Saint Augustine, De peccatorum meritis et remissione, et de baptismo parvulorum. “On the merits and remission of sins, and on the baptism of infants,” in Sinhala. Book 1.
1 වන පරිච්ඡේදය [I.]— ඔහුගේ මිතුරා වන මාර්සෙලිනස් වෙත ලියවිල්ලක ස්වරූපයෙන් වන හැඳින්වීම.
දෙවියන් වහන්සේගේ නීතිය ප්රතික්ෂේප කරන පව්කාර මිනිසුන් සමග අපගේ සම්බන්ධ වීමේ අවුල් සහගත බව සහ උණුසුම තුළ කනස්සල්ල මෙන්ම කෝපය කෙතරම් අධික හා තීව්ර වුවත් – මේ කරදර අපේම පාපවල වරදට ආරෝපණය කිරීම සාධාරණ වුවත් – මාගේ ආදරණීය මාර්සෙලිනස්, ඔබගේ එම දැඩි සෙනෙහසට තවදුරටත් ණයගැතියෙකු ලෙස සිටීමට මා කැමති නැත. සත්ය වශයෙන්ම මට එය කළ නොහැකිය, එය ඔබ කෙරෙහි වන මගේ කෘතඥපූර්වක සහ සහ ප්රසන්න තක්සේරුව වැඩි කරයි. [හැඟීම් දෙකකින් සෑදුණු] ශක්තිමත් අභ්යන්තර නැඹුරුවකින් මම පෙලඹී සිටිමි: එක් අතකින්, යහපත් වෙනසක් සඳහා වූ එකම බලාපොරොත්තුව තුළ අප නොවෙනස්ව එක් කරන එම ප්රේමයම ඇත; අනෙක් අතට, ඔබට එතරම් අවංක ආශාවක් ලබා දුන් දෙවියන් වහන්සේ අප්රසාදයට පත් කිරීමට ඔබ තුළම බියක් ඇත; මන්ද උන්වහන්සේ ඔබේ හදවතේ එවැනි අවංක ආශාවක් තබා ඇති බැවිනි; එම ආශාව ඉටු කිරීමෙන්, මම සැබවින්ම එය ඔබට දුන් දෙවියන් වහන්සේටම සේවය කරමි. මේ දැඩි අභ්යන්තර පෙලඹවීම කෙතරම් ප්රබල ලෙස, ඔබ මට ලිඛිතව ඉදිරිපත් කළ ප්රශ්න විසඳීමට මා යොමු කර ආකර්ෂණය කර ඇත්ද යත්, මගේ මනස ක්රමයෙන් මෙම පරීක්ෂණය අනෙක් සියල්ලන්ගේම වැදගත්කම ඉක්මවා යන වැදගත්කමක් සහිතව පිළිගෙන ඇත. [දැන් එය මට විවේකයක් ලබා නොදෙනු ඇත] ඔබේම කාරුණික ඉල්ලීමට සහ මෙම ප්රශ්නවලින් කරදරයට පත් වූවන්ගේ කනස්සල්ලට – සම්පූර්ණයෙන්ම ප්රමාණවත් නොවේ නම්, අවම වශයෙන් කීකරු ලෙස – මා ප්රතිචාර දක්වා ඇති බව පැහැදිලිව පෙන්වන දෙයක් කරන තුරු එය දැන් මට විවේකයක් ලබා නොදේ.
2 වන පරිච්ඡේදය [II.]— ආදම් පව් නොකළේ නම්, ඔහු කිසි විටෙකත් මිය නොයනු ඇත.
ආදම් නිර්මාණය වී ඇති ආකාරය කෙසේද යත්, ඔහු පාපය නිසා වන කිසිදු අඩුපාඩුවක් නොමැතිව වුවද, පාපයේ දඬුවමක් ලෙස නොව, ඔහුගේ පැවැත්මේ අවශ්යතාවය නිසා මිය යන්නට ඇති බව පවසන අය, ව්යවස්ථාවේ දැක්වෙන මෙම කොටස ඒ පිළිබඳ යොමු කිරීමට උත්සාහ කරති, එහි මෙසේ සඳහන් වේ: මන්ද එයින් කෑ දවසෙහි ඒකාන්තයෙන් ඔබ නසින්නේය. උත්පත්ති 2:17 එහෙත් එය ශරීරයේ මරණය පිළිබඳ නොව, පාපයෙන් සිදුවන ආත්මයේ මරණය ගැන දක්වන්නකි. මේ මරණයෙන් මිය ගියේ නොඇදහිලිවන්තයන්ය, ඒ අය සම්බන්ධයෙන් ස්වාමින් වහන්සේ “මළවුන්ට ඔවුන්ගේ මළවුන් භූමදාන කිරීමට ඉඩ දෙන්න” යනුවෙන් පැවසූ විට උන් වහන්සේ පෙන්වා දුන්නේ ඔවුන් මිය ගිය අය බවයි. දැන් දෙවියන් වහන්සේ පළමු මිනිසාට ඔහුගේ පාපයට අනුව තරවටු කර දඬුවම් කරන විට, “මන්ද ඔබ දූවිලිය, දූවිල්ලට හැරී යන්නේය,” උත්පත්ති 3:19 යනුවෙන් අප කියවන විට ඔවුන්ගේ පිළිතුර කුමක් වනු ඇත්ද? මන්ද යත් ඔහු දූවිල්ලට නැවත පැමිණීමට නියමිතව තිබුණේ ඔහුගේ ආත්මය සම්බන්ධයෙන් නොව, ඔහුගේ ශරීරය නිසා බව පැහැදිලිය. තවද ඔහුට දූවිල්ලට නැවත පැමිණීමට නියම වූයේ එම ශරීරයේම මරණය තුළිනි. කෙසේ වෙතත්, ඔහු දූවිලි වූයේ ඔහුගේ ශරීරය නිසා වුවද, එසේම ඔහු මවන ලද ස්වාභාවික ශරීරය ඔහු දරා සිටියද, ඔහු පව් නොකළේ නම්, ඔහු ආත්මික ශරීරයක් බවට පත් වී, මරණයේ අනතුරකින් තොරව ඇදහිලිවන්තයින්ට සහ ශුද්ධවන්තයන්ට පොරොන්දු වී ඇති නොදිරන තත්වයට පත් වනු ඇත. 1 කොරින්ති 15:52-53 තවද මෙම කාරණය සඳහා අප තුළම දැඩි ආශාවක් අපට ඇති බව පමණක් නොව, අපෝස්තුළුවරයාගේ දැනුම්දීමෙන්ද අපි එය ඉගෙන ගනිමු. ඒ ඔහු මෙසේ පවසන විටය: මන්ද මේකේදී අපි කෙඳිරිගාමින් අපගේ ස්වර්ගීය වාසස්ථානය පැලඳගන්ට ආශාවමුව. මෙසේ වූ කල්හි අපි පලඳනලදුව, නග්නව සිටිනවා දකිනු නොලබමුව. එසේය, මේ කූඩාරමේ සිටින්නාවූ අපි බර උසුලමින් කෙඳිරිගාමුව; මන්ද පැලඳීම අහක දමන්ට නොව මරණීයවූ එක ජීවනයෙන් ගිලිනු ලබන පිණිස, අපි පලඳිනු ලබන්ට කැමැත්තෙමුව. 2 කොරින්ති 5:2-4 එබැවින්, ආදම් පව් නොකළේ නම්, ඔහු තම ශරීරයෙන් ඉවත් කරනු නොලබනු ඇත. එහෙත් ඔහු අමරණීයභාවය සහ නොදිරන බව පැලඳ සිටිනු ඇත, එවිට මරණීය බව ජීවනයෙන් ගිල දැමිය හැකි වන පිණිසය; එනම්, ඔහු ස්වාභාවික ශරීරයෙන් ආත්මික ශරීරයට ගමන් කරන්නට ඇත.
3 වන පරිච්ඡේදය [III.]— මැරෙන සුලු වීම එක කාරණයකි, මරණයට යටත් වීම තවත් කාරණයකි.
තවද ආදම් තම ස්වාභාවික ශරීරය තුළ මෙහි දීර්ඝ කාලයක් ජීවත් වූයේ නම්, ඔහු මහලු වියෙන් පීඩාවට පත් වී ක්රමයෙන් වයසට යාමෙන් මරණයට පැමිණේ යැයි බිය වීමට කිසිදු හේතුවක් නොතිබුණි. මන්ද දෙවියන් වහන්සේ ඉශ්රායෙල්වරුන්ගේ ඇඳුම් සහ සපත්තු ඒවා වසර ගණනාවක් පුරාවට විනාශ නොවී පවතින පිණිස ක්රියා කළ සේක් නම්, ද්විතීය කථාව 29:5 කීකරු වීම සඳහා මිනිසාට අවසර දුන් එම [දෙවියන් වහන්සේගේම] බලයෙන්, ඔහුට ස්වාභාවික හා මරණීය ශරීරයක් තිබුණේ වී නමුදු, ඔහුට එම ශරීරයෙහි යම් තත්වයක් තිබිය යුතු නම්, සහ එම ස්වභාවය තුළ ඔහු දුර්වල බවට පත් නොවී වසර ගණනාවක් වර්ධනය වීම උදෙසාත්, දෙවියන් වහන්සේ කැමති වූ අවස්ථාවකදී මරණයේ මාධ්යයකින් තොරව මරණීයත්වයෙන් අමරණීයභාවයට යාමටත් හැකියාව නොතබිණිද? මන්ද, අපගේ භෞතික ශරීර තුවාල නොවී පැවතිය හැකි නිසා ඒවා අනාරක්ෂිත බව එයින් අදහස් නොවේ. ඒවා එසේ වීමට අවශ්ය නොවූවත් ඒවා තුවාල විය හැකිය. ඒ හා සමානව, ආදම්ගේ ශරීරයද අමරණීය නොවීය, මන්ද එය මිය යාමට අවශ්යතාවයක් නොතිබුණි. මෙම විශේෂ තත්වය, ඔවුන්ගේ ස්වාභාවික හා මරණීය ශරීරයේ සිටියදීම, මරණයෙන් තොරව පරිවර්තනය කරන ලද අයට පවා ලබා දී ඇතැයි මම සිතමි. මන්ද ඒනොක් සහ එලියා ඔවුන්ගේ දිගු ආයු කාලය නිසා මහලු වියේ ජරාපත්භාවයට පත් නොවූහ. එහෙත් නැවත නැඟිටීමේදී පොරොන්දු වීි ඇති සහ ස්වාමින් වහන්සේ මුලින්ම ලැබූ එම ආත්මික ආකාරයේ ශරීරයකට ඔවුන් එකල වෙනස් වූ බව මම විශ්වාස නොකරමි; එහෙත් ඔවුන්ට එම ආහාර අවශ්ය නොවන්නට ඇත, ඒවා භාවිත කිරීමෙන් ශරීරයට ප්රබෝධයක් ලැබෙයි. එහෙත් ඔවුන්ගේ පරිවර්තනයේ සිට ඔවුහු එසේ ජීවත් වෙති. එලියා වතුර භාජනයක් සහ රොටියක් කා පසුව දින හතළිහක් ජීවත් වීම සැලකිය යුතු ආහාර නොමැතිව ලබා දුන් තරම් ප්රමාණවත් බවක් භුක්ති විඳීම මෙන්ය. 1 රාජාවලිය 19:8. නැතහොත්, එවැනි ආහාර අවශ්යතාවයක් තිබේ නම්, ආදම් පව් කිරීමෙන් පසුව පාරාදීසයෙන් නෙරපා හැරීමට පෙර ආදම්ට කළාක් මෙන් එවැනි ආකාරයෙන් ඔවුන්ද තෘප්තිමත් කරනු ලබනවා ඇත. තවද, මා සිතන පරිදි, ඔහු විවිධ ගස්වල ඵලවලින් දිරාපත්වීමට එරෙහිව පෝෂණ කරනු ලැබූ අතර මහලු වියට එරෙහිව ආරක්ෂාව සහිත ජීවන වෘක්ෂය ඔහුට ලබා දී තිබිණි.
4 වන පරිච්ඡේදය [IV.]— ශාරීරික මරණය පවා පාපයෙන් පැමිණේ.
එහෙත් දෙවියන් වහන්සේ දඬුවම් කිරීමේදී පැවසූ, මක්නිසාද ඔබ දූවිලිය, දූවිල්ලට හැරී යන්නේය, උත්පත්ති 3:19 යන කොටස, ශරීරයේ මරණයට හැරුණුකොට වෙනත් දෙයක් සම්බන්ධයෙන් කෙනෙකුට යොමු කළ හැක්කේ කෙසේදැයි මට තේරුම් ගත නොහැකිය – ඒ හා සමානව වෙනත් සාක්ෂි තිබේ, එයින් වඩාත් සම්පූර්ණයෙන්ම පෙනෙන්නේ පාපය නිසා මිනිස් වර්ගයා ආත්මික මරණය පමණක් නොව ශරීරයේ මරණයද තමන් වෙත කැඳවාගත් බවයි. ප්රේරිතවරයා රෝමවරුන්ට මෙසේ පවසයි: ඉඳින් ක්රිස්තුස්වහන්සේ නුඹලා තුළ සිටිනසේක් නම්, පාපය නිසා ශරීරය මැරී තිබෙන නුමුත් ධර්මිෂ්ඨකම නිසා ආත්මය ජීවත්වෙයි. තවද යේසුස්වහන්සේව මළවුන්ගෙන් නැගිටෙවු තැනන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්වහන්සේ නුඹලා තුළ වාසයකරනසේක් නම්, ක්රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේව මළවුන්ගෙන් නැගිටෙවු තැනන්වහන්සේ නුඹලා තුළෙහි වසන තමන්ගේ ආත්මයාණන්වහන්සේ කරණකොටගෙන නුඹලාගේ මරණීය ශරීරයන්ද ජීවත් කරනසේක. රෝම 8:10-11 මේ තරම් පැහැදිලි හා විවෘත වාක්යයක් කියවීමට පමණක් මිස පැහැදිලි කිරීමට අවශ්ය නොවේ යැයි මම සිතමි. ඔහු පවසන පරිදි, ශරීරය මිය ගොස් ඇත, ඒ භූමියේ දූවිලිවලින් සෑදී ඇති නිසා වන භෞමික දුර්වලතාවය නිසා නොව, එහෙත් පාපය නිසාය; අපට තවත් අවශ්ය වන්නේ කුමක්ද? ඔහු තම වචනවලින් වඩාත් ප්රවේශම් වන අතර, ඔහු ශරීරය මරණීය යන්න නොව එහෙත් ශරීරය මැරී ඇති බවයි.
5 වන පරිච්ඡේදය [V.] – මරණීය (Mortale/ මෝර්ටලේ) (මිය යාමට හැකියාව ඇති), මැරුණු (Mortuum /මෝර්ටූම් (මළ) සහ (Moriturus/ මොරිටරස් (මිය යාමට නියම කර ඇති) යන වචන.
ශුද්ධවන්තයන්ගේ නැවත නැඟිටීමේදී පොරොන්දු වූ නොදිරන තත්වයට වෙනස් වීමට පෙර, මිය යාමට නියම කර නොතිබුණද (මොරිටරස්), ශරීරය මරණීය විය හැකිය (මිය යාමට හැකියාව ඇති). කෙසේද යත් අපගේ වර්තමාන තත්වයේ තිබෙන අපගේ ශරීරය අසනීප වීමට නියම කර නොතිබුණද, එයට අසනීප විය හැකි ආකාරයටමය. මන්ද යත්, යම් අනතුරකින් එය කවදා හෝ අසනීප වීමට පෙර මිය ගිය කල පවා, අසනීප විය නොහැකි මාංසය ඇත්තේ කාටද? ඒ ආකාරයෙන්ම මිනිසාගේ ශරීරය එවකට මරණීය වී තිබුණිද; එය එසේ මිනිසා ධර්මිෂ්ඨකමේ නොපසුබට උත්සාහයක් දැරුවේ නම්, එනම් කීකරුකමෙන් ජීවත් වූවා නම්, එම මරණීය ශරීරය සදාකාලික විනාශ නොවන දෙයක් කරණකොටගෙන එය පසුකර උසස් තත්වයක් ලැබුවේද? එසේ වූවත් මැරෙන සුලු (මරණීය) දේ පවා පාපය නිසා මිස මිය ගොස් නැත. එනම් (මරණයට) පත් නොවීය. මන්ද ඇත්ත වශයෙන්ම, නැවත නැඟිටීමේදී සිදුවීමට නියමිත වෙනස වන්නේ, පාපය නිසා සිදු වූ මරණය එයට සම්බන්ධතාවක් නොවීම පමණක් නොව, ස්වාභාවික ශරීරය පව් කිරීමට පෙර තිබූ මරණීය බව [හෝ මරණයට ඇති හැකියාව] තිබීම නොවේ. ක්රිස්තුස් යේසුස් වහන්සේ මළවුන්ගෙන් නැගිටෙවූ (ශරීරය මැරී ඇත, යනුවෙන් ඔහු කලින් පවසා තිබුණත්, රෝම 8:10) උන් වහන්සේම ඔබලාගේ මරණීය ශරීරයන්ද ප්රාණවත් කරන සේක, යනුවෙන් යේසුස් වහන්සේ නොපවසන සේක. එහෙත් උන් වහන්සේගේ වචන මේවාය. ක්රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේ මළවුන්ගෙන් නැගිටෙවු තැනන්වහන්සේ නුඹලා තුළෙහි වසන තමන්ගේ ආත්මයාණන්වහන්සේ කරණකොටගෙන නුඹලාගේ මරණීය ශරීරයන්ද ජීවත් කරනසේක. රෝම 8:11 එසේ නම් එම ශරීර තවදුරටත් මිය ගොස් නැති බව පමණක් නොව, එහෙත් ශරීරය තවදුරටත් මාරාන්තික [නැතිනම් මිය යාමට හැකියාව ඇත]. මන්ද ස්වාභාවික දේ ආත්මික ලෙස උත්ථාන කරනු ලැබ ඇති නිසාය. එසේම මෙම මරණීය ශරීරය අමරණීයභාවය පැලඳගනු ලබන අතර, මරණය ජීවිතයෙන් ගිල දමනු ලැබේ.
6 වන පරිච්ඡේදය [VI.]— පාපය නිසා ශරීරය මිය ගොස් ඇති ආකාරය.
අප ලබා දී ඇති සාක්ෂිවලට වඩා පැහැදිලි සාක්ෂියක් අවශ්යද යන්න කෙනෙකුට සිතෙයි. එහෙත් රෝම 8:10 පදයෙහි සඳහන් ‘මළ සිරුර’ යන්න ‘ඔබේ භූමික ආශාවන් නසා දමන්න’ යන පදයේ සඳහන් ආකාරයටම තේරුම් ගත යුතු බවට වන තර්කය මගින් මෙම පැහැදිලි විස්තර කිරීම අභියෝගයට ලක් කරන බව අපට පිළිගැනීමට සිදුවිය හැකිය. කොලොස්සි 3:5 එහෙත් මේ ආකාරයෙන් ශරීරය මරණයට පත් කරනු ලබන්නේ පාපය නිසා නොව, ධර්මිෂ්ඨකම නිසාය. මන්ද යත් අප පොළොවේ සිටින අපගේ ශරීර මරණයට පත් කරන්නේ ධර්මිෂ්ඨකමේ ක්රියා කිරීම පිණිසය. නැතහොත් පාපය නිසා, යන වාක්ය ඛණ්ඩයෙන් දැනටමත් සිදු කර ඇති පාපය නිසා බවක් අදහස් නොවන අතර, එයින් ශරීරය මිය ගොස් ඇති බැවින් පාපය සිදු කළ නොහැකි බව අදහස් කරන බව ඔවුන් සිතනවා නම්, එනම් ඔවුන් පවසන ආකාරයට, පාපය සිදුවීම වැළැක්වීම සඳහා ශරීරය ඇත්තෙන්ම මැරී ඇත. එසේ නම්, ආත්මය ජීවනයයි, යන ප්රකාශයට ධර්මිෂ්ඨකම නිසා, යන වාක්ය ඛණ්ඩය එකතු කරන විට ඔහු අදහස් කරන්නේ කුමක්ද? රෝම 8:10 මන්ද මෙහිදීත් අප ඒ සඳහා පහසුකම් සපයන බව සහතික කිරීමට පාපය සිදු කිරීමෙන් වැළකීම සඳහා ආත්මය ජීවනය ගෙන එයි යන අදහස සමග සම්බන්ධ වීම පමණක් ප්රමාණවත් වනු ඇත. එම නිසා එක කාරණයක් පෙන්වා දීමට යෝජනා දෙක තේරුම් ගත යුතුය – එනම් ශරීරය මිය ගොස් ඇත යන්න සහ ආත්මය ජීවනය වේ යන දෙකය. ඒ පාපයේ ආරම්භය වැළැක්වීමේ එකම පොදු අරමුණ සඳහාය. එසේම, ධර්මිෂ්ඨකම කිරීමේ අරමුණින් යන අර්ථයෙන් ඔහු ධර්මිෂ්ඨකම නිසා, යන්න පැවසීමට අදහස් කළේ නම්, එම වාක්ය ඛණ්ඩ දෙකම මෙම එකම අරමුණට යොමු කළ හැකිය – එනම් ශරීරය මිය ගොස් ඇත සහ ධර්මිෂ්ඨකම් කිරීමේ අරමුණ සඳහා ආත්මය ජීවනය වේ යන්නයි. එහෙත් මෙම කොටස ඇත්ත වශයෙන්ම පවතින ආකාරයට, එයින් ප්රකාශ කරන්නේ ශරීරය පාපය නිසා මිය ගොස් ඇති බව සහ ධර්මිෂ්ඨකම නිසා ආත්මය ජීවනය වනබවය. එහිදී විවිධ කාරණාවලට විවිධ කුසලතා – පාපයේ අකුසලය ශරීරයේ මරණයට සහ ධර්මිෂ්ඨකමේ කුසලතාවය ආත්මයේ ජීවනයට ආරෝපණය කරමින් දක්වයි. එබැවින්, කිසිවෙකුට සැක කළ නොහැකි ආකාරයට, ධර්මිෂ්ඨකම නිසා ආත්මය ජීවනය වන බව, එනම් ධර්මිෂ්ඨකමේ විපාකය මෙනි. පාපය නිසා ශරීරය මිය ගොස් ඇත, යන ප්රකාශය ශුද්ධලියවිල්ලේ පැහැදිලිම හැඟීම අපගේම අත්තනෝමතික කැමැත්තට විකෘති කිරීමට හෝ උදුරා ගැනීමට උත්සාහ නොකරන්නේ නම් ශරීරය පාපයේ විපාකය ලෙස මිය ගොස් ඇත, යන්න හැරුණු විට අන් කවර ලෙසකින් අපට තේරුම් ගත හැකිද, නැතහොත් අප තේරුම් ගත යුතුද? එහෙත් මේ හැරුණු විට, එයට පසුව දැක්වෙන වචන මගින් අමතර ආලෝකයක් ලබා දෙනු ලැබේ. මන්ද යත්, එක් අතකින් පාපය නිසා ශරීරය මිය ගොස් ඇති බව ඔහු පවසන විට එය වර්තමාන කාලයට සීමා වී ඇත, මන්ද, නැවත නැඟිටුවනු ලැබීමෙන් ශරීරය ප්රතිසංස්කරණය නොකළද, එය පාපයේ දඬුවමෙහි, එනම් මිය යාමේ අවශ්යතාවය සහිතව පවතී; එමෙන්ම අනෙක් අතට, ධර්මිෂ්ඨකම නිසා ආත්මය ජීවනය වන බැවින්, මෙම මරණයේ ශරීරයෙන් අප තවමත් බර වී සිටියද, රෝම 7:24 අපගේ අභ්යන්තර මිනිසා තුළ ආරම්භ වී ඇති අලුත් කිරීම මගින්, ඇදහිල්ලේ ධර්මිෂ්ඨකමෙන් පසු නව අභිලාෂයන් අපට දැනටමත් තිබේ. එහෙත්, මිනිසා තමාගේ නොදැනුවත්කම නිසා ශරීරයේ නැවත නැඟිටීම පිළිබඳ බලාපොරොත්තුව තබා ගැනීමට අපොහොසත් නොවන පරිදි, තවමත්, මිනිසුන් ශරීරයේ නැවත නැඟිටීම පිළිබඳ බලාපොරොත්තුව නැති කර නොගන්නා බවට වග බලා ගැනීම සඳහා, ඔවුන් එය සම්පූර්ණයෙන්ම තේරුම් නොගත් නිසා, මේ ජීවිතයේ පාපය නිසා මිය ගිය බව කලින් විස්තර කරන ලද එම ශරීරයම ඊළඟ ජීවිතයේදී ධර්මිෂ්ඨකම තුළින් නැවත ජීවනයට ගෙන එනු ඇති බව ඔහු පැහැදිලි කළේය. නැවත මරණයෙන් ජීවනයට ගෙන ඒම පමණක් නොව, මරණීය තත්වයේ සිට අමරණීයභාවය දක්වාද වෙනස් විය.
7 වන පරිච්ඡේදය [VII.]— බලාපොරොත්තුවේ වස්තුව වන ශරීරයේ ජීවනය, ආත්මයේ ජීවනය එයට පෙරවදනක් වීම.
මෙතරම් පැහැදිලි කාරණයක් වඩා පැහැදිලි කිරීම මගින් අපැහැදිලි විය හැකි යැයි මා බොහෝ සේ බිය වුවද, ප්රේරිතවරයාගේ දීප්තිමත් ප්රකාශය කෙරෙහි ඔබේ අවධානය යොමු කරන මෙන් ඔබෙන් මම ඉල්ලා සිටිමි. ඉඳින් ක්රිස්තුස්වහන්සේ නුඹලා තුළ සිටිනසේක් නම්, පාපය නිසා ශරීරය මැරී තිබෙන නුමුත් ධර්මිෂ්ඨකම නිසා ආත්මය ජීවත්වෙයි. රෝම 8:10 දැන් මෙය පවසා ඇති බැවින්, ඔවුන් ශරීරය තුළ මිය යා යුතු බැවින්, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහයෙන් ඔවුන්ට කිසිදු ප්රයෝජනයක් නොලැබෙන හෝ හෝ සුළු ප්රයෝජනයක් පමණක් ලැබෙන බව මිනිසුන් නොසිතිය යුතුය. මන්ද යත්, ඔවුන්ගේ ශරීර තවමත් පාපයේ බර උසුලාගෙන ගියත් – එය අනිවාර්යයෙන්ම මරණයට මඟ පාදයි – ඇදහිල්ල තුළින් ලැබෙන ධර්මිෂ්ඨකම නිසා ඔවුන්ගේ ආත්මය දැනටමත් ජීවත් වීමට පටන් ගෙන ඇති බව ඔවුන් මතක තබා ගත යුතුය. ඔවුන්ගේ ආත්මය වරක් අවිශ්වාසය නිසා අත්යවශ්යයෙන්ම මිය ගොස් තිබුණද මෙය සත්යයකි. එබැවින් ක්රිස්තුස් වහන්සේ ඔබ තුළ ජීවත් වන නිසා ඇති තත්වය මත ඔබට දී ඇති ත්යාගය කුඩා එකක් යැයි නොසිතන්න. ඔබේ ශරීරය පාපය නිසා මරණයට යටත් වුවද, ඔබේ ආත්මය ධර්මිෂ්ඨකම නිසා දැනටමත් ජීවමානව පවතී. එම නිසා ඔබේ ශරීරයේ ජීවිතය කෙරෙහිද ඔබ බලාපොරොත්තුව නැති කර නොගත යුතුය. මන්ද ක්රිස්තුස් වහන්සේ මළවුන්ගෙන් උත්ථාන කළ තැනැන් වහන්සේගේ ආත්මය ඔබ තුළ වාසය කරන සේක් නම්, ක්රිස්තුස් වහන්සේ මළවුන්ගෙන් උත්ථාන කළ තැනැන් වහන්සේ ඔබ තුළ වාසය කරන උන් වහන්සේගේ ආත්මය කරණකොටගෙන ඔබේ මරණීය ශරීරද ප්රාණවත් කරන සේක. රෝම 8:11 මතභේදයේ දුමාරය තවදුරටත් එතරම් පැහැදිලි ආලෝකයක් අඳුරු කරන්නේ කෙසේද? ප්රේරිතවරයා ඔබට පැහැදිලිව පවසන්නේ මෙයයි. එනම්, ඔබ තුළ තිබෙන පාපය නිසා ශරීරය මිය ගොස් ඇතත්, ඔබේ මරණීය ශරීර පවා ධර්මිෂ්ඨකම නිසා ජීවමාන බවට පත් කර ඇති බවත්, එම හේතුව නිසා දැන් පවා ඔබේ ආත්මය ජීවනය වන බවත්ය – එම ක්රියාවලියේ සම්පූර්ණත්වය ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහයෙන්, එනම්, ඔබ තුළ වැඩවාසය කරන උන් වහන්සේගේ ආත්මයෙන් පරිපූර්ණත්වයට පත් කළ යුතුය: මිනිස්සු තවමත් ඊට පටහැනි වෙති! ජීවිතය මරණයට පත් කිරීමෙන් මරණය තමන් බවට පරිවර්තනය කරන්නේ කෙසේද යන්න ඔහු අපට තවදුරටත් පවසයි. ඔහු මෙසේ කියයි. එබැවින් සහෝදරයෙනි, අපි ණයකාරයෝව සිටිමුව, නුමුත් මාංසිකලෙස ජීවත්වෙන්ට මාංසයට නොවේය. මක්නිසාද නුඹලා මාංසිකලෙස ජීවත්වෙනවා නම් මැරෙන්ට ඕනෑය, නුමුත් ආත්මයෙන් ශරීරයේ ක්රියා නසනවා නම් ජීවත්වෙනවා ඇත. රෝම 8:12-13 ඉන් අදහස් කරන්නේ මෙය මිස අන් කුමක්ද? එනම් ඔබ මරණයට අනුව ජීවත් වන්නේ නම්, ඔබ සම්පූර්ණයෙන්ම මිය යනු ඇත; එහෙත් ජීවිතයට අනුව ජීවත් වීමෙන් ඔබ මරණය මරණයට පත් කරන්නේ නම්, ඔබ සම්පූර්ණයෙන්ම ජීවත් වනු ඇත.
8 වන පරිච්ඡේදය [VIII.]— ආදම්ගේ පාපයෙන් ඇති වූ ශාරීරික මරණය.
ඒ හා සමාන අර්ථයක් සඳහා ඔහු මෙසේ පවසයි: මක්නිසාද මනුෂ්යයෙකු කරණකොටගෙන මරණය පැමුණුණ බැවින් මනුෂ්යයෙකු කරණකොටගෙන මළවුන්ගෙන් නැගිටීමත් පැමුණුණේය. 1 කොරින්ති 15:21. ශරීරයේ මරණය හැරුණුකොට අන් කුමන අර්ථයකින් මෙම කොටස තේරුම් ගත හැකිද; මන්ද මේ ගැන සඳහන් කිරීම සැලකිල්ලට ගනිමින්, ඔහු ශරීරයේ නැවත නැඟිටීම ගැන කතා කිරීමට පටන් ගත්තේය. එසේම එය ඉතා බැරෑරුම් හා උද්යෝගිමත් කතාවකින් තහවුරු කළේය. ඒ කොරින්තිවරුන්ට ආමන්ත්රණය කරන ලද මෙම වචනවලිනි: මක්නිසාද මනුෂ්යයෙකු කරණකොටගෙන මරණය පැමුණුණ බැවින් මනුෂ්යයෙකු කරණකොටගෙන මළවුන්ගෙන් නැගිටීමත් පැමුණුණේය. මක්නිසාද, ආදම් තුළ සියල්ලන් මැරෙන්නාක්මෙන්ම, ක්රිස්තුස්වහන්සේ තුළ සියල්ලෝම ජීවත්කරනු ලබන්නෝය. 1 කොරින්ති 15:21-22 — ඔහු රෝමවරුන්ට පවසන මෙම කාරණයෙන් අදහස් වන්නේ ඒ කාරණය මිස අන් කුමක්ද? එහෙයින් එක් මනුෂ්යයෙකු කරණකොටගෙන පාපයත් පාපය කරණකොටගෙන මරණයත් ලෝකයට ඇතුල්වුණාක්මෙන්, සියලු මනුෂ්යයන් පව්කළ බැවින් සියල්ලන් කෙරෙහි මරණයද පැමුණුණේය. රෝම 5:12 දැන් ඔවුන් අවධාරණය කරන්නේ මෙහි සඳහන් මරණය යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ ශරීරයේ මරණය නොව ආත්මයේ මරණය බවයි – මෙය ප්රකාශ කරන්නේ කොරින්තිවරුන්ට ලියන ලද ලිපියේ වෙනස් මාතෘකාවක් ආමන්ත්රණය කර ඇති බැවින් ආත්මයේ මරණය ඔවුන්ට තේරුම් ගැනීමට තරමක් නොහැකිය. මන්ද එහි සලකා බලන ලද විෂය වන්නේ ශරීරයේ නැවත නැඟිටීම වන අතර එය ශරීරයේ මරණයට ප්රතිවිරුද්ධය වේ. එපමණක් නොව, මෙහි පාපය යන්නද නැතිව මරණය පමණක් මිනිසා විසින් සිදු කරන ලද්දක් ලෙස සඳහන් කර ඇති හේතුව සාකච්ඡාවේ අවධානය යොමු වී ඇත්තේ පාපයේ ප්රතිවිරුද්ධ කාරණය වන ධර්මිෂ්ඨකම කෙරෙහි නොව එහෙත් ශරීරයේ නැවත නැඟිටීම කෙරෙහිය. එය ශාරීරික මරණය සමග සංසන්දනය කර ඇත.
9 වන පරිච්ඡේදය [IX.]— පාපය සියලු මිනිසුන්ට උරුම වන්නේ ස්වාභාවික සම්භවයෙනි, එය හුදෙක් අනුකරණයෙන් සිදු නොවේ.
ඔබේ ලිපියේ, ඔවුන් අපොස්තුළු තුමාගේ වචන විකෘති කිරීමට උත්සාහ කරන බවත්, ඒවා යම් නව අර්ථයකට විකෘති කරන බවත් ඔබ සඳහන් කරයි, එහිදී ඔහු මෙසේ පවසයි: එහෙයින් එක් මනුෂ්යයෙකු කරණකොටගෙන පාපයත් පාපය කරණකොටගෙන මරණයත් ලෝකයට ඇතුල්වුණාක්මෙන්, සියලු මනුෂ්යයන් පව්කළ බැවින් සියල්ලන් කෙරෙහි මරණයද පැමුණුණේය. රෝම 5:12 එහෙත් ඔබ මෙම වචනවල තේරුම විය හැක්කේ කුමක්දැයි මට දන්වා නැත. එහෙත් මා වෙනත් අයගෙන් සොයා දැනගත් පරිදි, මෙහි සඳහන් මරණය ශරීරයේ මරණය නොවන බවත්, එවැනි මරණය ආදම්ට ඔහුගේ පාපයෙන් එය ලැබීමට ඔවුන් ඉඩ නොදෙන බවත්, එසේ වූවද එය සැබෑ පාපයෙන් සිදුවන ආත්මයේ මරණය බවත් ඔවුන් සිතති; එසේ මෙම සැබෑ පාපය පළමු මිනිසාගෙන් ස්වාභාවික සම්භවයක් මගින් වෙනත් පුද්ගලයින්ට සම්ප්රේෂණය වී නොමැති බවත්, අනුකරණය මගින් සම්ප්රේෂණය වී ඇති බවත් පවසති. එබැවින්, ඒ හා සමානව, ළදරුවන් තුළ ඇති මුල් පාපය බෞතීස්මය තුළින් සමනය වන බව විශ්වාස කිරීම ප්රතික්ෂේප ඔවුහු කරති. මන්ද එවැනි මුල් පාපයක් මිනිසුන් තුළ ඔවුන්ගේ උපතේදීම නොපවතින බවට ඔවුන් තර්ක කරන නිසාය. එහෙත් පාපය ලෝකයට ඇතුළු වූයේ ස්වාභාවික සම්භවයකින් නොව අනුකරණයෙන් බව ප්රකාශ කිරීමට ප්රේරිතවරයාට අවශ්ය වූයේ නම්, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔහු පළමුවන වැරදිකරු ලෙස සඳහන් කරනු ඇත්තේ ආදම් නොව යක්ෂයායි. යක්ෂයා පිළිබඳ මෙසේ ලියා ඇත. 1 යොහන් 3:8. ඔහු ආරම්භයේ සිටම පව් කරන්නේය. ඔහු ගැන අපි ප්රඥාව පොතෙහිද කියවා ඇත්තෙමු: කෙසේ වෙතත් යක්ෂයාගේ ඊර්ෂ්යාවෙන් මරණය ලෝකයට ඇතුළු විය. ප්රඥාව 2:24 දැන්, මෙම මරණය යක්ෂයාගෙන් මිනිසුන් කෙරෙහි පැමිණියේය, එසේ වූයේ ඔහු විසින් ඒවා ඔවුන් හට ප්රචාරය කරන ලද නිසා නොව, එහෙත් ඔවුන් ඔහුගේ ආදර්ශය අනුකරණය කළ නිසාය. එයට පසුව මෙසේ එකතු කර ඇත: ඔහුගේ පැත්ත ගන්නා අය ඔහුගේ ආදර්ශය අනුකරණය කරති. ප්රඥාව 2:25. එබැවින්, එක් මිනිසෙකුගෙන් ස්වාභාවික පරම්පරාවෙන් සියලු මිනිසුන්ට පාපය සහ මරණය සම්ප්රේෂණය වන බව ප්රේරිතවරයා සඳහන් කරන විට, මිනිස් වර්ගයා ඔහුගෙන් ව්යාප්ත වීමට පටන් ගත් දා සිට ඒවා හඳුන්වා දුන් තැනැත්තා එම මිනිසා බව ඔහු හඳුනා ගනියි.
10 වන පරිච්ඡේදය.— කරුණා අනුග්රහයේ සාදෘශ්යය (සමාන කිරීම).
නිසැකවම, අකීකරුකම මගින් දෙවියන් වහන්සේගේ ආඥාව උල්ලංඝනය කරන සියල්ලෝම ආදම් අනුකරණය කරති. එහෙත් ඔවුන්ගේ තෝරා ගැනීම නිසා පව් කරන අයට ඔහු ආදර්ශයක් ලෙස සිටීම එක් කාරණයකි; එමෙන්ම පාපයෙන් උපත ලැබූ සියල්ලන්ගේම ආරම්භකයා ලෙස සිටීම තවත් කාරණයකි. උන්වහන්සේගේ සියලුම ශුද්ධවන්තයෝද ධර්මිෂ්ඨකම ලුහුබැඳීමේදී ක්රිස්තුස් වහන්සේ අනුකරණය කරති; අප දැනටමත් උපුටා දක්වා ඇති එම ප්රේරිතවරයාම මෙසේ පවසයි: මා ක්රිස්තුස්වහන්සේව ආදර්ශයට ගන්නාක්මෙන් නුඹලා මා ආදර්ශයට ගන්න. 1 කොරින්ති 11:1. එහෙත් මෙම අනුකරණය කිරීමට අමතරව, උන්වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහය අප තුළ අපගේ ආලෝකනය කිරීම සහ යුක්තිසහගත කිරීම ක්රියාත්මක කරයි, එම ක්රියාවම මගින් උන්වහන්සේගේ [නම] දේශනා කරන්නා මෙසේ පවසයි: එබැවින් වර්ධනය දෙන දෙවියන්වහන්සේ මිස හිටවන තැනැත්තේද වතුර වත්කරන තැනැත්තේද කිසිත් නැත. 1 කොරින්ති 3:7 මන්ද මේ කරුණා අනුග්රහයෙන් උන්වහන්සේ බෞතීස්ම කරන ලද ළදරුවන් පවා තම ශරීරයට බද්ධ කරන සේක. ඔවුන් තවමත් කිසිවෙකු අනුකරණය කිරීමට සමත් වී නැත. එබැවින්, සියල්ලන්ම ජීවත් කරවන තැනැන් වහන්සේ ක්රිස්තුස් වහන්සේ, තමන් වහන්සේ අනුගමනය කරන්නන්ට ධර්මිෂ්ඨකමේ ආදර්ශයක් ලෙස තමන්ම පූජා වූවා පමණක් නොව, ඇදහිලිවන්තයන්ට තම ආත්මයේ සැඟවුණු කරුණා අනුග්රහය, උන් වහන්සේ ළදරුවන්ට පවා රහසින් ලබා දෙන කරුණා අනුග්රහය ලබා දුන්නාක් මෙන්, සියලු දෙනා මිය යන තැනැත්තා වන ආදම්, හිතාමතාම ස්වාමින් වහන්සේගේ ආඥාව උල්ලංඝනය කරන්නන්ට අනුකරණය සඳහා ආදර්ශයක් ලෙස පමණක් නොව, ඔහුගේ මාංසයේ පව්කාර ස්වභාවය තුළින් ඔහුගේ සියලු පරම්පරාවන්ට සැඟවුණු දූෂණයක්ද ලබා දුන්නේය. මේ හේතුව නිසාම, වෙනත් හේතුවක් නොමැතිව, ප්රේරිතවරයා මෙසේ පවසයි: එහෙයින් එක් මනුෂ්යයෙකු කර ණකොටගෙන පාපයත් පාපය කරණකොටගෙන මරණයත් ලෝකයට ඇතුල්වුණාක්මෙන්, සියලු මනුෂ්යයන් පව්කළ බැවින් සියල්ලන් කෙරෙහි මරණයද පැමුණුණේය. රෝම 5:12 දැන් මා මෙය පැවසුවහොත්, ඔවුන් විරෝධයක් මතු කරනු ඇත. එසේම ප්රකාශනයෙන් සහ අර්ථයෙන් මා වැරදි බව මහත් හඬින් පවසනු ඇත; මන්ද යත්, සාමාන්ය පුද්ගලයෙකු මේ වචන පැවසුවහොත්, – ප්රේරිතවරයා ඒවා කියන විට ඔවුන් පිළිගැනීමට අකමැති අර්ථය හැරුණුකොට ඔවුන්ට වෙනත් කිසිම අර්ථයක් සොයාගත නොහැකි වනු ඇත. කෙසේ වෙතත්, මේවා ඔවුන් යටත් වන ඔහුගේ අධිකාරිය සහ ධර්මයට අයත් වන ඔහුගේ වචන වන නිසා, ඔවුහු අපගේ අවබෝධයේ මන්දගාමී බව පිළිබඳ අපට චෝදනා කරති. එහිදී ඔවුහු පැහැදිලි සහ සෘජු අර්ථයෙන් ලියා ඇති එම වචනම යම් අපැහැදිලි සහ ව්යාකූල අර්ථයකට විකෘති කිරීමට උත්සාහ කරති. ඔහු පවසන පරිදි, එක් මනුෂ්යයෙකු කර ණකොටගෙන පාපයත් පාපය කරණකොටගෙන මරණයත් ලෝකයට ඇතුළු විය. මෙය අනුකරණය නොව පැතිරීම පෙන්නුම් කරයි; මන්ද ඔහු මෙහිදී අනුකරණය අදහස් කළේ නම්, ඔහු “යක්ෂයා විසින්” යැයි කියනු ඇත. එහෙත් කිසිවෙකුත් සැක නොකරන පරිදි, ඔහු ආදම් ලෙස හඳුන්වන එම පළමු මිනිසා ගැන සඳහන් කරයි: එසේම ඔහු මෙලෙස පවසයි. සියල්ලන් කෙරෙහි මරණය පැමුණුණේය.
11 වන පරිච්ඡේදය [X.]— සැබෑ පාපය සහ මුල් පාපය අතර වෙනස.
නැවතත්, ඊළඟ වාක්ය ඛණ්ඩයේ, සියල්ලන්ම පව් කර ඇත, යන ප්රකාශය කෙතරම් ප්රවේශමෙන්, නිවැරදිව සහ පැහැදිලිව කර තිබේද! මන්ද, සියලු දෙනාම පව් කර ඇත, යන වාක්ය ඛණ්ඩය එක් මිනිසෙකු (ආදම්) තුළින් ලෝකයට ඇතුළු වූ පාපය පිළිබඳ යොමුවක් ලෙස සඳහා ඔබ තේරුම් ගන්නෙහි නම්, එය සෑම මිනිසෙකුටම ආවේණික වූ, ඔවුන් විසින්ම කරන සහ ඔවුන්ට පමණක් අයත් වන පාපයන් එක දෙයක් අදහස් කරන බව නිසැකවම පැහැදිලිය. එහෙත් සියලු මිනිසුන් පව් කරන එම එක පාප යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ වෙනත් දෙයකි. මන්ද සියල්ලන්ම එම එකම මිනිසා වූ බැවිනි. කෙසේ වෙතත්, සියලු දෙනාම පව් කර ඇත, යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ එම පාපයම නොව, එකම මිනිසා (ආදම්) නම්, මෙම පැහැදිලි ප්රකාශයට වඩා පැහැදිලි විය හැක්කේ කුමක්ද? ඇත්ත වශයෙන්ම, ක්රිස්තුස් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කරන අය උන් වහන්සේ කරණකොටගෙන ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලබන බව අපි කියවන්නෙමු. මන්ද, සැඟවුණු එක්සත්කම සහ ආත්මික කරුණා අනුග්රහයේ අභ්යන්තර ක්රියාකාරීත්වය නිසා ස්වාමින් වහන්සේට ඇලී සිටින සියල්ලන් උන් වහන්සේ සමග ආත්මයෙන් ඒකත්වයක් බවට පත් වේ. 1 කොරින්ති 6:17 ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ ශුද්ධවන්තයින්ද උන් වහන්සේගේ ආදර්ශය අනුකරණය කළත්; උන්වහන්සේගේ ශුද්ධවන්තයින් අනුකරණය කළ අය සම්බන්ධයෙන් කළ මෙ හා සමාන ප්රකාශයක් මට සොයාගත හැකිද? පාවුල් හෝ පේදුරු හෝ දෙවියන් වහන්සේගේ සෙනඟ අතර ඉහළ අධිකාරියක් ඇති එම විශිෂ්ට මිනිසුන්ගෙන් කිසිවෙකු තුළ හෝ ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබීම යැයි කිව හැකිද? ඔබ තුළ සියලු ජාතීන් ආශීර්වාද ලබනු ඇත, යනුවෙන් ආබ්රහම් හට පවසන ලද බැවින් අප අබ්රහම් තුළ ආශීර්වාද ලබා ඇති බව නිසැකය. එහෙත් මෙය සැබවින්ම ආබ්රහම්ගෙන් උපතින් පැවත එන ක්රිස්තුස් වහන්සේ නිසාය. මෙයට සමාන්තර අදාළ කොටසකින් වඩාත් පැහැදිලි කර ඇත: ඔබේ වංශය තුළ සියලු ජාතීන් ආශීර්වාද ලබනු ඇත. සියලු දුෂ්ට හා අභක්තික මිනිසුන් සාතන් අනුකරණය කළත්, යක්ෂයා තුළ මිනිසෙකු කවදා හෝ පව් කර ඇති බව හෝ යක්ෂයා තුළ තවමත් පව් කරන බව ශුද්ධලියවිල්ලේ කොතැනකවත් සඳහන් කර ඇති බව මම විශ්වාස නොකරමි. කෙසේ වෙතත්, ප්රේරිතවරයා පළමු මිනිසා සම්බන්ධයෙන් ප්රකාශ කර ඇත්තේ, ඔහු තුළ සියල්ලන්ම පව් කර ඇති බවයි; රෝම 5:12 එසේම තවමත් පාපය පැතිරීම පිළිබඳ තරගයක් පවතින අතර, මිනිසුන් එයට විරුද්ධ වන්නේ අනුකරණය කිරීමේ කුමන අපැහැදිලි න්යාය පිළිබඳද යන්න මම නොදනිමි.
12 වන පරිච්ඡේදය.— ව්යවස්ථාවට පාපය ඉවත් කළ නොහැකි විය.
පහත දැක්වෙන කාරණය ද නිරීක්ෂණය කරන්න. සියලු මනුෂ්යයන් පව්කළ බැවින්, යනුවෙන් දක්වා එවිටම, මක්නිසාද ව්යවස්ථාව දෙන තෙක් පාපය ලෝකයෙහි තිබුණේය, රෝම 5:13 යනුවෙන් ඔහු එකතු කළේය. මෙයින් අදහස් කරන්නේ එය ස්වභාවධර්මයේ ව්යවස්ථාව වේවා – සෑම පුද්ගලයෙකුම තේරුම් ගැනීමේ වයසට පැමිණි පසු, මුල් පාපයට තමන්ගේම පෞද්ගලික පාප එකතු කරයි – නැතහොත් මෝසෙස් ජනතාවට දුන් ව්යවස්ථාව වේවා, පාපය වැඩි වන පරිදි ඇතුළු වූ ව්යවස්ථාවෙන් පවා පාපය ඉවත් කිරීමට නොහැකි වූ බවයි. රෝම 5:20 මන්ද ජීවනය ලබා දිය හැකි ව්යවස්ථාවක් දී තිබුණේ නම්, සැබවින්ම ධර්මිෂ්ඨකම ව්යවස්ථාවෙන් පැමිණිය යුතුව තිබුණි. එහෙත් ශුද්ධලියවිල්ල සියල්ල පාපයට යටත් කර ඇත. එවිට යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේ කෙරෙහි ඇදහිල්ල කරණකොටගෙන වන පොරොන්දුව ඇදහිලිවන්තයින්ට ලබා දිය හැකි වන පිණිසය. ගලාති 3:21-22 නුමුත් ව්යවස්ථාවක් නැති කල්හි පාපය ගණන්ගනු නොලැබේ. රෝම 5:13 දැන් ගණන්ගනු නොලැබේ, යන වාක්ය ඛණ්ඩයෙන් නොසලකා හැර ඇත, නැතිනම් එය පාපය ලෙස සලකනු නොලැබේ යන්න මිස අන් කුමක් අදහස් කෙරේද? මන්ද ශුද්ධලියවිල්ලෙහි ලියා ඇති ආකාරයට, ව්යවස්ථාවක් නැතුව පව්කළාවූ සියල්ලෝ ව්යවස්ථාව නැතුව විනාශවන්නෝය. ව්යවස්ථාවක් ඇතුව පව්කළාවූ සියල්ලෝ ව්යවස්ථාව කරණකොටගෙන විනිශ්චයකරනු ලබන්නෝය. රෝම 2:13 දෙවියන් වහන්සේ වන ස්වාමින් වහන්සේ එය කිසිදා සිදු නොවූවාක් මෙන් නොසලකන සේක.
13 වන පරිච්ඡේදය [XI.]— මරණය රජකම් කිරීම යන අපොස්තුළු තුමාගේ වාක්ය ඛණ්ඩයේ අර්ථය.
කෙසේ වෙතත්, ඔහු පවසන්නේ, ආදම්ගේ සිට මෝසෙස් දක්වා පවා මරණය රජකම් කළ බවයි, රෝම 5:14. එනම්, පළමු මිනිසාගේ සිට දිව්යමය අධිකාරිය විසින් ප්රකාශ කරන ලද ව්යවස්ථාව දක්වා පවා, ව්යවස්ථාවට පවා මරණයේ රජකම් කිරීම අහෝසි කිරීමට නොහැකි වූ බව එයින් ඇඟවේ. පාපයේ වරදකාරී බව මිනිසුන් තුළ ආධිපත්යය දරන සෑම අවස්ථාවකම, එය එකම සැබෑ ජීවිතය වන එම සදාකාලික ජීවනය ලබා ගැනීමෙන් වළක්වන අතර, ඒ වෙනුවට එයින් ඔවුන් සදාකාලික දඬුවම වන දෙවන මරණයට පවා ඇද දමයි. මෙම මරණයේ රජකම් කිරීම ඕනෑම මිනිසෙකු තුළ විනාශ වන්නේ ගැලවුම්කරුවාණන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහයෙන් පමණි. එය පැරණි කාලයේ ශුද්ධවන්තයන් ඔවුන් සියල්ලන්ම, ක්රිස්තුස් වහන්සේ මාංසවත් වී පැමිණීමට පෙර සිටියේ වී නමුත්, ඔවුන් තුළ පවා ක්රියාත්මක විය. එසේ වූවද ඔවුහු කළ යුතු දේ අණ කිරීමට පමණක් දැන සිටි එහෙත් ඔවුන්ට උපකාර කිරීමට නොහැකි වූ ව්යවස්ථාවේ ප්රකාරයට නොව, එහෙත් දෙවියන් වහන්සේගේ උපකාරක කරුණා අනුග්රහයට සාපේක්ෂව ජීවත් වූහ. ඇත්ත වශයෙන්ම එය පැරණි ගිවිසුමේ (කාලවල පරිපූර්ණ සාධාරණ කාල පරිච්ඡේදයට අනුකූලව) සැඟවී තිබුණි. එය දැන් නව ගිවිසුමේ එළිදරව් කරනු ලැබ ඇත. එබැවින්, ආදම්ගේ සිට මෝසෙස් දක්වා ආදම්ගේ වරදට සමානව පව් නොකළ අය තුළ පවා, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහයෙන් උපකාර නොලැබූ සියල්ලන් තුළ මරණය රජකම් කෙළේය. රෝම 5:14 එනම්, ඔවුන් තවමත් ආදම් මෙන් තමන්ගේම පෞද්ගලික තෝරාගැනීමෙන් පව් කර නොතිබුණි, එහෙත් ඔහුගෙන් මුල් පාපය උරුම කරගෙන තිබුණි. ආදම්, ඔහු පැමිණෙන තැනැත්තාගේ සංකේතයකි. රෝම 5:14. ආදම් තුළ, ඔහුගේ අනාගත පරම්පරාවේ සියලුම පරම්පරාවන් සඳහා හෙළා දැකීමේ රටාව ස්ථාපිත කරන ලදී, මන්ද ඔවුන් ස්වාභාවික උපතින් ඔහුගෙන් පැමිණෙන බැවිනි. එබැවින්, එක් මිනිසෙකු කෙරෙන් සියලු මිනිස්සු හෙළා දකිනු ලබන පිණිස උපත ලැබූහ. එහිදී ගැලවුම්කරුවාණන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහය තුළින් හැරුණුකොට එයින් ගැලවීමක් නැත. මෙම කොටස ශුද්ධලියවිල්ලේ ලතින් පිටපත් කිහිපයකම මෙසේ කියවා ඇති බව මම හොඳින් දනිමි: ආදම් සිට මෝසෙස් දක්වා ආදම්ගේ වරදට සමානව පව් කළ අය කෙරෙහි මරණය රජ විය; එහෙත් මෙම අනුවාදය පවා එය කියවූ අය විසින් එකම අර්ථයකින් යොමු කර ඇත. මන්ද ආදම් තුළ පව් කළ අය ආදම්ගේ වරදට සමාන ආකාරයෙන් පව් කළ බවට ඔවුන් තේරුම් ගත් බැවිනි; එබැවින් ඔවුන් ඔහුගේ ස්වරූපයෙන් මවනු ලැබ ඇත. ඒ මිනිසෙකුගෙන් උපන් මිනිසුන් ලෙස පමණක් නොව, පව්කාරයෙකුගෙන් උපන් පව්කාරයන් ලෙසය. මිය යන කෙනෙකුගෙන් මිය යන අය ලෙස සහ හෙළා දකින ලද කෙනෙකුගෙන් හෙළා දකින අය ලෙසටය. කෙසේ වෙතත්, ලතින් අනුවාදය සාදන ලද ග්රීක පිටපත් සියල්ලෙහිම, ව්යතිරේකයකින් තොරව හෝ ආසන්න වශයෙන්, මා මුලින්ම එකතු කළ කියවීම දක්නට ඇත.
14 වන පරිච්ඡේදය.— කරුණා අනුග්රහයේ අතිශය බහුලත්වය.
ඔහු මෙසේ පවසයි. එහෙත් එය වරද ලෙස නොව නොමිලේ දීමනාව ලෙස විය. මන්ද, එක් කෙනෙකුගේ වරද තුළින් බොහෝ දෙනෙකු මිය ගියහොත්, දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහය සහ එක් මිනිසෙකු වන යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේ විසින් දෙන ලද කරුණා අනුග්රහයෙන් වන දීමනාව බොහෝ දෙනෙකුට බහුලව ලැබී ඇත. රෝම 5:15. තවත් බොහෝ දෙනෙකු නැත, එනම් තවත් බොහෝ මිනිස්සු නැත. මන්ද හෙළා දකිනු ලබනවාට වඩා ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබ නැත; එහෙත් එය ක්රියාත්මක වේ, බොහෝ දේ බහුල වී ඇත; ආදම් තමාගේ එක් පාපයෙන් පව්කාරයන් බිහි කළ බැවින්, ක්රිස්තුස් වහන්සේ තම කරුණා අනුග්රහයෙන් මිනිසුන් තමන්ගේම කැමැත්තෙන් කළ පාප, ඔවුන් ඉපදුණු මුල් පාපයට සැබෑ වරදින් එකතු කරන ලද පාප සඳහා පවා නොමිලේ සමාව ලබා දී ඇත. මෙය ඔහු පසුව සඳහන් කොටසේ වඩාත් පැහැදිලිව සඳහන් කරයි.
15 වන පරිච්ඡේදය [XII.]— සියලු මිනිසුන්ට පොදු වූ එක පාපය.
එහෙත් එක් කෙනෙකුගේ වරද නිසා බොහෝ දෙනෙකු මිය ගොස් ඇත, යනුවෙන් ඔහු පවසන කාරණය වඩාත් අවධානයෙන් නිරීක්ෂණය කරන්න. මන්ද, මෙම කොටස අනුකරණයක් ලෙස තේරුම් ගත යුතු අතර, ප්රචාරණය සඳහා තේරුම් නොගත යුතු නම්, එය එක් කෙනෙකුගේ පාපය නිසා මිස තමන්ගේම පාප නිසා නොවිය යුත්තේ ඇයි? එහෙත් එයට පසුව සඳහන් කාරණය බලන්න: ඇරත් දීමනාව වනාහි පව්කළ එක්කෙනෙකු කරණකොටගෙන මෙන් නොවේය. මක්නිසාද විනිශ්චය දඬුවම උදෙසා එක්කෙනෙකුගෙන් පැමුණුණේය, නුමුත් දීමනාව වනාහි බොහෝ වරදවලින් ධර්මිෂ්ඨකරනු ලැබීම සඳහාය. රෝම 5:16 දැන් ඔවුහු අපට මෙසේ කියත්වා. මෙම වචනවල අනුකරණය සඳහා ඉඩක් ඇත්තේ කොහේද? එක් අයෙකු කරණකොටගෙන හෙළා දකිනු ලැබීම පැමිණි බව ඔහු පවසයි. එක් කෙනෙකු යන්න එක් පාපයක් හැරුණුකොට වෙන කුමක්ද? ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔහු එකතු කරන වචනවලින් මෙය පැහැදිලිව ඇඟවුම් කරන්නේය: එහෙත් කරුණා අනුග්රහය බොහෝ වැරදි සඳහා වන ධර්මිෂ්ඨකරණය උදෙසා හේතු විය. ඇත්ත වශයෙන්ම, එක් වරදකින් හෙළා දකිනු ලැබීමේ විනිශ්චයටත්, කරුණා අනුග්රහය බොහෝ වැරදිවලින් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබීමටත් හේතු වන්නේ මන්ද? මුල් පාපය ශුන්ය බවක් නම්, කරුණා අනුග්රහය මිනිසුන් බොහෝ වැරදිවලින් ඉවත් කර ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබීම පමණක් නොව, ඒ හා සමාන ලෙසම ඔවුන් බොහෝ වැරදිවලින් හෙළා දකිනු ලැබීමට විනිශ්චය යොමු කරයිද? මන්ද කරුණා අනුග්රහය නිසැක ලෙසම බොහෝ වැරදි අනුමත නොකරයි, ඒ ආකාරයෙන්ම බොහෝ වැරදි නොමැතිව විනිශ්චය හෙළා දකිනු ලැබීමට හේතු නොවෙයි. එසේ නොමැති නම්, එක් වරදක් නිසා, එම වරද අනුකරණය කරමින් සියලු වැරදි සිදු කර ඇති බැවින් සියලුම මිනිසුන් හෙළා දකිනු ලැබුවහොත්, එසේ නම්, එම තර්කයට අනුව, ධර්මිෂ්ඨකරණය කරන ලද අය, එක් ක්රියාවක් නිසා මිනිසුන් වරදකාරිත්වයෙන් නිදහස් වී දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි නිවැරදි කරනු ලැබූ අය ලෙස දැකිය යුතුය. මන්ද සමාව දෙන ලද සියලුම පාප එම පළමු පාපයේ අනුකරණයන් පමණක් වන බැවිනි. එක් ධර්මිෂ්ඨ ක්රියාවක් නිසා මිනිසුන්ට ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබිය හැකි යැයි කීමට (දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි නිවැරදි කළ හැකි) ඒ තරම්ම හේතුවක් තිබේ, මන්ද සියලු සමාව දුන් පාපයන් ද එම පළමු පාපය අනුකරණය කරමින් සිදු කරන ලදී. එහෙත් මෙය නිසැකවම ප්රේරිතවරයා පහත සඳහන් කාරණය පැවසූ විට ඔහු දැක්වූ අර්ථය නොවේය: මක්නිසාද විනිශ්චය දඬුවම උදෙසා එක්කෙනෙකුගෙන් පැමුණුණේය, නුමුත් දීමනාව වනාහි බොහෝ වරදවලින් ධර්මිෂ්ඨකරනු ලැබීම සඳහාය. ඇත්ත වශයෙන්ම, අපගේ පාර්ශ්වයෙන් අපට ප්රේරිතවරයා තේරුම් ගත හැකි අතර, විනිශ්චය එක් වරදක් හේතුවෙන් හෙළා දකිනු ලැබීම පිණිස පුරෝකථනය කර ඇති බව දැකිය හැකිය. එනම් මිනිසුන් තුළ මුල් පාපය හැරුණුකොට අන් කිසිවක් නොතිබුණත්, එය ඔවුන් හෙළා දකිනු ලැබීම උදෙසා ප්රමාණවත් වනු ඇත. මන්ද, මුල් වරදට තමන්ගේම පාප එකතු කළ ඔවුන්ගේ දණ්ඩනය කොතරම් බර වුවත් (විනිශ්චය/ හෙළා දකිනු ලැබීම එක් එක් පුද්ගලයාට ඔවුන් කොපමණ පව් කර ඇත්ද යන්න මත පදනම්ව වඩාත් දරුණු වනු ඇත). කෙසේ වෙතත්, තවමත් මනුෂ්යත්වයට උරුම වූ එක් මුල් පාපයක් පවා දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයෙන් කෙනෙකු බැහැර කිරීමට ප්රමාණවත් වේ – ඔවුන්ම පිළිගන්නා පරිදි, ළදරුවන්ට මිය යාමට පෙර ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහය නොලැබුණේ නම් ඔවුන්ට දේව රාජ්යයට ඇතුළු විය නොහැකිය. මෙම පාපය මිනිසුන් දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයෙන් වළක්වනවා පමණක් නොව, ගැලවීමෙන් හා සදාකාල ජීවනයෙන්ද ඈත් කරයි. තවද එම ගැලවීම සහ සදාකාල ජීවනය දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය හැරුණුකොට අන් කිසිවක් විය නොහැකිය. අපට එයට ඇතුළු විය හැක්කේ ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග එක්සත් වීමෙන් පමණි.
16 වන පරිච්ඡේදය [XIII.]— මරණය එකෙකුගෙන් සහ ජීවනය එකෙකුගෙන් ලැබෙන්නේ කෙසේද?
මෙමගින් අප දැනගන්නේ අප ආදම්ගෙන් පැවත එන බවයි, ඔහු තුළ අපි සියල්ලෝම පව් කර ඇත්තෙමු, එය අපගේ සියලුම සැබෑ පාපයන් නොව, එහෙත් මුල් පාපය පමණි; එහෙත් අප සියලු දෙනාම ධර්මිෂ්ඨකරණය කරනු ලැබ ඇති ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළ අපට එම මුල් පාපයට පමණක් නොව, අප විසින්ම සිදු කර ඇති අනෙකුත් සියලුම පාපවලටද සමාව ලැබේ. එබැවින් එහි මෙසේ පවසයි: ඇරත් දීමනාව වනාහි පව්කළ එක්කෙනෙකු කරණකොටගෙන මෙන් නොවේය. මක්නිසාද විනිශ්චය දඬුවම උදෙසා එක්කෙනෙකුගෙන් පැමුණුණේය. – මුල් පාපයට සමාව නොලැබුණේ නම්, එය අප හෙළා දකිනු ලැබීමට ප්රමාණවත්ය. – නුමුත් දීමනාව වනාහි බොහෝ වරදවලින් ධර්මිෂ්ඨකරනු ලැබීම සඳහාය. – එයින් පවසන්නේ අපට මුල් පාපයට පමණක් නොව, අනෙක් සෑම පාපයකටම සමාව ලැබී ඇති බවයි.
17 වන පරිච්ඡේදය.— පව්කාරයන් අනුකරණය කරන්නේ කවුරුන්ද යන්න.
මක්නිසාද එක්කෙනාගේ වරද නිසා ඒ එක්කෙනා කරණකොටගෙන මරණය රජකම්කළේවී නම්, කරුණාවේද ධර්මිෂ්ඨකම නමැති දීමනාවේද බහුලත්වය ලබන අය, එක්කෙනාවූ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ කරණකොටගෙන ඊට වඩා ජීවනයෙහි රජකම්කරන්නෝය. රෝම 5:17 එක් පුද්ගලයෙකුගේ පාපය නිසා ලෝකයේ පාපය රජකම් කළේ මන්ද, සියලු මිනිසුන් එකම මිනිසෙකු තුළින් මරණයට බැඳී සිටි නිසා මිස, ඔවුන් තමන්ගේම පාපයක් නොකළත්, සියලු දෙනාම පව් කළ නිසා නොවේද? එසේ නොවුවහොත්, මරණය රජකම් කළේ එක් පුද්ගලයෙකුගේ පාපය නිසා නොවේය. ඒ වෙනුවට එක් එක් පව්කාරයා තුළ [ක්රියාත්මක වන] බොහෝ දෙනෙකු විසින් කරන ලද බොහෝ පාප නිසාය. මන්ද මිනිසුන් තවත් කෙනෙකුගේ පාපයක් නිසා මිය යාමට හේතුව ඔවුන් වැරදි කිරීමේ ඔහුගේ ආදර්ශය අනුගමනය කිරීමෙන් ඔහු අනුකරණය කිරීම නම්, එම තර්කයට අනුව, පළමු මිනිසා මිය ගියේ වෙනත් කෙනෙකුගේ පාපය නිසා බව ඊටත් වඩා සත්ය විය යුතුය: එනම්, ඔහු ඉදිරියේ පව් කර ඔහු පාපයට පොලඹවා ගත් යක්ෂයාය. කෙසේ වෙතත්, ආදම් තම අනුගාමිකයින්ට පව් කිරීමට ඒත්තු ගැන්වීමට කිසිදු බලපෑමක් භාවිත කළේ නැත; ඔහු අනුකරණය කළ බව කියන බොහෝ දෙනෙකු, ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔහුගේ පැවැත්ම ගැන හෝ ඔහුට ආරෝපණය කර ඇති එවැනි පාපයක් ඔහු කර ඇති බව අසා නැත, නැතහොත් ඔවුහු එය සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාස නොකරති. එබැවින්, මා දැනටමත් සඳහන් කර ඇති පරිදි, මෙම කොටසේදී ඔහු කතා කිරීමට අදහස් කළේ පාපයේ ව්යාප්තිය නොව එය අනුකරණය කිරීම ගැන නම්, අපෝස්තුළුවරයා පාපයේ කර්තෘවරයා ලෙස යක්ෂයා ඉදිරිපත් කිරීම කොපමණ නිවැරදිද? එයින් ඔහු පවසන්නේ පාපය සහ මරණය එම තැනැත්තා කෙරෙන් අනෙකුත් සියලු දෙනා කෙරෙහි පැතිර ගොස් ඇති බවයි. විශේෂයෙන් යමෙකු කිසි විටෙකත් තමන්ට ඒත්තු ගැන්වීමට උත්සාහ නොකළ තවත් පුද්ගලයෙකු හෝ ඔවුන් කිසිවක් නොදන්නා කෙනෙකු අනුකරණය කරන බව පැවසිය හැකි නම්, ආදම් යක්ෂයා අනුකරණය කරන්නෙකු බව පැවසීමට වඩා ප්රබල හේතුවක් තිබේ. මන්ද ඔහු තුළ පාපය කිරීමට සැබෑ පෙලඹවීමක් තිබූ බැවිනි. එහෙත් මෙම වාක්ය ඛණ්ඩයෙන් ගම්ය වන්නේ මෙයයි. කරුණා අනුග්රහය සහ ධර්මිෂ්ඨකම බහුල ලෙස ලබන අයට, සියලු මිනිසුන් පව් කළ මුල් පාපයට පමණක් නොව, ඔවුන් විසින්ම කරන ලද පෞද්ගලික පාපවලටද සමාව ලැබේ. තවද, ඔහු පරීක්ෂාවට ලක් කළ තැනැත්තාට යටත් වූ ආදම් මෙන් නොව, ඔවුන්ට දැන් එම පරීක්ෂාවට ලක් කරන්නා විසින්ම බල කිරීමට උත්සාහ කරන විට පවා විරුද්ධ වීමට හැකි වන පරිදි, එතරම් මහත් ධර්මිෂ්ඨකමක් ඔවුන්ට නොමිලයේ ලබා දී ඇත. නැවතත් එම වචනවලින් අදහස් කරන්නේ මෙයයි. අවස්ථා දෙකෙහිම සැබවින්ම අදහස් කරන්නේ ආදම්ගෙන් ක්රිස්තුස් වහන්සේ වෙතට, එනම් මරණයෙන් ජීවනයට යන අය නොවේ නම්, විශේෂයෙන් මරණය බොහෝ දෙනෙකු සදාකාලික දඬුවමට ඇද දමන බව ඔබ සලකන විට, එසේ නම්, ඔවුහු කොපමණ වැඩියෙන් ජීවනයේ රජකම් කරන්නෝද?
18 වන පරිච්ඡේදය.— ක්රිස්තුස් වහන්සේ පමණක් ධර්මිෂ්ඨ කරන සේක.
එබැවින් එක වරදක් කරණකොටගෙන දඬුවමට පත්කිරීම පිණිස විනිශ්චය සියලුම මනුෂ්යයන් කෙරෙහි පැමුණුණාක් මෙන්ම, එක ධර්මිෂ්ඨ ක්රියාවක් කරණකොටගෙන ජීවනයේ ධර්මිෂ්ඨකිරීම පිණිස දීමනාව සියලු මනුෂ්යයන් කෙරෙහි වූයේය. රෝම 5:18 එක් කෙනෙකුගේ මෙම වරද, අනුකරණය කිරීමට අපි නැඹුරු වන්නෙමු නම්, එය යක්ෂයාගේ වරදක් පමණක් විය හැකිය. කෙසේ වෙතත්, එය යක්ෂයා ගැන නොව ආදම් ගැන සඳහන් කරමින් පැහැදිලිවම කථා කරන බැවින්, මෙහි ඇඟවුම් කරන්නේ අනුකරණයේ මූලධර්මය නොව එහෙත් ස්වාභාවික ව්යාප්තියේ/ ප්රචාරණයේ මූලධර්මය බව තේරුම් ගැනීම හැරුණුකොට වෙනත් විකල්පයක් නොමැති බව අපට එයින් කියැවේ. [XIV.] දැන් ඔහු ක්රිස්තුස් වහන්සේ ගැන සඳහන් කරමින්, එක් කෙනෙකුගේ ධර්මිෂ්ඨකමෙන්, යැයි පවසන විට, ඔහු අපගේ විශ්වාසය එක් කෙනෙකුගේ ධර්මිෂ්ඨකම කරණකොටගෙන, යැයි පැවසුවාට වඩා පැහැදිලිව ප්රකාශ කරයි. එහිදී ඔහු කතා කරන්නේ ක්රිස්තුස් වහන්සේ විසින් අභක්තිකයන් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලබන ආකාරයේ ධර්මිෂ්ඨ කිරීම ගැනයි – එය කිරීමට බලය ඇත්තේ උන් වහන්සේටම පමණක් බැවින්, එය අපට අනුකරණය කිරීමට ආදර්ශයක් ලෙස ඔහු ඉදිරිපත් නොකළ කාරණයකි. දැන් ප්රේරිතවරයාට මෙය පැවසීමට සහ එය නිවැරදිව පැවසීමට හැකියාව තිබිණි: මා ක්රිස්තුස්වහන්සේ ආදර්ශයට ගන්නාක් මෙන් නුඹලා මා ආදර්ශයට ගන්න. එසේ වූවත් ඔහුට කිසි විටෙකත් මෙසේ පැවසිය නොහැකිය: “මා ක්රිස්තුස් වහන්සේ කරණකොටගෙන ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබුවාක් මෙන්, මා කරණකොටගෙන ධර්මිෂ්ඨ වන්න. මන්ද, ඇත්ත වශයෙන්ම ධර්මිෂ්ඨ මෙන්ම අනුකරණය කිරීමට සුදුසු අය බොහෝ දෙනෙකු සිටිය හැකිය. එවැනි අය සිට ඇත. එවැනි අය සිටිති. එහෙත් ක්රිස්තුස් වහන්සේ පමණක් හැරුණුකොට ධර්මිෂ්ඨ සහ ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලබන වෙන කිසිවෙකුත් නැත. භක්තිකයන් ධර්මිෂ්ඨකොට ගණන්ගන්න තැනන්වහන්සේ කෙරෙහි අදහන්නාවූ අයට ඔහුගේ ඒ ඇදහිල්ල ධර්මිෂ්ඨකම කොට ගණන්ගනු ලැබේ, රෝම 4.5 දැන්, මම ඔබ ධර්මිෂ්ඨ කරමි, යනුවෙන් විශ්වාසයෙන් ප්රකාශ කිරීමට ඕනෑම මිනිසෙකුට බලයක් තිබේ නම්, එයින් අදහස් වන්නේ ඔහුට මා විශ්වාස කරන්න, යනුවෙන්ද පැවසිය හැකි බවයි. එසේ නමුත් ශුද්ධවන්තයන්ගේ ශුද්ධවන්තයාණන් වහන්සේ හැරුණු විට දෙවියන් වහන්සේගේ ශුද්ධවන්තයන්ගෙන් කිසිවෙකුට මෙය කීමට බලයක් නොතිබුණි. උන් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක. කීවේය: ඔබ දෙවියන් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කරන්න, මා කෙරෙහිත් විශ්වාස කරන්න; යොහන් 14:1 එබැවින්, අභක්තිකයා ධර්මිෂ්ඨ කරන්නේ ක්රිස්තුස් වහන්සේ නිසා, උන් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කරන – අභක්තිකයන් ධර්මිෂ්ඨ කරන – පුද්ගලයාගේ ඇදහිල්ල ධර්මිෂ්ඨකම ලෙස ගණන් ගනු ලැබේ.
19 වන පරිච්ඡේදය [XV.]— ධර්මිෂ්ඨකම නැවත උත්පාදනයෙන් පැමිණෙන්නාක් මෙන් පාපය ස්වාභාවික සම්භවයෙන් පැමිණේ. ආදම් තුළින් සියල්ලන්ම පව්කාරයන් වන අතර ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළින් සියල්ලන්ම ධර්මිෂ්ඨ වන ආකාරය.
දැන් අනුකරණය හේතුවෙන් පමණක් ආදම් තුළින් මිනිසුන් පව්කාරයන් වන්නේ නම්, අනුකරණය පමණක් හේතුවෙන් ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළින් මිනිසුන් ධර්මිෂ්ඨ නොවන්නේ මන්ද? මන්ද ඔහු මෙසේ පවසයි. එබැවින් එක වරදක් කරණකොටගෙන දඬුවමට පත්කිරීම පිණිස විනිශ්චය සියලුම මනුෂ්යයන් කෙරෙහි පැමුණුණාක් මෙන්ම, එක ධර්මිෂ්ඨ ක්රියාවක් කරණකොටගෙන ජීවනයේ ධර්මිෂ්ඨකිරීම පිණිස දීමනාව සියලු මනුෂ්යයන් කෙරෙහි වූයේය. රෝම 5:18 [අනුකරණය කිරීමේ න්යාය මත], එසේ නම්, මෙහි එක්කෙනෙක් හා එක්කෙනෙක් යන්න, ආදම් සහ ක්රිස්තුස් වහන්සේ ලෙස නොව, ආදම් සහ ආබෙල් ලෙස සැලකිය යුතුය. මන්ද, මේ වර්තමාන ජීවිතයේ කාලය තුළ බොහෝ පව්කාරයන් අපට පෙර ජීවත්ව සිට ඇති අතර, පසු කාලයක දිනක පව් කළ අය විසින් ඔවුන්ගේ පාපයෙන් අනුකරණය කරනු ලැබ ඇතත්, ඔවුන් අවධාරණය කරන්නේ පව් කළ සියලු දෙනාම අනුකරණය කර ඇති පුද්ගලයා ආදම් වන බවයි. මන්ද ඔහු පව් කළ මිනිසුන්ගෙන් පළමුවැන්නා වූ බැවිනි. එම මූලධර්මය මතම පදනම්ව, ආබෙල්ද නිසැකවම සඳහන් කරනු ලැබිය යුතුව තිබුණි, මන්ද ධර්මිෂ්ඨව ජීවත් වූ පළමු මිනිසා ඔහුම වූ බැවින්, අනුකරණයෙන් සියල්ලන්ම ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලබන්නේ ඔහුය. කෙසේ වෙතත්, යමෙකු අලුත් ගිවිසුමේ ආරම්භය වැනි නිශ්චිත කාලයකින් ආරම්භ කිරීමට අවධාරණය කරන්නේ නම් සහ ක්රිස්තුස් වහන්සේ ධර්මිෂ්ඨයන්ගේ නායකයා ලෙස සහ ඔවුන් අනුකරණය කිරීමට ආදර්ශයක් ලෙස පමණක් සලකන්නේ නම්, එම තර්කයට අනුව, උන් වහන්සේ පාවා දුන් යූදස් පව්කාරයන්ගේ නායකයා ලෙස සැලකිය යුතුය. එපමණක් නොව, මිනිසුන් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලබන්නේ ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ ආදර්ශය අනුකරණය කිරීම පමණක් නිසා නොව, ආත්මයාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන මිනිසුන් නැවත උත්පාදනය කරන උන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහය මත වේ යන්න පදනම්ව, සියලු මිනිසුන් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලබන්නේ ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළ පමණක් නම්, එවිට ආදම් නමැති එකම තැනැත්තා තුළද සියලු දෙනා පව් කර ඇත. ආදම්ගේ නපුරු ආදර්ශය අනුගමනය කිරීම පමණක් නිසා මිනිස්සු පව්කාරයෝ බවට පත් නොවෙති. එහෙත් මාංසය තුළින් ජනනය වන දඬුවම නිසා පව්කාර බවට පත් වෙති. එබැවින් සියලු මිනිසුන් සහ සියලු මිනිසුන් යන පද එම අර්ථයෙන් යොදා ඇත. මන්ද ආදම් තුළින් උපන් අය සහ ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළින් නැවත උපන් අය හරියටම සමාන නොවන බව සත්යයකි. එහෙත් ප්රේරිතවරයාගේ වචන තවමත් සම්පූර්ණයෙන්ම නිවැරදියි, මන්ද ආදම් තුළින් හැර කිසිවෙකු භෞතිකව ඉපදෙන්නේ නැති සේම, ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළින් හැර කිසිවෙකු ආත්මිකව නැවත ඉපදෙන්නේ නැත. මන්ද යමෙකු ආදම් කරණකොටගෙන නොව එහෙත් මාංසයෙන් උපත ලැබිය හැකි නම්, ඒ හා සමානවම යමෙකු ක්රිස්තුස් වහන්සේ කරණකොටගෙන නොව ආත්මයෙන් උත්පාදනය කළ හැකි නම්, පැහැදිලිවම, සෑම කෙනෙකුම එක් කණ්ඩායමකට අයත් වන ලෙස ඇතුළත් කළ නොහැකිය. එහෙත් මේ සියල්ලන් යන්න ප්රේරිතවරයා පසුව විස්තර කරන්නේ බොහෝ දෙනා ලෙසයි; මක්නිසාද පැහැදිලිවම, යම් යම් තත්වයන් යටතේ, සියල්ලන් යන්න ස්වල්ප දෙනෙකු පමණක් විය හැකිය. කෙසේ වෙතත්, ලෞකික පරම්පරාව බොහෝ දෙනෙකු වැලඳ ගන්නා අතර, ආත්මික පරම්පරාවේ බොහෝ දෙනෙකු ලෞකික පරම්පරාවේ බොහෝ දෙනෙකුට වඩා අඩු සංඛ්යාවක් වුවද ආත්මික පරම්පරාවටද බොහෝ දෙනෙකු ඇතුළත් වේ. එහෙත් ආදම්ගේ – පළමු කණ්ඩායමට සියලු මිනිසුන් ඇතුළත් වනවා සේම, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ – දෙවන කණ්ඩායමට සියලු ධර්මිෂ්ඨ මිනිසුන් ඇතුළත් වේ. මන්ද පළමුවන අවස්ථාව්දී මාංසයේ උපතකින් තොරව කිසිවෙකුට මිනිසෙකු විය නොහැකි සේම, දෙවැන්නේදී ආත්මික නැවත ඉපදීමකින් තොරව කිසිවෙකුට ධර්මිෂ්ඨ විය නොහැකිය. එබැවින් අවස්ථා දෙකේදීම, බොහෝ දෙනෙක් සිටිති. මක්නිසාද එක මනුෂ්යයාගේ අකීකරුකම කරණකොටගෙන බොහෝදෙනා පව්කාරයන් කරනු ලැබුවා සේම, එක්කෙනාගේ කීකරුකම කරණකොටගෙන බොහෝදෙනා ධර්මිෂ්ඨකරනු ලබන්නෝය. රෝම 5:19
20 වන පරිච්ඡේදය.— මුල් පාපය ස්වාභාවික උපතින් පමණක් උරුම වේ.
ඒ ඇර ව්යවස්ථාව පැමුණුණේ වරද බොහෝ වන පිණිසය. රෝම 5:20 මුල් පාපයට මෙම එකතු කිරීම දැන් මිනිසුන් ආදම් තුළින් නොව ඔවුන්ගේම කැමැත්තෙන් සිදු කර ඇත. එහෙත් මෙය පවා ක්රිස්තුස් වහන්සේ විසින් ඉවත් කරනු ලැබ පිළියම් කර ඇත. නුමුත් පාපය මරණයෙහි රජකම්කළාක්මෙන්ම අනුග්රහය සදාකාල ජීවනය සඳහා අපේ ස්වාමිවූ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ කරණකොටගෙන ධර්මිෂ්ඨකමෙන් රජකම්කරන පිණිස, පාපය බොහෝ වූ තැන අනුග්රහය ඊට වඩා අධික වූයේය. රෝම 5:21 – මිනිසුන් ආදම්ගෙන් ලබා නොගත් නමුත් ඔවුන්ගේම කැමැත්තෙන් එකතු කළ පාපය පවා – අනුග්රහය සදාකාල ජීවනය සඳහා අපේ ස්වාමිවූ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ කරණකොටගෙන ධර්මිෂ්ඨකමෙන් රජකම්කරන පිණිස ක්රියාත්මක විය. රෝම 5:21 කෙසේ වෙතත්, ක්රිස්තුස් වහන්සේගෙන් තොරව වෙනත් ධර්මිෂ්ඨකමක් ඇත, ඒ ආදම්ගෙන් තොරව වෙනත් පාප තිබෙන ආකාරයටමය. එබැවින්, පාවුල්තුමා පාපය මරණයෙහි රජකම්කළාක්මෙන්ම, යැයි පවසන විට, ඔහු එම කොටසෙහි එක්කෙනෙකු තුළින් නැතිනම් ආදම් තුළින් යන වාක්ය ඛණ්ඩය එකතු නොකරයි, මන්ද ඔහු දැනටමත් ව්යවස්ථාව ලබා දුන් විට වැඩි වූ පාප වර්ගය ගැන සඳහන් කර තිබුණි – එය පැහැදිලිවම මුල් පාපය නොවේය. එහෙත් මිනිසුන් තමන්ගේම කැමැත්තෙන් කළ පාපයන්ය. එහෙත් ඔහු එයට පසුව මෙලෙස පවසයි: නුමුත් පාපය මරණයෙහි රජකම්කළාක්මෙන්ම අනුග්රහය සදාකාල ජීවනය සඳහා අපේ ස්වාමිවූ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ කරණකොටගෙන ධර්මිෂ්ඨකමෙන් රජකම්කරන පිණිස, පාපය බොහෝ වූ තැන අනුග්රහය ඊට වඩා අධික වූයේය. රෝම 5:21. එහිදී ඔහු අපේ ස්වාමිවූ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ කරණකොටගෙන යන වචන එකතු කරයි. මන්ද ස්වාභාවික උපත මුල් පාපය පමණක් ගෙන එන අතර, ආත්මික නැවත ඉපදීම මුල් පාපයට පමණක් නොව, පුද්ගලයෙකු විසින් සිදු කරන ලද සියලුම කැමැත්තෙන් කළ සහ පෞද්ගලික පාපවලටද සමාව ගෙන එන බැවිනි.
21 වන පරිච්ඡේදය [XVI.]— බෞතීස්ම නොවූ ළදරුවන් හෙළා දකිනු ලැබේ – එහෙත් සැහැල්ලුම දඬුවමක් සහිතවය; ඔවුහු ආදම්ගේ පාපයේ දඬුවම උරුම කර ගනිති, ඔවුන්ට උන් වහන්සේගේ ශරීරයේ කරුණා අනුග්රහය අහිමි වීම.
එබැවින්, බෞතීස්ම නොවී මිය යන ළදරුවන්ට මෘදුම ආකාරයේ දඬුවමකට මුහුණ දීමට සිදු වන බව නිවැරදිව පැවසිය හැකිය. එබැවින්, කිසිදු දඬුවමකට මුහුණ දීමට සිදු නොවන බවට උගන්වන ඕනෑම අයෙකු තමාම සහ අන් අය යන දෙපාර්ශ්වයම බරපතල ලෙස රවටාගනියි. මන්ද ප්රේරිතවරයා පැහැදිලිවම මෙසේ පවසයි. මක්නිසාද විනිශ්චය දඬුවම උදෙසා එක්කෙනෙකුගෙන් පැමුණුණේය. රෝම 5:16 එසේම මඳකට පසුව මෙසේ කියයි: එබැවින් එක වරදක් කරණකොටගෙන දඬුවමට පත්කිරීම පිණිස විනිශ්චය සියලුම මනුෂ්යයන් කෙරෙහි පැමුණුණේය. රෝම 5:18 ඇත්ත වශයෙන්ම, ආදම් දෙවියන් වහන්සේට කීකරු නොවීමෙන් පව් කළ විට, ඔහුගේ ශරීරය – එය ස්වාභාවික හා මරණීය ශරීරයක් වුවද – එහි සෑම කොටසකම ආත්මයට කීකරු වීමට භාවිත කළ කරුණා අනුග්රහය අහිමි විය. එවිට මිනිසුන් තුළ ලජ්ජාවට හේතු වන තිරිසන් සතුන්ට පොදු සෙනෙහසක් ඇති වූ අතර එමඟින් මිනිසා තමාගේම නිරුවත ගැන ලජ්ජාවට පත් විය. උත්පත්ති 3:10 ඉන්පසුව, මනුෂ්යයත්වයට හදිසි හා මාරාන්තික දූෂණයකින් ඇති වූ රෝගයක් හේතුවෙන්, මිනිසුන්ට මුලින් නිර්මාණය කරන ලද ස්ථාවර ජීවිතය අහිමි විය. ජීවිතයේ විවිධ අවධීන් තුළ ඔවුන් ඔවුන් අත්විඳින ලද විකෘති තත්වයේ ගමන් කරන විට, මෙය අවසානයේ මරණයට හේතු විය. ඔවුන්ගේ පසුකාලීන ජීවිතයේ ඔවුන් කොපමණ වසරක් ජීවත් වුවද, ඔවුන් මහලු විය කරා ළඟා වෙමින් සිටි නිසා, ඔවුන්ට මරණයේ ව්යවස්ථාව ලැබුණු දිනයේදී ඔවුහු මිය යාමට පටන් ගත්හ. එවැනි ජීවිතයකට මොහොතක පවා ස්ථාවරත්වයේ නැත, එහෙත් එය නිරන්තරයෙන් බාධාවකින් තොරව ගලා යයි. සැමවිටම වෙනස් වෙනවා, ඉටුවීමක් ගෙන නොදෙන නමුත් සම්පූර්ණ ක්ෂය වීමක් ගෙන දෙන අවසානයක් කරා ස්ථාවරව ගමන් කරයි. මේ අනුව, දෙවියන් වහන්සේ පැවසූ දේ සම්පූර්ණත්වයට පත් විය: මක්නිසාද එයින් කෑ දවසෙහි ඒකාන්තයෙන් ඔබ නසින්නේය. උත්පත්ති 2:17 එසේ, මාංසයේ මෙම අකීකරුකමේ සහ පාපයේ සහ මරණයේ මෙම ව්යවස්ථාවේ ප්රතිඵලයක් ලෙස, මාංසයෙන් උපත ලද ඕනෑම කෙනෙකුට ආත්මික නැවත උත්පාදනය අවශ්ය වේ – ඒ ඔහුට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ළඟා වීම උදෙසා පමණක් නොව, ඔහුට පාපයේ හෙළා දකිනු ලැබීමෙන් නිදහස් වීමට එයින් හැකි වේ. එබැවින් එක් අතකින් මනුෂ්යයින් පළමු ආදම්ගෙන් පාපයට හා මරණයට යටත් වන මාංසයෙන් උපත ලබන අතර, අනෙක් අතට ඔවුහු දෙවන ආදම්ගේ ධර්මිෂ්ඨකම හා සදාකාල ජීවනය හා සම්බන්ධ බෞතීස්මයේදී නැවත උපත ලබති. එය දේශනාකාරයා පොතේ ලියා ඇත: පාපයේ ආරම්භය ස්ත්රියගෙන් පැමිණි අතර, ඇය තුළින් අපි සියල්ලෝම මිය යන්නෙමු. සිරාක් 25:24 දැන් එය ස්ත්රිය ගැන හෝ ආදම් ගැන පැවසුවද, ප්රකාශ දෙකම පළමු මිනිසාට අදාළ වේ; මන්ද (අප දන්නා පරිදි) ස්ත්රිය පුරුෂයාගෙන් වන අතර දෙදෙනාම එක මාංසය වෙති. ඒ පිළිබඳ මෙසේ ලියා ඇත: මෙසේ ඔව්හු එවක් පටන් දෙදෙනෙක් නොව එකම මාංසය වෙති. මතෙව් 19:5-6 එබැවින්, ස්වාමින් වහන්සේ පවසන පරිදි, ඔවුන් තවදුරටත් දෙදෙනෙකු නොව, එක් මාංසයකි.
22 වන පරිච්ඡේදය [XVII.]— ළදරුවන්ට පෞද්ගලික පාපය ආරෝපණය නොකළ යුතුය.
එබැවින්, ළදරුවන් බෞතීස්ම කරනු ලැබීමට හේතුව, ඔවුන් ආදම්ගෙන් ලබාගත් දේ නොව, ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ තමන් විසින්ම කර ඇති පාපයට සමාව ලබා ගැනීමට හැකි නිසා බව පවසන ඔවුන්, එතරම් අපහසුවකින් තොරව ප්රතික්ෂේප කළ හැකි වනු ඇත. මන්ද මෙම පුද්ගලයින් තර්කවලට හසු නොවී සන්සුන්ව මෙනෙහි කිරීමට මොහොතක් ගත කළ පසු, ඔවුන්ගේ ප්රකාශය කෙතරම් විකාර සහගතද යන්න සහ එය බැරෑරුම් ලෙස සලකා බැලීමට කොතරම් නුසුදුසුද යන්න ඔවුන්ටම වැටහෙනු ඇත. එවිට ඔවුන් ඉක්මනින් ඔවුන්ගේ අදහස් වෙනස් කරගනු ඇත. එහෙත් ඔවුන් මෙය කිරීම ප්රතික්ෂේප කළහොත්, අපි මිනිසුන්ගේ සාමාන්ය බුද්ධිය කෙරෙහි ඇති සියලු බලාපොරොත්තු නැති කර නොගන්නෙමු – අනෙක් අය ඔවුන්ගේ අදහස් පිළිගැනීමට පෙලඹෙනු ඇතැයි අපි බියක් ඇති කර නොගන්නෙමු. මා වරදවා වටහා නොගන්නේ නම්, ඔවුන් ඒ මතය දරන්නේ වෙනත් න්යායකට පක්ෂග්රාහී වන නිසා පමණි. බෞතීස්මයේදී පව්වලට සමාව ලැබෙන බව පිළිගැනීමට ඔවුන්ට බල කෙරෙයි, එහෙත් ළදරුවන් තුළ සමාව දෙන ලද පාපය ආදම්ගෙන් පැමිණෙන බව පිළිගැනීමට ඔවුන් අකමැති නිසා, ළදරුවන් තමන් විසින්ම සැබෑ පාප සිදු කරන බව ඔවුහු අවසානයේ ප්රකාශ කරති – ළදරුවන්ට චෝදනා කිරීම කෙසේ හෝ ඔවුන්ට අභියෝග කරන විට සහ සැබෑ පිළිතුරක් නොමැති විට ඔවුහු ඔවුන්ගේම ස්ථාවරය ශක්තිමත් කරති! කෙසේ වෙතත්, මා යෝජනා කළ පරිදි, අපි මෙවැනි විරුද්ධවාදීන් නොසලකා හරිමු. ඇත්ත වශයෙන්ම, ළදරුවන් ඔවුන්ගේ හැසිරීම අනුව පව් රහිත බව ඔප්පු කිරීමට අපට වචන හෝ ශුද්ධලියවිල්ලේ උපුටා දැක්වීම් අවශ්ය නොවේ. ඔවුන් ගත කරන මේ ජීවිතය, ඔවුන්ගේ උපතේ මෑත කාලීන ස්වභාවයයි, මන්ද එය ඔවුන්ගේම ආත්මයන් තුළම පවතී. ඔවුන්ගේ ක්රියාවන් මිනිස් නිරීක්ෂණයෙන් ඔබ්බට පවතී. ඒ කාරණය සම්බන්ධයෙන් තර්කයක් හෝ විවාදයක් සඳහා කිසිදු පදනමක් ඉතිරි නොකරයි.
23 වන පරිච්ඡේදය [XVIII.]— ළදරුවන් බෞතීස්ම කරනු ලබන්නේ ඔවුන්ගේ පව්වලට සමාව ලබා ගැනීමට නොව, ස්වර්ග රාජ්යයට ඇතුළු වීමට පමණක් බව පවසන අය ඔහු ප්රතික්ෂේප කරයි.
කෙසේ වෙතත්, එම පුද්ගලයින් ප්රශ්නයක් මතු කරන අතර, සලකා බැලීමට සහ සාකච්ඡාවට සුදුසු තර්කයක් ඉදිරිපත් කරන බව පෙනේ. ඔවුන් තර්ක කරන්නේ අලුත උපන් බිළිඳුන් බෞතීස්ම කරනු ලබන්නේ පව් සමාව ලැබීම සඳහා නොව, ඔවුන්ගේ උපත ආත්මික නොවූ බැවින් – ඔවුන් ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළ මවනු ලැබ, ස්වර්ග රාජ්යයේ කොටසක් බවට පත් කළ හැකි බවත්, බෞතීස්මය තුළින් ඒ ආකාරයෙන්ම දෙවියන් වහන්සේගේ දරුවන් සහ උරුමක්කාරයන් සහ ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග හවුල් උරුමක්කාරයන් විය හැකි බවත්ය. එහෙත්, බෞතීස්ම නොකරන ලද, ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග හවුල් උරුමක්කාරයන් සහ ස්වර්ග රාජ්යයේ කොටස්කරුවන් බවට පත් නොවූ අයට, මළවුන්ගේ නැවත නැඟිටීමේදී සදාකාල ජීවනයේ ආශීර්වාදය කෙසේ හෝ තිබේද යන්න ඔබ ඔවුන්ගෙන් විමසන විට, ඔවුන් සම්පූර්ණයෙන්ම ව්යාකූල වන අතර ඔවුන් මුහුණ දෙන ප්රතිවිරෝධතාව විසඳා ගැනීමට නොහැකි වේ. මන්ද – විශේෂයෙන් ක්රිස්තුස් වහන්සේම බෞතීස්මය ස්ථාපිත කළේ නව උපතක් සහ සදාකාල ජීවනයේ බලාපොරොත්තුව ඇති කිරීම සඳහා බෞතීස්මය ස්ථාපිත කළ විට – ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළ නැවත ඉපදීමකින් තොරව ඕනෑම කෙනෙකුට සදාකාලික ගැලවීම ලබා ගත හැකි බවට කුමන කිතුනුවකු එකඟ වේවිද? ප්රේරිතවරයා පවසන්නේ මෙසේය: අප විසින්ම කළාවූ ධර්මිෂ්ඨකමේ ක්රියාවලින් නොව තමන්වහන්සේගේ දයාව ලෙස නැවත ඉපදීම නැමති සේදීමෙන්ද ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේගේ අලුත්කිරීමෙන්ද උන්වහන්සේ අප ගැළවූසේක. තීතස් 3:5 කෙසේ වෙතත්, ඔහු පවසන්නේ මෙම ගැලවීම බලාපොරොත්තුව තුළ අන්තර්ගත වන බවයි. එහිදී ඔහු මෙසේ පවසයි: අප මෙහි පොළොවෙහි ජීවත් වන අතර, මක්නිසාද අප ගළවනු ලැබුවේ බලාපොරොත්තුවෙන්ය. නුමුත් පෙනෙන බලාපොරොත්තුවක් බලාපොරොත්තුවක් නොවේය. මක්නිසාද තමාට පෙනෙන දෙයක් ගැන බලාපොරොත්තුවෙන්නේ කවරෙක්ද? නුමුත් අපි නොපෙනෙන දේ ගැන බලාපොරොත්තුවෙමු නම් ඉවසිල්ලෙන් ඒ ගැන බලා සිටිමුව. රෝම 8:24-25 එසේ නම්, ප්රේරිතවරයා කතා කරන නැවත ඉපදීමකින් තොරව -ක්රිස්තුස් වහන්සේ ඔවුන් වෙනුවෙන් මිය නොගිය ආකාරයට – ළදරුවන්ට සදාකාලික ගැලවීම ලබා ගත හැකි බව ප්රකාශ කිරීමට නිර්භීත වන්නේ කවුද? මක්නිසාද ක්රිස්තුස් වහන්සේ අභක්තිකයන් උදෙසා මළ සේක. රෝම 5:6 කෙසේ වෙතත්, (පැහැදිලිව පෙනෙන පරිදි) ඔවුන්ගේ මුළු ජීවිත කාලය පුරාම කිසි අභක්තික ක්රියාවක් නොකළ අය, ඔවුන්ගේ මුල් ස්වභාවයේ කිසිදු පාප බැඳීමකින් ඔවුන්ට උරුම වූ පාපයක් නොමැති නම්, එසේ නම්, ක්රිස්තුස් වහන්සේ අභක්තිකයන් උදෙසා මිය ගිය බැවින්, උන් වහන්සේ ඔවුන් වෙනුවෙන් මිය ගියේ කෙසේද? ඔවුන් මුල් පාපයේ රෝගයෙන් පීඩාවට පත් නොවන්නේ නම්, සදාකාලික ගැලවීමේ සක්රමේන්තුව ලබා ගැනීමේ අරමුණින් – ඔවුන් ගෙන එන අයගේ අවංක සැලකිල්ලෙන් මෙහෙයවනු ලබන – ක්රිස්තුස් වහන්සේ වන වෛද්යවරයාණන් වහන්සේ වෙත ඔවුන් ගෙන එනු ලබන්නේ ඇයි? ඒ වෙනුවට, සභාව ඔවුන්ට ‘මේ අහිංසකයන් රැගෙන යන්න’ යනුවෙන් නොකියන්නේ ඇයි? රෝගීන්ට මිස නිරෝගීන්ට වෙදාගෙන් ඕනෑකමක් නැත. ක්රිස්තුස් වහන්සේ පැමිණියේ පව්කාරයන් මිස ධර්මිෂ්ඨයන් පසුතැවිලිවීමට කැඳවන්ට නොවේය. ලූක් 5:31-32 ක්රිස්තුස් වහන්සේ පිළිබඳ එවැනි ප්රබන්ධයක් සභාවේ කිසිදා අසන්නට නොලැබුණි, කිසිදා අසන්නට නොලැබෙයි, එසේම කිසිදා අසන්නට නොලැබෙනු ඇත.
24 වන පරිච්ඡේදය [XIX.]— පව්කාරයන් ලෙස ළදරුවන්ගේ ගැලවීම.
තවද, ළදරුවන් බෞතීස්ම විය යුත්තේ ඔවුන් පව්කාරයන් නොවූවත්, ඔවුන් ධර්මිෂ්ඨයන් නොවන නිසා යැයි කිසිවෙකු නොසිතිය යුතුය. එසේ නම්, ස්වාමින් වහන්සේ පහත පරිදි පවසමින් මෙම මුදු මොළොක් වයස අගය කරන බව සමහරු අපට මතක් කර දෙන්නේ කෙසේද? දරුවන් නොවලක්වා මා ළඟට එන්ට ඉඩහරින්න. මක්නිසාද ස්වර්ගරාජ්යය මෙබඳුවන්ගේය. මතෙව් 19:14 මක්නිසාද ස්වර්ග රාජ්යය (මෙබඳුවන්ගේය) යන වචන ඔවුන්ගේ නිහතමානිකම ඉස්මතු කිරීමට අදහස් නොකෙරේ නම් (අප දරුවන් මෙන් කරන්නේ නිහතමානීකම නිසා) එහෙත් ඒ වෙනුවට දරුවන්ගේ ගුණවත් ජීවිත ගැන සඳහන් කරන්නේ නම්, ළදරුවන් ධර්මිෂ්ඨයන් ලෙස සැලකිය යුතුය. එසේ නොමැතිනම්, ස්වර්ග රාජ්යය මෙබඳුවන්ගේය, යැයි පැවසීම අර්ථවත් නොවේ, මන්ද ස්වර්ග රාජ්යය ධර්මිෂ්ඨයන්ට පමණක් අයත් විය හැකිය. එහෙත් ස්වර්ග රාජ්යය මෙබඳුවන්ගේය, යනුවෙන් පැවසූ විට, උන්වහන්සේ ළදරුවන්ගේ සැබෑ ජීවිත ප්රශංසා කළ බව සිතීම ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචන පිළිබඳ නිවැරදි අවබෝධය නොවිය හැකිය. ළදරු වියේ අහිංසකත්වය නිහතමානීකමේ සංකේතයක් ලෙස භාවිත කරමින් උන්වහන්සේගේ වචන අර්ථකථනය කිරීම වඩාත් නිවැරදි විය හැකිය. එසේ වුවද, අප තවමත් මා කලින් සඳහන් කළ මූලධර්මයට ආපසු යා යුතුය: ළදරුවන් බෞතීස්ම විය යුතුය, මන්ද ඔවුන් පව්කාරයන් නොවූවත්, ඔවුන් තවමත් ධර්මිෂ්ඨ නැති බැවිනි. එහෙත් උන් වහන්සේ මෙයට ප්රතිචාර දක්වන්නාක් මෙන්, මම ධර්මිෂ්ඨයන් කැඳවීමට නාවෙමි, යනුවෙන් පැවසූ විට, උන් වහන්සේ කවුරුන් කැඳවීමට පැමිණි සේක්ද? ඔහු එකෙණෙහිම මෙසේ පවසයි: – එහෙත් පව්කාරයන් පසුතැවිල්ලට කැඳවීමටයි. එබැවින්, ඔවුන් කොතරම් දුරට ධර්මිෂ්ඨ වුවත්, ඔවුන් පව්කාරයන් නොවේ නම්, උන් වහන්සේ ඔවුන් කැඳවීමට නොපැමිණි සේක. උන් වහන්සේ තමා ගැනම මෙසේ පැවසූ සේක: පව්කාරයන් මිස ධර්මිෂ්ඨයන් පසුතැවිලිවීමට කැඳවන්ට මම නාවෙමි. එබැවින් ඔවුන් තමන්ට නැඳවීම නොදුන් කෙනෙකුගේ බෞතීස්මය කරා නිෂ්ඵල ලෙස පමණක් නොව වැරදි ලෙස පවා ඉක්මන් වන බව පෙනේ. එය අපට සලකා බැලීිමට පවා දෙවියන් වහන්සේ තහනම් කරන මතයකි. ඉන්පසු උන්වහන්සේ ඔවුන් කැඳවන සේක. ඒ වෛද්යවරයෙකු අවශ්ය නොවන නිරෝගි අයට නොව රෝගී අයටය උන් වහන්සේ පැමිණියේ ධර්මිෂ්ඨයන් නොව, පව්කාරයන් පසුතැවිල්ලට කැඳවීමටය. දැන්, ළදරුවන් තමන්ගේම සැබෑ ජීවිතයේ කිසිදු පාපයකින් බැඳී නොසිටින බැවින්, නැවත උත්පාදන සක්රමේන්තුවෙන් ඔවුන් ගලවා ගන්නා උන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහය තුළින් ඔවුන් තුළ සුව කරනු ලබන්නේ මුල් පාපයේ වරදකාරිත්වයයි.
25 වන පරිච්ඡේදය.— ළදරුවන් ඇදහිලිවන්තයන් සහ පසුතැවිලි වන්නන් ලෙස විස්තර කර ඇත. දෙවියන් වහන්සේ සහ මිනිසුන් වෙන් කරන්නේ පාපවලින් පමණි.
යමෙකු මෙසේ අසනු ඇත: එසේ නම් හුදෙක් ළදරුවන් පසුතැවිල්ලට කැඳවනු ලබන්නේ කෙසේද? ඔවුන් ඕනෑම දෙයක් ගැන පසුතැවිලි වන්නේ කෙසේද? එයට පිළිතුර වන්නේ මෙයයි: ඔවුන්ට පසුතැවිලි වීමට හැකියාවක් නොමැති නිසා ඔවුන් පසුතැවිලි වූවන් ලෙස හැඳින්විය නොහැකි බැවින්, ඔවුන්ට විශ්වාස කිරීමට හැකියාවක් නොමැති බැවින් ඔවුන් ඇදහිලිවන්තයන් ලෙසද හැඳින්විය නොහැකිය. එහෙත් එක්තරා අර්ථයකින් ඔවුන් තම දෙමව්පියන්ගේ වචන තුළින් ඇදහිල්ල ප්රකාශ කරන බැවින් ඔවුන් නිවැරදි ආකාරයෙන් ඇදහිලිවන්තයන් ලෙස හඳුන්වනු ලැබුවහොත්, එසේ නම්, ඔවුන්ගේ දෙමව්පියන් විසින් කරන ලද කාරණයෙන් යක්ෂයා සහ මේ ලෝකය අත්හරින බව පෙන්වන බැවින්, ඔවුන් ද පසුතැවිලි වන අය ලෙස නොසැලකෙන්නේ ඇයි? මේ සියල්ල සිදු කරනු ලබන්නේ බලාපොරොත්තුවෙන්, සක්රමේන්තුවේ ශක්තියෙන් සහ ස්වාමින් වහන්සේ සභාවට ලබා දී ඇති දිව්යමය කරුණා අනුග්රහයෙන්ය. එහෙත් බෞතීස්ම වූ ළදරුවෙකුට, ඔවුන් තර්කානුකූල වයසට පැමිණි විට, ඔවුන් විශ්වාස කිරීමට සහ පව්කාර ආශාවන්ගෙන් වැළකී සිටීමට අපොහොසත් වුවහොත්, ඔවුන් කුඩා කාලයේ දී ලැබුණු දෙයින් කිසිදු ප්රතිලාභයක් නොලැබෙන බව නොදන්නේ කවුද? කෙසේ වෙතත්, ළදරුවා බෞතීස්ම වීමෙන් පසු මිය ගියහොත්, මුල් පාපයේ වරදකාරිත්වය ඉවත් කරනු ලබන අතර, ඔවුන් සදාකාලික සත්යයේ ආලෝකයෙන් පරිපූර්ණ කරනු ලැබේ, එය සදහටම නොවෙනස්ව පවතින අතර ඔවුන්ගේ මැවුම්කරුවාණන් වහන්සේ ඉදිරියේ ධර්මිෂ්ඨ කරන ලද අය දීප්තිමත් වෙති. මක්නිසාද පාපවලින් පමණක් මිනිසුන් සහ දෙවියන් වහන්සේ අතර වෙන් කිරීමක් සිදු කරයි; මේවා ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහයෙන් ඉවත් කරනු ලැබේ, උන් වහන්සේ තුළින් මැදිහත්කරුවාණන් වහන්සේ ලෙස, උන් වහන්සේ අභක්තිකයින් ධර්මිෂ්ඨ කරන විට අපි සමගි වෙමු.
26 වන පරිච්ඡේදය [XX.]— බෞතීස්ම වූ කෙනෙකු හුරුණු විට වෙනත් අයට ස්වාමින් වහන්සේගේ මේසයට සහභාගි විය නොහැකිය.
දැන් ඔවුහු ස්වාමින් වහන්සේගේ පහත දැක්වෙන ප්රකාශයෙන් කලබලයට පත් වෙති. සැබවක් සැබවක් නුඹට කියමි-යමෙක් අලුතෙන් නූපන්නොත් ඔහුට දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්යය දකින්ට නොහැකිය. යොහන් 3:3 මන්ද, මෙම කොටස පිළිබඳ උන් වහන්සේගේම පැහැදිලි කිරීමේදී උන් වහන්සේ තහවුරු කරන්නේ, මිනිසෙකු ජලයෙන් සහ ආත්මයෙන් උපත නොලබන්නේ නම්, ඔහුට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළු විය නොහැකි බවයි. යොහන් 3:5 එම නිසා ඔවුහු බෞතීස්ම නොවූ ළදරුවන්ට ඔවුන්ගේ අහිංසකත්වය නමැති විපාකය කරණකොටගෙන ගැලවීම සහ සදාකාල ජීවනය යන ත්යාගය ආරෝපණය කිරීමට උත්සාහ කරති. එහෙත් ඒ සමගම, ළදරුවන් බෞතීස්ම නොවූ නිසා, ඔවුන් ස්වර්ග රාජ්යයෙන් බැහැර කිරීමට උත්සාහ කරති. එහෙත් ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග උරුමක්කාරකම නොමැතිව, ස්වර්ග රාජ්යය නොමැතිව ගැලවීම සහ සදාකාල ජීවනය තිබිය හැකි යැයි සිතීම, එවැනි උපකල්පනයක් කෙතරම් නව්ය හා පුදුම සහගතද! ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන්ට නිදහසට කරුණක් තිබේ – පැන යාමට සහ සැඟවීමට මාර්ගයක් – මන්ද ස්වාමින් වහන්සේ යමෙකු ජලයෙන් සහ ආත්මයාණන්ගෙන් උපත නොලබන්නේ නම්, ඔවුන්ට ජීවනය ලැබිය නොහැකිය, යනුවෙන් පැවසූයේ නැත. එහෙත් ඒ වෙනුවට උන් වහන්සේ පැවසුවේ, ඔවුන්ට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළු විය නොහැකිය, යනුවෙනි. ඇත්ත වශයෙන්ම ඔහු අනෙක් දේ කීවේ නම්, ඉන් මොහොතකටවත් සැකයක් ඇති විය නොහැකිය. හොඳයි, එසේ නම්, අපි එම සැකය ඉවත් කරමු; දැන් අපි මිනිසුන්ගේ සංකල්ප සහ අනුමානවලට නොව, එහෙත් ස්වාමින් වහන්සේට සවන් දෙමු. මා පවසන්නේ ස්වාමින් වහන්සේ පවසන දේට අපි සවන් දෙමු කියාය- ඇත්ත වශයෙන්ම ඒ බෞතීස්මයේ සක්රමේන්තුව ගැන නොවේය. එහෙත් බෞතීස්ම වූ පුද්ගලයෙකුට හැර අන් කිසිවෙකුට ළඟා වීමට අයිතියක් නැති උන් වහන්සේගේම ශුද්ධ වූ මේසයේ සක්රමේන්තුව ගැනය: සැබවක් සැබවක් නුඹලාට කියමි- නුඹලා මනුෂ්ය පුත්රයාගේ මාංස නොකනවා නම්, ඔහුගේ ලේ නොබොනවා නම්, නුඹලා තුළම ජීවනය නැත. යොහන් 6:53 මෙයට වඩා අපට තවත් අවශ්ය කුමක්ද? පැහැදිලි සහ නොසැලෙන සත්යයට සැමවිටම විරුද්ධ වන මුරණ්ඩුකම හැරුණුකොට මෙයට දිය හැකි පිළිතුර කුමක්ද?
27 වන පරිච්ඡේදය.— ළදරුවන් ක්රිස්තුස් වහන්සේගෙන් පෝෂණය විය යුතුය.
කෙසේ වෙතත්, මෙම ප්රකාශය ළදරුවන්ට සම්බන්ධයක් නොමැති බවත්, ස්වාමින් වහන්සේගේ ශරීරය හා රුධිරය අනුභව නොකර ඔවුන්ට ඔවුන්ට ඔවුන් තුළ ජීවනය ලබා ගත හැකි බවත් පැවසීමට තරම් නිර්භීත මිනිසෙකු සිටීද – එයට හේතුව උන් වහන්සේ පවසන්නේ කන තැනැත්තා, යනුවෙන් නොව, ඔබ එයින් නොකනවා නම්, යනුවෙනි. ළදරුවන්ට පැහැදිලිවම කළ නොහැකි දෙයක් – එනම් ඇසීමට සහ තේරුම් ගැනීමට හැකියාව ඇති පුද්ගලයින්ට උන්වහන්සේ කතා කරන්නාක් මෙනි. එහෙත් මෙය පවසන තැනැත්තා නොසැලකිලිමත්ය; මන්ද, මනුෂ්ය පුත්රයාගේ ශරීරය හා රුධිරය නොමැතිව මිනිසුන්ට ජීවිතයක් තිබිය නොහැකි බවට ප්රකාශයේ ඇති සියල්ලම පිළිගන්නේ නැත්නම්, වැඩිහිටි අය පවා ඒ ගැන උනන්දු වීම නිෂ්ඵල දෙයකි. මන්ද, ඔබ ස්වාමින් වහන්සේ කතා කරන විට උන් වහන්සේගේ වචනවලට පමණක් අවධානය යොමු කර අර්ථයට අවධානය යොමු නොකරන්නේ නම්, මෙම කොටස උන් වහන්සේට ඒ මොහොතේ ආමන්ත්රණය කිරීමට සිදු වූ පුද්ගලයින්ට පමණක් කතා කර ඇති බව පෙනේ; මන්ද උන් වහන්සේ යමෙකු එයින් කන්නේ නම් හැරුණුකොට, යනුවෙන් නොකියන නිසාය. එහෙත් උන් වහන්සේ පවසන්නේ ඔබ එයින් නොකන්නෙහි නම්, යනුවෙනි. මේ කාරණය සම්බන්ධයෙන්ම උන් වහන්සේ එම සන්දර්භයේදීම කරන ප්රකාශයේද අදහස එයයි: ලෝකයාගේ ජීවනය පිණිස මා විසින් දෙන්නාවූ කෑම නම් මාගේ මාංසයයි. යොහන් 6:51 මක්නිසාද, මෙම ප්රකාශයට අනුව, සක්රමේන්තුව අපටද අදාළ වන බව අපට පෙනී යයි. ස්වාමින් වහන්සේ මෙම වචන පැවසූ අවස්ථාවේ අප එහි සිටියේ නැත; මක්නිසාද ක්රිස්තුස් වහන්සේ ජීවනය ලබා දීම සඳහා තමන් වහන්සේගේ මාංසය දුන් ලෝකය උදෙසාය. අප එම ලෝකයට අයත් නොවන බව අපට පැවසිය නොහැකිය. ලෝකය යන පදයේ උපත ලැබීමෙන් ලෝකයට ඇතුළු වන සියලුම පුද්ගලයින් ඇඟවුම් කර ඇති බවට සැබවින්ම සැක කළ හැක්කේ කාටද? මක්නිසාද, උන් වහන්සේ තවත් පදයක මෙසේ පවසන පරිදි, මේ ලෝකයේ මිනිසුන් දරුවන් බිහි කරන අතර, ඔවුහුද උපත ලබති. මේ සියල්ලෙන් කියැවෙන්නේ, ළදරුවන්ගේ ජීවිතය සඳහා පවා උන්වහන්සේගේ මාංසය දෙන ලද බවත්, එය උන්වහන්සේ ලෝකයාගේ ජීවිතය සඳහා දුන් බවත්; මනුෂ්ය පුත්රයාගේ මාංසය අනුභව නොකළහොත් ඔවුන්ට පවා ජීවනය නොලැබෙන බවත්ය.
28 වන පරිච්ඡේදය.— ඇදහිලිවන්තයින්ගේ බෞතීස්ම වූ ළදරුවන්, නොඇදහිලිවන්තයින්ගේ බෞතීස්ම නොවූ ළදරුවන්.
එබැවින් එම අනෙක් ප්රකාශයද සලකන්න: පියාණන්වහන්සේ පුත්රයාණන්ට ප්රේමකරනසේක, සියල්ල උන් වහන්සේ අතට භාරදී තීබේ. පුත්රයාණන් කෙරෙහි අදහන්නාට සදාකාල ජීවනය ඇත; නුමුත් පුත්රයාණන්ට කීකරු නොවන්නා ජීවනය නොදක්නේය, දෙවියන්වහන්සේගේ උදහස ඔහු කෙරෙහි පවතියි. යොහන් 3:35-36 දැන් මේ තත්වයන් සලකන කල අප ළදරුවන් තැබිය යුත්තේ කුමන තත්වයේද – එනම් පුත්රයාණන් කෙරෙහි විශ්වාස කරන්නන් අතරද, නැතහොත් පුත්රයාණන් කෙරෙහි විශ්වාස නොකරන්නන් අතරද? සමහරු පවසන්නේ මේ දෙකෙහිම නොවන බවයි. ඔවුන්ට තවමත් විශ්වාස කිරීමට නොහැකි බැවින්, ඔවුන් නොඇදහිලිවන්තයන් ලෙස සැලකිය යුතු නැති බවයි. කෙසේ වෙතත්, මෙහිදී සභාවේ රීතිය ඇඟවෙන්නේ නැත, මන්ද එය බෞතීස්ම වූ ළදරුවන් ඇදහිලිවන්තයන්ගේ සංඛ්යාවට එක් කරන නිසාය. දැන් ඔවුන් තවමත් පෞද්ගලිකව ඇදහිල්ල ප්රකාශ කර නොමැති වුවද නැතිනම් තමන්ගේම හදවතින් සහ තොල්වලින් පාපොච්චාරණයක් කර නොමැති වුවද එතරම් ශ්රේෂ්ඨ සක්රමේන්තුවක විශිෂ්ටත්වය සහ පරිපාලනය හේතුවෙන්, බෞතීස්ම වූ අය ඇදහිලිවන්තයන් අතර ගණන් ගනු ලැබුවහොත්, නිසැකවම සක්රමේන්තුව නොමැති අය පුත්රයාණන් කෙරෙහි විශ්වාස නොකරන අය අතරට වර්ග කළ යුතුය. එබැවින්, මෙම කරුණා අනුග්රහය නොමැතිව ඔවුන් මිය ගියහොත්, එවැනි අය සම්බන්ධයෙන් ලියා ඇති දේට මුහුණ දීමට ඔවුන්ට සිදුවනු ඇත – එනම් ඔවුන්ට ජීවනය නොලැබෙනු ඇත. එසේ වූවත් දෙවියන් වහන්සේගේ උදහස ඔවුන් කෙරෙහි පවතී. මුල් පාපයෙන් බලපෑමට ලක් වූ බව තවමත් සලකනු නොලැබේ නම්, පැහැදිලිවම කිසිදු පෞද්ගලික පාපයක් කර නොමැති අයට මෙය අදාළ වන්නේ කෙසේද?
29 වන පරිච්ඡේදය [XXI.]— සමහරුන් ගැලවීම ලබන්නේ ඇයි, අනෙක් අය එසේ ගැලවීම නොලබන්නේ ඇයි යන්න තේරුම්ගත නොහැකි අබිරහසකි.
දැන් ඔහු, දෙවියන් වහන්සේගේ උදහස ඔහු කෙරෙහි පැමිණෙනු ඇත, යනුවෙන් නොපවසා දෙවියන් වහන්සේගේ උදහස ඔහු මත පවතී, යනුවෙන් පවසන නිසා එහි වඩා වැඩි වැදගත්කමක් ඇත. මන්ද මෙම උදහසෙන් (අපි සියල්ලෝම පාපයට සම්බන්ධ වී සිටිමු. එනිසා ප්රේරිතවරයා පවසන්නේ මෙසේය, ඔවුන් අතරේ අප සියල්ලෝද වරක් අපේ මාංසයේ තෘෂ්ණාවල හැසිරෙමින්, මාංසයටත් සිතටත් කැමතිදේ කරමින්, ස්වභාවෙන් අනික් අය මෙන් උදහසේ දරුවෝව සිටියෙමුව. එපීස 2:3) අපගේ ස්වාමින් වහන්සේ වන යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළින් වන දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහය හැරුණුකොට අන් කිසිවක් අප ගලවා නොගනී. මෙම කරුණා අනුග්රහය එක් මිනිසෙකු කෙරෙහි පැමිණීමට හේතුව සහ තවත් මිනිසෙකු කෙරෙහි නොපැමිණීමට හේතුව සැඟවී ඇති කාරණයක් විය හැකි නමුත් එය අසාධාරණ විය නොහැකිය. මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේ වෙත අධර්මිෂ්ඨකම ඇද්ද? එසේ නොවේවා. රෝම 9:14 එහෙත් අප මුලින්ම ශුද්ධලියවිල්ලේ අධිකාරියට යටත් විය යුතුය, එවිට අප සෑම කෙනෙකුටම ඇදහිල්ලෙන් දැනුම හා අවබෝධය ලබා ගත හැකිය. මක්නිසාද, ඔබේ විනිශ්චයන් ඉතා ගැඹුරුය, යනුවෙන් පවසා ඇත්තේ නිෂ්ඵල ලෙස නොවේය. අපොස්තුළු තුමා මෙම අබිරහසෙහි ගැඹුර භීතියේ හැඟීමකින් මෙන්, විස්මයෙන් යුතුව දක්වයි: අහෝ, දෙවියන්වහන්සේගේ ප්රඥාවෙත් දැනගැන්මෙත් බහුලත්වය කොපමණ ගැඹුරුද! උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් සොයා දැනගැන්මත් උන්වහන්සේගේ මාර්ගයන් තේරුම්ගැනීමත් කොපමණ අමාරුද! මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේ සියල්ලන්ටම කරුණාකරන පිණිස සියල්ලන්ම අකීකරුකමෙහි වසා තැබූසේක. රෝම 11:32 එවිට, මෙම ගැඹුර පිළිබඳ භයානක බියකින් පහර දෙනු ලැබිණි: අහෝ, දෙවියන්වහන්සේගේ ප්රඥාවෙත් දැනගැන්මෙත් බහුලත්වය කොපමණ ගැඹුරුද! උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් සොයා දැනගැන්මත් උන්වහන්සේගේ මාර්ගයන් තේරුම්ගැනීමත් කොපමණ අමාරුද! එසේය, ස්වාමීන්වහන්සේගේ සිත දැනගත්තේ කවුද? නොහොත් උන්වහන්සේට මන්ත්රියා වුණේ කවුද! නොහොත් පළමුවෙන් උන්වහන්සේට යමක් දුන්නේ කවුද? දුන්නා නම් ඔහුට ප්රතිඵල ලැබේ. මක්නිසාද සියල්ල උන්වහන්සේ කෙරෙන්ය, උන්වහන්සේ කරණකොටගෙනය, උන්වහන්සේ උදෙසාය. උන්වහන්සේට සදාකල්ම මහිමය වේවා. ආමෙන්. රෝම 11:33-36 එසේ නම්, දෙවියන් වහන්සේගේ විනිශ්චයන්හි සාධාරණත්වය විනිශ්චය කිරීමට හෝ උන්වහන්සේගේ නොමිලේ දෙන කරුණා අනුග්රහය සම්පූර්ණයෙන්ම ග්රහණය කර ගැනීමට අපට ඇති හැකියාව කෙතරම් සම්පූර්ණයෙන්ම ප්රමාණවත්ද – කිසිවෙකුට එය ලැබීමට පූර්ව කුසලතාවක් නොමැති බැවින්, එය අයුක්තිසහගත ලෙස හෝ අසාධාරණ ලෙස හෝ සැලකිය නොහැකිය. තවද මෙම කරුණා අනුග්රහය ලැබීමට නුසුදුසු පුද්ගලයින්ට ලබා දෙන විට අපි එතරම් කරදර නොවන්නෙමු, එය නුසුදුසු යැයි පෙනෙන අනෙක් අයගෙන් වළක්වා ගත් විට අපට එය එතරම් කරදරයක් නොවේ.
30 වන පරිච්ඡේදය.— එක් අයෙකු බෞතීස්ම වන අතර තවත් අයෙකු එසේ නොවන්නේ මන්ද යන්න තේරුම්ගත නොහැකි කාරණයක් නොවේය.
දැන්, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහය නොමැතිව මිය යන ළදරුවන් දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයෙන් පමණක් නොව – බෞතීස්මය තුළින් නැවත ඉපදෙන අයට පමණක් විවෘත බව ඔවුන්ම එකඟ වන – සදාකාල ජීවනයෙන් හා ගැලවීමෙන් ද බැහැර කිරීම අසාධාරණ යැයි විශ්වාස කරන අය මෙය සලකා බැලිය යුතුය: එක් පුද්ගලයෙකු මුල් පාපයෙන් නිදහස් වී තවත් අයෙකු මුල් පාපයෙන් නිදහස් නොවීම සාධාරණ වන්නේ කෙසේදැයි ඔවුන් විමසන විට, දෙදෙනාම එකම තත්වයක සිටියත්, ඔවුන්ට තමන්ගේම ප්රශ්නයට පිළිතුරු දිය හැකිය. සියල්ලට පසු, තවත් දරුවෙකු එසේ නොවේ, දෙදෙනාම එකම තත්වයක සිටියත් එක් දරුවෙකු බෞතීස්මය ලබා දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළු වීම බොහෝ විට යුක්ති සහගත සහ නිවැරදි බව ඔවුහු දැනටමත් පිළිගනිති. ස්වභාවයෙන්ම පව්කාරයන් වන දෙදෙනෙකුගෙන් එක් අයෙකු බෞතීස්මය තුළින් පාපයෙන් නිදහස් වන අතර – එම කරුණා අනුග්රහය ඔවුන්ට ලබා දී නොමැති නිසා – අනෙක් තැනැත්තා එසේ නොවන්නේ මන්ද යන ප්රශ්නයෙන් යමෙකුට කරදරයක් වේ නම්, ස්වභාවයෙන්ම අහිංසක පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකුගෙන් එක් අයෙකු බෞතීස්මය ලබා ගැනීම නිසා ඔහුට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළු වීමට හැකි වීම සහ අනෙකා බෞතීස්මය ලබා නොගැනීම නිසා ඔහුට ඇතුළු වීමට නොහැකි වීම ගැන ඔහු එතරම් කරදර නොවන්නේ ඇයි? දැන් එම අවස්ථා දෙකේදීම, අපොස්තුළුවරයාගේ විස්මිත මොරගැසීමට කෙනෙකු නැවත ගෙන එනු ලැබේ: අහෝ, ධනයේ ගැඹුර! නැවතත්, මා දැනගන්නා පිණිස මේ ගැන මට කියන්න, එනම් බෞතීස්ම වූ ළදරුවන්ගෙන් කෙනෙකු පව්කාර ජීවිතයකින් තම මනස දූෂිත වීමට පෙර මිය යන්නේ, ප්රඥාව 4:11 සහ අනෙකා දුෂ්ට මිනිසෙකු වීමට නියම කර වැඩි කාලයක් ජීවත් වන්නේ මන්ද? දෙදෙනාම කලින්ම මිය ගිය බව උපකල්පනය කරමු, එවිට දෙදෙනාම ස්වර්ග රාජ්යයට ඇතුළු නොවන්නෝද? එහෙත් දෙවියන් වහන්සේ වෙත අධර්මිෂ්ඨකමක් ඇත්තේ නැත. රෝම 9:14 එවැනි ගැඹුරු කාරණයකින් කිසිවෙකු කලබල නොවන්නේ කෙසේද? මේ සියල්ලේ අබිරහස ගැන කිසිවෙකු පුදුමයක් ප්රකාශ නොකරන්නේ කෙසේද – සමහර දරුවන් අශුද්ධාත්මයන් විසින් වධ හිංසාවට ලක් කරනු ලබන අතර, අනෙක් අය එවැන්නකට ස්පර්ශ නොවී, එවැනි දූෂණයෙන් නිදහස්ව සිටිති. තවත් සමහරු යෙරමියා මෙන්, ඔවුන්ගේ මවගේ ගර්භාෂය තුළ පවා විශුද්ධ කරනු ලැබ ඇත. යෙරෙමියා 1:5 මුල් පාපය තිබේ නම්, සියලු මිනිස්සු එක හා සමානව වරදකරුවෝ වෙති; එසේ නැතහොත් මුල් පාපය තිබේ නම් සියලුම මිනිස්සු එක හා සමාන ලෙස අහිංසකද? දෙවියන් වහන්සේගේ විනිශ්චයන් සොයා ගත නොහැකි වීම සහ උන් වහන්සේගේ මාර්ග සොයා ගැනීමට නොහැකි වීම හැරුණුකොට, මෙම මහා විවිධත්වය ඇති වූයේ කොහෙන්ද?
31 වන පරිච්ඡේදය [XXII.]— වෙනත් තත්වයක සිටියදී සිදු කරන ලද පාප නිසා ආත්මයන් ඔවුන්ගේ යහපත් කුසල්වලට ගැළපෙන ශරීර ලබාගන්නා බවත්, ඒවා වැඩි හෝ අඩු වශයෙන් වධ හිංසාවලට ලක් වන බවත් සිතන අය ඔහු ප්රතික්ෂේප කරයි.
කෙසේ වෙතත්, සමහර විට, අප දැන් ප්රතික්ෂේප කර අපකීර්තියට පත් කර ඇති අදහස නැවත සලකා බැලීම ආරම්භ කළ යුතුය. එනම්, ස්වර්ගීය පැවැත්මකදී වරක් පව් කළ ආත්මයන්, ඔවුන්ගේ වරදකාරිත්වයේ මට්ටමට ගැළපෙන ශරීරවලට පියවරෙන් පියවර බැස යන බවත්, ඔවුන්ගේ පෙර ජීවිතයට දඬුවමක් ලෙස, ශාරීරික දඬුවම් මගින් අඩු හෝ වැඩි වශයෙන් වධ හිංසාවට ලක් වන බවත්ය. මෙම මතයට ශුද්ධලියවිල්ල සැබවින්ම වඩාත් පැහැදිලිවම පෙනෙන ආකාරයේ පරස්පරතාවයක් ඉදිරිපත් කරයි; මක්නිසාද දිව්යමය කරුණා අනුග්රහය නිර්දේශ කරන විට, එය මෙසේ කියයි: ඒ තාක් දරුවන් නොඉපද, යහපතවත් අයහපතවත් නොකර සිටි කල්හිද, ක්රියා නිසා නොව කැඳවන තැනන්වහන්සේ නිසා, තෝරාගැනීමේ ප්රකාරයට දෙවියන්වහන්සේගේ නියමය ස්ථිරවන පිණිස: වැඩිමහල්ලා බාලයාට සේවය කරන්නේයයි ඈට කියනලද්දේය. රෝම 9:11-12 එහෙත් එවැනි මතයක් දරන අයට මෙම ප්රශ්නයේ ව්යාකූලත්වයෙන් ගැලවීමට නොහැකිය. එසේ වූවත්, ඒවා නිසා ලජ්ජාවට හා අපහසුතාවයට පත් වී, අනෙක් අය මෙන්ම, අහෝ එය ගැඹුරු කාරණයකි! යයි පවසති. මන්ද, පුද්ගලයෙකු තම මුල් ළමාවියේ සිට වැඩිහිට විය දක්වාම පවා, රාගය ජය ගනිමින්, කෑදරකමට වෛර කරමින්, සුඛෝපභෝගීත්වය ප්රතික්ෂේප කරමින් සහ තවත් බොහෝ ගුණධර්මවලින් විශිෂ්ට ලෙස ආත්ම දමනය, බුද්ධිය සහ සන්සුන් බව පෙන්නුම් කළත්, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහයේ පණිවිඩය කිසිදා අසන්නට අවස්ථාවක් නොලැබෙන ස්ථානයක ඉපදී ජීවත් වන්නේ කෙසේද? එසේ නම් ඔවුන් තමුන් විසින් අදහා නොගත්තාවූ කෙනෙකුට යාච්ඤාකරන්නේ කොහොමද? තමුන් නොඇසුවාවූ කෙනෙකු කෙරෙහි අදහන්නේ කොහොමද? දේශනාකරන්නෙක් නැතුව ඔවුන් අසන්නේ කොහොමද? රෝම 10:14 එසේම තවත් මිනිසෙකු, මොට මනසකින්, රාගයෙන් වහල් වී, ලජ්ජා සහගත බවින් හා පාපයෙන් බර වී, කෙසේ හෝ ශුභාරංචිය ඇසීමට, එය විශ්වාස කිරීමට, බෞතීස්ම වීමට මඟ පෙන්වනු ලැබ ඔහු ඉක්මනින්ම මේ ජීවිතයෙන් ඉවත් කරනු ලැබේ. එසේ නැතහොත්, දිගු කාලයක් ජීවත් වීමට ඉඩ දුන්නොත්, ඔහුගේ ජීවිතයේ ඉතිරි කාලය ඔහුට ප්රශංසාව ලැබෙන ආකාරයෙන් ගත කිරීමට අවස්ථාව ලැබේ. දැන් මේ පුද්ගලයින් දෙදෙනා මෙතරම් වෙනස් ප්රතිඵල ලැබීමට සුදුසු වූයේ කොහෙන්ද?
එක් අයෙකු විශ්වාස කළ යුතු අතර අනෙකා විශ්වාස නොකළ යුතු බව මම නොපවසමි. මන්ද එය මිනිසෙකුගේම කැමැත්තට සම්බන්ධ කාරණයක් වන බැවිනි. එහෙත් එක් අයෙකු විශ්වාස කිරීම සඳහා පණිවිඩය ඇසිය යුතු අතර අනෙකාට විශ්වාස කිරීම සඳහා පණිවිඩය අසන්නට නොලැබිය යුතුය. මා පවසන්නේ ඒ කාරණය මිනිසාගේ බලය තුළ නොමැති බැවිනි. මා අසන්නේ මෙයයි: ඔවුන් මෙතරම් වෙනස් ඉරණමක් ලැබීමට සුදුසුකම ලැබුවේ කොහෙන්ද? ඇත්ත වශයෙන්ම, මිනිසුන් මේ ලෝකයට හෙළනු ලැබීමට හෝ බැස යාමට පෙර ඔවුන්ගේ පැවැත්මේ යම් කොටසක් ස්වර්ගයේ ගත කර ඇත්නම් සහ ඔවුන්ගේ පෙර ජීවිතවල ස්වභාවයට ගැළපෙන භෞතික ශරීරවල තැන්පත් කර ඇත්නම්, දැන් යහපත් චරිතයක් පෙන්වන සහ කුඩා මෘදු පරීක්ෂාවන්ට පමණක් මුහුණදී අරගල කරන පුද්ගලයා මෙම ජීවිතයට පෙර වඩා යහපත් ජීවිතයක් ගත කර ඇති බව අපට උපකල්පනය කිරීමට සිදුවනු ඇත. ඔහුගේ ස්වභාවය සහ ආත්ම දමනය අනුව, ඔහු මේ ජීවිතයේ විශාල බරක් ලැබීමට සුදුසු නොවනු ඇත. එහෙත්, කෙසේ හෝ, දෙවන මරණයේ විනාශයෙන් ඔහු ගලවා ගත හැකි එකම මාර්ගය වන කරුණා අනුග්රහයේ පණිවිඩය ඇසීමට ඔහු සුදුසු නොවීය. මේ අතර, තවත් වරදකට දඬුවමක් ලෙස බරින් වැඩි, දූෂිත ශරීරයකින් බර වූ අනෙක් මිනිසා, අඳුරු සෙනෙහසකින් පාලනය වූ අතර, ඔහු තම කාම ආශාවේ ප්රචණ්ඩකාරී උද්යෝගයෙන් සිටියදී, මාංසයේ උගුල්වලට යටත් වී ඇද වැටුණි. ඔහුගේ පව්කාර ජීවිතය ඔහුගේ පෙර පැවැත්මේ වරදකාරිත්වය තවත් සංකීර්ණ කළ අතර, ඔහු නොසැලකිලිමත් භූමික සැප සම්පත්වල මාවතකට ගෙන ගියේය. එහෙත්, කුරුසියේ සිටි සොරාට පැවසූ වචන ඔහුට ඇසෙන්නට ඇත: අදම ඔබ මා සමග පාරාදීසයේ සිටින්නෙහිය. ලූක් 23:43 නැතහොත් ඔහුට යම් ප්රේරිතයෙකු හා සමග එක් විය, ඔහුගේ දේශනා කිරීමෙන් ඔහු වෙනස් වූ මිනිසෙකු බවට පත් වූ අතර, බෞතීස්මයේ පවිත්ර කිරීමෙන් ගැලවීම ලබා ඇත. එවිට වරක් පාපය බහුල වූ තැන, කරුණා අනුග්රහය බොහෝ සෙයින් බහුල විය. හුදෙක් මිනිස් අනුමාන මගින් දෙවියන් වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම පවත්වා ගැනීමට කැමති සහ කරුණා අනුග්රහයේ ගැඹුරු අබිරහස් ගැන කිසිවක් නොදැන, පිළිගත නොහැකි ප්රබන්ධ කතා ජාලයක් එකට ගෙතූ අයට දිය හැකි පිළිතුර කුමක්දැයි මම සැබවින්ම නොදනිමි.
32 පරිච්ඡේදය.— ඇතැම් අඥාන අය සහ සරල අය සම්බන්ධ කාරණය.
දැන්, අප කියවා ඇති දේ හෝ අප විසින්ම දැක ඇති දේ වේවා, මිනිසුන් හඳුන්වන අමුතු හා අනපේක්ෂිත ආකාරයන් ගැන බොහෝ දේ පැවසිය හැකිය. ආත්මයන් ඔවුන්ගේ ශරීර හිමිකර ගැනීමට පෙර, තමන්ටම ආවේණික වූ ඇතැම් ජීවිත ගත කළ බවත්, ඔවුන්ගේ වර්තමාන හොඳ හෝ නරක අත්දැකීම් හුදෙක් එම පෙර ජීවිතවල ඔවුන්ට ලැබිය යුතු දේවල ප්රතිඵලයක් බවත් විශ්වාස කරන අයගේ දෘෂ්ටිකෝණයට එය දැඩි ලෙස අභියෝග කරයි. කෙසේ වෙතත්, මෙම කෘතිය අවසන් කිරීමට මා තුළ ඇති ආශාව නිසා මෙම විෂයයන් පිළිබඳ වැඩි වේලාවක් ගත කිරීමෙන් මා වළක්වයි. එහෙත්, මා මුහුණ දුන් බොහෝ අමුතු දේවල් අතර, මට නිහඬව නොසලකා හැරිය නොහැකි එක් කරුණක් තිබේ. ආත්මයන් යම් පෙර ස්වර්ගීය තත්වයක ජීවත් වූ ආකාරය අනුව වැඩි හෝ අඩු බරකින් යුත් භූමික ශරීරවලින් බර වී ඇති බවට අදහස අපි පිළිගන්නෙමු නම්, එම ආත්මයන් මේ ජීවිතයට පෙර විශේෂයෙන් බරපතල පාපයන් කර ඇති බවට නිගමනය නොකරන්නේ කවුද? දැන් තාර්කික චින්තනයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම වියුක්ත වී ඇති බව පෙනේ? මා මෙහි සඳහන් කරන්නේ තිරිසන් සතුන්ට සමාන හැකියාවන් සහිතව උපත ලබා ඇති මන්දගාමී මනසක් ඇති පුද්ගලයින් ගැන පමණක් නොව (මම බුද්ධියෙන් වඩාත්ම මන්දගාමී යැයි නොකියමි, මන්ද මෙය අන් අය ගැනද බොහෝ විට කියනු ලැබේ), එහෙත් බුද්ධිමත් මිනිසුන්ගේ මූලාශ්රයක් බවට පත්වන, විකාර මුහුණු සහිතව මෝඩ අභිනයන් කරන, සහ ග්රීක ව්යුත්පන්න යෙදුමක් වන මොරියෝන්ස් – අඥානයන් හෝ විහිළුකාරයින් ලෙස හඳුන්වන අය ගැනය. එහෙත්, මේ ආකාරයේ මිනිසෙකු ඉතා ගැඹුරින් කිතුනුවකු වූ අතර, ඔහු තමාට සිදුවන ඕනෑම හානියක් දරාගෙන අමුතු අඥාන මට්ටමට ඉවසිලිවන්තව සිටියද, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමයට හෝ ඔහු ආදරය කළ ඇදහිල්ලට කරන කිසිදු අපහාසයක් ඔහුට ඉවසිය නොහැකි විය. ඔහුගේ ප්රීතිමත් සහ බුද්ධිමත් ප්රේක්ෂකයින් ශුද්ධ වූ නාමයට අපහාස කරන සෑම අවස්ථාවකම – සමහර විට ඔහුගේ ඉවසීම පරීක්ෂා කිරීමට ගල් ගසමින් හිතාමතාම එසේ කරන විට – ඔහු වහාම ඔවුන්ට ප්රතිචාර දැක්වීය මෙම අවස්ථාවන්හිදී ඔහු ඉහළ තරාතිරමේ පුද්ගලයින්ට පවා කිසිදු අනුග්රහයක් නොදක්වයි. හොඳයි, දැන් මා විශ්වාස කරන්නේ මෙවැනි අය පූර්වයෙන් නියම කර ඇති බවත්, දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහය සහ ආත්මයාණන් වහන්සේ කැමති ඕනෑම තැනකට යන යොහන් 3:8 බව හැකි අය තේරුම් ගත යුතුය. දෙවියන් වහන්සේ දයා කරුණාවේ දරුවන් අතර කිසිදු ආකාරයක පුද්ගලයෙකු නොසලකා හරින්නේ නැති බවත්, විනිශ්චයේ දරුවන් අතර කිසිදු ආකාරයක පුද්ගලයෙකු නොසලකා හරින්නේ නැති බවත් පැහැදිලි වේ. මේ ආකාරයෙන්, යමෙකු පුරසාරම් දොඩන්නේ නම්, ඔහු ස්වාමින් වහන්සේ තුළ පුරසාරම් දොඩාවා. 1 කොරින්ති 1:31 කෙසේ වෙතත්, පෙර ජීවිතයක කුසලතා මත පදනම්ව ආත්මයන්ට විවිධ භූමික ශරීර – අඩු වැඩි වශයෙන් බරක් – ලබා දී ඇති බවත්, පුද්ගලයෙකුගේ බුද්ධිමය හැකියාවන්ද එම කුසලතා මත රඳා පවතින බවත්, දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහය පවා එක් එක් ආත්මයට කලින් ලැබිය යුතු දේ අනුව බෙදා හරින බවත් පවසන අයට – මේ මිනිසා ගැන කුමක් කිව හැකිද? ඔහු අඥානයෙකු ලෙස ඉපදීමට සුදුසු තරම් නින්දිත චරිතයක පෙර ජීවිතයක් සහ ඒ සමගම තියුණු බුද්ධියක් ඇති බොහෝ මිනිසුන්ට වඩා ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහය ප්රදානය කිරීමේදී ඔහුට මනාපයක් ලබා දීමට තරම් ඉතා වටිනා චරිතයක් ඔහුට ආරෝපණය කිරීමට ඔවුන්ට හැකි වන්නේ කෙසේද?
33 වන පරිච්ඡේදය.— ළදරුවන්ගේ පවා ගැලවුම්කරුවාණන් වහන්සේ සහ මිදුම්කරුවාණන් වහන්සේ ක්රිස්තුස් වහන්සේ වන සේක.
එසේ නම්, රැවටිය නොහැකි සහ රැවටෙන්නේ නැති ශුද්ධලියවිල්ලේ අධිකාරියට අපි යටත් වී අපගේ සම්පූර්ණ කැමැත්ත ලබා දෙමු. මිනිසුන් ඉපදීමට පෙර, විවිධ සදාචාරාත්මක මට්ටම් උපයා ගැනීම සඳහා හොඳ හෝ නරක කිසිවක් කර ඇති බව අප විශ්වාස නොකරනවා සේම, සියලු මනුෂ්ය වර්ගයා පාපයේ බලයට යටත් වන බවත් – පාපය එක් මිනිසෙකු තුළින් ලෝකයට ඇතුළු වී සියල්ලන් කෙරෙහිම පැතිර ගිය බවත් – අපගේ ස්වාමීන් වන යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළින් දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහය හැරුණුකොට අන් කිසිවකට එයින් අප නිදහස් කළ නොහැකි බවත් අප සම්පූර්ණයෙන්ම ඒත්තු ගැන්විය යුතුය. [XXIII.] ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ සුවවීමේ පැමිණීම දැනටමත් සුවය ලබා සිටින අයට නොව රෝගීන්ට අවශ්ය වේ: මන්ද උන්වහන්සේ පැමිණියේ ධර්මිෂ්ඨයන් කැඳවීමට නොව පව්කාරයන් පසුතැවිලි වීමට කැඳවීමටය. එසේම මනුෂ්යයෙකු වතුරෙන් සහ ආත්මයෙන් නැවත ඉපදෙන්නේ නම් මිස කිසිවෙකුට උන්වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළු විය නොහැකි අතර, උන්වහන්සේගේ රාජ්යයෙන් පිටත කිසිවෙකුට ගැලවීම සහ සදාකාල ජීවනය ලබා ගත නොහැකිය. මක්නිසාද පුත්රයාණන් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස නොකරන සහ උන්වහන්සේගේ මාංසය අනුභව නොකරන ඕනෑම කෙනෙකුට ජීවනය නොලැබේ. එහෙත් දෙවියන් වහන්සේගේ උදහස ඔවුන් කෙරෙහි පවතී. තවද මෙම පාපයෙන්, මෙම අසනීපයෙන්, දෙවියන් වහන්සේගේ මෙම උදහසෙන් (ස්වභාවයෙන්ම ඔවුන් මුල් පාපයක් ඇති දරුවන් වන අතර, ඔවුන් තම තරුණ කාලය තුළ කිසිදු පෞද්ගලික පාපයක් කර නොමැති වුවද), ලෝකයේ පාප ඉවත් කරන දෙවියන් වහන්සේගේ බැටළු පැටවා හැරුණුකොට, යොහන් 1:29 නිරෝගී අය සඳහා නොව රෝගීන් උදෙසා පැමිණි වෛද්යවරයාණන් වහන්සේ හැරුණුකොට, අද ඔබට ගැවුම්කරුවෙක් ඉපදී ඇත, යනුවෙන් මිනිස් වර්ගයාට කියන ලද ගැවුම්කරුවා හැරුණුකොට, ලූක් 2:11 එසේම අප ණයගැතිව සිටි කල ණය අවලංගු කරන මිදුම්කරුවාණන් වහන්සේ හැරුණුකොට, කිසිවෙකු ඔවුන් ගලවා නොගනී. මක්නිසාද ක්රිස්තුස් වහන්සේ ළදරුවන්ගේ ගැලවුම්කාරයා සහ මිදුම්කරු නොවන බව කීමට එඩිතර වන්නේ කවුද? එහෙත් ඔවුන් තුළ මුල් පාපයේ රෝගයක් නොමැති නම්, උන් වහන්සේ ඔවුන් ගලවා ගන්නේ කුමකින්ද? ඔවුන්ගේ ආරම්භය වන පළමු මිනිසා තුළින් ඔවුන් පාපයට විකුණනු නොලැබිණි නම්, උන් වහන්සේ ඔවුන් මුදාගන්නේ කුමකින්ද? එසේ නම්, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ බෞතීස්මය නොමැතිව, අපගේම මතයන් මත පදනම්ව, ළදරුවන්ට සදාකාලික ගැලවීම පොරොන්දු වීමට අපි අනුමාන නොකරමු. මක්නිසාද සියලු මිනිස් අධිකාරියට සහ අනුමානයන්ට ඉහළින් තැබිය යුතු ශුද්ධලියවිල්ලෙහි එවැනි පොරොන්දුවක් දක්නට නොලැබේ.
34 වන පරිච්ඡේදය [XXIV.]— බෞතීස්මය ගැලවීම ලෙසත්, දිව්ය පූජාව ජීවිතය ලෙසත් කාර්තේජ්හි කිතුනුවන් විසින් හඳුන්වනු ලැබේ.
බෞතීස්මය ගැලවීම හැර අන් කිසිවක් නොවන බවත්, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ ශරීරයේ සක්රමේන්තුව ජීවිතය හැර අන් කිසිවක් නොවන බවත් පවසන විට, කාර්තේජ්හි කිතුනුවෝ සක්රමේන්තු සඳහා විශිෂ්ට අර්ථවත් ප්රකාශනයක් භාවිත කරති. එහෙත් මා සිතන පරිදි, මුල්කාලීන සහ අපෝස්තලික සම්ප්රදායෙන් නොවේ නම්, මෙම අවබෝධය පැමිණියේ කොහෙන්ද? ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ සභාවන් තදින් අල්ලාගෙන සිටින මෙම මූලධර්මයට අනුව, බෞතීස්මය ලැබීමෙන් සහ ස්වාමින් වහන්සේගේ රාත්රී භෝජනයට සහභාගී වීමකින් තොරව කිසිවෙකුට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළු වීමට හෝ ගැලවීම සහ සදාකාල ජීවනය ලබා ගැනීමට නොහැකි බව මූලික සත්යයකි. අප දැනටමත් උපුටා දක්වා ඇති වචනවලට අනුව ශුද්ධලියවිල්ලද මේ සම්බන්ධයෙන් සාක්ෂි දරයි. ගැලවීම යන යෙදුමෙන් බෞතීස්මය හඳුන්වන ඔවුන්ගේ අදහස, ශුද්ධලියවිල්ලේ ලියා ඇති දෙයට වඩා වෙනස් වන්නේ කෙසේද? නැවත ඉපදීම නැමති සේදීමෙන්ද ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේගේ අලුත්කිරීමෙන්ද උන්වහන්සේ අප ගැළවූසේක. තීතස් 3:5 එසේ නැතිනම්, පේදුරුගේ ප්රකාශයෙන් එය පැහැදිලි වේ: ඊට සමානව තිබෙන බෞතීස්මයේ වතුරෙන් එනම් මාංසයේ කිලිටුකම පහකිරීමෙන් නොව, යහපත් හෘදයසාක්ෂියකින් දෙවියන්වහන්සේ සෙවීමෙන් දැන් නුඹලාත් යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ මළවුන්ගෙන් නැගිටීම කරණකොටගෙන ගැළවෙන්නහුය. 1 පේදුරු 3:21 ශුද්ධලියවිල්ලේ ලියා ඇති දේට වඩා ස්වාමීන් වහන්සේගේ රාත්රී භෝජනයේ සක්රමේන්තුව ජීවිතය ලෙස හඳුන්වන අය පවසන්නේ කුමක්ද? ස්වර්ගයෙන් බැස ආවාවූ ජීවනදායක කෑම මමය. යොහන් 6:51 යමෙක් මේ කෑමෙන් කෑවොත් ඔහු සදාකල් ජීවත්වන්නේය. එසේය, ලෝකයාගේ ජීවනය පිණිස මා විසින් දෙන්නාවූ කෑම නම් මාගේ මාංසයයි කීසේක. යොහන් 6:51 නුඹලා මනුෂ්ය පුත්රයාගේ මාංස නොකනවා නම්, ඔහුගේ ලේ නොබොනවා නම්, නුඹලා තුළම ජීවනය නැත. යොහන් 6:53 එබැවින්, බොහෝ සහ එවැනි දිව්ය සාක්ෂිකරුවන් එකඟ වන පරිදි, බෞතීස්මය සහ ස්වාමීන්ගේ ශරීරය සහ රුධිරය නොමැතිව ඕනෑම මිනිසෙකුට ගැලවීම හෝ සදාකාල ජීවනය බලාපොරොත්තු විය නොහැකි නම්, ඒවා නොමැතිව ළදරුවන්ට මෙම ආශීර්වාද පොරොන්දු වීම නිෂ්ඵල කාරණයකි. එපමණක් නොව, පුද්ගලයෙකු ගැලවීමෙන් හා සදාකාල ජීවනයෙන් වෙන් කරන්නේ පාපය පමණක් නම්, ළදරුවන් සම්බන්ධයෙන්, මෙම සක්රමේන්තු මගින් පාපයේ වරදකාරිත්වය හැර වෙනත් කිසිවක් ඉවත් කළ නොහැකිය. මෙම වරදකාරී මිනිස් ස්වභාවය සම්බන්ධයෙන්, මෙසේ ලියා ඇත: අපවිත්ර දෙයකින් පවිත්ර දෙයක් උපදවන්ට කාට පුළුවන්ද? කාටවත් බැරිය. යෝබ් 14:4 ගීතිකාකරුගේ එම පුදුමය ප්රකාශ කරන දෙය පැමිණියේ කොහෙන්ද: බැලුව මැනව, මම අයුතුකම සහිතව සාදනු ලැබීමි; මාගේ මෑණියෝ පාප සහිතව මා ගැබ්ගත්තාය! මෙය අපගේ පොදු මනුෂ්යත්වයේ පුද්ගලයා තුළ කියනු ලැබේ, ඒසේ නැතහොත් දාවිත් තමා ගැන පමණක් කතා කරන්නේ නම්, ඔහු වේශ්යාකමෙන් උපත ලැබූ බව එයින් අදහස් නොවේය, මන්ද ඔහු නීත්යනුකූල විවාහයකින් උපත ලද බැවිනි. එබැවින් බෞතීස්ම වීමට පෙර ළදරුවන් උදෙසා පවා එම වටිනා රුධිරය වැගිරීමක් සිදු වූ බවට අප සැක නොකළ යුතුය. එය සැබවින්ම වගුරුවනු ලැබීමට පෙර එසේ ලබා දී සක්රමේන්තුව තුළ ලබා දී අදාළ කරන ලද්දේ මෙහි පවසන ආකාරයටය: මෙය බොහෝ දෙනෙකුගේ පව් සමාව උදෙසා වගුරුවනු ලබන මාගේ රුධිරයයි. මතෙව් 26:28 දැන් ඔවුන් පාපයේ බලයට යටත් බව පිළිගැනීම ප්රතික්ෂේප කරන අය විමුක්තියේ අවශ්යතාවයද ප්රතික්ෂේප කරති. සියල්ලට පසු, ඔවුන් පාපයේ වහල්භාවයේ සිටින බව මුලින්ම විශ්වාස නොකරන්නේ නම්, මිනිසුන් නිදහස් වන්නේ කුමකින්ද?
35 වන පරිච්ඡේදය.— ළදරුවන් බෞතීස්ම නොකළහොත්, ඔවුහු අන්ධකාරයේම පවතින්නෝය.
ක්රිස්තුස් වහන්සේ මෙසේ වදාරන සේක. මා කෙරෙහි අදහාගන්න කවරෙක් නුමුත් අන්ධකාරයෙහි නොසිටින පිණිස මම ලෝකයට ආලෝකයක්ව ආවෙමි. යොහන් 12:46 දැන්, උන් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස නොකරන සෑම පුද්ගලයෙකුම අන්ධකාරයේ සිටින බවත්, උන් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කිරීමෙන් ඔහු මෙම ස්ථිර අන්ධකාර තත්වයෙන් මිදෙන බවත් මිස මෙම කොටසෙන් අපට පෙන්වන්නේ අන් කුමක්ද? අන්ධකාරය යන්නෙන් පාපය හැරුණුකොට අපට වෙනත් කුමක් තේරුම් ගත හැකිද? එහි අර්ථයෙන් ක්රිස්තුස් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස නොකරන තැනැත්තා අන්ධකාරයේ පවතිනු ඇත, යන්න හැරුණුකොට එම වචනවල අර්ථයෙන් පවසනු ඇත්තේ කුමක්ද – එය ඇත්ත වශයෙන්ම දඬුවමේ තත්වයක් වන අතර, ජීවීන්ගේ ප්රබෝධය සඳහා අවශ්ය රාත්රියේ අන්ධකාරය ගැන පවසන්නක් නොවේය. [XXV.] එබැවින් ළදරුවන්, මේ අරමුණ සඳහාම දිව්යමය වශයෙන් ස්ථාපිත කරන ලද සක්රමේන්තුව තුළින් ඇදහිලිවන්තයන් සංඛ්යාවට ඇතුළු නොවන්නේ නම්, නිසැකවම මෙම අන්ධකාරයේ පවතිනු ඇත.
36 වන පරිච්ඡේදය.— ළදරුවන්ට උපත ලද විගසම ඥානාලෝකය නොලැබේ.
කෙසේ වෙතත්, සමහරු තේරුම් ගන්නේ දරුවන් ඉපදුණු වහාම ඔවුන් ඥානාලෝකය ලබන බවයි; එසේම ඔවුන් මෙම මතය ලබා ගන්නේ මෙම කොටසින්ය: ලෝකයට පැමිණෙන සෑම කෙනෙකුම ආලෝකවත් කරන සැබෑ ආලෝකය එයයි. යොහන් 1:9 හොඳයි, මෙය එසේ නම්, ආරම්භයේදීම දෙවියන් වහන්සේ සමග වූ වචනය සහ [තමන්] දෙවියන් වහන්සේ වූ ඒකජාතක පුත්රයා විසින් මෙසේ ආලෝකවත් කරන ලද අය දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළත් කර නොගැනීම හෝ දෙවියන් වහන්සේගේ උරුමක්කාරයන් සහ ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග හවුල් උරුමක්කාරයන් නොවීම තරමක් පුදුම සහගතය. මක්නිසාද, බෞතීස්මය තුළින් මිස එවැනි උරුමයක් ඔවුන්ට ලබා නොදෙන බව, අදාළ මතය දරන අය පවා පිළිගනිති. ඉන්පසු, නැවතත්, ඔවුන් (දැනටමත් ආලෝකවත් වුවද) දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළුවීමට නුසුදුසු නම්, ඔවුන් සෑම අවස්ථාවකදීම දේවරාජ්යයට ඇතුළු වීමට සුදුසුකම ලබා දෙන බෞතීස්මය ඔවුන් සතුටින් ලබා ගත යුතුය. එසේ වූවත්, පුදුමයට කරුණක් නම්, ළදරුවන් බෞතීස්ම වීමට අකමැති බව අපට පෙනේ, බොහෝ විට ඔවුහු හයියෙන් අඬමින් එයට විරුද්ධ වෙති. ඒ වයසේදී අප ඔවුන්ගේ නොදැනුවත්කම ඔවුන්ට විරුද්ධව නොතබන අතර, ඒ නිසා ඔවුන් විරුද්ධ වුවද, මේවා ඔවුන්ට ප්රයෝජනවත් බව දැනගෙන අපි තවමත් සක්රමේන්තු සම්පූර්ණයෙන්ම ඔවුන්ට ලබා දෙන්නෙමු. තවද, දෙවියන් වහන්සේගේ වචනය වන සැබෑ ආලෝකයෙන් ඔවුන්ගේ මනස දැනටමත් ආලෝකවත් වී ඇත්නම්, නුඹලා බුද්ධිය සම්බන්ධයෙන් ළමයි නොවෙන්න,
1 කොරින්ති 14:20යනුවෙන් ප්රේරිතවරයාද පවසන්නේ ඇයි?
37 වන පරිච්ඡේදය.— දෙවියන් වහන්සේ සෑම පුද්ගලයෙකුම ආලෝකවත් කරන ආකාරය.
එබැවින්, ශුභාරංචියේ සඳහන් වන එම ප්රකාශය, එනම්, ලෝකයට එන්නාවූ සියලු මනුෂ්යයන් ආලෝකකරන්නාවූ ආලෝකය සත්යවූ ආලෝකයය, යොහන් 1:9 යන්නෙහි මෙම අර්ථය ඇත. එනම් සත්යයේ ආලෝකයෙන්, එනම් දෙවියන් වහන්සේගෙන් මිස කිසිවෙකුත් ආලෝකවත් නොවන බවයි. එබැවින් කිසිවෙකුත් තමා ඉගෙන ගන්නා පිණිස සවන් දෙන තැනැත්තා – එම ගුරුවරයා ශ්රේෂ්ඨ පුද්ගලයෙක් පමණක් නොව, දේවදූතයෙක් වුවද, ඔහුගෙන් ආලෝකවත් වන බව නොසිතිය යුතුය. මක්නිසාද සත්යයේ වචනය ශාරීරික හඬකින් මිනිසාට බාහිරව අදාළ වේ, එබැවින් වර්ධනය දෙන දෙවියන්වහන්සේ මිස හිටවන තැනැත්තේද වතුර වත්කරන තැනැත්තේද කිසිත් නැත. 1 කොරින්ති 3:7 මිනිසා ඇත්ත වශයෙන්ම කථිකයා මිනිසෙකු හෝ දේවදූතයෙකු වේවා, කථිකයාගේ හඬ ඇසෙන්නට පුළුවන. එහෙත් පවසන දෙයෙහි සත්යය සැබවින්ම හඳුනාගෙන තේරුම් ගැනීමට නම්, ඔවුන්ගේ මනස අන්ධකාරයේ පවා බැබළෙන සදාකාලික ආලෝකයෙන් අභ්යන්තරව ආලෝකවත් විය යුතුය. එසේ වූවද, සූර්යයා එහි කිරණවලින් සැරසී සිටියද, අන්ධයන්ට නොපෙනෙන සේම, සත්යයේ ආලෝකය අඥානකමේ අන්ධකාරයෙන් වැසුණු අය තේරුම් නොගනිති.
38 වන පරිච්ඡේදය.— ආලෝකවත් කිරීම යන්නෙහි අර්ථය.
එහෙත්, සියලු මනුෂ්යයන් ආලෝක කරන්නාවූ, යනුවෙන් පැවසීමෙන් පසුව, ලෝකයට එන්නාවූ, යොහන් 1:9 යනුවෙන් ඔහු එකතු කරන්නේ ඇයි? මෙම වාක්ය ඛණ්ඩයෙන් සමහරු සිතන්නේ ක්රිස්තුස් වහන්සේ අලුත උපන් බිළිඳුන්ගේ මනස ඔවුන් ඔවුන්ගේ මවගේ ගර්භාෂයෙන් ඉපදුණු විගසම ආලෝකවත් කරන බවයි. නිසැකවම, මෙම වචන ග්රීක භාෂාවෙන් දක්වා ඇති අතර, ආලෝකය ලෝකයට පැමිණෙන බව ප්රකාශ කිරීමට ඒවා යොදා ඇති බව තේරුම් ගත හැකිය. කෙසේ වෙතත්, මෙම වාක්ය ඛණ්ඩය මේ ලෝකයට පැමිණෙන මිනිසා ගැන සඳහන් කිරීමක් ලෙස තේරුම් ගත යුතු නම්, එය ශුද්ධලියවිල්ලේ දක්නට ලැබෙන වෙනත් බොහෝ වාක්ය ඛණ්ඩ මෙන් සරල ප්රකාශනයක් පමණක් බවත්, එය සාමාන්ය අර්ථයට හානි නොකර ඉවත් කළ හැකි බවත් මම සිතමි. එසේත් නැතිනම්, මෙම වාක්ය ඛණ්ඩය වඩාත් නිශ්චිත දෙයක් ලෙස අදහස් කරන්නේ නම්, සමහර විට එය එකතු කර ඇත්තේ – එය අපගේ භෞතික ඇස් ආලෝකවත් කරන ආකාරයේ, ආකාශයේ ආලෝකයන්ගෙන් හෝ සාමාන්ය ගින්නෙහි ආලෝකයන් මගින් පැමිණියත් – මාංසයේ ඇස් ආලෝකවත් කරන භෞතික ආලෝකයෙන් ආත්මික ඥානාලෝකය වෙන්කර හඳුනා ගැනීමටයි. එබැවින් ඔහු අභ්යන්තර මිනිසා ලෝකයට පැමිණෙන බව සඳහන් කළේය, මන්ද බාහිර මිනිසා මේ ලෝකය මෙන්ම ශාරීරික ස්වභාවයක් ඇත්කෙතු බැවිනි. ශුද්ධලියවිල්ලේ ලියා ඇති ආකාරයට ඔහු පැවසුවේ මෙයයි: ශරීරයට ඇතුළු වන සෑම මිනිසෙකුම ආලෝකවත් කරන්නේ එයයි: මම යහපත් ආත්මයක් ලබා ගත්තෙමි, මම නොකැළැල් ශරීරයක් තුළට පැමිණියෙමි. ප්රඥාව 8:19-20 නැතහොත් නැවතත් කොටසක මෙසේ දැක්වේ. ලෝකයට එන්නාවූ සියලු මනුෂ්යයන් ආලෝකකරන්නාවූ ආලෝකය යන්නෙහි අර්ථය – එය යම් වෙනස් කාරණයක් ප්රකාශ කිරීම සඳහා එකතු කරන ලද්දේ නම් – සමහර විට අදහස් වන්නේ මෙය විය හැකිය: එය සෑම අභ්යන්තර මිනිසෙකුම ආලෝකවත් කරයි, මන්ද අභ්යන්තර මිනිසා සැබවින්ම ප්රඥාවන්ත වූ විට, සැබෑ ආලෝකය වන උන්වහන්සේ විසින් පමණක් ආලෝකවත් කරනු ලැබේ. එසේත් නැත්නම්, ආලෝකකරන්නා වූ යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ මිනිස් ආත්මය තාර්කික කරන බුද්ධියයි (මෙම හේතුව තවමත් නිද්රාශීලී සහ අක්රිය වුවද, ළදරුවන් තුළ දැනටමත් පවතින බවත්, ආවේණික සහ ස්වාභාවිකව පවතින බවත්ය). ආත්මයේ අභ්යන්තර ඇස නිර්මාණය වෙමින් පවතිනවාක් මෙන්, ආත්මය නිර්මාණය වූ මොහොතේම මෙය සිදුවන බව පැවසීම අර්ථවත් කරයි. එබැවින්, පුද්ගලයෙකු ලෝකයට උපත ලබන විට මෙය සිදු වන බව සිතීම අසාධාරණ නොවේ. එහෙත් ඔහුගේ ඇස දැන් නිර්මාණය වී ඇතත්, ඔහු පහත දැක්වෙන සඳහන පැවසූ තැනැන් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස නොකරන්නේ නම් ඔහු අන්ධකාරයේ සිටිය යුතුය: මා කෙරෙහි අදහාගන්න කවරෙක් නුමුත් අන්ධකාරයෙහි නොසිටින පිණිස මම ලෝකයට ආලෝකයක්ව ආවෙමි. යොහන් 12:46 තවද මෙය ළදරුවන් සම්බන්ධයෙන් එනම් බෞතීස්මයේ සක්රමේන්තුව තුළින් සිදු වන බව, මව් සභාව නිසැක ලෙසම දැන සිටියි. එහිදී ළදරුවන් උදෙසා මවකගේ හදවත සහ මුඛය භාවිත කෙරේ. ඒ ඔවුන් පූජනීය අබිරහස්වලින් පිරී යන පිණිසය. මන්ද ඔවුන්ට තවමත් ඔවුන්ගේම හදවතින් ධර්මිෂ්ඨකම උදෙසා විශ්වාස කළ නොහැකි බවත්, ඔවුන්ගේම මුඛයෙන් ගැලවීම සඳහා පාපොච්චාරණය කළ නොහැකි බවත් දැන මෙලෙස සිදු කෙරේ. රෝම 10:10 විශ්වාසවන්ත කිතුනුවකු එවැනි ළදරුවන් ‘ඇදහිලිවන්තයන්’ ලෙස හැඳින්වීමට පසුබට නොවනු ඇත. එම යෙදුම විශ්වාස කිරීමේ ක්රියාවෙන් පැමිණේ. එයට හේතුව, ළදරුවන්ට තවමත් තමන් වෙනුවෙන් විශ්වාස කළ නොහැකි වුවද, අනෙක් අය සක්රමේන්තුවලදී ඔවුන්ගේ අනුග්රාහකයන් මෙන් ඔවුන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමයි.
39 වන පරිච්ඡේදය [XXVI.]— සියල්ලන්ම මුල් පාපයට සම්බන්ධ බවට නිගමනයට පැමිණ ඇත.
අප මෙම ප්රශ්නයට අදාළ සෑම සාක්ෂියක් ගැනම විස්තරාත්මකව කතා කිරීම වෙහෙසකර වනු ඇත. සත්යය පැහැදිලිව පෙන්වීමට ප්රමාණවත් යැයි පෙනෙන අදාළ කොටස් එකට එකතු කිරීම වඩාත් පහසු ක්රියාමාර්ගය වනු ඇතැයි මම සිතමි. එනම් ස්වාමීන් වන යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේ දාසයෙකුගේ ස්වරූපය ගෙන, මනුෂ්යයන්ගේ සමානත්වයට පැමිණිසේක. මනුෂ්යාකාරයෙන් සිටිය කලත්, මරණය, එසේය, කුරුසියේ මරණය දක්වා කීකරුවූසේක. පිලිප්පි 2:8 මෙය අන් කිසිවක් නිසා නොව, උන්වහන්සේගේ දයාවේ කරුණා අනුග්රහයේ සැලැස්ම කරණකොටගෙන ස්වර්ග රාජ්යය උරුම කර ගැනීම සඳහා හිස වන ප්රධානියා ලෙස සියල්ලන්ට ජීවනය ලබා දීම සඳහා මිස වෙන කිසිවක් සඳහා නොවේ. ඔවුන් උන්වහන්සේගේ ශරීරයේ සාමාජිකයන් මෙන් උන්වහන්සේට සම්බන්ධ වී සිටින බැවින්, ඔවුන්ට ස්වර්ග රාජ්යය උරුම කරගත හැකිය. උන්වහන්සේ පැමිණියේ වරක් පාපයේ කතුවරයා වන යක්ෂයාගේ ආධිපත්යය යටතේ මරණය, දුර්වලතා, වහල්භාවය, බන්ධනය සහ පාපයේ අන්ධකාරය තුළ සිරවී සිටි අය ගලවා ගැනීමට, නිදහස් කිරීමට, මුදා ගැනීමට සහ ආලෝකවත් කිරීමටයි. එසේ කිරීමෙන්, උන්වහන්සේ දෙවියන් වහන්සේ සහ මනුෂ්යත්වය අතර මැදිහත්කරු බවට පත් වූ අතර (එවිට උන්වහන්සේගේ කරුණාව තුළින් අපගේ පව්කාර තත්ත්වය නිසා ඇති වූ සතුරුකම අවසන් වූ පසු), අපට දෙවියන් වහන්සේ සමග සමාදාන වී සදාකාල ජීවනය ලබා ගත හැකිය, වරක් අපට තර්ජනයක් වූ සදාකාලික මරණයෙන් අප ගලවනු ලැබ ඇත. මෙය ප්රමාණවත් තරම් සාක්ෂි සහිතව පැහැදිලිව ඔප්පු වූ පසු, තර්කානුකූලව මෙයින් පෙන්නුම් කරන්නේ තමන්ට ජීවිතය, ගැලවීම, බේරාගැනීම, මිදීම හෝ ආලෝකවත් කරනු ලැබීම අවශ්ය නොවන බව පවසන ඕනෑම කෙනෙකුට ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ නින්දාව විඳීම මගින් ක්රියාත්මක කරන ලද කාර්යයේ කිසිදු පංගුකාරකමක් නොමැති බවයි. මේ අනුව, බෞතීස්මය මෙහි කොටසක් වන බැවින්, එහිදී අප ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග තැන්පත් කරනු ලබන අතර එමඟින් අපි උන් වහන්සේගේ ශරීරයේ සාමාජිකයන් ලෙස (එනම්, උන් වහන්සේ කෙරෙහි අදහන අය ලෙස) උන් වහන්සේ සමග එක්සත් වෙමුව. ඇත්ත වශයෙන්ම බෞතීස්මය ඔවුන්ට අනවශ්ය බව, මැදිහත්කරුවෙකු තුළින් ලබා ගන්නා සමාව සහ සංහිඳියාවේ ප්රතිලාභ අවශ්ය නොවන බව එයින් කියැවේ. දැන්, ළදරුවන් බෞතීස්ම කිරීමේ අවශ්යතාවය ඔවුන් – ස්වාමින් වහන්සේගෙන් සහ උන්වහන්සේගේ ප්රේරිතයන්ගෙන් පැහැදිලිවම ලබා දුන් විශ්වීය සභාවේ අධිකාරිය ඔවුන්ට ප්රතික්ෂේප කළ නොහැකි බැවින් – ළදරුවන්ට ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ මැදිහත්කරුගේ එම ප්රතිලාභම අවශ්ය බව ඔවුන් පිළිගත යුතුය. එනම්, ඔවුන් සභාවේ සක්රමේන්තුව සහ ඇදහිල්ල තුළින් සෝදාගත යුතු අතර, එවිට ඔවුන්ට සභාව වන ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ ශරීරයට සම්බන්ධ විය හැකිය. ඔවුන්ට දෙවියන් වහන්සේ සමග සමාදාන විය හැකිය, එමඟින් උන් වහන්සේ තුළ ජීවත් විය හැකිය, ගැලවීම, නිදහස් කිරීම, මුදා ගැනීම සහ ආලෝකවත් වීමට පැමිණිය හැකිය. එහෙත් මරණයෙන්, දුෂ්ටකම්වලින්, වරදකාරිත්වයෙන් සහ වහල්භාවයෙන් සහ පාපයේ අන්ධකාරයෙන් නොවේ නම් අන් කුමකින්ද? තවද, ළදරු වියේ මෘදු මොළොක් වයසේදී ඔවුන්ගේ සැබෑ වරදින් ඔවුන් කිසිදු පාපයක් නොකරන තාක් දුරට, මෙම අවස්ථාවේ ඇත්තේ මුල් පාපය පමණකි.
40 වන පරිච්ඡේදය [XXVII.]— ශුභාරංචි පොත්වලින් ලබාගත් ශුද්ධලියවිලි සාක්ෂි එකතුවක්.
මා ඉදිරිපත් කිරීමට අදහස් කරන ශුද්ධලියවිලි සාක්ෂි රාශියක් එකතු කිරීමෙන් පසුව, මෙම තර්කය වැඩි බරක් දරනු ඇත. අපි දැනටමත් ස්වාමින් වහන්සේ පැවසූ දේ උපුටා දක්වා ඇත්තෙමු: මා පැමිණියේ ධර්මිෂ්ඨයන් නොව පව්කාරයන් පසුතැවිලි වීමට කැඳවීමටයි. ලූක් 5:32 යේසුස් වහන්සේ සකෙවුස්ගේ නිවසට ඇතුළු වූ විට, එම වැදගත්කම සහිතවම මෙසේ පැවසූ සේක: අද මේ නිවසට ගැලවීම පැමිණ තිබේ, මන්ද ඔහුත් ආබ්රහම්ගේ පුත්රයෙකි. මක්නිසාද මනුෂ්ය පුත්රයා පැමිණියේ නැති වූ දේ සොයන්නටත්, ගලවා ගන්නටත්ය. ලූක් 19:9–10 නැති වූ බැටළුවාගේ උපමාවෙහිද මෙම සත්යයම උගන්වනු ලැබේ, එහිදී නැති වූ එක් බැටළුවෙකු සොයා සොයා ගනු ලබන අතර, අනූනව දෙනා එහි ඉතිරි වේ. ලූක් 15:4 නැති වූ කාසි දහයෙන් නැති වී පසුව සොයා ගන්නා ලද එක් කාසිය පිළිබඳ දැක්වීමේදී එය නැති වූ කාසියේ උපමාවේද දක්නට ලැබේ. ලූක් 15:8 යේසුස් වහන්සේ, යෙරුසලමෙන් පටන්ගෙන සියලු ජාතීන්ට උන්වහන්සේගේ නාමයෙන් පසුතැවීම සහ පව් කමාව දේශනා කළ යුතු බව පැවසුවේ ඒ නිසාය. ලූක් 24:46–47 මාක්, ඔහුගේ ශුභාරංචිය අවසානයේ යේසුස් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ බව වාර්තා කරයි: නුඹලා ලොව මුළුල්ලේ ගොස් සකල ජනතාවට ශුභාරංචිය ප්රකාශකරන්න. අදහාගන්නාවූ බෞතීස්මය ලබන්නාවූ තැනැත්තේ ගළවනු ලබන්නේය; නුමුත් අදහා නොගන්නා තැනැත්තේ වරදට පත්කරනු ලබන්නේය. මාර්ක් 16:15–16 දැන්, ළදරුවන්ට බෞතීස්ම වීම ඔවුන්ගේ විශ්වාස කිරීමේ ක්රමය බව, බෞතීස්ම නොවීම යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ ඔවුන් විශ්වාස නොකරන බව යන්න තේරුම් නොගන්නේ කවුද? යොහන්ගේ ශුභාරංචියෙන්, අපි දැනටමත් සමහර කොටස් දෙස බැලුවෙමු. එහෙත් එයට මම තවත්කොටස් කිහිපයක් එකතු කරමි: යොහන් බෞතීස්ත ක්රිස්තුස් වහන්සේ ගැන මෙසේ පවසයි: බලන්න, ලෝකයේ පාපය දුරු කරන දෙවියන් වහන්සේගේ බැටළු පැටවා! යොහන් 1:29 යේසුස් වහන්සේම උන් වහන්සේ පිළිබඳ මෙසේ පවසන සේක: මාගේ බැටළුවන් මාගේ හඬ අසයි; මම ඔවුන් හඳුනමි, ඔවුහු මා අනුගමනය කරති. මම ඔවුන්ට සදාකාල ජීවනය දෙමි, ඔවුහු කිසිදා විනාශ නොවන්නෝය. යොහන් 10:27–28 දැන්, ළදරුවන්ට බෞතීස්මය තුළින් පමණක් උන්වහන්සේගේ බැටළුවන් බවට පත් වීමට හැකි බැවින්, බෞතීස්ම නොකළහොත් ඔවුන් විනාශ වනු ඇත. මන්ද උන්වහන්සේ තම බැටළුවන්ට පොරොන්දු වන සදාකාල ජීවනය ඔවුන්ට නොලැබෙන බැවිනි. තවත් තැනක යේසුස් වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: මාර්ගයද, සත්යයද ජීවනයද මම වෙමි. මා තුළින් මිස කිසිවෙකුත් පියාණන් වහන්සේ වෙතට පැමිණෙන්නේ නැත. යොහන් 14:6
41 වන පරිච්ඡේදය.— පේදුරුගේ පළමුවන හසුනෙන්.
ප්රේරිතයන් මෙම ධර්මනියාමකය ලැබුණු පසු කොතරම් උනන්දුවෙන් එය ප්රකාශ කරනවාද යන්න බලන්න. පේදුරු ඔහුගේ පළමුවන හසුනේ මෙසේ ලියයි: අපගේ ස්වාමිවූ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ පියවූ දෙවියන් වහන්සේට ප්රශංසාවේවා. මක්නිසාද අන්තිම කාලයෙහි එළිදරව්වෙන්ට සූදානම්ව තිබෙන ගැළවීමට දෙවියන් වහන්සේගේ බලයෙන් ඇදහිල්ල කරණකොටගෙන ආරක්ෂාකරනු ලබන්නාවූ, නුඹලා උදෙසා ස්වර්ගයෙහි තබා තිබෙන්නාවූ, ජරාවට නොපැමිණෙන්නාවූ, නොකිලුටුවූ, පහ නොවන්නාවූ උරුමයක් ගැන, ජීවන බලාපොරොත්තුවක් ලැබෙන පිණිස යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ මළවුන්ගෙන් නැගිටීම කරණකොටගෙන උන් වහන්සේ තමන්ගේ මහත් දයාව ලෙස අප නැවත උත්පාදකළසේක. 1 පේදුරු 1:3–5 මඳ වේලාවකට පසු, ඔහු තවදුරටත් මෙසේ පවසයි: එසේ ශෝකයට පත්වන්නේ නාස්තිවී යන්නාවූ, එසේද වුවත් ගින්නෙන් සෝදිසිකරන්නාවූ රනට වඩා අගේව තිබෙන නුඹලාගේ ඇදහිල්ල පරීක්ෂාකිරීමෙන් යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්වීමේදී ප්රශංසාවත් මහිමයත් ගෞරවයත් පැමිණෙන පිණිසය. නුඹලා උන් වහන්සේ නුදුටු නුමුත් උන් වහන්සේට ප්රේම කරන්නහුය; දැන් උන් වහන්සේ නොදකින නුමුත් නුඹලා උන් වහන්සේ කෙරෙහි අදහා, නුඹලාගේ ඇදහිල්ලේ තීන්දුව වන නුඹලාගේ ආත්ම ගැළවීම ලබමින්, කියා නිමකළ නොහැකිවූ, තේජසින් පූර්ණවූ මහත් ප්රීතියකින් ප්රීතිවන්නහුය. 1 පේදුරු 1:7–9 තවත් තැනක, ඔහු මෙසේ පවසයි: නුමුත් අන්ධකාරයෙන් තමන්ගේ විස්මපත් ආලෝකයට නුඹලා කැඳවාගත් තැනන්වහන්සේගේ උත්කෘෂ්ටතාවන් දක්වන පිණිස නුඹලා වනාහි තෝරාගත් වංශයක්ද රාජකීය පූජකයෝද ශුද්ධවූ ජාතියක්ද දෙවියන් වහන්සේ සන්තක සෙනඟක්ද වන්නහුය. 1 පේතෘස් 2:9 නැවතත්, ඔහු මෙසේ ප්රකාශ කරයි: මක්නිසාද දෙවියන් වහන්සේ ළඟට අප පමුණුවන පිණිස ධර්මිෂ්ඨවූ ක්රිස්තුස්වහන්සේ අධර්මිෂ්ඨයන් උදෙසා පව් ගැන වරක් වධවින්දසේක; උන් වහන්සේ මාංසය සම්බන්ධයෙන් මරනු ලැබ, ආත්මය සම්බන්ධයෙන් ජීවත්කරනු ලැබූසේක. 1 පේදුරු 3:18 නෝවාගේ නැවෙහි අට දෙනෙකු ගැලවුණු බව සඳහන් කිරීමෙන් පසු, ඔහු තවදුරටත් මෙසේ පවසයි: ඊට සමානව තිබෙන බව්තීස්මයේ වතුරෙන් … නුඹලාත් … ගැළවෙන්නහුය. 1 පේදුරු 3:21. දැන්, ළදරුවෝ ස්වාභාවිකවම මෙම ගැලවීම සහ ආලෝකයෙන් පිටත සිටිති. ඔවුන් දෙවියන් වහන්සේ වෙතට ගෙන ඒම සඳහා දෙවියන් වහන්සේගේ සෙනඟ තුළට දරුකමට හදා ගැනීම තුළින්, එනම් අධර්මිෂ්ඨයන් වෙනුවෙන් දුක් විඳි ධර්මිෂ්ඨ ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග එක්සත් වී ඒ වෙත ගෙන නොඑන්නේ නම් ඔවුන් නිරයේ සහ අන්ධකාරයේ පවතිනු ඇත.
42 වන පරිච්ඡේදය.— යොහන්ගේ පළමුවන හසුනෙන්.
මෙම ප්රශ්නයට පිළිතුරු දීම සඳහා යොහන්ගේ පළමුවන හසුනෙන් අත්යවශ්ය වචන කිහිපයක්ද අපට හමු වේ. ඔහු මෙසේ ලියයි: නුමුත් උන් වහන්සේ ආලෝකයෙහි සිටින්නා සේම අපිත් ආලෝකයෙහි හැසිරෙමු නම්, අපට එකිනෙකා සමඟ පංගුකාරකම ඇත්තේය, උන් වහන්සේගේ පුත්රවූ යේසුස්වහන්සේගේ ලේද සියලු පාපවලින් අප පවිත්රකරන්නේය. 1 යොහන් 1:7 තවත් තැනක, ඔහු ඒ හා සමාන දෙයක් ලියයි: මනුෂ්යයන්ගේ සාක්ෂිය අපි පිළිගනිමු නම්, දෙවියන් වහන්සේගේ සාක්ෂිය ඊට වඩා උතුම්ය. මක්නිසාද දෙවියන් වහන්සේගේ සාක්ෂිය මේය, එනම් තමන් පුත්රයාණන් ගැන උන් වහන්සේ සාක්ෂිදී තිබෙන බවය. දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්රයා කෙරෙහි අදහන්නාට තමා තුළේම සාක්ෂිය ඇත්තේය. දෙවියන් වහන්සේව නොඅදහන්නා දෙවියන් වහන්සේ තමන් පුත්රයාණන් ගැන දී තිබෙන සාක්ෂිය කෙරෙහි විශ්වාස නොකළ නිසා උන් වහන්සේව බොරුකාරයෙක් කෙළේය. ඒ සාක්ෂිය නම් දෙවියන් වහන්සේ අපට සදාකාල ජීවනය දුන් බවය, ඒ ජීවනයද තමන් පුත්රයාණන් තුළ තිබේ. පුත්රයාණන්වහන්සේ ඇත්තාට ඒ ජීවනය ඇත; දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්රයා නැත්තාට ඒ ජීවනය නැත.1 යොහන් 5:9–12 මෙයින් පෙනී යන්නේ, පුත්රයාණන් වහන්සේ නොමැති නම් ළදරුවන්ට ස්වර්ග රාජ්යය පමණක් නොව සදාකාල ජීවනයද නොලැබෙන දෙයක් බවයි. ඔවුන්ට පුත්රයාණන් වහන්සේ ලබා ගත හැක්කේ උන් වහන්සේගේ බව්තීස්මය තුළින් පමණි. නැවතත් යොහන් මෙසේද පවසයි: දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්රයාණන් ප්රකාශකරනු ලැබුවේ මේ පිණිසය, එනම් යක්ෂයාගේ ක්රියා විනාශකරන පිණිසය. 1 යොහන් 3:8 එබැවින්, එමනිසා, දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්රයා තුළ යක්ෂයාගේ ක්රියා විනාශ නොකළහොත්, ළදරුවන්ට උන් වහන්සේගේ ප්රකාශනය කෙරෙහි උනන්දුවක් ඇති නොවනු ඇත.
43 වන පරිච්ඡේදය.— රෝමවරුන්ට ලියූ හසුනෙන්.
මේ කාරණය සම්බන්ධයෙන් අපොස්තුළු පාවුල්ගේ සාක්ෂිය වෙත දැන් මම ඔබේ අවධානය යොමු කරමි. ඇත්ත වශයෙන්ම, පාවුල්ගේ උපුටා ගැනීම් බොහෝ වැඩියෙන් දැක්විය හැකිය, මන්ද ඔහු අනෙක් අපොස්තුළුවරුන්ට වඩා වැඩියෙන් හසුන්පත් ලියූ නිසාය. එමෙන්ම දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහය ප්රකාශ කිරීම කෙරෙහි විශේෂ උනන්දුවකින් ආශාවකින් අවධානය යොමු කළ නිසාය. මෙහිදී විශේෂයෙන් තමන්ගේම ක්රියාවන් උසස් කොට සලකා ආඩම්බර වූ අයට වෙනස්ව, දෙවියන් වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම ගැන නොදැන, තමන්ගේම ධර්මිෂ්ඨකම ස්ථාපිත කිරීමට උත්සාහ කළ අයට වෙනස්ව, දෙවියන් වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකමට යටත් වීම ප්රතික්ෂේප කළ අයට වෙනස්ව සිටි අයෙකි. රෝම 10:3 රෝමවරුන්ට ලියූ ලිපියේ පාවුල් මෙසේ ලියයි: එනම් යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ කෙරෙහි ඇදහිල්ල කරණකොටගෙන, අදහන්නාවූ සියල්ලන්ට ලැබෙන ධර්මිෂ්ඨකමය; ප්රභේදයකුත් නැත; මක්නිසාද සියල්ලෝම පව්කොට දෙවියන් වහන්සේගේ මහිමයෙන් හීනව සිටිති. එබැවින් ඔව්හු උන් වහන්සේගේ අනුග්රහයෙන් ක්රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේ තුළ තිබෙන මිදීම කරණකොටගෙන නොමිලයේ ධර්මිෂ්ඨකරනු ලබන්නෝ වෙති. ඇදහීම කරණකොටගෙන උන් වහන්සේ ස්වකීය ලෙයින් පව් නසන පූජාවක් වෙන්ට දෙවියන් වහන්සේ නියමකළසේක. කුමටද? දෙවියන් වහන්සේ තමන් ඉවසිලිවන්තකම නිසා, පසුගිය පව් ගණන් නොගෙනහැරීම කරණකොටගෙන, තමන්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම පෙන්වන පිණිසය. එනම් තමන්වහන්සේ ධර්මිෂ්ඨවෙන හැටියටද, යේසුස්වහන්සේ කෙරෙහි ඇදහිලි ඇත්තා ධර්මිෂ්ඨකරන්නා හැටියටද, තමන්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම මේ කාලයේදී දක්වන පිණිසය. රෝම 3:22–26 තවත් තැනක ඔහු මෙසේ පවසයි: ඉඳින් වැඩකරන්නාට කුලිය ණයක් වශයෙන් මිස කරුණාවක් වශයෙන් ගණන්ගනු නොලැබේ. නුමුත් වැඩ නොකරන්නාවූ, අභක්තිකයන් ධර්මිෂ්ඨකොට ගණන්ගන්න තැනන්වහන්සේ කෙරෙහි අදහන්නාවූ අයට ඔහුගේ ඒ ඇදහිල්ල ධර්මිෂ්ඨකම කොට ගණන්ගනු ලැබේ. එලෙසම දෙවියන් වහන්සේ යමෙකුට ධර්මිෂ්ඨකම ක්රියා නැතුව ගණන් තබනසේක්ද, ඔහුගේ ආශිර්වාදලත්කම දාවිත් දක්වමින්: තමුන්ගේ අයුතුකම්වලට කමාවත් තමුන්ගේ පාපයට වැස්මත් ලැබූ තැනැත්තෝ ආශීර්වාදලද්දෝය. ස්වාමීන්වහන්සේ විසින් පාපය ගණන් නොතබන්නාවූ මනුෂ්යයා ආශීර්වාද ලද්දේයයි කියයි. රෝම 4:4–8 ඊට මඳ වේලාවකට පසු, පාවුල් මෙසේ පැහැදිලි කරයි: ඉඳින් ඔහුට එය ගණන්ගන්නාලදැයි ලියනු ලැබුවේ ඔහු නිසා පමණක් නොව අප නිසාත්ය. මක්නිසාද අපේ ස්වාමිවූ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේව මළවුන්ගෙන් නැගිටෙවු තැනන්වහන්සේ කෙරෙහි අදහන්නාවූ අපටත් එය ගණන්ගනු ලබන්නේය. උන් වහන්සේ වනාහි අපේ වරද නිසා පාවාදෙනු ලැබ, අප ධර්මිෂ්ඨකොට ගණන්ගනු ලැබීම සඳහා නැගුටුවනු ලැබූසේක. රෝම 4:23–25. තවත් ටික වේලාවකින් ඔහු මෙසේද පවසයි: මක්නිසාද අප දුර්වලව සිටියදීම නියම කාලයේදී ක්රිස්තුස්වහන්සේ අභක්තිකයන් උදෙසා මළසේක. රෝම 5:6 තවත් තැනක, පාවුල් මෙසේ කියයි: මක්නිසාද ව්යවස්ථාව ආත්මික බව අපි දනිමුව. නුමුත් මම මාංසිකව පාපයට විකුණනු ලැබ සිටිමි. මක්නිසාද මා කරන දේ මම නොදනිමි. මා කරන්නේ මා කැමති දේ නොව මා ද්වේෂකරන දේය. ඉඳින් මම අකමැති එක කරම් නම්, ව්යවස්ථාව යහපත් බව ඒත්තුගනිමි. එහෙයින් එය කරන්නේ මා නොව මා තුළ වාසයකරන පාපයය. මක්නිසාද මා තුළ එනම් මාගේ මාංසය තුළ කිසි යහපතක් වාසය නොකරන බව දනිමි. මක්නිසාද කැමැත්ත මට ඇත්තේය, නුමුත් යහපත් දෙය කිරීම මට නැත්තේය. මක්නිසාද මම කැමති යහපත නොකර අකමැති නපුර කරමි. ඉඳින් මම කැමති නැති දේ කරම් නම්, ඒක කරන්නේ මා නොව මා තුළ වාසය කරන පාපයය. එබැවින් යහපත කරන්ට කැමතිවූ මා හට නපුර තිබීම යන ව්යවස්ථාව ඇති බව මට පෙනේ. මක්නිසාද අභ්යන්තර මනුෂ්යයාගේ ප්රකාරයට මම දෙවියන් වහන්සේගේ ව්යවස්ථාවට ප්රියවෙමි. නුමුත් මාගේ සිතේ ව්යවස්ථාවට විරුද්ධව යුද්ධකරන්නාවූ, මාගේ අවයව තුළ තිබෙන පාපයාගේ ව්යවස්ථාව යටතෙහි මා වහල්කමට පමුණුවන්නාවූ අන්ය ව්යවස්ථාවක් මාගේ අවයව තුළ තිබෙන බව මට පෙනේ. අනේ, මම කාලකණ්ණි මනුෂ්යයෙක්ය! මේ මරණයේ ශරීරයෙන් මා මුදන්නේ කවුද? අපගේ ස්වාමිවූ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ කරණකොටගෙන දෙවියන් වහන්සේට ස්තුති කරමි. මෙසේ මමම සිතින් දෙවියන් වහන්සේගේ ව්යවස්ථාවට සේවයකරමි; නුමුත් මාංසයෙන් සේවයකරන්නේ පාපයාගේ ව්යවස්ථාවටය. රෝම 7:14–25 මේ මරණයේ ශරීරයෙන් මිදීම සඳහා යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේ කරණකොටගෙන දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහය ඔවුන්ට අවශ්ය නොවන බව සහතික කර ගැනීමට හැකි වන පරිදි, මිනිසුන් මේ මරණයේ ශරීරයෙන් ඉපදෙන්නේ නැතැයි ඔවුන්ට පැවසිය හැකිය. ඒ නිසා පද කිහිපයකට පසුව පාවුල් තවදුරටත් මෙසේ පවසයි: මක්නිසාද දෙවියන් වහන්සේ තමන්වහන්සේගේම පුත්රයාණන් පාපමාංසයේ සමානකමෙන්ද පාපය නිසාද එවා, මාංසයේ පාපය දඬුවමට පත්කරමින්, මාංසය කරණකොටගෙන දුර්වලවූ ව්යවස්ථාවට බැරිවූ දේ ඉෂ්ටකළසේක. රෝම 8:3 ඔවුන් එඩිතර නම්, අප පව්කාර මාංසයෙන් ඉපදුණේ නැත්නම්, ක්රිස්තුස් වහන්සේ පව්කාර මාංසයේ ස්වරූපයෙන් ඉපදෙන්නට ඇති බව ඔවුහු පවසත්වා.
44 වන පරිච්ඡේදය.— කොරින්තිවරුන්ට ලියන ලද හසුන්වලින්.
මේ හා සමාන ලෙසම ඔහු කොරින්තිවරුන්ට මෙසේ පවසයි: ඉතින් මාත් ලබාගත් දේ සියල්ලට පළමුවෙන් නුඹලාට භාරදුනිමි, එනම්, ලියවිලිවල ප්රකාරයට අපේ පව් නිසා ක්රිස්තුස්වහන්සේ මැරුණු බවය. 1 කොරින්ති 15:3 තවද කොරින්තිවරුන්ට ලියන ලද ඔහුගේ දෙවන හසුනෙහි ඔහු මෙසේ පවසයි: මක්නිසාද ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ප්රේමය අප කෙරෙහි බලපවත්වන්නේය; එසේය, එක් කෙනෙක් සියල්ලන් වෙනුවට මැරුණේය කියාත්, එබැවින් සියල්ලෝම මැරුණෝය කියාත්, උන් වහන්සේ සියල්ලන් වෙනුවට මැරුණේ, ජීවත්වන්නන් තවත් තමුන් උදෙසා ජීවත් නොවී, ඔවුන් වෙනුවට මැරී නැවත නැගුටුණාවූ තැනන්වහන්සේ උදෙසා ජීවත්වන පිණිසය කියාත්, අපි නිශ්චයකොට කියමුව. එහෙයින් මෙතැන් පටන් අපි මාංසාකාරයෙන් කිසිවෙකු දැන නොගනිමුව. මාංසකාරයෙන් ක්රිස්තුස්වහන්සේ දැනගෙන සිටිය නුමුත් අපි දැන් තවත් එසේ දැන නොගනිමුව. එබැවින් යමෙක් ක්රිස්තුස්වහන්සේ තුළ සිටින්නේ නම් ඔහු අලුත් මැවිල්ලක්ය. පරණ දේ පහව ගියේය; මෙන්න, සියල්ලම අලුත්වී තිබේ. සියල්ල පැමිණෙන්නේ දෙවියන් වහන්සේගෙන්ය; උන් වහන්සේ ක්රිස්තුස්වහන්සේ කරණකොටගෙන තමන්වහන්සේට අප සමඟිකරගන, සමඟිකිරීමේ සේවය අපට දුන්සේක. එනම්, දෙවියන් වහන්සේ මනුෂ්යයන්ගේ වරදවල් ඔවුන්ගේ ගණනට නොතබා, ක්රිස්තුස්වහන්සේ කරණකොටගෙන ලෝකයා තමන්වහන්සේට සමඟිකරගනිමින් සිටියසේක, සමඟිකිරීමේ වචනයද අපට භාරදුන්සේක. එබැවින් දෙවියන් වහන්සේ අප ලවා ඉල්වන්නාක්මෙන් අපි ක්රිස්තුස්වහන්සේ වෙනුවෙන් තානාපතියෝව සිට: දෙවියන් වහන්සේ හා සමඟිවෙන්නැයි ක්රිස්තුස්වහන්සේ වෙනුවෙන් නුඹලාගෙන් ඉල්ලමුව. අප උන් වහන්සේ තුළ දෙවියන් වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම වන පිණිස පාපයක් නොදත්තාවූ උන් වහන්සේ අප වෙනුවට *පාපය වෙන්ට (*එනම් – පාපය තමන් පිටට ගන්ට) [දෙවියන් වහන්සේ] සැලැස්සූසේක. 2 කොරින්ති 5:14-21 තවද අපි දෙවියන් වහන්සේ සමඟ හවුල් වැඩකරන්නෝව, නුඹලා උන් වහන්සේගේ අනුග්රහය නිෂ්ප්රයෝජනයේ නොලබන ලෙස ඉල්ලා සිටිමුව. (මන්ද ඔහු මෙසේ කියයි: මක්නිසාද- පිළිගත යුතුවූ කාලයකදී නුඹට ඇහුම්කන්දුනිමි, ගැළවීමේ දවසකදී නුඹට පිහිට වුණෙමියි උන් වහන්සේ කියනසේක. මෙන්න, දැන් පිළිගත යුතුවූ කාලයය; මෙන්න, දැන් ගැළවීමේ දවසය.) 2 කොරින්ති 6:1-2 දැන්, මෙම සමගි කරගැනීමට සහ ගැලවීම තුළ ළදරුවන් වැලඳ නොගන්නේ නම්, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ බව්තීස්මය සඳහා ඔවුන් අවශ්ය වන්නේ කාටද? එහෙත් ඔවුන් වැලඳ ගනු ලැබුවහොත්, ඔවුන් උන් වහන්සේ කවුරුන් වෙනුවෙන් මිය ගියාද ඒ මිය ගිය අය අතර ගණන් ගනු ලැබේ; උන් වහන්සේ ඔවුන්ගේ පාප ඔවුන්ට සමාව දී ආරෝපණය නොකරන්නේ නම් මිස, උන් වහන්සේ කරණකොටගෙන ඔවුන් සමගි කරනු ලැබ ගැලවීම ලබා ගත නොහැකිය.
45 වන පරිච්ඡේදය.— ගලාතිවරුන්ට ලියූ හසුනෙන්.
මේ හා සමාන ලෙසම පාවුල් ගලාතිවරුන්ටද මෙසේ ලියයි: පියවූ දෙවියන් වහන්සේගෙන්ද අපගේ ස්වාමීවූ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගෙන්ද නුඹලාට කරුණාවත් සමාදානයත් වේවා. උන් වහන්සේ දැන් තිබෙන නපුරු ලෝකයෙන් අප ගළවන පිණිස අපගේ පියවූ දෙවියන් වහන්සේගේ කැමැත්ත ලෙස අපේ පව් නිසා තමන්ම පාවාදුන්සේක. ගලාති 1:3–4 පසුව එම හසුනේම වෙනත් කොටසක ඔහු මෙසේ පැහැදිලි කරයි: එසේවී නම් ව්යවස්ථාව කිමෙක්ද? ඒක වනාහි පොරොන්දුව ලැබූ ඒ බීජය එන තුරු දේවදූතයන් ලවා මැදහත්කාරයෙකුගේ අතින් නියමකරවනු ලැබ, පසුව අපරාධ නිසා එකතුකරන ලද්දේය. තවද මැදහත්කාරයෙක් සිටින්නේ එක්කෙනෙකු පිළිබඳව නොවේය; නුමුත් දෙවියන් වහන්සේ එක්කෙනෙක්ය. එසේවී නම් ව්යවස්ථාව දෙවියන් වහන්සේගේ පොරොන්දුවලට විරුද්ධද? එසේ නොවේවා. මක්නිසාද ජීවත්කරන්ට පුළුවන්වූ ව්යවස්ථාවක් දෙනලද්දේ නම්, ධර්මිෂ්ඨකම සැබවින් ව්යවස්ථාවෙන් වෙනවා ඇත. එසේවී නුමුත් අදහන්නන්ට යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ තුළ ඇදහිල්ලෙන් වූ පොරොන්දුව දෙනු ලබන පිණිස, ලියවිල්ල සියල්ලන්ම පාපය යට වසා තැබුවේය. ගලාති 3:19–22
46 වන පරිච්ඡේදය.— එපීසවරුන්ට ලියන ලද හසුනෙන්.
පාවුල් විසින් එපීසවරුන්ට ලියන ලද හසුනේද ඒ හා සමාන පණිවිඩයක් දක්වයි: නුඹලා නුඹලාගේ වරද සහ පාප කරණකොටගෙන මැරී සිටි කල උන් වහන්සේ නුඹලා ජීවත්කළසේක. පෙර කාලයේ නුඹලා මේ ලෝකයේ ව්යවහාරය ලෙසත්, අකීකරුකමේ පුත්රයන් තුළ දැන් ක්රියාකරන්නාවු ආත්මය වන ආකාශයේ බලයේ අධිපතියාගේ කැමැත්තේ හැටියටත්, ඒවායෙහි හැසුරුණහුය. ඔවුන් අතරේ අප සියල්ලෝද වරක් අපේ මාංසයේ තෘෂ්ණාවල හැසිරෙමින්, මාංසයටත් සිතටත් කැමතිදේ කරමින්, ස්වභාවෙන් අනික් අය මෙන් උදහසේ දරුවෝව සිටියෙමුව. නුමුත් දෙවියන් වහන්සේ දයාවෙන් පොහොසත්ව සිටිනසේක්, අපට ප්රේම කළාවූ තමන්වහන්සේගේ මහත් ප්රේමයෙන්, අපගේ වරද කරණකොටගෙන අප මැරී සිටි කල්හි පවා, ක්රිස්තුස්වහන්සේ සමඟ අප ජීවත්කර-නුඹලා ගැළවී සිටින්නේ අනුග්රහයෙන්ය උන් වහන්සේ සමඟ අප නැගුටුවා, ක්රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේ තුළ ස්වර්ගීයවූ ස්ථානවල උන් වහන්සේ සමඟ අප හිඳවූසේක. එපීස 2:1–6 මඳ වේලාවකින් ඔහු තවදුරටත් මෙසේ පවසයි: ඇදහිල්ල කරණකොටගෙන ඒ අනුග්රහයෙන් නුඹලා ගැළවී සිටින්නහුය. එය නුඹලාගෙන්ම නොව දෙවියන් වහන්සේගේ දීමනාවය. කිසිවෙක් පාරට්ටුකර නොගන්න පිණිස ඒක ක්රියාවලින් නොවේ. මක්නිසාද අපි වනාහි යහපත් ක්රියා කරන පිණිස ක්රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේ තුළ මවනු ලැබ දෙවියන් වහන්සේගේ කර්මාන්තයව සිටිමුව. ඒ යහපත් ක්රියාවල අප හැසිරෙන පිණිස දෙවියන් වහන්සේ ඒවා කලින් සූදානම්කළසේක. එපීස 2:8-10 තවත් ටිකකින් ඔහු මෙසේද පවසයි: ඒ කාලයෙහි ක්රිස්තුස්වහන්සේගෙන් වෙන්ව, ඉශ්රායෙල්ගේ නාගරිකත්වයට අන්යයන්ව, පොරොන්දුවේ ගිවිසුම්වලට විදේශීන්ව, ලෝකයෙහි බලාපොරොත්තුවක් නැතුව, දෙවියන්වහන්සෙත් නැතුව සිටිය බව සිහිකරන්න. නුමුත් වරක් දුර සිටියාවූ නුඹලා දැන් ක්රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේ තුළ උන් වහන්සේගේ ලේ කරණකොටගෙන ළංකරනු ලැබුවහුය. මක්නිසාද වෙන්කිරීමේ මැද භිත්තිය බිඳදමා, ඒ සතුරුකම නමැති නියෝගවල අන්තර්ගතවූ ආඥාවල ව්යවස්ථාව තමන්ගේ මාංසයෙන් නැතිකොට, දෙගොල්ල එක්කළ උන් වහන්සේම අපේ සමාදානයව සිටිනසේක; එසේ කළේ සමාදානකරමින් තමන් තුළ දෙගොල්ල එක අලුත් මනුෂ්යයෙක් කොට මවන පිණිසත්, කුරුසියෙන් සතුරුකම නැසූ බැවින් දොගොල්ලම එක ශරීරයක් කොට, කුරුසිය කරණකොටගෙන දෙවියන් වහන්සේට සමඟිකරදෙන පිණිසත්ය. උන් වහන්සේ ඇවිත් දුර සිටියාවූ නුඹලාට සමාදානයද, ළඟ සිටියවුන්ට සමාදානයද දේශනාකළසේක. මක්නිසාද උන් වහන්සේ කරණකොටගෙන අප දොගොල්ලට එක ආත්මයාණන්වහන්සේ තුළ පියාණන්වහන්සේ ළඟට පැමිණීමේ පුළුවන්කම තිබේ. එපීස 2:12–18 තවද, තවත් කොටසක ඔහු මේ ආකාරයෙන් ලියයි: එනම්, සැබෑව යේසුස්වහන්සේ තුළ තිබෙන ප්රකාර නුඹලා උන් වහන්සේගෙන්ම අසා, උන් වහන්සේ තුළ උගන්වනු ලැබුවහුය. [එසේ ඉගෙනගත්තේ] නුඹලාගේ ජීවිතයේ පළමු හැසිරීම ලෙස රුවටිල්ලේ තෘෂ්ණාවල් අනුව දූෂ්යවන්නාවූ පරණ මනුෂ්යයා පහකරදමා, නුඹලා නුඹලාගේ චිත්තාත්මයෙන් අලුත්කරනු ලැබ, සැබෑවේ ධර්මිෂ්ඨකමින්ද ශුද්ධකමින්ද දෙවියන් වහන්සේට සමානව මවනලද්දාවූ අලුත් මනුෂ්යයා පැළඳගන්නා ලෙසය. එපීස 4:21–24 ඔහු නැවතත් මෙසේ දක්වයි: දෙවියන් වහන්සේගේ ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේට දුක් නොදෙන්න; මක්නිසාද උන් වහන්සේ තුළ නුඹලා මිදීමේ දවසට මුද්රාකරනු ලැබුවහුය. එපීස 4:30
47 වන පරිච්ඡේදය.— කොලොස්සිවරුන්ට ලියන ලද හසුනෙන්
පාවුල් කොලොස්සිවරුන්ට ලියමින් මෙම වචන පවසයි: ආලෝකයේ සිටින ශුද්ධවන්තයන්ගේ උරුමයෙන් කොටසකට අප සුදුස්සන් කළාවූ පියාණන්වහන්සේට ස්තුතිකරමින්ද, නුඹලා ස්වාමීන්වහන්සේට ඔබිනලෙස සියලු ආකාරයෙන් ප්රසන්නව හැසිරෙන ලෙස ඉල්ලමුව. පියාණන්වහන්සේ අන්ධකාරයේ බලයෙන් අප මුදා, තමන් ප්රේමයේ පුත්රයාණන්ගේ රාජ්යයට අප පමුණුවාගත්සේක. උන් වහන්සේ තුළ අපගේ මිදීම වන, පව්වලට කමාව අපට තිබේ. කොලොස්සි 1:12–14 පසුව, ඔහු තවදුරටත් මෙසේ පවසයි: සියලු අධිපතිකමේද බලයේද හිස වන උන් වහන්සේ තුළ නුඹලා පූර්ණව සිටින්නහුය. අතින් නොකළ චර්මඡේද්යයක් වන මාංසයේ ශරීරය පහකිරීම නැමති ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ චර්මඡේද්යයෙන් උන් වහන්සේ තුළ නුඹලා චර්මඡේද්ය කරනු ලැබුවහුය. නුඹලා උන් වහන්සේ සමඟ බව්තීස්මයෙහි තැන්පත්කරනු ලැබ, උන් වහන්සේව මළවුන්ගෙන් නැගිටෙවුවාවූ දෙවියන් වහන්සේගේ ක්රියාකිරීම කෙරෙහි ඇදහීම කරණකොටගෙන, උන් වහන්සේ සමඟ නැගුටුවනු ලැබුවහුය. නුඹලාගේ වරදවලද මාංසයේ අචර්මඡේද්යයෙහිද මැරී සිටියාවූ නුඹලා, උන් වහන්සේ සමඟ ජීවත්කරවූසේක. එසේය, උන් වහන්සේ අපේ සියලු වරද අපට කමාකළසේක; අපට විරුද්ධව, අපට එදිරිව තිබුණාවූ නියෝගවල ලියවිල්ල මකාදමා, ඒක කුරුසියෙහි ඇණගසා අහක්කළසේක. උන් වහන්සේ තමන් කෙරෙන් අධිපතීන්ද බලයලත්තන්ද පහකොට, ප්රසිද්ධයෙන් ඔවුන් දක්වා, කුරුසිය කරණකොටගෙන ඔවුන්ගෙන් ජයගත් බව ප්රකාශකළසේක. කොලොස්සි 2:10–15
48 වන පරිච්ඡේදය.— තිමෝතිට ලියන ලද හසුනෙන්
ඉන්පසුව ඔහු තිමෝතිට මෙසේ ලියයි: පව්කාරයන් ගළවන්ට ක්රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේ ලෝකයට ආසේක යන කීම විශ්වාසවූ සර්ව ප්රකාරයෙන් පිළිගත යුතුවූ කීමක්ය; ඔවුන් අතුරෙන් මම ප්රධාන පව්කාරයාය. එසේවී නුමුත් මට කරුණාව ලැබුණේ මේ නිසාය. එනම්, සදාකාල ජීවනය ලැබීම සඳහා යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ කෙරෙහි අදහන්ට සිටින අයට ආදර්ශයක් කොට උන් වහන්සේ විසින් ප්රධාන පව්කාරයාවූ මා කෙරෙහි තමන්වහන්සේගේ මුළු ඉවසිලිවන්තකම දැක්වීම පිණිසය. 1 තිමෝති 1: 15-16 ඔහු මෙසේද පවසයි: මක්නිසාද ඇත්තේ එක දෙවිකෙනෙක් සහ දෙවියන් වහන්සේටත් මනුෂ්යයන්ටත් අතරේ එක මැදහත්කාර කෙනෙකුත්ය. උන් වහන්සේ සියල්ලන් උදෙසා මිදීමේ මිලයක් කොට තමන්ම දුන්නාවූ, මනුෂ්යයාවූ ක්රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේය. ඊට සාක්ෂිය නියම කාලවලදී ලැබේ. 1 තිමෝති 2: 5-6 එම තිමෝති වෙතම ලියන ලද දෙවන හසුනේදී පාවුල් මෙසේ දක්වයි: එබැවින් අපගේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ සාක්ෂිය ගැනවත් උන් වහන්සේගේ හිරකාරයෙක් වන මා ගැනවත් ලජ්ජා නොවී, දෙවියන් වහන්සේගේ බලයේ ප්රකාරයට ශුභාරංචිය නිසා මා සමඟ දුක් විඳින්න. උන් වහන්සේ අපේ ක්රියාවල ප්රකාරයට නොව තමන්වහන්සේගේම අභිප්රායේද ක්රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේ තුළ පූර්ව කාලවලට ප්රථමයෙන් අපට දෙනලද කරුණාවේද ප්රකාරයට අප ගළවා, ශුද්ධවූ කැඳවීමකින් කැඳවාගත්සේක. මරණය නැතිකර ජීවනයත් අමරණභාවයත් ශුභාරංචිය කරණකොටගෙන එළිදරව්කළාවූ අපගේ ගැළවුම්කාරවූ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ප්රකාශවීමෙන් ඒ කරුණාව දැන් ප්රකාශවී තිබේ – 2 තිමෝති 1:8-10.
49 වන පරිච්ඡේදය.— තීතස්ට ලියන ලද හසුනෙන්
නැවතත්, ඔහු තීතස් වෙත පහත සඳහන් ආකාරයට ලියයි: සිහියෙන් යුක්තවද ධර්මිෂ්ඨලෙසද භක්තිවන්තලෙසද මේ ලෝකයෙහි ජීවත්වෙන පිණිස ඒ කරුණාව අප දැනුමැතිකරන්නේය. උන් වහන්සේ සියලු අධර්මිෂ්ඨකම්වලින් අප මුදා, යහපත් ක්රියා ගැන ජ්වලිතවූ සෙනඟක් ස්වකීය සම්පතක් කොට පවිත්රකරගන්න පිණිස, අප උදෙසා තමන්ම දුන්සේක. තීතස් 2:13-14 එසේම ඒ හා සමානම අදහස් ඇතිව ඔහු තවත් කොටසක මෙසේ පවසයි: මක්නිසාද අපිත් වරක් අඥානව, අකීකරුව, මුළාව, අනේකාකාර තෘෂ්ණාවලටත් සැප සෙල්ලම්වලටත් වහල්ව, ක්රෝධයෙන් හා ඊර්ෂ්යාවෙන් හැසිරෙමින්, නුරුස්සනු ලබන්ට සුදුස්සන්ව, එකිනෙකාට වෛරකරමින් සිටියෙමුව. නුමුත් අපගේ ගැළවුම්කාරයාණන් වන දෙවියන් වහන්සේගේ ගුණවන්තකමද මනුෂ්යයන් කෙරෙහි ඇති ප්රේමයද ප්රකාශවූ කල, අප විසින්ම කළාවූ ධර්මිෂ්ඨකමේ ක්රියාවලින් නොව තමන්වහන්සේගේ දයාව ලෙස නැවත ඉපදීම නැමති සේදීමෙන්ද ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේගේ අලුත්කිරීමෙන්ද උන් වහන්සේ අප ගැළවූසේක. එසේය, උන් වහන්සේගේ කරුණාවෙන් අප ධර්මිෂ්ඨකරනු ලැබ, සදාකාල ජීවනයේ බලාපොරොත්තුවේ හැටියට උරුමක්කාරයන් වන පිණිස, උන් වහන්සේ අපගේ ගැළවුම්කාරයාණන්වූ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ කරණකොටගෙන ශුද්ධාත්මය අධිකලෙස අප පිට වැගිරෙවූසේක. තීතස් 3:3-7
50 වන පරිච්ඡේදය.— හෙබ්රෙව්වරුන්ට ලියන ලද හසුනෙන්
සමහර අය හෙබ්රෙව්වරුන්ට ලියන ලද හසුනේ අධිකාරි බලය ගැන ප්රශ්න කළත්, එය ආමන්ත්රණය කිරීම තවමත් වැදගත් යැයි මම සලකමි, විශේෂයෙන් ළදරුවන්ගේ බෞතීස්මය පිළිබඳ අපගේ ස්ථාවරයට විරුද්ධ වන අය සමහර විට මෙම ලිපිය ඔවුන්ගේ දෘෂ්ටිකෝණයට සහාය දක්වන බව කියා සිටින බැවිනි. මේ හේතුව නිසා, අපගේම ස්ථාවරයට සහාය දැක්වීම සඳහා එය සපයන පැහැදිලි සාක්ෂිය අපි සලකා බලමු. නැගෙනහිර සභාවන් මෙම හසුන කැනොනිකරණය වූ එනම් සම්මත ශුද්ධලියවිලිවල කොටසක් ලෙස පැහැදිලිව පිළිගන්නා බැවින් මම එය වඩාත් විශ්වාසයෙන් යුතුව කරමි. ආරම්භයේ සිටම, එහි මෙසේ සඳහන් වේ: මක්නිසාද දේවදූතයන් කරණකොටගෙන කියනලද වචනය ස්ථිරවී, සියලු වරද ක්රියාවලටත් අකීකරුකම්වලටත් සාධාරණ විපාකයක් ලැබුණේ වීනම්, පළමුවෙන් ස්වාමීන්වහන්සේ කරණකොටගෙන කියනලද්දාවූ, ඇසූවන් විසින් අපට ස්ථිරකරදුන්නාවූ මෙපමණ මහත් ගැළවීම අපි නොසලකා සිටියොත් කොහොම ගැළවෙමුද? හෙබ්රෙව් 2:2-3 එසේම නැවතත් තවත් කොටසක මෙසේ දක්වා ඇත: එහෙයින් දරුවන් ලේ හා මාංසයට පංගුකාරයන්ව සිටින නිසා උන්වහන්සෙත් එම ආකාරයෙන් ඒවාට පංගුකාරයෙක් වූසේක. එසේ කළේ මරණය කෙරෙහි බලය ඇත්තා වන යක්ෂයාව මරණය කරණකොටගෙන බල නැතිකොට, ජීවිතය මුළුල්ලෙහි මරණයට භයින් වහල්කමට යටත්ව සිටි සියල්ලන් නිදහස්කරන පිණිසය. හෙබ්රෙව් 2:13-14 තවත් මඳකින් ඔහු මෙසේ පවසයි: එබැවින් සෙනඟගේ පව් උදෙසා ශාන්ති පූජාවක් ඔප්පුකිරීමට දෙවියන් වහන්සේ පිළිබඳ කාරණා ගැන දයාවන්තවූ විශ්වාසවූ උත්තම පූජකයෙක් වෙන පිණිස, සියලු දෙයින්ම තමන්ගේ සහෝදරයන්ට සමානවෙන්ට උන් වහන්සේට යුතුවූයේය. හෙබ්රෙව් 2:17 තවත් ස්ථානයක ඔහු මෙලෙසින් ලියයි: එබැවින් අහස පසුකරගියාවූ දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්රවූ යේසුස් නම් මහා උත්තම පූජකයෙක් අපට සිටින නිසා, අපේ ඇදහිල්ල තදින් අල්ලාගන සිටිමු. මක්නිසාද අපට සිටින්නේ අපේ දුර්වලකම්වලදී අපේ දුක නොදැෙනන උත්තම පූජකයෙක් නොව, පව් කිරීමක් නැතුව, සියලු ආකාරයෙන්ම අප වාගේ පරීක්ෂාකරනු ලැබූ උත්තම පූජකයෙක්ය. හෙබ්රෙව් 4:14-15 නැවතත් ඔහු මෙසේ පවසයි: නුමුත් මුන්වහන්සේ, සදාකාලේටම පවතින හෙයින්, උන් වහන්සේගේ පූජකකම පහවෙන්නේ නැත. එබැවින්, උන් වහන්සේ කරණකොටගෙන දෙවියන් වහන්සේ වෙතට ළඟාවෙන්නන් උදෙසා මැදහත්කම්කරන පිණිස උන් වහන්සේ නිරතුරුම ජීවත්වන හෙයින්, ඔවුන් කෙළවර දක්වාම ගළවන්ට උන් වහන්සේට පුළුවන. එබඳුවූ ශුද්ධවූ, නිවැරදිවූ, නොකිලුටුවූ, පව්කාරයන්ගෙන් වෙන්වූ, ස්වර්ගවලට වඩා උසස්වී සිටින්නාවූ උත්තම පූජකයෙක් අපට යෝග්යවූයේය. ඒ උත්තම පූජකයන් මෙන් පළමුකොට තමුන්ගේම පව් උදෙසාත් පසුව සෙනඟගේ පව් උදෙසාත් දවස්පතා පූජාවල් ඔප්පුකරන්ට උන් වහන්සේට වුවමනාවක් නැත. මක්නිසාද උන් වහන්සේ තමන්ම පූජාකිරීමෙන් එකවරක්ම ඒක කළසේක. හෙබ්රෙව් 7:24-27 එසේම තවත් වරක් ඔහු මෙසේ සඳහන් කරයි: මක්නිසාද ක්රිස්තුස්වහන්සේ සැබෑ ශුද්ධස්ථානයේ ආදෘශවන, අතින් සෑදූ ශුද්ධස්ථානයකට නොව අප උදෙසා දෙවියන් වහන්සේගේ අභිමුඛයෙහි දැන් පෙනී සිටින පිණිස ස්වර්ගයටම ඇතුල්වූසේක. එහෙත් උත්තම පූජකයා අන්ය ලේ රැගෙන අවුරුදුපතා ශුද්ධස්ථානයට ඇතුල්වන්නාක්මෙන් උන් වහන්සේ බොහෝ වර තමන්ම ඔප්පුකරන පිණිස [ඇතුල්වුණා] නොවේය. එසේ ඇතුල්වෙන්ට නම් උන් වහන්සේ ලෝකයේ මැවීමේ පටන් නොයෙක්වර වධවිඳින්ට ඕනෑව තිබුණේය. නුමුත් තමන්ම පූජාකිරීම කරණකොටගෙන පාපය පහකරන පිණිස උන් වහන්සේ කාලයන්ගේ කෙළවරදී එක වරක් ප්රකාශවූසේක. තවද එක වරක් මරණයත් ඉන්පසු විනිශ්චයත් මනුෂ්යයන්ට නියමව තිබෙන්නාක්මෙන්ම, බොහෝ දෙනෙකුගේ පව් උසුලන පිණිස එක වරක් පූජාවූ ක්රිස්තුස්වහන්සෙත්, උන් වහන්සේගේ ඊම බලාසිටින්නන්ට ගැළවීම පිණිස පාපය නැතුව දෙවෙනි වර ප්රකාශවනසේක. හෙබ්රෙව් 9:24-28
51 වන පරිච්ඡේදය.— එළිදරව් පොතෙන්.
යොහන්ගේ එළිදරව්වද ඒ හා සමාන ලෙසම අපට පවසන්නේ නව ගීතයකින් මෙම ප්රශංසාවන් ක්රිස්තුස් වහන්සේට පුද කරන බවයි: ඔව්හු අලුත් ගීතිකාවක් ගායනාකරමින්: ඔබ පොත ගන්ටත් එහි මුද්රා කඩන්ටත් වටින තැනන්වහන්සේය. මක්නිසාද ඔබ මරනු ලැබ, සියලු ගෝත්රවලින්ද භාෂාවන්ගෙන්ද සෙනඟගෙන්ද ජාතීන්ගෙන්ද මිනිසුන් ඔබගේ ලෙයින් දෙවියන් වහන්සේට මිලේට ගෙන, ඔවුන් අපගේ දෙවියන් වහන්සේට රාජ්යයක්ද පූජකයන්ද කළසේක. එළිදරව් 5:9
52 වන පරිච්ඡේදය.— අපෝස්තුළුවරුන්ගේ ක්රියා පොතෙන්.
ඒ හා සමානව, අපෝස්තුළුවරුන්ගේ ක්රියා පොතේ, අපෝස්තුළු පේදුරු ස්වාමීන් වන යේසුස් වහන්සේ ජීවනයේ කර්තෘවරයාණන් වහන්සේ ලෙස නම් කළ අතර, මෙම වචනවලින් උන් වහන්සේ මරණයට පත් කිරීම ගැන යුදෙව්වන්ට තරවටු කරමින් කතා කරයි: මෙසේ නුඹලා ශුද්ධවූ ධර්මිෂ්ඨවූ තැනන්වහන්සේව එපාකොට, මිනීමරුවෙකු නුඹලාට දෙන පිණිස ඉල්ලා, ජීවනයේ අධිපතියාව මැරුවහුය; දෙවියන් වහන්සේ උන් වහන්සේව මළවුන්ගෙන් නැගිටෙවුසේක; අපි ඊට සාක්ෂිකාරයෝය. ක්රියා 3:14-15 තවත් කොටසකදී එහු මෙසේ පවසයි: උන් වහන්සේ වනාහි ගෙවල් සාදන්නන් වන නුඹලා විසින් සුළුකරනු ලැබුවාවූද කොනේ ප්රධාන ගල කරනු ලැබුවාවූද ගලය. වෙන කිසිවෙකු තුළ ගැළවීම නැත්තේය. මක්නිසාද අපේ ගැළවීමට අවශ්යවූ, මනුෂ්යයන් අතරේ දෙන ලද වෙන කිසි නාමයක් ස්වර්ගයෙන් යට නැත්තේ යයි කීවේය. ක්රියා 4:11-12 තවත් ස්ථානයක් නැවතත් මෙසේ දක්වා ඇත: නුඹලා විසින් ගසක එල්ලා මැරුවාවූ යේසුස් වහන්සේව අපගේ පියවරුන්ගේ දෙවියන් වහන්සේ නැගිටෙවුසේක. ඉශ්රායෙල්ට පශ්චාත්තාපයත් පව් කමාවත් දෙන අධිපතියෙක්ද ගැළවුම්කාරයෙක්ද වන පිණිස දෙවියන් වහන්සේ තමන්ගේ දකුණතින් උන් වහන්සේව උසස්කළසේක. ක්රියා 5:30-31 තවත් වරක් මෙලෙස දක්වයි: උන් වහන්සේ කෙරෙහි අදහන සියල්ලන්ට උන් වහන්සේගේ නාමය කරණකොටගෙන පාප කමාව ලැබෙන බවට සියලු අනාගතවක්තෘවරු උන් වහන්සේ ගැන සාක්ෂිදෙති. ක්රියා 10:43 එම ක්රියා පොතේම අපෝස්තුළු පාවුල් මෙසේ පවසයි: එහෙයින්, සහෝදරයෙනි, උන් වහන්සේ කරණකොටගෙන පව් කමා කිරීම නුඹලාට ප්රකාශකරනු ලබන බව දැනගන්න. අදහාගන්නාවූ සියල්ලෝ උන් වහන්සේ කරණකොටගෙන සියලු දේවල් පිළිබඳව නිර්දෝෂකරනු ලබති. එසේ නුඹලාට මෝසෙස්ගේ ව්යවස්ථාව කරණකොටගෙන නිර්දෝෂ කරනු ලබන්ට නුපුළුවන්විය. ක්රියා 13:38-39
53 වන පරිච්ඡේදය.— පැරණි ගිවිසුමේ ශුද්ධලියවිලිවල භාවිතය.
අපට මෙතරම් අගනා විශාල සාක්ෂි සමූහයක් තිබියදී, දෙවියන් වහන්සේගේ සත්යයට එරෙහිව කතා කිරීමට එඩිතර විය හැක්කේ කාටද? තවත් බොහෝ සාක්ෂි මෙයට එකතු කළ හැකිය, එහෙත් මම මෙම කාර්යය අවසන් කිරීමට උනන්දු වෙමි – මා එම පෙලඹවීම නොසලකා හැරිය යුතු නැත. මේ හේතුව නිසා, පැරණි ගිවිසුමෙන් අමතර උපුටා දැක්වීම් – ඒවායෙහි දේවානුභාවයෙන් ප්රකාශිත අපගේ මූලධර්මයේ බොහෝ තහවුරු කිරීම්ද අන්තර්ගත වුවද – ඒවා ඇතුළත් නොකිරීමට මම තෝරාගෙන ඇත්තෙමි. එයට හේතුව භූමික පොරොන්දුවල ප්රතිරූපය පිටුපස පැරණි ගිවිසුමේ සැඟවී ඇති දේ නව ගිවිසුමේ දේශනා කිරීමේදී පැහැදිලිව එළිදරව් කර ඇති බැවිනි. මෝසෙස්ගේ ව්යවස්ථාවේ, අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ සහ ගීතාවලියේ උන් වහන්සේ ගැන ලියා ඇති සියල්ල ඉටු විය යුතු බව පැවසූ විට, අපගේ ස්වාමින් වහන්සේම පැරණි ගිවිසුමේ ලේඛනවල අරමුණ පෙන්නුම් කර නිර්වචනය කළ සේක. එහිදී ක්රිස්තුස් වහන්සේ දුක් විඳිය යුතු බවත්, තුන්වන දින මළවුන්ගෙන් නැඟිටින බව සහ යෙරුසලමෙන් ආරම්භ වී සියලුම ජාතීන්ට උන් වහන්සේගේ නාමයෙන් පසුතැවීම සහ පව් සමාව ලබා ගැනීමේ දේශනා කිරීම ඇතුළත් විය. මෙය මා දැනටමත් උපුටා දක්වා ඇති පේතෘස්ගේ සාක්ෂියට එකඟ වේ. එනම් සියලුම අනාගතවක්තෘවරුන් ක්රිස්තුස් වහන්සේ ගැන සාක්ෂි දරන ආකාරය සහ උන් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කරන සෑම කෙනෙකුටම උන් වහන්සේගේ නාමයෙන් පව් සමාව ලැබෙන බව ප්රකාශ කරයි. ක්රියා 10:43
54 වන පරිච්ඡේදය.— පැරණි ගිවිසුමේ පූජාවන් මගින්, මිනිසුන් පාප පිළිබඳ ඒත්තු ගැන්වන ලදුව ගැලවුම්කරුවාණන් වෙතට ගෙන යන ලදී.
එසේ වුවද, පැරණි ගිවිසුමෙන් උපුටා දැක්වීම් කිහිපයක් ඇතුළත් කිරීම ප්රයෝජනවත් විය හැකිය, එය අතිරේක සාක්ෂි ලෙස පමණක් නොව, අපගේ ස්ථාවරය වැඩි වටිනාකමක් සපයයි. ගීතිකාකරු මගින් කතා කරන ස්වාමින් වහන්සේම මෙසේ පවසන සේක: පොළොවේ සිටින මාගේ ශුද්ධවන්තයන් සම්බන්ධයෙන්, ඔවුන් තුළින් මාගේ සියලු අරමුණු – ඔවුන්ගේම කුසලතා නොව, එහෙත් මාගේ අරමුණු – අගය කිරීමට උන් වහන්සේ සලස්වා ඇති සේක. ඔවුන්ගේ යනුවෙන් හඳු්වන්නේ එයට පසුව සඳහන් කර ඇති දේ හැරුණුකොට අන් කවරක්ද? ඔවුන්ගේ දුර්වලතා වැඩි වී ඇත. එනම්, ඔවුන්ගේ පාප ඔවුන්ගේ මුල් දුර්වලතාවයට වඩා වැඩි විය. තවද වරද බහුල වන පරිදි ව්යවස්ථාව ඇතුළු විය. එහෙත් ගීතිකාකරු එසැණින්ම මෙලෙස එකතු කරන්නේ මන්ද: ස්වාමීන් අත්හැර අන් දෙවිකෙනෙකු පිළිගන්නන්ගේ දුක් බෝවන්නේය. ඔවුන් එයට ඉක්මන් වුණාද? ඔවුන්ගේ දුක සහ දුර්වලතා වැඩි වූ විට (එනම්, ඔවුන්ගේ වරද බහුල වූ විට), ඔවුහු වඩාත් උනන්දුවෙන් වෛද්යවරයාණන් වහන්සේ සෙවූහ. එසේ කළේ පාපය බහුල වූ තැන කරුණා අනුග්රහය බොහෝ සෙයින් වැඩි වන පිණිසය. එවිට ගීතිකාකරු මෙසේ පවසයි: මම ඔවුන්ගේ රැස්වීම්වලට සහභාගි නොවන්නෙමි. ඔවුන් ලෙයින් කරන පාන පූජා මම පූජා නොකරන්නෙමි. මන්ද ඔවුන්ගේ බොහෝ රුධිර පූජාවන්හිදී – පළමුව මණ්ඩපයේ සහ පසුව දේවමාළිගාවේ ඔවුන් රැස් වන කල්හි, ඔවුන් පාපයෙන් පවිත්ර වූවන් ලෙස නොව පව්කාරයන් ලෙස වරදකරුවන් ලෙස ඒත්තු ගැන්වුණි. එබැවින් දෙවියන් වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: මම තවදුරටත් ඔවුන්ගේ රුධිර පූජාවන්හි රැස්වීම් රැස් නොකරමි. මන්ද බොහෝ දෙනෙකු උදෙසා වන සැබෑ ලේ වැගිරීමක් ඇත්තේය. එමඟින් ඔවුන් සැබවින්ම පවිත්ර කළ හැකිය. ඉන්පසු එහි තවදුරටත් මෙසේ දක්වා ඇත: ඔවුන්ගේ නම් මාගේ කටින් නොකියන්නෙමි. එනම් අලුත් කරන ලද අයගේ නාමයන් මෙන් මම ඔවුන්ගේ නම් නොපවසන්නෙමි. මන්ද මේවා කලින් ඔවුන්ගේ නම් විය: මාංසයේ දරුවන්, ලෝකයේ දරුවන්, උදහසේ දරුවන්, යක්ෂයාගේ දරුවන්, අපිරිසිදු අය, පව්කාරයන්, අභක්තිකයන්. එහෙත් දැන්, ඔවුන් දෙවියන් වහන්සේගේ දරුවන් ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. නව මිනිසා උදෙසා නව නමක්, අලුත් දෙයක් ගායනා කරන්නා උදෙසා අලුත් ගීතයක්, නව ගිවිසුමේ ආකාරයෙන් ලබා දී ඇත. දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහයට මනුෂ්යයින් අකෘතඥ නොවිය යුතුය, එම ශ්රේෂ්ඨ දීමනා අවතක්සේරු නොකළ යුතුය. ඒ වෙනුවට, [සැම විටම ඉහළට යමින්] අපි කුඩා දේවලින් ශ්රේෂ්ඨ දේ දක්වා වර්ධනය විය යුතුය. මුළු සභාවේම මොරගැසීම වන්නේ මෙයයි: මම නැතිවූ බැටළුවෙකු මෙන් නොමඟ ගොස් සිටිමි. ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ සියලුම සාමාජිකයන්ගෙන් මෙම හඬ ඇසෙයි: අපි සියල්ලෝම බැටළුවන් මෙන් මුළාව ගියෙමු, ස්වාමීන්වහන්සේද අප සියල්ලන්ගේ අයුතුකම උන් වහන්සේ පිට තැබූ සේක. යෙසායා 53:6 මෙම සම්පූර්ණ අනාවැකිමය කොටස යෙසායා පොතෙහි දැක්වෙන ප්රසිද්ධ කොටසක් වන අතර එය කන්දකී බිසවට සේවය කළ ඉතියෝපියානු නපුංසකයාට පිලිප් විසින් පැහැදිලි කර දෙන ලද අතර, පසුව ඔහු යේසුස් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කළේය. ක්රියා 8:30–37 උඩඟු සහ තර්ක කරන මිනිසුන්ගේ හදවත් තුළට තල්ලු කිරීමට මෙන් මෙම තේමාව කොපමණ වාරයක් නැවත දක්වනවාද යන්න බලන්න: උන් වහන්සේ මනුෂ්යයන් විසින් සුළුකොට එපාකරනු ලැබූසේක; වේදනා ඇත්තාවූ දුක දන්නාවූ මනුෂ්යයෙක්ය. මනුෂ්යයන් විසින් තමුන්ගේ මුහුණ සඟවාගන්න කෙනෙකු මෙන්, උන් වහන්සේ සුළුකරනු ලැබූසේක, අපිද උන් වහන්සේ නොසැලකුවෙමුව. සැබවින්ම උන් වහන්සේ උසුලාගත්තේ අපේ දුක්ය, දරාගත්තේ අපේ ශෝකය. එසේ වී නුමුත් උන් වහන්සේ දඬුවමද දෙවියන් වහන්සේගෙන් පහරද පීඩාවද ලැබූ කෙනෙකැයි අපි සිතීමුව. නුමුත් උන් වහන්සේ තුවාල ලැබුවේ අපේ අපරාධ නිසාය, පොඩිකරනු ලැබුවේ අපේ අයුතුකම් නිසාය. අපට සමාදානය ගෙනදෙන දඬුවම උන් වහන්සේ පිටට පැමුණුණේය; උන් වහන්සේගේ පහරවලින් අපට සුවය ලැබී තිබේ. අපි සියල්ලෝම බැටළුවන් මෙන් මුළාවී, එකිනෙකා තම තමාගේම මාර්ගයට හැරී ගියෙමුව; ස්වාමීන්වහන්සේද අප සියල්ලන්ගේ අයුතුකම උන් වහන්සේ පිට තැබූසේක. උන් වහන්සේට පීඩාකළ විට, උන් වහන්සේ යටත්වී තමන්ගේ මුඛය නෑර සිටිසේක; මරන්ට ගෙනයන බැටළු පැටවකු මෙන්ද බැටළු දෙනක් ලෝම කපන්නන් ඉදිරියෙහි නිශ්ශබ්දව සිටින්නාක්මෙන්ද උන් වහන්සේ තමන් මුඛය නෑර සිටිසේක. උන් වහන්සේ බලහත්කාරකමෙන්ද විනිශ්චයෙන්ද පහකරනු ලැබූසේක. ජීවත්ව සිටින්නන්ගේ දේශයෙන් උන් වහන්සේ සිඳදමනු ලැබූ බව උන් වහන්සේගේ පරම්පරාවෙහි කවරෙක් කල්පනා කළේද? උන් වහන්සේ තළනු ලැබුවේ මාගේ සෙනඟගේ වරද නිසාය. ඔව්හු උන් වහන්සේගේ මිනීවළ දුෂ්ටයන් අතරෙහි තිබෙන්ට නියමකළෝය, නුමුත් උන් වහන්සේගේ මරණයේදී එය වස්ත්රකාරයන් සමඟ විය; මක්නිසාද උන් වහන්සේ අධර්මිෂ්ඨකමක් කළේවත් උන් වහන්සේගේ මුඛයෙහි කිසි ප්රයෝගයක් තිබුණේවත් නැත. එහෙත් උන් වහන්සේ පොඩිකරන්ට ස්වාමීන්වහන්සේ කැමතිව දුකට පත්කළසේක. ඔබ උන් වහන්සේගේ ප්රාණය පාප-පූජාවක් කරන විට උන් වහන්සේ තමන්ගේ වංශය දැක තමන් දවස් වැඩිකරනසේක, ස්වාමීන්වහන්සේගේ කැමැත්තද උන් වහන්සේගේ අතෙහි සඵලවන්නේය. උන් වහන්සේ තමන් ආත්ම වේදනාවේ ඵල දැක තෘප්තියට පැමිණෙනසේක. මාගේ ධර්මිෂ්ඨ සේවකයා ස්වකීය දැනගැන්ම කරණකොටගෙන බොහෝ දෙනෙකු ධර්මිෂ්ඨකරනවා ඇත. ඔවුන්ගේ අයුතුකම්ද උන් වහන්සේම දරාගන්නවා ඇත. එබැවින් මම බොහෝ දෙනෙකු අතරෙහි උන් වහන්සේට කොටසක් බෙදා දෙන්නෙමි, බලවන්තයන් සමඟද උන් වහන්සේ කොල්ලය බෙදාගන්නවා ඇත; මෙසේ වන්නේ තමන් ප්රාණය මරණයට වගුරුවා දී, වරදකාරයන් සමඟ ගණන්ගනු ලැබ, උන් වහන්සේම බොහෝ දෙනෙකුගේ පාප උසුලාගත් නිසාය, වරදකාරයන් උදෙසාද උන් වහන්සේ මැදහත්කම්කරනසේක. යෙසායා 53:3–12.
පාඨකයාගේ කාර්යය ඉටු කිරීමේදී, ක්රිස්තුස් වහන්සේ සිනගෝගයේදී මෙම කොටසම කියවූ විට, උන් වහන්සේ තමන් වහන්සේ තුළම ඉටු වූ බව ප්රකාශ කළ මෙම අනාගතවක්තෘවරයාගේම එම කොටසද සලකා බලන්න:
ස්වාමිවූ දෙවියන් වහන්සේගේ ආත්මය මා කෙරෙහිය; මක්නිසාද දිළිඳුන්ට ශුභාරංචිය දේශනා කරන්ට ස්වාමීන්වහන්සේ මා ආලේප කළසේක; බිඳුණු සිත් ඇත්තන් සුවකරන්ටද, වහලුන්ට නිදහසත් හිරකාරයන්ට හිරගෙයින් මිදීමත් ප්රකාශකරන්ටද, ස්වාමීන්වහන්සේගේ කරුණාවේ අවුරුද්ද සහ අපේ දෙවියන් වහන්සේගේ පළිගැනීමේ දවසත් ප්රකාශකරන්ටද, වැලපෙන සියල්ලන් සනසන්ටද, උන් වහන්සේ මා එවූසේක. යෙසායා 61:1 -2 එබැවින්, අපි සියල්ලෝම උන් වහන්සේ පිළිගනිමු; උන් වහන්සේගේ ශරීරයට ඇලී සිටීමටත්, උන් වහන්සේ තුළින් බැටළු ගාලට ඇතුළු වීමටත්, උන් වහන්සේ තමන්ගේම අයට පොරොන්දු වූ ඒ ජීවිතය හා සදාකාලික ගැලවීම ලබා ගැනීමටත් කැමති අප වැනි පුද්ගලයන් අතර එක ව්යතිරේකයක්වත් නොතිබිය යුතුය. මම එය නැවතත් පවසමි, එනම් අපි සියල්ලෝම පාපයක් නොකළ, අපගේ පාපයන් උන් වහන්සේගේම ශරීරය තුළ ගස මත දරාගත් උන් වහන්සේ පිළිගනිමු, එවිට අපට පාපවලින් වෙන්ව ධර්මිෂ්ඨකමින් ජීවත් විය හැකිය; අප දුර්වලව සිටියදීම – ඉබාගාතේ යන බැටළුවන් මෙන් සිටියදීම – උන් වහන්සේගේ කැළැල්වලින් අපි සුවය ලැබුවෙමු.
55 වන පරිච්ඡේදය [XXVIII.]— සියලු මිනිසුන්ට ගැලවීම ලැබීමට ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ මරණය අවශ්ය බව ඔහු නිගමනය කරයි. බෞතීස්ම නොවූ ළදරුවන් යක්ෂයාගේ හෙළා දැකීමට සම්බන්ධ වනු ඇත. ආදම් තුළින් සියලු මිනිසුන් හෙළා දකිනු ලැබීමට සහ ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළින් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබීමට සම්බන්ධ වන ආකාරය. ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළින් හැරුණුකොට කිසිවෙකු දෙවියන් වහන්සේ සමග සමගි කරනු නොලැබේ.
මේ සියල්ල දෙස බලන විට, බෞතීස්මය තුළින් ක්රිස්තුස් වහන්සේ වෙතට පැමිණෙන කිසිවෙකු කිසි විටෙකත්, යහපත් ඇදහිල්ලට සහ සැබෑ ධර්මනියාමකයට අනුව, පව් සමාව දීමේ කරුණා අනුග්රහයෙන් බැහැර කර ඇති බව සලකනු නොලැබේ. ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ රාජ්යයෙන් පිටත කිසිවෙකුට සදාකාල ජීවනය කළ හැකි යැයි කිසිවෙකුත් කිසි විටෙකත් සිතුවේ නැත. මෙම [සදාකාල ජීවනය] අවසාන කාලයේදී එළිදරව් කරනු ලබනවා ඇත. 1 පේදුරු 1:5 එනම්, මළවුන්ගේ නැවත නැඟිටීමේදී, දෙවන මරණය යනුවෙන් හැඳින්වෙන සදාකාලික මරණයට උදෙසා නියම කර නොමැති අය, එනම් බොරු කීමට නොහැකි දෙවියන් වහන්සේ තමන් වහන්සේගේ ශුද්ධවන්තයන්ට සහ විශ්වාසවන්ත සේවකයන්ට පොරොන්දු වූ සදාකාල ජීවනය උදෙසා නැගුටුවනු ලබන අයට එළිදරව් කෙරෙනු ඇත. දැන්, ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළින් මිස කිසිවෙකුට මේ ජීවිතයට හවුල් විය නොහැකිය, මන්ද සියල්ලන්ම ආදම් තුළින් මිය යන බැවිනි. 1 කොරින්ති 15:22 මක්නිසාද මාංසයේ කැමැත්තට අනුව ස්වාභාවික පරම්පරාවෙන් උපත ලබන සෑම කෙනෙකුම ආදම් තුළ මිය යන ආකාරයටම – සියල්ලන්ම ඔහු තුළ පව් කර ඇති බැවින් – මේ අය අතරින්, ආත්මයාණන්ගේ කැමැත්තෙන් නැවත ඉපදී, ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළ ජීවත් කරවන ලද අය හැර වෙන කිසිවෙකු ජීවමාන කරනු නොලැබේ, උන් වහන්සේ තුළ සියල්ලන්ම ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබ ඇත. ශුද්ධලියවිල්ල පවසන පරිදි ඒ මෙසේය: එබැවින් එක වරදක් කරණකොටගෙන දඬුවමට පත්කිරීම පිණිස විනිශ්චය සියලුම මනුෂ්යයන් කෙරෙහි පැමුණුණාක් මෙන්ම, එක ධර්මිෂ්ඨ ක්රියාවක් කරණකොටගෙන ජීවනයේ ධර්මිෂ්ඨකිරීම පිණිස දීමනාව සියලු මනුෂ්යයන් කෙරෙහි වූයේය. රෝම 5:18 කිසිම මිනිසෙකුට එහි මැද ස්ථානයක් නොමැත. එහිදී ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග නොසිටින පුද්ගලයා යක්ෂයා සමග සිටින්නේය. ඒ අනුව, ස්වාමින් වහන්සේම (වැරදි-ඇදහිලිවන්තයන්ගේ හදවත්වලින් එම නොපැහැදිලි සහ අවිනිශ්චිත මැද තත්වය ඉවත් කිරීමට කැමති, මෙය සමහරුන් බෞතීස්ම නොවූ ළදරුවන් සඳහා සපයනු ඇත – ඒ ඔවුන්ගේ නිර්දෝෂීභාවය නිසා, ඔවුන් සදාකාල ජීවනයේ වැලඳ ගත්තාක් මෙනි. එහෙත් ඔවුන්ගේ බෞතීස්ම නොවූ තත්වය නිසා ඔවුන්ට සදාකාල ජීවනය හිමි වී නැත, ඔවුහු ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග උන් වහන්සේගේ රාජ්යයේ නොසිටිති) උන් වහන්සේගේ එම නිශ්චිත වාක්යය මගින් එය ප්රකාශ කරන ලදී, එයින් ඔවුන්ගේ මුඛය වසා දැමෙයි: මා සමග නොසිටින්නා මට විරුද්ධ සිටින්නේය. මතෙව් 12:30 එසේ නම්, ඔබ කැමති ඕනෑම ළදරුවෙකු උදාහරණයක් ලෙස ගන්න. ඔහු දැනටමත් “ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළ” සිටින්නේ නම්, ඔහු බෞතීස්ම කරනු ලබන්නේ මන්ද? එහෙත්, කෙසේ වෙතත් සත්යයට අනුව – ඔහු ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග එක්සත් වීමට බෞතීස්ම වුවහොත්, බෞතීස්ම නොවූ කෙනෙකු ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග නොසිටින බව තර්කානුකූලව නිගමනය කෙරේ. එසේ යේසුස් වහන්සේම උන් වහන්සේගේ වචනවලින් පවසන පරිදි, ඔහු ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග නොමැති නම්, ඔහු ක්රිස්තුස් වහන්සේට විරුද්ධ විය යුතුය. මෙම ප්රකාශය කෙතරම් පැහැදිලි සහ බලයෙන් යුතුද කිවහොත් අපට එය දුර්වල කිරීමට හෝ වෙනස් කිරීම නොකළ යුතු අතර එසේ කිරීමටද නොහැකිය. ළදරුවෙකු පාපය නිසා නොවේ නම්, ක්රිස්තුස් වහන්සේට විරුද්ධ වන්නේ කෙසේද? එය නිසැකවම ආත්මය හෝ ශරීරය නිසා විය නොහැකිය, මන්ද මේ දෙකම දෙවියන් වහන්සේ විසින් නිර්මාණය කරන ලද නිසාය. එසේ නම් එය පාපය නිසා විය යුතුය. එසේ එම වයසේදී, ආදම්ගෙන් උරුම වූ මුල් පාපය නොවේ නම්, වෙනත් කුමන පාපයක් තිබිය හැකිද? ඇත්ත වශයෙන්ම සියල්ලන්ම හෙළා දැකීමට උපත ලබන එම පව්කාර මාංසය එක දෙයක් වන අතර, සියල්ලන්ම හෙළා දැකීමෙන් නිදහස් වන පව්කාර මාංසයේ සමානත්වයෙන් සාදන ලද මාංසය තවත් දෙයකි. කෙසේ වෙතත්, පව්කාර මාංසයෙන් උපත ලබන සියල්ලන්ම පව්කාර මාංසයට සමාන එම මාංසයෙන් තමන්ම පවිත්ර කර ගන්නා බව කිසිසේත් ඇඟවුම් කිරීමට අදහස් නොකෙරේ; මක්නිසාද සියලු මිනිසුන්ට ඇදහිල්ල නැත; 2 තෙසලෝනික 3:2 එහෙත් ලෞකික එකමුතුවෙන් උපත ලබන සියල්ලන්ම සම්පූර්ණයෙන්ම පව්කාර මාංසයෙන් උපත ලබන අතර, ආත්මික එකමුතුවෙන් උපත ලබන සියල්ලන්ම පව්කාර මාංසයේ සමානත්වයෙන් යුත් මාංසයෙන් පමණක් පවිත්ර කරනු ලැබේ. වෙනත් වචනවලින් කිවහොත්, පෙර සඳහන් කළ අය ආදම් තුළ හෙළා දැකීමටද, දෙවැන්න ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළ ධර්මිෂ්ඨ කිරීමටද නියම කර ඇත. මෙය උදාහරණයක් ලෙස, එවැනි නගරයක සියල්ලන්ටම දරු උපතේදී බිහි කිරීමට උදව් කරන එක්තරා වින්නඹු මාතාවක් සිටින බව සහ එම ස්ථානයේම සියල්ලන්ටම උපදෙස් දෙන විශේෂඥ ගුරුවරියක්ද සිටින ලෙසය. සියල්ලන් යන්නෙන්, එක් අවස්ථාවක, උපත ලත් අය පමණක් තේරුම් ගත හැකිය; සියල්ලන් යන්නෙන්, අනෙක් අවස්ථාවේදී, උගන්වනු ලබන අය පමණක් අදහස් වේ. එසේම එයින් අදහස් කරන්නේ උපත ලද සියල්ලන්ටම උපදෙස් ලැබෙන බව නොවේය. එහෙත් සෑම කෙනෙකුටම පැහැදිලි ලෙස, එක් අවස්ථාවකදී ඇය සියලුම දරුවන් බිහි කරයි යනුවෙන් එය නිවැරදිව කියනු ලැබේ. මන්ද ඇගේ උදව් නොමැතිව කිසිවෙකු ඉපදෙන්නේ නැති බැවිනි. එසේම අනෙක් අවස්ථාවේදී ඔහු සියල්ලන්ට උගන්වයි යනුවෙන් නිවැරදිව කියනු ලැබේ. මන්ද ඔහුගේ ඉගැන්වීමකින් තොරව කිසිවෙකු ඉගෙන නොගන්නා බැවිනි.
56 වන පරිච්ඡේදය.— ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළින් මිස කිසිවෙකු දෙවියන් වහන්සේ හා සමගි කරනු නොලැබේ.
මා ඉහත උපුටා දක්වා ඇති සියලුම දේවානුභාවයෙන් යුත් ප්රකාශ සැලකිල්ලට ගනිමින් – මම එක් එක් කොටසේ වටිනාකම එකින් එක සලකා බලමි, එසේ නැතහොත් ඒවායෙහි ඒකාබද්ධ සාක්ෂිය සමුච්චිත සාක්ෂියකින් ඒකාබද්ධ කළද හෝ මා කලින් එකතු නොකළ ඒ හා සමාන කොටස් ඇතුළත් කළද, කතෝලික සභාව දැනටමත් සෑම අගෞරවනීය හෝ අනවසර නවෝත්පාදනයකටම එරෙහිව තබාගෙන විශ්වාසවන්තව ආරක්ෂා කරන දේ හැර, ඇදහිල්ල පිළිබඳ කාරණාවලදී සැබවින්ම අලුත් හෝ සත්ය කිසිවක් සොයාගත නොහැකිය: එනම් මැදිහත්කරුවාණන් වහන්සේ වන ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළින් දෙවියන් වහන්සේ හා සමගි කරන ලද අය හැරුණු විට සෑම මිනිසෙකුම දෙවියන් වහන්සේගෙන් වෙන් වී ඇති බවත්, එසේම වෙන්වීමට හේතු වන පාපවලින් හැරුණුකොට කිසිවෙකු දෙවියන් වහන්සේගෙන් වෙන් විය නොහැකි බවත්ය. එබැවින්, ඉතාමත් දයානුකම්පික ගැලවුම්කරුවාණන් වහන්සේගේ එකම කරුණා අනුග්රහය තුළින්, – වඩාත්ම සැබෑ පූජකයාණන් වහන්සේගේ එකම පූජාව තුළින් – පව් සමාවෙන් හැරුණු කල වෙනත් කිසිදු සමගි කිරීමක් නොමැති බවත්ය; එමෙන්ම සර්පයා විශ්වාස කළ සහ ආශාවෙන් දූෂිත වූ කාන්තාවගෙන් උපන් කිසිවෙකු, උත්පත්ති 3:6 මෙම මරණයේ ශරීරයෙන් මුදා නොගන්නා බවත්, දේවදූතයා විශ්වාස කළ ආශාවකින් තොරව පිළිසිඳ ගත් කන්යාවගේ පුත්රයාණන් වහන්සේ කරණකොටගෙන මිස අන් කිසිවකින් මුදා නොගන්නා බවත්ය. (ලූක් 1:38)
57 වන පරිච්ඡේදය [XXIX.]— විවාහයේ යහපත; විවාහයේදී යහපත සහ නපුර භාවිතය පිළිබඳ විවිධ අවස්ථා හතරක්.
එසේ නම්, විවාහයේ යහපත පවතින්නේ ආශාව උදෙසා ඇති කැමැත්ත තුළ නොව, එම කැමැත්ත භාවිත කිරීමේදී යම් නීත්යනුකූල සහ ගෞරවනීය මිනුමකය, එනම් කාම රාගය තෘප්තිමත් කිරීම උදෙසා නොව දරුවන් ඇති කිරීම උදෙසා සුදුසු තත්වයකය. එබැවින්, මෙම මරණයේ ශරීරයේ අවයව තුළ අකීකරු ලෙස උද්යෝගිමත් වන අතර, අපගේ මුළු වැටුණු ආත්මයම තමා තුළට ඇද ගැනීමට උත්සාහ කරයි, (මනසෙහි ඉල්ලීම පරිදි පැන නගින්නේ හෝ යටපත් වන්නේ නැත), එය සෑම මිනිසෙකුම උපත ලබන පාපයේ නපුරයි. කෙසේ වෙතත්, එය නීති විරෝධී ආශාවන්ගෙන් මර්දනය කර, මිනිස් වර්ගයාගේ ක්රමානුකූල ව්යාප්තිය සහ අලුත් කිරීම සඳහා පමණක් අවසර දී ඇති විට, මෙය විවාහයේ යහපත වන අතර, එමඟින් මිනිසා උපත ලබන්නේ නියම කරන ලද එකමුතුවෙනි. කෙසේ වෙතත්, මෙම පව්කාර ස්වභාවය දරා සිටින ශරීරය තුළ මුලින්ම උපත ලබන තුරු කිසිවෙකු ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළ ආත්මිකව නැවත ඉපදෙන්නේ නැත. යහපත් දෙයක් අනිසි ලෙස භාවිත කිරීම වැරදි සේම, නරක දෙයක් නිවැරදි ආකාරයෙන් භාවිත කිරීමද හොඳ විය හැකිය. එබැවින්, හොඳ සහ නරක යන මෙම අදහස් දෙක සහ හොඳ භාවිතයක් සහ නරක භාවිතයක් පිළිබඳ අනෙක් අදහස් දෙක, ඒවා නිසි ලෙස එකට එකතු වූ විට, වෙනස් කොන්දේසි හතරක් ඇති කරයි:— [1] මිනිසෙකු තම ජීවිතය දෙවියන් වහන්සේට කැප කරන විට, ඔහු හොඳ දෙයක් හොඳින් භාවිත කරයි; [2.] ඔහු තම ජීවිතය පිළිමයකට කැප කරන විට, ඔහු හොඳ දෙයක් නරක ලෙස භාවිත කරයි; [3.] ඔහු කාමමිථ්යාචාරයෙන් තම කාමාශාවන් නිදහසේ තෘප්තිමත් කරන විට, ඔහු නපුරු දෙයක් නරක ලෙස භාවිත කරයි; [4.] විවාහයෙන් තම කාමයට බාධාවක් ඇති කරන විට, ඔහු නපුරු දෙයක් හොඳින් භාවිත කරයි. දැන්, නරක දෙයකින් යහපතක් ඇති කර ගැනීමට වඩා හොඳ දෙයකින් යහපතක් ලබා ගැනීම වඩා හොඳ බැවින් – මන්ද දෙකම යහපත් බැවින් – තම කන්යාව විවාහ කර දෙන තැනැත්තා යහපත් දෙයක් සිදු කරයි; එහෙත් ඇය විවාහ කර නොදෙන තැනැත්තා වඩාත් යහපතක් සිදු කරයි. 1 කොරින්ති 7:38 ඇත්ත වශයෙන්ම, මගේ සීමිත හැකියාව අනුව දෙවියන් වහන්සේ මට ඉඩ දුන් පරිදි, මෙම මාතෘකාව වඩාත් විස්තරාත්මකව සහ වඩාත් ප්රමාණවත් ලෙස මගේ ලේඛන දෙකකින් එනම් විවාහයේ යහපත සහ ශුද්ධ කන්යාභාවය පිළිබඳ ලේඛනවලින් සාකච්ඡා කර ඇත්තෙමි. එබැවින්, මිදුම්කරුවාණන් වහන්සේගේ මාංසයට හා රුධිරයට වඩා පව්කාර මිනිසුන්ගේ මාංසයට හා රුධිරයට ප්රශංසා කරන අය විවාහයේ යහපත්කමට ආයාචනා කිරීමෙන් පව්කාර ආශාවට සමාව දීමට උත්සාහ නොකළ යුතුය. කුඩා කල සිටම ස්වාමින් වහන්සේ විසින් නිහතමානීකමේ වටිනාකම උගන්වා ඇති අප, මතෙව් 18:4 බලන්න, අන් අයගේ වැරදි විශ්වාසයන් නිසා උඩඟුකමට යොමු නොවිය යුතුය. පාපයකින් තොරව උපත ලැබුවේ එක් පුද්ගලයෙකු පමණි: ඒ කන්යාවක පුරුෂයෙකුගේ සහභාගීත්වයෙන් තොරව පිළිසිඳගත් විට බිහි වූ තැනැන් වහන්සේ පමණි. ඒ රාගය හෝ ලිංගික ආශාව තුළින් නොව, ඇගේ හදවතේ නිහතමානී සහ කැමැත්තෙන් යටත් වීම තුළිනි. ලූක් 1:34, 38 අපගේ බිඳුණු බව සුව කළ හැකි තැනැන් වහන්සේ බිහි කිරීමට ඇයට පමණක් හැකි විය, පාපයේ තුවාලයට හවුල් නොවී නිර්මල හා පව් රහිත දරුවෙකු බිහි කිරීමට ඇයට පමණක් හැකි විය.
58 වන පරිච්ඡේදය [XXX.]— පෙලෙගියානුවන් ළදරුවන් බෞතීස්ම කිරීම අත්යවශ්ය දෙයක් ලෙස සැලකූයේ මන්ද යන කාරණය.
දැන් ස්වාමින් වහන්සේ අපට ඉඩ දෙන තරමට වඩාත් ප්රවේශමෙන් අපි මේ කාරණය පරීක්ෂා කර බලමු. ශුභාරංචියේ එම පරිච්ඡේදයම උන් වහන්සේ පවසන පරිදි, මිනිසෙකු වතුරෙන් සහ ආත්මයෙන් නැවත ඉපදෙන්නේ නැත්නම් – ඔහු දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළු නොවනු ඇත. මෙම වාක්යයේ ඒවා සතුව ඇති අධිකාරිය නොතිබුණි නම්, ළදරුවන් බෞතීස්ම කළ යුතු යැයි ඔවුන් කිසිසේත් විශ්වාස නොකරනු ඇත. මෙම කොටස පිළිබඳ ඔවුන්ගේ අදහස මෙයයි: ‘මිනිසෙකු වතුරෙන් සහ ආත්මයෙන් නැවත ඉපදෙන්නේ නැත්නම්, ඔහුට ගැලවීම හෝ සදාකාල ජීවනය නොලැබේ’ යනුවෙන් උන් වහන්සේ නොකියන නිසා, සහ උන් වහන්සේ පැවසුවේ, ‘ඔහු දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළු නොවන්නේය’ යනුවෙන් නිසාත්, ළදරුවන් බෞතීස්ම කළ යුතුය, එවිට ඔවුන් දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයේ ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග සිටිනු ඇත, ඔවුන් බෞතීස්ම නොකළහොත් ඔවුන් එහි නොසිටිනු ඇත. කෙසේ වෙතත්, බෞතීස්මය ලැබීමකින් තොරව වුවද, ළදරුවන් මිය ගියහොත්, ඔවුන්ට ගැලවීම සහ සදාකාල ජීවනය ලැබෙනු ඇත, මන්ද ඔවුන් පාපයේ විලංගුවලින් බැඳී නොමැති බැවිනි. මෙවැනි ප්රකාශයක් කියවන විට, කැපී පෙනෙන පළමුවන කාරණය නම්, දෙවියන් වහන්සේගේ ස්වරූපය දරන නමුත් පාපයක් නොමැති කෙනෙකු දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයෙන් බැහැර කිරීම සාධාරණ වන්නේ කෙසේදැයි ඔවුන් කිසි විටෙකත් පැහැදිලි නොකිරීමයි. එසේ නම්, එකම සැබෑ හා යහපත් ගුරුවරයා වන ස්වාමීන් වන යේසුස් වහන්සේ, ශුභාරංචියේ මෙම කොටසේම, බෞතීස්ම වූ පුද්ගලයින් දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළු වන්නේ පව් සමාව තුළින් පමණක් බව සැබවින්ම ඉඟි කර තිබේද නැතහොත් පැහැදිලිව පෙන්වා දී තිබේද යන්න අපි සලකා බැලිය යුතුය. සැබවින්ම තේරුම් ගන්නා අයට, මෙම කොටසේ සඳහන් වචන දැනටමත් ප්රමාණවත් තරම් පැහැදිලි විය යුතුය: එනම් මිනිසෙකු නැවත ඉපදෙන්නේ නැත්නම්, ඔහුට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය දැකිය නොහැකිය; යොහන් 3:3 එසේම: මිනිසෙකු වතුරෙන් සහ ආත්මයෙන් උපත නොලබන්නේ නම්, ඔහුට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළු විය නොහැකිය. යොහන් 3:5 මක්නිසාද අලුත් වීමට මිස ඔහු නැවත ඉපදිය යුත්තේ ඇයි? යම් පැරණි තත්වයකින් නොවේ නම්, ඔහු අලුත් කළ යුත්තේ කුමකින්ද? පාපයේ ශරීරය විනාශ වන පරිදි, අපගේ පැරණි මිනිසා උන් වහන්සේ සමඟ කුරුසියේ ඇණ ගසනු ලැබූ පැරණි තත්වයෙන් නොවේ නම් එම අලුත් වීම ඇති වන්නේ කුමන පරණ තත්වයක සිටද? රෝම 6:6 එසේනම්, පාපය ඒ සඳහා බාධාවක් නිසා මිස දෙවියන් වහන්සේගේ ස්වරූපයට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුළු විය නොහැක්කේ ඇයි? කෙසේ වෙතත් (අප කලින් පැවසූ පරිදි), දැන් අපි හැකි තරම් ප්රවේශමෙන් සහ හොඳින් මෙම ගැටලුව සමඟ කටයුතු කරන මෙම ශුභාරංචි කොටසේ සම්පූර්ණ සන්දර්භය පරීක්ෂා කර බලමු.
59 වන පරිච්ඡේදය.— ඔවුන්ගේ ප්රධාන පාඨයේ සන්දර්භය.
දැන් අපි මෙසේ කියවමු: යුදෙව්වරුන්ගේ ප්රධානියෙක්වූ නිකොදේමුස් නම් ඵරිසියෙක් සිටියේය. හෙතෙම රාත්රියේ උන් වහන්සේ ළඟට ඇවිත්: රබ්බි, ඔබ දෙවියන් වහන්සේ කෙරෙන් ආවාවූ ගුරුවරයෙකැයි අපි දනිමුව. මක්නිසාද තමා සමඟ දෙවියන් වහන්සේ නැත්නම් ඔබ කරන්නාවූ මේ හාස්කම් කරන්ට කිසිවෙකුට නුපුළුවනැයි කීවේය. යේසුස්වහන්සේ උත්තරදෙමින්: සැබවක් සැබවක් නුඹට කියමි-යමෙක් අලුතෙන් නූපන්නොත් ඔහුට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යය දකින්ට නොහැකියයි ඔහුට කීසේක. නිකොදේමුස් උන් වහන්සේට කථාකොට: මනුෂ්යයෙක් මහලුව සිටියදී උපදින්ට පුළුවන් කොහොමද? දෙවෙනි වර මවුකුසට ඇතුල්ව උපදින්ට පුළුවන්දැයි උන් වහන්සේට කීවේය. යේසුස්වහන්සේ උත්තරදෙමින්: සැබවක් සැබවක් නුඹට කියමි-යමෙක් වතුරෙන්ද ආත්මයාණන්ගෙන්ද නූපන්නොත් ඔහුට දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්යයට ඇතුල්වෙන්ට බැරිය. මාංසයෙන් උපදින දේ මාංසයය; ආත්මයාණන්ගෙන් උපදින දේ ආත්මයය. නුඹලා අලුතෙන් උපදින්ට ඕනෑයයි මා කීවාට පුදුම නොවන්න. හුළඟ කැමති කැමති තැනට ගසයි, එහි ශබ්දය නුඹට ඇසෙයි, නුමුත් කොතැනින් එන්නේද කියාවත් කොතැනට යන්නේද කියාවත් නුඹ දන්නේ නැත. ආත්මයාණන්ගෙන් ඉපිද සිටින සියල්ලෝම එසේමයයි කීසේක. නිකොදේමුස් උත්තරදෙමින්: මේ දේ වෙන්ට පුළුවන් කොහොමදැයි උන් වහන්සේට කීවේය. යේසුස්වහන්සේ ඔහුට උත්තරදෙමින්: නුඹ ඉශ්රායෙල්හි ගුරුවරයාව සිටියදීත් මේ දේවල් දන්නේ නැද්ද? සැබවක් සැබවක් නුඹට කියමි-අපි දන්නා දේ කියමුව, දුටු දේට සාක්ෂිදෙමුව; නුමුත් නුඹලා අපේ සාක්ෂිය පිළිගන්නේ නැත. මා නුඹලාට පොළොවේ දේ කී කල්හි නුඹලා විශ්වාස නොකරනවා නම් ස්වර්ගීක දේ කීවොත් විශ්වාස කරන්නේ කෙසේද? ස්වර්ගයෙන් බැස්සාවූ, ස්වර්ගයෙහි සිටින්නාවූ මනුෂ්ය පුත්රයා මිස වෙන කිසිවෙක් ස්වර්ගයට නොනැංගේය. ගණන් කතාව 21:9 හි සඳහන් පරිදි, මෝසෙස් ලෝකඩ සර්පයෙකු සාදා සියල්ලන්ටම පෙනෙන පරිදි එය කණුවක් මත තැබී එසවූ ලෙසම, මනුෂ්ය පුත්රයාද උන් වහන්සේ කෙරෙහි අදහාගන්න සෑමදෙනම, සදාකාල ජීවනය ලබන පිණිස ඔසවනු ලබන්ට ඕනෑයයි කීසේක. මක්නිසාද දෙවියන් වහන්සේ ස්වකීය ඒකජාතක පුත්රයාණන් දෙන තරම් ලෝකයාට ප්රේමකළසේක. එසේ කළේ උන් වහන්සේ කෙරෙහි අදහාගන්න සෑමදෙනම විනාශ නොවී සදාකාල ජීවනය ලබන පිණිසය. මක්නිසාද දෙවියන් වහන්සේ පුත්රයාණන් ලෝකයට එවුවේ ලෝකයා විනිශ්චය කරන පිණිස නොව ලෝකයා උන් වහන්සේ කරණකොටගෙන ගළවනු ලබන පිණිසය. උන් වහන්සේ කෙරෙහි අදහාගන්නා විනිශ්චයකරනු නොලැබේ. අදහා නොගන්නා දෙවියන් වහන්සේගේ ඒකජාතක පුත්රයාණන්ගේ නාමය කෙරෙහි අදහා නොගෙන සිටින බැවින් දැනටම විනිශ්චය කරනු ලැබ සිටියි. විනිශ්චය නම් මේය-ලෝකයට ආලෝකය පැමිණ තිබෙන නුමුත්, මනුෂ්යයන්ගේ ක්රියා නපුරු බැවින් ඔවුන් ආලෝකයට වඩා අන්ධකාරයට ඇලුම්වූ බවය. නපුරුකම් කරන සෑමදෙනම ආලෝකයට වෛරවී, තමුන්ගේ ක්රියා වැරදි බව ඔප්පු නොවන පිණිස ආලෝකයට නොඑති. නුමුත් සැබෑව කරන්නා තමාගේ ක්රියා දෙවියන් වහන්සේ තුළ කළ බව ප්රකාශවෙන පිණිස ආලෝකයට එන්නේයයි කීසේක. යොහන් 3:1-21 මේ දක්වා ස්වාමීන්වහන්සේගේ දේශනය අපගේ වර්තමානයේ සාකච්ඡා කරන විෂයට සම්පූර්ණයෙන්ම සම්බන්ධ වේ; මෙතැන් සිට භක්තිමත් ඉතිහාසඥයා වෙනත් කාරණයක් සාකච්ඡා කිරීමට යොමු වේ.
60 වන පරිච්ඡේදය [XXXI.]—. ක්රිස්තුස් වහන්සේ හිස සහ ශරීරය වන සේක. ක්රිස්තුස් වහන්සේ නම් පුද්ගලයාගේ ස්වභාවයන්ගේ ඒකත්වය නිසා, උන් වහන්සේ ස්වර්ගයෙහි වැඩ විසූ සේක, එසේම පොළොවෙහි සැරිසැරූ සේක, ක්රිස්තුස් වහන්සේ වන එකම තැනැන් වහන්සේ ස්වර්ගාරෝහණය විය හැකි කෙසේද, හිස සහ ශරීරය වන එකම ක්රිස්තුස් වහන්සේ.
දැන් නිකොදේමස් ඔහුට පැවසන ලද කාරණය තේරුම් නොගත් විට, ඔහු ස්වාමින් වහන්සේගෙන් විමසුවේ එවැනි දේවල් කෙසේ විය හැකිද යන්නයි. ඔහුගේ විමසීමට පිළිතුරු වශයෙන් ස්වාමින් වහන්සේ ඔහුට පැවසූ දේ අපි බලමු; මක්නිසාද යත්, ඇත්ත වශයෙන්ම, මේ දේවල් කෙසේ විය හැකිද? යන ප්රශ්නයට පිළිතුරු දීමට උන් වහන්සේ කැමති වන සේක. ලෞකික පරම්පරාවෙන් උපත ලද මිනිසෙකුට ආත්මික නැවත උත් පාදනය කෙසේ සිදුවිය හැකිද යන්න උන් වහන්සේ අපට කියනු ඇත. ගුරුවරයෙකු ලෙස අන් අයට වඩා උසස් යැයි උපකල්පනය කළ කෙනෙකුගේ නොදැනුවත්කම සංක්ෂිප්ත ලෙස දුටු පසු, සහ සත්යය සම්බන්ධ උන් වහන්සේගේ සාක්ෂිය නොපිළිගැනීම නිසා එවැනි වූ සියල්ලන්ගේ අවිශ්වාසයට දොස් පැවරීමෙන් පසු, උන් වහන්සේ භූමික දේවල් ගැන ඔවුන්ට පැවසූ කල ඔවුන් ඒවා විශ්වාස නොකළා නම්, උන් ් වහන්සේ ඔවුන්ට ස්වර්ගීය දේවල් පැවසූ කල ඔවුන් ඒවා විශ්වාස කරයිදැයි විමසා කල්පනා කළ සේක. කෙසේ වෙතත්, උන් වහන්සේ එම විෂය සම්බන්ධයෙන් කතා කරන අතර, ඔවුන් ප්රතික්ෂේප කළත් අනෙක් අය විශ්වාස කළ යුතු වන පිණිස එයට පිළිතුරක් ලබා දෙන සේක. එනම් උන් වහන්සේගෙන් ඇසූ ප්රශ්නය වන මේ දේවල් කෙසේ විය හැකිද? යන ප්රශ්නයට පිළිතුරු දෙන සේක. ස්වර්ගයෙන් බැස්සාවූ, ස්වර්ගයෙහි සිටින්නාවූ මනුෂ්ය පුත්රයා මිස වෙන කිසිවෙක් ස්වර්ගයට නොනැංගේය, යනුවෙන් උන් වහන්සේ පවසන සේක. යොහන් 3:13 උන් වහන්සේ පවසන්නේ මෙයයි, ඒ නිසා ආත්මික උපත පැමිණෙනු ඇත – භූමික වීමේ සිට මිනිසුන් ස්වර්ගීය බවට පත් වනු ඇත; මෙය ඔවුන්ට ලබා ගත හැක්කේ මගේ සාමාජිකයන් වීමෙන් පමණි; බැස ආ තැනැත්තාට නැඟී යා හැකි වන පරිදි, බැස නොගිය කිසිවෙකුත් නැඟී නොයන බැවිනි. එබැවින්, වෙනස් වී නැඟිටුවනු ලැබිය යුතු සියල්ලන්ම ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග එක්සත් වී හමුවිය යුතුය, එවිට බැස ආ ක්රිස්තුස් වහන්සේටද නැඟී යා හැකිය. උන් වහන්සේගේ ශරීරය (එනම්, උන් වහන්සේගේ සභාව) තමන් වහන්සේ හැරුණුකොට අන් කිසිවක් ලෙස නොසලකනු ඇත. මන්ද මෙය වඩාත් සැබෑ ලෙස තේරුම් ගත හැක්කේ ක්රිස්තුස් වහන්සේ සහ සභාවෙනි: ඔවුන් දෙදෙනා එක මාංසයක් වනු ඇත; උත්පත්ති 2:24 එම විෂය සම්බන්ධයෙන්ම උන් වහන්සේම මෙසේ ප්රකාශ කළ සේක; එබැවින් ඔවුන් තවදුරටත් දෙදෙනෙකු නොව, එක් මාංසයකි. මාර්ක් 10:8 එබැවින්, ඔවුන්ට නැඟීමට සම්පූර්ණයෙන්ම නොහැකි වනු ඇත, මන්ද ස්වර්ගයෙන් බැස්සාවූ, ස්වර්ගයෙහි සිටින්නාවූ මනුෂ්ය පුත්රයා මිස වෙන කිසිවෙක් ස්වර්ගයට නොනැඟුණු නිසාය. යොහන් 3:13 මක්නිසාද උන් වහන්සේ මනුෂ්ය පුත්රයා බවට පත් කරන ලද්දේ පොළොවේදී වුවද, උන් වහන්සේ එය දේවත්වයට නුසුදුසු යැයි සැලකුවේ නැත, එහිදී, ස්වර්ගයේ රැඳී සිටියද, උන් වහන්සේ පොළොවට බැස පැමිණ, උන් වහන්සේ දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්රයාගේ නාමයෙන් තම මාංසය ගෞරව කළ බැවින් මනුෂ්ය පුත්රයාගේ නාමයෙන් එය නම් කිරීමට කැමති වූ සේක: ඒ ඔවුන් ක්රිස්තුස් වහන්සේ දෙදෙනෙකු ලෙස නොසැලකිය යුතු බැවිනි – එනම් දෙවියන් වහන්සේ වන එක්කෙනෙක්, සහ මිනිසා වන එක්කෙනෙක් – එහෙත් එකම සහ එක සමාන දෙවියන් වහන්සේ සහ මිනිසා – දෙවියන් වහන්සේ, මන්ද පටන්ගැන්මෙහිදී වාක්යයාණෝ සිටිසේක, වාක්යයාණෝ දෙවියන් වහන්සේ හා සමඟ සිටිසේක, වාක්යයාණෝ දෙවියන් වහන්සේව සිටිසේක. යොහන් 1:1 එසේම මිනිසා, තවද වාක්යයාණෝ මාංසවත්වී, අප අතරෙහි වාසයකළසේක. මේ ආකාරයෙන් – උන් වහන්සේගේ දේවත්වය සහ උන් වහන්සේගේ නින්දාව අතර වෙනස මගින් – උන් වහන්සේ දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්රයා ලෙස ස්වර්ගයේ රැඳී සිටි අතර, මනුෂ්ය පුත්රයා ලෙස පොළොවේ ඇවිද ගිය සේක; උන් වහන්සේගේ ස්වභාවයන් දෙක එක ක්රිස්තුස් වහන්සේ බවට පත් කළ උන් වහන්සේගේ පුද්ගලයාගේ ඒකත්වය නිසා, උන් වහන්සේ දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්රයා ලෙස පොළොවේ ගමන් කළ අතර, ඒ සමගම මනුෂ්ය පුත්රයා ලෙස ස්වර්ගයේ රැඳී සිටි සේක. එබැවින්, වඩාත් විශ්වාසදායක දේවල් කෙරෙහි ඇදහිල්ල පැන නගින්නේ වඩාත් ඇදහිය නොහැකි දේවල් පිළිබඳ විශ්වාසයෙනි. මක්නිසාද, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ දිව්යමය ස්වභාවය – එහි තේජසින් බොහෝ සෙයින් වෙනස් වූවත් – අප වෙනුවෙන්, මිනිස් ස්වභාවය ලබාගෙන එක් පුද්ගලයෙකු බවට පත්වීමට හැකි වූයේ නම්, සහ උන් වහන්සේ මිනිස් දුර්වලතාවයෙන් මනුෂ්ය පුත්රයා ලෙස පොළොවේ පෙනී සිටියදී, මාංසය සමග එක්සත් වූ උන් වහන්සේගේ දිව්යමය ස්වභාවයෙන් ස්වර්ගයේ තවමත් රැඳී සිටියේ නම්, අනෙක් මිනිසුන් – උන් වහන්සේගේ විශ්වාසවන්ත ශුද්ධවන්තයන් – මිනිස් ක්රිස්තුස් වහන්සේ සමග එක් ක්රිස්තුස් වහන්සේ බවට පත්වීමට එක්සත් වී ඇති බව අපට විශ්වාස කිරීම කොතරම් පහසු විය යුතුද? එබැවින්, ඔවුන් සියල්ලන්ම උන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහයෙන් හා උන් වහන්සේ සමග එක්වීමෙන් ඉහළට ඔසවාගන්නා විට, සැබවින්ම ස්වර්ගයට නැඟෙන්නේ, උන් වහන්සේ වරක් ස්වර්ගයෙන් බැස ආවාක් මෙන් ඒ ක්රිස්තුස් වහන්සේමය. එය මෙම අර්ථයෙන් ප්රේරිතවරයා අපට පවසයි: මක්නිසාද ශරීරය එකක්ව බොහෝ අවයව ඇතුවාක්මෙන්ද, ශරීරයේ අවයව සියල්ල බොහෝ වූවත් එක ශරීරයක්ව තිබෙන්නාක්මෙන්ද, ක්රිස්තුස්වහන්සෙත් එසේව සිටිනසේක.
1 කොරින්ති 12:12 ඔහු, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ ශරීරය හෝ ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ අවයව යන අර්ථයෙන් ක්රිස්තුස් වහන්සේගේද යනුවෙන් පැවසුවේ නැත. එහෙත් ඔහු පැවසුවේ මෙසේය: ක්රිස්තුස්වහන්සෙත් එසේව සිටිනසේක. එබැවින් හිස සහ ශරීරය එකම ක්රිස්තුස් වහන්සේ ලෙස හඳුන්වා ඇත.
61 වන පරිච්ඡේදය [XXXII.]— කාන්තාරයේදී ඔසවන ලද සර්පයා කුරුසියේ එල්ලන ලද ක්රිස්තුස් වහන්සේ පූර්ව නිරූපණය කළේය; සර්පයාගේ දෂ්ට කිරීමෙන් ළදරුවන්ට පවා විෂ වෙයි.
තවද මෙම ශ්රේෂ්ඨ හා පුදුමාකාර ගෞරවය ලබා ගත හැක්කේ පව් සමාවෙන් පමණක් බැවින්, උන් වහන්සේ තවදුරටත් මෙසේ පවසන සේක, මෝසෙස් කාන්තාරයේදී සර්පයා එසවූ ලෙසම මනුෂ්ය පුත්රයාද උන්වහන්සේ කෙරෙහි අදහාගන්න සෑමදෙනම, සදාකාල ජීවනය ලබන පිණිස ඔසවනු ලබන්ට ඕනෑය. යොහන් 3:14-15 ඒ කාලයේ කාන්තාරයේ සිදු වූ දේ අපි දනිමු. බොහෝ දෙනෙක් සර්පයන්ගේ දෂ්ට කිරීමෙන් මිය යමින් සිටියහ: එවිට ජනයා තම පව් පාපොච්චාරණය කළ අතර, මෝසෙස් තුළින්, මෙම විෂ ඔවුන්ගෙන් ඉවත් කරන ලෙස ඔවුහු ස්වාමින් වහන්සේගෙන් අයැද සිටියහ. ඒ අනුව, ස්වාමීන්වහන්සේගේ අණ පරිදි මෝසෙස් කාන්තාරයේ පිත්තල සර්පයෙකු ඔසවා, සර්පයා දෂ්ට කළ සෑම කෙනෙකුම ඔසවා තැබූ රූපය දෙස බැලිය යුතු යැයි ජනතාවට අවවාද කළේය. ඔවුන් එසේ කළ විට ඔවුහු වහාම සුව වූහ. ගණන් කථාව 21:6-9 සංකේතාත්මක කතා කිරීමේ ක්රමයක් භාවිත කරමින්, ඉටු වූ දෙය එය ඉටු කරන මාධ්යයන් මගින් නිරූපණය කරන විට, ඔසවන ලද සර්පයා නියෝජනය කරන්නේ ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ මරණය නොවේ නම් අන් කුමක්ද? දැන් මරණය පැමිණියේ සර්පයා කෙරෙනි, එය මිනිසා පාපය කිරීමට පෙලඹවීය. එයින් මිනිසා මරණයට සුදුසු විය. කෙසේ වෙතත්, ස්වාමින් වහන්සේ සර්පයාගේ විෂ පාපය තමන්ගේම මාංසයට ගත්තේ නැත. එහෙත් උන්වහන්සේ මරණයට යොමු කළ සේක, එවිට වරදකින් තොරව දඬුවම පව්කාර මාංසයේ ස්වරූපයෙන් සිදුවන පරිදිය. මේ ආකාරයෙන්, පාපයේ වරද සහ එහි දඬුවම යන දෙකම පව්කාර මාංසයෙන් ඉවත් කළ හැකිය. එබැවින්, නැඟිටුවනු ලැබූ සර්පයා දෙස බැලූ ඕනෑම අයෙකු විෂෙන් සුවය ලබා මරණයෙන් නිදහස් වූ බැවින්, දැන්, උන් වහන්සේ කෙරෙහි ඇදහිල්ලෙන් සහ උන් වහන්සේගේ බෞතීස්මයෙන් ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ මරණයට සමාන වන ඕනෑම අයෙකු ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබීම සහ නැවත නැඟිටීම මගින් පාපයෙන් නිදහස් වන බැවිනි. මක්නිසාද උන් වහන්සේ පවසන්නේ මෙයයි: උන් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කරන ඕනෑම අයෙකු විනාශ නොවී සදාකාල ජීවනය ලබා ගත යුතු බවයි. යොහන් 3:15 එසේනම්, සර්පයාගේ දෂ්ට කිරීමෙන් ළදරුවෙකු දැනටමත් සම්පූර්ණයෙන්ම පීඩාවට පත් වී නොමැති නම්, බෞතීස්මය තුළින් ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ මරණය සමග ළදරුවෙකු එක්වීමට ඇති අවශ්යතාව කුමක්ද?
62 වන පරිච්ඡේදය [XXXIII.]— ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළින් මිස කිසිවෙකුට දෙවියන් වහන්සේ හා සමගි විය නොහැකිය.
ඉන්පසු උන් වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේ ස්වකීය ඒකජාතක පුත්රයාණන් දෙන තරම් ලෝකයාට ප්රේමකළසේක. එසේ කළේ උන්වහන්සේ කෙරෙහි අදහාගන්න සෑමදෙනම විනාශ නොවී සදාකාල ජීවනය ලබන පිණිසය. යොහන් 3:16 එබැවින්, බෞතීස්මයේ සක්රමේන්තුව තුළින් ඔහු දෙවියන් වහන්සේගේ ඒකජාතක පුත්රයා කෙරෙහි විශ්වාස නොකළේ නම් සෑම ළදරුවෙක්ම විනාශ වීමටත්, සදාකාල ජීවනය අහිමි වීමටත් නියම වී තිබුණි. කෙසේ වෙතත්, උන් වහන්සේ පැමිණියේ උන් වහන්සේ ලෝකයා විනිශ්චය කරන පිණිස නොව ලෝකයා උන්වහන්සේ කරණකොටගෙන ගළවනු ලබන පිණිසය. මෙය විශේෂයෙන් පහත සඳහන් වගන්තියේ දිස්වේ, එහිදී උන් වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: උන්වහන්සේ කෙරෙහි අදහාගන්නා විනිශ්චයකරනු නොලැබේ. අදහා නොගන්නා දෙවියන්වහන්සේගේ ඒකජාතක පුත්රයාණන්ගේ නාමය කෙරෙහි අදහා නොගෙන සිටින බැවින් දැනටම විනිශ්චය කරනු ලැබ සිටියි. යොහන් 3:18 එසේ නම්, කතෝලික සභාවේ අධිකාරිය සෑම තැනකම ප්රකාශ කරන පරිදි, බෞතීස්ම වූ ළදරුවන් ඇදහිලිවන්තයන් අතර හැරුණු කල වෙනත් කුමන කාණ්ඩයක් සමග තැබිය හැකිද? එබැවින්, ඔවුන් අයත් වන්නේ විශ්වාස කළ අය අතරටය; මක්නිසාද මෙය ඔවුන්ට ලැබෙන්නේ සක්රමේන්තුව සහ ඔවුන්ගේ අනුග්රාහකයන්ගේ පිළිතුර නිසාය. මෙයින් පෙනී යන්නේ බෞතීස්ම නොවූ අය විශ්වාස නොකළ අය අතර ගණන් ගනු ලබන බවයි. බෞතීස්ම වූ අය හෙළා නොදකිනු ලබන්නේ නම්, මේ දෙවන කාණ්ඩය බෞතීස්ම නොවූ අය ලෙස හෙළා දකිනු ලැබේ. උන් වහන්සේ තවදුරටත් මෙසේ පවසන සේක: විනිශ්චය නම් මේය-ලෝකයට ආලෝකය පැමිණ තිබෙන නුමුත්, මනුෂ්යයන්ගේ ක්රියා නපුරු බැවින් ඔවුන් ආලෝකයට වඩා අන්ධකාරයට ඇලුම්වූ බවය. යොහන් 3:19. ආලෝකය ලෝකයට පැමිණියේ, උන් වහන්සේගේම පැමිණීමෙන් බව හැරුණුකොට උන් වහන්සේ මෙහිදී පවසන්නේ වෙන කුමක්ද? උන් වහන්සේගේ පැමිණීමේ සක්රමේන්තුව නොමැතිව, ළදරුවන් ආලෝකයේ සිටින බව පවසන්නේ කෙසේද? මිනිසුන් අන්ධකාරයට ආදරය කරන බවට මෙම කරුණද අප ඇතුළත් නොකළ යුත්තේ ඇයි? මන්ද ඔවුන් තමන්ම විශ්වාස නොකරන නිසා, ඔවුන්ගේ ළදරුවන් බෞතීස්ම කළ යුතු යැයි සිතීම ඔවුහු ප්රතික්ෂේප කරති. එසේ වූවද ඔවුන් ශරීරයේ මරණයට පත්වීමට බිය වෙති. කෙසේ වෙතත්, නුමුත් සැබෑව කරන්නා තමාගේ ක්රියා දෙවියන්වහන්සේ තුළ කළ බව ප්රකාශවෙන පිණිස ආලෝකයට එන්නේය. යොහන් 3:21. මන්ද ඔහුගේ ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබීම සිදුවන්නේ ඔහුගේම යහපත් ක්රියාවලින් නොව දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහයෙන් බව ඔහු හොඳින් දන්නා බැවිනි. මක්නිසාද තමන්වහන්සේගේ යහපත් කැමැත්ත නිසා, කැමතිවෙන්ටත් වැඩකරන්ටත් නුඹලා තුළ ක්රියාකරන්නේ දෙවියන්වහන්සේමය, යනුවෙන් ප්රේරිතවරයා පවසයි. පිලිප්පි 2:13 එසේ නම්, තම ලෞකික පරම්පරාවෙන් ක්රිස්තුස් වහන්සේ වෙතට පැමිණෙන සියල්ලන් තුළ ආත්මික නැවත උත්පාදනය සිදු වන්නේ මේ ආකාරයටයි. මේ දේවල් කෙසේ විය හැකිද? යන්නට පිළිතුරු ලෙස උන් වහන්සේ එය තමන් වහන්සේ විසින්ම පැහැදිලි කරනු ලැබූ සේක. ළදරුවන්ට පව් සමාව දීමේ කරුණා අනුග්රහය අහිමි නොවන පරිදි, මිනිස් තර්කනයෙන් එවැනි ප්රශ්නයක් විසඳීමට උන් වහන්සේ කිසිවෙකුට එය විවෘත කළේ නැත. ක්රිස්තුස් වහන්සේ වෙතට මඟ පෙන්වන වෙනත් කොටසක් නොමැත; එනම් ක්රිස්තුස් වහන්සේ තුළින් හැර වෙනත් ආකාරයකින් කිසිම මිනිසෙකුට දෙවියන් වහන්සේ සමග සමාදාන විය නොහැකි බවට, නැතහොත් දෙවියන් වහන්සේ වෙතට පැමිණිය නොහැකි බවට සඳහන් වන වෙනත් ශුද්ධලියවිලි කොටසක් නැත.
63 වන පරිච්ඡේදය [XXXIV.]— බෞතීස්මයේ ස්වරූපය හෝ චාරිත්රය. යක්ෂයින් දුරු කිරීම.
මෙම සක්රමේන්තුවේ සැබෑ ස්වරූපය ගැන මා කුමක් කිව යුතුද? ප්රතිවිරුද්ධ මතයක් දරන කෙනෙකු බෞතීස්ම කිරීම සඳහා මට ළදරුවෙකු ගෙන එනු ඇතැයි මම ප්රාර්ථනා කරමි. එසේ නම්, එම ළදරුවා යක්ෂයාගේ පවුලට අයත් යැයි නොසැලකේ නම්, ඔහුට යක්ෂයින් දුරු කිරීමක් සිදු කිරීමේ අරමුණ කුමක්ද? දරුවා ගෙනා පුද්ගලයාට ඇත්ත වශයෙන්ම ඔහු වෙනුවෙන් අනුග්රාහකයෙකු ලෙස ක්රියා කිරීමට සිදුවනු ඇත, මන්ද ළදරුවා තමාටම කතා කිරීමට හෝ පිළිතුරු දීමට නොහැකි තරම් කුඩා බැවිනි. ඔහු තුළ යක්ෂයෙකු නොසිටියේ නම්, යක්ෂයා ඔහු අත්හැරිය බව ප්රකාශ කරන්නේ කෙසේද? ඔහු දෙවියන් වහන්සේගෙන් කිසි විටෙකත් ඈත් වී නොසිටියේ නම්, ඔහු දෙවියන් වහන්සේ වෙතට සංවර්තනය වූ බව ප්රකාශ කරන්නේ කෙසේද? දරුවාට සමාව දිය යුතු පාප ඇති බව ඔහු නොසිතුවේ නම්, අනෙක් සියල්ල සමග ඔහු පව් සමාව විශ්වාස කරන බව ඔහු සත්යවාදීව පවසන්නේ කෙසේද? මා සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ඔහුගේ අදහස් මෙම ඇදහිල්ලට පටහැනි බව මම විශ්වාස කළහොත්, ළදරුවා සක්රමේන්තු ලබා ගැනීමට ගෙන ඒමට මම ඔහුට ඉඩ නොදෙමි. මිනිසුන් ඉදිරියේ හොඳ හෘද සාක්ෂියකින් හෝ දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ අවංකව කෙනෙකුට මේ ආකාරයෙන් හැසිරිය හැකි කෙසේද යන්න මට සිතාගත නොහැකිය. තවමත්, මම ඕනෑවට වඩා රළු ලෙස කතා කිරීමට අකමැති වෙමි. කරන්න කැමති නැහැ. එහෙත් ඔවුන්ගෙන් සමහරෙකු පවා ළදරුවන්ට ව්යාජ හෝ නොමඟ යවන ආකාරයේ බෞතීස්මයක් ලබා දීම කොතරම් භයානක හා පිළිකුල් සහගතද කියා හඳුනාගෙන ඇත්තෙමි. එහිදී අර්ථවත් දෙයක් සිදුවෙමින් පවතින බව පෙනෙන්නට තිබුණත්, සැබෑ පව් සමාවක් සිදු නොවේ. නැවතත්, ළදරුවන් සඳහා බෞතීස්මයේ අවශ්යතාවය සම්බන්ධයෙන් පවා, ළදරුවන් මුදා ගත යුතු බව ඔවුහු පිළිගනිති – එය ඔවුන්ගේ පැත්තේ කෙනෙකු විසින් ලියන ලද කෙටි නිබන්ධනයකින් පිළිගෙන ඇති කරුණකි. එහෙත්, එම කෘතියේම, එක පාපයකට පවා සමාව ලැබෙන බවට පැහැදිලි පිළිගැනීමක් දක්නට නොලැබේ. කෙසේ වෙතත්, ඔබ මට ලියූ ලිපියේ සඳහන් කර ඇති දැනුම්දීමකට අනුව, ඔබ පවසන පරිදි, බෞතීස්මය තුළින් ළදරුවන් තුළ පවා පව් සමාවක් සිදුවන බව ඔවුහු දැන් පිළිගනිති. එය පුදුමයක් නොවේ; මක්නිසාද මිදීම වෙනත් ආකාරයකින් තේරුම් ගත නොහැකි බැවිනි. ඒ සම්බන්ධයෙන් ඔවුන්ගේම වචන මෙසේය: කෙසේ වෙතත්, පටන්ගැන්මේ සිට නොව, ඔවුන්ගේ සැබෑ ජීවිතයේදී, ඔවුන් ඉපදුණු පසුව, ඔවුන්ට පාපය ඇති වීමට පටන් ගෙන තිබේ.
64 වන පරිච්ඡේදය.— ළදරුවන් සම්බන්ධ වන ද්විත්ව වරද.
මෙම කෘතියේදී මා මෙතරම් දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ සහ නොපසුබට උත්සාහයෙන් තර්ක කළ අය අතර – විශේෂයෙන් මා හැකි උපරිමයෙන් ප්රතික්ෂේප කිරීමට උත්සාහ කළ තර්ක අන්තර්ගත පොත ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙකු ලියා ඇත – එහි කොතරම් විශාල වෙනසක් තිබේදැයි ඔබට පෙනෙනු ඇත. මා පැවසූ පරිදි, ළදරුවන් පරම නිර්මල බවත්, මුල් හෝ සැබෑ වේවා, සියලු පාපවලින් නිදහස් බවටත් වන අදහස දරන අය සහ ළදරුවන් ඉපදුණු විගසම තමන්ගේම පෞද්ගලික පාපයන් කර ඇති බවත්, ඒවායින් පවිත්ර වීමට බෞතීස්මය අවශ්ය බවත් සිතන අය අතර පවතින වැදගත් වෙනස ඔබට පෙනේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, මෙම දෙවන කණ්ඩායම, ශුද්ධලියවිලි අධ්යයනය කිරීමෙන්, විශ්වීය සභාවේ අධිකාරිය සලකා බැලීමෙන් සහ සක්රමේන්තුවේ ස්වභාවය ගැන මෙනෙහි කිරීමෙන්, බෞතීස්මය ළදරුවන්ට පව් සමාව ලබා දෙන බව පැහැදිලිව හඳුනා ගනී. කෙසේ වෙතත්, ළදරුවන්ට ඇති පාපය මුල් පාපය බව ඔවුන් පිළිගැනීමට අකමැති හෝ ඔවුන්ට පිළිගැනීමට නොහැකිය. කෙසේ වෙතත්, මෙම පළමුවන කණ්ඩායම පැහැදිලිව දැක ඇත්තේ (ඕනෑම කෙනෙකුට පහසුවෙන් කළ හැකි පරිදි) මිනිස් ස්වභාවය තුළම – සියලු මිනිසුන්ට නිරීක්ෂණය කළ හැකි දෙයක් – මෙතරම් තරුණ හා මුදු මොළොක් වයසේ සිටින ළදරුවන්ට තමන්ගේම ක්රියාවන් තුළින් කිසිදු පෞද්ගලික පාපයක් කිරීමට නොහැකි බවයි. එහෙත් මුල් පාපයේ පැවැත්ම පිළිගැනීමෙන් වැළකී සිටීම සඳහා, ඔවුන් තවත් ඉදිරියට ගොස් ළදරුවන්ට කිසිසේත්ම පාපයක් නොමැති බව කියා සිටිති. දැන්, මෙම කණ්ඩායම් දෙකෙහිම ඇති සත්යයන් තුළ, ඔවුන් මුලින් එකිනෙකා සමග අන්යෝන්ය වශයෙන් එකඟ වන බව පෙනේ. එහෙත් පසුව දෙපාර්ශ්වයම අවසානයේ සැලකිය යුතු හා අත්යවශ්ය ආකාරයකින් අපෙන් වෙනස් වේ. මන්ද, බෞතීස්ම වන සියලුම ළදරුවන්ට පව් සමාව ලැබෙන බව එක් කණ්ඩායමක් අනෙක් කණ්ඩායමට පිළිගන්නේ නම්, අනෙක් කණ්ඩායම ඔවුන්ගේ විරුද්ධවාදීන්ට පිළිගන්නේ නම්, ළදරුවන් (ඔවුන්ගේ ස්වභාවය නිහඬව නමුත් බලවත් ලෙස පෙන්නුම් කරන පරිදි) තවමත් කිසිදු පෞද්ගලික පාපයක් කර නොමැති බව, එවිට කණ්ඩායම් දෙකම තර්කානුකූලව අප සමග එකඟ විය යුතුය: ළදරුවන් තුළ ඉතිරිව ඇති එකම පාපය මුල් පාපය වන අතර එය බෞතීස්මය තුළින් සමාව දෙනු ලැබේ.
65 වන පරිච්ඡේදය [XXXV.]— ළදරුවන් තුළ ඔවුන්ගේම පෞද්ගලික පාපයක් නොමැත.
ළදරුවන්ට තමන්ගේම කැමැත්තෙන් කිසිදා පාපයක් කළ නොහැකි බව (සහ හිතාමතාම එසේ නොකර කිසිවෙකුට පව් කළ නොහැකි බව) සම්බන්ධයෙන් අප ඇත්තටම ප්රශ්න කළ යුතුද, නැතහොත් එතරම් පැහැදිලි දෙයක් ඔප්පු කිරීමට කාලය ගත කළ යුතුද? සෑම කෙනෙකුම ළදරුවන් “අහිංසක” ලෙස හඳුන්වන්නේ මේ නිසා නොවේද? ඔවුන්ගේ මනසෙහි සහ ශරීරයේ ඇති විශාල දුර්වලතාවය, දේවල් පිළිබඳ ඔවුන්ගේ විශාල නොදැනුවත්කම, ආඥා පදයකට කීකරු වීමට ඇති දැඩි නොහැකියාව, ස්වාභාවික හෝ ලිඛිත නීතිය පිළිබඳ සියලු සංජානනයන් සහ හැඟීම් ඔවුන් තුළ නොමැතිකම, ඔවුන් දෙපැත්තටම පොලඹවා ගැනීමට හේතු නොමැතිකම – අපගේ ඕනෑම තර්කයකට වඩා බොහෝ ප්රකාශිත නිහඬ සාක්ෂියකින් අප ඉදිරියේ කාරණය ප්රකාශ කර පෙන්නුම් කරන්නේ නැද්ද? කාරණයේ පැහැදිලි බව අපට එහි සත්යය දැඩි ලෙස ඒත්තු ගැන්විය යුතුය, මන්ද මම එහි සාක්ෂි සෑම තැනකම දකිමි – එය කෙතරම් පුළුල් හා විශ්වීයද යත්, එය ඔප්පු කිරීමට අප පැවසීමට උත්සාහ කරන ඕනෑම දෙයකට වඩා එය හඳුනා ගැනීම පහසුය.
66 වන පරිච්ඡේදය.— ළදරුවන්ගේ වැරදි ඔවුන්ගේ නොදැනුවත්කමෙන් පැන නගී.
කෙසේ වෙතත්, බෞතීස්මය දැනටමත් අවශ්ය යැයි ඔවුන් සිතන අලුත උපන් බිළිඳෙකු තුළ ඔවුන් දැක ඇති – හෝ සිතින් මවාගත් – පාපය කුමක්දැයි දැනුමැති කෙනෙකු මට පැවසීමට මම කැමත්තෙමි. ළදරුවෙකු තම ජීවිතයේ දී, මනසින් හෝ ශරීරයෙන් කුමන ආකාරයේ වරදක් කර තිබිය හැකිද? දරුවා අඬන අතර එය රැකබලා ගන්නා අයට බරක් බවට පත් වුවහොත්, අපි එය “දුක්ඛිත” ලෙස හඳුන්වනවාට වඩා “පාපය” ලෙස හැඳින්විය යුතුද? ඒ සමග තර්ක කිරීමෙන් හෝ එය නවත්වන ලෙස අණ කිරීමෙන් පවා ඔබට දරුවා අඬන එක නතර කළ නොහැකි බව ගැන කුමක් කිව හැකිද? එම හැසිරීම පැහැදිලිවම ළදරුවන් ගිලී සිටින ගැඹුරු නොදැනුවත්කමෙන් පැන නගී. එම නොදැනුවත්කම නිසාම, ඔවුන් ටිකක් ශක්තිමත් වූ වහාම, ඔවුන් කලකිරීමේ පිපිරීමකින් තම මවට පහර දිය හැකිය – නැතහොත් කුසගින්නෙන් පෙළෙන විට ඔවුන් පෝෂණය කරන පියයුරුවලට පවා පහර දිය හැකිය. දැන්, ඉතා කුඩා දරුවන් තුළ ඇති වන මෙම කුඩා පිපිරීම් ඉවසා සිටිනවා පමණක් නොව, ආදරය පවා ලබයි. ඇයි? මාංසයේ ස්වභාවික සෙනෙහස නිසා. අප අඥාන විහිළු හෝ අඥාන විකට ක්රියා භුක්ති විඳින ආකාරයටම බොළඳ හැසිරීම්වලින් අපි විනෝද වෙමු – ඒවා බැරෑරුම් ලෙස පැවසුවහොත්, අපි තවදුරටත් ඔවුන් සමග සිනාසෙන්නේ නැත, ඔවුන් අඥාන අය සේ සලකා අප ඔවුන්ට සිනාසෙන්නේ නැද්ද? මානසික ආබාධ සහිත අය – මහජනයා රළු ලෙස “අඥානයන්” හෝ මොරියෝන් ලෙස හඳුන්වන – නැරඹීමට මිනිසුන් කැමති ආකාරය සහ ඔවුන් බොහෝ විට නිරෝගී පුද්ගලයින්ට වඩා වහල් වෙළඳපොළවල වැඩි මිලකට විකුණන ආකාරයද සලකා බලන්න. මෙයින් පෙන්නුම් කරන්නේ ඔවුන්ම එකම ස්ථානයේ සිටීමට අකමැති වුවද, අන් අයගේ අවාසනාවන්ගෙන් මිනිසුන් කොතරම් විනෝද වනවාද යන්නයි. දැන්, මිනිසෙකු වෙනත් කෙනෙකුගේ අඥානකමට සිනාසෙන්නට පුළුවන, ඔහු කිසි විටෙකත් අඥානයෙකු වීමට කැමති නොවනු ඇත. විනෝදය සඳහා පමණක් තම කුඩා දරුවාගෙන් අඥාන හැසිරීම් අවුස්සන්නට කැමති පියෙකු ගැන සිතන්න. මෙම දරුවා බුද්ධිමය වශයෙන් ආබාධිතයෙකු ලෙස වැඩෙන බව ඔහු දැන සිටියේ නම්, සමහර විට දරුවා මිය ගියාට වඩා ඔහු නිසැකවම ඒ ගැන දුක් වනු ඇත. එහෙත් දරුවා පරිණත වී අවබෝධය වර්ධනය කර ගැනීමට බලාපොරොත්තුවක් ඇති තාක් කල්, දෙමාපියන් කෙරෙහි දරුවාගේ අගෞරවනීය හැසිරීම පවා පාපකාරී නොවන එහෙත් එකඟ විය හැකි ආකර්ශනීය දෙයක් ලෙස සලකනු ලැබේ. කෙසේ වෙතත්, දරුවන් නිවැරදි කිරීමට තරම් වයසට ගිය පසු එවැනි හැසිරීම් දිරිමත් කිරීම කිසිදු ප්රඥාවන්තයෙකු අනුමත නොකරනු ඇත. එවැනි වචන හෝ ක්රියාවන් නතර නොකිරීම පමණක් නොව, වැඩිහිටියන්ගේ විනෝදය සඳහා ඔවුන් කුපිත කිරීම පවා අඥානකමකි. දරුවන් තම දෙමාපියන් හඳුනා ගැනීමට තරම් වයසට පැමිණි වහාම, දෙමව්පියන් එයට ඉඩ දෙන්නේ හෝ දිරිමත් කරන්නේ නම් මිස ඔවුන් දෙමාපියන්ට රළු ලෙස කතා කිරීමට එඩිතර වන්නේ නැත. මෙවැනි හැසිරීම් අයත් වන්නේ කතා කිරීමට පටන් ගන්නා ඉතා කුඩා දරුවන්ට පමණි, ඔවුන්ගේ මනස යන්තම් තම දිව පාලනය කිරීමට පටන් ගෙන ඇත. එබැවින් අලුත උපන් බිළිඳුන්ගේ නොදැනුවත්කමේ ගැඹුර ගැන අපි වඩාත් ගැඹුරින් සලකා බලමු. එයින්, ඔවුන් වයසින් වැඩෙත්ම, දැනුම හා කථනය කරා යන ගමනේදී, ඔවුන් මෙම මුල් අවධීන් හරහා ගමන් කරති.
67 වන පරිච්ඡේදය [XXXVI.]— ළදරුවන්ගේ නොදැනුවත්කම සහ එය පැන නගින්නේ කොහෙන්ද යන්න පිළිබඳ.
ඔව්, අපි ඔවුන්ගේ තාර්කික බුද්ධියේ අන්ධකාරය සලකා බලමු, ඒ නිසා ඔවුහු බෞතීස්ම වන අතරතුර දෙවියන් වහන්සේ ගැන පවා සම්පූර්ණයෙන්ම නොදැන සිටිති, ඔවුහු සැබවින්ම ඔහුගේ සක්රමේන්තුවලට එරෙහිව අරගල කරති. දැන් මාගේ ප්රශ්නය වන්නේ, ඔවුන් මෙම අන්ධකාරයේ ගිලී සිටීමට පැමිණියේ කවදාද සහ කොහෙන්ද? එසේ නම්, ඔවුන් මෙහි සියල්ල අත්විඳ ඇති බවත්, ඔවුන්ගේම නිසි ජීවිතය තුළ ඔවුන්ගේ මවගේ කුසේ ප්රඥාවෙන් හා ආගමෙන් පිරි ජීවිතයකින් පසු ඕනෑවට වඩා නොසැලකිලිමත්කම නිසා දෙවියන් වහන්සේ අමතක කළ බව එයින් අදහස් වේද? එසේ පැවසීමට එඩිතර වන අය එලෙස පවසත්වා; කැමති අය එයට සවන් දෙත්වා; හැකි අය එය විශ්වාස කරත්වා. කෙසේ වෙතත්, කලින් තීරණයකට මුරණ්ඩු ලෙස ඇලී සිටීමෙන් අන්ධ නොවූ කිසිවෙකුට එවැනි මතයක් දැරීමට නොහැකි බව මට විශ්වාසයි. එසේ නම් නොදැනුවත්කමේ නපුරක් නැද්ද එහි පිරිසිදු කළ යුතු කිසිවක් නැද්ද? මගේ යෞවනයේ සහ මගේ නොදැනුවත්කමේ පාප මතක තබා නොගන්න, යන ඒ යාච්ඤාවේ තේරුම කුමක්ද? මක්නිසාද යත්, දැනුවත්ව කරන ලද පාපයන් හෙළා දැකිය යුතු වුවත්, නොදැනුවත්කමේ පාප නොතිබුණේ නම්, මා උපුටා දැක්වූ දේ ශුද්ධලියවිල්ලේ කියවා නොතිබිය යුතුව තිබුණි, මගේ යෞවනයේ සහ මගේ නොදැනුවත්කමේ පාප මතක තබා නොගන්න. ළදරුවෙකුගේ ආත්මය මවගේ ගර්භාෂයේ සිටම නැවුම් බවත් එසේ වූවද එය මිනිසෙකුගේ ආත්මය බව දැන – නැත, එය තාර්කික ජීවියෙකුගේ ආත්මය – ඉගෙන නොගත් පමණක් නොව, උපදෙස් දීමට පවා නොහැකි බව දැන් දකින විට, එය පිහිටා ඇති නොදැනුවත්කමේ ඝන අන්ධකාරයට ඇද දැමුවේ ඇයි, කවදාද, කොහෙන්ද කියා මම අසමි. මිනිසාගේ ස්වභාවය එසේ ආරම්භ වන්නේ නම් සහ එම ස්වභාවය දැනටමත් දූෂිත නොවේ නම්, ආදම් එසේ නිර්මාණය නොකළේ මන්ද? ඔහුට ආඥාවක් ලැබීමට හැකි වූයේ ඇයි? ඔහුගේ බිරිඳට සහ සියලු සත්ව මැවිල්ලට නම් තැබීමට හැකි වූයේ ඇයි? ඇය ගැන ඔහු මෙසේ පැවසීය: ඇය ස්ත්රිය ලෙස හඳුන්වනු ලබනවා ඇත; උත්පත්ති 2:23 එසේම ඉතිරි අය සම්බන්ධයෙන් අපි මෙලෙස කියවමු: ආදම් සෑම ජීවියෙකුම හැඳින්වූ ඕනෑම දෙයක් එහි නම විය. උත්පත්ති 2:19 මේ තැනැත්තා, ඔහු සිටින්නේ කොහේද, ඔහු කවුද, ඔහු නිර්මාණය කළේ කවුද, දෙමව්පියන් ඉපදුණු දේ ගැන නොදැන සිටියත්, දැනටමත් වරදකට වරදකරු වී ඇත, තවමත් ආඥාවක් ලබා ගැනීමට නොහැකි වී ඇති අතර, සම්පූර්ණයෙන්ම සම්බන්ධ වී ඇති අතර නොදැනුවත්කමේ ඝන වලාකුළකින් යටපත් වී ඇත, එම කරුණු පවා හඳුනා ගැනීමට ඔහු නින්දෙන් අවදි කළ නොහැකිය; එහෙත් ඔහුට මෙම අමුතු මත්වීම ඉවත් කළ හැකි වන තෙක්, (ඇත්ත වශයෙන්ම එක් රාත්රියකින් නොව, සාමාන්යයෙන් දැඩි බේබදුකම පවා විය හැකි පරිදි, නමුත්) ටිකෙන් ටික, මාස ගණනාවක් සහ අවුරුදු ගණනාවක් තුළින් කුඩා දරුවන් තුළ අපට දරාගත යුතුය; මෙය ඉටු වන තුරු, වැඩිහිටියන් තුළ අප දඬුවම් කරන බොහෝ දේ අපට කුඩා දරුවන් තුළ දරාගත යුතුය, අපට ඒවා ගණන් කළ නොහැකිය. දැන්, නොදැනුවත්කම සහ දුර්වලකම යන මෙම දැවැන්ත නපුරට අත තැබීමේදී, මෙම වර්තමාන ජීවිතයේ ළදරුවන් ඉපදුණු වහාම එය වැළඳී ඇත්නම්, කොහේද, කවදාද, කෙසේද, යම් මහා අධර්මයක් සිදු කිරීමෙන් ඔවුන් හදිසියේම එවැනි අන්ධකාරයකට සම්බන්ධ වී තිබේද?
68 වන පරිච්ඡේදය [XXXVII.]— ආදම් අප මෙන් මවා නොමැති නම්, ක්රිස්තුස් වහන්සේ පව් රහිත වුවද, ළදරුවෙකු ලෙස සහ දුර්වලතාවයකින් උපත ලැබුවේ කෙසේද?
කෙනෙකුට මෙසේ අසන්නට පුළුවන: මිනිස් ස්වභාවය දැන් උපතේ සිටම අපිරිසිදු හා දූෂිත නම් – පාපයෙන් තොරව මවන ලද ආදම් මෙන් නොව – ආදම්ට වඩා උතුම් වන සහ නිසැකවම කන්යාවකගෙන් පාපයෙන් තොරව උපත ලැබූ ක්රිස්තුස් වහන්සේ තවමත් දුර්වලකමෙන් ළදරුවෙකු ලෙස උපත ලැබුවේ ඇයි? මෙම ප්රශ්නයට අපගේ පිළිතුර පහත පරිදි වේ: ආදම් එවැනි තත්වයක මවා නැත, මන්ද, ඔහුට පෙර දෙමාපියෙකුගෙන් කිසිදු පාපයක් උරුම නොවූ බැවින් ඔහු පව්කාර මාංසයෙන් උපත ලැබුවේ නැත. කෙසේ වෙතත්, අපි එවැනි තත්වයක සිටිමු, මන්ද ඔහුගේ පෙර පාපය නිසා අපි පව්කාර මාංසයෙන් උපත ලැබුවෙමු. ක්රිස්තුස් වහන්සේ එවැනි තත්වයක උපත ලැබූ සේක. දෙවියන්වහන්සේ තමන්වහන්සේගේම පුත්රයාණන් පාපමාංසයේ සමානකමෙන්ද පාපය නිසාද එවා, මාංසයේ පාපය දඬුවමට පත්කරමින්, මාංසය කරණකොටගෙන දුර්වලවූ ව්යවස්ථාවට බැරිවූ දේ ඉෂ්ටකළසේක. අප දැන් සාකච්ඡා කරන ප්රශ්නය ආදම්ගේ ශරීරයේ ප්රමාණය සම්බන්ධයෙන් නොවේය. ආදම්ව ළදරුවෙකු ලෙස නොව, පූර්ණ ශාරීරික පරිණතභාවයෙන් මවන ලද්දේ මන්ද යන්න නොවේය. සතුන්ද මේ ආකාරයෙන් නිර්මාණය කර ඇති බව පැවසිය හැකිය – එනම්, ඔවුන්ගේ පැටවුන් කුඩා ලෙස උපත ලැබීමෙන් – මෙය ඔවුන්ගේ පැත්තෙන් කිසිදු පාපයක් නිසා නොවේ. එහෙත් අපි දැන් මේ සියල්ල සිදුවන්නේ මන්දැයි අසන්නේ නැත. අපි අවධානය යොමු කරන්නේ මිනිස් මනසෙහි ශක්තිය සහ තර්ක කිරීමේ හැකියාව කෙරෙහිය. ආදම් මවා ඇත්තේ ඉගැන්වීමට, දෙවියන් වහන්සේගේ අණ තේරුම් ගැනීමට සහ ඔහු කැමති නම් එය පහසුවෙන් කීකරු වීමට හැකියාව ඇතිවය. ඊට වෙනස්ව, මිනිසුන් දැන් උපත ලබන්නේ ඔවුන්ට මෙය කිරීමට සම්පූර්ණයෙන්ම නොහැකි තත්වයකය – ශරීරයෙන් නොව මනසින් ඇති භයානක නොදැනුවත්කම සහ දුර්වලතාවය නිසාය. එහෙත්, සෑම ළදරුවෙකුටම පළමු මිනිසාගේ ආත්මයට සමාන ද්රව්යයකින් සෑදුණු තාර්කික ආත්මයක් ඇති බව අප සැම එකඟ විය යුතුය. තවමත්, එය කුමක් වුවත් මගේ මතය අනුව, මෙම මාංසයේ මහා දුර්වලතාවය පැහැදිලිවම දඬුවම්වල ප්රතිඵලයක් වන දෙයකට යොමු කරයි. එය පහත ප්රශ්නය මතු කරයි: පළමු මිනිසුන් පව් නොකළේ නම්, ඔවුන්ට තවමත් ඔවුන්ගේ දිව, අත් හෝ පාද භාවිත කළ නොහැකි දරුවන් සිටීද? සමහර විට ගර්භාෂයේ භෞතික සීමාවන් නිසා දරුවන් කුඩා ලෙස ඉපදීමට අවශ්ය විය හැකිය. එහෙත් එසේ වුවද, ඉළ ඇටයක් පිරිමියෙකුගේ ශරීරයේ කුඩා කොටසක් වූ පමණින් දෙවියන් වහන්සේ ඔහුට ළදරු බිරිඳක් සාදා ඇය කාන්තාවක් බවට පත් කළ බව අදහස් නොවේ. එලෙසම, දෙවියන් වහන්සේ, ඔහුගේ සර්වබලධාරී බලයෙන්, උන් වහන්සේ එසේ තෝරා ගත්තේ නම්, ඔවුන්ගේ දරුවන් උපතේදීම සම්පූර්ණයෙන්ම වැඩෙන්නට සැලැස්විය හැකිය.
69 වන පරිච්ඡේදය [XXXVIII.] — ළදරුවෙකුගේ නොදැනුවත්කම සහ දුර්වලතාවය
එහෙත් දැන් අඩුම තරමින් බොහෝ සතුන් මෙන් මිනිසුන්ටද ඉපදෙන්නට ඉඩ තිබුණි යන්න පිළිබඳ අපි අවධානය යොමු නොකරමු. මෙම සතුන් කුඩා ලෙස උපත ලබන අතර, ඔවුන් අවබෝධයෙන් වැඩෙන්නේ නැතත් (ඔවුන්ට තාර්කික ආත්මයක් නොමැති නිසා), ඔවුන්ට තවමත් එහා මෙහා යාමට, තම මව්වරුන් හඳුනා ගැනීමට සහ බාහිර උදව් නොමැතිව කිරි දීමට හැකිය. කුඩා වුවද, ඔවුහු කෙසේ හෝ තම මවගේ පියයුරු එය දර්ශනයෙන් සැඟවී තිබුණද සොයා ගැනීමට සමත් වෙති. ඊට වෙනස්ව, මිනිස් ළදරුවන් ඉපදෙන්නේ ඇවිදීමට, සීරීම වැනි කුඩාම කාර්යයන් සඳහා පවා තම දෑත් භාවිත කිරීමට හෝ තම මවගේ පියයුරු තනිවම සොයා ගැනීමට හැකියාවක් නොමැතිවය. මව තම පියයුරු වෙත දරුවාගේ මුඛය ගෙන නොඑන්නේ නම්, එය උරා බොන්නේ කොහේද යන්න ඔවුහු නොදනිති. ඔවුන්ට දැඩි ලෙස ආහාර අවශ්ය වුවද, ඔවුන් පෝෂණය ලැබීමට වඩා අඬන්නට හැකියාව ඇත. මෙම සම්පූර්ණ ශාරීරික අසරණභාවය මනසෙහි දුර්වලතාවයට ගැළපේ. මා විස්තර කළ ආකාරයට පව්කාර මාංසය තාර්කික ආත්මයට බරක් හෝ පීඩාවක් ගෙන දෙන ආකාරයේ එකක් නොවූයේ නම්, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ මාංසය “පව්කාර මාංසයේ සමානකමක්” ලෙස විස්තර නොකෙරේ. මෙම තත්වය දෙමව්පියන්ගෙන් පැමිණේද, එක් එක් පුද්ගලයා සඳහා තනි තනිව නිර්මාණය කර තිබේද, නැතහොත් ඉහළින් ඇති කර තිබේද යන්න පිළිබඳ මම දැන් ගවේෂණය නොකරමි.
70 වන පරිච්ඡේදය [XXXIX.] — බෞතීස්මය තුළින් ළදරුවන් තුළ සහ වැඩිහිටියන් තුළ පාපය කොතරම් දුරට ඉවත් වේද සහ එයින් ලැබෙන ප්රයෝජනය කුමක්ද යන්න පිළිබඳ
ළදරුවන් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහයෙන් – පව්කාර මාංසයේ ස්වරූපයෙන් පැමිණි උන් වහන්සේගේ නාමයෙන් බෞතීස්මය තුළින් – පව්කාර මාංසයේ වරදකාරිත්වය ඉවත් කරනු ලබන බව නිසැකය. එහෙත් මෙය සාක්ෂාත් කරගනු ලබන්නේ අපගේ ස්වභාවය තුළම පැතිරී ඇති සහ උපත ලබන මාංසයේ ආශාව සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත් නොකරන ආකාරයටය, එවිට එය තවදුරටත් නොපවතී. ඒ වෙනුවට, බෞතීස්මය සහතික කරන්නේ මෙම ආශාව උපතේදීම පැවතුණද, මරණයේදී ආත්මයට තවදුරටත් හානියක් සිදු නොවන බවයි. බෞතීස්ම වූ ළදරුවෙකු ජීවත් වී නීතිය තේරුම් ගැනීමට සහ කීකරු වීමට හැකි වයසකට වර්ධනය වුවහොත්, ඔවුන් තමන් තුළම සටන් කිරීමට යමක් සොයා ගනු ඇත. එහෙත් දෙවියන් වහන්සේගේ උපකාරයෙන්, ඔවුන්ට එය ජය ගත හැකිය – ඔවුන් දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්රහය ප්රතික්ෂේප නොකරන්නේ නම් සහ අවිශ්වාසවන්ත නොවන්නේ නම්. බෞතීස්ම වූ වැඩිහිටි පුද්ගලයින්ට පවා, ඔවුන්ගේ ශාරීරික අවයවවල ඇති පාපයේ ව්යවස්ථාව, සම්පූර්ණයෙන්ම නිවා දමා ඉවත් කළ යුතු බව (සමහර විට දෙවියන් වහන්සේගේ සර්වබලධාරී බලයේ ආශ්චර්යයකින් හැර) ලබා දී නොමැත. කෙසේ වෙතත්, පාපකාරී ආශාවන්ගෙන් පාලනය වන අතරතුර පුද්ගලයෙකු කර ඇති, පැවසූ හෝ සිතූ ඕනෑම නපුරක් අතුගා දමා එය කිසිදා සිදු නොවූවාක් මෙන් සලකනු ලැබේ. කෙසේ වෙතත්, බෞතීස්මය යක්ෂයා වරක් ආත්මය මත තබා ගැනීමට භාවිත කළ වරදකාරිත්වයේ බැඳීම ලිහිල් කර දෙවියන් වහන්සේගෙන් අප වෙන් කරන බාධකය බිඳ දැමුවද, තෘෂ්ණාව – එනම් පාපයට ඇති දැඩි ආශාවන් හෝ නැඹුරුවාවන් පවතී. මෙම තෘෂ්ණාව අපගේ ශරීර හික්මවන විට, යම් යම් නීත්යනුකූල අවශ්යතාවලට ඉඩ දෙන විට හෝ ස්වයං පාලනයක් තුළින් අපම පාලනය කර ගන්නා විට අපි සටන් කරන දෙයක් ලෙස දිගටම පවතී. 1 කොරින්ති 9:27 දෙවියන් වහන්සේගේ ආත්මයාණන් වහන්සේ මනුෂ්ය වර්ගයාගේ අතීතය, වර්තමානය සහ අනාගතය ගැන අප කරන සෑම දෙයකටම වඩා හොඳින් දන්නා බැවින්, ජීවත්වන කිසිම පුද්ගලයෙකු දෙවියන් වහන්සේගේ ඇස් හමුවේ පරිපූර්ණ ලෙස ධර්මිෂ්ඨ නොවන පරිදි මිනිස් ජීවිතය පවතිනු ඇතැයි උන්වහන්සේ පුරෝකථනය කළ සේක. මේ නිසා, අපගේ නොදැනුවත්කම හෝ දුර්වලතාවය නිසා, පාපයට එරෙහි වීමට අපගේ කැමැත්ත සම්පූර්ණයෙන්ම භාවිත කිරීමට අපි බොහෝ විට අසමත් වෙමු. එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස, අපි සමහර විට පාපයට යටත් වී විවිධ වැරදි ක්රියා සිදු කරමු – සහ අපි බොහෝ විට සහ වඩාත් බැරෑරුම් ලෙස යටත් වන තරමට, අපි නරක අතට හැරෙමු; එහෙත් අපගේ අසාර්ථකත්වයන් අඩු බරපතල නම් සහ කලාතුරකින් සිදු වුවහොත්, අපට වඩා හොඳය. මේ ලෝකයේ කුමාරයා එන්නේය. ඔහුට මා තුළ කිසිවක් නැත, යොහන් 14:30 යනුවෙන් පැවසූ ක්රිස්තුස් වහන්සේ හැර, මේ ජීවිතයේ පාපයක් නැති පුද්ගලයෙක් කවදා හෝ සිටියාද, කවදා හෝ සිටිය හැකිද යන්න පිළිබඳ අප දැන් කුතුහලයෙන් සිටින ප්රශ්නය – වඩාත් සවිස්තරාත්මක සාකච්ඡාවක් අවශ්ය සංකීර්ණ එකකි. මේ නිසා, ඊළඟ පොතේ සාකච්ඡා කිරීම සඳහා අපි මෙය කල් දමමු.