South Asia Lutheran Mission

Ambrose of Milan, On the Holy Spirit, in Tamil. Book 3

---

புத்தகம் III

அத்தியாயம் 1

தீர்க்கதரிசிகளும் அப்போஸ்தலர்களும் மட்டுமல்ல, தேவனுடைய குமாரனும் ஆவியானவராலேயே  வழிநடத்தப்பட்டார். இதை ஏசாயாவின் எழுத்துக்களிலும் சுவிசேஷகர்களின் உரைகளிலும் காண்கிறோம். பரிசுத்த லூக்கா ஆவியானவர் புறாவைப் போல இறங்கி கிறிஸ்துவில் தங்கியதாக நமக்குச் சொல்கிறார். இந்த நிகழ்வின் பின், பிதாவும் குமாரனும் ஆவியானவரை அனுப்பியது போலவே, பிதாவும் குமாரனை அனுப்பினார் என்று எழுத்தாளர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

1. முந்தைய புத்தகத்தில், அப்போஸ்தலர்களும் தீர்க்கதரிசிகளும் எவ்வாறு கடவுளின் செய்தியைப் பகிர்ந்து கொள்ளத் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டனர் என்றும், பிதாவும் குமாரனும் செய்தது போலவே பரிசுத்த ஆவியானவர் அவர்களை வழிநடத்தினார்கள் என்பது குறித்தும் அறிந்தோம். இப்போது, ​​அனைவரும் உணர வேண்டிய, குறிப்பிடத்தக்க ஒரு விஷயத்தில் கவனம் செலுத்த ஒரு கணத்தை எடுத்துக் கொள்வோம்: ஆவியானவர் கிறிஸ்துவுடன் இருந்தார். அவர் ஆவியை அனுப்பினார், அதற்குப் பதிலாக, ஆவியானவர் தேவனுடைய குமாரனை அனுப்பினார். இயேசு தாமே, “தேவனுடைய ஆவி என்னிலுள்ளது. ஏதுமற்ற மக்களுக்கு நற்செய்தியைப் போதிப்பதற்கு தேவன் என்னைத் தேர்ந்தார். கைதிகள் விடுதலை பெறவும், பார்வையற்றோர் மீண்டும் பார்வை பெறவும் அம்மக்களுக்குப் போதிக்கும்படியாகவும், பலவீனர்கள் தங்கள் துன்பத்தினின்று விடுதலை பெறும் பொருட்டும் தேவன் என்னை அனுப்பினார். மக்களுக்கு தேவன் இரக்கம் காட்டும் காலத்தை அறிவிக்கும்படியாக தேவன் என்னை அனுப்பினார்” என்று கூறினார். கர்த்தரான இயேசு, ஏசாயாவின் இந்த நிருபத்தைப் படித்த பிறகு, “இப்போது நான் வாசித்த இச்சொற்களை நீங்கள் கேட்கையில், அச்சொற்கள் உண்மையாயின” என்று தெரிவித்ததாக லூக்கா 4:21-ல் கூறுகிறார். இந்த அறிக்கை அவரைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனம் என்பதை தெளிவாக அடையாளம் காட்டுகிறது.

2. கிறிஸ்து “கர்த்தருடைய ஆவி என்மேல் இருக்கிறது” என்று சொன்னதைக் கொண்டு பார்க்கும்போது ஆவியானவர் தீர்க்கதரிசிகளையும் அப்போஸ்தலர்களையும் வழிநடத்தினாரா என்பதைப் பற்றி சிந்திக்க வைக்கிறது. அவர் மனுஷகுமாரனாக இதைச் சொன்னார். இதன்மூலம், நற்செய்தியைப் பகிர்ந்து கொள்ளத் தீர்க்கதரிசிகளையும் அப்போஸ்தலர்களையும் தேர்ந்தெடுத்து அனுப்பியதை வலியுறுத்தினார்.

3. மக்கள் குமாரனை விசுவாசிக்கவில்லை என்றால், பிதா கிறிஸ்துவைப் பற்றிச் சொல்வதையும் அவர்கள் கேட்க வேண்டும். ‘கர்த்தருடைய ஆவி இறங்கி ஒருவன்மேல் இறங்கிவந்து அவர் மீது தங்கும். அந்த நபர் பரிசுத்த ஆவியினால் ஞானஸ்நானம் கொடுப்பார்’ என்றும் கடவுள் யோவானிடம் கூறினார், என்றும், ‘நான் அவ்வாறு நிகழ்வதைப் பார்த்தேன். ஆவியானவர் பரலோகத்திலிருந்து இறங்கி வருவதைப் பார்த்தேன். அவர் ஒரு புறாவைப்போல் இறங்கி இயேசுவின் மீது அமர்ந்தார்’ என்று யோவான் 1:32-33 கூறுகிறது. அது ஒரு புறாவைப் போலத் தோன்றினாலும், யோவான் விவரித்தபடி, உண்மையில் அது பரலோகத்திலிருந்து இறங்கி வரும் பரிசுத்த ஆவிதான் என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். யோவான் இதைக் கண்டு விசுவாசித்து, ஆவியானவரின் பிரசன்னத்தின் தெய்வீகத்தன்மையை உறுதிப்படுத்தினார்.

4. யோவானும் மாற்கும் பரிசுத்த ஆவியைக் கண்டதாகப் பகிர்ந்து கொண்டனர், அதே நேரத்தில் லூக்கா ஆவியானவர் ஒரு புறாவின் வடிவத்தில் இறங்கினார் என்று சேர்த்தார். இது ஒரு அவதாரம் அல்ல, மாறாக ஒரு காணக்கூடிய தோற்றம் என்பதை புரிந்துகொள்வது முக்கியம். ஆவியைக் காண முடியாதவர்கள், விசுவாசம் கொள்ள உதவுவதற்காக இது செய்யப்பட்டது. ஆவியானவர் பிதா மற்றும் குமாரனுடன் ஒரே கௌரவர் மற்றும் அதிகாரத்தில் பங்கு பெறுகிறார் என்பதையும் இது காட்டுகிறது. ஞானஸ்நானம் பெற்ற ஒருவரை பலவீனமானவர் என்றோ கர்த்தரிடமிருந்து ஞானஸ்நானம் பெறத் தகுதியற்றவர் என்றோ நாம் நினைக்கக்கூடாது. இந்த அம்சம் விசுவாசத்தின் புனிதத்துவத்தில் அவர்கள் வகிக்கும் பங்கு, ஒற்றுமை மற்றும் முக்கியத்துவத்தையும் வலியுறுத்துகிறது.

5. யோவான் 1:33 இல் காணப்படுவது போல், ஆவியானவர் பெரும்பாலும் தீர்க்கதரிசிகள் மூலம் செயல்பட்டார், ஆனால் அவரது உண்மையான பிரசன்னம் எப்போதும் கிறிஸ்துவுடன் இருந்தது என்று அவர் குறிப்பிட்டார்.

6. யாராவது அவரைப் பற்றிப் பேசும்போது, ​​குறிப்பாக அவர் அந்த வழியில் ஞானஸ்நானம் பெற்றதால், அவர்கள் மனுஷகுமாரனை மட்டுமே குறிப்பிடுகிறார்கள் என்ற எண்ணத்தால் தவறாக வழிநடத்தப்பட வேண்டாம்; ஆவியானவர் வெறுமனே ஒரு தனி நபராக கிறிஸ்துவின் மீது தங்கியிருக்கவில்லை; மாறாக, அவர் அவருக்குள் இயல்பாகவே இருக்கிறார். பிதா குமாரனில் இருப்பது போலவும், அதற்கு நேர்மாறாகவும், கடவுளின் ஆவியும் கிறிஸ்துவின் ஆவியும் இரண்டிலும் இணைந்து வாழ்கின்றன. ஆவியானவர் கடவுளின் சாரத்தையே கொண்டிருக்கிறார் என்ற உண்மையை இது பிரதிபலிக்கிறது. கடவுளைச் சேர்ந்தவர்கள் தான் அவரோடு இருக்கிறார்கள். 1 கொரிந்தியர் 2:12 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, ‘நாம் உலகின் ஆவியைக்கொண்டிருக்கவில்லை. நாம் தேவனிடமிருந்து அவரது ஆவியானவரைப் பெற்றோம். தேவன் நமக்குக் கொடுத்துள்ள பொருள்களை அறியுமாறு நாம் ஆவியானவரைப் பெற்றோம்’ என்பதை வேதாகமம் நமக்கு நினைவூட்டுவதை இந்தக் கருத்து எதிரொலிக்கிறது. கிறிஸ்து, இந்த ஆவியை நமக்கு அனுப்புகிறார்  என்பது பற்றி யோவான் 16:14, ‘நடக்கப்போகிறவற்றைப்பற்றி மட்டுமே அவர் பேசுவார். உண்மையின் ஆவியானவர் எனக்கு மகிமையைக் கொண்டுவருவார். எப்படி என்றால் அவர் என்னிடம் கருத்துக்களைப் பெற்று உங்களுக்குச் சொல்லுவார்’ என்பதைப் பற்றி பேசுகிறது. மேலும், ரோமர் 8:2, “இயேசு கிறிஸ்துவிற்குள் உயிருள்ள ஆவியின் நியாயப்பிரமாணம் என்னைப் பாவம், மரணம் என்பவைகளில் இருந்து விடுதலை செய்கிறது” என்ற வார்த்தையின் மூலம் எமக்கு எடுத்துக்காட்டுகிறது. அப்படியானால், கிறிஸ்துவின் தெய்வீகத்தின்படி அவர் கிறிஸ்துவின் மீது இல்லை, ஏனென்றால் திரித்துவம் தனக்கு மேல் இல்லை, எல்லாவற்றின் மீதும் உள்ளது: அது தனக்கு கீழும் இல்லை, தனக்குள்ளேயே உள்ளது என்று சான்றளிக்கிறது.

7.  குறிப்பாக இயேசு தாமே, “கர்த்தருடைய ஆவி என்மேல் இருக்கிறது” (லூக்கா 4:18) என்று கூறியதை வைத்துப்பார்க்கும்போது, ஆவியானவர் தீர்க்கதரிசிகளையும் அப்போஸ்தலர்களையும் வழிநடத்தினார் என்பதை மறுப்பது கடினம். அவர் தொடர்ந்து கூறுகையில், ‘அவரே ஆரம்பமும் முடிவும் ஆவார்; பூமியைத் தம்முடைய கைகளால் படைத்து, வானங்களை உருவாக்கியவர். அவர் மக்களை அழைக்கிறார், அவர்கள் செவிமடுக்க ஒன்றுகூடுகிறார்கள். இந்த உண்மைகளை அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தியவர் யார்? உங்கள் மீதுள்ள அன்பினால், கல்தேயர்களின் (Chaldaeans) சந்ததியினர் அகற்றப்படுவதை உறுதிசெய்ய, பாபிலோனுக்கு எதிராக நான் செயல்பட்டேன். நான் அழைத்து, பேசி, அவரை வெற்றிக்கு அழைத்துச் சென்றேன். நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள். ஆரம்பத்திலிருந்தே, நான் இரகசியமாகப் பேசவில்லை,; இந்த நிகழ்வுகள் அனைத்தும் நடந்தபோது நான் இருந்தேன். இப்போது, ​​கடவுள் என்னைத் தம்முடைய ஆவியுடன் அனுப்பியுள்ளார். பாவிகளை இரட்சிக்க பிதாவிடமிருந்து வந்தவரே தவிர, கர்த்தராகிய தேவன் என்னையும் அவருடைய ஆவியையும் அனுப்பினார் என்று கூறுவோர் யார்? குமாரன் ஆவியானவரை அனுப்பினார் என்று நீங்கள் கேட்குமிடத்து, ​​அது பலவீனத்தின் அறிகுறியோ அல்லது ஆவியானவர் குறைந்த சக்தியுள்ளவர் என்பதற்கான அறிகுறியோ அல்ல என்பதைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.

8. குமாரனை அனுப்புவதில் பிதாவும் ஆவியானவரும் தங்கள் பங்கைக் கொண்டிருந்தனர். யோவான் 14:26 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, “தேற்றரவாளர் எல்லாவற்றையும் உங்களுக்குப் போதிப்பார். நான் உங்களுக்குச் சொன்னவற்றையெல்லாம் உங்களுக்கு அவர் நினைவுபடுத்துவார். அவரே பரிசுத்த ஆவியானவர். பிதா எனது நாமத்தினால் அவரை அனுப்புவார்” என்று கூறியதாக வாக்குறுதி அளிக்கப்பட்டுள்ளது. அதேபோல், யோவான் 15:26 இல், இயேசு “நான் என் பிதாவிடமிருந்து அந்தத்  தேற்றரவாளரை உங்களிடம் அனுப்புவேன். என் பிதாவிடமிருந்து வருகிற அவர் உண்மையின் ஆவியாக இருப்பார். அவர் வரும்போது என்னைப்பற்றிக் கூறுவார்” என்று கூறியதாகக் கூறுகிறார். குமாரனுக்கும் ஆவிக்கும் இடையிலான இந்த பரஸ்பர அனுப்புதல், அவர்கள் அதிகாரத்தில் சமமானவர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது, ஒருவர் மற்றவருக்குத் தாழ்ந்தவர் இல்லை என்றும், இது அவர்களின் தெய்வீகப் பணியில் ஒரு வலுவான ஐக்கியத்தைக் கொண்டிருப்பதையும்  எடுத்துக்காட்டுகிறது.

அத்தியாயம் 2

குமாரனும் ஆவியும் ஒரே மாதிரியாகக் கொடுக்கப்பட்டவர்கள்; அவர்களின் செயல்பாட்டில் ஏற்றத்தாழ்வு எதுவும் இல்லை, ஒரே தெய்வீகம் மட்டுமே இருப்பதைக் காட்டுகிறது.

9. பிதா குமாரனை அனுப்பியது மட்டுமல்லாமல், குமாரன் நமக்காகத் தம்மைத்தாமே ஒப்புக்கொடுத்தது போல, அவரை நமக்கும் வழங்கினார். கலாத்தியர் 1:3-4-ல் நாம் காண்பதுபோல, “பிதாவாகிய தேவனாலும், நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவாலும் உங்களுக்குக் கிருபையும், சமாதானமும் உண்டாகட்டும்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அனுப்பப்பட்ட காரணத்தால் அவர் தெய்வீகத்தன்மையற்றவர் என்று யாராவது நினைத்தால், அவருடைய வருகையானது  கிருபையின் கொடை என்பதை நினைவில் கொள்வது அவசியம். ஏசாயா 9:6-ல், “தேவன் நமக்கு ஒரு குமாரனைக் கொடுப்பார். இவரே ஜனங்களை வழிநடத்திச் செல்லும் பொறுப்புள்ளவராக இருப்பார். அவரது நாமமானது “ஆலோசகர், வல்லமை மிக்க தேவன், நித்திய பிதா, அதிசயமுள்ளவர், சமாதானத்தின் இளவரசர்” என்று கூறுவதன் மூலம், அவருடைய வருகையானது  பிதாவின் செயல் மட்டுமல்ல, ஆவியானவரையும் உள்ளடக்கியது என்பதற்கான ஆதாரமாக அமைகிறது. அவருக்கு யார் சரியாகக் கொடுத்தார்கள் என்பதை தீர்க்கதரிசி தெளிவுபடுத்தவில்லை, ஆனால் அது திரித்துவத்தின் கிருபையின் செயல் என்பதைக் காட்டுகிறது. மேலும் குமாரன் மனமுவந்து தன்னைத்தானே ஒப்புக்கொடுத்ததால், தெய்வீக இயல்பிற்குள் ஏற்றத்தாழ்வின் ஒரு வடிவமாக இதைப் பார்ப்பதில் அர்த்தமில்லை.

10. ஆனால் எழுதப்பட்டிருக்கிறபடி, ‘பரிசுத்த ஆவியானவரும் கொடுக்கப்பட்டவரே; நான் பிதாவை வேண்டிக்கொள்ளுவேன், அவர் உங்களுக்கு வேறொரு தேற்றரவாளனைத் தருவார், அந்த தேற்றரவாளர் எப்பொழுதும் உங்களோடு இருப்பார்’ என்று யோவான் 14:16 இல் கூறப்பட்டுள்ளது. மேலும், ‘இந்தப் போதனைக்குக் கீழ்ப்படிய மறுக்கிறவன், மனிதருக்கு அல்ல, தேவனுக்கே கீழ்ப்படிய மறுக்கிறான். அவர் ஒருவரே நமக்கு பரிசுத்த ஆவியானவரைத் தர வல்லவர்’ என்று அப்போஸ்தலர் 1 தெசலோனிக்கேயர் 4:8 வாயிலாகக் கூறுகிறார். ஆவியானவரும் குமாரனும் கொடுக்கப்பட்டவர்கள் என்று ஏசாயா சுட்டிக்காட்டுகிறார். ‘கர்த்தர் வானங்களை உருவாக்கி, பூமிக்கு மேல் ஆகாயத்தை உண்டாக்கி, பூமியின்மேல் எல்லாவற்றையும் உருவாக்கினார். கர்த்தர் பூமியிலுள்ள அனைத்து ஜனங்களுக்கும் சுவாசத்தைக் கொடுக்கிறார். கர்த்தர் பூமியில் நடமாடுகிற ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் ஆவியைக் கொடுக்கிறார்” என்று ஏசாயா 42:5 ஊடாகக் கூறுகிறார். மேலும் குமாரனை நோக்கி: “கர்த்தராகிய நான், சரியானதைச் செய்ய உன்னை அழைத்தேன். நான் உன் கையைப் பற்றிக் கொள்வேன். நான் உன்னைப் பாதுகாப்பேன். நான் ஜனங்களோடு ஏற்படுத்திக்கொண்ட உடன்படிக்கையை பிறருக்குக் காட்டுவதற்கு வெளிப்புற அடையாளமாக நீ இருப்பாய். அனைத்து ஜனங்களுக்கும் ஒளி வீசும் விளக்காக நீ இருப்பாய். நீ பார்வையற்றோரது கண்களைத் திறப்பாய், அதனால் அவர்களால் பார்வையைப் பெறமுடியும். சிறையில் வாடுகிறவர்களை நீ விடுவிப்பாய். புறஜாதியினரை இருள் என்ற அந்தச் சிறையில் இருந்து விடுவித்து வெளிச்சத்துக்கு அழைத்து வருவாய்” என்று ஏசாயா 42:6-7 இல் சொல்லப்பட்டுள்ளது. எனவே, குமாரனும் ஆவியானவரும் அனுப்பப்பட்டவர்கள் மற்றும் கொடுக்கப்பட்டவர்கள்; நிஜத்தில் அவர்கள் கடவுளின் இயல்பிலும் நோக்கத்திலும் ஒரே பொருளானவர்கள்.

அத்தியாயம் 3

ஆவியானவர் விரல் என்றும், குமாரன் வலது கரம் என்றும் அழைக்கப்படுவதால், அந்த ஐக்கியத்தை நாம் இங்கே காணலாம். இது மனித பாஷையைக் கொண்டு ஆன்மீக விடயங்களைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. சட்டங்கள் இந்த விரல்களைக் கொண்டே எழுதப்பட்டன, ஆனால் பின்னர் மீறப்பட்டன. மேலும், கிறிஸ்துவும் அதே விரலைக்கொண்டே எழுதினார். இந்த ஒப்பீட்டின் காரணமாக ஆவியானவருக்கு குறைந்த முக்கியத்துவம் இருப்பதாக நாம் நினைக்கக்கூடாது.

11. அதேபோல், பிதா, குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியானவருக்கு இடையே பிரிக்க முடியாத, வேறுபடுத்திப்பார்க்க முடியாத ஒற்றுமை இருப்பதால், ஆவியானவர் கடவுளின் விரல் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். வேதாகமத்தில் கூறப்பட்டுள்ளவாறு, தேவனுடைய குமாரனை தேவனுடைய வலது கரம் என்று அழைத்தது போல, ‘உமது வலது கரம் வியக்கத்தகும் வல்லமை உடையது. கர்த்தாவே, உமது வலது கரம் பகைவர்களைச் சிதறடித்தது’ என்று யாத்திராகமம் 15:6-ல் கூறப்பட்டுள்ளது. இதேபோல், பரிசுத்த ஆவியானவர் தேவனுடைய விரல் என்று அழைக்கப்படுகிறார். இயேசு சொன்னது போல், “அசுத்த ஆவிகளைத் துரத்த நான் தேவனுடைய வல்லமையைப் பயன்படுத்துகிறேன்” என்று லூக்கா 11:20 இலும், நற்செய்தியின் மற்றொரு பகுதியில், அவர் தேவனுடைய ஆவியையும் அழைத்தார், அவர் “பிசாசுகளை விரட்ட நான் தேவ ஆவியின் வல்லமையைப் பயன்படுத்துகிறேன்” என்று மத்தேயு 12:28 இலும் கூறப்பட்டுள்ளது இங்கே கவனிக்கத்தக்கது.

12. கடவுளின் ஒற்றுமையை அல்லது அது எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை இன்னும் தெளிவாகக் காட்ட வேறு எப்படி விளக்க முடியும்? இந்த ஒற்றுமை பிதா, குமாரன் அல்லது பரிசுத்த ஆவியின் தெய்வீகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. யாராவது ஒருவர் பொருளின் ஒற்றுமையைத் துண்டித்து, அதன் சக்திகளைப் பெருக்கினால், நித்திய தெய்வீகத்தின் முழுமை நம் உடலை விட அதிகமாகப் பிரிக்கப்பட்டதாகத் தோன்றும். இது நித்திய கடவுள் எப்போதும் ஒருவரே என்பதைக் காட்டுகிறது.

13. சில நேரங்களில் நாம் வார்த்தைகளில் வெளிப்படுத்தக்கூடியவற்றின் அடிப்படையில், நம் புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்ட விஷயங்களைப் பற்றி யூகிப்பது பொதுவானதொரு அம்சமாகும். அந்த உயர்ந்த விஷயங்களை நம்மால் பார்க்க முடியாததால், நாம் கவனிக்க முடிந்தவற்றைக் கொண்டு  முடிவுகளை எடுக்கிறோம். ‘தேவனைப் பற்றிய பல உண்மைகள் மனிதர்களால் காண முடியாததாக உள்ளது. அவர் முடிவில்லாத வல்லமையும், தெய்வத்துவமும் கொண்டவர். ஆகவே  உலகம் உண்டான நாள் முதல் மக்களால் அவரை அவரது படைப்புகள் மூலம் எளிதில் புரிந்துகொள்ளும் விதத்திலேயே இருக்கிறார்’ என்றும் ரோமர் 1:20 வாயிலாக அப்போஸ்தலன்  கூறுகிறார். அதே ரோமர் 1:20 இன் ஒரு பகுதி குமாரனையும், மற்றொரு பகுதி பரிசுத்த ஆவியையும் குறிக்கிறது என்று தெரிகிறது; குமாரன் பிதாவின் நித்திய வல்லமை என்று அழைக்கப்படுவது போல, ஆவியானவரின் தெய்வீகத் தன்மை காரணமாக, அவருடைய நித்திய தெய்வீகம் அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும். என்றென்றும் வாழும் குமாரன் நித்திய ஜீவன் என்றும் அங்கீகரிக்க வேண்டும். எனவே, கடவுளின் இந்த விரல் என்பது நித்தியமானதும் மற்றும் தெய்வீகமானதுமாக இருப்பதுபோல், அவரைப் பற்றிய அனைத்தும் நித்தியமானதும் தெய்வீகமானதுமாக இருக்கிறது.

14. மோயீசன் தான் பெற்றுக்கொண்ட நியாயப்பிரமாணங்கள் கொண்ட கற்பலகைகளில் கடவுள் இந்த விரலால் தான் எழுதினார் என்று நாம் வாசித்திருக்கிறோம். மேலும், ஏனென்றால், நாம் கற்றுக்கொண்டதற்கு இணங்க, எழுத்துக்கள் மற்றும் அவற்றின் வடிவங்களையும் பகுதிகளையும் கடவுள் தனது சரீரத்தில் உள்ள விரலால் எழுதவில்லை, மாறாக அவருடைய வல்லமையாலேயே நியாயப்பிரமாணத்தைக் கொடுத்தார். எனவே, அதுகுறித்து அப்போஸ்தலன், 2 கொரிந்தியர் 3:3 இல், ‘நியாயப்பிரமாணம்  மையால் எழுதப்படவில்லை. ஜீவனுள்ள தேவனுடைய ஆவியால் எழுதப்பட்டுள்ளது. இது கற்பலகையின் மீது எழுதப்படவில்லை. மனித இதயங்களின் மீது எழுதப்பட்டுள்ளது’ என்று கூறுகிறார். அப்போஸ்தலரின் கடிதங்கள் ஆவியால் எழுதப்பட்டிருக்கும் என்றால், கடவுளுடைய நியாயப்பிரமாணம் அவருடைய ஆவியால் எழுதப்பட்டது என்பதை நாம் ஏன் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது? ஏனென்றால் அது நம் இதயங்களையும் ஆன்மாவையும் பிரகாசமாக்கி வழிநடத்துகிறது அல்லவா?

14. அது ஒரு குறிப்பிட்ட வடிவத்தில் இருந்ததால் கற்பலகைகளில் எழுதப்பட்டது என்ற யூகம் இருந்தபோதிலும், யூதர்கள் தீர்க்கதரிசி சொன்னதை நிராகரித்து வந்தபோது அந்த பலகைகள் முதலில் மோயீசனால் உடைக்கப்பட்டு தூக்கி எறியப்பட்டன. அந்தப் பலகைகள் ஒரு நல்ல காரணத்திற்காகவே உடைக்கப்பட்டன. இருப்பினும் எழுத்துக்கள் அழியவில்லை. எனவே, உங்கள் சொந்தத் தளம் உடைக்கப்படாமல், உங்கள் மனமும் ஆன்மாவும் பிரிக்கப்படாமல் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். கிறிஸ்து பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறாரா? இல்லை, அவர் பிதாவுடன் இருக்கும் ஒரே பொருளானவர். எவரும் உங்களை அவரிடமிருந்து பிரிக்கக்கூடாது. உங்கள் நம்பிக்கை வலுவிழந்தால், அது உங்கள் இதயத்தின் தளம் உடைந்தற்கு சமம். திரித்துவத்தில் கடவுளின் ஒற்றுமையை நீங்கள் நம்பவில்லை என்றால், உங்கள் ஆன்மாவின் தொடர்பு பலவீனமடைகிறது என்றே அர்த்தம். உங்கள் விசுவாசம் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது, அதேபோன்று உங்கள் பாவங்களும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. எரேமியா சொன்னது போல்: ‘யூதா ஜனங்களின் பாவம், அவர்களால்     அழிக்க முடியாத இடத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது. அந்தப் பாவங்கள் இரும்பு எழுத்தாணியைக் கொண்டு கல்லில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. அவர்களின் பாவங்கள் வைர முனைகொண்ட  எழுத்தாணியால் கல்லில் ஆழமாக செதுக்கப்பட்டுள்ளன. அந்தக் கல்தான் அவர்களது இதயம்.  அப்பாவங்கள் அவர்களது பலிபீடங்களில் உள்ள கொம்புகளில் வெட்டப்பட்டுள்ளன’ என்று  எரேமியா 17:1 இல் கூறியுள்ளார். எனவே, கிருபை காணப்படும் இடத்தில் கூட பாவம் உள்ளது, ஆனால் பாவம் ஒரு எழுத்தாணியைக் கொண்டு எழுதப்படும் அதே நேரத்தில் கிருபை என்பது ஆவியால் குறிக்கப்படுகிறது.

(14 printed twice)

15. யூதர்கள் ஒரு விபச்சாரியை அவர் முன் கொண்டு வந்தபோது, ​​இயேசு இந்த விரலைக் கொண்டு தரையை நோக்கிப் பார்த்தபடி, தரையில் எழுதினார். மற்றவர்களின் பாவங்களுக்காக நாம் தீர்ப்பு சொல்லும் போது, ​​நம்முடைய பாவங்களை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும் என்பதை இது காட்டுகிறது.

16. மேலும் தெளிவுவாக விளங்கிக்கொள்ளவேண்டுமாயின், கடவுள் தனது ஆவியின் மூலம் நியாயப்பிரமாணத்தை எழுதியதால், ஆவியானவரின் ஊழியம் குறைவான முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்று நாம் நினைக்கக்கூடாது. நமது சொந்த உடல்களை ஒப்பிடும் போது, ஆவியானவர்  கடவுளின் ஒரு சிறிய பகுதி என்று நாம் நம்பக்கூடாது. அப்போஸ்தலன் மற்றொரு இடத்தில் மனித ஞானத்தை தனது வார்த்தைகளில் பயன்படுத்துவதில்லை, மாறாக ஆவியானவர் கற்பிக்கும் வார்த்தைகளுடன் பேசுவதாகக் குறிப்பிடுகிறார். அவர், ‘நாம் பேசும்போது மனிதனுக்குள்ள ஞானத்தால் அறிவிக்கப்பட்ட வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துவதில்லை. பரிசுத்த ஆவியானவர் அறிவித்துள்ள வார்த்தைகளையே பயன்படுத்துகிறோம். ஆன்மீகக் கருத்துகளை விளக்க ஆன்மீக சொற்களையே பயன்படுத்துகிறோம்’ என்றும் ஆன்மீக வாழ்க்கையில் ஈடுபடாத மனிதன் தேவனுடைய ஆவியானவரிடமிருந்து வரும் வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. ஏனெனில் அவன் அவற்றை முட்டாள்தனமானது என்று கருதுகிறான்’ என்றும் 1 கொரிந்தியர் 2:13-14 கூறுகிறது. எனவே, பொதுவான மக்களிடையே இந்தக் கேள்விகள் எழும் என்பதை அறிந்த அவர், எதிர்காலத்தை முன்னறிவித்து, ‘யார் தேவனுடைய எண்ணத்தை அறிவார்? யார் அவருக்கு அறிவுறுத்த முடியும்? ஆனால் நமக்கு கிறிஸ்துவின் சிந்தனை இருக்கிறது’ என்று 1 கொரிந்தியர் 2:16 இல் எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

அத்தியாயம் 4

விரல் என்று அழைக்கப்படுவதால் ஆவியானவர் பிதாவை விடக் குறைவானவர் என்று வாதிடுபவர்கள் பற்றி புனித அம்ப்ரோஸ் கூறுகையில், இவ்வாறான பகுத்தறிவுவாதிகளின் வீண் வாதம், பிதாவின் வலது கரம் என்று அழைக்கப்படும் குமாரனையும் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தும் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். இந்த வார்த்தைப்பதங்கள் திரித்துவ ஐக்கியத்தின் ஒரு பகுதியாகக் கருதப்பட வேண்டும் என்று அவர் வலியுறுத்துகிறார். அதனால்தான் செங்கடலைக் கடக்கும்போது முழு திரித்துவமும் ஒருவருக்கொருவர் ஐக்கியத்துடன் செயல்பட்டதாக மோயீசன் அறிவித்தார். ஆவியானவரின் பங்கு அங்கு இருந்தது பொருத்தமானது, குறிப்பாக அது ஞானஸ்நானத்தை அடையாளப் படுத்துவதால் அந்த சடங்கில் மூன்று நபர்களும் சமமான புனிதத்துவத்துடன் கூடிய பங்கை வகிக்கிறார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.

17. ஆனால் யாராவது இன்னும் உடல் ரீதியான தவறான புரிதல்களிலோ அல்லது ஆன்மீக விழுமியங்கள் பற்றிய சந்தேகங்களுடன் இருப்பார்கள் என்றால், அப்படிப்பட்டவர்கள் ஆவியானவரைத் தவறாகப் புரிந்து கொண்டால் குமாரனைப் பற்றிய அவர்களின் புரிதலும் சரியாக இருக்க முடியாது என்பதை அவர்கள் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். சிலர் ஆவியானவரை கடவுளின் விரல் என்று குறிப்பிடுவதன் காரணமாக அவர் கடவுளின் ஒரு சிறிய பகுதி என்று நினைக்கிறார்கள். அப்படியானால், குமாரனும் கூட கடவுளின் ஒரு சிறிய பகுதி தான் என்று அவர்கள் நம்ப வேண்டும், ஏனெனில் அவர் கடவுளின் வலது கரம் என்று அழைக்கப்படுவதன் காரணமாக.

18. ஆனால் குமாரன் வலது கரம் என்றும், தேவனுடைய வல்லமை என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்; அப்படியானால், நாம் நம்முடைய வார்த்தைகள் படிப் பார்த்தோமானால், வல்லமை இல்லாமல் பரிபூரணம் இருக்க முடியாது என்பது புலனாகிறது. பிதா ஓரளவு மட்டுமே பரிபூரணர் என்றும், அவர் குமாரனிடமிருந்து தனது பரிபூரணத்தைப் பெற்றார் என்றும் கூறுவது போன்ற அவமரியாதைக்குரிய ஒன்றைச் சொல்லாமல் நாம் கவனமாக இருக்க வேண்டும். குமாரன் எப்போதும் பிதாவுடன் இருந்திருக்கிறார் என்பதை ஒப்புக்கொள்வது முக்கியம். அனைத்திற்கும்  மேலாக, கடவுளின் சக்தி எப்போது இருந்ததில்லை? கடவுளின் வல்லமை இல்லாத ஒரு காலம் இருந்தது என்று அவர்கள் நம்பினால், பிதாவாகிய கடவுளில் பரிபூரணம் இல்லாத ஒரு காலம் இருந்தது என்றும் அவர்கள் கூறமுடியும். ஏனென்றால் அவருக்கு ஒரு கட்டத்தில் வல்லமை தேவையாக இருந்திருக்கும் என்று அவர்கள் நினைத்திருக்கக்கூடும்.

19. நான் முன்பு குறிப்பிட்டது போல, இந்தப் போதனைகள் கடவுளின் ஒருமைப்பாட்டைப் புரிந்துகொள்ள நமக்கு உதவுகின்றன. கொலோசெயர் 2:9 இல், ‘தேவனுடைய முழுமை கிறிஸ்துவிடம் வாழ்கிறது’ என்று அப்போஸ்தலன் சொன்னதை அவை நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன. இது பிதாவிலும் பரிசுத்த ஆவியிலும் வாழ்கிறது; மேலும், தெய்வீகத்தின் ஒருமை இருப்பது போல, செயல்பாட்டின் ஒருமைப்பாடும் இருக்கிறது.

20. மோயீசனின் பாடலில், பிதா, குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியின் பாத்திரங்களை தெளிவாக அங்கீகரிப்பதைக் காணலாம். யூத மக்களைக் கடல் வழியாக வழிநடத்திய பிறகு, மோயீசன் கடவுளைப் புகழ்ந்து, ‘கர்த்தாவே, உமது வலது கரம் வியக்கத்தகு வல்லமை உடையது. உமது வலது கரம் பகைவர்களைச் சிதறடித்தது’ என்று யாத்திராகமம் 15:6 இல் கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த வரிகள் குமாரனையும் பிதாவையும் ஏற்றுக் கொள்வதோடு, கடவுளின் வலது கரத்தின் முக்கியத்துவத்தையும்  எடுத்துக்காட்டுகிறது. மோயீசன் பரிசுத்த ஆவியானவரையும் மறக்கவில்லை. அவர், ‘நீர் உமது ஆவியை அனுப்பினீர், அவர்கள் மேல் ஊதி, கடலால் அவர்களை மூடினீர். ஆழ்கடலில் அவர்கள் ஈயத்தைப் போல மூழ்கினார்கள்’ என்று யாத்திராகமம் 15:10 பிரதிபலிக்கிறது. இந்த வசனங்கள் ஒன்றாக, திரித்துவத்திற்குள் எந்த சமத்துவமின்மையையும் முன்வைப்பதற்குப் பதிலாக, தெய்வீகத்தில் ஒரு ஒற்றுமை நிரந்தமாக இருப்பதைக் காட்டுகின்றன.

21. அப்படியானால், யூதர்கள் பாதுகாப்பாகக் கடக்க கடலில் ஒரு தடுப்பை உருவாக்க, பரிசுத்த ஆவியானவர் பிதாவுடனும் குமாரனுடனும் இணைந்து செயல்பட்டார் என்பது தெளிவாகிறது. அவர்கள் கடலைக் கடந்து சென்றதும், ஆவியானவர் தண்ணீரின் மீது ஊதியதன் மூலம் மீண்டும் கடல் ஒன்றாக்கி எகிப்தியர்களை மூழ்கடித்தார். பகலில் யூத மக்களை வழிநடத்திய மேக அரணுக்கும் இரவில் அக்கினி அரணுக்கும் பின்னால் இருந்த அதே தெய்வீக சக்தி அவர்களின் பயணம் முழுவதும் அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பும் கிருபையும் அளித்தது என்று பலர் நம்புகிறார்கள்.

22. அனைவரின் கவனத்தையும் ஈர்த்த இந்த அற்புதம் மிக்க நிகழ்வு, பரிசுத்த ஆவியானவரின் உதவியுடன் நடந்தது. ஆகவே இது ஒரு ஆழமான ஆன்மீக உண்மையுடன் தொடர்புடையது என்பதை விளக்குவதன் மூலம் அப்போஸ்தலன் சுட்டிக்காட்டினார். இதேபோன்ற பயணத்தை அனுபவித்த நம் முன்னோர்களை நாம் திரும்பிப் பார்க்கலாம் – அவர்கள் அனைவரும் ஒரு மேக அரணால் வழிநடத்தப் பட்டு, கடலைக் கடந்து, மோயீசன் மூலம் ஞானஸ்நானம் பெற்று, அதே ஆன்மீக உணவு மற்றும் பானத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டனர். இது ஆன்மீக பாரம்பரியத்தையும் நம் வாழ்வில் விசுவாசத்தின் சக்திவாய்ந்த பங்கையும் நினைவூட்டுகிறது.

23. சடங்கின் மகத்துவம் ஆவியில் வேரூன்றியிருப்பதால், பரிசுத்த ஆவியானவர் இல்லாமல் ஒரு சடங்கின் போக்கு எப்படி இருக்கும் என்று கற்பனை செய்வது கடினம். அப்போஸ்தலன் பவுல் 1 கொரிந்தியர் 6:11 இல் இதை எடுத்துக்காட்டுவதன் மூலம், ‘முன்னர் உங்களில் சிலரும் அவ்வாறு வாழ்ந்தீர்கள். ஆனால் நீங்கள் தூய்மையாய்க் கழுவப்பட்டீர்கள். நீங்கள் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டீர்கள். கர்த்தரின் பெயரால் தேவனோடு சரியானவர்களாக நீங்கள் உருவாக்கப்பட்டீர்கள்’ என்பதை அவர் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார். நற்கருணையின் அனுபவத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கு இந்த இணைப்பு மிக முக்கியமானது.

24. பிதா குமாரன் மூலமாகவும், குமாரன் ஆவியானவரின் மூலமாகவும் செயல்படுகிறார் என்பது தெளிவாகிறது. எனவே, வேதாகமம் விவரிக்கும் விஷயங்கள் ஆழமான உண்மையை பிரதிபலிக்கின்றன என்று நாம் நம்பலாம். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, ஞானஸ்நானத்தில் அவரது பிரசன்னத்தையும் கிருபையையும் அனுபவிப்பதை எவரால் எதிர்த்து வாதிட முடியும்? இது நம் வாழ்வில் அவரது செல்வாக்கு குறித்த சக்திவாய்ந்த நினைவூட்டலாகும்.

25. பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியானவர் அனைவரும் பரிசுத்தப் படுத்துதலில் பங்கு வகிக்கிறார்கள். 1 தெசலோனிக்கேயர் 5:23-ல், ‘நம் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து வரும்போது உங்கள் ஆவி, ஆன்மா, சரீரம் போன்றவற்றை முழுமையாகவும் குற்றமற்றதாகவும் வைத்திருக்க கடவுள் விரும்புகிறார்’ என்று கூறுகிறது. அதேபோல், யோவான் 17:17-ல், ‘உம்முடைய உண்மையின் மூலம் உமது சேவைக்கு அவர்களைத் தயார்படுத்தும்; உமது போதனையே உண்மை’ என்று கூறுகிறார். இது ஆன்மீக ரீதியில் சுத்திகரிக்கப்பட்டு அந்த சிறப்புமிகு நாளுக்குத் தயாராக இருக்க வேண்டியதன் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

26. 1 கொரிந்தியர் 1:30 இல், குமாரனைப் பற்றி அப்போஸ்தலன் கூறுகையில், அவர் நமக்கு ஞானம், நீதி, பரிசுத்தம் மற்றும் இரட்சிப்பு அனைத்தையும் அருளினார். நமது பரிசுத்தத் தன்மைக்கு  அவரே காரணம் என்பதை நீங்கள் காண்கிறீர்கள் அல்லவா? அவர் நமக்காக இதைச் செய்தார். அவர் யார் என்ற நிலையை உருவாக்குவதற்கு அல்ல, நம் வாழ்க்கையில் நம்மைப் பரிசுத்தமாக்குவதற்காகவே இவற்றை அருளினார்.

27. பரிசுத்த ஆவியானவர் மக்களைப் பரிசுத்தப்படுத்துகிறார் என்று அப்போஸ்தலன் போதிக்கிறார். அவர் மேலும் கூறும்போது, ‘சகோதர, சகோதரிகளே! கர்த்தர் உங்களிடம் அன்புடன் இருக்கிறார். நீங்கள் இரட்சிக்கப்படுவதற்காகவே தேவன் ஆரம்பத்திலேயே உங்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார். ஆகவே, உங்களுக்காக எப்பொழுதும் நாங்கள் தேவனுக்கு நன்றி செலுத்துகிறோம். உங்களைப் பரிசுத்தப்படுத்துகிற பரிசுத்த ஆவியானவராலும், உண்மையின் மீது நீங்கள் வைக்கும் விசுவாசத்தாலும் இரட்சிக்கப்படுகிறீர்கள்’ என்று 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:13 கூறுகிறது.

28. பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியானவர் அனைவரும் மக்களை பரிசுத்தமாக்குகிறார்கள், ஆனால் பரிசுத்தமாக்கப்படுவதற்கு ஒரே ஒரு வழி மட்டுமே உள்ளது, ஏனெனில் ஒரே ஒரு ஞானஸ்நானமும் நற்கருணை என்ற ஒரே ஒரு கிருபையுமே உள்ளது.

அத்தியாயம் 5

எழுத்தாளர் தனது வாதத்தை நிறைவுக்கு கொண்டுவரும் விதத்தில், விரல் மற்றும் வலது கரம் என்ற சொற்கள் ஒற்றுமையைக் குறிக்கின்றன என்று கூறுகிறார். ஏனென்றால் கடவுளின் செயல் கரங்களின் செயல் போன்றது. கரங்களின் செயல் விரல்களின் செயல் போன்றது. இறுதியாக, கரம் என்ற சொல் குமாரனையும் ஆவியையும் குறிக்கிறது. அதே நேரத்தில் விரல் என்ற சொல் ஆவியையும் குமாரனையும் குறிக்கிறது.

29. ஆனால், பரிசுத்தமாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்றபோதும், பரிசுத்தத்தால் நிறைந்து, ஒவ்வொரு நபரையும் பரிசுத்தமாக்குபவர் என்பதில் ஆச்சரியம் கொள்ள என்ன இருக்கிறது? பரிசுத்த ஆவியானவர் பிதாவாகிய கடவுளுடன் ஒரு விரல் கையுடன் இணைக்கப்படுவது போல இணைக்கப்பட்டுள்ளது, அவருடைய மகத்துவம் மிகவும் மகத்தானது என்பதை நாம் கற்றுக்கொண்டோம்.

30. இது ஒற்றை மகத்துவத்தைப் பற்றியது அல்ல, மாறாக அது பலவீனமாக இருப்பதைப் பற்றியது என்று யாராவது நம்பினால் அவர்களது எண்ணம் நியாயமற்றது. அவர்கள் பிதா, குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியை ஒரே உடல் ரீதியானவர்களாக நினைத்து அவர்களுக்கு இடையே உள்ள வேறுபாடுகள் குறித்து கற்பனை செய்யத் தொடங்குவார்கள்.

31. அதேநேரம் நான் பலமுறை கூறியது போல், இந்த சாட்சியம் சமத்துவமின்மையை அல்ல, சக்தியின் ஒற்றுமையைக் காட்டுகிறது என்பதை அவர்கள் புரிந்து கொள்ளட்டும். கடவுளால் படைக்கப்பட்ட பொருட்களும் கைகளால் படைக்கப்பட்டவை. மேலும் அவை விரல்களால் உருவாக்கப்பட்டவை என்று நாம் அறிந்திருக்கிறோம். “வானங்கள் கடவுளின் மகிமையைக் காட்டுகின்றன, வானம் அவருடைய கரங்களின் மகத்துவத்தைக் காட்டுகிறது” என்றும் மீண்டும் எழுதப்பட்டுள்ளது: “ஆண்டவரே, நீர் பூமியைப் படைத்தீர்;” வானங்கள் உம்முடைய கரங்களால் படைக்கப்பட்டன. எனவே, கரங்களால் செய்யப்படும் கிரியைகள் கடவுளின் கிரியையைப் போன்றது. பயன்படுத்தப்படும் உடல் உறுப்புகளின் வகையைப் பொறுத்து கிரியைகளில் எந்த வித்தியாசமும் காணப்படுவதில்லை; அதற்கு பதிலாக, மகத்துவத்தின் ஒற்றுமையே பிரதானமாகக் காணப்படுகிறது.

32. கைகளால் செய்யப்பட்டவை என்பவை விரல்களால் செய்யப்பட்டவைதான். ‘நான் வானத்தைப் பார்த்தேன், அது உமது விரல்களின் செயல், சந்திரனையும், நீர் படைத்த நட்சத்திரங்களையும் பார்த்தேன். உமது விரல்கள் கைகளைப் போலவே அவற்றைப் படைத்ததாகக் கூறப்படுகிறது, ஏனென்றால் கைகள் மற்றும் விரல்கள் ஒரே மாதிரியான செயல்களைச் செய்தன’ என்றும், ‘ஆண்டவரே, நீர் உமது கிரியையின் மூலம் என்னை மகிழ்வித்தீர், உமது கரங்களின் கிரியைகளில் நான் மகிழ்ச்சியடைவேன்’ என்றும் எழுதப்பட்டுள்ளது. 

33. ஆனாலும், குமாரனே கரம் என்று நாம் அறிந்திருக்கிறோம். ஏனென்றால், என் கை இவை அனைத்தையும் உண்டாக்கவில்லையா, என்று ஏசாயா 66:2 இல் கூறப்பட்டுள்ளது. அத்தோடு, வேறு இடங்களில், “எனது மகிமை அவ்விடத்தைக் கடந்து செல்லும். நான் உன்னைத் தாண்டும்போது உன்னை அந்தப் பாறையின் வெடிப்பில் வைத்து என் கரங்களால் உன்னை மூடுவேன்” என்று யாத்திராகமம் 33:22 இலும் கூறப்பட்டுள்ளது. கடவுளின் நித்திய வல்லமை ஒரு உடலை மூடிய காரணத்தால் இது அவதாரத்தின் மறைபொருள் பற்றிக் கூறுகிறது. இதனால் தான், வேதாகமம் குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியானவர் பற்றிக் கூறுகையில், கை என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்தியது என்பது நிச்சயமாகத் தெளிவாகிறது.

34. ஆவியானவர் கடவுளின் விரல் என்று அழைக்கப்படுகிறார். எனவே “விரல்கள்” என்பது குமாரனையும் ஆவியையும் குறிக்கிறது என்று நாங்கள் நம்புகிறோம். கடைசியாக, ஒரு புனிதர் குமாரன் மற்றும் ஆவியானவர் இருவராலும் தான் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டதாகக் கூறும் போது, “உங்கள் கைகள் என்னை உருவாக்கியது” என்று கூறுகிறார்.

அத்தியாயம் 6

பிதாவும் குமாரனும் செய்வது போல ஆவியானவர் மக்களைத் திருத்துகிறார். நீதிபதிகள் அவர் இல்லாமல் நியாயந்தீர்க்க முடியாது. இது சொலமன் மற்றும் தானியேலின் தீர்ப்புகளில் காட்டப்பட்டுள்ளது, இதை சுருக்கமாக விளக்குவதானால், தானியேலை ஏவியது பரிசுத்த ஆவியானவரே.

35. நாம் ஏன் சில சமயங்களில் அதிகாரத்தில் ஒற்றுமையை வெளிப்படுத்தும் வார்த்தைகளிலிருந்து விலகி இருக்கிறோம்? இந்த ஒற்றுமை மிகவும் ஆழமானது, அவை ஆவியானவர், பிதா மற்றும் குமாரன் எவ்வாறு வழிகாட்டுதலையும் திருத்தத்தையும் ஏற்படுத்துகிறார்கள் என்பதை பிரதிபலிக்கின்றன. மறைநூல்களில் நாம் இதற்கான உதாரணங்களைக் காண்கிறோம். உதாரணமாக, சங்கீதம் 38 :1 இல், “கர்த்தாவே, உம்முடைய கோபத்தில் என்னைக் கடிந்துகொள்ளாதேயும்; உம்முடைய உக்கிரத்தில் என்னைத் தண்டியாதேயும்” என்று ஒரு ஜெபம் இருக்கிறது.  இதன்மூலம் கடவுள், “நான் உன்னைக் கடிந்துகொண்டு உன் பாவங்களை உன் முகத்துக்கு முன்னே வைப்பேன்” என்று கூறியுள்ளார். அதேபோல், குமாரன் பரிசுத்த ஆவியைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகையில், “நான் போவது உங்களுக்கு நன்மையைத் தரும். ஏனென்றால் நான் போனால், தேற்றரவாளரை அனுப்புவேன். அவர் வரும்போது இவற்றைப்பற்றிய உண்மைகள் யாவற்றையும் உலகிலுள்ள மக்களுக்கு நிரூபிப்பதோடு, பாவத்தின் விளைவுகள் பற்றியும், தேவனோடு உள்ள சரியான உறவுபற்றியும், நியாயத்தீர்ப்பு பற்றியும் இந்த உலகுக்கு விளக்குவார்” என்று யோவான் 16:7-8-ல் கூறப்பட்டுள்ளது.

36. நியாயத்தீர்ப்பை வழிநடத்துவதில் பரிசுத்த ஆவியானவரின் பங்கை சிலர் சந்தேகிப்பது மிகவும் குழப்பமாக இருக்கிறது. உதாரணமாக, மன்னன் சொலமனின் தீர்ப்பு குறித்து நன்கு அறியப்பட்ட கதையை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். அதில் கூறப்பட்டுள்ளதுபோல,  இரண்டு பெண்கள் ஒரு குழந்தையை சுமந்தவண்ணம் அவரிடம் வந்தனர். இருவருமே அந்தக் குழந்தைக்கு நான் தான் தாய் என்று பிடிவாதமாகக் கூறினர். ஒருத்தி தந்திரமாக அது தான் பெற்ற குழந்தை தான் என்று அந்தக் குழந்தையை தன்னிடம் எடுக்க முயன்றாள். மற்றைய பெண்ணும் அது தனது குழந்தை தான் என்று கண்ணீர் மல்கக் கூறினாள். மன்னன் சொலமன் தனது ஞானம் மற்றும் நுண்ணறிவு மூலம், அவர்களின் இதயங்களில் மறைந்திருக்கும் உண்மையைக் கண்டுபிடித்தான். அதன்மூலம் அவன் உண்மையான தாய் யாரென்பதை அறிந்து அதற்கேற்றவாறு தீர்ப்பையும் அளிக்க முடிந்தது. பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையால் மட்டுமே அவரால் அவர்களின் உண்மையான உணர்வுகளையும் நோக்கங்களையும் அறிய முடிந்தது. வேதாகமத்தின் மத்தேயு 10:34 இல் சொல்லப்பட்டுள்ளது போல், “பூமியில் சமாதானத்தை ஏற்படுத்த நான் வரவில்லை. ஒரு பட்டயத்தைக் கொண்டு வருவதற்காக நான் வந்துள்ளேன்” என்று கூறினார். இதன் மூலம் அறியப்படுவது என்னவென்றால், எமது ஆழ்மனதை உருக்கினால் செய்யப்பட்ட வாளால் கூட ஊடுருவ முடியாது, ஆனால் ஆவியானவரால் அதை இலகுவில் ஊடுருவ முடியும். ஏனென்றால் புரிந்துகொள்ளும் ஆவியானவர் ஒருவர் மட்டுமே. மேலும், ‘ஞானம் — ஆற்றல் கொண்டது. அவ்வாற்றல் அறிவுடையது; தூய்மையானது; தனித்தன்மை வாய்ந்தது; பலவகைப்பட்டது; நுண்மையானது; உயிரோட்டம் உள்ளது; தெளிவுமிக்கது; மாசுபடாதது; வெளிப்படையானது. கேடுவிளைவிக்காதது; நன்மையை விரும்புவது; கூர்மையானது. ஞானம் எதிர்க்கமுடியாதது; நன்மை செய்வது; மனிதநேயம் கொண்டது; நிலைபெயராதது; உறுதியானது; வீண்கவலை கொள்ள வழிவகுக்காதது; எல்லாம் வல்லது; எல்லாவற்றையும் மேற்பார்வை செய்யக்கூடியது; அறிவும் தூய்மையும் நுண்மையும் கொண்ட எல்லா உள்ளங்களையும் ஊடுருவிச் செல்லக்கூடியது’ என்று பரிசுத்த ஆவியானவர் குறித்து ஞானம் 7:22-23 இல் இங்கே விளக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே ஆவியானவர் அனைத்தையும் ஆண்டு நடத்தக்கூடிய திறன் கொண்டவர் என்று இவ்வார்த்தைகள் நிரூபிக்கின்றன.

37. கடவுள் எல்லாவற்றையும் மேற்பார்வையிடுகிறார் என்று தீர்க்கதரிசி கூறியதன் அர்த்தம் என்ன என்று சிந்திப்போம். இதேபோல், சொலமன் சூழ்நிலைகளை ஆழமாகச் சென்று ஆராய ஒரு வழியைக் கடைபிடித்தவனாய், ஒரு வாளை கொண்டு வரும்படி சொன்னான். உண்மையில் வாளைக்கொண்டு குழந்தைக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் நோக்கத்தோடு அல்ல, மாறாக அந்த இரு தாய்மார்களையும் சோதிப்பதற்காகவே. உண்மையான தாய் தன் சொந்த நலனை விட, தன் குழந்தையைப் பற்றி அதிகம் அக்கறை காட்டுவாள். கண்டிப்பான நியாயத்தை விட அன்பையே வெகுவாகக் காட்டுவாள் என்று மன்னன் நினைத்தான். அதேவேளை, தாயாக நடிக்கும் பெண் தன் சொந்த ஆசைகளைப் பற்றி மட்டுமே அக்கறை கொண்டவளாகவும், உண்மையான அன்பு, பாசம் அவள் மனதில் இல்லாததாலும், அவள் குழந்தையின் தலைவிதியைப் பற்றி அக்கறைகொள்ள மாட்டாள். மன்னன் சொலமன் அறிவாற்றல் உடையவனாக இருந்த காரணத்தால், ஒருவன் பேசும் வார்த்தைகளுக்குப் பின்னால் உண்மையான உணர்வுகள் மறைந்திருக்கும் என்பதைப் புரிந்துகொண்டான். உண்மையை வெளியே கொண்டுவர அந்த உணர்வுகளைப் பயன்படுத்த முயன்றான். இறுதியில், ஆழ்ந்த அன்பால் உந்தப்பட்டு, உண்மையான இயல்பை வெளிப்படுத்திய பெண்ணே உண்மையான தாய் என்பதை உறுதிசெய்தவனாய், அக்குழந்தையை அந்தத் தாயிடம் ஒப்படைத்தான்.

38 ‘ஒருவனுக்கு ஞானத்துடன் பேசும் ஆற்றலைப் பரிசுத்த ஆவியானவர் வழங்குகிறார்’ என்று 1 கொரிந்தியர் 12:8 கூறுகிறது. இதன்மூலம், ஞானம் ஆவியிலிருந்தே வருகிறது என்பது தெளிவாகிறது. அப்படியானால், நியாயத்தீர்ப்பு போன்ற விஷயங்களில் ஆவியானவர் நம்மை வழிநடத்த முடியாது என்று சிலர் வீண் வாதம் செய்வது ஏன்? குழப்பத்தை நிவிர்த்தி செய்வதும், நமது முடிவுகளில் வெற்றிகரமான விளைவுகளைக் கண்டறிய உதவுவதும் ஆவியானவரே.

39. தானியேலும், கடவுளின் ஆவியைப் பெற்றிருந்தாலொழிய, சுசானா மீதான தவறான குற்றச்சாட்டுகள் பற்றிய உண்மையை அவரால் வெளிப்படுத்தியிருக்க முடியாது. சுசானா மூப்பர்களால் பொய்யாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு, பொதுமக்களின் உணர்வு அவர்களுக்கு ஆதரவாகத் திசைதிருப்பப்பட்டதைக் கண்டபோது, ​​அவள் முற்றிலும் நிர்க்கதியானவளாக உணர்ந்தாள். தான் குற்றமற்றவள் என்பதை உணர்ந்த அவள், கடவுளின் தீர்ப்புக்காக இரந்து மன்றாடினாள். இதில் நல்ல செய்தி என்னவென்றால், அவள் மரணதண்டனையை எதிர்கொண்டபோது கடவுள் அவளுடைய வேண்டுதல்களுக்குச் செவிசாய்த்து, அவர் பரிசுத்த ஆவியை தானியேல் என்ற இளைஞனின் வடிவத்தில் வெளிப்படுத்தினார். இந்த தெய்வீக ஆசீர்வாதம் காரணமாக, தானியேல் சுசானாவுக்கு  எதிராக பிண்ணப்பட்டிருந்த வஞ்சக சதியை வெளிப்படுத்த முடிந்தது. அவரது நுண்ணறிவு உண்மையிலேயே வியக்கத்தக்கதாக இருந்தது, நீதியிலிருந்து தப்பிக்க முடியும் என்று நினைத்தவர்களின் மறைக்கப்பட்ட உணர்வுகளை இது அம்பலப்படுத்தியது.

41. பரிசுத்த ஆவியானவரின் குறிப்பிடத்தக்க பங்கைப் பாராட்ட ஒரு கணத்தை செலவிடுவோம். இது பொதுக் கருத்தை விட தன் கற்பை மதிப்பிட்ட ஒருவரைப் பற்றியது. தான் குற்றமற்றவள் என்பதை நிரூபிக்கவும் தன்னைப் பாதுகாக்கவும் அவள் இதைத் தேர்ந்தெடுத்தாள். தன் மீது குற்றச்சாட்டுகள் தொடுக்கப்பட்டபோதும் அமைதியாக இருந்தாள். தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்வதற்குப் பதிலாக, தன் சொந்த மனசாட்சி தந்த அமைதியை அவள் அனுபவித்தாள். கடினமான காலங்களில் கூட, அவள் தன் கண்ணியத்தையும் கற்பையும் பாதுகாத்துவந்தாள். தனது கற்பு மற்றும் கண்ணியம் பாதிப்புக்கு உள்ளானது என்று எவரும் கூற முடியாத அளவுக்கு அவள் உறுதியாகவும் மனோதிடத்துடனும் வாழ்ந்து வந்தாள். அவள் கர்த்தரிடம் உதவி கேட்டபோது, ​​பரிசுத்த ஆவியானவரின் அனுக்கிரகத்தைப்  பெற்று, மூப்பர்களுக்கு உண்மைகளை வெளிப்படுத்தினாள். இவளது உதாரணம் என்பது, ஒருவர் தன் வாழ்வில் சவால்களை எதிர்கொள்ளும்போது அவருக்கு நம்பிக்கை, மன உறுதி மற்றும் தனது மனசாட்சிக்கு உண்மையாக இருப்பது எப்படி என்பதற்கான ஒரு சக்திவாய்ந்த நினைவூட்டலாகும்.

42. கற்புள்ளவன் அவதூறுகளுக்கு அஞ்சாமல் வாழக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால், தன் உயிருக்கு மேலாக கற்பைப் பேணியவள், தன் உயிரைக்கூட துச்சமாய் மதித்து வந்தபடியால் அந்த உயிரை இழந்துவிடாமல், கற்பின் மகிமையைத் தக்க வைத்துக் கொண்டாள். உதாரணமாக ஆபிரகாமை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்; அறிமுகமில்லாத இடங்களுக்குச் செல்லும்படி அவரிடம் கேட்கப்பட்டபோது, ​​அவன் தன் மனைவிக்கு ஏற்படும் ஆபத்தையோ அல்லது மரண அச்சுறுத்தலையோ தடுக்கவேண்டும் என்று எண்ணியதில்லை. அவனுடைய விசுவாசத்தின் ஆழம் காரணமாக அவனும் அவனது மனைவியும் தங்கள் கற்பையும் கண்ணியத்தையும் காத்துக்கொள்ள முடிந்தது. கடவுளை நம்புவது எப்போதும் நல்ல பலன்களுக்கு வழிவகுத்தது, மேலும் சாராவின் வலுவான விசுவாசம் மற்றும் தூய்மைக்கான அவளுடைய உறுதிப்பாட்டை மேலும் உறுதிப்படுத்தியது.

43. வேதாகமம் கூறுவதுபோல், கடவுள் ஒரு இளைஞனை ஆவியால் நிரப்பியபோது, ​​அது உண்மையில் பரிசுத்த ஆவியானவர் தானா என்று சிலர் யோசிக்கலாம். இதைத் தெளிவுபடுத்த, தானியேலின் உதாரணத்தைப் பார்க்கலாம். அவர் பரிசுத்த ஆவியைப் பெற்றார், அது அவரை தீர்க்கதரிசனம் சொல்ல அனுமதித்தது. அவனுடைய அரசன் அவனை உயர்த்தியதற்கான காரணம், அவனுக்குள்  இருந்த பரிசுத்த ஆவியானவரின் கிருபையே. தானியேல் 5:14-ல், “தானியேலே, நீ திறமையானவன், ஏனென்றால் தேவனுடைய பரிசுத்த ஆவி உன்னில் இருக்கிறது” என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதேபோல், தானியேல் 6:3-ல், ‘தனது நற்குணங்கள் மற்றும் அபரிமிதமான திறமைகள் காரணமாக அரசன் தானியேல் குறித்து மிகவும் வியப்படைந்தான். அவன் தானியேலை இராச்சியம் முழுவதற்கும் ஆளுநாரக்கிவிடலாம் என்று திட்டமிட்டான்’ என்கிறது. எண்ணாகமம் 11:25-ல், மோயீசன் கூட ‘நியாயாதிபதிகளாக நியமிக்கப்பட்டவர்களுடன் ஆவியைப் பகிர்ந்து கொண்டார்’ என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

அத்தியாயம் 7

குமாரன் தாமாகவே தீர்ப்பளிப்பதோ தண்டிப்பதோ இல்லை, ஏனெனில் அவர் ஆவியானவருடன் இணைந்தே செயல்படுகிறார் என்பதை நாம் அறிகிறோம். சுவாரஸ்யமாக, ஆவியானவர் தான்  வார்த்தையின் வாள் என்றும், வார்த்தை ஆவியானவரின் வாள் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது, இது அவர்களின் ஆழமான தொடர்பையும் ஐக்கியத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

44. மற்றைய அம்சங்களைப் பற்றி பார்த்தோமானால், இயேசு ஆவியானவர் மூலமாகத்தான்   நியாயத்தீர்ப்புகளை வழங்குவது மட்டுமல்லாமல் தண்டனைகளையும் நிறைவேற்றுகிறார் என்பது தெளிவாகிறது. உதாரணமாக, 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:8-ல் ‘கர்த்தராகிய இயேசு தன் வாயில் இருந்து வரும் சுவாசத்தினால் அந்துக்கிறிஸ்துவைக் கொல்வார்’ என்று சொல்லப்பட்டதை நாம் அறிகிறோம். இது முதலில் அவர் தகுதியானதை மதிப்பிடுகிறார் என்பதைக் குறிக்கிறது. இது கிருபையைப் பெறுவது பற்றியது அல்ல, மாறாக என்றும் நிலைத்திருக்கும் ஒரு வலுவான பிணைப்பைப் பற்றியது என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, கிறிஸ்துவும் ஆவியானவரும்  பிரிக்க முடியாதவர்கள், ஒரே பொருளாக ஒன்றுபட்ட தெய்வீக இயல்பை பிரதிபலிக்கிறார்கள்.

45. கர்த்தராகிய இயேசு தம்முடைய வாயின் சுவாசத்தால் எதிரிகளைத் தோற்கடிப்பார் என்று கூறப்பட்டது நம் நினைவுகள் முன் நிழலாடுவதால், இது வார்த்தைகளால் ஆன வாள் போன்றது என்பதையும் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. நற்செய்தியில், ‘இயேசு சமாதானத்தைக் கொண்டுவர வரவில்லை, ஆனால் ஒரு வாளையே கொண்டு வந்ததாக கூறுகிறார்’ என்று மத்தேயு 10:34 கூறுகிறது. ஏனென்றால் அவர் ஆவியைக் கொடுக்கவே வந்தார், எனவே அவரது வாயில் இருபுறமும் தீட்டப்பட்ட கூரான வாள் உள்ளது  என்று வெளிப்படுத்துதல் 19:15 கூறுகிறது. அது ஆவியின் கிருபையைக் குறிக்கிறது. எனவே, ஆவியானவர் வார்த்தையின் வாள் எனப்படுகிறார்.

46. இயற்கையில் ஒற்றுமையைத் தவிர வேறு எந்த சமத்துவமின்மையும் இல்லை என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, வார்த்தை என்பது பரிசுத்த ஆவியின் வாள் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. “நம்பிக்கை என்னும் கேடயத்தைக் கைகளில் ஏந்திக்கொள்ளுங்கள்; அப்போது சாத்தான் எறியும் அம்புகளை அதனால் தடுத்துவிட முடியும். இரட்சிப்பின் தலைக்கவசத்தை அணிந்துகொள்ளுங்கள்; ஆவி என்னும் வாளை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்’ என்று எபேசியர் 6:16-17 இல் எழுதப்பட்டுள்ளது.

47. எனவே, வார்த்தையின் வாள் பரிசுத்த ஆவியாகவும், பரிசுத்த ஆவியின் வாள் கடவுளின் வார்த்தையாகவும் இருக்கிறது. நிச்சயமாக இது அவர்கள் ஒருமைப்பாட்டைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.

அத்தியாயம் 8

மேற்கூறிய ஒற்றுமை இதன் மூலம் நிரூபிக்கப்படுகிறது, பிதா துக்கமடைந்து சோதிக்கப்படுவதாகக் கூறப்படுவது போல, குமாரனும் அவ்வாறே சோதிக்கப்படுகிறார். குமாரன் வனாந்தரத்தில் சோதனையை எதிர்கொண்டார். அங்கு சிலுவைச் சின்னத்தின் மீது வெண்கலப் பாம்பால் ஆன ஒரு உருவம் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது: அதேநேரம் அப்போஸ்தலன் ஆவியானவரும் அங்கு சோதனைக்கு உள்ளானதாகக் குறிப்பிடுகிறார். இதிலிருந்து புனித அம்ப்ரோஸ் இஸ்ரவேலர்கள் அதே ஆவியானவரால் வாக்குப்பண்ணப்பட்ட தேசத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர் என்றும், அவருடைய சித்தமும் வல்லமையும் பிதா மற்றும் குமாரனின் சித்தத்தைப் போலவே இருக்கின்றன என்ற முடிவுக்கு வருகிறார்.

48. வேதாகமத்தின் மற்றும் சில பகுதிகளிலும் இந்த ஒற்றுமையை நாம் காணலாம். உதாரணமாக, எசேக்கியேல் யூத மக்களிடம், “நீங்கள் என்னைப் பல வழிகளில் துக்கப்படுத்தியிருக்கிறீர்கள்” என்று கூறுகிறார் (எசேக்கியேல் 16:43), பவுல் எபேசியர் 4:30 இல், புதிய விசுவாசிகளை நோக்கி எழுதுகையில், “பரிசுத்த ஆவியைத் துக்கப்படுத்தாதீர்கள்”  என்றும், ஏசாயா யூதர்களைப் பற்றிப் பேசும்போது, “அவர்கள் விசுவாசிக்கவில்லை, பரிசுத்த ஆவியைத் துக்கப்படுத்தினார்கள்” (ஏசாயா 63:10) என்றும், தாவீது கடவுளைப் பற்றிக் கூறுகையில், ‘அந்த ஜனங்கள் பாலைவனத்தில் தேவனுக்கு மிகவும் வருத்தத்தை ஏற்படுத்தினார்கள்; அவரை மனதால் மிகுந்த விசனம் கொள்ளச் செய்தார்கள்’ என்று கூறியதாகச் சொல்லப்படுகிறது.

49. மேலும், ஆவி சோதிக்கப்பட்டது என்றும், கடவுள் சோதிக்கப்பட்டார் என்றும் வேதாகமம் கூறுகிறது என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். அதேநேரம், கிறிஸ்துவும் சோதிக்கப்பட்டார் என்று அது கூறுகிறது. அப்போஸ்தலன் பவுல் 1 கொரிந்தியர் 10:9 இல், “சிலர் கிறிஸ்துவைச் சோதித்துப் பார்த்து, பாம்புகளால் தீண்டப்பட்டு பின்பு கொல்லப்பட்டது போல, நீங்கள் அவரைச் சோதித்துப் பார்க்காதீர்கள்” என்று கூறியதாகச் சொல்கிறது. படைப்பாளரை மதிக்காதவர்கள் பாம்புகளின் விஷத்தின் மூலம் தண்டனையை எதிர்கொண்டனர்.

50. வெண்கலத்தால் செய்யப்பட்ட பாம்பைத் தரிசிப்பதன் மூலம், பாம்பினால் தீண்டப்பட்டவர்களின் காயங்கள் குணமாகும் என்று கர்த்தர் ஞானமாக முடிவு செய்தார்; ஏனெனில் வெண்கலப் பாம்பு சிலுவையைக் குறிக்கிறது. கிறிஸ்து மனித உருவில் இருந்தபோதிலும், அப்போஸ்தலன், அவர் உலகத்திற்காகவும், உலகத்தவருக்காகவும் சிலுவையில் அறையப்பட்டார், என்று குறிப்பிடுகிறார். இதுகுறித்து, ‘இயேசு சிலுவையில் அறையுண்டு மரித்துப்  போனதால், இந்த உலகமே மரித்துப்போனது. என்னைப்பொறுத்தவரை இந்த உலகத்தில் நான் இறந்துபோனவனாக ஆகிவிட்டேன்’ என்று கலாத்தியர் 6:14 கூறுகிறது. இதன் பொருள் உலகம் அதன் கவர்ச்சியை இழந்துவிட்டது. எனவே உண்மையான பாம்புக்குப் பதிலாக ஒரு போலியான  சர்ப்பமே அங்கே தொங்கவிடப்பட்டிருந்தது; ஏனென்றால் உண்மையிலேயே கர்த்தர் தனது உடலில் மட்டுமல்ல, எல்லாவிதத்திலும் பாவம் என்ற சொல்லையே அறிந்திராதவராக இருந்தார். அப்படியும் ஒரு பாவியாகத் தோன்றினார். பலவீனமாகத் தோன்றுவதன் மூலம், தீமையைக் குறிக்கும் உண்மையான பாம்பை அவர் தோற்கடித்தார். எனவே, சோதனையை எதிர்க்க நமக்கு உதவிய கர்த்தருடைய சிலுவையின் மூலம், திரித்துவத்திற்கு எதிரான துன்மார்க்கரின் தவறுகளை நான் காண்கிறேன். 

51. எனவே, கர்த்தர் சோதிக்கப்பட்டபோது யூத மக்களுக்கு பாம்புகளை அனுப்பினார் என்று நீங்கள் மோயீசனின் புத்தகத்தில் படிக்கும்போது, ​​தெய்வீக மாட்சிமையில் பிதா, குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியானவர் ஆகியோரது ஒற்றுமையை நீங்கள் ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும். அதேநேரம், ஆவியானவர் சோதிக்கப்பட்டதாக அப்போஸ்தலன் குறிப்பிடும்போது, ​​அவரது கூற்று ஆவியானவரை கர்த்தர் என்று தெளிவாகக் குறிக்கிறது. அப்போஸ்தலன், எபிரெயர்களுக்கு எழுதுகையில், ஆவியானவர் சோதிக்கப்பட்டார் என்று கூறுகிறார். மேலும் நீங்கள் எபிரேயர் 3:7-11 இல் பின்வருமாறு கூறப்பட்டிருப்பதைக் காணலாம்: பரிசுத்த ஆவியானவர் சொல்வது போல், “இன்று நீங்கள் தேவனுடைய சத்தத்தைக் கேட்டால், வனாந்திரத்தில் நீங்கள் தேவனைச் சோதித்த போது, தேவனுக்கு எதிராக நீங்கள் கலகம் செய்த கடந்த காலத்தைப் போல உங்கள் இதயத்தைக் கடினப்படுத்தாதீர்கள். நாற்பது வருடங்களாக வனாந்திரத்தில் நான் செய்ததை உங்கள் மக்கள் பார்த்தார்கள். ஆனால் அவர்கள் என்னையும் என் பொறுமையையும் சோதித்தனர். எனவே நான் அவர்களிடம் கோபம் கொண்டேன். அம்மக்களின் சிந்தனைகள் எப்போதும் தவறாகவே இருக்கின்றன. அவர்கள் என் வழிகளை எப்போதும் புரிந்துகொண்டதில்லை’ என்று நான் சொன்னேன். எனவே நான் கோபத்தோடு, ‘அவர்கள் ஒருபோதும் எனது இளைப்பாறுதலுக்குள் பிரவேசிக்க முடியாது’ என்று ஆணையிட்டேன்” என்று கூறுகிறது.

52. எனவே, அப்போஸ்தலன் ஆவியானவர் சோதிக்கப்பட்டதாக கூறுகிறார். அவர் சோதிக்கப்பட்டிருந்த போதும் அவர் யூத மக்களை வாக்குறுதியளிக்கப்பட்ட தேசத்திற்குள் வழிநடத்தினார். ஏசாயா 63:13-14 இன் படி கூறப்பட்டது இதுதான்: ‘ஜனங்கள் கீழே விழாமல் பாலைவனத்தின் வழியாக ஒரு குதிரை செல்வதுபோல் சென்றனர். ஒரு பசு வயலில் நடந்து செல்லும்போது அது கீழே விழாது. அதேபோன்று ஜனங்கள் கடல் வழியாகப்போகும் போது கீழே விழவில்லை. கர்த்தருடைய ஆவி ஜனங்களை ஒரு ஓய்விடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றது. அங்கே அவர் அவர்களுக்கு அமைதியான பரலோகத்து ஆகாரம் மற்றும் மழையையும் அருளினார். இதனால் விவசாயிகளால் பயிரிடப்படாத அல்லது விதைக்கப்படாத அறுவடைகளை நிலம் விளைவித்தது.

53. இப்போது இந்தக் குறிப்புகளை தனித்தனியாக ஆராய்வோம். கடவுள் யூதர்களுக்கு இளைப்பாறுதலைத் தருவதாக வாக்குறுதி அளித்தார். அதேநேரம் ஆவியானவர் அந்த ஓய்வைத் தம்முடையது என்று குறிப்பிடுகிறார். பிதாவாகிய கடவுள், விசுவாசிக்காதவர்களால் சோதிக்கப்பட்டதாகக் குறிப்பிடும் அதேவேளை, அவரும் அதே சோதனையை எதிர்கொண்டதாக ஆவியானவர் கூறுகிறார். ஏனெனில் திரித்துவத்தின் ஒரே கடவுள் அவிசுவாசிகளால் சோதிக்கப்பட்டார். யூத மக்கள் பாலும் தேனும் ஓடுகிற தேசத்தை, அதாவது, உயிர்த்தெழுதலின் மீதமுள்ள நிலத்தை அடைய முடியாதபடி கடவுள் அவர்களைத் தடுத்துத் தண்டிக்கிறார். மேலும் ஆவியானவரும் அதே ஆணையின் மூலம் அவர்களைக் கண்டிக்கிறார். அவர்கள் என் இளைப்பாறுதலுக்குள் நுழைவார்களா? அப்படியானால் இது ஒரே சித்தத்தின் முடிவாகவும், ஒரே வல்லமையின் மகத்துவமாகவும் இருக்கும்.

அத்தியாயம் 9

பரிசுத்த ஆவியானவர் கலக்கமடைந்திருக்கக்கூடும் என்பது புனித பேதுருவின் வார்த்தைகளால் காட்டப்படுகிறது. கடவுளின் ஆவி கர்த்தரின் ஆவிக்கு சமம் என்று அவர் விளக்குகிறார். இது மற்ற நூல்களாலும், அனனியா மற்றும் சப்பீரா போன்றோரது நூல்களில் பெறப்பட்டவற்றைக் கொண்டு அப்போஸ்தலன் கூறியதாலும் ஆதரிக்கப்படுகிறது. இதிலிருந்து பரிசுத்த ஆவியானவர் பிதாவுடனும் குமாரனுடனும் ஐக்கியமாக இருப்பதையும், அவர் கடவுளுடன் ஒரே பொருளாக இருப்பதையும் நிரூபிக்கிறது.

54. இந்தப் பகுதி உண்மையில் பரிசுத்த ஆவியானவருக்குப் பொருந்தாது என்று சிலர் வாதிடலாம். இருப்பினும், நம்முடைய பாவங்கள் உண்மையில் ஆவியானவரைச் சோதிக்கக்கூடும். உதாரணமாக, அப்போஸ்தலர் 5:9-ல், அனனியாவின் மனைவியிடம், ‘கர்த்தருடைய ஆவியைச் சோதிக்க நீங்கள் ஏன் ஒன்றாக ஒப்புக்கொண்டீர்கள்?’ என்று கேட்கப்பட்டதை பற்றி அவர் பேசுகிறார். கர்த்தருடைய ஆவி உண்மையிலேயே கடவுளுடைய ஆவி; அவர் பரிசுத்த ஆவி. அது  ஒன்றுதான். அப்போஸ்தலன் பவுலும் இந்தக் கருத்தை வலியுறுத்துகிறார். ரோமர் 8:9-ல், “தேவனுடைய ஆவி உங்களிடம் வாழ்ந்தால், நீங்கள் சரீர வாழ்வுக்கு உட்பட்டவர்களாக இருக்கமாட்டீர்கள். ஆவிக்கு உட்பட்டவர்களாய் இருப்பீர்கள். கிறிஸ்துவின் ஆவி இல்லாதவன் அவருடையவன் அல்ல” என்கிறார். அவர் கடவுளின் ஆவிக்கும் கிறிஸ்துவுக்கும் இடையிலான தொடர்பை எடுத்துரைக்கிறார். ‘கிறிஸ்து உங்களில் இருந்தால் ஆவி உங்களுக்கு நல்வாழ்வைக் கொடுக்கும். ஏனென்றால் கிறிஸ்து உங்களை தேவனோடு சரியாக்கினார்’  என்று ரோமர் 8:10-ல் கூறியுள்ளார். ஆகவே பரிசுத்த ஆவியானவர் எங்கிருந்தாலும், கிறிஸ்துவும் அங்கு இருக்கிறார் என்று அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

55. பரிசுத்த ஆவியானவருடன் கிறிஸ்துவின் பிரசன்னத்தை நாம் அங்கீகரிக்கும் அதே வழியில், கிறிஸ்து இருக்கும் இடத்தில், ஆவியானவரும் இருப்பதைக் காண்கிறோம். 2 கொரிந்தியர் 13:3 இல் கிறிஸ்து என் மூலம் பேசுகிறார் என்பதற்கு உங்களுக்கு ஆதாரம் வேண்டுமா? அவர் உங்களிடத்தில் பலவீனராக இல்லை; வல்லவராய் இருக்கிறார்’ என்ற ஆதாரத்தை பவுல் முன்வைக்கிறார். மேலும் 1 கொரிந்தியர் 7:40 இல், ‘தேவனுடைய ஆவி தனக்குள் இருப்பதைப்’ பற்றி அவர் சிந்திக்கிறார். இந்த ஒற்றுமை மறுக்க முடியாதது. பிதா, குமாரன் அல்லது பரிசுத்த ஆவியானவரைப் பற்றி நாம் குறிப்பிடும்போதெல்லாம், திரித்துவத்தின் முழு இருப்பைப் பற்றிப் பேசுகிறோம் என்பதை வேதாகமம் நமக்குக் காட்டுகிறது. இது அவர்களின் ஒருவரோடொருவர் இணைந்திருப்பதற்கான ஒரு சக்திவாய்ந்த நினைவூட்டலாகும்.

56. ஆனால் நாம் முன் வைத்த உதாரணத்தில் பேதுருவே முதலில் பரிசுத்த ஆவியைப் பற்றிப் பேசினார், பின்னர் அவரை கர்த்தருடைய ஆவி என்று அழைத்தார். நீங்கள் அறிந்தது போல, பேதுரு “அனனியாவே, சாத்தான் உனது மனதை ஆட்கொள்ள ஏன் அனுமதித்தாய்? நீ பொய் கூறி, பரிசுத்த ஆவியை ஏமாற்ற முயன்றாய். நீ உனது நிலத்தை விற்று அந்தப் பணத்தில் ஒரு பகுதியை ஏன் உனக்காக வைத்துக்கொண்டாய்? நீ நிலத்தை விற்கும் முன்பு அது உனக்கு உரியதாக இருந்தது. அதனை விற்ற பிறகும் அந்தப் பணத்தை நீ விரும்பிய வகையில் செலவழித்திருக்கலாம். ஏன் இந்தத் தீய செயலைச் செய்வதற்கு எண்ணினாய்? நீ தேவனிடம் பொய் கூறினாய், மனிதரிடம் அல்ல’ என்று அப்போஸ்தலர் பணிகள் 5:3-4-ல் விளக்கப்பட்டுள்ளது. பின்னர் பேதுரு, பேதுரு அவளை நோக்கி, ‘கர்த்தருடைய ஆவியைச் சோதிப்பதற்கு நீயும் உன் கணவனும் ஏன் ஒத்துக்கொண்டீர்கள்’? என்று கேட்டதாக அப்போஸ்தலர் பணிகள் 5:5-ல் கூறப்பட்டுள்ளது.

57. முதலாவதாக, அவர் பரிசுத்த ஆவியை கர்த்தருடைய ஆவி என்று குறிப்பிடுவதைக் காண்கிறோம். “நீ மனிதரிடமல்ல, தேவனிடமே பொய் சொன்னாய்” என்று அவர் கூறும்போது, ​​அது பரிசுத்த ஆவிக்கும் கடவுளின் இயல்புக்கும் இடையிலான ஆழமான தொடர்பைக் குறிக்கிறது. ஒருவர் பரிசுத்த ஆவியிடம் பொய் சொன்னால், அவர் கடவுளிடம் பொய் சொல்கிறார் என்பதை இது குறிக்கிறது. பரிசுத்த ஆவியானவர் ஒரே கடவுளின் பகுதி அல்ல என்று நீங்கள் வாதிட முயன்றாலும், வேதாகமம் அவரை கடவுள் என்று விவரிக்கிறது என்பதை நீங்கள் நன்றாக ஒப்புக்கொள்ளவேண்டும்.

58. இந்த வார்த்தைகள் ஆவியானவர் மற்றும் பிதாவானவர் இருவரையும் குறிக்கின்றன என்பதை நாம் உணர்வோமானால், பிதாவாகிய கடவுளிலும் பரிசுத்த ஆவியிலும் சத்தியத்திற்கும் அறிவுக்கும் உள்ள தொடர்பை நாம் தெளிவாகக் காணலாம். பொய் உரைத்தல் என்பது பரிசுத்த ஆவியாலும் பிதாவாகிய கடவுளாலும் கண்டறியப்படுகிறது. எனவே, ஆவியானவரைப் பற்றிய ஒவ்வொரு உண்மையையும் நாம் ஏற்றுக்கொண்டிருந்தால், சந்தேகப்படும் மனிதராகிய நீங்கள் ஏன் நீங்கள் படித்தறிந்ததை நிராகரிக்க முயற்சிக்கிறீர்கள்? அப்படியானால், பிதா, குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியின் தெய்வீக ஒற்றுமையை ஒப்புக்கொள்ளுங்கள், அல்லது பரிசுத்த ஆவியானவரின் தெய்வீக ஒற்றுமையை ஒப்புக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் என்ன சொல்ல முயன்றாலும் நீங்கள் கடவுளில் இரண்டையும் ஒப்புக்கொண்டே ஆகவேண்டும், ஏனென்றால் ஒற்றுமை தெய்வீகத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறது மற்றும் தெய்வீகம்  ஒற்றுமையை ஏற்றுக்கொள்கிறது.

அத்தியாயம் 10

பரிசுத்த ஆவியானவர் தெய்வீகமானவர் என்ற கருத்தை புனித யோவானின் எழுத்து எவ்வாறு ஆதரிக்கிறது என்பதை நாங்கள் ஆராய்வோம். சில மதவெறியர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை அகற்ற முயன்றனர், ஆனால் அது அவர்களின் நம்பிக்கையின்மையை மட்டும் தான்  எடுத்துக்காட்டுகிறது. இந்த பகுதி உண்மையில் ஆவியானவரைப் பற்றியது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள அதற்கான சூழலைக் கருத்தில் கொள்வது அவசியம். ஒருவர் ஆவியின் மூலம் மீண்டும் பிறந்தது போல, கிறிஸ்துவும் ஆவியால் பிறந்தார் என்று நாங்கள் நம்புகிறோம். பரிசுத்த யோவான் பரிசுத்த ஆவியானவரின் தெய்வீகத்தன்மையை மேலும் உறுதிப்படுத்தும் இரண்டு முக்கியமான ஆதாரங்களை முன்வைக்கிறார். இறுதியாக, ஆவியானவர், தண்ணீர் மற்றும் இரத்தத்துடன் சேர்ந்து, இந்த உண்மைக்கு எவ்வாறு சாட்சியாகச் செயல்படுகிறார் என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது.

59. பரிசுத்த ஆவியானவர் கடவுளின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதை மறைநூல் தெளிவாக ஏற்கிறது. நிகழ்வில் மட்டுமல்ல, நற்செய்தியிலும், இயேசு ஆவியானவரைக் கடவுள் என்று குறிப்பிடுகிறார். ஆனாலும், அரியஸின் சீடர்களாகிய நீங்கள், உங்கள் நூல்களிலிருந்து இந்த முக்கிய பகுதிகளை நீக்க முயற்சித்திருப்பது வெறுப்பூட்டுகிறது. உங்களுக்காக மட்டுமல்ல, பரந்த திருச்சபைக்காகவும் கூட  அவற்றை வைத்திருப்பதன் முக்கியத்துவத்தை நீங்கள் உணர வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். சிர்மியம் தேவாலயம் வேலன்ஸ் மற்றும் உர்சாடியஸால் தாக்கப்பட்டது. அப்போது அவர்களின் பாதிரியார்கள் [அதாவது ஆயர்கள்] விசுவாசத்தில் தோல்வியடைந்து, நம்பிக்கையை இழந்து காணப்பட்டனர். உங்கள் பொய்களும் தவறுகளும் திருச்சபை ஏடுகளின் பதிவுகளில் காணப்பட்டன. ஒருவேளை நீங்களும் கூட கடந்த காலத்தில் இதேபோன்ற காரியங்களைச் செய்திருக்கலாம்.

60. உங்களால் சில வார்த்தைகளைத்தான் அழிக்க முடிந்தது, ஆனால் உங்களால் நம்பிக்கையை அழிக்க முடியாமல் போனது. அந்த முயற்சி உங்களை மேலும் அதிகமாகக் காட்டிக்கொடுத்தது. அது உண்மையை மாற்றாது. இதைச் செய்ய முயற்சித்ததன் மூலம் நீங்கள் உங்கள் பெயரை மட்டுமே வாழ்க்கைப் புத்தகத்திலிருந்து நீக்கிவிட முடிந்தது. ‘கடவுள் ஒரு ஆவி’ என்ற வரியை, அது ஒரு பொருட்டல்ல என்றால் அதை ஏன் எடுக்க வேண்டும்? அது பிதாவாகிய கடவுளைப் பற்றியது என்பதால் அதை நீக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் நினைத்திருந்தால், நீங்கள் அவருடைய இருப்பையும் மறுக்கிறீர்கள். நீங்கள் ஒரு குழப்பத்தில் சிக்கியுள்ளீர்கள்: பிதாவையோ அல்லது ஆவியானவரையோ  மறுப்பது நீங்கள் உண்மையில் விசுவாசத்தில் நிலைத்திருக்கவில்லை என்று தோன்றுகிறது. எனவே, கடவுளின் வார்த்தைகளைத் திருத்த நீங்கள் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகள் அசல் ஆதாரத்தின் மீதான உங்கள் பயத்தை மட்டுமே காட்டுகின்றன, அது இன்னும் அப்படியே உள்ளது.

61. சில உண்மைகளை மறந்துவிட்டதாக நீங்கள் நினைக்கலாம், ஆனால் சில மனங்கள் அவற்றைப் புறக்கணிக்க முயன்றாலும், கடவுளின் வார்த்தையும் பரிசுத்த ஆவியானவரும் எப்போதும் உள்ளனர். அழிக்கப்படுவது கடவுளின் கிருபை அல்ல, நாம் பற்றிக்கொண்டிருக்கும் தவறுகள். ஏசாயா 43:25-ல், “நான் ஒருவரே உனது பாவங்கள் அனைத்தையும் துடைத்துப்போடுகிறவர்” என்று கூறுகிறது.  மோயீசனின் கதையும் உள்ளது, அங்கு அவர் மக்களுக்காகக் கெஞ்சினார்; ‘இப்போது அவர்களின் இப்பாவத்தை மன்னித்துவிடும்! நீர் அவர்களை மன்னிக்காவிட்டால், உமது புத்தகத்திலிருந்து எனது பெயரை அழித்துவிடும்’ என்று கடவுளிடம் சொன்னதாக யாத்திராகமம் 32:32-ல் சொல்லப்படுகிறது. இறுதியில், மோயீசன் பாவ வாழ்க்கையை அல்ல, கிருபையின் வாழ்க்கையையே வாழ்ந்ததால் அவர் அழிவுறவில்லை.

62. எனவே, அது புத்திசாலித்தனமாகச் செய்யப்பட்டது என்று நீங்கள் கூற முடியாது, மாறாக தந்திரத்தால் செய்யப்பட்டது என்று நீங்களே ஒப்புக்கொள்கிறீர்கள். அந்தப் பகுதியிலிருந்து வரும் ஆதாரம் நீங்கள் குற்றவாளி என்பதைக் காட்டுவதை நீங்கள் உணர்கிறீர்கள். மேலும் உங்கள் பகுத்தறிவு அந்த ஆதாரத்திற்கு எதிராக செயல்படாது. அப்படியானால், குறிப்பாகப் பத்தியின் முழு நோக்கமும் ஆவியானவரைப் பற்றியது என்பதால், அது கூறும் அர்த்தம் வேறு எங்கிருந்து வந்திருக்க முடியும்?

63. நிக்கோதேமுவுடன் இடம்பெற்ற ஒரு உரையாடலின் போது அவர் மீண்டும் பிறப்பது பற்றி கேட்கிறார். இதற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, யோவான் 3:5-ல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, “ஒருவர் தண்ணீராலும் ஆவியாலும் மீண்டும் பிறக்காவிட்டால், அவர்கள் தேவனுடைய இராச்சியத்தில்  நுழைய முடியாது” என்பதை இயேசு வலியுறுத்துகிறார். இரண்டு வகையான பிறப்புகள் உள்ளன என்று அவர் விளக்குகிறார்: ஒன்று நமது உடல் உடலிலிருந்தும் மற்றொன்று ஆவியிடமிருந்தும். சரீரத்தால் ஆன பிறப்பு என்பது வெறும் சதை மற்றும் எலும்புகளால் ஆன உருவமே. ஆனால் ஆவியால் பிறப்பது என்பது ஆன்மாவின் பிறப்பு, அது கடவுளின் சாயலைப் பிரதிபலிக்கிறது. இந்த போதனையைப் பின்பற்றும்போது, ​​கடவுள் இதுகுறித்துத் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார் என்பதை நாம் உணர்கிறோம்: யோவான் 3:7-8-ல், “நீ மீண்டும் பிறக்க வேண்டும் நான் சொன்னதைப் பற்றி நீ வியப்படையாதே. காற்று எங்கே செல்ல விரும்புகிறதோ அங்கே வீசும். நீ காற்றின் ஓசையைக் கேட்பாய். ஆனால் அது எங்கிருந்து வருகிறது, எங்கே போகிறது என்பதை உன்னால் அறிய முடியாது. இதுபோலத்தான் ஒவ்வொரு மனிதனும் ஆவியானவரில் இருந்து பிறக்கிறான்” என்று இயேசு சுட்டிக்காட்டுவது போல், ஆவியால் பிறந்த அனைவரும் அவ்வாறே இருக்கிறார்கள்.

64. ஆவியினால் பிறந்து ஆவியாக மாறுபவர் யார்? எபேசியர் 4:23 “நீங்கள் உங்கள் இதயத்தில் புதியவர்களாகும்படி கற்பிக்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள்” என்றும், ‘அவருடைய கிருபையால் நாம் இரட்சிக்கப்பட்டோம். நம்மைப் புதிய மனிதர்களாக்கும் சுத்திகரிப்பின் மூலமும், பரிசுத்த ஆவியின் புதுப்பிக்கும் வல்லமை மூலமும், அவர் இரட்சித்தார்’ என்று தீத்து 3:5-இலும், அப்போஸ்தலர் 11:16-ல், “யோவான் மக்களுக்குத் தண்ணீரால் ஞானஸ்நானம் வழங்கினான். ஆனால் நீங்களோ பரிசுத்த ஆவியானவரால் ஞானஸ்நானம் பெறுவீர்கள்” என்ற கர்த்தரின் வார்த்தைகள் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளன. அப்படியானால், பரிசுத்த ஆவியானவரை எவரெல்லாம் பெறுகிறார்கள் என்று கேட்கப்பட்டால், தண்ணீர் மற்றும் ஆவி இரண்டின் மூலமும் மீண்டும் பிறப்பவர்கள் தான் ஆவியானவரைப் பெறுகிறார்கள் என்பது உறுதி. ஒருவர் தண்ணீர் மற்றும் ஆவியின் மூலம் மீண்டும் பிறக்கவில்லை என்றால், அவர்கள் தேவனுடைய இராச்சியத்தில் நுழைய முடியாது என்று இயேசுவின் இந்தக் கருத்தை வலியுறுத்துகிறார். நாம் அவரிடமிருந்து பிறந்தவர்கள், ஆவியின் மூலம் நமது மறுபிறப்புடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளோம் என்பதை அவர் உறுதிப்படுத்துகிறார். இந்த போதனைகளில் நான் ஆறுதலைக் காண்கிறேன், முடிவில்லாத விவாதங்களில் சிக்கிக் கொள்வதை விட, வேதவசனங்களில் வெளிப்படுத்தப்பட்டவற்றில் நான் தங்கியிருக்கிறேன்.

65. இருப்பினும், நாம் பரிசுத்த ஆவியினால் மீண்டும் பிறக்கிறோம் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை என்றால், நாம் பரிசுத்த ஆவியினால் பிறந்தவர்கள் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இருக்கக்கூடாது என்று நான் உறுதியாகக் கூறுகிறேன். ஏனென்றால் கர்த்தராகிய இயேசு தாமே பரிசுத்த ஆவியினால் பிறந்தார், மீண்டும் அதே ஆவியினால் பிறந்தார். அவர் பரிசுத்த ஆவியினால் பிறந்தார் என்று நீங்கள் ஒப்புக்கொண்டால், அதை நீங்கள் மறுக்க முடியாது, ஆனால் அவர் மீண்டும் பிறக்கவில்லை என்று சொன்னால், கடவுளுக்கு மட்டுமே உண்மையாக இருக்கும் ஒன்றை ஒப்புக்கொண்டு, அனைவருக்கும் உண்மையாக இருக்கும் ஒன்றை மறுப்பது மிகவும் முட்டாள்தனமாகத் தெரிகிறது. எனவே, யூதர்களுக்குச் சொல்லப்பட்டது உங்களுக்கும் பொருந்தும்: “நான் பூமிக்குரிய விஷயங்களைப் பற்றி உங்களிடம் பேசும்போது நீங்கள் நம்பவில்லை என்றால், நான் பரலோக விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசுவதை உங்களால் எப்படி நம்ப முடியும்?” இது யோவான் 3:12 இல் கூறப்பட்டுள்ளது.

66. இருப்பினும், ஒவ்வொரு பகுதியும் கிரேக்க மொழியில் எழுதப்பட்டிருப்பதைக் காண்கிறோம், அங்கு அது ஆவியின் மூலம் அல்ல, ஆவியினால் என்று கூறுகிறது. இது இப்படிச் செல்கிறது: ἀ μήν, ἀμήν, λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ γεννηθῇ γοξ ὓδιτοατοατοξ Πνεύματος, அதாவது தண்ணீர் மற்றும் ஆவி. எனவே, ஆவியால் பிறப்பது பரிசுத்த ஆவியைக் குறிக்கிறது என்பதில் நாம் சந்தேகம் கொள்ளக்கூடாது; ஏனென்றால், பரிசுத்த ஆவியும் கடவுள் என்பது இதன்மூலம் தெளிவாகிறது. ஆகவே எழுதப்பட்டபடி, ஆவியானவரே கடவுள்.

68. அவர்கள் எப்படி சாட்சிகளாக இருக்கிறார்கள் என்பதைக் கேளுங்கள்: ஆவியானவர் மனதைப் புதுப்பிக்கிறார், தண்ணீர் கழுவுவதற்கு பயனுள்ளதாக இருக்கும், இரத்தம் மதிப்பைக் குறிக்கும்.  ஆவியானவர் நம்மைத் தத்தெடுத்ததன் மூலம் குழந்தைகளாக்கினார். புனித நீர் நம்மைச் சுத்திகரித்தது, கர்த்தருடைய இரத்தம் நம்மை இரட்சித்தது. இவ்வாறு, ஒரு ஆன்மீக சடங்கில் நாம் ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத மற்றும் காணக்கூடிய சாட்சியத்தைப் பெறுகிறோம், ஏனென்றால் ரோமர் 8:16 இல், ‘ஆவியானவர் நம்முடைய ஆவியோடு சேர்ந்துகொண்டு நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகளாய் இருக்கிறோம் என்று சாட்சி கொடுக்கிறார்’ என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொருவரிடமும் புனிதச் சடங்குகளின் முழுமை இருந்தபோதிலும் பதவிகளில் வேறுபாடு உள்ளது; எனவே, பதவிகளில் வேறுபாடு இருக்கும் இடத்தில், சாட்சியின் சமத்துவம் இருப்பதாகக் கூறமுடியாது.

அத்தியாயம் 11

புனித யோவான், “ஆவி தான் கடவுள்” என்று கூறும்போது, ​​அவர் பிதாவாகிய கடவுளைப் பற்றிப் பேசுகிறார் என்று சிலர் கூறுகிறார்கள். பின்னர், கிறிஸ்து கடவுளை ஆவியாலும் உண்மையாலும் வணங்க வேண்டும் என்று கூறுவதால் அவர்கள் இவ்வாறு எண்ணியிருக்கக்கூடும். ஆனால் பதில் என்னவென்றால், சில நேரங்களில் ஆவி என்ற வார்த்தை ஆன்மீக கிருபையைக் குறிக்கிறது. மேலும், பரிசுத்த ஆவியானவர் ஆவியில் உள்ள வார்த்தைகளால் குறிக்கப்படுகிறார் என்றும், நாம் அவரை வணங்கக்கூடாது என்றும் அவர்கள் சொல்வார்களேயானால், அதே வாதம் குமாரனுக்கும் பொருந்தும். குமாரனை வணங்க வேண்டும் என்று காட்டும் பல பகுதிகள் இருப்பதால், அதே விதி ஆவியானவருக்கும் பொருந்தும் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அப்படியானால் அவருடைய பாதங்களுக்கு முன் விழுந்து வணங்க வேண்டும் என்று ஏன் சொல்லப்படுகிறது? இப்படிச் சொல்வது கர்த்தருடைய சரீர வடிவத்தைக் குறிக்கிறது, மேலும் ஆவியானவர் இந்த சரீரத்தை உருவாக்கியதால், அவரும் வணங்கப்பட வேண்டும் என்று தான் அர்த்தம். இருப்பினும், இது மரியாளை வணங்க வேண்டும் என்று அர்த்தமல்ல. எனவே, ஆவியின் வழிபாடு இன்னும் முக்கியமானது, மேலும் பிதாவை ஆவியின் ஊடாக வணங்க வேண்டும் என்று நாம் கூறும்போது, ​​அது அவர்களின் தொடர்பைக் காட்டுகிறது, மேலும் இந்த யோசனை ஒத்த சொற்றொடர்களால் அமைந்துள்ளது.

69. இருப்பினும், அதே புத்தகத்தின் பிற்பகுதியில், கடவுள் ஆவியானவர் என்று கர்த்தர் மீண்டும் குறிப்பிட்டார். அவர் பிதாவாகிய கடவுளைதான் குறிப்பிட்டார் என்பது இங்கே கவனிக்கத்தக்கது. நற்செய்தியில் நீங்கள் இதைக் காணலாம்: “உண்மையாக வழிபடுகிறவர்கள் ஆவியோடும் உண்மையாகவும் வழிபடும் காலம் வந்துகொண்டிருக்கிறது. அது இப்பொழுதே வந்திருக்கிறது. பிதாவும் தம்மை வழிபடுகிறவர்கள் இத்தகைய மக்களாக இருக்க வேண்டுமென விரும்புகிறார். தேவன் ஆவியாயிருக்கிறார். ஆகையால் தேவனை வழிபடுகிற மக்கள் ஆவியோடும் உண்மையோடும் தேவனை வழிபடுதல் வேண்டும்” என்று யோவான் 4:23-24-ல் கூறப்பட்டுள்ளது. இந்தப் பகுதியின் மூலம் கூறப்பட்டுள்ளதை நோக்கினால், பரிசுத்த ஆவியானவரின் தெய்வீகத்தை நீங்கள் நிராகரிக்க முயல்வது மட்டுமல்லாமல், கடவுள் ஆவியில் வணங்கப்படுவதால், ஆவி தாழ்ந்த நிலையில் உள்ளது என்பதை நீங்கள் சொல்கிறீர்கள். ஆனால் அது முற்றிலும் உண்மை இல்லை என்பதைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

70. இதற்கு நான் சுருக்கமாகப் பதிலளிப்பேன்; ஆவி என்பது பெரும்பாலும் ஆவியானவரின் கிருபைக்கே முன்னுரிமை அளிக்கிறது. ரோமர் 8:26-ல், ‘நாம் பலவீனமானவர்கள். ஆவியானவர் நமது பலவீனங்களில் எமக்கு உதவுகிறார். நாம் எவ்வாறு வேண்டிக்கொள்வது என்பது பற்றித்  தெரியாமல் இருக்கிறோம். எனினும் ஆவியானவர் நமக்காக தேவனிடம் வேண்டுகிறார். அவரது வேண்டுதல்களை வார்த்தைகளால் விளக்கிச் சொல்ல இயலாது” என்று அப்போஸ்தலன் சுட்டிக்காட்டுகிறார். அடிப்படையில், இந்த கிருபை, நாம் கடவுளை எவ்வாறு அனுபவிக்கிறோம் என்பது பற்றியது. அது ஆவியின் கிருபையின் மூலம் தானேயொழிய ஒரு பொல்லாத இதயத்தின் மூலம் அல்ல. ஞானம் 1:4 கூறுவதுபோல, ‘வஞ்சனை நிறைந்த ஆன்மாவில் ஞானம் நுழைவதில்லை; பாவத்திற்கு அடிமையான உடலில் ஞானம் குடிகொள்வதில்லை.’ மேலும், 1 கொரிந்தியர் 12:3 இல், ‘பரிசுத்த ஆவியானவரின் உதவியின்றி ஒருவனும் “இயேசுவே கர்த்தர்” என்பதைக் கூற முடியாது’  என்று கூறப்பட்டுள்ளது. ‘ஆவிக்குரிய வரங்கள் பலவகை உண்டு. ஆனால், அனைத்தும் அதே ஆவியானவரால் வருபவை’ என்பதை அப்போஸ்தலன் நமக்கு நினைவூட்டுவதன் மூலம் நம்மிடையே ஆவியின் பிரசன்னத்தின் பன்முகத்தன்மையையும் செழுமையையும் இது வலியுறுத்துகிறது.

71. கடவுளின் ஆவியை நாம் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளவோ ​​அல்லது பிரிக்கவோ முடியாது என்பதை இந்தக் கருத்து வலியுறுத்துகிறது. நமது மனம் கடவுளின் முழுமையான சாரத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் திறன் கொண்டதல்ல. அதற்கு பதிலாக, அவர் நம் ஆன்மாக்களுக்கு ஆன்மீக கிருபையை வழங்குகிறார், அது அவரை உண்மையாக வணங்க அனுமதிக்கிறது. உண்மையான வழிபாடு என்பது அவரது தெய்வீக இயல்பின் உண்மையை முழுமையாக  ஏற்றுக்கொள்பவர்களிடம் இருந்து வருகிறது. கிறிஸ்துவையோ அல்லது பரிசுத்த ஆவியையோ தனித்தனியானவர்களாக நாம் பார்க்கக்கூடாது என்பதை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்; மாறாக, நாம் அவர்களை மிகவும் ஆழமான, ஒருவரோடொருவர் இணைக்கப்பட்ட விதத்திலேயே ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறோம்.

72. இந்த வார்த்தைகள் கிறிஸ்துவையும் ஆவியானவரையும் பற்றியது என்று நீங்கள் நம்பினால், கடவுள் ஆவியால் வணங்கப்படும் அதே வழியில் உண்மையாகவே வணங்கப்படுகிறார் என்பது அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கும். எனவே, எம்மால் ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாத ஒரு வகையான காரணியைப்  பற்றிப் பேசுகிறோம். அதாவது குமாரனை வணங்குவதில்லை; உண்மையான சூழ்நிலை என்னவெனில் ஐக்கியத்தின் கிருபை; அதாவது ஆவியானவரும்  வணங்கப்படுகிறார்.

73. எனவே, ஆரியர்களின் இந்த அபத்தமான கேள்விகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்போம். ஏனென்றால், கடவுள் ஆவியால் வணங்கப்படுவதால், ஆவி வழிபடக்கூடாது என்று அவர்கள் கூறுவார்களென்றால்,  கடவுள் சத்தியத்தால் வணங்கப்படுவதால் சத்தியம் வழிபடக்கூடாது என்று அவர்களா எப்படிக்  கூற முடியும் என்று பார்ப்போம். பல சத்தியங்கள் இருந்தாலும், அவை அனைத்தும் இறுதியாக தெய்வீக சத்தியத்திலிருந்து உருவாகின்றன, அந்த சத்தியம் தான் கிறிஸ்து. இதுகுறித்து யோவான் 14:6 இல் கூறுவது போல், “நானே வழி, நானே சத்தியம், நானே வாழ்வு. என் மூலமாகத்தான் என் பிதாவிடம் போக முடியும்” என்று கர்த்தர் கூறுகிறார். அவர்கள் சத்தியத்தை இந்த வழியில் விளக்கினால், ஆவியின் கிருபையில் உள்ள மதிப்பையும் அவர்கள் உணர வேண்டும். அவர்கள் கிறிஸ்துவை சத்தியம் என்று ஏற்றுக்கொண்டால், அவர் நாம் வணங்குவதற்குத் தகுதியானவர் என்பதை அவர்கள் மறுப்பது அறிவீனமாகத் தோன்றுகிறது.

74. இருப்பினும், விசுவாசிகளின் செயல்களும் வேதவாக்கியங்களில் உள்ள போதனைகளும் இதற்கு முரணாக உள்ளன. மரியாள் கிறிஸ்துவை வணங்கினாள். அதனால்தான் யோவான் 20:17-18 இல், “போய் என் சகோதரர்களிடம், ‘நான் என் பிதாவிடமும் உங்களின் பிதாவிடமும் செல்கிறேன். நான் என் தேவனிடமும் உங்களின் தேவனிடமும் திரும்பிப் போகிறேன்’ என்று சொல்” என்ற கர்த்தரின் கட்டளைக்கு அமைவாக, உயிர்த்தெழுதலின் செய்தியை அப்போஸ்தலர்களுக்கு அறிவிக்க அவள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டாள். ‘மக்கள் மிகுதியாகப் பாவம் செய்யும்போது தேவனும் தமது கிருபையை அதிகமாகக் காட்டுகிறார்’ என்று ரோமர் 5:20-ல் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது. கர்த்தர் புரிந்துகொள்ள முடியாத வழியில் செயல்பட்டார். ஆண்களுடன் செய்தியைப் பகிர்ந்து கொள்ள ஒரு பெண் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருப்பது அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கிறது; ஏனெனில், பாவத்தின் செய்தியை முதலில் மனிதனுக்குக் கொண்டு வந்தவள், கர்த்தருடைய கிருபையின் செய்தியைக் கொண்டு வர வேண்டும். இது பெண் விசுவாசத்திலும் மீட்பிலும் வகிக்கக்கூடிய ஆழமான பங்கை பிரதிபலிக்கிறது.

75. அப்போஸ்தலர்கள் துதித்தார்கள். எனவே தங்கள் விசுவாசத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டவர்களுக்கு அதைப் போதிக்கும் சக்தியும் வழங்கப்பட்டது. எபிரெயர் 1:6 இல், “தேவதூதர்கள் எல்லோரும் அந்தக் குமாரனைத் தொழுதுகொள்ளக்கடவார்களாக” என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

76. ஆனால் அவர்கள் அவருடைய தெய்வீகத்தை மட்டுமல்ல, அவருடைய பாதத்தையும் வணங்குகிறார்கள், ஏனெனில் அது பரிசுத்தமானது. கிறிஸ்துவில் அவரது அவதாரத்தின் மர்மங்களை வணங்கக்கூடாது என்று அவர்கள் சொல்லக்கூடும். இருப்பினும், அவருடைய தெய்வீகத்தின் தெளிவான அறிகுறிகளையும் பரலோக வார்த்தையின் வழிகளையும் நாம் காணக்கூடியதாக இருக்கிறது. மத்தேயு 28:17 இல், ‘அவர் சரீர வடிவில் மகிமையில் மீண்டும் உயிர்த்தெழுந்தபோது, சீடர்கள் மலை மீது இயேசுவைக் கண்டு வணங்கினார்கள். ஆனால் சில சீடர்கள் அவர் உண்மையான  இயேசு என்று நம்பவில்லை’ என்று கூறப்பட்டதை அவர்கள் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

77. கிறிஸ்து ஊடாக கடவுளைத் துதிப்பது கிறிஸ்துவிடமிருந்து எதையும் இல்லாமற்செய்து விடாது என்பதை ஏற்றுக்கொள்வது முக்கியம், ஏனெனில் அவர் துதிக்கப்படவேண்டியவர். அதேபோல், ஆவியானவர் ஊடாக கடவுளைத் துதிப்பதும் ஆவியானவரை குறைமதிப்புக்கு உட்படுத்தாது, ஏனெனில் ஆவியானவரும் துதிக்கப்படவேண்டியவர். அப்போஸ்தலன் பவுல் பிலிப்பியர் 3:3 இல் ‘நாம் தேவனை அவரது ஆவியின் மூலம் வழிபட்டு வருகிறோம். நாம் இயேசு கிறிஸ்துவுக்குள் இருப்பதில் பெருமைப்படுகிறோம்’ என்று குறிப்பிடுகிறார். நாம் சேவை செய்யும்போதும் அவரைத் துதிக்கிறோம், இது குறித்து உபாகமம் 6:13 இல் ‘உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு மரியாதை செய்து அவர் ஒருவரை மட்டும் துதியுங்கள்’ என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.

78. “அவருடைய பாதங்களை வணங்குங்கள்” என்ற தீர்க்கதரிசியின் அறிவுறுத்தலைப் பற்றி விவாதிக்கும்போது, ​​இது குறிப்பாக தெய்வீக அவதாரத்தில் உண்மையில் எதைக் குறிக்கிறது என்பதைப் பற்றி சிந்திக்கும் அதேவேளை, கடவுள் நம்மைப் போன்றவர் அல்ல என்பதை நினைவில் கொள்வது அவசியம் – அவர் ஒரு உடல் வடிவத்திலோ அல்லது அவரது பாதங்களுக்கு ஒரு பாதபடியின் தேவைகளாலோ அவர் கட்டுப்படவில்லை. “உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரை வணங்குங்கள், அவரை மட்டுமே துதிப்பீர்களாக” என்று கூறப்பட்டுள்ளபடி, நாம் கடவுளை மட்டுமே வணங்க வேண்டும் என்று வேதாகமம் நமக்கு நினைவூட்டப்படுகிறது. இது ஒரு சுவாரஸ்யமான கேள்வியை எழுப்புகிறது – நியாயப்பிரமாணத்தை அறிந்த ஒரு தீர்க்கதரிசி அதற்கு முரணாகத் தோன்றும் அறிவுரைகளை எவ்வாறு வழங்க முடியும்? இதை நாம் சிந்திக்கும்போது, ​​”பாதபடி” என்ற சொல் உண்மையில் எதைக் குறிக்கிறது என்பதை தெளிவுபடுத்துவோம். ஏசாயா 66:1 இல், “வானம் என் சிங்காசனம், பூமி என் பாதபடி” என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இங்கே குறிப்பிடப்பட்டிருப்பதன் காரணமாக நாம் பூமியை வணங்க வேண்டியதில்லை என்பதை புரிந்துகொள்வது அவசியம்; அது கடவுளின் படைப்பின் ஒரு பகுதி மட்டுமே. ஆகவே இந்த நுணுக்கங்கள் அத்தகைய போதனைகளை சிந்தனையுடன் அணுக எமக்கு நினைவூட்டுகின்றன.

79. இருப்பினும், கர்த்தராகிய இயேசு மனித அவதாரம் எடுத்து வாழ்ந்த பூமி வணங்கப்பட வேண்டும் என்று தீர்க்கதரிசி உண்மையில் சொல்கிறாரா என்பதை ஆராய்வோம். பாதபடியைப் பற்றிப் பேசும்போது, ​​அது பூமியைக் குறிக்கிறது, ஆனால் பூமி கிறிஸ்துவின் உடல் குறித்தும் குறிக்கிறது, அதை இன்றும் மறைபொருளாக நாம் மதிக்கிறோம். நாம் முன்னர் குறிப்பிட்டது போல், அப்போஸ்தலர்களும் கர்த்தராகிய இயேசுவை வணங்கினர்; ஏனென்றால் கிறிஸ்து ஒருவராகவே இருந்தார்; அவர் பிரிக்கப்படவில்லை. நாம் அவரை கடவுளின் குமாரனாக வணங்கியபோதும், ​​அவர் கன்னி மரியாளிடமிருந்து பிறந்தார் என்பதை நாங்கள் மறுக்கவில்லை. எனவே, அவதாரத்தின் புனிதத்தன்மையை நாம் மதிக்க வேண்டும் என்பதாலும், அவதாரம் ஆவியின் ஒரு கிரியை என்பதாலும், “பரிசுத்த ஆவியானவர் உன்னிடம் வருவார். உன்னதமான தேவனின் ஆற்றல் உன்னை மூடிக்கொள்ளும். குழந்தை பரிசுத்தமுள்ளதாக இருக்கும் காரணத்தால் அவர் தேவனுடைய குமாரன் என்று அழைக்கப்படுவார்” என்று லூக்கா 1:35 இல் கூறப்பட்டுள்ளது. அப்படியானால், சரீர வடிவில் பரிசுத்த ஆவியானவரால் பிறந்தவர் மதிக்கப்படுகிறார் என்பதனால், பரிசுத்த ஆவியானவரும் வணங்கப்பட வேண்டியவர் என்பது தெளிவாகிறது.

80. இதுபற்றித் தெளிவுபடுத்திக்கொள்வது நன்று. கன்னி மரியாளை வணங்குவது பற்றி இதை யாரும் குழப்பிக்கொள்ளக்கூடாது. மரியாள் கடவுளின் ஆலயமாக மதிக்கப்பட்டாலும், அந்த ஆலயத்திற்குள் அவர் செய்யும் பணிக்காக நமது வணக்கத்திற்கும் துதிக்கும் தகுதியானவர் கடவுள் ஒருவர் மாத்திரமே.

81. ஆவியின் ஊடாகக் கடவுளை வணங்குவது நமது நம்பிக்கைகளுக்கு எதிரானது அல்ல என்பதை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியது அவசியம்; உண்மையில், ஆவியானவரும் வழிபாட்டிற்கு தகுதியானவரே. பிதா, குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியைப் பற்றி நாம் பேசும்போது, ​​அவர்களது  வல்லமையின் ஒற்றுமையை நாம் அங்கீகரிக்க வேண்டும். வழிபாடு நேர்மையாகவும் சத்தியத்தில் ஊன்றியதாகவும் இருக்க வேண்டும். இப்படியான ஒரு நிலையில், நீங்கள் இதை ஆவியானவரின் கிருபையுடனோ அல்லது மனசாட்சியின் உண்மையான நம்பிக்கையுடனோ இணைக்கவில்லை என்றால்; அதற்கு பதிலாக, நாம் குறிப்பிட்டது போல, தனிப்பட்ட முறையில் (உண்மையில் இந்த ‘மனிதர்’ என்ற வார்த்தை தெய்வீக மகிமையை வெளிப்படுத்த தகுதியானது என்றால்), நீங்கள் கிறிஸ்து மற்றும் ஆவியானவரோடு தொடர்புடையதைப் பற்றி சிந்திக்க வேண்டும்.

82. அப்படியாயின், கிறிஸ்து மூலமாக பிதாவை வணங்குவதன் அர்த்தம் என்ன? பிதா கிறிஸ்துவில் இருக்கிறார், அவர் மூலம் பேசுகிறார், அவருக்குள் இருக்கிறார் என்று இது அறிவுறுத்துகிறது. இந்த உறவு ஒரு உடலை மற்றொரு உடலுக்குள் வைத்திருப்பது போன்றது அல்ல, ஏனென்றால் கடவுள் என்பவர் ஒரு உடல் அல்ல. மாறாக, கடவுளும் ஒளியும் சத்தியத்திற்குள் ஒன்றிணைந்திருக்கும்  சத்தியமாக இதை நினைத்துப் பாருங்கள். இது கிறிஸ்து பிதாவுடன் சேர்ந்து அவர்களின் பகிரப்பட்ட தெய்வீக சக்தியின் மூலம் வணங்கப்படவேண்டும் என்பதைக் காட்டுகிறது. அதேபோல், நாம் ஆவியானவரின் மூலம் கடவுளை வணங்கும்போது, ​​ஆவியானவரும் அந்த தெய்வீக சக்தியின் பிரிக்க முடியாத ஒரு பகுதி என்பதை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும். இது அனைத்தும் பிதா, குமாரன் மற்றும் தூய ஆவியானவர் ஒன்றாக ஆராதனையைப் பெறுவதால் அவர்களுக்கு இடையேயான ஒற்றுமை மற்றும் தொடர்பைப் பற்றியது.

83. இந்த வார்த்தையின் அர்த்தத்தையும் அது மற்றைய துறைகளுடன் எவ்வாறு இணைகிறது என்பதையும் கூர்ந்து கவனிப்போம். சகலமும் ஞானத்தில் படைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. அப்படியானால் படைப்பில் ஞானம் ஈடுபடவில்லை என்று அர்த்தமா? யோவான் 1:3-இல் “அனைத்தும் அவர் (வார்த்தை) மூலமாகவே உண்டாக்கப்பட்டன. அவரில்லாமல் எதுவும் உருவாகவில்லை” எண்டு சொல்லப்படுகிறது. இதேபோல், கர்த்தருடைய வார்த்தையால் ஆகாயம் உருவானது என்று தாவீது குறிப்பிடுகிறார். இது, பரலோகம் உட்பட அனைத்து படைப்புகளுக்கும் கடவுளின் குமாரனே உண்மையில் மூலாதாரம் என்பதைக் குறிக்கிறது. படைப்பின் கிரியையைப் பொறுத்தவரை, பிதாவும் குமாரனும் ஒன்றுபட்டுள்ளனர் என்பதோடு, படைக்கப்பட்ட அனைத்திலும் அவர்களின் ஆழமான தொடர்பை வெளிப்படுத்துகிறார்கள் என்பதே இதன் சாராம்சம்.

84. பவுல், கொலோசெயர் 1:16-ல் எழுதும்போது, “பரலோகத்திலும் பூலோகத்திலும் உள்ள அனைத்துப் பொருட்களும் இயேசுவின் வல்லமையால் படைக்கப்பட்டவை. அவை கண்ணால் காண்பவை, காணாதவை, ஆன்மீக சக்திகள், அதிகாரங்கள், பிரபுக்கள், ஆள்வோர்கள் என அனைத்துமே அவருக்காகவும், அவர் மூலமாகவும் படைக்கப்பட்டவை” என்ற ஒரு முக்கியமான கருத்தை முன்வைக்கிறார். இவ்வாறான சூழ்நிலையில், அவர் மூலமாகப் பொருட்கள் படைக்கப்படவில்லை என்று அவர் கூறுகிறாரா என்று சிலர் யோசிக்கலாம், ஆனால் அவர் உண்மையில் அந்தக் கருத்தை பின்வரும் 1 கொரிந்தியர் 8:6 இல் உறுதிப்படுத்துகிறார். “ஒரே ஒரு கர்த்தரே உள்ளார். அவர் இயேசு கிறிஸ்து ஒருவரே ஆவார். எல்லாப் பொருள்களும் அவர் மூலமாகவே உண்டாக்கப்பட்டன. நாம் அவர் மூலமாகவே உயிரைப் பெறுகிறோம்” என்று கூறுவதன் மூலம் அவருடைய கருத்தை வலுப்படுத்துகிறார். எனவே, பவுல் “அவரில்” மற்றும் “அவர் வழியாக” என்பது பற்றிப் பேசும்போது, ​​இக்கருத்துக்கள் ஒன்றோடொன்று தொடர்புபட்டுள்ளன, அவை முரண்படவில்லை என்பதை அவர் வலியுறுத்துகிறார். பின்னர், எல்லாமே அவர் மூலமாகவே படைக்கப்பட்டு அவரில் உள்ளன என்று அவர் தெளிவாகக் கூறுகிறார். “அவருடன்,” “அவரால்,” மற்றும் “அவரில்” என்ற இந்த சொற்பதங்கள் அனைத்தும் கிறிஸ்துவைப் பற்றிய ஒரே உண்மையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன என்ற கருத்தை இது வலுப்படுத்துகிறது. இவை அனைத்தும் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன. படைப்பின் செயலில் கிறிஸ்துவின் சக்தி மற்றும் ஒற்றுமையை வலியுறுத்துகின்றன. சுருக்கமாக, நாம் காணும் மற்றும் காணாத அனைத்தும் கிறிஸ்துவில் அவற்றின் தோற்றத்தைக் காண்கிறோம் என்பதே பவுலின் செய்தி.

85. உலகம் படைக்கப்பட்டபோது பிதாவும் குமாரனும் இருந்தனர் என்பதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். “கர்த்தர் வானத்தைப் படைக்கும்போது ஞானமாகிய நான் அங்கிருந்தேன். கர்த்தர் கடலின் எல்லைகளை நிலத்தைச்சுற்றி வட்டங்களாக வரைந்தபோதும் ஞானமாகிய நான் அங்கிருந்தேன்” என்ற இந்த சாட்சியம் நீதிமொழிகள் 8:27 இல் எதிரொலிக்கிறது. பழைய ஏற்பாட்டில், ஆதியாகமம் 1:26 இல் “நாம் படைப்போம்” என்று கடவுள் சொன்னது, ​​பிதாவுடன் சேர்த்து குமாரனும் ஒரு படைப்பாளராக மதிக்கப்பட வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகிறது. எல்லாம் குமாரன் மூலமாகவே படைக்கப்பட்டது என்பதை நாம் ஏற்பது போலவே, அவர் வழிபாட்டிற்கு தகுதியானவர் என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். பரிசுத்த ஆவியானவருக்கும் இது பொருந்தும்; நாம் கடவுளை ஆவியில் வணங்குவதால், ஆவியானவர் நம் வழிபாட்டில் இணைகிறார். எனவே நாம் பிதாவை மதிக்கும்போது, ​​குமாரனுடனும் பரிசுத்த ஆவியானவருடனும் சேர்ந்தே அவரைத் துதிக்கிறோம். இதன்மூலம் நமது விசுவாசத்தில் திரித்துவத்தின் முக்கியத்துவத்தைக் கடைபிடிக்கிறோம்.

அத்தியாயம் 12

மூன்று அப்போஸ்தலர்களும் திரித்துவத்திற்குள் கிறிஸ்துவின் தெய்வீக பிரசன்னத்தைப் போற்றுகிறார்கள் என்பதை புனித பவுல் எடுத்துக்காட்டுகிறார். இது பரிசுத்த ஆவியானவரும் வழிபாட்டிற்கு தகுதியானவர் என்பதைக் குறிக்கிறது. அப்போஸ்தலர்கள் தங்கள் போதனைகளில் ஆவியானவரைத் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறார்கள். எனினும், ஆவியானவர் தெய்வீகமானவர் என்பதை நாம் அறிவோம், ஏனெனில் அவர் ஒரு கோவிலில், ஒரு குருவானவராக மட்டுமல்ல, கடவுளாகவும் வாசம் செய்கிறார். பிதா மற்றும் குமாரனுடன் சேர்ந்து, ஆவியானவர் துதிக்குத் தகுதி பெறுகிறார். இது அவர்களின் பகிரப்பட்ட தெய்வீக இயல்பை வலியுறுத்துகிறது. இந்த ஒற்றுமை அவர்கள் சாராம்சத்திலும் நோக்கத்திலும் எந்தளவுக்குப் பின்னிப் பிணைந்துள்ளனர் என்பதைக் காட்டுகிறது.

86. நித்திய திரித்துவத்தின் தெய்வீகத் தன்மை வணங்கப்பட வேண்டும் என்பதை எவராலும் மறுக்க முடியுமா? தெய்வீகத் திரித்துவத்தின் விவரிக்க முடியாத மாட்சிமையை வேதவசனங்கள் வெளிப்படுத்துகின்றன. கடவுள் நம் இதயங்களில் பிரகாசிக்கிறார் என்று அப்போஸ்தலன் கூறுகிறார். இதுகுறித்து, “எங்கள் இதயங்களில் வெளிச்சத்தை ஏற்படுத்திய தேவன் இவரே. தேவனுடைய மகிமையை கிறிஸ்துவின் முகத்தில் தெரியச் செய்வதன் மூலம் அவர் எங்களுக்கு ஒளியைத் தந்தார்” என்று 2 கொரிந்தியர் 4:6 சான்று பகர்கிறது.

87. அப்போஸ்தலர்கள் மலையில் இயேசுவின் தெய்வீக மகிமையைக் கண்டார்கள். அவர் தம்முடைய தெய்வீக ஒளியால் பிரகாசித்தார். மத்தேயு 17:6 “இயேசுவுடன் இருந்த சீஷர்கள் இதைக் கேட்டு, மிகவும் பயந்து போய் முகங்குப்புற விழுந்தார்கள்” என்று கூறுகிறது. அவர்கள் விழுந்தபோது, ​​தெய்வீக ஒளியின் பிரகாசத்தை தங்கள் கண்களால் பார்க்க முடியாததால் அவர்கள் வணங்கினார்கள் என்று உங்களுக்கு நினைக்கத் தோன்றவில்லையா? ஏனென்றால் நித்திய ஒளியின் மகிமை அவர்களின் கூர்மையான பார்வையை மங்கச் செய்தது. அவர்களால் வேறு என்ன சொல்ல முடியும்? “ஓ வாருங்கள், அவரை அணுகி அவர் முன் விழுந்து வணங்குவோம்!” என்றே சொல்லியிருப்பார்கள். ஏனென்றால் கடவுள் அவர்களின் இதயங்களில் பிரகாசித்தார். அவர் தேவனுடைய மகிமை என்ற அறிவின் ஒளியைக் கொடுத்தார். “தேவனுடைய மகிமையை கிறிஸ்துவின் முகத்தில் தெரியச் செய்வதன் மூலம் அவர் எங்களுக்கு ஒளியைத் தந்தார்” என்று மீண்டும் 2 கொரிந்தியர் 4:6 கூறுகிறது.

88. இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலம் கடவுளை நமக்குக் காட்டியவர் யார்? இயேசு கிறிஸ்துவின் முகத்தில் கடவுள் தனது மகிமையைக் காட்டினார் என்று அவர் கூறினார். அது பரிசுத்த ஆவியைத் தவிர வேறு யாராக இருக்க முடியும்? அல்லது பரிசுத்த ஆவியானவரைத் தவிர வேறு யாரிடம் தெய்வீக சக்தி இருக்கிறது என்று கூறமுடியும்? நாம் ஆவியானவரை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்றால், பிதாவுடனும் குமாரனுடனும் கடவுளின் மகிமையைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் வேறொருவரை நாம் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.

89. அதே வார்த்தைகளுக்கு மீண்டும் திரும்புவோம்: இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலம் அவருடைய மகிமையின் அறிவை எங்களுக்கு வழங்க எங்கள் இதயங்களில் பிரகாசிப்பது கடவுள். நீங்கள் கிறிஸ்துவை தெளிவாகக் காண்கிறீர்கள். ஒளியைக் கொடுக்கும் மகிமை ஆவியினுடையது. எனவே, அவர் கடவுளின் மகிமையைப் பற்றிப் பேசும்போது, ​​அவர் கடவுளைப் பற்றியே பேசுகிறார். அது பிதாவைப் பற்றியது என்றால், இருளிலிருந்து நம் இதயங்களுக்குள் ஒளி பிரகாசிக்க வேண்டும் என்று சொன்னவர் பரிசுத்த ஆவியானவராகவே இருக்க வேண்டும், ஏனென்றால் பிதாவையும் குமாரனையும் சேர்த்து வேறு யாரையும் நாம் மதிக்க முடியாது. அப்படியானால் நீங்கள் ஆவியானவரைப் புரிந்துகொண்டு விட்டீர்கள், ஏனென்றால் அப்போஸ்தலன் அவரை கடவுள் என்று அழைத்திருக்கிறார். எனவே நீங்கள் இப்போது அதை மறுத்தாலும், ஆவியானவரும் கடவுள் என்பதை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

90. ஆனால், பரிசுத்த ஆவியானவருக்கு ஒரு ஆலயம் இருக்கிறது என்பதை நீங்கள் அறிந்திருக்கும்போது, ​​இதை மறுக்க உங்களுக்கு எப்படி இவ்வளவு தைரியம் வந்தது? வேதாகமத்தில்  “நீங்களே தேவனுடைய ஆலயம் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். தேவனுடைய ஆவியானவர் உங்களில் வாழ்கிறார்” என்று 1 கொரிந்தியர் 3:16 இல் கூறப்பட்டுள்ளது. கடவுளுக்கு ஒரு ஆலயம் இருக்கிறது, ஆனால் ஒரு உயிரினத்திற்கு உண்மையில் ஒரு உண்மையான ஆலயம் இல்லை. இருப்பினும், நம்மில் வாழும் ஆவியானவருக்கு ஒரு ஆலயம் இருக்கிறது. மேலும், “பரிசுத்த ஆவியானவர் வாசம் செய்யும் ஸ்தலமாக உங்கள் சரீரம் உள்ளது. அவர் உங்களில் உள்ளார். தேவனிடமிருந்து பரிசுத்த ஆவியானவரை நீங்கள் பெற்றீர்கள்” என்று 1 கொரிந்தியர் 6:19 கூறுகிறது.

91. கடவுள் ஆலயத்தில் ஒரு குருவானவராகவோ அல்லது ஊழியக்காரனாகவோ வாசம் செய்யவில்லை, அவர் கடவுளாகவே வாசம் செய்கிறார். இயேசு, லேவியராகமம் 26:12 இல், “மக்களில் வாழ்வார், அவர்களுடன் நடப்பார், அவர்களுடைய கடவுளாக இருப்பார், அவர்கள் அவருடைய மக்களாக இருப்பார்கள்” என்று கூறினார். கர்த்தர் தம்முடைய பரிசுத்த ஆலயத்தில் வாசம் செய்கிறார் என்று தாவீது கூறினார். எனவே, பிதாவும் குமாரனும் வாசம் செய்வது போல, ஆவியானவர் தம்முடைய பரிசுத்த ஆலயத்தில் வாசம் செய்கிறார். யோவான் 14:23-ல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, ‘இயேசுவும் பிதாவும் வந்து தம்மை விசுவாசிக்கிறவர்களுடன் வாசம் செய்வார்கள்’ என்று கூறுகிறார்.

92. பிதா நமக்கு அருளிய ஆவியானவர் மூலம் நம்மில் நிலைத்திருக்கிறார். எனவே, வெவ்வேறு இயல்புகள் எவ்வாறு ஒன்றாக இருக்க முடியும்? அது சாத்தியமற்றதாக அல்லவா தெரிகிறது? ஆனால் ஆவியானவர் பிதாவுடனும் குமாரனுடனும் நிலைத்திருக்கிறார். அதனால்தான் அப்போஸ்தலன் இயேசு கிறிஸ்துவின் கிருபையுடனும் கடவுளின் அன்புடனும் பரிசுத்த ஆவியையும் பற்றிப் பேசினார், 2 கொரிந்தியர் 13:14 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது போல, “கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவுடைய  கிருபையும், தேவனுடைய அன்பும், பரிசுத்த ஆவியினுடைய ஐக்கியமும் உங்கள் அனைவரோடும் இருப்பதாக” என்று கூறியிருப்பதை இங்கே கவனிப்பது சிறந்தது.

91. பிதா, குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியானவர் ஒரே இயல்பைப் பகிர்ந்து கொள்வதால் ஒரே பொருளானவர்கள் என்பதைக் காண்கிறோம். எனவே, ஆலயத்தில் வாசன் செய்பவருக்கு தெய்வீக சக்தி உள்ளது. பிதா மற்றும் குமாரனைப் போலவே, நாமும் பரிசுத்த ஆவியானவர் வாசம் செய்யும்  ஒரே ஆலயமாக இருக்கிறோம்; பல ஆலயங்கள் இல்லை, ஒரே ஆலயம் தான், ஏனென்றால் அது ஒரே வல்லமைக்கு சொந்தமானது.

அத்தியாயம் 13

சிலர் கத்தோலிக்கர்கள் பரிசுத்த ஆவியானவரைக் கடவுள் என்று அழைக்கும்போது, ​​மூன்று கடவுள்கள் இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள் என்று கூறுகிறார்கள். அதற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, அதே மக்கள் குமாரனைக் கடவுள் என்று கருதாது இரண்டு கடவுள்கள் இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள் என்று வாதிடலாம். எனவே சரியான நம்பிக்கை தொடர்ந்து விளக்கப்படுகிறது.

92. ஆனால் நீங்கள் எதைப் பற்றி பயப்படுகிறீர்கள்? நீங்கள் வழக்கமாக புகார் செய்வது அதைப் பற்றித் தானே? மூன்று கடவுள்களை உருவாக்குவது பற்றியது தான் உங்கள் கவலை. அது நடக்கப் போவதில்லை, ஏனென்றால் கடவுளை ஒருவராகப் புரிந்துகொள்ளும் போது ​​நாம் அந்த ஒரு கடவுளைப் பற்றி மட்டுமே பேசுகிறோம். நாம் குமாரனைக் கடவுள் என்று அழைக்கும்போது கூட, இரண்டு கடவுள்கள் இருப்பதாக என்றும்  அர்த்தப்படுத்தியதில்லை. நீங்கள் ஆவியானவரின் தெய்வீகத்தை நம்பினால், மூன்று கடவுள்கள் இருப்பதாக நினைத்தால், குமாரனின் தெய்வீகத்தை ஒப்புக்கொண்டால், ​​இரண்டு கடவுள்கள் இருப்பதாக சொல்லலாம். உங்கள் பார்வையின்படி, கடவுள் என்பது ஒருவரையே குறிக்கிறது, ஒரு இயல்பை அல்ல என்று நீங்கள் நம்பினால், இரண்டு கடவுள்கள் இருப்பதாகக் கூற வேண்டும் அல்லது குமாரன் கடவுள் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளாதிருக்கவேண்டும்.

93. ஆனால் அறியாமையின் பிடியிலிருந்து உங்களை விடுவிக்க நாம் பாடுபடுவோம். ஆனால் நினைவில் கொள்ளுங்கள், உங்கள் தவறுகளுக்கு நீங்கள் பொறுப்பு கூறவேண்டியவர்களாக இருக்கிறீர்கள். ஒரே கடவுள், ஒரு சக்தி இருப்பதாக நாங்கள் நம்புகிறோம். பிதாவையும் குமாரனையும் இந்த ஒரே கடவுளின் ஒரு பகுதியாக நாங்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறோம். மேலும் இந்த ஒற்றுமையில் பரிசுத்த ஆவியானவரையும் சேர்க்கிறோம். மூன்று கடவுள்கள் இருப்பதாக நாங்கள் நம்பவில்லை, ஏனென்றால் மூன்று பேர் இருப்பது என்பது ஒற்றுமையை அல்ல, அதிகாரப் பிரிவை குறிக்கிறது. ஒற்றுமை ஒன்றுக்கு மேற்பட்டவற்றை அனுமதிக்க முடியாது; எண்கள் பிரிவினையை உருவாக்குகின்றன, ஆனால் அவற்றால் தெய்வீக இயல்பைப் பிரிக்க முடியாது.

அத்தியாயம் 14

முன்னர் குறிப்பிடப்பட்ட சான்றுகளுக்கு மேலதிகமாக, மூவரின் அதிகாரத்தைக் காட்ட உதவும் வேதாகமத்தின் பிற பகுதிகளும் உள்ளன. தெசலோனிக்கேயருக்கு எழுதிய கடிதங்களிலிருந்து இரண்டு எடுத்துக்காட்டுகள் காணப்படுகின்றன. மேலும் வேதாகமத்தில் உள்ள மற்ற வசனங்களைப் பார்க்கும்போது ஆவியானவருக்கு மற்றையவர்களைப் போலவே அதிகாரம் உள்ளது என்பது தெளிவாகிறது. மேலும், கொரிந்தியர்களுக்கு எழுதிய இரண்டாவது நிருபத்திலிருந்து மற்றொரு மிகத் தெளிவான பகுதியை மேற்கோள் காட்டுவதன் மூலம், ஆவியானவர் உண்மையில் கர்த்தர் என்றும், கர்த்தர் எங்கிருந்தாலும், ஆவியானவரும் அங்கே இருக்கிறார் என்றும் நாம் உறுதிபட நம்பலாம்.

94. அப்படியானால், கடவுள் ஒருவரே, இது கொடுக்கப்பட்ட எடுத்துக்காட்டில் நாம் காணும் நித்திய திரித்துவத்தின் மகத்துவத்தை மாற்றாது. நாம் முன்பு சுட்டிக்காட்டியது போல திரித்துவம் பற்றி ஒரு இடத்தில் மட்டும் கூறப்படவில்லை, பல இடங்களில் காட்டப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, அப்போஸ்தலன் தெசலோனிக்கேயருக்கு எழுதிய கடிதங்களில், பிதா, குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியின் தெய்வீகத்தன்மையையும் அதிகாரத்தையும் தெளிவாக விளக்கினார். நீங்கள் இதைப் படித்து அறிந்துகொள்ளலாம். 1 தெசலோனிக்கேயர் 3:12-13-ல் “கர்த்தராகிய இயேசு வரும்போது, ​​உங்கள் இதயங்கள் பரிசுத்தத்தில் பலப்படுத்தப்பட்டு, நம்முடைய பிதாவாகிய தேவனுக்கு முன்பாகப் பாவமற்றதாக இருக்கும்படி, நாங்கள் உங்களுக்காகச் செய்வது போல, நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் அன்பினாலும், எல்லோரிடமும் அன்பினால் வளரவும், நிரம்பி வழியவும் கர்த்தர் உங்களுக்கு உதவுவாராக” என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.

95. அப்படியானால், கர்த்தராகிய இயேசுவின் வருகையின் போது, ​​தேவனுக்கும் நம்முடைய பிதாவுக்கும் முன்பாக நம்மைப் பெருகவும் வளரவும் செய்யும் கர்த்தர் யார்? அவர் பிதாவையும் குமாரனையும் குறிப்பிட்டுள்ளார்; எனவே, அவர்களுடன் ஆவியானவர் தவிர வேறு யார் இருக்கிறார்? கர்த்தர் நம் மனங்களைப் பரிசுத்தமாக்க உதவுகிறார். 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:13 “உங்களைப் பரிசுத்தப்படுத்துகிற பரிசுத்த ஆவியானவராலும், உண்மையின் மீது நீங்கள் வைக்கும் விசுவாசத்தாலும் இரட்சிக்கப்படுகிறீர்கள்” என்று கூறுகிறது.

96. எனவே, ஆவியானவர் இல்லையென்றால், இங்கே யார் ஆண்டவர் என்று போற்றப்படுகிறார் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? பிதாவாகிய தேவன் உங்களுக்குக் கற்பிக்க வில்லையா? “யார் மீது பரிசுத்த ஆவியானர் இறங்கி அமர்வதைக் காண்பாயோ, அவர்தான் பரிசுத்த ஆவியால் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கிறவர்’ என்று தேவன் என்னிடம் கூறினார்” என்று யோவான் 1:33 இலும், “பரிசுத்த ஆவியானவர் ஒரு புறாவைப்போலத் தோற்றமளித்தார்” என்று லூக்கா 3:22 இலும் கூறப்பட்டுள்ளதை அவதானிக்கவும். இவ்வாறு அவர் தம்முடைய ஞானத்தை வெளிப்படுத்தவும் ஆன்மீகக் கழுவும் தொட்டியில் ஞானஸ்நான சடங்கை நிறைவேற்றவும், தம்முடைய கிரியையும்  பிதா மற்றும் குமாரனின் கிரியையைப் போன்றது தான் என்பதைக் காட்டவும் செய்தார்.

97. அப்போஸ்தலன் தவறு செய்ததாக நினைக்காதீர்கள். அவர் கடவுள் என்று நம்பியதால் தான் அவரை ஆண்டவர் என்று அழைக்க முடிவு செய்தார். தெசலோனிக்கேயருக்கு எழுதிய இரண்டாவது நிருபத்திலும் அவர் அதையே கூறினார், அங்கு அவர், “தேவனுடைய அன்புக்குள்ளும், கிறிஸ்துவின் பொறுமைக்குள்ளும் உங்கள் இதயம் இருக்கக் கர்த்தர் உங்களை வழிநடத்துவாராக” என்று 2 தெசலோனிக்கேயர் 3:5 இல் காணப்படுகிறது. அன்பு கடவுளிடமிருந்து வருகிறது, பொறுமை கிறிஸ்துவிடமிருந்து வருகிறது என்றால், நம்மை வழிநடத்தும் கர்த்தர் யார் என்பதை நாம் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும், குறிப்பாக இந்த வழிகாட்டுதல் பரிசுத்த ஆவியானவரிடமிருந்தே வருகிறது என்று கூறமுடியும்.

98. ஆனால் நாம் அதைப் புறக்கணிக்க முடியாது, ஏனென்றால் கர்த்தர் கூறும்போது, “உங்களிடம் சொல்வதற்கு என்னிடம் ஏராளமான செய்திகள் இருக்கின்றன. ஆனால் இப்பொழுது நீங்கள் தாங்கிக்கொள்ள முடியாதபடி அந்தச் செய்திகள் அதிகப்படியானவை. ஆனால் உண்மையின் ஆவியானவர் வரும்போது அனைத்து உண்மைகளிலும் உங்களை வழிநடத்திச் செல்வார். ஆவியானவர் அவரது சொந்த வார்த்தைகளைக் கூறுவதில்லை. அவர் என்ன கேட்டிருக்கிறாரோ அவற்றையே பேசுவார்” என்ற கர்த்தரின் வார்த்தைகளை ​​யோவான் 16:12-13-ல் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது. அதேநேரத்தில், தாவீது அவரைப் பற்றிச் கொள்கையில், உம்முடைய நல்ல ஆவி என்னைச் சரியான பாதையில் நடத்தும் என்கிறார்.

99. பரிசுத்த ஆவியைப் பற்றி கர்த்தர் என்ன சொன்னார் என்பதைப் பாருங்கள். தேவனுடைய குமாரன் வந்தார், அவர் இன்னும் ஆவியைக் கொடுக்காததால், அது இல்லாமல் நாம் சிறு குழந்தைகளைப் போல வாழ்கிறோம் என்று கூறினார். ஆவியானவர் இந்த சிறு குழந்தைகளை ஆன்மீக ரீதியாக வளர உதவுவதன் மூலம் வலிமையான மனிதர்களாக மாற்ற வருவார் என்று அவர் குறிப்பிட்டார். அவர் இதைச் செய்தது ஆவியின் வல்லமையை முதலில் வைப்பதற்காக அல்ல, மாறாக உண்மையான பலம் திரித்துவத்தை அறிவதிலிருந்தே வருகிறது என்பதைக் காட்டுவதற்காகவே.

100. எனவே, நீங்கள் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டிய ஆவியானவரைத் தவிர நான்காவது நபரைப் பற்றிக் குறிப்பிடுவது அவசியம், அதாவது, சுட்டிக்காட்டப்பட்ட ஆவியானவரைத் தவிர வேறொருவரை நீங்கள் ஆண்டவராகக் கருதவோ ஏற்றுக்கொள்ளவோ கூடாது.

101. ஆவியானவர் கர்த்தர் என்று வேதாகமம் சரியாக என்ன சொல்கிறது என்பதை நீங்கள் அறிய விரும்பினால், அது என்ன சொல்கிறது என்பதை நீங்கள் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்: இப்போது “கர்த்தரே ஆவியாய் இருக்கிறார். எங்கெல்லாம் அந்த ஆவியானவர் உள்ளாரோ அங்கெல்லாம் விடுதலை உண்டு” என்று 2 கொரிந்தியர் 3:17-கூறுகிறது. இந்த முழுப் பகுதியும் பரிசுத்த ஆவியைப் பற்றி மிகவும் விளக்கமாகக் கூறுகிறது. எனவே, அப்போஸ்தலர்கள் என்ன சொன்னார்கள் என்பதைப் பற்றி சிந்திப்போம்: “மக்கள் மோசேயின் சட்டத்தை வாசிக்கும்போது அவர்களின் மனம் மூடிக்கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் எவனொருவன் மாற்றம் பெற்று, கர்த்தரைப் பின்பற்றுகிறானோ அவனுக்கு அந்த முக்காடு விலக்கப்படுகிறது” என்றும், “கர்த்தரே ஆவியாய் இருக்கிறார். எங்கெல்லாம் அந்த ஆவியானவர் உள்ளாரோ அங்கெல்லாம் விடுதலை உண்டு” என்று 2 கொரிந்தியர் 3:15-17-ல் கூறப்பட்டுள்ளது இங்கே நினைவுகூரத்தக்கது.

102. அவர் ஆவியானவரை ஆண்டவர் என்று மட்டும் குறிப்பிடவில்லை. “எங்கெல்லாம் ஆவியானவர் உள்ளாரோ அங்கெல்லாம் விடுதலை உண்டு. நமது முகங்கள் முக்காடுகளால் மூடப்படவில்லை. நாமெல்லாரும் தேவனுடைய மகிமையைக் காட்டுகிறோம். நாம் அவரைப்போன்று மாற்றப்படுகிறோம். நம்முள் எழும் இம்மாற்றம் மேலும், மேலும் மகிமையைத் தருகிறது. இம்மகிமை ஆவியாக இருக்கிற கர்த்தரிடமிருந்து வருகிறது” என்று 2 கொரிந்தியர் 3:17-18 கூறுகிறது. நாம் கர்த்தரிடம் திரும்பி, அவருடைய மகிமையைக் காணும்போது – கிட்டத்தட்ட வேதவாக்கியங்கள் என்ற கண்ணாடியினூடாகப் பார்ப்பது போல – நாம் நம்முடைய முந்தைய சுயத்திலிருந்து அந்த மகிமையைப் பிரதிபலிக்கும் ஒரு புதிய படைப்பாக மாற்றப்படுகிறோம். இந்த மாற்றம் படிப்படியாக நிகழக்கூடிய செயல்முறையாகும்; கொஞ்சம் கொஞ்சமாக, கடவுள் நமக்காக விரும்பும் பரலோக மகிமையை நோக்கி நாம் நெருங்கி வருகிறோம். இந்த மாற்றம் நம்மைப் புதுப்பிக்கும் ஆவியானவராக இருக்கும் இறைவனிடமிருந்து வருகிறது என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். நாம் உண்மையிலேயே இறைவனிடம் திரும்பியிருந்தால், நமக்குள் செயல்படும் பரிசுத்த ஆவியானவரே நம்மை ஒரு சிறந்த பதிப்பாக வடிவமைக்க உதவுகிறார். எனவே, நமது விசுவாசம் மற்றும் மாற்றத்தின் பயணத்தில் ஆவியானவர் வகிக்கும் இந்த தெய்வீக பங்கை நாம் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்வது அவசியம்.

103. உண்மையான ஒற்றுமையின் வெளிப்பாட்டைக் காண முடிந்தால், வார்த்தைகளின் வெளிப்பாட்டை நாம் ஏன் தேட வேண்டும்? எவ்வளவுதான் கர்த்தரையும் பரிசுத்த ஆவியானவரையும் வேறுபடுத்திப் பார்க்க முயற்சித்தாலும், அவர்கள் எப்போதும் ஒன்றாக இருக்கிறார்கள். எவராவது கர்த்தரை நோக்கித் திரும்பியிருந்தால், அவர்கள் ஆவியானவரையும் ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை. வார்த்தைகளைப் பற்றி மட்டும் விமர்சிப்பது அவர்களுக்கு இடையே நிலவும் ஒற்றுமையை மாற்றாது. அவற்றைப் பிரிக்க முயற்சிப்பதன் மூலம், ஆவியானவர் சக்தி வாய்ந்தவர் என்பதையும், உண்மையில் இறைவனின் ஒரு பகுதி என்பதையும் நீங்கள் உண்மையில் அங்கீகரிக்கிறீர்கள். ஏனெனில், இவை அனைத்தும் அர்த்தமுள்ள வகையில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

அத்தியாயம் 15

நாம் ஆவியானவரை ஆண்டவர் என்று குறிப்பிட்டாலும், மூன்று தனித்தனி கடவுளர்கள்  இருக்கிறார்கள் என்று அர்த்தமல்ல. வேதாகமத்தில் பிதாவுடன் சேர்ந்து குமாரனும் ஆண்டவர் என்று அழைக்கப்படுவது போல, இது பல கடவுளர்களைக் குறிக்கவில்லை. அதற்கு பதிலாக, ஆண்டவர் என்ற கருத்து கடவுளுக்குள் பொதிந்துள்ளது, இதில் எந்தப் பிரிவும் இல்லாமல் மூவரும் ஒரே பொருளானவர்களாக இதில் அடங்குவர்.

104. ஆவியானவரை “கடவுள்” என்று அழைப்பது மூன்று கடவுள்கள் இருப்பதைக் குறிக்கிறதா என்று நீங்கள் யோசிக்கலாம். ஆனால் நான் குமாரனை ஆண்டவர் என்று குறிப்பிட்டால், நான் குமாரனை மறுதலிப்பதா அல்லது இரண்டு கடவுள்கள் இருப்பதை ஒப்புக் கொள்வதா? நிச்சயமாக இல்லை! இயேசு தாமே, “நீங்கள் இரண்டு எஜமானர்களுக்கு ஊழியம் செய்ய முடியாது” என்று கூறியதாக மத்தேயு 6:24) இல் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அவர் தன்னையோ அல்லது பிதாவையோ ஆண்டவர் என்று ஒருபோதும் மறுதலிக்கவில்லை. உண்மையில், அவர் பிதாவை ஆண்டவர் என்று குறிப்பிட்டார், “ஓ பிதாவே, வானத்திற்கும் பூமிக்கும் ஆண்டவரே, உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன்” என்று மத்தேயு 11:25) இதற்கு சான்றளிக்கிறது. இவ்வாறு அவர் தனது சொந்த கர்த்தரை உறுதிப்படுத்தினார்: “நீங்கள் என்னை ‘ஆண்டவரே’ என அழைக்கிறீர்கள், இதுதான் சரியானது, ஏனென்றால் உண்மையில் நான் ஆண்டவராகவே இருக்கிறேன்” என்று கர்த்தர் கூறியதாக யோவான் 13:13 சாட்சியம் அளிக்கிறது. இரண்டு கடவுள்கள் இல்லை என்பதை இயேசு தெளிவாகக் கூறினார். இரண்டு எஜமானர்களுக்கு சேவை செய்வதற்கு எதிராக அவர் எச்சரித்தபோது, ​​ஒரே ஒரு உண்மையான கர்த்தர் மட்டுமே இருக்கிறார் என்பதை அவர் தெளிவுபடுத்தினார். பிதா குமாரனிலும், குமாரன் பிதாவிலும் இருக்கிறார். அப்படியானால் இது எல்லாவற்றையும் மேற்பார்வை செய்யும் ஒரு கர்த்தர் மட்டுமே இருக்கிறார் என்பதைக் காட்டுகிறது.

105. நியாயப்பிரமாணத்தின் போதனையும் இதுதான்: உபாகமம் 6:4 கூறுவது போல், “இஸ்ரவேல் ஜனங்களே, கவனியுங்கள், நமது தேவனாகிய கர்த்தர் ஒருவரே தேவன்!” என்று. இதன் பொருள், உன் தேவனாகிய கர்த்தர் ஒருவரே கர்த்தர். அவர் மாறாதவர், எப்போதும் அதிகாரத்தில் ஒன்றுபட்டவர், எப்போதும் ஒரே மாதிரியானவர், எந்த உயர்வும் தாழ்வும் அவரைப் பாதிப்பதில்லை. அதனால்தான் மோயீசன் அவரை ஒருவரே என்று அழைத்தார். ஆதியாகமம் 19:24 இல், “கர்த்தர் வானத்திலிருந்து நெருப்பையும் கந்தகத்தையும் அந்நகரின் மேல் விழுமாறு செய்தார்” என்றும் அவர் குறிப்பிடுகிறார். 2 தீமோத்தேயு 1:18 இல் அப்போஸ்தலன் மேலும் கூறுகையில், கடவுளிடமிருந்து இரக்கத்தைக் காண கர்த்தர் அவருக்கு உதவுவாராக. கடவுள் கர்த்தர் வழியாக இரக்கத்தை அனுப்புகிறார்; கடவுள் கர்த்தரிடமிருந்து இரக்கத்தைக் கொடுக்கிறார். கடவுள் கர்த்தர் மூலமாக இரக்கத்தை அனுப்பும்போது அவர் பிரிக்கப்படுவதில்லை, கர்த்தரிடமிருந்து இரக்கத்தைக் கொடுக்கும்போது பிளவு என்பது இல்லை. இரண்டு சந்தர்ப்பங்களிலும், கர்த்தரின் ஒற்றுமையே வெளிக்காட்டப்படுகிறது.

106. சங்கீதங்களில், கர்த்தர் என் ஆண்டவரிடம் என்று சொல்லும் ஒரு வரி உள்ளது. குமாரனும் ஆண்டவர் என்று அழைக்கப்படுவதால் பிதா அவருடைய ஆண்டவர் அல்ல என்று அர்த்தமாகி விடாது. அதற்கு பதிலாக, குமாரனுக்கும் அதிகாரம் உள்ளது என்பதை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது, அவர் சாமான்யர் அல்ல, அவருடைய சொந்த உரிமையில் ஆண்டவராக அங்கீகரிக்கப்படுகிறார் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. மத்தேயு 22:43, 45-ல் காணப்படுவது போல், “தாவீது ‘ஆண்டவர்’ என கிறிஸ்துவை அழைக்கிறார். எனவே கிறிஸ்து எப்படி தாவீதின் குமாரனாக முடியும்?” என்று இயேசு நற்செய்தியில் கூட சுட்டிக்காட்டினார். ஆவியால் தூண்டப்பட்ட தாவீது அவரை ஆண்டவர் என்று அழைக்கிறார் என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். இதன் காரணமாக, ஆவியானவர் அவரை ஆண்டவர் என்று அழைக்கிறார் என்று அர்த்தமாகி விடாது. யாராவது இதுகுறித்து வாதிட்டால், கடவுளின் குமாரனும் ஆவியானவரின் குமாரன் தான் என்று கூறுவார்கள், இது ஒரு தவறான வழிநடத்தலாகும்.

107. பிதாவையும் குமாரனையும் ஆண்டவர் என்று நாம் குறிப்பிடும்போது, ​​இரண்டு கடவுள்கள் இருப்பதாகக் கூறவில்லை. இதேபோல், ஆவியானவரை ஆண்டவர் என்று ஒப்புக்கொள்வது மூன்று கர்த்தர்கள் என்று அர்த்தமல்ல. இரண்டு அல்லது மூன்று கர்த்தர்கள் அல்லது கடவுள்கள் இருப்பதாகக் கூறுவது உண்மையில் அவமரியாதைக்கு உரியதும் அபத்தமானதுமாகும். அதற்கு பதிலாக, ஒரு கடவுள், ஒரு கர்த்தர் மற்றும் ஒரு பரிசுத்த ஆவியானவரை நாங்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறோம். கடவுளின் சாராம்சம் இறைவனுடன் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது, மேலும் நேர்மாறாகவும். உண்மையிலும், கடவுளைப் பற்றிப் பேசுவது அவருடைய இறைவனை அழைப்பதாகும், என்பதோடு அவருடைய இறைவனை ஒப்புக்கொள்வது என்பது நாம் கடவுளைப் பற்றிப் பேசுவதாகும். இந்த ஒற்றுமை தான் நமது விசுவாசத்தின் ஆணிவேராகும்.

108. விஷயங்களை நிறைவுக்கு கொண்டுவரும் முகமாக, பிதாவை ஆண்டவரும் கடவுளும் என்று நாம் குறிப்பிடுகிறோம் என்பது கவனிக்கத்தக்கது. அவரை அழைக்கும்போது, ​​நற்செய்தி இந்தக் கருத்தை எவ்வாறு விளக்குகிறது என்பதை நான் அடிக்கடி நினைத்துப் பார்க்கிறேன். உதாரணமாக, தோமா இயேசுவின் விலாவைத் தொட்டபோது, ​​”என் ஆண்டவரே, என் கடவுளே” என்று கூறியிருந்ததை யோவான் 20:28-ல் நாம் காண்கிறோம். பிதா கடவுள், குமாரன் இறைவன் என்பது போல, குமாரனும் கடவுள், அதே நேரத்தில் பிதா ஆண்டவராக இருக்கிறார் என்ற கருத்தை இது வலுப்படுத்துகிறது. பட்டப்பெயர்கள் பதவிகள் மாறலாம். ஆனால் அவர்கள் யார் என்பதன் அர்த்தம் மாறாது. அவர்களின் உறவு அவர்கள் வழங்க வேண்டியதை அடிப்படையாகக் கொண்டது அல்ல; மாறாக அது ஒரு ஆழமான, இயற்கையான அன்பிலிருந்து உருவாகிறது. இந்த ஒற்றுமை தனித்துவமான குணங்களைக் கொண்டுள்ளது, இருப்பினும் அந்த குணங்கள் ஒரு அழகான இணக்கத்தில் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன.

அத்தியாயம் 16

பிதா, குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியானவர் அனைவரும் பரிசுத்தமானவர்கள் மற்றும் ஒரே மரியாதை மற்றும் புகழுக்குத் தகுதியானவர்கள். கடவுளை நாம் பரிசுத்தர் என்று குறிப்பிடும்போது, ​​நாம் அவரது உண்மையான இயல்பை வெளிப்படுத்துகிறோம், அதாவது பரிசுத்த ஆவியானவரின் முக்கியத்துவத்தை நாம் குறைத்து மதிப்பிடக் கூடாது என்பதால். கடவுளுடன் நம்மை இணைக்கும் அனைத்தையும் ஆவியானவர் கொண்டிருக்கிறார். ஞானஸ்நானத்தின் போது, ​​அவர் பிதா மற்றும் குமாரனுடன் சேர்த்தே போற்றப்படுகிறார். மேலும் பிதா அவருக்கு ஒரு பெரிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிலையை அளித்துள்ளார், அதை யாராலும் பறிக்க முடியாது. சில மதவெறியர்கள் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளும் புனித யோவானின் பகுதியில் கூட, திரித்துவத்திற்குள் சமத்துவத்தையும் கடவுளின் ஒற்றுமையையும் நாம் காண்கிறோம். இறுதியாக, புனித அம்ப்ரோஸ் குமாரன் பிதாவிடமிருந்து மகிமையை எவ்வாறு பெறுகிறார் என்பதை விளக்குவதோடு, இந்த விவாதத்தின் மூலம் பல்வேறு மதவெறி கொள்கைகளைப் பின்பற்றும் அமைப்புக்கள் எவ்வாறு சவால்களை எதிர்நோக்குகின்றன என்பதை அவர் தெளிவுபடுத்துகிறார்.

109. பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியானவர் அனைவரும் பரிசுத்தர்களே, ஆனால் அவர்கள் மூன்று தனித்தனி பரிசுத்த மனிதர்கள் அல்ல. ஒரே பரிசுத்த கடவுள் மற்றும் ஒரே கர்த்தர் மட்டுமே இருக்கிறார். தெய்வீக இயல்பு ஒன்று போலவே, உண்மையான பரிசுத்தமும் ஒன்றுபட்டது. இந்த பரிசுத்தம் ஒரே மூலத்திலிருந்து வருகிறது என்பதை நன்றாக ஏற்று விளங்கிக்கொள்வது முக்கியம்.

110. நாம் புனிதமாகக் கருதும் அனைத்தும் இறுதியில் ஒரு உண்மையான பரிசுத்தத்தை பிரதிபலிக்கின்றன. தேவதூதர்களும், அதிதூதர்களும் அயராது பாடி, கடவுளைப் புகழ்ந்து, “பரிசுத்தர், பரிசுத்தர், பரிசுத்தர், சேனைகளின் தேவனாகிய ஆண்டவர்” என்று முழங்கினார்கள் என்று ஏசாயா 6:3 நமக்குக் கூறுகிறது. அவர்கள் “பரிசுத்தர்” என்பதை  ஒரு முறை அல்ல, மூன்று முறை திரும்பத் திரும்பச் சொல்கிறார்கள்; இது கடவுளின் பெயரால் ஒரே ஒரு அம்சம் மட்டுமே இருப்பதைக் குறிக்கிறது. அல்லது இரண்டு முறை கூறப்பட்டிருக்குமானால், இது ஆவியானவரைத் தனித்தனியாக நினைக்க வழிவகுக்கும். அதற்கு பதிலாக, அதை மூன்று முறை சொல்வதன் மூலம், அவர்கள் கடவுளின் ஒற்றுமையையும் திரித்துவத்தின் தனித்துவமானவர்களையும் வலியுறுத்துகிறார்கள். அவர்களின் பாடலில் இந்த ‘மறுபடியும் கூறுதல்’ என்பது கடவுளின் இயல்பை அழகாக விளக்கும் அதேவேளை, அவரது மகத்துவத்தை உயர்த்துகிறது.

111. கடவுளைப் பரிசுத்தர் என்று அழைப்பதை விட மதிப்புமிக்கது எதுவும் இல்லை என்று நான் நம்புகிறேன். எல்லாம் அவருடைய மகத்துவத்திற்கு முன் அற்பமானவை. கடவுளின் மகிமையைப் பிரதிபலிக்கும் பரிசுத்த ஆவியானவரைப் பற்றி நாம் எவ்வாறு பேசுகிறோம் என்று சிந்திக்க வைக்கிறது. நாம் பிதாவையும் குமாரனையும் துதிக்கும் அதே வழியில், ஆவியானவரையும் துதிக்க  வேண்டும். தூதர்கள் மற்றும் அதிதூதர்கள் மற்றும் அனைத்து ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட உயிரினங்களும் குமாரன் மற்றும் ஆவியானவருடன் சேர்ந்து கடவுளைப் பரிசுத்தராக அங்கீகரிப்பதன் மூலம் தங்கள் துதியை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். அவர்களின் புனிதத்தன்மை எந்தளவுக்குப் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது, அவர்கள் நம் மரியாதைக்கு எந்தளவுக்குத் தகுதியானவர்கள் என்பதற்கான சக்திவாய்ந்த நினைவூட்டலாக இது உள்ளது.

112. அப்படியானால், கடவுளுக்குச் சொந்தமான அனைத்தையும் அவர் ஏன் கொண்டிருக்கவில்லை? ஞானஸ்நானத்தின் போது பாதிரியார்கள் அவரை பிதா மற்றும் குமாரனுடன் சேர்த்தே குறிப்பிடுகிறார்கள். அவர் காணிக்கைகளில் குறிப்பிடப்படுகிறார், மேலும் பரலோகத்தில் தூதர்கள் மற்றும் அதிதூதர்கள் போன்றோரோடு அவர் கொண்டாடப்படுகிறார். அவர் பிதாவுடனும் குமாரனுடனும் புனிதர்களிடத்திலும் வாழ்கிறார். ஆவியானவர் நீதிமான்கள் மீது தம் கிருபையைப் பொழிகிறார். அவரே தீர்க்கதரிசிகளுடைய உத்வேகத்தின் ஊற்று. அதனால்தான் வேதாகமத்தில்  எல்லாம் θεόπνευστος என்று விவரிக்கப்பட்டுள்ளதைக் காண்கிறோம், அதாவது ஆவியானவர் தெரிவித்ததை கடவுள் தான் எமக்கு உணர்த்துகிறார்.

113. பரிசுத்த ஆவியானவர் கடவுளுடன் தொடர்புடைய அனைத்தையும் கொண்டிருக்கிறார் என்றும் அவரால் எதையும் செய்ய முடியும் என்பதை சிலரால் ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டால், ஆவியானவரால் என்ன செய்ய முடியாது என்பதையிட்டு அவர்கள் தெளிவுபடுத்த வேண்டும். குமாரனுக்கு எல்லாம் இருப்பது போல, பிதாவும் குமாரனுக்குத் தன் இயல்பின்படி தாராளமாகக் கொடுக்கிறார். யோவான் 10:29 இல் ‘பிதா குமாரனுக்குக் கொடுத்திருப்பது மற்றைய எதையும் விடப் பெரியது’ என்று வேதாகமம் உறுதிப்படுத்துகிறது. அதேபோல், ஆவியானவர் எல்லாவற்றையும் விட சிறந்ததை கிறிஸ்துவிடமிருந்து பெறுகிறார், ஏனென்றால் உண்மையான நீதி என்பது கொடுக்கப்பட்டதைத் தடுத்து நிறுத்தவோ அல்லது வெறுக்கவோ மாட்டாது. இது அவர்களின் உறவு மற்றும் பரிசுத்த நிலைகளை முழுமையைப் புரிந்துகொள்வது பற்றியது.

114. நாம் கூர்ந்து கவனித்தால், ​​தெய்வீக சக்தியின் ஒற்றுமையைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். யோவான் 10:29-30-ல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, “என் பிதா எனக்குக் கொடுத்தது எல்லாவற்றையும் விடப் பெரியது, என் பிதாவின் கையிலிருந்து யாரும் அதை எடுக்க முடியாது. ஏனென்றால் நானும் பிதாவும் ஒன்று தான்” என்கிறது. பரிசுத்த ஆவியானவர் பிதாவின் கையைப் பிரதிபலிக்கிறார் என்பதை நாம் ஏற்றுக்கொண்டால், அவர் குமாரனின் கையாகவும் இருக்கிறார் என்றும் சொல்வது அர்த்தமுள்ளது. ஏனென்றால் பிதாவின் ஆவி குமாரனின் ஆவியைப் போன்றது. எனவே, திரித்துவத்தின் மூலம் நித்திய ஜீவனைப் பெறும் எவரும் பாதுகாப்பானவர்கள்; அவர்கள் பிதா, குமாரன் மற்றும் தூய ஆவியானவருடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளனர், அவர்களிடமிருந்து அதை பிரிக்க முடியாது.

115. எளிமையான சொற்களில் சொல்வதானால், மேலே உள்ள பகுதி பிதா குமாரனுக்குக் கொடுக்கிறார் என்றும், ஆவியானவர் குமாரனிடமிருந்து பெறுகிறார் என்றும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இதுகுறித்து யோவான் 16:14 இல், “நடக்கப்போகிறவற்றைப்பற்றி மட்டுமே அவர் பேசுவார். உண்மையின் ஆவியானவர் எனக்கு மகிமையைக் கொண்டுவருவார்” என்று கூறுகிறது. இது எந்த வகையான தெய்வீக சக்தி பற்றிய போராட்டத்தையும் விட, பகிர்ந்துகொள்வதன் பங்கு குறித்தே சுட்டிக்காட்டுகிறது. குமாரனால் மீட்கப்பட்டவர்களைப் பரிசுத்தப்படுத்தும் ஆவியானவர், பிதாவுடனும் குமாரனுடனும் எவ்வாறு ஐக்கியப்பட்டிருக்கிறார் என்பதை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது. கொடைகளின் தேவையைக் காட்டுவதற்குப் பதிலாக, இந்த வார்த்தைகள் தெய்வீகத்திற்குள் உள்ள ஒற்றுமையையே வலியுறுத்துகின்றன.

116. தந்தை தத்தெடுப்பதன் மூலம் அல்ல, பெற்றெடுப்பதன் மூலமே கொடுத்தார்; இதன் பொருள், வெறும் கருணையால் அவருக்குச் சொந்தமானதை அல்லாது அவர் தனது தெய்வீக இயல்பின் உள்ளார்ந்த பகுதியைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார். பிதாவைப் போலவே குமாரனும் மக்களைத் தம்மிடம் கொண்டு வருவதாலும், பிதாவைப் போலவே உயிரைக் கொடுப்பதாலும், அதிகார ஒற்றுமையில் அவர் பிதாவுக்குச் சமமானவர் என்பதைக் காட்டுகிறார்: “நானும் தந்தையும் ஒன்று” என்று கூறும்போது, ​​அது சமத்துவத்தைக் காட்டுகிறது; அவர், “ஒன்று” என்று கூறும்போது, ​​அது ஒற்றுமையைக் காட்டுகிறது. சமத்துவம் என்றால் எந்தக் குழப்பமும் இன்றி சமத்துவமாகச் செல்வதைக் குறிக்கும்; ஒற்றுமை என்றால் பிரிவினை இல்லை என்றே அர்த்தம். சமத்துவம் என்பது பிதாவுக்கும் குமாரனுக்கு இடையிலான வேறுபாட்டைக் காண நமக்கு உதவுகிறது; ஒற்றுமை என்பது பிதாவையும் குமாரனையும் ஒன்றாக வைத்திருக்கிறது என்று பொருள்படும்.

117. ஆகையால், அவர், “நானும் பிதாவும்” என்று சொல்லும்போது, ​​அவர் சபெல்லியர்களை நிராகரிக்கிறார், ஏனென்றால் அவர் ஒருவரே, பிதா இன்னொருவர் என்று அவர் கூறுகிறார்; அவர் ஃபோட்டினியர்களையும் நிராகரிக்கிறார், ஏனென்றால் அவர் தன்னைத்தானே பிதாவாகிய கடவுளுடன் இணைக்கிறார். முந்தைய வார்த்தைகளால் அவர் அவற்றை நிராகரிப்பதன் காரணம்,  “நானும் பிதாவும்” என்று அவர் கூறியிருப்பதால். பிந்தைய வார்த்தைகளால் அவர் அரியர்களை நிராகரிக்கிறார், ஏனெனில் அவர் தானும் பிதாவும் “ஒன்றே” என்று கூறுகிறார். முந்தைய மற்றும் பிந்தைய கூற்றுகளில், அவர் சபெல்லியர்களின் கடுமையான நம்பிக்கைகளை மறுக்கிறார், “நாம் ஒன்று [பொருள்], என்றும், நாம் ஒன்று [மனிதர்] அல்ல என்றும் கூறியுள்ளார். மேலும் அவர் அரியர்களின் கருத்துக்களையும் மறுக்கிறார், “நானும் பிதாவும், பிதாவும் நானும் அல்ல” என்று கூறுகிறார். இது நிச்சயமாக கடும்போக்கு பற்றியதான அறிகுறி அல்ல, மாறாக பொறுப்புடன் இருப்பதற்கும் முன்கூட்டியே தெரிந்து கொள்வதற்கும் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு அறிகுறியாகும், எனவே வார்த்தைகளின் வரிசையை நாம் தவறாகப் புரிந்து கொள்ளாதிருப்போம். ஒற்றுமைக்கு ஒழுங்கு இல்லை, சமத்துவத்திற்கு நிலைகள் இல்லை; பொறுப்பாக இருக்க நமக்குக் கற்பிக்கும் கடவுளின் குமாரன், அந்தப் பொறுப்புக்கு எதிராக வன்மத்துடன் நடந்து கொள்வார் என்று சொல்வதில் எவ்வித  நியாயமுமில்லை.

அத்தியாயம் 17

இயேசு பேசிய இடங்கள் மற்றும் அவர் என்ன சொன்னார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன என்பதை விளக்க புனித அம்ப்ரோஸ் நிகழ்வுகள் குறித்த உதாரணங்களைப் பயன்படுத்துகிறார். சொலமனின் மண்டபத்தில் புனித யோவானிடமிருந்து வந்த வார்த்தைகளை இயேசு பேசியதாக  அவர் கூறுகிறார். இது ஒரு ஞானியின் மனதைப் பற்றிக் குறிக்கிறது. இயேசு இந்த வார்த்தைகளை ஒரு அறிவீனன் அல்லது வீண் வாதம் செய்தோர் முன்னால் சொல்லியிருக்க மாட்டார் என்று அவர் வாதிடுகிறார். இந்த வார்த்தைகளை நம்பாதவர்கள் இயேசுவின் மீது கற்களை எறிந்தவர்களைப் போன்றவர்கள் என்றும் அவர் கூறுகிறார். பேதுரு இயேசுவை விசுவாசித்தமைக்காக பரலோகத்தின் திறவுகோலைப் பெற்றது போல, விசுவாசியாத துரோகியான யூதாஸ் இஸ்காரியோத் என்பவனோ மோசமான முடிவைச் சந்தித்தான். கடவுளின் குமாரனைக் காட்டிக்கொடுத்து யோசேப்பை வெள்ளிக் காசுக்கு விற்ற யூதர்களை புனித அம்ப்ரோஸ் சாடுகிறார். ஒவ்வொன்றிற்கும் செலுத்தப்பட்ட விலையை அவர் ஆழமாக விளக்குகிறார். மரியா  மகதலேனாவின் வாசனைத் திரவியத்தைப் பற்றி துரோகியான யூதாஸ் எவ்வாறு புகார் செய்தான் என்பதையும், மதவெறியாளர்கள் இயேசுவை ஒரு வழியிலும், உண்மையான கத்தோலிக்கர்கள் வேறு வழியிலும் வாங்குகிறார்கள் என்றும் அவர் கூறுகிறார். தங்களை கிறிஸ்தவர்கள் என்று தவறாக சொல்லிக் கொள்பவர்கள் தான் பிதாவிடமிருந்து ஆவியானவரைப் பிரிப்பவர்கள் என்றும் அவர் கூறுகிறார்.

118. கர்த்தர் இந்த உரையை எங்கு நடத்தினார் என்பதைக் கவனிப்பது முக்கியம், ஏனெனில் அவர் பேசிய இடங்களின் அடிப்படையில் அவரது வார்த்தைகள் பெரும்பாலும் நன்கு புரிந்து கொள்ளப்படுகின்றன. அவர் உபவாசம் இருக்கப் போனபோது, ​​பிசாசின் சோதனைகள் அவரை ஒன்றும் செய்ய முடியாது என்பதைக் காட்ட அவர் வனாந்தரத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். சுற்றிலும் ஏராளமான விஷயங்கள் இருக்கும்போது எளிமையாக வாழ்வது பாராட்டத்தக்கது என்றாலும், செல்வங்களும் இன்பங்களும் இருக்கும்போது சோதனைகள் வலுவாக இருக்கும். பின்னர், சோதிப்பவர் அவருக்கு செல்வத்தை வழங்குவதன் மூலம் அவரைச் சோதிக்க முயற்சிக்கிறார். ஆனால் அதை வெல்ல இறைவன் பசியை விரும்புகிறார். உங்களிடம் நிறைய இருக்கும்போது நீங்கள் மிதமாக இருக்க முடியாது என்று நான் கூறவில்லை, ஆனால் பெரும்பாலும் ஆபத்திலிருந்து மீள முயற்சிக்கும் ஒரு மாலுமியை எடுத்துக்கொண்டால், அவர் கரையில் இருப்பவரை விட அதிக ஆபத்தில் இருக்கிறார் என்பதை நாம் உணரவேண்டும்.

119. சரி, இப்போது வேறு சில விஷயங்களைப் பார்ப்போம். இயேசு பரலோக இராச்சியத்தை  வாக்குறுதி அளிக்கத் தயாரானபோது, ​​அவர் ஒரு மலையின் மீது ஏறினார். மற்றொரு சந்தர்ப்பத்தில்  பல ஆன்மாக்களைத் தன்னுடன் இணைத்துக்கொள்ள நம்பிக்கையுடன், முக்கியமான பாடங்களைக் கற்பிக்க, தம்முடைய சீடர்களுடன் வயல்வெளிகளில் நடந்து சென்றார். அவர் தம்முடைய பணிகளை  முடிக்கவிருந்தபோது, ​​தம்முடைய சீடர்கள் தம்முடைய போதனைகளில் பலமாக வளர்வதைக் கண்ட பிறகு, புதிய விசுவாசிகளை வளர்த்து தம்முடைய ஆதரவுடன் அவர்கள் செழிக்க உதவுவதற்காக ஒரு தோட்டத்திற்குள் சென்றார்.

120. இந்தப் பகுதியில், பிரதிஷ்டை நாளில் அவர் சொலமனின் மண்டபத்திற்குள் நுழைந்ததைக் காண்கிறோம். இதன் பொருள், கிறிஸ்து ஞானிகளும் விவேகிகளுமான மக்களின் இதயங்களில் இருந்தார்; தம்முடைய அன்பை அங்கிருந்தோருக்கு அர்ப்பணித்தார். அந்த மண்டபம் என்ன என்பதை தீர்க்கதரிசி விளக்குகிறார்: நான் உங்கள் வீட்டின் நடுவில் தூய இதயத்துடன் நடப்பேன். எனவே, மண்டபங்கள், அறைகள் மற்றும் முற்றங்கள் உட்பட எங்களுக்குள் கடவுளின் வீடு உள்ளது என்று சொல்லப்படுகிறது. நீதிமொழிகள் 5:16 இல் காணப்படுவது போல், “உனது தண்ணீர் தெருக்களில் வழிந்து ஓடும்படி விட்டுவிடாதே” என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. எனவே, உங்கள் இதயத்தின் இந்த மண்டபத்தை கடவுளின் வார்த்தைகள் உள்ளே வரும்படி திறந்து விடுங்கள், அவர் உங்களை நோக்கி, ‘உங்கள் வாயை அகலமாகத் திறவுங்கள், நான் அதை நிரப்புவேன்’ என்று கூறியுள்ளார்.

121. யோவான் 10:30 இல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, நானும் பிதாவும் ஒருவர்தான்” என்றார் இயேசு. “நானும் என் பிதாவும் ஒன்றே” என்று கூறப்பட்ட அந்த தேவனுடைய வார்த்தை, ஞானிகளும் சமாதானத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் மக்களின் இதயங்களில் என்ன சொல்கிறது என்பதைக் கேட்போம். இந்தச் செய்தி அமைதியை ஏற்றுக்கொள்ளாதோர் மற்றும் முட்டாள்களுக்கு புரிவதில்லை. ஏனென்றால், 1 கொரிந்தியர் 2:14 “ஆன்மீக வாழ்க்கையில் ஈடுபடாத மனிதன் தேவனுடைய ஆவியானவரிடமிருந்து வரும் வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. அவன் அவற்றை மடமையாகக் கருதுகிறான்” என்கிறது. பாவிகளால் விசுவாசத்தின் ஆழத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது. “நானும் பிதாவும் ஒன்றே” என்று சொன்னதை யூதர்கள் கேட்டபோது, ​​”அவரைக் கொல்வதற்காகக் கற்களை எடுத்துக்கொண்டனர்” என்று யோவான் 10:31 கூறுகிறது.

122. இதைக் கேட்க முடியாதவர்கள் யூதரைப் போன்றவர்கள்; அவர்கள் தங்கள் துரோகத்தால் கிறிஸ்துவின் மீது கற்களை எறிகிறார்கள். இது காயப்படுத்தக்கூடிய கல்லை விட மோசமானது. நீங்கள் என்னை நம்புவீர்களானால், அவர்கள் கிறிஸ்துவுக்கு தீங்கு விளைவிக்கிறார்கள் என்றே நான் கூறுவேன். 2 கொரிந்தியர் 5:16 சொல்வது போல், “நாங்கள் ஒருவரையும் மற்ற உலக மக்களைப் போன்று சரீர ரீதியாக அறியமாட்டோம். முன்பு நாங்களும் மற்றவர்களைப் போன்றே கிறிஸ்துவை சரீர ரீதியாகவே அறிந்திருந்தோம். இனிமேல் அவ்வாறு எண்ணமாட்டோம்” என்கிறது. இருப்பினும், திருச்சபையின் அன்பை அனுபவிப்பவர்கள் அரியர்களின் அவமதித்தல் என்ற கல்லால்  தாக்கப்படுகிறார்கள்.

123. ஆண்டவரே, உம்முடைய வாயிலிருந்து வெளிவந்த சட்டம் எனக்கு நன்மையையே பயக்கும். நான் உம்முடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறேன். நீர் பிதாவோடு ஒன்றாயிருக்கிறீர் என்று நீர் சொன்னீர். பேதுரு இதை விசுவாசித்து ஏற்றுக்கொண்டதால், பரலோக இராச்சியத்தின்  திறவுகோல்ளைப் பெற்று தனக்காகக் கவலைப்படாமல் மற்றவர்களின் பாவங்களை மன்னித்தார். இருப்பினும், யூதாஸ் இதை நம்பவில்லை, தனது தவறான செயல்கள் காரணமாக தூக்கில் தொங்கினான். ஓ! நம்பிக்கையற்ற வார்த்தைகளின் கடினமான கற்களே! ஓ! துரோகியின் துரோகக்  கயிறே! யூதர்கள் காட்டிக்கொடுத்தற்கு கொடுத்த அருவருப்பான பணமே! ஓ! ஒரு நீதிமானை  கொல்வதற்கு வாங்கப்பட்ட அல்லது விற்கப்பட்ட வெறுக்கத்தக்க பணமே! யோசேப்பு அடிமைத்தனத்திற்கு விற்கப்பட்டான், இயேசு கொல்லப்படுவதற்காக விற்கப்பட்டார். ஒருவர்  அடிமைத்தனத்திற்கு, மற்றவர் மரணத்திற்கு. இது ஒரு சகோதரன் வேதனையில் விற்கப்பட்ட அல்லது அனைவருக்கும் இரட்சிப்பைக் கொண்டுவரும் இயேசுவுக்கு ஒரு விலையை விதித்த ஒரு பயங்கரமான சூழ்நிலை.

124. யூதர்கள் இரண்டு மிக முக்கியமான காரியங்களுக்குத் தீங்கை ஏற்படுத்தினர்; அவை விசுவாசம் மற்றும் கடமை. இவை இரண்டும் விசுவாசம் மற்றும் கடமையின் ஆணிவேராக இருக்கும் கிறிஸ்துவுடன் தொடர்புடையவை. முற்பிதா யோசேப்பின் கதையில், கிறிஸ்துவின் முன்னறிவிப்பைக் காண்கிறோம், கிறிஸ்துவே தம்முடைய சரீரத்தின் யதார்த்தத்தில் வந்தார். அவர் கடவுளுக்குச் சமமாக இருப்பது தவறு என்று நினைக்கவில்லை, மாறாக, பிலிப்பியர் 2:6-7 இல் “கர்த்தர் தேவனுக்குச் சமமாக இருப்பதை கொள்ளையில் கிடைத்த அரிய பொருளாக நினைத்ததில்லை. தேவனோடு இருந்த தனது இடத்தை அவர் விட்டுக்கொடுத்து, தேவனது ஊழியர் வடிவை எடுத்தார். மனிதராகப் பிறந்து அடிமையைப் போல அவர் வாழ்ந்தார்” என்று விளக்குவதைக் காணக்கூடியதாயிருக்கிறது.

125. ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் இருபது துண்டுகளுக்கும் மற்றொரு சந்தர்ப்பத்தில் அது முப்பது துண்டுகளுக்கும் விற்பனை பேரம் பேசப்பட்டது. அவருடைய மதிப்பை அளவிட முடியாதபோது அவருடைய விலையை நாம் எவ்வாறு உண்மையிலேயே புரிந்து கொள்ள முடியும்? கேள்வியில் பிழை இருப்பதால் விலையிலும் பிழை உள்ளது. பழைய ஏற்பாட்டில் இருபது துண்டுகளுக்கும், புதிய ஏற்பாட்டில் முப்பது துண்டுகளுக்கும் விற்பனை செய்யப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது, ஏனென்றால் சத்தியம் பேரம் பேசப்பட்ட பொருளை விட மதிப்புமிக்கது, கிருபை விதிகளை விட அதிகமாகக் கொடுக்கிறது, பிரசன்னம் சட்டத்தை விட உயர்ந்தது,ஏனெனில் சட்டம் வருவதை எதிர்வு கூறியது; வருகை சட்டத்தை நிறைவேற்றியது.

126. இஸ்மவேலியர்கள் இருபது காசுகளுக்கும், யூதர்கள் முப்பது காசுகளுக்கும் வாங்கினார்கள். இது ஒரு அற்பமான தொகை அல்ல. ஏனென்றால் இரட்சிப்புக்காக விசுவாசிகள் செலவிடுவதை விட அவிசுவாசிகள் தவறுகளுக்கு அதிகமாக செலவிடுகிறார்கள். ஒவ்வொரு ஒப்பந்தமும் எதைக் குறிக்கிறது என்பதைப் பார்ப்பது முக்கியம். அடிமைத்தனத்திற்கு விற்கப்பட்ட ஒருவருக்காக இருபது துண்டுகள் கொடுக்கப்பட்டன, அதே நேரத்தில் சிலுவைக்கு அனுப்பப்பட்ட ஒருவருக்காக  முப்பது துண்டுகள் கொடுக்கப்பட்டன. இயேசுவின் பிறப்பும் அவரது துன்பமும் அற்புதமானவை, ஆனால் விசுவாசத்தின் உண்மையான நிறைவேற்றம் அவரது துன்பத்தில் உள்ளது. பரிசுத்த கன்னி மரியாளிடமிருந்து அவர் பிறந்ததை நான் இன்னும் மதிக்கிறேன், அதேபோல், அவரது புனித உடலின் மர்மத்தை நான் இன்னும் அதிகமாகப் பாராட்டுகிறேன். அவருக்குச் செய்யப்பட்ட தவறுகளுக்கு அவரிடமிருந்து மன்னிப்பைப் பெறுவதை விடப் பெரியது எதுவும் இல்லை. அவர் நமக்கு இவ்வளவு பெரிய கொடையைக் கொடுத்திருக்கிறார் என்பது இன்னும் நம்பமுடியாதுள்ளது: அவர் கடவுள் என்பதால் மரிக்கக்கூடாது என்றாலும், அவருடைய ஆவியின் மூலம் நாம் வாழ வேண்டும் என்பதற்காக அவர் நமக்காகவே மரித்தார்.

127. கடைசியாக, யூதாஸ் இஸ்காரியோத்து தைலத்தை முந்நூறு வெள்ளிக்காசுக்கு மதிப்புள்ளதாக நினைத்தான், இது கர்த்தருடைய சிலுவையின் முக்கியத்துவத்தைக் காட்டுகிறது. “வாசனைத் தைலத்தை என் தலைமீது ஊற்றி இப்பெண் நான் மரித்த பின் அடக்கம் செய்வதற்கான ஆயத்தத்தைச் செய்திருக்கிறாள்” என்று கர்த்தர் கூறியதாக மத்தேயு 26:12 கூறுகிறது. அப்படியென்றால், யூதாஸ் ஏன் அதை மிகவும் மதிப்புமிக்கதாக நினைத்தான்? ஏனென்றால் பாவ மன்னிப்பு பாவிகளுக்கு மிகவும் முக்கியமானது, மன்னிக்கப்படுவது மிகவும் விலைமதிப்பற்றது என்று இதன்மூலம் தெரிகிறது. லூக்கா 7:47 கூறுவதுபோல், “மன்னிக்கப்பட வேண்டியதன் தேவையைச் சற்றே உணர்ந்தவன் மன்னிப்படையும்போது சிறிதளவு அன்பையே உணர்வான்” என்று வேதாகமம் கூறுகிறது. எனவே, பாவிகள் தாங்கள் இழந்த கர்த்தருடைய துன்பத்தின் வெகுமதியை  அங்கீகரிப்பதோடு, அவர்கள் கிறிஸ்துவைத் துன்புறுத்திய போதிலும் அவரைப் பற்றி சாட்சியமளிக்கிறார்கள்.

128. அல்லது, ஒரு தீய ஆன்மாவுக்குள் ஞானம் நுழையாததால் கூட இருக்கலாம். “வஞ்சனை நிறைந்த ஆன்மாவில் ஞானம் நுழைவதோ அல்லது பாவத்திற்கு அடிமையான உடலில் ஞானம் குடிகொள்வதோ இல்லை” என்று ஞானம் 1:4 கூறுகிறது. துரோகி இயேசுவின் துன்பத்தை மிக அதிகமாக மதிப்பிட்டு மற்றவர்களை அவர்களின் விசுவாசத்திலிருந்து விலக்கிவிட முடியும் என்று நம்பினான். எனவே, பணம் காரணமாக யாரும் அவரிடமிருந்து விலக்கப்படக்கூடாது என்பதற்காக எல்லோரும் வாங்கக்கூடிய வகையில் விலையின்றி கர்த்தர் தம்மையே ஒப்புக்கொடுத்தார். முன்னோர்கள் அவரை ஒரு சிறிய தொகைக்கு விற்றார்கள். ஏசாயா 55:1-ல் “தாகமாயுள்ள ஜனங்களே! தண்ணீரைக் குடிக்க வாருங்கள்! உங்களிடம் பணம் இல்லையென வருந்தவேண்டாம். வாருங்கள் உங்கள் வயிறு நிறையும்வரை உண்ணுங்கள், குடியுங்கள்! பாலுக்கும் திராட்சை இரசத்திற்கும் விலையில்லை” என்று கூறுகிறது. ஓ, துரோகியான யூதாசே, அவருடைய துன்பத்திற்கான தைலத்தை முந்நூறு காசுகள் என்று நீ நினைத்தாய், ஆனால் நீ அவருடைய துன்பத்தை வெறும் முப்பது காசுகளுக்கு விற்றாய். உனது மதிப்பீட்டில் நீ தாராளமாக இருந்தபோதும், நீ விற்கும்போது அதில் கஞ்சத்தனமாகவே இருந்தாய், என்று சொல்லப்படுகிறது.

129. எனவே, எல்லோரும் ஒரே விலைக்கு கிறிஸ்துவை வாங்குவதில்லை; மரணத்திற்காக அவரை வாங்கும் ஃபோட்டினஸ், ஒரு விலையைக் கொடுக்கிறான்; அவருக்குத் தீங்கு செய்ய அவரை வாங்கும் ஆரியன் வேறு விலையைச் செலுத்துகிறான்; அவரை மதிக்க அவரை வாங்கும் கத்தோலிக்கர்கள் இன்னொரு விலையைச் செலுத்துகிறார்கள். இருப்பினும், அவர் பணத்தைப் பயன்படுத்தாமல் வாங்குவதைப் பற்றிக் கூறுகிறார். வேதாகமத்தில், “பணம் இல்லாதவன், விலை இல்லாமல் வாங்கட்டும்,” என்று ஏசாயா 55:1-2 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

130. “கர்த்தாவே, கர்த்தாவே’ என்று என்னைக் கூப்பிடுகிற அனைவரும் பரலோக இராச்சியத்தில் பிரவேசிப்பதில்லை!” என்று மத்தேயு 7:21 நமக்குச் சொல்வது இதுதான். நிறைய பேர் தாங்கள் கிறிஸ்தவர்கள் என்று சொல்லி அந்தப் பெயரைப் பயன்படுத்தினாலும், அவர்கள் அனைவருக்கும் வெகுமதி கிடைக்காது. காயீன் ஒரு பலியைச் செலுத்தினான்; யூதாஸ் ஒரு முத்தம் கொடுத்தான்; ஆனால் இயேசு யூதாசிடம், “நீ உண்மையிலேயே மனுஷகுமாரனை முத்தம் கொடுத்து காட்டிக்கொடுக்கிறாயா? என்று கர்த்தர் வினவியதாக லூக்கா 22:48 கூறுகிறது. ‘அன்பைக் காட்டுவது போல் நடித்துக்கொண்டே உங்கள் மனதை தீமையால் நிரப்புகிறீர்கள், அமைதியை விரும்புவது போல் நடித்துக்கொண்டே வெறுப்பைப் பரப்புகிறீர்கள், அன்பின் அடையாளத்தைக் காட்டிக்கொண்டே மரணத்தை ஏற்படுத்துகிறீர்கள்’ என்று சுட்டிக்காட்டுகிறது.

131. அப்படியானால் அரியர்கள் தங்களை கிறிஸ்தவர்கள் என்று அழைப்பதால், அந்தப் பெயரைப் பயன்படுத்துவதில் தங்களைத் தாங்களே புகழ்ந்து கொள்ள வேண்டாம். கடவுள் அவர்களிடம், “நீங்கள் என் பெயரைப் பயன்படுத்துகிறீர்கள், ஆனால் என் உண்மையான இயல்பை மறுக்கிறீர்கள். என் நித்திய தெய்வீகம் இல்லாத இடத்தில் நான் என் பெயரை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. என் பெயரை பிதா மற்றும் ஆவியிலிருந்து பிரிக்க முடியாது. என் போதனைகளையோ அல்லது என் ஆவியையோ நான் காணவில்லை என்றால், நான் என் பெயரை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. அவர்கள் பிதாவின் வல்லமையை படைக்கப்பட்ட உயிரினங்களுடன் ஒப்பிடுகிறார்கள் என்பதை அவர்கள் உணரவில்லை. இதைப் பற்றி நாங்கள் ஏற்கனவே விரிவாகப் பேசியுள்ளோம்.

அத்தியாயம் 18

புனித அம்ப்ரோஸ் பரிசுத்த ஆவியின் தெய்வீகத்தை நிரூபிக்கக்கூடிய மேலும் வழிமுறைகள் பற்றி ஆராய்கிறார். பரிசுத்த ஆவி பாவங்களைச் செய்யத் தூண்டுவதோ அல்லது பாவங்கள் செய்வதற்கோ  பதிலாக அவற்றை மன்னிக்கிறார். அவர் படைக்கப்பட்ட உயிரினம் அல்ல, படைப்பாளர், இறுதியாக, அவர் வழிபாட்டை வழங்குவதில்லை, ஆனால் பெறுகிறார் என்பதை எடுத்துக்காட்டும் முக்கிய விஷயங்களை அம்ப்ரோஸ் மீண்டும் குறிப்பிடுகிறார். இது விசுவாசம் குறித்த பரிசுத்த ஆவியானவரின்  முக்கியத்துவத்தை வலுப்படுத்துகிறது.

132. ஆனால், நாம் ஆங்காங்கே விவாதித்த வாதங்களைத் தெளிவாகத் தொகுத்துரைக்கும் பொருட்டு, கடவுளின் தெளிவான மகிமையானது பல்வேறு அம்சங்கள் மூலமாக, குறிப்பாக இந்த நான்கு அம்சங்கள் மூலமாகக் காட்டப்படுகிறது. நாம் கடவுளை இந்த அடையாளங்களால் அறியலாம்: ஒன்று, அவர் பாவமற்றவர்; அவர் பாவங்களை மன்னிக்கிறார்; அவர் படைப்பவர், படைக்கப்பட்டவர் அல்ல; அவர் துதியைக் கொடுப்பதற்குப் பதிலாக ஆராதனையைப் பெற்றுக்கொள்வதற்குத் தகுதியானவர்.

133. கடவுளைத் தவிர மற்றைய அனைவரும் பாவிகளே. இந்தக் கருத்து மத்தேயு 19:17-ல் இருந்து வருகிறது, அங்கு அது கடவுள் மட்டுமே பாவமற்றவர் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. மேலும், லூக்கா 5:21-ல் சிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளபடி, பாவ மன்னிப்பு என்பது  கடவுளால் மட்டுமே செய்யக்கூடிய ஒன்று. எல்லாவற்றையும் படைத்தவராக இருக்க, ஒருவர் தாமாகவே ஒரு படைப்பாக இருக்கக்கூடாது, இது கடவுள் மட்டுமே அந்த விளக்கத்திற்கு பொருந்துகிறார் என்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறது. சிலர் கடவுளை வணங்குவதற்குப் பதிலாகப் படைக்கப்பட்ட பொருட்களை வணங்குகிறார்கள் என்று ரோமர் 1:25 விளக்குகிறது. ஏனென்றால் அவர் என்றென்றும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர். அதேபோல, உபாகமம் 6:13 இல், கடவுள் ஆராதிக்கப்பட வேண்டியவர், அங்கு நாம் நம் தேவனாகிய கர்த்தரை மட்டுமே துதித்து ஆராதிக்க வேண்டும் என்று தெளிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளது.

134. ஆகையால், பரிசுத்த ஆவியானவர் தமது தெய்வீகத்திற்குச் சாட்சி பகரக்கூடிய இந்த அடையாளங்களில் ஏதேனும் ஒன்றைக் கொண்டிருக்கிறாரா என்பதையிட்டு சற்று ஆராய்ந்து பார்ப்போம். முதலாவதாக, கடவுள் மட்டுமே பாவமற்றவர் என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும், எனவே பரிசுத்த ஆவியானவர் பாவம் செய்திருக்கிறார் என்பதை எவராலும் நிரூபிக்க முடியுமா என்று நாம் கேட்க வேண்டும்.

135. 1 பேதுரு 2:22-ல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, குமாரன் பாவமற்றவர் என்று நாம் அறிந்திருப்பதைப் போலவே, பரிசுத்த ஆவியானவரும் பாவமற்றவர் என்பதற்கு ஆதாரம் வேண்டும் எனச் சிலர் கேட்பதாகத் தெரிகிறது. நாம் நமது நம்பிக்கைகளை வேதாகம வழிகாட்டியின் அடிப்படையில் தான் அமைத்துள்ளோம் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்துகொள்வது முக்கியம் என்று நான் நினைக்கிறேன். உதாரணமாக, ஞானம் 7:22-ல், “ஞானம் ஆற்றல் கொண்டது. அவ்வாற்றல் அறிவுடையது; தூய்மையானது; தனித்தன்மை வாய்ந்தது; பலவகைப்பட்டது; நுண்மையானது; உயிரோட்டம் மிக்கது; தெளிவானது; மாசில்லாதது; வெளிப்படையானது; கேடு விளைவிக்காதது; நன்மையை விரும்புவது; கூர்மையானது” என்று கூறுகிறது. ஞானம் களங்கமற்றது என்று வேதாகமம் கூறும்போது, அது அங்கே ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது: அப்படியானால் அது குமாரனைப் பற்றியோ அல்லது ஆவியானவரைப் பற்றியோ கூறுவது தவறா? தீயது எதுவும் ஞானத்திற்குள் நுழைய முடியாது என்று தீர்க்கதரிசி நமக்குச் சொல்கிறார். இது ஞானமும் ஆவியானவரும் தூய்மையானவர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. எனவே, ஆவியானவர் பாவமற்றவராக இருந்தால், அவர் மெய்யாகவே தேவன் என்பதற்கு இந்த ஒரு சான்று போதுமானது.

136. பாவங்களை மன்னிக்கும் ஒருவர் எப்படி பாவங்களைக் கட்டிக்கொண்ட குற்றவாளியாக இருக்க முடியும்? அது அர்த்தமற்றது. அவர் ஒருபோதும் பாவம் செய்யவில்லை என்றால், அவர் வெறுமனே  ஒரு உயிரினமாக இருந்திருக்க முடியாது. எல்லா உயிரினங்களும் பாவம் செய்யக்கூடியவை, ஆனால் நித்திய கடவுள் மட்டுமே பாவத்திலிருந்து முற்றிலும் விடுபட்டவர் மற்றும் தூய்மையானவர்.

137. பரிசுத்த ஆவியானவர் பாவங்களை மன்னிக்கிறாரா என்பதைப் பற்றிப் பேசுவோம். உண்மையில் இதில் கேட்பதற்கு எந்தக் கேள்வியும் இல்லை, குறிப்பாக இயேசுவே யோவான் 20:22-ல், “பரிசுத்த ஆவியைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் எவருடைய பாவங்களை மன்னிக்கிறீர்களோ, அவைகள் உங்களுக்கு மன்னிக்கப்படும்” என்று கூறியிருப்பதை வைத்து நாம் அதை உறுதியாக நம்பலாம். மன்னிப்பில் பரிசுத்த ஆவியானவர் பங்குகொள்கிறார் என்பதை நாம் இங்கே காண்கிறோம். இருப்பினும், மக்கள் இந்த ஊழியத்தைச் செய்யும்போது, ​​அவர்கள் தங்கள் சொந்த அதிகாரத்தின் பேரில் செயல்படுவதில்லை. அவர்கள் தங்கள் சொந்தப் பெயரில் பாவங்களை மன்னிக்காமல், பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியானவர் ஆகியோரின் பெயரால் தான்  மன்னிக்கிறார்கள். அவர்கள் உதவிக்கரம் நீட்டுகிறார்கள், ஆனால் மனிதர்கள் சேவைகளைச் செய்யும்போது, ​​தெய்வீக வல்லமையே மன்னிப்பு எனும் கொடையை அருளுகிறது.

138. ஞானஸ்நானம் பாவ மன்னிப்பில் ஒரு நிலையான பங்கை வகிக்கிறது என்பது தெளிவாகிறது, மேலும் அது பிதா, குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியானவரின் கிரியையை உள்ளடக்கியது. ஆவியானவர் பாவங்களை மன்னிக்கிறார். அதையிட்டு மாற்கு 2:7 இல் “தேவன் மட்டுமே பாவங்களை மன்னிக்கத்தக்கவர்” என்று கூறப்பட்டுள்ளதை நாம் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். ஆவியானவர் கடவுளுடன் ஒன்றாக இருந்து அவரது சக்தியைப் பகிர்ந்து கொள்வதால், ஆவியானவரை கடவுளின் இயல்பிலிருந்தோ அல்லது அதிகாரத்திலிருந்தோ பிரிக்க முடியாது. எனவே, ஆவியானவர் கடவுளுடன் ஐக்கியமாக இருந்தால், அவர் கடவுளின் பெயரிலும் பங்கு கொள்கிறார் என்பது அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கும். அந்த இணைப்பு வலுவானது மற்றும் பிரிக்க முடியாதது.

139. நாம் ஒரு படைக்கப்பட்ட உயிரினத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறோமா அல்லது படைப்பாளரைப் பற்றிப் பேசுகிறோமா என்பதைக் கருத்தில் கொள்ள ஒரு கணத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். நாம் விவாதித்ததிலிருந்து, அவர் படைப்பாளர் என்பது தெள்ளத் தெளிவாகிறது. யோபு 33:4 “தேவனுடைய ஆவி என்னை உண்டாக்கிற்று. என் உயிர் சர்வ வல்லமையுள்ள தேவனிடமிருந்து வந்தது” என்று கூறுகிறது. இது படைப்பில் ஆவியானவரது பங்கைக் காட்டுகிறது. நாம் காணும் அனைத்தும் ஆவியானவரின் கிருபையைச் சார்ந்துள்ளது, அந்தக் கிருபை இல்லாமல் வாழ்க்கை செழிப்பை அடையப் போராடுகிறது. இந்தக் கருத்தை எதிர்த்து வாதிடுவது முடியாத காரியம்; குறிப்பாக அனைத்து படைப்புகளையும் விஞ்சும் வண்ணம், கன்னி மரியாளிடமிருந்து பிறந்த இறைவனின் அற்புதமான பிறப்பு கூட ஆவியானவரின் செல்வாக்கின் மூலமே நிகழ்ந்தது. எனவே, ஆவியானவர்  உண்மையிலேயே படைப்பாளரின் சக்தியை வெளிப்படுத்துகிறார்.

140. ஆவியானவர் வெறுமனே மற்றொரு படைக்கப்பட்ட ஜீவன் அல்ல; மாறாக, அவர் ஒரு  சிருஷ்டிகர். சிருஷ்டிகர் ஒரு சிருஷ்டிக்கப்பட்ட பொருள் அல்ல என்பதால், எல்லாவற்றையும் படைப்பதற்காக ஆவியானவர் பிதாவுடனும் குமாரனுடனும் இணைந்து செயல்படுகிறார் என்பது தெளிவாகிறது. ரோமர் 1:25-ல், அப்போஸ்தலர் இதை வலியுறுத்திக் காட்டுகிறார்; சிருஷ்டிகராகிய தேவனை வணங்குவதற்குப் பதிலாக, சிருஷ்டிக்கப்பட்டவைகளை வணங்குபவர்களை அவர் கண்டிக்கிறார். அவர் என்றென்றும் துதிக்கப்பட வேண்டியவர். இதைச் சுட்டிக்காட்டுவதன் மூலம், பரிசுத்த ஆவியானவருக்கு ஊழியம் செய்வதன் முக்கியத்துவத்தை அவர் வலியுறுத்துகிறார். இது, ஆவியானவர் சிருஷ்டிகராக அங்கீகரிக்கப்படத் தகுதியானவர் என்பதையும், எனவே, அவர் உண்மையாகவே தேவன் என்பதையும் நமக்குக் காட்டுகிறது. இந்தக் கருத்து எபிரேயருக்கு எழுதிய நிருபங்களிலும், குறிப்பாக எபிரேயர் 3:4-லும் எதிரொலிக்கிறது; விசேடமாக, “தேவன் எல்லாவற்றையும் படைக்கிறார்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது. எனவே, நமக்கு ஒரு தெரிவு உள்ளது: ஒன்று, பிதா, குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியானவரின் ஈடுபாடு இல்லாமல் அனைத்தும் எப்படி சிருஷ்டிக்கப்பட்டது என்பதை விளக்குவது; அல்லது, ஆவியானவர் தெய்வீக இயல்பில்  பிதாவுடனும் குமாரனுடனும் ஒன்றானவர் என்பதை ஏற்றுக்கொள்வது.

141. அவர் கர்த்தர் என்றும் தேவன் என்றும் குறிப்பிட்டவரை நாம் வணங்க வேண்டும் என்பதை அந்த எழுத்தாளர் வலியுறுத்தினார். பிரபஞ்சத்தைப் படைத்த தேவன் அனைவரின் வழிபாட்டுக்கும் தகுதியானவர் என்று அவர் நம்பினார். “உன் தேவனாகிய கர்த்தரை நீ வணங்க வேண்டும், அவருக்கு  மட்டுமே நீ சேவை செய்ய வேண்டும்” என்று கூறப்பட்டுள்ளதை உபாகமம் 6:13 உறுதிப்படுத்துகிறது. இது பக்தி பற்றிய ஒரு தெளிவான செய்தியாகும்.

142. அல்லது, ஆவியானவர் ஆராதிக்கிறார் என்று தாங்கள் எங்கே கண்டறிந்தார்கள் என்பதை  அவர்கள் விளக்கட்டும். தேவனுடைய குமாரனைக் குறித்து “தேவதூதர்கள் யாவரும் அந்தக் குமாரனை ஆராதிக்கக்கக்கடவார்களாக” என்று எபிரேயர் 1:6.இல் எழுதப்பட்டுள்ளது. ஆவியானவர் அவரை ஆராதிக்கட்டும் என்று அது கூறுவதை நாம் காணவில்லை. அவர் ஊழியக்காரர்களிலும் பணியாளர்களிலும் ஒருவராக இல்லாவிட்டால், அவரால் எப்படி ஆராதிக்க முடியும்? மாறாக, அவர் பிதாவுக்கும் குமாரனுக்கும் இடையே இருந்து, நீதிமான்களின் சேவையை மேற்பார்வையிடுகிறார். பிலிப்பியர் 3:3-ல், “நாம் தேவனை அவரது ஆவியின் மூலம் வழிபட்டு வருகிறோம். நாம் இயேசு கிறிஸ்துவுக்குள் இருப்பதில் பெருமைப்படுகிறோம்” என்று சொல்லப் பட்டுள்ளது. எனவே, அப்போஸ்தலர் நமக்கு ஊழியம் செய்யக் கற்றுக்கொடுத்தபடி, நாம் அவரையே ஆராதிக்க வேண்டும்; மேலும், “நீ உன் தேவனாகிய கர்த்தரை ஆராதித்து, அவருக்கே சேவை செய்ய வேண்டும்” என்று கூறும் வார்த்தைகளைப் பின்பற்றி, நாம் அவரையே வழிபட வேண்டும்.

143. நாம் ஆவியானவரை வணங்க வேண்டும் என்று அப்போஸ்தலர் நமக்கு போதிக்கிறார். தீர்க்கதரிசிகளுக்குள் ஆவியானவர் இருக்கிறார் என்பதை நாம் காட்டியிருக்கிறோம், எனவே தீர்க்கதரிசனம் ஆவியானவரிடமிருந்து வருகிறது என்பது தெளிவாகிறது. தீர்க்கதரிசிகளுக்குள் இருப்பவரை நாம் ஆராதிக்கும்போது, ​​அதே ஆவியானவரையும் நாம் ஆராதிக்கிறோம். இதைப் பற்றி சிந்தித்துப் பாருங்கள்: “முழு சபையும் கூடிவந்து, எல்லோரும் வெவ்வேறு மொழிகளில் பேசும்போது, ​​புரியாத சிலர் உள்ளே வந்தால், அவர்கள் உங்களைப் பைத்தியக்காரர்கள் என்று நினைக்க மாட்டார்களா? ஆனால் எல்லோரும் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்துக்கொண்டிருக்கும்போது, ​​அதே மனிதர் உள்ளே வந்தால், அவர் எல்லோரது பிரார்த்தனைகளினால் ஈர்க்கப்பட்டு, விசுவாசித்து எல்லோராலும் தூண்டப்பட்டு தேவனை ஆராதிக்கத் தலைப்படுவார். அவருடைய  இதயத்தில் மறைந்திருந்த காரியங்கள் வெளிப்படுத்தப்படும், மேலும் அவர்கள் சாஷ்டாங்கமாய்  விழுந்து தேவனை ஆராதித்து, வணங்கி, தேவன் மெய்யாகவே உங்களுக்குள் இருக்கிறார் என்று சொல்வான்” என்று 1 கொரிந்தியர் 14:23-25-ல் கூறப்பட்டுள்ளது இதற்கு அருமையான சான்றாக இருக்கிறது. ஆகவே, தேவனே ஆராதனைக்குத் தகுதியானவர். தீர்க்கதரிசிகள் மூலமாகத் தேவனும் ஆவியானவரும் பேசுவதால், ஆவியானவரும் ஆராதனைக்குத் தகுதியானவர்.

அதிகாரம் 19

ஆவியானவர் தீர்க்கதரிசிகளுக்குள் வாசம்செய்வதன் வழியாக, அவர்கள் மூலமாகப் பேசுகிறார் என்பதை புனித அம்புரோஸ் காட்டுகிறார். ஆவியானவர் கடவுளைப் பற்றி எல்லாவற்றையும் அறிந்திருக்கிறார் என்றும், பிதாவுடனும் குமாரனுடனும் ஒன்றானவர் என்றும் அவர் ஒரு நிறைவுக்கு வருகிறார். எசேக்கியேலில் காட்டப்பட்டுள்ளபடி, கடவுளாக இருப்பது, மக்களின் இதயங்களை அறிவது, உண்மையுள்ளவராக இருப்பது, மற்றைய எல்லாவற்றையும் விட, ஒரு மேலான நாமத்தைக் கொண்டிருப்பது, மற்றும் மரித்தோரை உயிர்த்தெழச்செய்யும் வல்லமை போன்ற கடவுளுக்குரிய அனைத்தும் ஆவியானவருக்கும் உண்டு என்று கூறி, இந்தக் கருத்துக்கு அவர் வலுசேர்க்கிறார். இதன் பொருள், ஆவியானவர் எல்லா விடயங்களிலும் குமாரனுக்குச் சமமானவர் என்பதாகும்.

144. பிதாவுக்குரிய யாவும் குமாரனுக்குரியதாய் இருப்பதால், பிதாவும் குமாரனும் ஒன்றாயிருப்பதுபோல, ஆவியானவரும் தேவனைப் பற்றிய எல்லாவற்றையும் அறிந்திருப்பதால், அவர் பிதாவுடனும் குமாரனுடனும் ஒன்றாயிருக்கிறார். அதை அவர் பலவந்தமாக எடுக்கவில்லை, இதனால் எதையாவது தொலைத்த ஒருவருக்கு ஏற்படுவது போன்ற எந்தத் தீங்கும் ஏற்படாது; அவர் அதைப் பற்றிக்கொள்ளவில்லை, இதனால் அவர் அதை எவரிடமிருந்தேனும் திருடியது போல் தோன்றாது. அவர் அதைத் தேவையின் காரணமாக எடுக்கவில்லை, அல்லது அதை பலவந்தமாக எடுக்க அதிக வல்லமையைப் பயன்படுத்தவில்லை, ஆனால் வல்லமையுடனான தனது ஐக்கியத்தின் காரணமாக அது அவரிடம் இயல்பிலேயே உள்ளது. ஆகவே, 1 கொரிந்தியர் 12:11-ல் “ஒரே ஆவியானவரே இவற்றையெல்லாம் செய்கிறார். ஒவ்வொருவனுக்கும் எதனைக் கொடுக்க வேண்டும் என்பதை ஆவியானவரே தீர்மானிக்கிறார்” சொல்லப்பட்டிருப்பதற்கு இணங்க, அவர் இவையனைத்தையும் செய்கிறவராக இருப்பதனால், தேவனிடம் உள்ள அனைத்து வல்லமையையும் உடைய அவர் எப்படி தேவனாக இல்லாமல் இருக்க முடியும்?

145. பரிசுத்த ஆவியானவரிடம் இல்லாதது தேவனிடம் என்ன இருக்கிறது என்பது பற்றி சற்று நோக்குவோம். பிதாவாகிய தேவன் தேவனுடைய முழுமையான இயல்பைக் கொண்டிருக்கிறார், தேவனுடைய இயல்பு முழுவதையும் தன்னுள்ளே கொண்டிருக்கும் குமாரனும் அவ்வாறே கொண்டிருக்கிறார். அதேபோன்று, ஆவியானவரும் இதைக் கொண்டிருக்கிறார். யோபு 27:3  “என்னில் உயிருள்ளவரையிலும் தேவனுடைய உயிர்மூச்சு என் மூக்கில் இருக்கும் மட்டும் அவர் ஒருவரே தேவன்” என்று கூறுகிறது.

146. தேவன் மக்களின் இதயங்களையும் மனங்களையும் மட்டுமே பார்க்கிறார். ஏனெனில் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டுள்ளது: தேவன் நம் மனங்களில் உள்ளதை அறிந்திருக்கிறார். இயேசுவுக்கும் இந்தத் திறன் உண்டு, அவர், “நீங்கள் ஏன் தீய எண்ணங்கள் பற்றிச் சிந்திக்கின்றீர்கள்?” என்று கேட்டதன் மூலம் இது நிரூபணமாகிறது. ஏனெனில் அவர்கள் தங்கள் மனங்களில் எண்ணியதை இயேசு அறிந்திருந்தார். பரிசுத்த ஆவியானவர், முன்பு குறிப்பிட்டது போல, ஆவியானவருக்கும் அதே வல்லமை உண்டு, அவர் மற்றவர்களின் இதயங்களில் உள்ள இரகசியங்களைத் தீர்க்கதரிசிகளுக்கு வெளிப்படுத்துகிறார். எனவே, தேவனுடைய ஆழமான காரியங்களையும் அறிந்திருக்கும் அவர், மக்கள் இரகசியமாகட் கொண்டிருக்கும் அனைத்தையும் அறிந்திருக்கிறார் என்பது குறித்து நாம்  ஆச்சரியம் கொள்வதற்கு என்ன இருக்கிறது?

147. ரோமர் 3:4 இற்கு இணங்க, “உலகில் உள்ள அத்தனை மக்களும் பொய்யராகிப் போனாலும் தேவன் தொடர்ந்து உண்மையுள்ளவராகவே இருப்பார்” என்று கூறுகிறது. தேவன் உண்மையுள்ளவர், மனிதன் பொய்யனாயிருப்பானாக” யோவான் 16:13-ல் “சத்தியத்தின் ஆவியானவர் என்று அழைக்கப்படும் ஆவியானவர் பொய் சொல்வதில்லை” என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. யோவான் குமாரனை சத்தியம் என்று அழைப்பதைப் போலவே, ஆவியானவரையும் சத்தியம் என்றே  அழைக்கிறார். தாவீது சங்கீதத்தில் கூறும் போது, “உமது ஒளியையும் உமது சத்தியத்தையும் அனுப்பும்; ஏனெனில் அவை என்னை உமது பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கு வழிநடத்தின” என்று கூறியுள்ளார். நீங்கள் குமாரனை ஒளியாகக் கருதினால், ஆவியானவர் சத்தியத்தின் வடிவமானவர். நீங்கள் குமாரனை சத்தியமாகக் கண்டால், ஆவியானவர் ஒளியின் ஊற்றாவார்.

148. மற்றைய எல்லா நாமங்களையும் விட மேலான ஒரு நாமம் தேவனுக்கு உண்டு; எல்லோரும் அந்த நாமத்திற்கு முன் முழந்தாளிட்டு வணங்குவார்கள் என்பதை நாம் காண்பதால், அவர் தம் குமாரனாகிய இயேசுவுக்கும் ஒரு நாமத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார். பரிசுத்த ஆவியானவருக்கும் இந்த நாமம் உண்டா என்று நாம் சிந்திக்க வேண்டும். மத்தேயு 28:19-ல், “உலகில் உள்ள மக்கள் அனைவரையும் சீஷர்களாக்குங்கள். பிதாவின் பெயராலும் குமாரனின் பெயராலும் பரிசுத்த ஆவியானவரின் பெயராலும் அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுங்கள்” என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. ஆகவே, பிதாவையும் குமாரனையும் போலவே, பரிசுத்த ஆவியானவருக்கும் எல்லா நாமங்களுக்கும் மேலான ஒரு நாமம் உண்டு; ஏனெனில் அவர்கள் ஒரே பொருளானவர்கள்; ஒரே இயல்பைப் பகிர்ந்துகொள்கிறார்கள்.

149. மரித்தோரை உயிர்ப்பிப்பது தேவனுடைய தனிப்பட்ட உரிமையாகும். பிதா மரித்தோரை எழுப்பி, அவர்களுக்கு உயிரூட்டுவதுபோல, குமாரனும் தாம் விரும்புகிறவர்களுக்கு உயிரூட்டுகிறார் என்று யோவான் 5:21 கூறுகிறது. தேவன் உயிர்ப்பிக்கிற மரித்தவர்களை  ஆவியானவரும் உயிர்ப்பிக்கிறார். ரோமர் 8:11-ல் “தேவன் உங்களுக்குள் வாசமாயிருக்கிற தம்முடைய ஆவியானவரின் மூலமாக உங்கள் சரீரங்களுக்கு ஜீவனைக் கொடுப்பார்” என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. ஆகவே இது ஒரு சிறிய காரியம் என்று நினைக்காதீர்கள்; ஏனென்றால், ஆவியானவரும் மரித்தவர்களை உயிர்ப்பிக்கிறார் என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். தீர்க்கதரிசி எசேக்கியேல் நமக்குச் சொல்லும்போது, “பரிசுத்த ஆவியானவரே எழுந்தருளி வாரும், மரித்த இந்த ஆத்துமாக்கள் மேல் சுவாசியும், அப்பொழுது அவர்கள் உயிர் வாழ்வார்கள் என்றும் கூறினேன். அவர் எனக்குச் சொன்னபடியே நான் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தேன், அப்பொழுது ஜீவ ஆவியானவர் அவர்களுக்குள் பிரவேசித்ததும், அவர்கள் உயிர்பெற்று எழுந்து, எண்ணிக்கையில் மிகமிக அதிகமான பெருஞ்சேனையைப் போல் நின்றார்கள்!” என்று எசேக்கியேல் 37:9-10 சொல்கிறது. மீண்டும் எசேக்கியேல் 37:13-14 இல் இதுகுறித்துக் கூறும்போது, “என் மக்களே, நான் உங்கள் கல்லறைகளைத் திறந்து உங்களை வெளியே கொண்டு வருவேன். பிறகு, நானே கர்த்தர் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். நான் உங்களில் எனது ஆவியை வைப்பேன். நீங்கள் மீண்டும் உயிர் பெறுவீர்கள்” என்று சான்றளிக்கிறது.

150. அவர் தமது ஆவியைக் குறித்துப் பேசியபோது, ​​பரிசுத்த ஆவியைத் தவிர வேறு யாரையாவது பற்றிக் குறிப்பிட்டாரா? அவர் தமது ஆவியை, காற்றினால் வருகிற ஒன்று என்று அழைத்திருக்க மாட்டார். மேலும், இந்த ஆவி நம்மைச் சுற்றியுள்ள காற்றிலிருந்து வர முடியாது, ஏனெனில் அந்தக் காற்று எல்லா இடங்களிலும் இருப்பதில்லை, அது குறிப்பிட்ட சில இடங்களை மட்டுமே வீசுகிறது. நமக்கு ஜீவனைக் கொடுக்கும் ஆவியம் கூட எல்லா இடங்களிலும் இருப்பதில்லை. ஆனால் பரிசுத்த ஆவியானவரோ எல்லா இடங்களிலும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கிறார், அவர் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இருக்கிறார். ஆகவே, தீர்க்கதரிசியின் வார்த்தைகளை நோக்கும்போது, ஆவியானவர் சிதறிக் கிடக்கும் எலும்புகளுக்கு உயிரூட்டி, அவை எவ்வாறு மீண்டும் ஒன்றிணைந்து ஒரு ஜீவ சரீரத்தை உருவாக்குகின்றன என்பதையும், சாம்பல் மீண்டும் ஜீவராசிகளாக உருவாவதற்கு முன்பு, அவற்றின் உரிய அங்கங்களில் எவ்வாறு சேர்கிறது என்பதையும் நாம் காணலாம்.

151. நம்மைச் சுற்றி நடப்பவற்றில் தெய்வீக வல்லமையின் ஒருமைப்பாட்டை நாம் காண்பதில்லையா? கர்த்தர் தமது பாடுகளின் காலத்தில் செய்தது போலவே ஆவியானவர் மக்களை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கிறார்; அப்போது, ​​ஒரு கணத்தில், மரித்தோரின் கல்லறைகள் திறக்கப்பட்டு, அங்கே இருந்த சரீரங்கள் மீண்டும் உயிர்பெற்றன. மரித்தோரின் சாம்பல் ஜீவனுடைய தோற்றத்தைப் பெற்றபோது, ​​மரணத்தின் நெடியானது மறைந்து புத்துணர்ச்சிமிக்க நறுமணம் கமழ்ந்தது.

152. கிறிஸ்துவிடம் உள்ளதை ஆவியானவர் கொண்டிருக்கிறார். தேவனிடம் உள்ளதை கிறிஸ்து கொண்டிருக்கிறார். இதற்குக் காரணம், பிதாவிடம் உள்ள யாவும் குமாரனிடம் இருப்பதுதான். இயேசுவே, “பிதாவுக்குரிய யாவும் என்னுடையது”  என்று கர்த்தர் கூறியதை யோவான் 16:15 இல்  மேற்கோள் காட்டியுள்ளார்.

அத்தியாயம் 20

தேவனுடைய சிம்மாசனத்திலிருந்து ஊற்றெடுத்துப் பாயும் நதியானது பரிசுத்த ஆவியானவரைக் குறிக்கிறது. இருப்பினும், தாவீது குறிப்பிடும் தண்ணீர் பரலோகத்தின் வல்லமையையே குறிக்கின்றது. தேவனுடைய இராச்சியம் ஆவியானவரின் கிரியையாகும். ஆவியானவர் இங்கே குமாரனுடன் ஆளுகை செய்வது குறித்து ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை. நாமும் குமாரனுடன் ஆளுகை செய்வோம் என்று புனித பவுல் வாக்குறுதியளிக்கிறார்.

153. இது ஒரு சாதாரணமான விடயமல்ல: தேவனுடைய சிம்மாசனத்திலிருந்து ஒரு நதி வருகிறது. வெளிப்படுத்தல் 22:1-2-ல் நற்செய்தியாளர் யோவான் விவரிக்கையில், “அந்தத் தூதன் ஜீவதண்ணீர் ஓடுகின்ற ஆற்றினை எனக்குக் காட்டினான். அது பளிங்குபோன்று பிரகாசமாக இருந்தது. அது தேவனும் ஆட்டுக்குட்டியானவரும் இருந்த சிம்மாசனத்தில் இருந்து நகரத் தெருவின் நடுவில் பாய்ந்தது. அந்த ஆற்றின் ஒவ்வொரு கரையிலும் வாழ்வு தரும் விருட்சங்கள் காணப்பட்டன; அவை ஆண்டுக்குப் பன்னிரண்டு முறை; அதாவது, . ஒவ்வொரு மாதமும் அவை கணிகளைத் தருகின்றன. அம்மரத்தின் இலைகள் மக்களின் நோய் தீர்க்கும் அற்புதமான குணமுடையவையாக இருந்தன” என்கிறார்.

154. இது நிச்சயமாக தேவனுடைய சிம்மாசனத்திலிருந்து ஊற்றெடுத்துப் பாயும் நதியாகும், அதாவது பரிசுத்த ஆவியானவர் தான் அந்த நதி. கிறிஸ்துவை விசுவாசிக்கிற எவரும் இந்த ஆவியானவரிடமிருந்து அந்த நீரை அருந்துகிறார்கள். கிறிஸ்து சொன்னது போல: “எவரேனும் தாகமாய் இருந்தால் அவன் என்னிடம் வந்து நீரைப் பருகட்டும். என்னில் விசுவாசம் கொள்பவனின் இதயத்தில் இருந்தும் ஜீவத் தண்ணீர் கொண்ட ஆறுகள் பெருக்கெடுக்கும், இதைத்தான் வேத வாக்கியங்கள் கூறுகின்றன” என்று கர்த்தர் கூறியதை யோவான் 7:37-38-ல் எடுத்துரைக்கிறார். அந்த நதி ஆவியானவரையே குறிக்கிறது. எனவே, அந்த நதி தான் பரிசுத்த ஆவியானவர்.

155. இது தேவனுடைய சிம்மாசனத்தில் இருக்கிறது, ஆகையால் அந்தத் தண்ணீர் தேவனுடைய சிம்மாசனத்தைக் கழுவுவதில்லை. தண்ணீரை சுமந்து வரும் நதிகள் தேவனுடைய சிம்மாசனத்திற்கு மேலே பாய்கிறது என்று தாவீது சொல்லவில்லை, மாறாக வானங்களுக்கு மேலே இருக்கிறது என்றே சொன்னார். ஏனெனில், “வானங்களுக்கு மேலுள்ள தண்ணீர் கர்த்தருடைய நாமத்தைத் துதிக்கட்டும்” என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. அவர் “அவை துதிக்கட்டும்” என்கிறார், “அது துதிக்கட்டும்” என்று சொல்லவில்லை. தண்ணீர் எனும் திரவம் பற்றி நாம் நினைக்க வேண்டும் என்று அவர் நினைத்திருந்தால், அவர் “அது துதிக்கட்டும்” என்று சொல்லியிருப்பார். பன்மைச் சொல்லைப் பயன்படுத்தியதன் மூலம், அவர் அதிகார சக்திகளைக் குறிப்பிட விரும்பினார்.

156. தேவனுடைய சிம்மாசனத்தில் பரிசுத்த ஆவியானவர் இருப்பதில் என்ன ஆச்சரியம் இருக்கிறது? காரணம், தேவனுடைய இராச்சியம் என்பது பரிசுத்த ஆவியானவரின் கிரியையாகும். “தேவனுடைய இராச்சியத்தில் உண்பதும் குடிப்பதும் முக்கியமல்ல, தேவனுக்கேற்ற நீதிமானாக இருப்பதும், பரிசுத்த ஆவியானவருக்குள் சமாதானமும் சந்தோஷமும் அடைவதுமே ஆகும்” என்று ரோமர் 14:17. கூறுகிறது. மேலும் “தனக்குள் சண்டையிட்டுக்கொள்ளும் பிரிவுகளை ஆதரிக்கும் எந்த இராச்சியமும் அழிந்துவிடும்” என்று இரட்சகரே கூறியதாக மத்தேயு 12:25 கூறியுள்ளது. மேலும் “நான் பிசாசுகளை விரட்டும்பொழுது சாத்தானின் வல்லமையை நான் பயன்படுத்துவதாக நீங்கள் கூறுகிறீர்கள். அது உண்மையெனில், உங்கள் மனிதர்கள் பிசாசுகளை விரட்ட எந்த சக்தியைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்? எனவே, உங்கள் மக்களே நீங்கள் சொல்வது பொய் என்று நிரூபிக்கிறார்கள்” என்று மத்தேயு 12:27 மீண்டும் கூறுகிறது. இங்கே கூறப்பட்டவைகளை நோக்குமிடத்து, ​​தேவனுடைய இராச்சியம் அவராலும் ஆவியானவராலும் பிரிக்கப்படாமல் நிலையானதொன்றாக இருக்கிறது என்பதை அவர் காட்டுகிறார்.

157. ஆயினும், அவருடைய இராச்சியத்தில் நாமும் அவருடன் கூட ஆளுகை செய்வோம் என்று அப்போஸ்தலர் சொல்லும்போது, ​​பரிசுத்த ஆவியானவர் கிறிஸ்துவுடன் கூட ஆளுகை செய்கிறார் என்பதை எவ்விதத்திலும் மறுக்க முடியாது. நாம் இயேசுவோடு மரணமடைந்திருந்தால் பிறகு நாமும் அவரோடு வாழ்வோம். நாம் துன்பங்களை ஏற்றுக்கொண்டால் பிறகு அவரோடு ஆளுகையிலும் இருப்போம். நாம் அவரை ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தால் பிறகு அவரும் நம்மை ஏற்க மறுப்பார்” என்று  2 தீமோத்தேயு 2:11-12 கூறுகிறது. நாம் சுவீகாரத்தின் மூலம் ஆளுகை செய்கிறோம், அவரோ தமது தெய்வீக வல்லமையால் ஆளுகை செய்கிறார்.

158. ஆகையால், பரிசுத்த ஆவியானவர் பிதாவுடனும் குமாரனுடனும் இராச்சியத்தில் பங்கு கொள்கிறார்; மேலும் அவர் அவர்களுடன் ஒரே தன்மையுடனும், ஒரே ஆளுகையுடனும், ஒரே வல்லமையுடனும் இருக்கிறார்.

அதிகாரம் 21

ஏசாயா ஆவியானவரால் வழிநடத்தப்பட்டார், மேலும் அவர் ஆவியானவரைக் கண்டார். சுழலும் சக்கரங்கள் மற்றும் பல்வேறு இறக்கைகளின் பொருள் முக்கியமானது. மேலும் தேவதூதர்கள் ஆவியானவரை சேனைகளின் ஆண்டவர் என்று அழைப்பதால், துன்மார்க்கர்கள் மட்டுமே அவருக்கு அந்தப் பட்டம் கிடைத்ததை பற்றி கேள்வி எழுப்புவார்கள்.

159. அவர் இராச்சியத்தின் பங்காளராய் இருப்பதால், ஏசாயாவை அனுப்பியது பரிசுத்த ஆவியானவர் தான் என்பதை நாம் உணர்ந்து கொள்வதற்கு எது தடையாக இருக்கிறது? பவுலின் அதிகாரத்தை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளலாம், ஏனெனில் அப்போஸ்தலர் நடபடிகளில் நற்செய்தியாளரான லூக்கா கூட அவருடைய தீர்ப்பை ஆதரித்தார். அப்போஸ்தலர் 28:25-26-ல், “இம்மக்களிடம் போய், நீங்கள் கவனிப்பீர்கள், நீங்கள் கேட்பீர்கள், ஆனால் புரிந்துகொள்ளமாட்டீர்கள். நீங்கள் காண்பீர்கள், நீங்கள் பார்ப்பீர்கள், ஆனால் நீங்கள் பார்ப்பவற்றைப் புரிந்துகொள்ளமாட்டீர்கள்’ என்று சொல்லுங்கள்” எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. பரிசுத்த ஆவியானவர் தீர்க்கதரிசியாகிய ஏசாயா மூலம் நம் முன்னோர்களிடம் நல்லவற்றையே பேசினார் என்று லூக்கா எழுதியுள்ளார்.

160. ஆவியானவரே ஏசாயாவை அனுப்பினார். அரசன் உசியா இறந்த பிறகு, ஏசாயா ஆவியானவரைக் கண்டார். அவர் இந்தத் தரிசனத்தை பின்வருமாறு விவரித்தார்: “சபாவோத்தின் கர்த்தர் உயர்ந்த சிம்மாசனத்தின் மேல் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டேன், அவருடைய ஆலயம் அவருடைய மகத்துவத்தால் நிறைந்திருந்தது. ஆறு இறக்கைகள் கொண்ட தேவதூதர்கள் அவரைச் சூழ்ந்துகொண்டு துதிபாடினர். இரண்டு இறக்கைகளால் தங்கள் முகங்களையும், இரண்டு இறக்கைகளால் தங்கள் கால்களையும் மூடிக்கொண்டு, மற்ற இரண்டு இறக்கைகளால் பறந்தனர். ஏசாயா 6:1-3-ல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, “ஒருவரை ஒருவர் அழைத்து, அவர்கள்: “பரிசுத்தர், பரிசுத்தர், பரிசுத்தர், சர்வ வல்லமையுள்ள கர்த்தர் மகா பரிசுத்தர். பூமி அவர்களது மகிமையால் நிறைந்திருக்கிறது” என்றனர்.

161. தேவதூதர்கள் நின்றுகொண்டிருந்தால், அவர்கள் எப்படிப் பறந்திருக்க முடியும்? அவர்கள் பறந்துகொண்டிருந்தால், எப்படி நின்றுகொண்டிருக்க முடியும்? இதை நாம் புரிந்துகொள்ளாவிட்டால், நாம் ஒருபோதும் காணாத தேவனை எப்படிப் புரிந்துகொள்ள முடியும்?

162. எசேக்கியேல் 1:16-ல், தீர்க்கதரிசி ஒரு சக்கரத்திற்குள் மற்றொரு சக்கரத்தைக் கண்டதாகக் கூறுகிறார். இந்தத் தரிசனம் சரீரக் கண்களால் பார்க்கப்பட வேண்டியதல்ல, அது இரண்டு ஏற்பாடுகளின் போதனைகளையும் பிரதிபலிப்பதாகவே காணப்படுகிறது. புனிதர்களின் வாழ்க்கை மிகவும் நேர்த்தியாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்டுள்ளதால், பிற்காலப் போதனைகள் முந்தையவற்றுடன் ஒத்துப்போகின்றன. சக்கரத்திற்குள் சக்கரம் என்பது திருச்சட்டத்தின் கீழான வாழ்க்கையையும் அருளின் கீழான வாழ்க்கையையும் குறிக்கிறது; இதன் பொருள், யூதர்கள் திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறார்கள் என்பதோடு, திருச்சட்டமும் அருளில் அடங்கியுள்ளது என்பதாகும். உண்மையான யூதர் என்பவர் மனதளவில் திருச்சபையின் ஒரு பகுதியாக இருப்பவர், மேலும் “மனதுக்கு செய்யப்படும் விருத்தசேதனம்” என்பது திருச்சபைக்குள் ஒரு புனிதமான சடங்காகும். இதனால் தான் யூதர்களிடையே கடவுள் அறியப்படுகிறார் என்று எழுதப்பட்டுள்ளது, எனவே ஒரு சக்கரத்திற்குள் மற்றொரு சக்கரம் சுழல்வதைப் போலவே, இறக்கைகளும்  அசையாமல்  இருந்தன, அதே சமயம் பறந்து கொண்டும் இருந்தன.

163. அவ்வாறே, வானதூதர்கள் இரண்டு இறக்கைகளால் கடவுளின் முகத்தை மூடி, இரண்டு இறக்கைகளால் அவருடைய பாதங்களை மூடி, இரண்டு இறக்கைகளால் பறந்தனர் என்றும் கூறப்படுகிறது. இதுவும் ஆன்மீக ஞானத்தின் ஆழமான புரிதலைக் காட்டுகிறது. நிகழ் காலம் கடந்து செல்கிறது; கடந்த காலம் நிலையானது; எதிர்காலம் நிச்சயமற்றது. வானதூதர்களின் இறக்கைகள் கடவுளின் முகத்தையும் பாதங்களையும் மூடுவதைப் போலவே, கடவுளும் காலத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர்; அவருக்குத் தொடக்கமோ முடிவுவோ கிடையாது. எனவே, கடந்த காலமும் எதிர்காலமும் நிலையானவை, நிகழ்காலமோ வேகமாக சுழல்கிறது. அவருக்குத் தொடக்கமோ முடிவோ இல்லை என்பதால், அதைப் பற்றிக் கேட்காதீர்கள். கேள்வி கேட்பதற்குப் பதிலாக நிகழ்காலத்தில் கவனம் செலுத்தி அவருக்குப் புகழ்ச்சி செய்யவேண்டுமென்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

164. வானதூதர்கள் முடிவின்றி தேவனைத் துதிக்கிறார்கள். ஆகையால் அதுபற்றி நீங்கள் கேள்வி கேட்பதற்கு என்ன இருக்கிறது? அவர்களுடைய துதி, நாம் எப்போதும் தேவனைத் துதிக்க வேண்டும் என்றும் அவரைச் சந்தேகிக்கக் கூடாது என்றும் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. ஒருவேளை கிறிஸ்து தேர்ந்தெடுத்த போதகர் அக்கிரமக்காரர்களைப் பிரியப்படுத்தாமல் இருந்தாலோ, அல்லது பரிசுத்த ஆவியானவர் தாம் விரும்பும் வல்லமைகளை அருளும் வல்லமைகளின் ஆண்டவர் என்பதை அவர்கள் மறுத்தாலோ அன்றி, இதன் பொருள் பரிசுத்த ஆவியானவர் சேனைகளின் ஆண்டவராகவும் இருக்கிறார் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.

அதிகாரம் 22

திரித்துவத்தில் உள்ள ஒற்றுமைக்கு ஆதாரமாக, மேற்கோள் காட்டப்பட்ட ஏசாயாவின் வேதப்பகுதி இங்கே ஆராயப்படுகிறது. இந்தப் பகுதியை பிதா, குமாரன் அல்லது பரிசுத்த ஆவியானவரைக்  குறிப்பதாக விளக்கும்போது பொருளில் எந்த வேறுபாடும் இல்லை என்பதை இது நிரூபிக்கிறது. சிலுவையில் அறையப்பட்டவர் மகிமையின் ஆண்டவராக இருந்தபோதிலும், பரிசுத்த ஆவியானவரும் எல்லா விதத்திலும் பிதாவுக்கும் குமாரனுக்கும் சமமானவர். எனவே ஆரியர்களால் அவருடைய மகிமையைக் குறைக்க முடியாது.

165. பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியானவர் ஆகியோரின் மகத்துவத்திலும் ஆட்சியிலும் உள்ள ஒருமைப்பாட்டை இப்போது அறிந்துகொள்ள முடிகிறது. அந்த நேரத்தில் ஏசாயா கண்டது பிதாவாகிய தேவனைத்தான் என்று பலர் நம்புகிறார்கள். ஆனால், அவர் ஆவியானவர் என்று பவுல் கூறுகிறார், லூக்காவும் இதே விடயத்தில் அவருடன் உடன்படுகிறார். நற்செய்தியாளரான யோவான் குமாரனைக் குறிப்பிடுகிறார். அவர் குமாரனைப் பற்றி, “இயேசு இவைகளைச் சொன்னார், பின்பு அவர்களைப் பிரிந்து மறைந்து போனார்” என்று எழுதினார். அவர் பல பெரிய அற்புதங்களைச் செய்தபோதிலும், அவர்கள் அவரை விசுவாசிக்கவில்லை. ஏசாயா சொன்னதை நிறைவேற்றுவதற்காகவே இது நடந்தது: “நாங்கள் சொல்வதை யார் உண்மையில் நம்பினார்கள்? கர்த்தருடைய தண்டனையை உண்மையில் யார் ஏற்றுக்கொண்டார்கள்?”  என்று ஏசாயா 53:1 இல் கூறப்பட்டிருப்பதைக் காணலாம். இதன் காரணமாக, அவர்களால் விசுவாசிக்க முடியவில்லை. ஏனெனில், ஏசாயா, “தேவன் மக்களைக் குருடாக்கினார். தேவன் அவர்களின் மனதை மூடினார். அவர்கள் கண்களினால் பாராமலும் மனதின் மூலம் அறியாமலும் இருக்கவேண்டும் என்றே தேவன் இதைச் செய்தார். அதன்பின் அவர்களை நான் குணப்படுத்துவேன்” என்று (ஏசாயா 6:10) கூறியுள்ளார். ஏசாயா அவருடைய மகிமையைக் கண்டு, அவரைப் பற்றிப் பேசியபோது இந்த விஷயங்களைக் கூறினார் என்று யோவான் 12:36-41 இல் எழுதியுள்ளார்.

166. ஏசாயா இந்த வார்த்தைகளைப் பேசி, குமாரனின் மகிமை தனக்கு வெளிப்பட்டதை மிகத் தெளிவாகக் காட்டினார் என்று யோவான் கூறிக்கொண்டிருந்த அதே வேளையில், மறுபுறம், ஆவியானவர் இந்த விஷயங்களைக் கூறினார் என்று பவுல் கூறுகிறார். அப்படியானால், இந்த வேறுபாடு எங்கிருந்து வருகிறது?

167. உண்மையில், சொற்களில்தான் வேறுபாடு உள்ளது, பொருளில் அல்ல. அவை வெவ்வேறு விஷயங்களை வெளிப்படுத்தினாலும், இரண்டுமே தவறானவை அல்ல. பிதா குமாரனில் காணப்படுகிறார்; அவர், “என்னைக் காண்கிறவன் பிதாவைக் காண்கிறான்”  என்று யோவான் 14:9 வழியாகக் கூறினார். குமாரன் ஆவியிலும் காணப்படுகிறார்; பரிசுத்த ஆவியின்றி யாரும் “கர்த்தராகிய இயேசு” என்று சொல்ல முடியாது என்று 1 கொரிந்தியர் 12:3 இல் கூறப்பட்டுள்ளது. கிறிஸ்துவை சரீரக் கண்களால் காண முடியாது, அவரை ஆவியின் கிருபை மூலமே காண முடியும். இதனால்தான் வேதாகமம், “நித்திரையாயிருக்கிறவர்களே, விழித்துக்கொண்டு மரித்தோரிலிருந்து எழுந்திருங்கள், அப்பொழுது கிறிஸ்து உங்கள்மேல் பிரகாசிப்பார்” என்று எபேசியர் 5:14 இல்  கூறுகிறது. பவுல் தன் பார்வையை இழந்தபோதும், அவரால் கிறிஸ்துவை ஆவிக்குரிய கண்களால்  காண முடிந்தது  என்று அப்போஸ்தலர் 9:8 கூறுகிறது. இதனால்தான் கர்த்தர், “நீ கண்டதையும் காணப்போகிறதையும் குறித்து ஊழியக்காரனாகவும் சாட்சியாகவும் உன்னை உண்டாக்கவே உனக்கு முன் தோன்றினேன்”  என்று அப்போஸ்தலர் 26:16 வழியாகக் கூறினார். ஏனெனில் தீர்க்கதரிசிகளும் ஆவியை முதலில் பெற்று பிறகுதான் கிறிஸ்துவைக் கண்டார்கள்.

168. தரிசனம் ஒன்றே, கட்டளையிடும் உரிமையும் ஒன்றே, மகிமையும் ஒன்றே. ஆகவே ஒன்றே தான் உண்டு. மகிமையின் ஆண்டவரானவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டு, கன்னி மரியாளின் வயிற்றில் பரிசுத்த ஆவியானவரின் மகிமையால் பிறந்தது போன்ற எல்லாவற்றையும் பார்க்கும்போது, ​​பரிசுத்த ஆவியானவர் மகிமையின் ஆண்டவர் அல்ல என்று எம்மால் கூறமுடியுமா? கிறிஸ்து தனித்தனியான  இருவர் அல்ல, அவர் ஒருவரே. அவர் உலகம் தோன்றுவதற்கு முன்பே பிதாவின் தேவகுமாரனாகப் பிறந்தார், இவ்வுலகில் சரீர வடிவை எடுத்து மனிதரானார்.

169. பிதாவையும் குமாரனையும் போல, ஆவியானவரும் தூய்மையானவரும் சர்வவல்லவருமாக இருக்கிறார் என்று நான் கூறுகிறேன். சொலமன் அவரை கிரேக்க மொழியில் παντοδύναμον மற்றும் πᾶνέπίσχοπον என்று குறிப்பிட்டார்; அதன் பொருள், அவர் சர்வ வல்லமையுள்ளவர் மற்றும் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவர் என்பதாகும். இது  ஞானம் 7:22-ல் விளக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே, அந்த ஆவியானவர் மரியாதைக்கும் கனம் பண்ணுவதற்கும் தகுதியானவர்.

170. ஒருவேளை ஏதேனும் ஒன்று அவருக்குப் பொருத்தமற்றதாக இருக்குமோ என்று பரிந்துரைப்பதற்கு முன்போ, அல்லது இது உனக்கு மனக்கசப்பைத் தந்தால் பிதாவுடனும் குமாரனுடனும் அவருக்குள்ள ஐக்கியத்திலிருந்து அவரை வெளியேற்றி வீழ்த்துவதற்கு முன்போ, ஆரியானே, கவனமாகச் சிந்தித்துப் பார். நீ அவரை இழுத்து வீழ்த்த முயன்றால், வானங்கள் தலைகீழாக மாறுவதைக் காண்பாய், ஏனெனில் அவற்றின் வல்லமை தூய ஆவியானவரிடமிருந்து வருகிறது. நீ அவரை இழுத்து வீழ்த்த முயன்றால், முதலில் நீ தேவனை எதிர்கொள்ள வேண்டும், ஏனெனில் ஆவியானவரே தேவன். எனவே, தேவனுடைய ஆழமான சத்தியங்களை அறிந்த ஒருவரை உன்னால் எப்படி இழுத்து வீழ்த்த முடியும்?

---

முதல் புத்தகம் (Book 1)
புத்தகம் II (Book 2)
புத்தகம் III (Book 3)