவறாகக் கூறுகின்றனர். அவர்கள் அனைவரும் தத்துவத்துடன் தங்கள் அவமரியாதையைக் கலக்கவில்லையா? ஆனால் உண்மையில், புறமதத்தினர் தாங்கள் வழிபடும் தெய்வங்களைப் புகழ்கிறார்கள், அதே நேரத்தில் ஆரியர்கள் கடவுளின் குமாரன், அதாவது கடவுள், வெறும் ஒரு உயிரினம் மட்டுமே என்று பிடிவாதம் பிடிக்கிறார்கள்.

அத்தியாயம் 14

கடவுளின் குமாரன் ஒரு படைக்கப்பட்ட உயிரினம் அல்ல என்பது பின்வரும் வாதங்களால் நிரூபிக்கப்படுகிறது: (1) அவர் தன்னைப் பற்றிய நற்செய்தியைப் பிரசங்கிக்க மக்களிடம் சொல்லவில்லை; (2) படைக்கப்பட்ட உயிரினம் பெரும்பாலும் வெறுமைக்கு இட்டுச் செல்லப்படுகிறது; (3) குமாரன் எல்லாவற்றையும் படைத்தவர்; (4) அவர் பிறந்தவராக விவரிக்கப்படுவதைக் காண்கிறோம்; (5) தெய்வீக மற்றும் மனித இயல்புகள் இரண்டும் அவரில் ஒன்றாக இருப்பதாகக் கூறப்படும் இடங்களில் உருவாக்கப்படுவதற்கும் தத்தெடுக்கப்படுவதற்கும் உள்ள வேறுபாடு எப்போதும் தெளிவாக உள்ளது. இவை அனைத்தும் அப்போஸ்தலரின் விளக்கத்தால் உறுதிப்படுத்தப்படுகின்றன

86. மாட்சிமை பொருந்தியவரே, கர்த்தராகிய இயேசு பிதாவிலிருந்து வேறுபட்டவர் அல்ல, காலப்போக்கில் அவர் தோன்றவில்லை என்பது இப்போது தெளிவாகிவிட்டது என்று நான் நம்புகிறேன். நாம் இன்னும் ஒரு தவறான கூற்றை நிவர்த்தி செய்து, கடவுளின் குமாரன் ஒரு படைக்கப்பட்ட உயிரினம் அல்ல என்பதை நிரூபிக்க வேண்டும். மாற்கு 16:15 இல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, உலகமெங்கும் சென்று எல்லா படைப்புகளுக்கும் நற்செய்தியைப் பிரசங்கியுங்கள் என்று கர்த்தர் கூறும் வசனத்தை நாம் கேட்டிருப்பதால், இது நமது வழிகாட்டுதலுக்காக நாம் வாசிக்கும் சக்திவாய்ந்த வார்த்தை. எல்லா படைப்புகளையும் என்று அவர் கூறும்போது, ​​எதுவும் விலக்கப்படாமல், அனைத்தும் என்று தான் அர்த்தம். எனவே, கிறிஸ்துவை ஒரு படைப்பு என்று அழைப்பவர்கள் எப்படி உறுதியாக நிற்க முடியும்? அவர் வெறும் ஒரு உயிரினமாக இருந்தால், அவரைப் பற்றிய நற்செய்தியைப் பிரசங்கிக்க மற்றவர்களிடம் சொல்லியிருக்க முடியுமா? எனவே, ஒரு உயிரினம் அல்ல, மாறாக படைப்பாளரே, படைக்கப்பட்ட உயிரினங்களுக்கு கற்பிக்கும் பணியை தனது சீடர்களுக்கு அவர் வழங்கியுள்ளார்.

87. கிறிஸ்து படைக்கப்பட்ட உயிரினம் அல்ல; அப்போஸ்தலன் கூறுவது போல் படைக்கப்பட்ட உயிரினங்கள் பயனற்றவையாக ஆகிவிடுமா? இதைத்தான், “தேவனால் படைக்கப்பட்ட அனைத்தும் பயனற்றவையாக மாற்றப்பட்டுள்ளன. அவை மாற்றமடைய விரும்பாவிட்டாலும் தேவன் அவற்றை மாற்றிவிட முடிவு செய்துள்ளார்” என்று ரோமர் 8:20 கூறுகிறது. அப்படியானால், கிறிஸ்துவும் பயனற்ற ஒன்றுக்காகக் கொடுக்கப் பட்டாரா? அதே அப்போஸ்தலரின் கூற்றுப்படி, படைப்பு என்பது இப்போதும் கூட இதுகுறித்து பெருமூச்செறிந்து போராடுகிறது. அப்படியானால், இந்தப் பெருமூச்சு மற்றும் போராட்டத்தில் கிறிஸ்து என்ன பங்கு வகிக்கிறார் – துயரத்திலும் துக்கத்திலும் மரணத்தின் பிடியிலிருந்தும் நம்மை விடுவித்தவர் அவர். படைப்பைப்பற்றி அப்போஸ்தலர் கூறுகையில், “தேவனால் படைக்கப்பட்டவையெல்லாம் அழிவிலிருந்து விடுதலை பெறும் என்ற நம்பிக்கையுண்டு. தேவன் படைத்த எல்லாம், தேவனுடைய பிள்ளைகளுக்குரிய விடுதலையையும், மகிமையையும் பெறும்” என்று ரோமர் 8:21–22 வழியாக எடுத்துரைக்கிறார். அதேவேளை, படைப்புக்கும் அதன் படைப்பாளருக்கும் இடையே ஒரு தெளிவான வேறுபாட்டைக் காண்கிறோம்: படைப்பு அடிமைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது, ஆனால் படைப்பாளரான கர்த்தரோ அவரது பிரசன்னத்தை எங்கும் நீக்கமற நிறைத்துள்ளார். இதுபற்றி 2 கொரிந்தியர் 3:17 “கர்த்தரே ஆவியாய் இருக்கிறார். எங்கெல்லாம் அந்த ஆவியானவர் உள்ளாரோ அங்கெல்லாம் விடுதலை உண்டு”என்று உரைக்கிறது.

88. அனைத்தையும் படைத்தவருமான அவரை ஒரு சாதாரண படைப்பாக எடுத்துக்காட்டும் இந்தப் பிழைக்கு முதலில் வழிவகுத்தது யார்? கர்த்தர் தன்னைத்தானே படைத்தாரா என்று நான் கேட்பேன்? எல்லாம் அவரால் படைக்கப்பட்டதாகவும், அவர் இல்லாமல் எதுவும் படைக்கப்படவில்லை என்றும் யோவான் 1:3 கூறுகிறது. அப்படியிருக்க, அவர் தன்னைத்தானே படைத்தாரா? கடவுள் எல்லாவற்றையும் தன் ஞானத்தால் படைத்தார் என்று நாம் படிக்கிறோம், அதை யார் மறுப்பார்கள்? அப்படியானால், ஞானம் தன்னாலேயே படைக்கப்பட்டது என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்?

89. விடிவெள்ளி நட்சத்திரத்திற்கு முன்பாகவே உன்னை கர்ப்பத்திலிருந்து வெளியே கொண்டு வந்தேன் என்று பிதா கூறுவதால், குமாரன் பிறந்தார் என்பதை நாம் அறிகிறோம். முதற்பேறான குமாரனைப் பற்றியும் (கொலோசெயர் 1:15), ஒரேபேறானவர் (யோவான் 1:14) – அதாவது முதற்பேறானவர். ஏனென்றால் அவருக்கு முன் யாரும் இல்லை; ஒரேபேறானவர் என்பதால் அவருக்குப் பிறகு யாரும் இல்லை என்பதையும் நாம் அறிகிறோம். மீண்டும் நாம் அறிகிறோம்: “அவருடைய தலைமுறையை யார் அறிவிப்பார்கள்?” ஏசாயா 53:8 கேட்பதுபோல், இங்கே “தலைமுறை” என்ற வார்த்தை படைப்பைக் குறிக்கவில்லை. ஆகவே, இவற்றைப் போன்ற பெரிய, வலிமையான சாட்சியங்களை எதிர்கொள்ள என்ன வாதத்தைக் கொண்டு வர முடியும்?

90. மேலும், கடவுளின் குமாரன் தலைமுறைக்கும் கிருபைக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை உணர்கிறார். அவர் சொல்லும்போது: நான் என் பிதாவிடமும் உங்கள் பிதாவிடமும், என் தேவனிடமும் உன் தேவனிடமும் போகிறேன். நான் எங்கள் பிதாவிடமும் போகிறேன் என்று அவர் சொல்லவில்லை, மாறாக என் பிதாவிடமும்போகிறேன் என்றும், நான் என் பிதாவிடமும் உங்கள் பிதாவிடமும் போகிறேன் என்று அவர் கூறியது, இந்த வேறுபாடு கிறிஸ்துவின் பிதாவாகிய அவர் நம்முடைய சிருஷ்டிகரும் கூட என்பதைக் காட்டுகிறது.

91. மேலும், அவர், “என் கடவுளும் உங்கள் கடவுளும்” என்று கூறினார், ஏனென்றால் அவரும் பிதாவும் ஒருவராக இருந்தாலும், பிதா இயல்பிலேயே அவரது தந்தையாக இருந்தாலும், கடவுள் மகனின் கிரியைகளின் மூலம் நம் பிதாவானார். இயல்பிலேயே அல்ல, கிருபையால். அவர் கிறிஸ்துவில் உள்ள இரண்டு இயல்புகளை சுட்டிக்காட்டுகிறார்: தந்தையிடமிருந்து தெய்வீகம் மற்றும் அவரது தாயிடமிருந்து ஆண் என்ற பிறப்பு. அனைத்து படைப்புகளுக்கும் முன்பே தெய்வீகம் இருந்தது, மேலும் ஆண் என்ற பிறப்பு கன்னியிடமிருந்து வந்தது. குமாரனாக அவர் கடவுளை தனது தந்தை என்று அழைத்தார்; பின்னர், ஒரு மனிதனாக, குமாரனான அவர் பிதாவை கடவுள் என்று அழைத்தார்.

92. உண்மையில், வேதவாக்கியங்கள் முழுவதும், கிறிஸ்து கடவுளை ஒரு மனிதனாகத் தம்முடைய கடவுள் என்று குறிப்பிடுவதற்கான ஆதாரங்களைக் காண்கிறோம். “என் கடவுளே, என் கடவுளே, ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்?” மீண்டும்: என் தாயின் கருவறையிலிருந்து, நீர் என் கடவுள்.” முந்தையதில், அவர் ஒரு மனிதனாகப் பாடுபடுகிறார்; பிந்தையதில், ஒரு மனிதன் தனது தாயின் கருவறையிலிருந்து வெளியே கொண்டு வரப்படுகிறான். எனவே, “என் தாயின் கருவறையிலிருந்து, நீர் என் கடவுள்” என்று அவர் கூறும்போது, ​​எப்போதும் அவருக்குத் தந்தையாக இருந்தவர் தான் அவர் பிறந்த தருணத்திலிருந்தே அவரது கடவுள் என்று அவர் இங்கே உறுதியாய்க் கூறுகிறார்.

93. நற்செய்தியிலும், அப்போஸ்தலரிலும், தீர்க்கதரிசிகளின் போதனைகளிலும் கிறிஸ்து பிறந்தார் என்று நாம் படித்திருப்பதால், அவர் படைக்கப்பட்டார் அல்லது உண்டாக்கப்பட்டார் என்று ஆரியர்கள் எப்படிச் சொல்லத் துணிந்தார்கள்? உண்மையில், அவரைப் படைக்கப்பட்டவர் அல்லது உண்டாக்கப்பட்டவர் என்று அவர்கள் எங்கே படித்தார்கள் என்பதை முதலில் கண்டறிய வேண்டும். கடவுளின் குமாரன் கடவுளால் பிறந்தவர் என்பது தெளிவாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. அவர் படைக்கப்பட்டார் என்று அவர்கள் எங்கே படித்தார்கள் என்பதை அவர்கள் முதலில் கவனமாகத் தெரிந்திருக்க வேண்டும். ஏனெனில் அவர் கடவுளாக ஆக்கப்படவில்லை, ஆனால் கடவுளாக, கடவுளின் ஏக சுதனாய்ப் பிறந்தார். இருப்பினும் பின்னர் அவர் மரியாளின் மூலம் பிறந்து மனித அவதாரம் எடுத்தார்.

94. ஆனால் சரியான நேரம் வந்தபோது, ​​கடவுள் தம்முடைய குமாரனை ஒரு கன்னித்தாயிடமிருந்து பிறக்கச் செய்து சட்டத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்த மனிதராக பூவுலகிற்கு அனுப்பினார். அவருடைய குமாரன் பலர் மத்தியில் ஒருவராகவோ அல்லது இன்னொருவருடன் பொதுவானவராகவோ அல்ல, மாறாக பிதாவுக்கு சொந்தமான ஒருவராகவே இருந்தார் என்பதைக் கவனியுங்கள். “அவரது குமாரன்” என்று சொல்வதன் மூலம், குமாரனின் தலைமுறை இயல்பிலேயே நித்தியமானது என்பதைக் காட்டினார். அப்போஸ்தலன் பின்னர் ஒரு கன்னித்தாயால் படைக்கப்பட்டார் என்று உறுதிப்படுத்தினார், இதனால் உருவாக்கம் என்பது தெய்வீகத்தை அல்ல, ஒரு உடலைக் குறிக்கும் ஒரு பதமாகவே புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும். அவர் சரீர வடிவை எடுத்து ஒரு கன்னித்தாயின் வயிற்றில் இருந்து பிறந்து சட்டத்தைக் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம் சட்டத்தின் கீழ் படைக்கப்பட்டார். இருப்பினும், முந்தையது ஆன்மீக தலைமுறையாக சட்டத்திற்கு முன்பும், பிந்தையது சட்டத்திற்குப் பின்புமாக இருந்தது.

அத்தியாயம் 15

அப்போஸ்தலர் 2:36 மற்றும் நீதிமொழிகள் 8:22 ஆகியவை கிறிஸ்துவின் ஆணின வளர்ச்சியை மட்டுமே குறிப்பிடுவதாகக் காட்டப்பட்டுள்ளன

95. கடவுள் அவரை ஆண்டவராகவும் கிறிஸ்துவாகவும் ஆக்கினார் என்று மதவெறியர்கள் வழக்கமாக வேதாகமத்தை மேற்கோள் காட்டுவது அர்த்தமற்றது. இந்த அறியாமையுள்ள மக்கள் முழு பகுதியையும் படித்து அதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். ஏனெனில் இவ்வாறு எழுதப் பட்டுள்ளது: “நீங்கள் சிலுவையில் அறைந்த இந்த இயேசுவை தேவன் ஆண்டவராகவும் கிறிஸ்துவாகவும் ஆக்கினார்.” சிலுவையில் அறையப்பட்டது தெய்வீகத் தன்மை அல்ல, சரீரமே. சரீரத்தை சிலுவையில் அறைய முடியும் என்பதால் இது சாத்தியமானது. எனவே, தேவனுடைய குமாரன் படைக்கப்பட்ட ஒருவர் என்பதை இந்தக் கூற்று ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.

96. அவர்கள் தவறாக சித்தரிக்கப் பயன்படுத்தும் அந்தப் பகுதியையும் நாம் குறிப்பிடுவோம். “கர்த்தர் என்னைப் படைத்தார்” என்ற வார்த்தைகளின் அர்த்தத்தை அவர்கள் கற்றுக்கொள்ளட்டும். படைத்தது தந்தை அல்ல, என்னைப் படைத்தவர் கர்த்தர். சரீரம் அதன் இறைவனை ஒப்புக்கொள்கிறது; பிதா அதை அறிவிக்கிறார். படைக்கப்பட்ட இயற்கை முந்தையதை ஒப்புக்கொள்கிறது, பிந்தையதை நேசிக்கிறது மற்றும் அறிகிறது. இந்த வார்த்தைகள் அவதாரத்தை அறிவிக்கின்றன என்பதை எவராலும் உணர முடியாமால் போகுமா? இவ்வாறு, குமாரன், “ஒரு மனிதனாகிய என்னை ஏன் கொல்ல முயல்கிறீர்கள், உங்களுக்கு உண்மையைச் சொன்னவர் யார்?” என்று கூறும்போது, ​​அவர் தன்னை மனிதன் என்று சாட்சியமளிக்கும் வகையில் படைக்கப்பட்டதாகப் பேசுகிறார். அவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டு, மரித்து, அடக்கம் செய்யப்பட்ட தனது ஆணினத் தன்மையையும் பற்றிப் பேசுகிறார்.

97. எழுத்தாளர் எதிர்கால நிகழ்வுகளை அவை ஏற்கனவே கடந்தவை போல விவரிக்கிறார் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. தீர்க்கதரிசனம் இப்படித்தான் செயல்படுகிறது: வரவிருக்கும் விஷயங்கள் அவை தற்போது அல்லது கடந்தவை போல பேசப்படுகின்றன. உதாரணமாக, இருபத்தியோராம் சங்கீதத்தில், “பாஷானின் கொழுத்த காளைகள் என்னைச் சூழ்ந்துள்ளன,” மற்றும், “அவை என் ஆடைகளை அவற்றுள் பிரித்துக் கொண்டன” என்று கூறுகின்றன. இந்த வார்த்தைகள் பாடுகளைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனமாகப் பேசப்பட்டதாக நற்செய்தியாளர் காட்டுகிறார். ஏனென்றால் வரவிருக்கும் விஷயங்கள் கடவுளுக்கு உள்ளன. எல்லாவற்றையும் முன்னறிவிப்பவருக்கு அவை கடந்தவை மற்றும் முடிந்தவை போல இருக்கின்றன; ஏனென்றால் எழுதப்பட்டபடி இருக்க வேண்டிய அனைத்தையும் உருவாக்கியவர் அவரே.

98. உலகம் தொடங்குவதற்கு முன்பே அரருக்குரிய ஸ்தானம் நிர்ணயிக்கப்பட்டது என்று அவர் கூறுவதில் ஆச்சரியமில்லை, ஏனெனில் வேதாகமம் காலங்களுக்கு முன்பே அவர் நியமிக்கப்பட்டார் என்று கூறுகிறது. அடுத்த பகுதி கிறிஸ்துவின் வருகையை இந்த வார்த்தைகள் உண்மையில் எவ்வாறு முன்னறிவிக்கின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது: ஞானம் அவளுக்கு ஒரு வீட்டைக் கட்டியது, அதைத் தாங்க ஏழு தூண்களை அமைத்தது, அவளோ பாதிக்கப்பட்டவர்களைக் கொன்றொழித்தாள். கிண்ணத்தில் மதுவைக் கலந்து, தன் மேஜையை ஆயத்தப்படுத்தி, தன் வேலைக்காரர்களை உரத்த குரலில் அழைத்து, ‘யாராவது அப்பாவிகள் இருந்தால், என்னிடம் வாருங்கள்’ என்று சொல்லி அனுப்பினாள். அவதாரத்திற்குப் பிறகு இவை அனைத்தும் நடந்ததாக நற்செய்தியில் நாம் பார்க்கவில்லையா? கிறிஸ்து பரிசுத்த இராப்போசனத்தின் மர்மங்களை வெளிப்படுத்தினார், தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களை அனுப்பி, “யாராவது தாகமாயிருந்தால், அவர் என்னிடம் வந்து பருகட்டும்” என்று சத்தமாகக் கூப்பிட்டார் என்று யோவான் 7:37 கூறுகிறது. பின்வருபவை முன்பு நடந்ததை விளக்குகின்றன, மேலும் அவதாரத்தின் முழு கதையையும் தீர்க்கதரிசனத்தால் சுருக்கமாகக் காட்டப்படுவதைக் காண்கிறோம்.

99. வேறு பல பகுதிகளிலும் அவதாரம் பற்றிய தீர்க்கதரிசனங்களை நாம் காணலாம், ஆனால் நான் புத்தகங்களில் அதிக நேரம் செலவிட மாட்டேன், ஏனெனில் ஆய்வுக் கட்டுரை மிக நீளமாகத் தோன்றும்.

அத்தியாயம் 16

ஆரியர்கள் படைக்கப்பட்ட மற்றும் பிறப்பிக்கப்பட்ட வார்த்தைகள் ஒரே பொருளைக் குறிக்கின்றன என்று கருதினால் அவர்கள் கிறிஸ்துவை நிந்திக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் இந்த வார்த்தைகளை வேறு விதத்தில் அணுகுவாக இருந்தால், அவர்கள் பிறந்ததாக நினைக்கும் கிறிஸ்துவை ஒரு படைக்கப்பட்ட உயிரினம் போலப் பேசக்கூடாது. இந்தக் கருத்தை புனித பவுல் ஆதரிக்கிறார. அவர் கிறிஸ்துவின் ஊழியராக, சிருஷ்டிக்கப்பட்ட ஒரு உயிரினத்தைப் போல் எண்ணி கடவுளை வணங்குவதைத் தடை செய்தார். ஏனென்றால் கடவுள் தூய்மையானவர், பகுதிகளால் ஆனவர் அல்ல. எனவே அவரில் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட இயல்பு எதுவும் இல்லை; மேலும் குமாரன் படைக்கப்பட்ட பொருட்களின் நிலைக்குத் தாழ்த்தப்படக்கூடாது, ஏனெனில் அவர் குறித்து பிதா மிகவும் மகிழ்ச்சியடைகிறார்

100. இப்போது, நான் குறிப்பாக ​​ஆரியர்களிடம் “பிறந்தது” மற்றும் “படைக்கப்பட்டது” ஆகியவை இரண்டும் ஒன்றே என்று அவர்கள் நம்புகிறார்களா என்று கேட்பேன். அவை ஒன்றே என்றால், தலைமுறைக்கும் படைப்புக்கும் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை. எனவே, நாமும் படைக்கப்பட்டதால், நமக்கும், கிறிஸ்துவுக்கும், படைப்பின் கூறுகளுக்கும் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை. இருப்பினும், அவர்கள் இதைச் சொல்லத் துணிய மாட்டார்கள் என்று நான் எண்ணுகிறேன். ஏனென்றால் அவர்களின் அறிவீனம் எவ்வளவு பெரியது என்பது அனைவரும் அறிந்ததே.

101. மேலும், அவர்களின் முட்டாள்தனத்தை ஒப்புக்கொண்டு நான் அவர்களிடம் கேட்பது என்னவென்றால், அவர்கள் நினைப்பது போல் வார்த்தைகளில் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை என்றால், அவர்கள் வணங்கும் ஒருவரை ஏன் சிறந்த கண்ணியத்துடன் அழைக்கவோ அல்லது தந்தையின் வார்த்தையை அவர்கள் பயன்படுத்துவதோ இல்லை? அவர்கள் ஏன் மரியாதைக்குரிய சொல்லை நிராகரித்து அவமதிக்கத்தக்க பெயரைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்?

102. இருப்பினும், “படைக்கப்பட்டவர்” மற்றும் “பிறந்தவர்” என்ற பதங்களுக்கு இடையே ஒரு வேறுபாடு இருந்தால், நான் நம்புவது போல், அவர் பிறந்தார் என்று நாம் வாசிக்கும்போது, ​​”பிறந்தவர்” மற்றும் “படைக்கப்பட்டவர்” என்ற சொற்கள் ஒரே பொருளைக் குறிக்கின்றன என்பதை எம்மால் வேறுபடுத்திப் புரிந்து கொள்ள முடியாது. எனவே, கடவுளின் குமாரன் தந்தையிடமிருந்தும் கன்னியிடமிருந்தும் பிறந்தவர் என்பதை அவர்கள் ஒப்புக்கொள்ளட்டும். அல்லது அவர் எவ்வாறு பிறந்து படைக்கப்பட்டவர் மற்றும் படைக்கப்பட்டவர் என்பது குறித்து விளக்கட்டும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, தெய்வீக வாழ்வு என்பது தமக்குள்ள ஏற்படக்கூடிய சச்சரவுகளை நிராகரிக்கிறது.

103. எப்படியிருந்தாலும், நம்முடைய சொந்தக் கருத்துக்களை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு புனித பவுலைக் கேட்போம். கடவுளின் கிருபையால் நிரப்பப்பட்ட அவர், இந்தக் கேள்விகளை முன்வைத்தார். பொதுவாக புறஜாதியினரையும், குறிப்பாக ஆரியர்களையும் கண்டனம் செய்தார். படைப்பாளரை விட சிருஷ்டியை வழிபட்டமைக்காக அவர்கள் கடவுளால் கண்டனம் செய்யப்பட்டார்கள் என்று அவர் கூறினார். எனவே, நீங்கள் பின்வருவனவற்றின் மீது உங்கள் கவனத்தைச் செலுத்தலாம்: “மக்கள் பாவங்களால் நிறைந்து, கெட்டவற்றைச் செய்யவே விரும்பினர். எனவே தேவன் அவர்களை விட்டு விலகி, பாவ வழியிலேயே அவர்கள் தொடர்ந்து செல்ல விட்டுவிட்டார். அதனால் மக்கள் ஒவ்வொருவரும் தம் சரீரங்களை அவமானத்துக்கு உட்படுத்தி, முறையற்ற வாழ்வில் தம்மீது கெடுதலை வரவழைத்துக்கொண்டனர். தேவனுடைய உண்மையை அவர்கள் பொய்யாக மாற்றிவிட்டார்கள். அவர்கள் தேவனை வணங்கவில்லை. அவர் தான் அவர்களைப் படைத்தவர்! தேவன் என்றென்றும் மாட்சிமைக்குள்ளானவர் என்று ரோமர் 1:24-25 கூறுகிறது.

104. இவ்வாறு, பவுல் ஒரு உயிரினத்தை வணங்க வேண்டாம் என்று என்னிடம் கூறும் அதேவேளை, கிறிஸ்துவுக்கு மாத்திரமே சேவை செய்யும்படி எனக்கு நினைவூட்டுகிறார். எனவே, கிறிஸ்து ஒரு படைக்கப்பட்ட உயிரினம் அல்ல. அப்போஸ்தலன் பவுல், ரோமர் 1:1-ல் தன்னை இயேசு கிறிஸ்துவின் ஒரு ஊழியனும், அப்போஸ்தலனாகும்படி தேவனால் அழைக்கபட்டவனுமாகிய பவுல் ஆகிய நான், தேவனுடைய நற்செய்தியை அனைவருக்கும் சொல்வதற்காக தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டேன்.” இதன்மூலம் பவுல் தன்னை இயேசுக் கிறிஸ்துவின் ஊழியன் என்று அழைக்கிறார். மேலும் தனது இறைவனை நன்கு அறிந்த இந்த உண்மையுள்ள ஊழியனும் படைக்கப்பட்டதை வணங்க வேண்டாம் என்று நமக்குச் சொல்கிறார். கிறிஸ்து ஒரு படைக்கப்பட்ட நபர் என்று அவர் நினைத்திருந்தால், அவர் எப்படி கிறிஸ்துவின் ஊழியனாக இருக்க முடியும்? இந்த மதவெறியர்கள் படைக்கப்பட்டவர் என்று அழைக்கும் அவரை வணங்குவதை நிறுத்தட்டும், அல்லது அவர்கள் வணங்குவது போல் நினைக்கும் ஒரு உயிரினம் என்று அழைப்பதை நிறுத்தட்டும், இல்லையெனில் அவர்கள் மோசமான பாவங்களில் விழுவார்கள். ஏனென்றால் விசுவாசத்திற்குள் வாழும் ஒருவர் வெளியாரை விட மோசமானவர். கிறிஸ்துவின் பெயரை கிறிஸ்துவின் அவமதிப்புக்கு பயன்படுத்தும் இந்த மனிதர்கள் தங்கள் குற்றத்தை மேலும் அதிகரித்துக் கொள்கிறார்கள்.

105. புறஜாதியினருக்கும், கிறிஸ்தவர்களைத் துன்புறுத்தியவர்களிடம் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பாத்திரத்திற்கும் உரியவரான பவுலை விட வேறு யாரால் வேதவாக்கியங்களை சிறப்பாக விளக்க முடியும்? ஒரு காலத்தில் கிறிஸ்துவைத் துன்புறுத்திய மனிதர் இப்போது அவரை ஒப்புக்கொள்கிறார். அவர் அரியஸை விட சாலமோனின் போதனைகளை அதிகமாகப் படித்தார். மேலும் அவர் நியாயப்பிரமாணத்தில் நன்கு தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். அவர் படித்ததால், கிறிஸ்து பிறந்தார், படைக்கப்படவில்லை என்று சொன்னார். “அவர் பேசினார், அவை படைக்கப்பட்டன” என்றும், அவர் கட்டளையிட்டார் அவைகள் யாவும் படைக்கப்பட்டன என்பது குறித்தும் அறிந்திருந்தார். அப்படியானால் கிறிஸ்து ஒரு வார்த்தையால் படைக்கப்பட்டாரா? அல்லது ஒரு கட்டளையால் படைக்கப்பட்டாரா?

106. மேலும், கடவுளில் எப்படிப் படைக்கப்பட்ட இயல்பான தன்மை ஒன்று இருக்க முடியும்? உண்மையிலேயே, கடவுள் ஒரு சாதாரண, பிரிக்கப்படாத இயல்பைக் கொண்டிருக்கிறார்; அவரோடு எதையும் சேர்க்க முடியாது, மேலும் அவரது இயல்பில் தெய்வீகத் தன்மை மட்டுமே உள்ளது. அவர் எல்லாவற்றையும் நிரப்புகிறார், ஆனால் எதனுடனும் கலக்கவில்லை; அவர் எல்லாவற்றையும் ஊடுருவிச் செல்லக்கூடியவர். ஆனால் எதுவும் அவரை ஊடுருவ முடியாது. அவர் விண்ணகத்திலும் மண்ணுலகிலும், ஆழமான கடலிலும் கூட ஒரே நேரத்தில் முழுமையாக இருக்கிறார். அவர் கண்ணுக்குப் புலப்படாதவர், வார்த்தைகளால் வெளிப்படுத்த முடியாததற்கு அப்பாலும், உணரவோ அளவிடவோ முடியாததற்கு அப்பாலும் பரந்து நீக்கமற நிறைந்திருக்கிறார். அவரை விசுவாசத்தால் பின்பற்றி பக்தியுடன் துதிக்க வேண்டும். எனவே, ஆழமான ஆன்மீகம், மகிமை, மரியாதை மற்றும் வல்லமையை வெளிப்படுத்தும் எந்தவொரு கௌரவமும் கடவுளுக்குச் சொந்தமானது.

107. ஆகையால், பிதா குமாரனில் மிகவும் பிரியப்படுகிறார்; குமாரன் பிதாவுக்குப் பாத்திரமானவர் என்றும், அவர் தேவனிடத்திலிருந்து வந்தவர் என்றும் விசுவாசியுங்கள்; அவரே சாட்சியாக: “தேவன்தான் உங்களது உண்மையான பிதா என்றால் நீங்கள் என்மீது அன்பு செலுத்தியிருப்பீர்கள். நான் தேவனிடமிருந்து வந்தேன். இப்பொழுது இங்கே இருக்கிறேன். நான் என் சொந்த அதிகாரத்தின் பேரில் வரவில்லை. தேவன் என்னை அனுப்பினார்” என்று யோவான் 8:42 இலும், “என் பிதா அவராகவே உங்களை நேசிக்கிறார். ஏனென்றால் நீங்கள் என்னிடம் அன்பாக இருந்தீர்கள். நான் தேவனிடம் இருந்து வந்ததாக நீங்கள் நம்பியிருந்தீர்கள்” என்று யோவான் 16:27 இலும் கூறப்பட்டுள்ளது. தேவனிடத்திலிருந்து புறப்பட்டு வந்தவருக்கு தேவனுக்கே உரிய பண்புகளைத் தவிர வேறு எந்தப் பண்புகளும் இருக்க முடியாது.

அத்தியாயம் 17

கிறிஸ்து உண்மையிலேயே கடவுள். அவர் கடவுளின் சொந்தக் குமாரன் என்பதாலும், அவர் கடவுளிடமிருந்து பிறந்து கடவுளிடமிருந்து வந்ததாலும், பிதாவும் குமாரனும் ஒரே விருப்பத்தையும் ஒரே கிரியையைகளையும் பகிர்ந்து கொள்வதாலும் இது உறுதிப்படுத்தப் படுகிறது. ஆரிய போதனையை எதிர்க்க புனித அம்ப்ரோஸ் பயன்படுத்தும் அப்போஸ்தலர்கள் மற்றும் நூற்றுவர் தலைவரின் சாட்சியம் போன்றவை ஏசாயா மற்றும் யோவானின் சாட்சியங்களுடன் இணைந்து பயணிக்கிறது

108. கிறிஸ்து கடவுள் மட்டுமல்ல, உண்மையிலேயே கடவுள் – இயற்கையால் கடவுளின் குமாரன் – எனவே யோவான் 14:6 இல், “நானே வழி, நானே உண்மை, நானே வாழ்வு. என் மூலமாகத்தான் என் பிதாவிடம் போக முடியும்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது. நாம் அவருடைய நாமத்தைக் கேட்டால், அதுவே உண்மை; நாம் அவருடைய பதவியையும் கண்ணியத்தையும் தேடினால், அவர் கடவுளின் உண்மையான மகன், கடவுளின் சொந்த மகன். ரோமர் 8:32 இவ்வாறு கூறுகிறது, “தேவன் நமக்காகத் தனது சொந்தக் குமாரனையும் துன்பத்துக்குட்படுத்தினார். நமக்காகவே தன் குமாரனை தேவன் அர்ப்பணித்தார். எனவே இயேசு கிறிஸ்து இப்போது நம்மோடு இருப்பதால், தேவன் எல்லாவற்றையும் தருவார்” என்று. ஆகவே, கடவுள் தம்முடைய சொந்தக் குமாரனையும் விட்டுவைக்கவில்லை; அவரை நமக்காக சரீர வழியில் ஒப்புக்கொடுத்தார். கடவுளின் சொந்தக் குமாரனாக இருப்பது அவருடைய தெய்வீகத்தன்மையைக் காட்டுகிறது, மேலும் கடவுளாக இருப்பது அவர் கடவுளின் குமாரன் என்பதைக் காட்டுகிறது. அவருடைய இரக்கம், நமது இரட்சிப்புக்காகக் கீழ்ப்படிந்து தியாகம் செய்ய அவர் தயாராக இருப்பதைக் குறிக்கிறது.

109. மக்கள் வேதவாக்கியங்களைத் திரித்துக் கூறுவதைத் தடுக்க, அப்போஸ்தலன் பவுல் வேறொரு இடத்தில் கலாத்தியர் 1:3-4 வாசகங்கள் வழியாக, “பிதாவாகிய தேவனாலும், நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவாலும் உங்களுக்குக் கிருபையும், சமாதானமும் உண்டாகட்டும். இயேசு நமது பாவங்களுக்காகத் தம்மைத் தாமே ஒப்புக்கொடுத்தார். நாம் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிற கெட்ட உலகில் இருந்து விடுதலை பெறுவதற்காக அவர் இதைச் செய்தார். இதனையே பிதாவாகிய தேவனும் விரும்பினார்” கூறுகிறார். மீண்டும், எபேசியர் 5:2 வழியாக, “அன்புக்குரிய ஒரு வாழ்க்கையை வாழுங்கள். கிறிஸ்து நம்மை நேசித்தது போலவே மற்றவர்களை நேசியுங்கள். கிறிஸ்து தம்மையே நமக்கு ஒப்புக்கொடுத்துவிட்டார்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

110. அப்படியானால், நாம் அவருடைய இயல்பான முக்கியத்துவத்தை ஆராய்ந்தால், அது பிறப்பில் அடங்கியுள்ளது என்பதைக் காண்கிறோம். தேவனுடைய குமாரன் கடவுளிடமிருந்து பிறந்தார் என்பதை மறுப்பது, அவர் கடவுளின் சொந்த குமாரன் என்பதை மறுப்பதாகும். மேலும் கிறிஸ்துவை கடவுளின் குமாரனாக ஏற்றுக்கொள்ள மறுப்பது, அவரை மனிதகுலத்தின் மற்ற பகுதிகளைப் போலவே நடத்துவதாகும், அவர் மற்றைய எவரையும் போல் ஒரு சாதாரண மகன் அல்ல. இருப்பினும், அவருடைய தலைமுறையின் தனித்துவமான தன்மையை நாம் ஆராய்ந்தால், அவர் கடவுளிடமிருந்து வந்தவர் என்பதை அது பறைசாற்றுகிறது. நமது அனுபவத்திலிருந்து பார்க்கும்போது, வெளிவருவது என்பது ஏற்கனவே இருக்கும் ஒன்றைக் குறிக்கிறது, மேலும் வெளிவருவதாகக் கூறப்படுவது மறைவான, தூர இடங்களிலிருந்து வருவது போல் தெரிகிறது. இருப்பினும், சுருக்கமான வார்த்தைகளில் சொல்லப்பட்டாலும், தெய்வீக தலைமுறையின் தனித்துவமான பண்பை நாம் கவனிக்கிறோம். குமாரன் எந்த இடத்திலிருந்தும் வருவதில்லை, அவர் கடவுளிடமிருந்து வருகிறார். அதாவது ஒரு தந்தையிடமிருந்து வரும் ஒரு மகன். அவருக்கு தொடக்கம் என ஒன்று இருப்பதாகத் தெரியவில்லை; பிறந்த குமாரன் சொன்னது போல், “உன்னதரின் வாயினின்று நான் வெளிவந்தேன்; மூடுபனி போன்று மண்ணுலகை மூடிக்கொண்டேன்” என்று சிராக் 24:3 கூறுவதில் இருந்து தெரிவது என்னவென்றால், அவர் பிதாவினின்று பிறந்தார் என்பதே.

111. ஆரியர்கள் குமாரனின் இயல்பை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்றால், அவர்கள் வேதவசனங்களை நம்பவில்லை என்றால், அவர்கள் குறைந்தபட்சம் கர்த்தரின் அற்புதமான செயல்களை அங்கீகரிக்க வேண்டும். அப்படியானால் ஆதியாகமம் 1:26 இல், பிதா எவரைக் குறிப்பிட்டு, “நாம் மனுக்குலத்தை நமது சாயலில் உருவாக்குவோம். மனிதர்கள் நம்மைப்போலவே இருப்பார்கள். அவர்கள் கடலில் உள்ள எல்லா மீன்களையும், வானத்திலுள்ள பறவைகளையும் ஆண்டு கொள்ளட்டும். அவர்கள் பெரிய மிருகங்களையும் தரையில் ஊரும் உயிரினங்களையும் ஆண்டுகொள்ளட்டும்” என்று கூறினார்? அவர் அறிந்தவர் அவருடைய உண்மையான குமாரன் என்று அவரைத்தான் கூறுகிறது. உண்மையிலேயே உண்மையான ஒருவரைத் தவிர, வேறு எவரிடம் அவர் தனது உருவத்தைக் காண முடியும்? தத்தெடுக்கப்பட்ட மகன் உண்மையான மகனைப் போன்று இருக்கமாட்டான்; இல்லையெனில், மகன் தன்னை உண்மையுள்ள ஒருவருடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து, அது உண்மையாக இல்லாவிட்டால், ‘நானும் பிதாவும் ஒன்று’ என்று சொல்லியிருக்க மாட்டார் அல்லவா என்று யோவான் 10:30 கேள்வியெழுப்புகிறது. எனவே, பிதாவானவர் ‘நாம் உருவாக்குவோம்’ என்று கூறுகிறார். பேசியவர் உண்மையுள்ளவர்; அப்படியென்றால் படைத்தவர் உண்மையாக இருக்க முடியாதா? பேசுபவருக்குக் கொடுக்கப்படும் மரியாதை, படைத்தவருக்கும் கொடுக்கப்பட வேண்டுமல்லவா?

112. ஆனால் பிதா அவரை தனது உண்மையான குமாரனாக அங்கீகரிக்காவிட்டால், அவர் தனது விருப்பத்தை மகனுடன் எவ்வாறு பகிர்ந்து கொள்ள முடியும்? இது பரிபூரண ஒத்துழைப்புக்கும் நிஜ வாழ்க்கையில் விஷயங்களைக் கையாள்வதற்கும் மிக முக்கியமானது. குமாரன் பிதாவைப் போலவே அதே செயல்களைச் செய்கிறார், மேலும் அவர் தேர்ந்தெடுக்கும் எவருக்கும் உயிர் கொடுக்கிறார். எழுதப்பட்டபடி அவருக்கு அவரது தெரிவுகளில் சமமான வல்லமையும் சுதந்திரமும் உள்ளது. ஒற்றுமை இப்படித்தான் பராமரிக்கப்படுகிறது, ஏனென்றால் கடவுளின் வல்லமை என்பது தெய்வீகமானதும் ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் உரியதுமாகும். மேலும் சுதந்திரம் என்பது வேறுபாடுகளில் அல்ல, ஒன்றுபட்ட விருப்பத்தில் காணப்படுகிறது.

113. அப்போஸ்தலர்கள் பயணித்த படகு புயல் எழும்பிய கடலால் அலைக்கழிக்கப்பட்டது. அவர்கள் தங்கள் கர்த்தருடைய பாதங்களைச் சுற்றி தண்ணீர் தெறிப்பதைக் கவனித்தபோதும், ​​அவர் அலைகளின் மீது அமைதியாக நடப்பதைக் கண்டபோதும் ஆச்சரியப்பட்டார்கள். அலைகளால் கடுமையாக அலைக்கழிந்த படகு, கிறிஸ்து அதில் ஏறியவுடன் அசையாமல் மிதந்தது. அலையும் காற்றும் அவருக்குக் கீழ்ப்படிவதை அவர்கள் கண்டார்கள். அவர்கள் இன்னும் தங்கள் மனங்களை முழுமையாக நம்பவில்லை என்றாலும், மத்தேயு 14:33 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, “மெய்யாகவே நீர் தேவனுடைய குமாரன்” என்று கூறி, அவரை கடவுளின் உண்மையான குமாரனாக ஏற்றுக்கொண்டனர்.

114. கர்த்தருடைய பாடுகளில் உலகத்தின் அஸ்திவாரங்கள் கூட அதிர்ந்தபோது, ​​நூற்றுக்கதிபதியும் அவருடன் இருந்த மற்றவர்களும் செய்த உண்மையான வாக்குமூலமும் அதே விளைவையே ஏற்படுத்தியது. ஆனால் ஒரு மதவெறியரான நீங்கள் இதை மறுக்கிறீர்கள். அதேவேளை, “இயேசுவுக்குக் காவலிருந்த படைத் தலைவனும் போர்வீரர்களும் நில நடுக்கம் ஏற்பட்டதையும் நடந்த நிகழ்ச்சிகளையும் கண்டார்கள். மிகவும் பயந்துபோன அவர்கள், “இவர் உண்மையிலேயே தேவகுமாரன்தான்” என்றார்கள்” என்று மத்தேயு 27:54 சான்றுபகர்கிறது. நூற்றுக்கதிபதியானவன் கைகளில் இரத்தக்கறை படிந்திருந்தாலும் உண்மையான இதயத்துடன் சத்தியத்தையும் கிறிஸ்து நித்தியமாக தேவனுடைய குமாரன் என்பதையும் ஏற்றுக்கொள்கிறான். ஆனால் மதவெறியர்களே, நீங்கள் இந்த உண்மையை நிராகரித்து, அது ஒரு காலப்பகுதிக்கு மட்டுமே முக்கியம் என்று சொல்கிறீர்கள். உங்கள் ஆன்மாவை விட உங்கள் கைகளை கறைபடுத்தியிருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும்! ஆனால் உங்கள் கைகளை நீங்கள் அசுத்தமாகவும், நோக்கத்தில் கொலைகாரர் போலவும் வைத்திருக்கிறீர்கள். ஏனென்றால் நீங்கள் கிறிஸ்துவை பலவீனமானவராக நினைத்து முடிந்தவரை கர்த்தர் மரித்துவிடவேண்டும் என்றே உங்கள் எண்ணம் இருக்கிறது. அதைவிட மோசமானது என்னவென்றால், உன்னதரான அவரது மகிமைக்கு எந்த காயமும் ஏற்படவில்லை என்றாலும், நீங்கள் இன்னும் கிறிஸ்துவைக் கொல்லவே முயற்சிக்கிறீர்கள் – அவருடைய உடலை அல்ல, அவருடைய மேலான மகிமையை.

115. அவர் உண்மையிலேயே கடவுள் என்பதை நாங்கள் சந்தேகிக்க முடியாது. மரணதண்டனை நிறைவேற்றுபவர்கள் கூட அவரது தெய்வீக இயல்பை நம்பினர். பிசாசுகள் கூட அதை ஒப்புக்கொண்டன. அவர்களின் சாட்சியம் இப்போது எங்களுக்குத் தேவையில்லை, ஆனால் அது உங்கள் தெய்வ நிந்தனையை விடப் பெரியது. உங்களை வெட்கித் தலைகுனிய வைப்பதற்கே நாங்கள் இங்கே குறிப்பிட்டவற்றை சாட்சிகளாக முன்வைத்துள்ளோம். மேலும் நீங்கள் நம்பவேண்டும் என்பதற்காக கடவுளின் வார்த்தைகளையும் மேற்கோள் காட்டியுள்ளோம்.

116. ஏசாயா மூலம் கர்த்தர் பின்வருமாறு கூறுகிறார்: “ஜனங்கள் இப்போது பூமியிலிருந்து ஆசீர்வாதத்தைக் கேட்கின்றனர். ஆனால் எதிர்காலத்தில், அவர்கள் நம்பிக்கைக்குரிய தேவனிடமிருந்து ஆசீர்வாதத்தைக் கேட்பார்கள். இப்பொழுது ஜனங்கள் வாக்குறுதிச் செய்யும்போது, பூமியின் வல்லமையை நம்புகின்றனர். ஆனால் எதிர்காலத்தில், அவர்கள் நம்பிக்கைக்குரிய தேவன் மீது நம்பிக்கை வைப்பார்கள். ஏனென்றால் கடந்தகாலத்தில் உள்ள துன்பங்கள் எல்லாம் மறக்கப்படும். என் ஜனங்கள் இந்தத் துன்பங்களையெல்லாம் மீண்டும் நினைக்கவேமாட்டார்கள்” (ஏசாயா 65:16) ஏசாயா கடவுளின் மகிமையைக் கண்டபோது இந்த வார்த்தைகளைப் பேசினார் என்று நான் சொல்கிறேன். மேலும் “இயேசுவின் மகிமையை ஏசாயா அறிந்திருந்தபடியால் அவர் இவ்வாறு சொன்னார். எனவே ஏசாயா இயேசுவைப்பற்றிப் பேசினார்” என்று (யோவான் 12:41) நற்செய்தி கூறுகிறது.

117. நற்செய்தியாளர் யோவான் தனது கடிதத்தில் எழுதியதை மீண்டும் கேளுங்கள்: தேவனுடைய குமாரன் தோன்றி, பிதாவை அறியவும், அவருடைய உண்மையான குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவில், நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவில் இருக்கவும் நமக்குப் புரிதலைக் கொடுத்திருக்கிறார் என்பதை நாங்கள் அறிவோம். இதுகுறித்து 1 யோவான் 5:20, “தேவகுமாரன் வந்திருக்கிறார் என்பதை நாம் அறிவோம். தேவனின் குமாரன் நமக்குத் தெளிவை கொடுத்திருக்கிறார். உண்மையான தேவனை இப்போது நாம் அறியமுடியும். தேவனே உண்மையான ஒருவர். அந்த உண்மையான தேவனிடமும் அவரது குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவிடமும் நமது ஜீவன் உள்ளது. அவரே உண்மையான தேவனும், அவரே நித்திய ஜீவனுமானவர்” என்று கூறுகிறது. ஆகவே, யோவான் அவரை உண்மையான தேவனுடைய குமாரன் என்றும், உண்மையான தேவனென்றும் அழைக்கிறார். அவர் உண்மையான தேவனாயிருப்பதால் அவர் படைக்கப்பட்டவர் அல்ல. எந்தப் பொய் அல்லது வஞ்சகத்திலிருந்தும் விடுபட்டவர், அவருடைய இயல்பைப் பற்றி எந்தக் குழப்பமும் இல்லாமல், அவருடைய பிதாவிடமிருந்து எந்த வேறுபாடும் இல்லாமல் இருக்கிறார்.

அத்தியாயம் 18

நைசீன் நம்பிக்கை உடன்பாடு மக்கள் ஏமாற்றப்படுவதைத் தடுக்க ஆரியர்களின் பிழைகளைக் குறிப்பிடுகிறது. இந்தப் பிழைகள், அவர்களுக்கு எதிரான கண்டனத்துடன் சேர்ந்து சத்தமாக வாசிக்கப்படுகின்றன, இது நைசியாவில் உச்சரிக்கப்பட்டது என்றும் பின்னர் அரிமினத்தில் இரண்டு முறை புதுப்பிக்கப்பட்டது என்றும் கூறப்படுகிறது

118. கிறிஸ்து கடவுளிடமிருந்து கடவுளாக, ஒளியிலிருந்து ஒளியாக. அவர் மெய்யான கடவுளில் இருந்து மெய்யான கடவுளாக, பிதாவினின்று பிறந்தார். இவர் பிறந்தவர், உண்டாக்கப்பட்டவரல்ல பிதாவோடு ஒரே பொருளானவர்.

119. எனவே, வேதவாக்கியங்களால் வழிநடத்தப்பட்டு, ஆரியஸின் அவநம்பிக்கையை வெளிப்படுத்தும் வகையில், மாறுவேடத்தில் ஒளிந்து கொள்ளாமல், பொய்யான நம்பிக்கைகள் தங்கள் ஆணைகளில் எழுதப்பட வேண்டும் என்று நமது முற்பிதாக்கள் கூறினர். வெளிப்படையாகப் பேசாதவர்கள் தங்கள் எண்ணங்களைப் பற்றிய தவறான தோற்றத்தைத் தருகிறார்கள் என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள். தணிக்கையாளர்களின் செயற்பாடுகளைப் போலவே, ஆரிய மதங்களுக்கு எதிரான கொள்கை நேரடியாகப் பெயரிடப்படவில்லை, ஆனால் அதற்கு எதிராகத் தொடுக்கப்படும் கண்டனத்தால் குறிக்கப்படுகிறது. எனவே, மேலும் கேட்க ஆர்வமுள்ள எவரும், அது விளக்கப்படுவதற்கு முன்பே அது ஏற்கனவே கண்டனம் செய்யப்பட்டுள்ளது என்பதை அறிந்து, தவறான வழியில் போய் சிக்கிக்கொள்ளாமல் இருக்க முடியும். மேலும், இதன் முழு நோக்கமும் அவர்களை நம்ப வைப்பதாகும்.

120. இந்த ஆணையை வெளியிடுபவர்கள் மற்றும் செயல்படுத்துபவர்கள் கடவுளின் மகன் இல்லாத ஒரு காலம் இருந்தது என்றும், அவர் பிறப்பதற்கு முன்பு அவர் இருந்ததில்லை என்றும் கூறுகிறார்கள். அவர் வெறுமையிலிருந்து படைக்கப்பட்டார் என்றும் அவருக்கு வேறு சாராம்சம் உள்ளது என்றும் அவர் மாற்றமடையக் கூடியவர் என்றும், அல்லது அவர் மாற்றமடையக் கூடிய எந்த சாத்தியமும் காணப்படுகிறது என்றும் கூறித்திரிகிறார்கள். இதன் காரணமாக, கத்தோலிக்க மற்றும் அப்போஸ்தலிக்க திருச்சபை அவர்களை சபிக்கப்பட்டவர்கள் என்று அறிவிக்கிறது.

121. அத்தகைய நம்பிக்கைகளைக் கற்பிப்பவர்கள் சரியாகக் கண்டிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதை மாட்சிமையுடைய நீர் ஒப்புக்கொண்டுள்ளீர். நான் மேலே விளக்கியது போல், முன்னூற்றுப் பதினெட்டு ஆயர்கள் ஒரு ஆலோசனைக் குழுவில் கூடினர் என்பது மக்களாலோ அல்லது மனித ஆலோசனையாலோ தீர்மானிக்கப் படவில்லை; மாறாக, மத்தேயு 18:20 சொல்வது போல், “இது உண்மை. ஏனென்றால், இரண்டு மூன்று பேர் என்னில் விசுவாசம் வைத்துக் கூடினால் அவ்விடத்தில் நான் இருப்பேன்” என்பது இங்கே நிரூபணமாகிறது. இதன்மூலம், கர்த்தராகிய இயேசு அவர்களுடன் இருந்தார் என்பதைக் காட்டுவதற்காகவே அவர்களின் எண்ணிக்கை இருந்தது. முன்னூறு என்ற இலக்கத்தில் அவருடைய சிலுவையின் அடையாளம் உள்ளது, பதினெட்டு என்ற இலக்கத்தில் இயேசுவின் பெயரின் அடையாளம் உள்ளது.

122. இது அரிமினம் பேரவையின் முதல் ஒப்புகை, போதனையின் ஒரு பகுதியாகவும், அந்த பேரவைக்குப் பிறகு இரண்டாவது திருத்தத்தின் போதனையின் ஒரு பகுதியாகவும் இருந்தது. பேரரசர் கொன்ஸ்டன்டைனுக்கு அனுப்பப்பட்ட கடிதம் இந்த ஒப்புகைக்கு சாட்சியமளிக்கிறது, மேலும் பின்வரும் பேரவையின் திருத்தத்தையும் அறிவிக்கிறது.

அத்தியாயம் 19

மேலே குறிப்பிடப்பட்ட முதல் தவறு காரணமாக அரியஸ் மீது குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளது, மேலும் புனித யோவானின் சாட்சியம் அரியஸ் மீது பிழை இருக்கிறது என்று நிரூபிக்கிறது. மதங்களுக்கு எதிரான கொள்கையின் அதிபர், அதாவது தேவ நிந்தனையாளர் ஒரு துயரமான மரணத்தை அடைகிறார், மேலும் அவரது மீதமுள்ள தெய்வ நிந்தனை தொடர்பான பிழைகள் ஒவ்வொன்றாக ஆராயப்பட்டு அவை பொய்யானவை என்று நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளன

123. கடவுளின் குமாரன் இல்லாத ஒரு காலம் இருந்தது என்று அரியஸ் வாதிடுகிறார், ஆனால் வேதாகமமோ அவர் இல்லை என்று அல்ல, அவர் இருந்தார் என்று ஆணித்தரமாகக் கூறுகிறது. “உலகம் ஆரம்பிக்கும் முன்பே வார்த்தை இருந்தது. அந்த வார்த்தை தேவனோடு இருந்தது. அந்த வார்த்தை தேவனாகவே இருந்தது. அவர் (வார்த்தையானவர்) தொடக்கக் காலத்திலேயே தேவனோடு இருந்தார். அனைத்தும் அவர் (வார்த்தையானவர்) மூலமாகவே உண்டாக்கப்பட்டன. அவரில்லாமல் எதுவும் உருவாகவில்லை” என்று யோவான் 1:1–3 இல் எழுதியுள்ளார். இதிலே “வார்த்தை” எத்தனை முறை வருகிறது என்பதைக் கவனியுங்கள். அதேசமயம் ‘இல்லை’ என்பது எங்கும் காணப்படவில்லை. எனவே நாம் யாரை நம்புவது – கிறிஸ்து மார்பில் இட்டு அரவணைத்திருந்த யோவானையா அல்லது தனது சொந்த குழப்பத்தில் தொலைந்து போன அரியஸ் என்பவர் பேசுகிறாரே அதையா? – அரியஸ் அந்த அளவுக்கு தொலைந்து போனவராக இருந்தார் என்றால், அவர் கற்பித்ததில், இதேபோன்ற விதியை எதிர்கொண்ட யூதாஸைப் போலவே இருந்தார் என்பதைக் காணலாம்.

124. அரியஸின் உள்ளத்தின் உணர்வுகள் குடல்கள் வழியாக வெளியேறின – சரியாக எங்கே என்று சொல்வது கண்ணியமானதாக இருக்காது – அவன் முகம் குப்புற விழுந்ததும், அவனது மண்டை நடுவில் பிளந்து, கிறிஸ்துவை மறுதலித்த அந்த அழுக்கு நிறைந்த உதடுகள் இரத்தம் சிந்தின. அப்போஸ்தலன் பேதுரு யூதாஸைப் பற்றி குறிப்பிட்டது போல், அவர் துஷ்டத்தனமான காரியங்களில் ஈடுபட்டு அதன்மூலம் பெற்ற பணத்தில் ஒரு நிலத்தை வாங்கினான். அப்போது அவன் முகம் குப்புற விழுந்து, அவனது மண்டை நடுவில் பிளந்து, அவனது வயிற்றுப் பகுதி கிழிந்து குடல்கள் அனைத்தும் வெளியே வந்தன. இது வெறும் தற்செயலாக நிகழ்ந்த மரணம் அல்ல; இது அவனது மிலேச்சதனமான  செயல்களுக்கு ஒரு பொருத்தமான தண்டனையாகும். ஆகவே அதே இறைவனை மறுதலித்து துரோகம் செய்தவர்களும் அதே விதமான துன்பத்தை சந்திப்பார்கள்.

125. மேலும் சில குறிப்புகளுக்குச் செல்வோம். அரியஸ் பிறப்பதற்கு முன்பு, கடவுளின் மகன் இருக்கவில்லை என்று கூறுகிறார், ஆனால் வேதாகமம் குமாரனின் கிரியைகளால் அனைத்தும் இருப்பில் உள்ளன என்று கூறுகிறது. இருப்பு இல்லாத அவர் எப்படி மற்றவர்களுக்கு இருப்பை வழங்க முடியும்? மேலும், தெய்வ நிந்தனை செய்பவர் ‘எப்போது’ மற்றும் ‘முன்பு’ என்ற வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தும்போது, ​​அவர் காலத்தைக் குறிக்கும் வார்த்தைகளையே பயன்படுத்துகிறார். அப்படியானால், ஆரியர்கள் மகனுக்கு முன் காலம் என்பது இருந்தது என்பதை மறுத்து, கால நீரோட்டத்தில் படைக்கப்பட்டவை மகனுக்கு முன்பிருந்தே இருந்திருக்கலாம் என்று எப்படிக் கூறுகிறார்கள், ஏனெனில் எப்போது, முன்பு மற்றும் இருந்ததில்லை போன்ற சொற்பதங்கள் காலத்தின் கருத்தை வெளிப்படுத்துகின்றனவாக அமைந்துள்ளன அல்லவா?

126. கடவுளின் குமாரன் வெறுமையிலிருந்து தோன்றினார் என்று ஆரியஸ் கூறுகிறார். அவரது கூற்று உண்மையாக இருந்தால், அவர் எப்படி கடவுளின் குமாரனாக இருக்க முடியும்? அவர் எப்படி தந்தையின் கருவினால் உதயமானார்? அவர் தந்தையின் உள்ளார்ந்த, அணுக முடியாத சரணாலயத்திலிருந்து வந்தார் என்று நம்புவதைத் தவிர, இதயத்தின் முழுமையிலிருந்து பேசப்படும் வார்த்தையாக அவரை எவ்வாறு புரிந்து கொள்வது? ஒரு மகனை தத்தெடுக்கப்பட்ட மகன் அல்லது இயற்கையாகப் பிறந்த மகன் என்று அழைக்கலாம். தத்தெடுப்பு மூலம் நாம் எல்லோரும் மகன்மார் என்று அழைக்கப்படுகிறோம். கிறிஸ்து தனது உண்மையான மற்றும் நீடித்த இயல்பால் கடவுளின் குமாரனாக இருக்கிறார். அப்படியானால், வெறுமையில் இருந்து எல்லாவற்றையும் படைத்த அவர் எப்படி வெறுமையிலிருந்து தோன்றியிருக்க முடியும்?

127. குமாரன் எங்கிருந்து வருகிறார் என்று அறியாதவனுக்கு குமாரனைப் பற்றி தெரியவேண்டிய அவசியம் இல்லை. எனவே யூதர்கள் குமாரனை அறியவில்லை, ஏனென்றால் அவர்கள் அவர் எங்கிருந்து வந்தார் என்பதை அறியாதிருந்தனர். பின்னர் கர்த்தர் அவர்களிடம், “நான் எங்கேயிருந்து வந்தேன் என்பது எனக்குத் தெரியும். அதோடு எங்கே போகிறேன் என்றும் எனக்குத் தெரியும். நான் உங்களைப் போன்றவன் இல்லை. நான் எங்கிருந்து வந்தேன் என்றும் எங்கே போகிறேன் என்றும் உங்களுக்குத் தெரியாது” என்று யோவானின் நற்செய்தியான 8:14 இல் கர்த்தர் இதுபற்றிக் கூறியுள்ளார். மீண்டும் அவர் கூறும்போது, “நான் யார் என்றும், என் பிதா யாரென்றும் நீங்கள் அறியவில்லை; ஏனென்றால், குமாரன் பிதாவிடமிருந்து வந்தவர் என்று மறுப்பவன் பிதாவையும், குமாரனையும் யாரென்று அறியான்; அதேபோல், அவன் குமாரனையும் அறியான், ஏனென்றால் அவன் பிதாவை அறியாதிருக்கிறான்.

128. ஆரியஸ் (குமாரனை) வேறு பொருளாக இருக்கிறார் என்று கூறுகிறார். ஆனால் கடவுளின் மகனுக்குச் சமமாக இருக்க வேறு எந்தப் பொருளை நிகராக நிறுத்த முடியும்? அதனால் அவர் கடவுளின் மகன். கடவுளின் குமாரன் வேறொரு பொருளைச் சேர்ந்தவர் என்று அவர்களே கூறும்போது, ​​கடவுளின் சாரத்திற்கு ஓசியா (οὐσία) அல்லது லத்தீன் வார்த்தையான சப்ஸ்டாண்டியாவைப் (Substantia) பயன்படுத்தியதற்காக அரியர்களுக்கு நம்மை விமர்சிக்க என்ன உரிமை இருக்கிறது? ஏனென்றால், அவர்களே கடவுளின் குமாரன் வேறொரு பொருளாக இருக்கிறார் என்று கூறி, அவரை ஒரு தெய்வீகப் பொருளாகவே பார்க்கின்றனர்.  

129. இருப்பினும், தெய்வீக பொருள் அல்லது தெய்வீக இயல்பு என்ற சொற்களைப் பற்றி அவர்கள் வாதிட விரும்பினால், அவர்களது வாதம் எளிதில் தவறு என்று நிரூபிக்கப்படலாம். பரிசுத்த வேதாகமம் பெரும்பாலும் கிரேக்க மொழியில் οὐσία அல்லது இலத்தீன் மொழியில் (Substantia) பற்றிப் பேசுகிறது, மேலும் நமக்குத் தெரிந்தவரையில், புனித பேதுரு நாம் தெய்வீக இயல்பில் பங்கு பெற வேண்டுமென்று விரும்புகிறார். ஆனால் குமாரன் வேறு ஒரு பொருளானவர் என்று அவர்கள் வலியுறுத்தினால், அவர்கள் தாங்களே தங்களுக்குள் முரண்படுகிறார்கள். ஏனென்றால் அவர்களை அச்சத்துக்குள்ளாக்கும் “பொருள்” என்ற வார்த்தையை ஒப்புக்கொள்வதோடு, குமாரனை அவர்கள் உன்னதராகக் காட்டிக்கொண்டு, பிற படைப்புகளையும் அவரது ஸ்தானத்திலேயே வைக்கின்றனர்.

130. அரியஸ் கடவுளின் குமாரனை ஒரு உயிரினம் என்றும், ஆனால் மற்ற உயிரினங்களைப் போல அல்ல என்றும் கூறுகிறார். ஆனால் எந்தப் படைக்கப்பட்ட உயிரினங்களும் ஒன்றுக்கொன்று உண்மையிலேயே வேறுபட்டவையாகவே தான் இருக்கும்? மனிதன் ஒரு தேவதூதன் அல்ல, பூமி என்பது மோட்சம் அல்ல, சூரியன் என்பது நீர் அல்ல, ஒளி என்பது இருள் அல்ல. எனவே அரியஸின் பார்வை அர்த்தமற்றது – எளிதில் தவறாக வழிநடத்தப்படுபவர்களை முட்டாளாக்க அவர் தனது நிந்தனையை மோசமான வார்த்தைகளில் அலங்கரிக்கிறார்.

131. கடவுளின் குமாரன் மாறக்கூடியவர் என்று ஆரியஸ் கூறுகிறார். அவர் மாறக்கூடியவராக இருந்தால், “இதோ நான் இருக்கிறேன், நான் இருக்கிறேன், நான் மாறுவதில்லை” என்று அவர் கூறியிருக்க மாட்டார். மாறக்கூடியவராக இருந்தால் அவர் எப்படி கடவுளாக இருக்க முடியும்? பிதாவிடமிருந்து வந்த அவரது பிறப்பு பாலினத்தை உள்ளடக்கியதல்ல, கன்னியின் தலைமுறையிலும் அது இருந்ததில்லை.

அத்தியாயம் 20

புனித அம்ப்ரோஸ், சேராப் ஏசாயாவுக்கு செய்தது போல, ஒரு தேவதூதன் தன்னிடம் வந்து தன்னைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும் என்ற தனது விருப்பத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். கிறிஸ்து தன்னிடமும், பேரரசரிடமும், அவரது வாசகர்களிடமும் வருவார் என்று அவர் இன்னும் அதிகமாக நம்புகிறார். இறுதியாக, கிரேஷியனும் அனைத்து விசுவாசிகளும் கர்த்தருடைய பாத்திரத்தின் வல்லமை மற்றும் அற்புதத்தால் உயர்த்தப்பட வேண்டும் என்று அவர் வேண்டுகிறார். அதைப் பற்றி அவர் ஒரு இரகசியமான முறையில் பேசுகிறார்

132. ஆனால் இப்போது நான் ஏசாயா கடவுளுடைய வார்த்தையைப் பேசுவதற்கு முன்பு அவரது வாக்குமூலத்தை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்: “ஐயோ! என் இதயம் நொறுங்கிவிட்டது, ஏனென்றால் நான் அசுத்தமான உதடுகளைக் கொண்ட மனிதன், அசுத்தமான உதடுகளைக் கொண்ட ஜனங்களின் நடுவில் வாழ்கிறேன், சேனைகளின் கர்த்தரைக் கண்டேன்” என்கிறார். சேனைகளின் கர்த்தரைப் பார்த்த ஏசாயாவே “ஐயோ!” என்று சொல்வாரானால், தெய்வீகப் பிறப்பைப் பற்றிப் பேச வேண்டிய அசுத்தமான உதடுகளைக் கொண்ட என்னைப் பற்றி நான் என்ன சொல்ல முடியும்? தாவீது தனக்குத் தெரிந்த விடயங்களை, தன்னையே அறியாமல் வெளியிட்டுவிடக்கூடும் என்ற பயம் காரணமாக, தன் வாயையும் நாவையும் அடக்கிக் கொள்ள வேண்டிக்கொள்வாரானால், ​​நான் பயப்படும் விஷயங்களைப் பற்றி எப்படி என்னால் பேச முடியும்? வானத்து சேனைகளின் தேவதூதர் ஒருவர் பரலோகத்தின் பலிபீடத்திலிருந்து எரியும் தீக்கங்கை, பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாடுகளை இடுக்கிகளாய் உபயோகித்து, எடுத்து, அதன் சுவாலையால் என் அசுத்தமான உதடுகளைச் சுத்திகரித்தால் நலமாக இருக்கும்!

133. அப்போதிலிருந்து, ஒரு வங்கத்து சேனைகளின் தேவதூதன் ஒரு தரிசனத்தின் மூலம் தீர்க்கதரிசியிடம் வந்தார். ஆண்டவரே, சரீரத்தின் மர்மத்தை வெளிப்படுத்தும் விதமாக நீர் எங்களிடம் வந்துள்ளீர், தயவுசெய்து எனக்குள்ளே ஒளிந்திருக்கும் பாவங்களிலிருந்து என் மனசாட்சியை நீரே – வேறு எந்த உதவியோ அல்லது தூதர் மூலமாகவோ அல்ல – ஆனால் நீர் மட்டும் விடுவித்தருளுவீராக. ஒரு காலத்தில் அசுத்தமாக இருந்த நானும், இப்போது விசுவாசத்தினால் உம்முடைய கிருபையால் சுத்திகரிக்கப்பட்டவனுமாக, தாவீதின் வார்த்தைகளைப் பாடுவேன்: “இஸ்ரவேலின் தேவனே, நான் வீணையை வாசித்து உமக்குப் பண்ணிசைப்பேன்; என் உதடுகள் உம்மைப் புகழ்ந்து பாடும் எல்லாப் பாடல்களிலும் நீர் களிகூர்வீராக, உம்மால் மீட்கப்பட்ட என் ஆன்மாவும் அவ்வாறே களிகூரும்.”

134. எனவே, ஆண்டவரே, உம்மை அவதூறு செய்பவர்களையும் வெறுப்பவர்களையும் விட்டுவிட்டு, எங்களிடம் வாரும். எங்கள் இறையாண்மை கொண்ட ஆட்சியாளர் கிரேஷியனின் காதுகளையும் இந்த சிறிய புத்தகத்தைப் படிக்கும் அனைவரின் காதுகளையும் பரிசுத்தப்படுத்தும். அவர்கள் செவிமடுத்த அவநம்பிக்கை குறித்த எந்த தடயமும் எங்கும் இருக்காதபடி என் காதுகளை சுத்தப்படுத்தும். கிணறு அல்லது நதி அல்லது ஓடும் ஓடையிலிருந்து வரும் சாதாரண தண்ணீரால் அல்ல, தண்ணீரைப் போல சுத்திகரிக்கும் – எந்த தண்ணீரையும் விட தெளிவான மற்றும் பனியை விட தூய்மையான – நீர் பேசிய வார்த்தைகளால் எங்கள் காதுகளை முழுமையாக சுத்தம் செய்யும். துகுறித்து ஏசாயா 1:18 பின்வருமாறு கூறுகிறது:“வாருங்கள், உங்களது பாவங்கள் இரத்தினக் கம்பளம்போல் சிவப்பாக இருக்கின்றன. ஆனால், அவை கழுவப்பட்டு நீங்கள் பனிபோன்று வெண்மையாகலாம். உங்கள் பாவங்கள் பிரகாசமான சிவப்பாக இருக்கின்றன. ஆனால், நீங்கள் வெள்ளை கம்பளியைப்போன்று வெண்மையாக முடியும் .உங்கள் பாவங்கள் சிவப்பாக இருந்தாலும், நான் அவற்றைப் பனியைப் போல வெண்மையாக்குவேன்” என்கிறது.

135. ஆன்மாவைச் சுத்திகரிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு சிறப்பு வாய்ந்த ஒரு கிண்ணம் உள்ளது. இது ஒரு பழைய அல்லது சாதாரண மதுவைப் பரிமாறும் கிண்ணம் அல்ல; அது பரலோகத்திலிருந்து பூமிக்கு அனுப்பப்பட்ட ஒரு புதிய புனிதமான கிண்ணம், திராட்சைப்பழங்கள் கொடியில் தொங்குவது போல, சிலுவையில் தொங்கவிடப்பட்ட ஒரு அற்புதமான கொத்திலிருந்து அழுத்தி பிழிந்தெடுக்கப்பட்ட மது இரசத்தால் அது நிரப்பப்படுகிறது. நியாயாதிபதிகள் 9:13 கூறுவது போல், இந்தத் திராட்சைப் பழக் கொத்திலிருந்து மக்களை மகிழ்ச்சியடையச் செய்யும், துக்கத்தை அகற்றும், சோகமாக இருப்பவர்களை உயர்த்தும், நறுமணத்தால் நிறைந்த, மேலும் நம்பிக்கை ஊட்டக்கூடிய, உண்மையான பக்திப் பரவசத்தை ஏற்படுத்தும், தூய்மையின் மகிழ்ச்சியால் நம்மை நிரப்பும் தூய திராட்சை இரசம் கிடைக்கிறது.

136. எனவே, என் தேவனாகிய கர்த்தாவே, இந்த திராட்சரசத்தின் மூலம் நமது இறையாண்மையுள்ள பேரரசரின் ஆவிக்குரிய காதுகளைச் சுத்திகரியும், இதனால், பொதுவான திராட்சரசத்தினால் உற்சாகமடையும் மனிதர்கள், ஓய்வையும் அமைதியையும் விரும்புவது போல, மரண பயத்தை விரட்டி, எந்தத் தீங்கும் உணராமல், மற்றவர்களுக்குச் சொந்தமானதைத் தேடாமல், தங்கள் சொந்தக் கவலைகளை மறந்துவிடுகிறார்கள்; அதனால், அவன் உன் மதுவால் மயங்கி, சமாதானத்தை விரும்புவான். விசுவாசத்தின் மகிழ்ச்சியில் நம்பிக்கையுள்ளவனாக, அவிசுவாசத்தின் மரணத்தை ஒருபோதும் அறியாமல் இருக்கமுடியும். அன்பையும் பொறுமையைக் காட்ட முடியும். மற்றவர்களின் அவதூறுகளில் பங்கு கொள்ளாமல் இருக்க முடியும். மேலும் உறவினர்கள் மற்றும் குழந்தைகளை விட விசுவாசத்தை உயர்வாக மதிக்கவும் முடியும் என்று எழுதப்பட்டுள்ளது: “நீ நேர்மையாய் இருக்க விரும்பினால், (போய்) உன் உடமைகள் எல்லாவற்றையும் விற்றுவிடு. இதனால் கிடைக்கும் பணத்தை ஏழைகளுக்குத் தானம் செய்துவிடு. நீ இதைச் செய்தால், நீ பரலோகத்தில் மதிப்பு வாய்ந்த செல்வத்தைப் பெறுவாய். பின் என்னிடம் வந்து, என்னைப் பின்பற்றி நட,” என்ற கர்த்தரின் வார்த்தைகளை மத்தேயு 19:21 இல் மேற்கோள் காட்டுகிறது.

137. எம் கர்த்தராகிய இயேசுவே, இந்த மது இரசத்தைக்கொண்டு எங்கள் புலன்களைத் தூய்மைப்படுத்தும். காணக்கூடிய மற்றும் புலப்படாத யாவற்றையும் படைத்த உம்மை நாங்கள் வணங்கி துதித்து வழிபடுவோம். நீர் என்றென்றைக்கும் கண்ணுக்குத் தெரியாதவராகவும் நல்லவராகவும் இருக்கிறீர். மேலும் நீர் படைத்த அனைத்திற்கும் கண்ணுக்குத் தெரியாத தன்மையையும் நன்மையையும் கொடுத்திருக்கிறீர்.

---

முதல் புத்தகம் (Book 1)
புத்தகம் II (Book 2)
புத்தகம் III (Book 3)
புத்தகம் IV (Book 4)
புத்தகம் V (Book 5)