පසුතැවීම සම්බන්ධයෙන්

Ambrose of Milan, On Repentance, in Sinhala. Book 1


පළමුවන පොත

හැඳින්වීම.

මෙම පොත් දෙක රචනා කර ඇත්තේ නොවේෂියානු මිථ්‍යාදෘෂ්ටියට එරෙහිව වන අතර, එයට එම නම ලැබී ඇත්තේ සහ සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයකට එහි ස්වරූපය ගත්තේ, කාර්තේජ්හි සභාවේ පූජකයෙකු වූ නොවාටස් සහ රෝමයේ රදගුරු ලෙස අක්‍රමවත් ලෙස කැප කරන ලද හේතුව නිසාය. එය පැන නැගුණේ බරපතල පාපයකට වැටුණු අයගේ සභාවේ වරප්‍රසාද නැවත ලබා දීම සහ ඔවුන් සඳහා පසුතැවිලි විය හැකිද යන ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන් සභාව තුළ දිගු කලක් තිස්සේ පැවති ගැටුමක ප්‍රතිඵලයක් ලෙසය.

මේ සම්බන්ධයෙන්, දැඩිම ස්ථාවරය අනුගමනය කරන ලද්දේ නොවේෂියානුවන් විසිනි, ඔවුන් බොහෝ මණ්ඩල මගින් අනුප්‍රාප්තිකව හෙළා දකින ලදී. ඔවුන් විසින් ඕනෑම පාපයකට වැරදිකරුවන් පසුතැවිල්ලට පිළිගැනීමට සභාවේ අධිකාරිය තහවුරු කළ අතර, විවිධ තත්වයන්ට ගැළපෙන විවිධ රෙගුලාසි සහ දඬුවම් ස්ථාපිත කරන ලදී. කෙසේ වෙතත්, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිය යම් කාලයක් නොකඩවම පැවතුණි, එය පස්වන සියවස තුළ දුර්වල වෙමින්, හඳුනාගත හැකි නමක් සහිත සුවිශේෂී ශරීරයක් ලෙස ක්‍රමයෙන් මැකී ගියේය. නොවේෂියානුවාදය, එය භාවිත කළ ප්‍රමිතීන් තුළ, පරිපූර්ණ පිරිසිදු හවුලකින් පසු එහි උත්සාහයන්, ශුද්ධලියවිල්ල පිළිබඳ එහි රළු අර්ථකථන සහ තවත් බොහෝ ලක්ෂණ, බොහෝ නූතන නිකායන්ට කැපී පෙනෙන සමානකමක් පෙන්නුම් කරයි. [Dict. Chr. Biog., Blunt, Sects and heresies, Ceillier, II. 427, ආදිය බලන්න.]

ශාන්ත ඇම්බ්‍රෝස්, නොවේටියානුවන්ට එරෙහිව ලියන විට, ඔවුන්ගේ මෑත කාලීන කෘති කිහිපයක් මතකයේ තබාගෙන ඇති බව පෙනේ, ඒවා මොනවාද යන්න දැන් නොදනී. ඔහු නිකායේ විශේෂයෙන් නොමැති ගුණාංගයක් වන මෘදුකම ප්‍රශංසා කිරීමෙන් ආරම්භ කරයි; විශාලතම පාපවලට පවා සමාව දීමට සභාවට ලබා දී ඇති බලය සාකච්ඡා කරයි, එසේම දෙවියන් වහන්සේ දැඩිකමට වඩා දයාව කෙරෙහි නැඹුරු වන ආකාරය පෙන්වයි, තවදුරටත් ශුද්ධලියවිල්ලේ ඇතැම් පාඨවලින් උපුටාගෙන ඒවා මත පදනම්ව නොවේෂියානුවන්ගේ තර්ක ප්‍රතික්ෂේප කරයි. දෙවන පොතේ, ප්‍රවේශමෙන් හා කඩිනම් පසුතැවිල්ලේ වැදගත්කම සහ කෙනෙකුගේ පව් පාපොච්චාරණය කිරීමේ අවශ්‍යතාවය අවධාරණය කිරීමෙන් පසුව, ශාන්ත ඇම්බ්‍රෝස් හෙබ්‍රෙව්වරුන්ට ලියූ හසුන 6:4–6 මත පදනම් වූ නොවේෂියානු තර්කවලට ප්‍රතිචාර දක්වයි, එයින් ඔවුන් ප්‍රතිසංස්කරණය කළ නොහැකි බව අනුමාන කර ඇත; එසේම මතෙව් 12:31–32 ශුභාරංචිය මත, ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේට එරෙහි පාපය පිළිබඳ අපගේ ස්වාමින් වහන්සේගේ වචන පිළිබඳ කතා කරයි.

මෙම නිබන්ධනයේ දිනය සම්බන්ධයෙන්, එය ගීතාවලිය 37 පරිච්ඡේදයෙහි විස්තර කිරීමට පෙර ලියා තිබිය යුතු අතර, එය ඒ ගැන සඳහන් කරයි, එහෙත් නිශ්චිත මාර්ගෝපදේශයක් ලෙස පිළිගත හැකි වෙනත් සාක්ෂි නොමැත. බෙනඩික්ටයින් සංස්කාරකවරුන් එය ක්‍රි.ව. 384 පමණ දක්වා යයි දැක්වීම නිවැරදි විය හැකිය.

බොහෝ විට මූලධර්ම හේතූන් මත, කුඩා පිරිසක් මෙම කෘතියේ කර්තෘත්වය ප්‍රශ්න කිරීමට පෙලඹී ඇත, එහෙත් එය ශාන්ත ඔගස්ටින් විසින් උපුටා දක්වා ඇති අතර, මෙම කාරණය සම්බන්ධයෙන් කිසි විටෙකත් බරපතල සැකයක් ඇති වී නොමැත.

1 වන පරිච්ඡේදය

ශාන්ත ඇම්බ්‍රෝස් මෘදුකමට ප්‍රශංසා කරමින් ලියයි, සභාවේ පාලකයින්ට එම කරුණා අනුග්‍රහය කෙතරම් අවශ්‍යද යන්න පෙන්වා දෙයි. එසේම ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ නිහතමානීකම කරණකොටගෙන ඔවුන්ට ප්‍රශංසා කරනු ලැබේ. නොවේෂියානුවන් මෙයින් ඉවත් වී සිටින බැවින්, ඔවුන් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ගෝලයන් ලෙස සැලකිය නොහැකිය. ඔවුන්ගේ උඩඟුකම සහ රළුකමට එරෙහිව චෝදනා එල්ල කර ඇත.

1. ගුණධර්මයේ ඉහළම අවසානය බොහෝ දෙනෙකුගේ දියුණුව අරමුණු කරගත් කාරණයක් නම්, මෘදුකම සියල්ලටම වඩා ආදරණීය ගුණාංගයයි, එය හෙළා දකින අයට පවා රිදවන්නේ නැත, එමෙන්ම සාමාන්‍යයෙන් එය හෙළා දකින අය සමාව ලැබීමට සුදුසු බවට පත් කරයි. එපමණක් නොව, ස්වාමින් වහන්සේ තමන් වහන්සේගේ රුධිරයේ මිලයෙන් සොයා ගත් සභාවේ වර්ධනයට හේතු වූ එකම ගුණාංගය එයයි. ස්වර්ගයේ ප්‍රේමණීය කරුණාව අනුකරණය කරමින්, සියල්ලන්ගේ මිදීම අරමුණු කරගනිමින්, මිනිසුන්ගේ කන්වලට විඳ දරාගත හැකි මෘදුකමකින් මෙම ඉලක්කය සොයයි, එය ඉදිරියේ ඔවුන්ගේ හදවත් ගිලෙන්නේ නැත, ඔවුන්ගේ ආත්මයන් අඩපණ නොවේ.

2. මිනිස් දුර්වලතාවයෙන් පැන නගින අසාර්ථකත්වයන් නිවැරදි කිරීමට උත්සාහ කරන තැනැත්තා එම දුර්වලතාවයම තමා මතට ගෙන, එය තම උරහිස් මත බරක් ලෙස දරාගෙන, එය පසෙකට විසි කරනවාට වඩා තමාට බර වීමට ඉඩ හැරිය යුතුය. මක්නිසාද යත්, ශුභාරංචියේ, එඬේරා වෙහෙසට පත් වූ සහ වෙහෙසට පත් වූ බැටළුවා උසුලාගෙන ගිය බවත්, ඔවුන් අතහැර දැමුවේ හෝ ඉවත දැමුවේ නැති බවත් අපි කියවමු. ලූක් 15:5 සලමොන් මෙසේ පවසයි. පමණට වඩා ධර්මිෂ්ඨයෙක් නොවෙන්න. දේශනාකාරයා 7:17 මක්නිසාද සංයමය ධර්මිෂ්ඨකම පාලනය කර මෘදු කළ යුතුය. මක්නිසාද යත්, තම වෛද්‍යවරයා අනුකම්පාවෙන් නොව නින්දාවෙන් සලකනු ඇතැයි ඔහු විශ්වාස කරන විට, සුව කිරීම සඳහා පුද්ගලයෙකු ඔබ වෙත පැමිණෙන්නේ කෙසේද?

3. එබැවින්, ස්වාමින් වන යේසුස් ක්‍රිස්තුන් වහන්සේ අප කෙරෙහි අනුකම්පා කළේ අප තමන් වෙත කැඳවීමට මිස අව බිය ගැන්වීමට නොවේ. උන් වහන්සේ මෘදුකමෙන් පැමිණි සේක; උන් වහන්සේ නිහතමානීව පැමිණි අතර, එබැවින් උන් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක. වෙහෙසවෙන්නාවූ, බර උසුලන්නාවූ සියල්ලෙනි, මා වෙතට එන්න, මම නුඹලාට සහනය දෙමි. මතෙව් 11:28 මේ ආකාරයෙන්, ස්වාමින් වන යේසුස් වහන්සේ සහනය ලබා දෙන අතර අප බැහැර කරන්නේ හෝ ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නැත, දෙවියන් වහන්සේගේ සෙනඟ විසුරුවා හැර ඉවතට තල්ලු කරනවාට වඩා මිනිසුන් එක්රැස් කරන, උන් වහන්සේගේ කැමැත්ත පැහැදිලි කරන ගෝලයන් උන් වහන්සේ නිවැරදිව තෝරා ගත් සේක. මෙයින් පැහැදිලි වන්නේ මෘදු හා නිහතමානී අය වෙනුවට දැඩි හා අහංකාර ආකල්පවලට කැමති අය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ගෝලයන් ලෙස නොසැලකිය යුතු බවයි; එවැනි අය, ඔවුන්ම දෙවියන් වහන්සේගෙන් දයාව සොයමින් සිටියද, එය අන් අයට පෙන්වීම ප්‍රතික්ෂේප කරති. තමන්ම පිරිසිදු බව කියාගන්නා නොවේෂියානුවන්ගේ ගුරුවරුන් එවැනි අයයි.

4. පාපයෙන් තොර කිසිවෙකු නොමැති බවත්, එක් දිනක් පමණක් ජීවත් වූ දරුවෙකු පවා පාපයෙන් තොර නොවන බවත් ශුද්ධලියවිල්ලේ පවසන බැවින් මෙයට වඩා අහංකාරකමක් තවත් තිබේද? දාවිත් මෙසේ මොරගසයි: මාගේ පාපයෙන් මා පවිත්‍ර කළ මැනව. එසේ නම්, ඔවුන් දාවිත්ට වඩා ධර්මිෂ්ඨද? යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මාංසවත් වීමේ අබිරහස තුළ උපත ලැබීමට කරුණා අනුග්‍රහයෙන් තෝරාගත්තේ දාවිත්ගේ පෙළපතයි. ලෝකයේ මිදුම්කරුවාණන් වහන්සේ ඒ ස්වර්ගීය වාසස්ථානය ලෙස තම කන්‍යා ගර්භාෂයට පිළිගත් තැනැත්තිය ඔහුගේ පරම්පරාවෙන් පැවත ආ කෙනෙකු විය. මක්නිසාද යත්, ඔවුන් මෘදු නොකරන පව්කාර ක්‍රියාවක් පැනවීමටත්, සමාව ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් පව්කාර ක්‍රියාවට සහ පසුතැවිල්ලට ඇති පෙලඹවීම ඉවත් කිරීමටත් වඩා දරුණු විය හැක්කේ කුමක්ද? දැන්, තමාට දයාව පෙන්වනු ඇතැයි යන බලාපොරොත්තුව නොමැති නම් කිසිවෙකුට අර්ථවත් හා ඵලදායී ආකාරයකින් පසුතැවිලි වීමට නොහැකිය.

2 වන පරිච්ඡේදය

වැටී ගිය අයට ශුද්ධ වූ සහභාගිකම ප්‍රතික්ෂේප කරන බවට නොවේෂියානුවන්ගේ ප්‍රකාශය ශුද්ධලියවිල්ලේ මූලධර්මයට හෝ ඔවුන්ගේම ඉගැන්වීම්වලට පවා එකඟ නොවේ. ඔවුන් දිව්‍යමය බලය කෙරෙහි ඇති ඔවුන්ගේ ගෞරවය සාධාරණීකරණයක් ලෙස ඉදිරිපත් කළද, සත්‍ය වශයෙන්ම ඔවුහු එයට අවඥා කරති. මක්නිසාද එය යමෙකු තමාට පවරා ඇති අධිකාරියේ පූර්ණත්වය භාවිත නොකරන විට බලයක් අවතක්සේරු කිරීමේ ලකුණකි. එහෙත් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් සතුව නොමැති බැඳීමේ සහ ලිහිල් කිරීමේ අධිකාරිය සභාව නිවැරදිව තහවුරු කරයි, මන්ද ඇය එය ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගෙන් ලබාගෙන ඇත. උන් වහන්සේට එරෙහිව මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයෝ උඩඟු ලෙස ක්‍රියා කරති.

5. එහෙත් ඇදහිල්ල ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට ඇද වැටුණු අයට නැවත ශුද්ධ වූ සහභාගිකමට ඉඩ නොදිය යුතු බව ඔවුහු ප්‍රකාශ කරති. ඔවුන් පූජා කිරීමේ අපරාධය සමාව ලබා ගැනීමට ඇති එකම ව්‍යතිරේකය බවට පත් කළහොත්, ඔවුහු සැබවින්ම දැඩි ලෙස ක්‍රියා කරති. එමෙන්ම, පෙනෙන පරිදි, ඔවුන් දිව්‍යමය ඉගැන්වීම්වලට පමණක් විරුද්ධ වන අතර, ඔවුන්ගේම ප්‍රකාශයන්ට අනුකූලව ක්‍රියා කරති. මක්නිසාද යත්, ස්වාමින් වහන්සේ සියලු පාප සඳහා සමාව ලබා දුන් විට, උන් වහන්සේ කිසිම පාපයකට සමාව නොදී නොසිටි සේක. එහෙත් ස්ටොයික්වරුන් මෙන්, ඔවුන් සිතන්නේ සියලු පාප බරපතලකමෙන් එක හා සමාන බවත්, සාමාන්‍ය කුරුල්ලෙකු සොරකම් කළ තැනැත්තා, ඔවුන් පවසන පරිදි, තම පියාගේ ගෙල සිර කර මරා දැමූ කෙනෙකු හා සමාන අපරාධකරුවෙකි. එම නිසා ඔහු දිව්‍යමය අබිරහස්වලින් සදහටම බැහැර කළ යුතු බවත්ය. එක් අයෙකුගේ දඬුවම බොහෝ දෙනෙකුට ලබා දීම ඉතා අසාධාරණ බව ඔවුන්ටම ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි බැවින්, එක් සුවිශේෂි වරදකට වැරදිකරුවන් වන අය ඔවුන් තෝරන්නේ කෙසේද?

6. තමන් දෙවියන් වහන්සේ කෙරෙහි ඉහළම ගෞරවය පෙන්වන බවත්, පව්වලට සමාව දීමේ බලය උන් වහන්සේ පමණක් සතු බවත් ඔවුහු ප්‍රකාශ කරති. එහෙත් යථාර්ථයේදී, උන් වහන්සේගේ ආඥා කප්පාදු කිරීම සහ ඔවුන්ට පවරා ඇති යුතුකම ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට තෝරා ගන්නා අයට වඩා අන් කිසිවෙක් උන් වහන්සේට විශාල වරදක් නොකරති. මක්නිසාද යත්, ස්වාමින් වන යේසුස් වහන්සේම ශුභාරංචියේ මෙසේ පැවසූ සේක: ශුද්ධාත්මයාණන් පිළිගන්න. යමෙකුගේ පව් නුඹලා කමාකරවුද ඒවා ඔවුන්ට කමාකරනු ලැබේ; යමෙකුගේ පව් නුඹලා කමා නොකරවුද ඒවා කමාකරනු නොලැබේයයි ඔවුන්ට කීසේක. යොහන් 20:22-23 උන් වහන්සේට සැබවින්ම ගෞරව කරන්නේ උන් වහන්සේගේ අණට කීකරු වන තැනැත්තාද, නැතිනම් එය ප්‍රතික්ෂේප කරන තැනැත්තාද?

7. සභාව පාප රඳවා තබා ගැනීමෙන් සහ සමාව දීමෙන් යන දෙඅංශයෙන්ම තම කීකරුකම ස්ථිරව පවත්වා ගනියි; අනෙක් අතට, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිය එක් අතකින් කුරිරුය, තවත් අතකින් අකීකරුය; එය ලිහිල් කිරීමට අකමැති දේ බැඳීමට කැමති වන අතර, එය බැඳ ඇති දේ ලිහිල් කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කරයි. මේ ආකාරයෙන් එය තමන්ගේම විනිශ්චයෙන් තමාම හෙළා දකියි. මක්නිසාද යත්, බැඳීමේ සහ ලිහිල් කිරීමේ බලය සමානව පැවතිය යුතු බවට ස්වාමින් වහන්සේ කැමැති වූ අතර, උන් වහන්සේ ඒ එකිනෙක ඊට අනුරූප කොන්දේසියකින් තහවුරු කළ සේක. එබැවින්, ලිහිල් කිරීමට බලයක් නොමැති තැනැත්තාට බැඳීමටද බලයක් නැත. මක්නිසාද යත්, ස්වාමින් වහන්සේගේ වචනයට අනුව, බැඳීමට බලය ඇති තැනැත්තාට ලිහිල් කිරීමට බලය ඇත්තේය. ඔවුන්ගේ ඉගැන්වීම ඔවුහුම ප්‍රතික්ෂේප කරති. මන්ද ඔවුන්ට ලිහිල් කිරීමට බලය ඇති බව ප්‍රතික්ෂේප කරන අය ඔවුන්ට බැඳීමට බලය ඇති බව ප්‍රතික්ෂේප කළ යුතුය. මක්නිසාද යත්, දෙකම ලබා දී ඇති අය සම්බන්ධයෙන් දෙකටම අවසර ඇති බව හෝ දෙකම තහනම් බව පැහැදිලි සහ පැහැදිලි වන බැවින්, එකක් සඳහා අවසර දී අනෙක තහනම් කරන්නේ කෙසේද? සභාවට මේ දෙකටම අවසර ඇත, එහෙත් මිථ්‍යාදෘෂ්ටියට මෙයට අවසර නැත, මන්ද මෙම බලය පූජකයන්ට පමණක් පවරා ඇති බැවිනි. එබැවින්, සභාවට සැබෑ පූජකයන් සිටින බැවින් එය නිවැරදිව හිමිකම් කියයි. දෙවියන් වහන්සේගේ පූජකයන් නොමැති මිථ්‍යාදෘෂ්ටියට එයට හිමිකම් කිව නොහැකිය. තවද මෙම බලය තමාට හිමි නොවීම නිසා, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිය තමාගේම විනිශ්චය ප්‍රකාශ කරන්නේය. එයට පූජකයන් නොමැති බැවින් එයට පූජකයන්ගේ බලයට හිමිකම් කිව නොහැකිය. එබැවින්, ඔවුන්ගේ නිර්ලජ්ජිත මුරණ්ඩුකම තුළ, සත්‍යය අකමැත්තෙන් පිළිගැනීමක් පෙනේ.

8. මේ කාරණයත් සලකා බලන්න, ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ ලැබූ තැනැත්තාට පව්වලට සමාව දීමේ සහ රඳවා ගැනීමේ බලය ලැබී ඇත. මක්නිසාද මෙසේ ලියා ඇත: ශුද්ධාත්මයාණන් පිළිගන්න. යමෙකුගේ පව් නුඹලා කමාකරවුද ඒවා ඔවුන්ට කමාකරනු ලැබේ; යමෙකුගේ පව් නුඹලා කමා නොකරවුද ඒවා කමාකරනු නොලැබේයයි ඔවුන්ට කීසේක. යොහන් 20:22-23 එසේ නම්, පව්වලට සමාව දීමට බලය නොලැබූ තැනැත්තාට ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ ලැබී නැත. පූජකයාගේ කාර්යය ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගේ දීමනාවක් වන අතර, විශේෂයෙන් පව්වලට සමාව දීම සහ රඳවා ගැනීම උන් වහන්සේට අයත් වේ. එසේ නම්, උන් වහන්සේගේ බලය සහ උන් වහන්සේගේ අධිකාරිය විශ්වාස නොකරන ඔවුන් උන් වහන්සේගේ දීමනාවට හිමිකම් කියන්නේ කෙසේද?

9. ඔවුන්ගේ අධික අහංකාරය ගැන කුමක් කිව යුතුද? මක්නිසාද දෙවියන් වහන්සේගේ ආත්මයාණන් වහන්සේ දැඩිකමට වඩා දයාව කෙරෙහි නැඹුරු වුවද, ඔවුන්ගේ කැමැත්ත උන් වහන්සේ කැමති දෙයට විරුද්ධ වේ. එසේ ඔවුහු උන් වහන්සේ අකමැති දේ කරති; දඬුවම් කිරීම විනිශ්චයකරුවෙකුගේ කාර්යට අයත් වන නමුත් සමාව දීම දයාවට අයත් වේ. නොවේෂන්, ඔබ බැඳ තැබීමට වඩා සමාව දීම ඔබට වඩාත් ඉවසිය හැකි වනු ඇත. එක් අවස්ථාවකදී ඔබ බලය උපකල්පනය කරන්නේ කලාතුරකින් අමනාප වූ කෙනෙකු ලෙසය; තවත් අවස්ථාවකදී ඔබ පාපයේ දුක්ඛිතභාවයට අනුකම්පා කළ කෙනෙකු ලෙස සමාව දෙනු ඇත.

3 වන පරිච්ඡේදය

වඩා බරපතල පාප සම්බන්ධයෙන් පමණක් සමාව ප්‍රතික්ෂේප කරන බවට නොවේෂියානුවන්ගේ ප්‍රකාශයට ප්‍රතිචාර වශයෙන්, ශාන්ත ඇම්බ්‍රෝස් පිළිතුරු දෙන්නේ මෙය දෙවියන් වහන්සේට එරෙහි වරදක් බවයි, උන් වහන්සේ සියලු පාපවලට සමාව දීමට බලය ලබා දී ඇති බැවින්, ඇත්ත වශයෙන්ම වඩාත් බරපතල වැරදි සම්බන්ධයෙන් දැඩි පසුතැවිලි වීමක් අනුගමනය කළ යුතුය. පාපවල බරපතලකම පිළිබඳ මෙම වෙනස දෙවියන් වහන්සේට බරපතලකම ආරෝපණය කරන බව ඔහු පෙන්වා දෙයි, උන් වහන්සේගේ මාංසවත් වීමේදී පෙන්වන ලද දයාව නොවේෂියානුවන් විසින් නොසලකා හරිනු ලැබ ඇත.

10. එහෙත් ඔවුහු වඩාත් බරපතල පාප හැරුණුකොට, අඩු බරක් ඇති පාප සහිත අයට ඔවුන් සමාව ලබා දෙන බව පවසති. මෙය ඔබේ පියා වන නොවේෂියන්ගේ ඉගැන්වීම නොවේ, ඔහු කිසිවෙකු පසුතැවිල්ලට ඇතුළත් නොකළ යුතු බව විශ්වාස කළේය, මන්ද ඔහුට ලිහිල් කිරීමට නොහැකි දේ ඔහු බැඳ නොගන්නා බව ඔහු සැලකූ බැවිනි. මන්ද ඔහු බැඳීමෙන් ඔහු ලිහිල් කරනු ඇතැයි යන බලාපොරොත්තුව ඇති විය හැකිය. එබැවින් ඔබේ පියා ඔබේම දඬුවමෙන් විනිශ්චය කරනු ලබන්නේය. පාප අතර වෙනසක් කරන ඔබ, ඒවායින් සමහරක් ඔබට ලිහිල් කළ හැකි යැයි ඔබ සිතන්නෙහිය. අනෙක් ඒවාට පිළියමක් නැතැයි ඔබ විනිශ්චය කරන්නෙහිය. එහෙත් දෙවියන් වහන්සේ එවැනි වෙනසක් නොකරන සේක, මන්ද උන් වහන්සේ සියල්ලන්ටම තමන් වහන්සේගේ දයාව පොරොන්දු වී ඇත. එසේම කිසිදු ව්‍යතිරේකයකින් තොරව නිදහස් කිරීමේ බලය උන් වහන්සේගේ පූජකයන්ට ලබා දුන් සේක. එහෙත් පාපය වැඩියෙන් රැස් කරගත් තැනැත්තා තමාගේ පසුතැවිල්ල වැඩි කළ යුතුය. මක්නිසාද විශාල පාප විශාල දුක් වීමකින් පවිත්‍ර කරනු ලැබේ. මේ අනුව, සමාව දීමෙන් සියල්ලන් බැහැර කළ නොවේෂන් යුක්ති සහගත නොවේ; ඔහු අනුකරණය කරන සහ ඒ සමගම ඔහු හෙළා දකින ඔබත් යුක්ති සහගත නොවේ, මන්ද ඔබ පසුතැවීම සඳහා ඇති ජ්වලිතය වැඩි කළ යුතු තැන එය අඩු කරන්නෙහිය, මන්ද වඩා බරපතල පාප වැඩි උත්සාහයකින් යහපත් බවට පත් කළ යුතු බව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ දයාව අපට උගන්වා ඇත.

11. සමාව දිය හැකි දේ ඔබ වෙනුවෙන්ම ප්‍රකාශ කිරීම සහ ඔබ පවසන පරිදි, සමාව දිය නොහැකි දේ දෙවියන් වහන්සේට වෙන් කර තැබීම වූ කලි කුමන විකෘතියක්ද? මෙයින් අදහස් කරන්නේ දයාවේ කාරණා ඔබ වෙනුවෙන්ම වෙන් කර ගැනීම සහ දැඩි බව දෙවියන් වහන්සේට පැවරීමකි. එම ප්‍රකාශය ගැන කුමක් කිව හැකිද? එසේ නොවේවා. ඔබ වහන්සේගේ වචනවලින් ඔබ සාධාරණව පෙනෙන පිණිසත් ඔබ විනිශ්චයකරනු ලබන කල ජය ගන්න පිණිසත්ය කියා ලියා තිබෙන ලෙස, සියලු මනුෂ්‍යයන් බොරුකාරයන් වුණත් දෙවියන්වහන්සේ සැබෑ බව පෙනේවා. රෝම 3:4 එබැවින්, දයාවේ දෙවියන් වහන්සේ දැඩිකමට වඩා කරුණාව පෙන්වීමට වැඩි නැඹුරුවක් ඇති බව අපට තේරුම් ගත හැකි වන පරිදි, මෙසේ පවසා ඇත: මම පූජාවට නොව කරුණාවට කැමැත්තෙමි. හොෂෙයා 6:6 එසේ නම්, දයාව ප්‍රතික්ෂේප කරන ඔබේ පූජාව දෙවියන් වහන්සේට පිළිගත හැක්කේ කෙසේද? මන්ද උන් වහන්සේ පව්කාරයෙකුගේ මරණය නොව ඔහුගේ නිවැරදිව හැරී ජීවත් වීම ගැන උන් වහන්සේ ප්‍රසන්න බව ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ කියන බැවිනි. එසකියෙල් 18:32

12. මෙම සත්‍යය පැහැදිලි කරමින්, අපොස්තුළු තුමා මෙසේ පවසයි: මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේ තමන්වහන්සේගේම පුත්‍රයාණන් පාපමාංසයේ සමානකමෙන්ද පාපය නිසාද එවා, මාංසයේ පාපය දඬුවමට පත්කරමින්, මාංසය කරණකොටගෙන දුර්වලවූ ව්‍යවස්ථාවට බැරිවූ දේ ඉෂ්ටකළසේක. එසේ කළේ මාංසික ලෙස නොව ආත්මිකලෙස හැසිරෙන්නාවූ අප තුළ ව්‍යවස්ථාවේ නියෝගය සම්පූර්ණවෙන පිණිසය. රෝම 8:3-4 ඔහු මාංසයේ ස්වරූපයෙන් යයි නොකියයි, මන්ද ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සැබෑ මාංසය ගත්තා මිස මාංසයේ පෙනුම පමණක් ගත්තේ නැත. ඔහු පාපයේ ස්වරූපයෙන් යයි නොකියයි, මන්ද උන් වහන්සේ පාපයක් නොකළ නිසාත්, එසේ වූවත් අප වෙනුවෙන් පාපයක් බවට පත් කරනු ලැබූ නිසාත්ය. එහෙත් උන් වහන්සේ පව්කාර මාංසයේ ස්වරූපයෙන් පැමිණි සේක; එනම්, උන් වහන්සේ පව්කාර මාංසයේ ස්වරූපය, එම සමානකම, උන් වහන්සේ මතට ගත් සේක. මන්ද එහි මෙසේ ලියා ඇ‍ත: උන් වහන්සේ මනුෂ්‍යයෙකි, උන් වහන්සේ දැන ගන්නේ කවුද? උන් වහන්සේ තම මිනිස් ස්වභාවය අනුව මාංසයේ මිනිසෙකු වූ සේක. එසේ කළේ උන් වහන්සේ හඳුනා ගත හැකි වන පිණිසය, එහෙත් බලයෙන් උන් වහන්සේ මිනිසාට වඩා ඉහළින් සිටි සේක. එසේ කළේ උන් වහන්සේ හඳුනා ගත නොහැකි වන පිණිසය, එබැවින් උන් වහන්සේට අපගේ මාංසය ඇත, එහෙත් මෙම මාංසයේ දුර්වලතා උන් වහන්සේට නැත.

13. මක්නිසාද උන් වහන්සේ සෑම මනුෂ්‍යයෙකු මෙන් පුරුෂයෙකු හා ස්ත්‍රියක අතර එක්වීමෙන් නොව, ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගෙන් සහ කන්‍යාවකගේ උපත ලැබූ සේක; උන් වහන්සේට ලැබුණේ කිසිදු පාපයකින් අපවිත්‍ර නොවූ පිරිසිදු ශරීරයක් පමණක් නොව, එහි පිළිසිඳ ගැනීමේදී හෝ උපතේදී කිසිදු අපිරිසිදු මිශ්‍රණයකින් අපිරිසිදු නොවූ පිරිසිදු ශරීරයකි. මක්නිසාද මනුෂ්‍යයන් වන අප සියල්ලන්ම පාපය යටතේ උපත ලබා ඇති අතර, අපගේ ආරම්භය නපුරෙන් වේ. එය අපි දාවිත්ගේ වචනවලින් මෙසේ කියවමු: බැලුව මැනව, මම අයුතුකම සහිතව සාදනු ලැබීමි; මාගේ මෑණියෝ පාප සහිතව මා ගැබ්ගත්තාය. එබැවින් පාවුල්ගේ මාංසය මරණයට යටත් වූ ශරීරයක් විය, ඔහුම පවසන පරිදි එය මෙසේය: මේ මරණයේ ශරීරයෙන් මා මුදන්නේ කවුද? රෝම 7:24 එහෙත් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මාංසය උන් වහන්සේගේ උපතේදී අත්විඳ නැති පාපය හෙළා දැක, උන් වහන්සේගේම මරණයෙන් එය මරණයට පත් කළේය, එසේ කළේ අපගේ මාංසයේ කරුණා අනුග්‍රහය තුළින් ධර්මිෂ්ඨ කිරීමක් ඇති විය හැකි වන පිණිසය. මන්ද එහි පෙර වරදකාරීත්වය තුළින් අපවිත්‍ර වීමක් තිබූ බැවිනි.

14. එසේ නම්, අපෝස්තුළුවරයා පැවසූ දේ හැරුණුකොට, මේ දේවල්වලට අප කුමක් කියන්නද: එසේවී නම් මේ කාරණා ගැන කුමක් කියමුද? දෙවියන්වහන්සේ අපේ පක්ෂයට සිටිනසේක් නම්, අපට විරුද්ධවෙන්නේ කවුද? තමන්වහන්සේගේම පුත්‍රයා ඉතුරුකර නොගෙන අප සියල්ලන් උදෙසා පාවාදුන්නාවූ තැනන්වහන්සේ පුත්‍රයා ඇතුළුව අනිකුත් සියල්ල අපට නොදෙන්නේ කෙසේද? දෙවියන්වහන්සේ තෝරාගනු ලැබූවන්ට වරද තබන්නේ කවුද? ධර්මිෂ්ඨකරන්නේ දෙවියන්වහන්සේය; වරදට පත්කරන්නේ කවුද? මැරුණෙත්, ඒ ඇර මළවුන්ගෙන් නැගුටුවනු ලැබුවෙත්, දෙවියන්වහන්සේගේ දකුණු පැත්තෙහි සිට අප උදෙසා මැදහත්කම් කරන්නෙත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේය. රෝම 8:31-34 එබැවින් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මැදහත්කම් කරන අයට එරෙහිව නොවේෂන් චෝදනා ගෙන එයි. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ගැලවීම සඳහා මුදා ගත් අය, නොවේෂන් මරණයට හෙළා දකියි. මම සිතින් මෘදුව යටත්ව සිටින බැවින්, මාගේ වියගහ නුඹලා පිටට ගෙන, මාගෙන් ඉගෙනගන්න, මතෙව් 11:29 යනුවෙන් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පවසන අයට නොවේෂන් මෙසේ පවසයි: මම මෘදු නොවෙමි. එවිට නුඹලාගේ ආත්මවලට සහනය ලැබෙන්නේය. මක්නිසාද මාගේ වියගහ පහසුය, මාගේ බරද සැහැල්ලුය, මතෙව් 11:30 යනුවෙන් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පවසන අයට නොවේෂන් දැඩි බරක් සහ දැඩි වියගහක් පටවයි.

4 වන පරිච්ඡේදය

ශාන්ත ඇම්බ්‍රෝස් දිව්‍යමය දයාව ප්‍රදර්ශනය කිරීම දිගටම කරගෙන යයි. ඔහු ශුභාරංචි පොත්වල සාක්ෂිය තුළින් දයාව දැඩිකමට වඩා ප්‍රමුඛත්වය ගන්නා බව පෙන්වා දෙයි. මිනිසුන් ඉදිරියේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ප්‍රතික්ෂේප කළ අයගෙන් සියල්ලන්ම එක හා සමානව සැලකිය යුතු නොවන බව පෙන්වීමට ඔහු ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන්ගේ නිදසුන ඉදිරිපත් කරයි.

15. දැනටමත් පවසා ඇති දෙයින් ස්වාමින් වන යේසුස් වහන්සේ දයාව කෙරෙහි කොතරම් නැඹුරුද යන්න පැහැදිලිව පෙන්නුම් කළද, පීඩා ප්‍රහාරවලට එරෙහිව අප ශක්තිමත් කිරීමට උන් වහන්සේ කැමති විට, උන් වහන්සේගේම වචනවලින් අපට තවදුරටත් උගන්වන සේක. ශරීරය නසන නුමුත් ආත්මය නසන්ට නුපුළුවන්වූ අයවලුන්ට භය නොවෙන්න. එහෙත් ආත්මයද ශරීරයද නිරයෙහි විනාශ කරන්ට පුළුවන් තැනන් වහන්සේටම භය වෙන්න. මතෙව් 10:28 තවද උන් වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: එබැවින් මනුෂ්‍යයන් ඉදිරියෙහිදී: ඔහු අඳුනමියි මා ගැන කියන යමෙක් ඇද්ද, ස්වර්ගයෙහි සිටින මාගේ පියාණන්වහන්සේ ඉදිරියෙහිදී මමත්: ඔහු අඳුනමියි කියන්නෙමි. නුමුත් මනුෂ්‍යයන් ඉදිරියෙහිදී: ඔහු නාඳුනමියි මා ගැන කියන යමෙක් ඇද්ද, ස්වර්ගයෙහි සිටින මාගේ පියාණන්වහන්සේ ඉදිරියෙහිදී මමත්: ඔහු නාඳුනමියි කියන්නෙමි. මතෙව් 10:32-33

16. උන් වහන්සේ අඳුනන බව පවසන ස්ථානයෙහි, උන් වහන්සේ සෑම පුද්ගලයෙකුටම අඳුනන බව ප්‍රකාශ කිරීමට පොරොන්දු වන සේක. එහෙත් උන් වහන්සේ ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ගැන කතා කරන ස්ථානයෙහි, උන් වහන්සේ සෑම පුද්ගලයෙකුටම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ගැන කතා නොකරන සේක. මක්නිසාද යත්, පළමු ප්‍රකාශයේ උන් වහන්සේ: මා අඳුනමියි යයි ප්‍රකාශ කරන සෑම කෙනෙකුම, මමත් ඔහු අඳුනමි යයි පවසමි, යනුවෙන් පවසන සේක. ඊළඟ ප්‍රකාශයේදී උන් වහන්සේ, මා නාඳුනමි යයි ප්‍රකාශ කරන සෑම කෙනෙකුම, යැයි පවසනු ඇතැයි අපි අපේක්ෂා කරමු. එහෙත් උන් වහන්සේ සෑම පුද්ගලයෙකුම ප්‍රතික්ෂේප කරන බවක් නොපෙනෙන ආකාරයට, උන් වහන්සේ මෙසේ කියමින් අවසන් කරන සේක: එහෙත් මනුෂ්‍යයන් ඉදිරියෙහි මා ප්‍රතික්ෂේප කරන තැනැත්තා, මමත් ප්‍රතික්ෂේප කරමි. උන් වහන්සේ සැමට කරුණාව ලබා දෙන බවට පොරොන්දු වන නමුත්, උන් වහන්සේ සැමට දඬුවම් කරන බවට තර්ජනය නොකරන සේක. උන් වහන්සේ දයාවට අයත් දේ වැඩි වැඩියෙන් අවධාරණය කරන අතර දඬුවමට අයත් දේ අඩුවෙන් අවධාරණය කරන සේක.

17. මෙම ප්‍රකාශය ලියා ඇත්තේ ස්වාමීන් වන යේසුස් වහන්සේගේ ශුභාරංචියේ මතෙව්ට අනුව වාර්තා කර ඇති පොතේ පමණක් නොව, ලූක්ට අනුව අප සතුව ඇති පොතෙහිද ලූක් 12: 8-9 එය දක්නට ලැබේ. එසේ දක්වා ඇත්තේ ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකු මෙම කියමන හුදෙක් අහම්බෙන් වාර්තා නොකළ බව අපට තේරුම් ගත හැකි වන පිණිසය.

18. එය මෙසේ ලියා ඇති බව අපි ප්‍රකාශ කර ඇත්තෙමු; දැන් අපි එහි අර්ථය ගැන මෙනෙහි කරමු. මා අඳුනන බව ප්‍රකාශ කරන සෑම කෙනෙකුම, එනම්, වයස හෝ තත්වය නොසලකා මා අඳුනන බව ප්‍රකාශ කරන සෑම කෙනෙකුම, ඔහුගේ ඇදහිල්ල ප්‍රකාශ කිරීමට විපාක දෙන තැනැන් වහන්සේ ලෙස මා ලබනු ඇති බව උන් වහන්සේ පවසන සේක. ප්‍රකාශනයෙහි ඇත්තේ සෑම කෙනෙකුම, යනුවෙන් බැවින්, ඇදහිල්ල ප්‍රකාශ කරන කිසිවෙකු විපාකය ලැබීමෙන් බැහැර නොකෙරෙනු ඇත. එහෙත් ඇදහිල්ල ප්‍රතික්ෂේප කරන සෑම කෙනෙකුම ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලබන බව ඒ ආකාරයෙන්ම නොකියනු ලැබේ, මන්ද වධහිංසාවෙන් ජයගත් පුද්ගලයෙකුට තම වචනවලින් දෙවියන් වහන්සේ ප්‍රතික්ෂේප කළ හැකි අතර, ඔහුගේ හදවතින් උන් වහන්සේට නමස්කාර කිරීම දිගටම කරගෙන යා හැකි නිසාය.

19. තමාගේම කැමැත්තෙන් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නාට සහ තමාගේම අභිප්‍රාය නොව වධ වේදනා නිසා ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට සිදු වූ තැනැත්තාට තත්වය සමානද? අරගලයකදී විඳ දරාගැනීම සඳහා මිනිසුන් සම්බන්ධයෙන් ගෞරවය ලබා දෙන බැවින්, දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ එයට වටිනාකමක් නොමැති බව ප්‍රකාශ කිරීම කොතරම් නුසුදුසුද! මක්නිසාද මේ ලෝකයේ මලල ක්‍රීඩා තරගවලදී බොහෝ විට ප්‍රේක්ෂකයෝ ජයග්‍රාහකයින්ට පමණක් නොව, විශේෂයෙන් යම් උපක්‍රමයකින් හෝ වංචාවකින් ඔවුන්ට ජයග්‍රහණය අහිමි වූ බව ඔවුන් දැක තිබේ නම් පරාජිතයින්ටද ඔටුන්නක් ප්‍රදානය කරති. මොහොතකට දරුණු වධ හිංසාවලට යටත් වන බව දුටු තම ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන්ට සමාව නොමැතිව සිටීමට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ඉඩ දෙනු ඇත්ද?

20. උන් වහන්සේ ප්‍රතික්ෂේප කරන අය පවා සදහටම ප්‍රතික්ෂේප නොකරන උන් වහන්සේ, ඔවුන්ගේ ශ්‍රමය සැලකිල්ලට නොගන්නා සේක්ද? මක්නිසාද දාවිත් මෙසේ පවසයි: මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේ සදාකාලයටම අහකදමන්නේ නැත. තවද මෙයට පටහැනිව, උන් වහන්සේ සදහටම ප්‍රතික්ෂේප කරන බව පවසන මිථ්‍යාදෘෂ්ටියට අපි සවන් දෙමුද? දාවිත් මෙසේ පවසයි: දෙවියන් වහන්සේ පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට උන් වහන්සේගේ දයාව සදහටම පහ නොකරන සේක. දයාව පෙන්වීමට උන් වහන්සේ අමතක නොකරන සේක. මෙය අනාගතවක්තෘවරයාගේ ප්‍රකාශයයි, එහෙත් දෙවියන් වහන්සේ දයාව අමතක කරන බව ප්‍රකාශ කරන අය සිටිති.

5 වන පරිච්ඡේදය

දෙවියන් වහන්සේගේ වෙනස් කළ නොහැකි බව නිසා ඇති වූ විරෝධයට ශුද්ධලියවිල්ලේ කොටස් කිහිපයකින් පිළිතුරු සපයන අතර, එහි දෙවියන් වහන්සේ පව්කාරයන්ට පසුතැවිලි වූ විට සමාව දෙන බවට පොරොන්දු වන සේක. තමන්ගේ කැමැත්තට එරෙහිව පව් කළ අයට දයාව වඩාත් පහසුවෙන් ලබා දෙන බව ශාන්ත ඇම්බ්‍රෝස් පෙන්වා දෙයි. එය ඔහු යුද්ධයේදී අල්ලා ගන්නා ලද සිරකරුවන්ගේ නිදසුනෙන් සහ යක්ෂයාගේ මුඛයේ තැබූ භාෂාවෙන් නිරූපණය කරන බව ඔහු දක්වයි.

21. එහෙත් ඔවුන් පවසන්නේ දෙවියන් වහන්සේ කෝපයට පත් වූ අයට සමාව දුන්නොත් උන් වහන්සේ වෙනස් වීමට යටත් වන බව නොපෙනෙන ලෙස ඔවුන් මෙම තර්ක ඉදිරිපත් කරන බවයි. එසේ නම් කුමක් කළ යුතුද? අප දෙවියන් වහන්සේගේ ප්‍රකාශ ප්‍රතික්ෂේප කර ඔවුන්ගේ අදහස් අනුගමනය කළ යුතුද? එහෙත් දෙවියන් වහන්සේ විනිශ්චය කළ යුත්තේ අන් අයගේ ප්‍රකාශවලින් නොව, උන් වහන්සේගේම වචනවලින්ය. අනාගතවක්තෘ හොෂෙයා තුළින්, උන් වහන්සේම තමන් වහන්සේගේ කෝපයෙන් තර්ජනය කළ අයට සමාදාන වූවාක් මෙන්, එකවරම උන් වහන්සේගේ දයාවන්ත බව පෙන්වනවාට වඩා උන් වහන්සේගේ දයාව පිළිබඳ පැහැදිලි සාක්ෂියක් අප සතුව තිබේද? මක්නිසාද උන් වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: අහෝ එප්‍රායිම්, මම නුඹට කුමක් කරම්ද? අහෝ යූදා, මම නුඹට කුමක් කරම්ද? ඔබේ කරුණාව යනාදිය. හොෂෙයා 6:4 තවද මෙසේද පවසා ඇත: එප්‍රායිම්, මම කෙසේ නුඹ අත්හරින්නෙම්ද? ඉශ්‍රායෙල්, නුඹ කෙසේ පාවාදෙන්නෙම්ද? කෙසේ අද්මාට මෙන් නුඹට කරන්නෙම්ද? කෙසේ නුඹව ෂෙබොයිම්ට සමකරන්නෙම්ද? හොෂෙයා 11:8 උන් වහන්සේගේ කෝපය මධ්‍යයේ, උන් වහන්සේ පියෙකුගේ සෙනෙහසින් පසුබට වන අතර, ඉබාගාතේ යන තැනැත්තාට දඬුවම් කළ හැක්කේ කෙසේදැයි කල්පනා කරන සේක; මක්නිසාද යුදෙව්වා දඬුවම ලැබීමට සුදුසු වුවද, දෙවියන් වහන්සේ තවමත් තමා සමග සාකච්ඡා කරන සේක. කෙසේ අද්මාට මෙන් නුඹට කරන්නෙම්ද? කෙසේ නුඹව ෂෙබොයිම්ට සම කරන්නෙම්ද? යනුවෙන් පැවසූ වහාම, – එම නගර සොදොම් අසල තිබීම නිසා, ඒ හා සමාන විනාශයකින් එකට විනාශ විය – උන් වහන්සේ තවදුරටත් මෙසේ පවසන සේක: මාගේ සිත මා තුළ හැරී, මාගේ අනුකම්පාව මුළුමනින්ම ඇවිළී තිබේ. මාගේ බලවත් උදහස ඉෂ්ට නොකරන්නෙමි. හොෂෙයා 11:8

22. අප පව් කරන විට, ස්වාමින් වන යේසුස් වහන්සේ අප සමග කෝප වන්නේ, උන් වහන්සේගේ කෝපයට බියෙන් අප උන් වහන්සේ වෙත හරවා ගැනීම සඳහා බව පැහැදිලි නොවන්නේද? එබැවින්, උන් වහන්සේගේ කෝපය පළිගැනීම ක්‍රියාත්මක කිරීමේ නොව, එහෙත් සමාව දීමේ ක්‍රියාවකි. ඒ පිළිබඳ උන් වහන්සේගේ වචන මෙසේය: ඔබ හැරී වැලපෙන්නේ නම්, ඔබ ගැලවෙනු ඇත. උන් වහන්සේ මෙහි අප වැලපෙන තුරු බලා සිටින සේක. එසේ කරන්නේ කාලයාගේ ඇවෑමෙන්, උන් වහන්සේ සදාකාලික වන දේ අපට ලබා දෙන පිණිසය. උන් වහන්සේ අප කඳුළු සලන තුරු බලා සිටින සේක. එසේ කරන්නේ උන් වහන්සේ අපට උන් වහන්සේගේ යහපත්කම වගුරුවන පිණිසය. මේ අනුව, ශුභාරංචියේ, වැන්දඹුවගේ කඳුළු කෙරෙහි අනුකම්පා කරමින්, උන් වහන්සේ ඇගේ පුත්‍රයා නැඟිට්ටෙවූ සේක. උන් වහන්සේ අප වෙනස් වී පරිවර්තනය වන තුරු බලා සිටින්නේ, උන් වහන්සේම අප කරුණා අනුග්‍රහය නැවත ලබා දෙන පිණිසය. අපගේ කිසිදු වැටීමක් සිදු නොවූයේ නම් කරුණා අනුග්‍රහය අප සමග නොකඩවම පවතින්නට ඉඩ තිබිණි. එහෙත් අපගේ පාපවලින් අප වරදකාවීත්වයට පත් වී සිටින නිසා, අප නිහතමානී වන පිණිස උන් වහන්සේ උදහස පාන සේක; උන් වහන්සේගේ දඬුවම් ලැබීමට වඩා අනුකම්පාවට සුදුසු බව පෙනී යන පිණිස අප නිහතමානී විය යුතුය.

23. යෙරෙමියා මෙසේ පවසන විට අපට නිසැකවම මේ කාරණය උගන්වයි: මක්නිසාද ස්වාමීන් වහන්සේ සදාකාලයටම අහක දමන්නේ නැත. උන් වහන්සේ ශෝකය පමුණුවන නුමුත්, තමන්ගේ බොහෝවූ කරුණාව ලෙස අනුකම්පා කරන සේක. උන් වහන්සේ මනුෂ්‍ය පුත්‍රයන්ට උන් වහන්සේගේ මුළු හදවතින්ම පීඩා කරන්නේවත් ඉවත දමන්නේවත් නැත. විලාප ගී 3:31-32 මෙම පාඨය අපට නිසැකවම යෙරෙමියාගේ විලාප ගීවල හමු වේ. එයට පසුව ඇති කොටසෙන්, පොළොවේ සෑම හිරකාරයෙකුම උන් වහන්සේගේ පාදයට පොඩි කරන, විලාප ගී 3:34 බව අපට නිරීක්ෂණය කළ හැකිය. එසේ කරන්නේ අපට උන් වහන්සේගේ විනිශ්චයෙන් නිදහස් වීමට හැකි වන පිණිසය. එහෙත් දුප්පතා ධූලියෙන් නැගුටුවන, දිළින්දා කසළ ගොඩින් ඔසවන උන් වහන්සේ, තමන් වහන්සේගේ මුළු හදවතින්ම පව්කාරයා පොළොවට පහත් නොකරන සේක. මක්නිසාද උන් වහන්සේ සමාව දීමේ අභිප්‍රාය ඇතිව සිටින තැනැන් වහන්සේය. උන් වහන්සේ මුළු හදවතින්ම මනුස්‍යයින් පහතට හෙළන්නේ නැත.

24. එහෙත් සෑම පව්කාරයෙකුම උන් වහන්සේගේ මුළු හදවතින්ම පහතට හෙළන්නේ නැති තැනැන් වහන්සේ, තමාගේ මුළු හදවතින්ම පව් නොකළ පුද්ගලයා උන් වහන්සේගේ මුළු හදවතින්ම පහතට හෙළන්නේ කෙසේද! මක්නිසාද උන් වහන්සේ යුදෙව්වන් ගැන පැවසූ පරිදි එය මෙසේය: මේ සෙනඟ තොල්වලින් මට ගෞරවකරති; නුමුත් ඔවුන්ගේ සිත මා කෙරෙන් දුරුව තිබේ. යෙසායා 29:13 එබැවින් සමහර විට උන් වහන්සේ වැටුණු අය ගැන මෙසේ පැවසිය හැකිය: ඔවුන් තොල්වලින් මා ප්‍රතික්ෂේප කළ නමුත් හදවතින් ඔවුහු මා සමග සිටිති. ඔවුන් පසෙකට හැරවූයේ ඔවුන් ජය ගත්තේ දුක් වේදනා මිස අවිශ්වාසය නොවේ. එහෙත් සමහරු, පීඩා කරන්නා විසින්ම වධහිංසා පමුණුවනු ලැබීමෙන් එය ජය ගැනීමට උත්සාහ කරන තරමට ඇදහිල්ල ප්‍රකාශ කළ අයට හේතුවක් නොමැතිව සමාව දීම ප්‍රතික්ෂේප කරති. ඔවුන් එක් වරක් ස්වාමින් වහන්සේ ප්‍රතික්ෂේප කළ නමුත් ඔවුහු දිනපතා උන් වහන්සේ ප්‍රකාශ කරති; ඔවුහු වචනවලින් උන් වහන්සේ ප්‍රතික්ෂේප කළහ, එහෙත් ඔවුහු කෙඳිරිගාමින්, මොරගැසීම් සහ කඳුළු සමගින් උන් වහන්සේ ප්‍රකාශ කරති; ඔවුහු බලහත්කාරයෙන් නොව කැමැත්තෙන් වචනවලින් උන් වහන්සේ ප්‍රකාශ කරති. ඔවුහු ඇත්ත වශයෙන්ම, මොහොතකට යක්ෂයාගේ පරීක්ෂාවට යටත් වූහ. එසේ නමුත් යක්ෂයා පවා තමාගේ යැයි හිමිකම් කියා ගැනීමට නොහැකි වූ ඒ අයගෙන් පසුව ඉවත් විය. ඔහු ඔවුන්ගේ හැඬීමට යටත් විය, ඔවුන්ගේ පසුතැවිල්ලට යටත් විය, එසේම ඔහු ඔවුන් තමන්ගේ කර ගැනීමෙන් පසු, ඔවුන් තවත් තැනැන් වහන්සේ කෙනෙකුට අයත් වූ විට ඔහු සමීපව සිටි අය ඔහුට අහිමි විය.

25. යමෙකු යටත් කරගත් නගරයක ජනතාව වහල්භාවයට ගෙන යන විට තත්වය එය සමාන නොවේද? වහලෙකු රැගෙන යනු ලැබේ, එහෙත් එසේ කරන්නේ ඔහුගේ කැමැත්තට එරෙහිවය. ඔහුට විදේශ රටවලට යාමට බල කෙරෙයි, ඔහු තම කැමැත්තෙන් ගමන ආරම්භ නොකරයි; ඔහු තම මව්බිම ඔහුගේ හදවතේ තබාගෙන නැවත පැමිණීමට අවස්ථාවක් සොයයි. එසේ නම් ඒ ගැන කුමක් කිව හැකිද? එවැනි අය ආපසු පැමිණෙන විට, ඔවුන් නොපිළිගත යුතු යැයි කිසිවෙකු අවධාරණය කරන්නේද? ඇත්ත වශයෙන්ම අඩු ගෞරවයකින් යුතුව, එහෙත් කැමැත්තේ වඩාත් සූදානම් කැමැත්තෙන් යුතුව ඔහු පිළිගනු ලැබේ. එසේ කරන්නේ සතුරාට ඔවුන්ට නින්දා කිරීමට කිසි හේතුවක් නොමැති වන පරිදිය. සටන් කිරීමට හැකි වූ ආයුධ සන්නද්ධ මිනිසෙකුට ඔබ සමාව දෙනවා නම්, ඇදහිල්ලෙන් පමණක් සටන කළ තැනැත්තාට ඔබ සමාව දෙන්නේ නැද්ද?

26. මේ ආකාරයෙන් වැටී සිටින අය ගැන යක්ෂයා සිතන්නේ කුමක්දැයි අප විමසුවහොත්, ඔහු පහත ආකාරයට පිළිතුරු දෙන්නේ නැද්ද? මේ සෙනඟ තොල්වලින් මට ගෞරවකරති; නුමුත් ඔවුන්ගේ සිත මා කෙරෙන් දුරුව තිබේ. මක්නිසාද යත්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගෙන් ඉවත් නොවන කෙනෙකුට මා සමග සිටිය හැක්කේ කෙසේද? යේසුස් වහන්සේගේ ඉගැන්වීම් පිළිපදින ඔවුන් හේතුවක් නොමැතිව මට ගෞරව කරන බව පෙනේ, එසේ වූවත් ඔවුන් මගේ කාරණා උගන්වනු ඇතැයි මම සිතුවෙමි. පරීක්ෂාවට ලක් වූ පසුව ඔවුන් මා හැර යන විට ඔවුහු මා තව තවත් හෙළා දකිති. ඇත්ත වශයෙන්ම යේසුස් වහන්සේ ඔවුන් තමන් වෙත නැවත පැමිණෙන විට උන් වහන්සේ ඔවුන් පිළිගන්නා බැවින් උන් වහන්සේ මේවායින් වඩාත් මහිමයට පත් වන සේක. සියලුම දේවදූතයෝ එහිදී ප්‍රීති වෙති, මක්නිසාද පසුතැවිලි වීමට අවශ්‍ය නැති ධර්මිෂ්ඨයන් අනූනව දෙනෙකුට වඩා පසුතැවිලි වන එක් පව්කාරයෙකු ගැන ස්වර්ගයේ විශාල ප්‍රීතියක් ඇති බැවිනි. මම ස්වර්ගයේදී සහ පොළොවේදී ජයගචත් අයෙක් වෙමි. කඳුළු සලමින් මා වෙත පැමිණි අය සභාවට ආශාවෙන් ආපසු පැමිණෙන විට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට කිසිවක් අහිමි නොවේ, එසේ මගේම අනුගාමිකයන් සම්බන්ධයෙන් පවා මම අනතුරේ සිටිමි, එයට හේතුව ඔවුන් වර්තමාන විපාක මගින් මිනිසුන් මෙහෙයවනු ලබන විට යථාර්ථ වශයෙන් කිසිවක් මෙහි නොමැති බව ඔවුන් දැනගනු ඇත, එහෙත් මගේ මංගල්‍යවලට වඩා කෙඳිරිගෑම්, කඳුළු සහ උපවාසවලට ඔවුන් බොහෝ කැමති වනු ඇත.

6 වන පරිච්ඡේදය

නොවේෂියානු අය, එවැනි අය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මංගල්‍යයෙන් බැහැර කිරීමෙන් සිදු කරන්නේ යහපත් සමරිතයා අනුකරණය නොකර, ශුභාරංචියේ තරවටු කරන ලද උඩඟු නීතිඥයා, පූජකයා සහ ලෙවීවරයා අනුකරණය කිරීමයි. ඒ අනුව ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් ක්‍රියා කරන්නේ ඒ අයටත් වඩා නරක ලෙසය.

27. එසේ නම්, නොවේෂියානු අය, ඔබ එවැනි පුද්ගලයින් ඉවත් කර දමන්නේද? ඔවුන් ඉවත් කර දැමීමෙන් සමාව දීමේ බලාපොරොත්තුව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හැරුණුකොට ඔබ කරන්නේ අන් කුමක්ද? එහෙත් සමරිතයා කොල්ලකරුවන් විසින් අඩක් මරනු ලැබ සිටි මිනිසා පසුකර ගියේ නැත; සමාරිතයා ඔහුගේ තුවාලවලට තෙල් හා මිදියුෂ ගල්වා, එම තුවාලවලට ප්‍රතිකාර කිරීමට මුලින්ම තෙල් ගැලුවූයේය. ඔහු තුවාල ලැබූ මිනිසා තමාගේම මෘගයා මත තබාගෙන ගියේය. එමගින් ඔහු එම පුද්ගලයාගේ සියලුම පාප දරා ගත්තේය; එසේම එඬේරාණන් වහන්සේ උන් වහන්සේගේ ඉබාගාතේ යන බැටළුවන් හෙළා දුටුවේ නැත.

28. එහෙත් ඔබ මෙසේ කියන්නෙහිය: මා අල්ලන්න එපා. ඔබම සාධාරණීකරණය කර ගැනීමට කැමති ඔබ, ඔහු අපේ අසල්වැසියා නොවන බව කියන්නෙහිය. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පරීක්ෂා කිරීමට කැමති නීතිඥයා, මගේ අසල්වැසියා කවුද? යයි ඇසූ අතර, ඔබ ඔහුුට වඩා අහංකාර බව පෙන්වන්නෙහිය. ඔහු ප්‍රශ්නය ඇසුවේය, එහෙත් ඔබ එය ඇසීම ප්‍රතික්ෂේප කරන්නෙහිය. ඔබ විසින් භාරගනු ලැබ රැකබලා ගත යුතු වූ ඒ මිනිසා, පූජකයා සහ ලෙවීවරයා මෙන් ක්‍රියා කරමින්, ඔබ ඔහු පසු කර යන්නෙහිය. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කාසි දෙකක් ගෙවූයේ ඔහු වෙනුවෙනි. ඔබ ඔහු තානායමට නොපිළිගන්නෙහිය. ඔහුට දයාව පෙන්වීම උදෙසා ඔහුගේ අසල්වැසියා වීමට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ඔබට අණ කර ඇත. මක්නිසාද ඔහු අපගේ අසල්වැසියාය, ඔහු අපට සමාන තත්වයකින් පමණක් නොව, දයාවෙන් අපට බඳිනු ලැබ ඇත. ඔබ උඩඟුකමෙන් යුතුව ඔහුට ආගන්තුකයෙකු බවට පත් වන්නෙහිය, ඔබේ මාංසමය සිතෙන් නිෂ්ඵල ලෙස උදුම්මාගෙන, හිස වන තැනැන් වහන්සේට සම්බන්ධ වී නොසිටින්නෙහිය. කොලොස්සි 2:18 මක්නිසාද ඔබ හිස අල්ලාගෙන සිටියෙහි නම්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කවුරුන් වෙනුවෙන් මිය ගියේද, එම තැනැත්තා ඔබ අත්නොහැරිය යුතු බව ඔබ සලකනු ඇත. ඔබ හිස අල්ලාගෙන සිටියේ නම්, මුළු ශරීරයම වෙන්වීමෙන් නොව ප්‍රේමයේ බැඳීම තුළින් එකට එකතු වීමෙන් සහ පව්කාරයෙකු නැවත යථා තත්වයට පත් වීම තුළින් දෙවියන් වහන්සේගේ වැඩී වීමට වර්ධනය වන බව ඔබ සලකනු ඇත කොලොස්සි 2:19

29. එසේ නම්, ඔබ පසුතැවිල්ලේ සියලුම ඵල උදුරා ගන්නා විට, ඔබ පවසන්නේ පහත කාරණය මිස අන් කිසිවක් නොවේද? තුවාල ලැබූ කිසිවෙකුට අපගේ තානායමට ඇතුළු වීමට ඉඩ නොදෙන්න, අපගේ සභාවේ කිසිවෙකු සුවපත් වීමට ඉඩ නොදෙන්න. අප සමග සිටින රෝගීන් රැකබලා ගනු නොලැබේ. අපි නිරෝගී අය වෙමු, අපට වෛද්‍යවරයෙකු අවශ්‍ය නැත, උන් වහන්සේම මෙසේ පවසන සේක: රෝගීන්ට මිස නිරෝගී අයට වෛද්‍යවරයෙකුගෙන් ප්‍රයෝජනයක් නැත.

7 වන පරිච්ඡේදය

ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ අමතමින්, නොවේෂියානුවන් ගැන ශාන්ත ඇම්බ්‍රෝස් පැමිණිලි කරන අතර, සියලු මිනිසුන් ගැලවීමලැබීම උදෙසා කැමති වන ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සමග ඔවුන්ට කිසිදු කොටසක් නොමැති බව පෙන්වයි.

30. එසේ නම්, ස්වාමින් වන යේසුස් වහන්ස, ඔබගේ සභාවට සම්පූර්ණයෙන්ම පැමිණුන මැනව, මන්ද නොවේෂන් නිදහසට කරුණු ඉදිරිපත් කරන බැවිනි. නොවේෂන් පවසන්නේ මෙයයි, මම ගවයන්ගේ වියගහක් මිලට ගතිමි. එසේ ඔහු ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ සැහැල්ලු වියගහ මත ඔහුගේ බර නොතබයි. ඒ වෙනුවට, ඔහුට දරාගත නොහැකි බරක් ඔහුගේ උරහිස් මත තබයි. නොවේෂන් තමා විසින් ආරාධනා කරන ලද ඔබ වහන්සේගේ සේවකයන් රඳවා තබාගෙන, නැවත නැවත බෞතීස්ම වීමේ කැළලෙන් ඔවුන් අපවිත්‍ර කර ඔවුන්ට අවමන් සහගත ලෙස සැලකූ අතර, ඔවුන් මරා දැමුවේය. එබැවින්, මහාමාර්ගවලට යවා හොඳ සහ නරක යන දෙපිරිසම එක්රැස් කරන්න; ලූක් 14:21 දුර්වල, අන්ධ සහ කොර යන අය ඔබේ සභාවට ගෙනෙන්න. ඔබ වහන්සේගේ නිවස පිරී යන ලෙස අණ කරන්න; සියල්ලන්ම ඔබ වහන්සේගේ රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහයට ගෙනෙන්න, මන්ද ඔහු ඔබ වහන්සේ අනුගමනය කරන්නේ නම්, ඔබ වහන්සේ ඔහු සුදුසු අයෙකු යැයි කියන තැනැත්තා බවට පත් කරනු ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම, මංගල ඇඳුම, එනම් ප්‍රේමයේ ඇඳුම සහ කරුණා අනුග්‍රහයේ මුහුණු ආවරණය නොමැති තැනැත්තා ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලබන්නේය. සියලු දෙනාම වෙත යවනු මැනවි, යයි මම ඔබෙන් අයදින්නෙමි.

31. ඔබ වහන්සේගේ සභාව ඔබ වහන්සේගේ රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහයෙන් නිදහස් නොවේ, යයි නොවේෂන් නිදහසට කරුණු ඉදිරිපත් කරන්නේය. මම සුවපත් අයෙක් වෙමි, මට වෛද්‍යවරයෙකු අවශ්‍ය නැත, යනුවෙන් ඔබ වහන්සේගේ නිවසේ අය පවසන්නේ නැත, එහෙත් ඔවුහු මෙසේ පවසති: ස්වාමීන්වහන්ස , මට සුව වන පිණිස මා සුව කළ මැනව; මා ගැලවෙන පිණිස ඔබ මා ගැලෙවුව මැනව. යෙරෙමියා 17:14 ඔබ වහන්සේගේ සභාව පිටුපසින් පැමිණ ඔබ වහන්සේගේ වස්ත්‍රයේ කෙළවර ස්පර්ශ කළ කාන්තාවට සමානය: උන් වහන්සේගේ සළුවට පමණවත් අතගැසුවොත් මට සුවවන්නේයයි ඈ සිතින් කියාගත්තාය. මතෙව් 9:21මේ අනුව සභාව ඇගේ තුවාල පිළිගෙන පාපොච්චාරණය කරයි. එහෙත් සුව වීමට ආශා කරයි.

32. ස්වාමීනි, ඔබ වහන්සේ සැබවින්ම සියල්ලන්ම සුවපත් වනවාට කැමති වන සේක. එසේ වූවත් සියල්ලෝම සුවය ලැබීමට කැමති නොවෙති. නොවේෂන් එය ප්‍රාර්ථනා නොකරයි, මන්ද ඔහු තමා සුවපත් අයෙකු යැයි සිතන බැවිනි. ස්වාමින් වහන්ස, ඔබ වහන්සේ රෝගී බවින් පීඩාවට පත්ව සිටින බව පවසන ඔබ වහන්සේ, අපෙන් අවම වශයෙන් අපගේ දුර්වලකම ඔබට දැනේ. ඔබ වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: මම රෝගාතුරව සිටියෙමි, නුඹලා මා බලන්ට ආවහුය. මතෙව් 25:36 ඔබ වහන්සේ බැලීමට කැමති වන ඒ අය බැලීමට අවම වශයෙන් නොවේෂන් නොයයි. ඔබ වහන්සේ විසින් පේදුරුගේ පාද සෝදනු ලැබීම ඔහු ප්‍රතික්ෂේප කළ විට ඔබ වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක: මම නුඹ නොසේදුවොත් මා හා සමග පංගුකාරකමක් නුඹට නැත. යොහන් 13:8 එසේ නම්, ඔවුන්ගේ පව්වලට සමාව නොදිය යුතු යැයි පවසමින් ස්වර්ග රාජ්‍යයේ යතුරු නොලබන අයට ඔබ වහන්සේ සමග ඇති සහභාගිත්වය කුමක්ද?

33. මෙම ප්‍රකාශය ඔවුන් විසින් නිවැරදිව සිදු කරනු ලැබ ඇත, මන්ද ඔවුන් පේදුරුගේ අනුප්‍රාප්තිය හිමිකර නොගන්නා බැවිනි, දුෂ්ට බෙදීමකින් ඔවුන් ඉරා දැමූ පේදුරුගේ ආසනය ඔවුන් සතුව නැත; තවද සභාව තුළ පවා පව්වලට සමාව දිය හැකි බව දුෂ්ට ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කරමින්, ඔවුහු මෙයද සිදු කරති. පෙදුරුට මෙසේ පවසා ඇත: ස්වර්ගරාජ්‍යයේ යතුරු නුඹට දෙන්නෙමි. නුඹ පොළොවෙහිදී යමක් බඳින්නෙහිද ඒක ස්වර්ගයෙහිදී බඳිනු ලබන්නේය. නුඹ පොළොවෙහිදී යමක් මුදන්නෙහිද ඒක ස්වර්ගයෙහිදී මුදනු ලබන්නේය. මතෙව් 16:19 දිව්‍යමය ලෙස තෝරාගන්නා ලද භාජනයම මෙසේ පැවසීය: නුඹලා යමෙකුට යමක් ගැන කමාවෙනවා නම් මමත් කමාවෙමි. මම යමක් ගැන කමාවීම් නම්, එසේ කමාවී තිබෙන්නේ, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ඉදිරියෙහි නුඹලා උදෙසාය. 2 කොරින්ති 2:10 එසේ නම්, පාවුල් තම ස්වාමින් වහන්සේගේ අධිකාරිය තමාටම හිමි බව කියා ගැනීමට තරම් වැරදි කළ බව ඔවුන් සිතන්නේ නම්, ඔවුන් පාවුල්ගේ ලියවිලි කියවන්නේ ඇයි? එහෙත් ඔහු තමාට ලැබුණු දෙයට හිමිකම් කීවේය. ඔහු තමාට හිමි නොවන දේ පැහැර ගත්තේ නැත.

8 වන පරිච්ඡේදය

තමන් වහන්සේගේ ගෝලයන්ට ශ්‍රේෂ්ඨ දීමනා ප්‍රදානය කිරීම ස්වාමින් වහන්සේගේ කැමැත්ත විය. එපමණක් නොව, තවද, නොවේෂියන්වරු අත් තැබීමේ සහ බෞතීස්ම කිරීමේ ඔවුන්ගේම පිළිවෙත් මගින් තමන්ම ප්‍රතික්ෂේප කර ගනිති, මන්ද පසුතැවීමේදී සහ බෞතීස්මයේදී පව්වලට සමාව ලැබෙන්නේ එකම බලයෙන් බැවිනි. එවිට ඔවුන්ගේ හැසිරීම අපගේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ හැසිරීමට වඩා වෙනස් වේ.

34. ස්වාමින් වහන්සේගේ කැමැත්ත නම්, උන් වහන්සේගේ ගෝලයන් මහත් බලතල හිමිකර ගැනීමයි; උන් වහන්සේ පොළොවෙහිදී කළ දේවල් උන් වහන්සේගේ නාමයෙන් උන් වහන්සේගේ ගෝලයන් විසින් සිදු කරනු ලැබීම උන් වහන්සේගේ කැමැත්තයි. මක්නිසාද උන් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක: ඔබ මේවාට වඩා මහත් ක්‍රියා කරනවා ඇත. උන් වහන්සේ මළවුන් නැඟිටුවීමට බලය ඔවුන්ට දුන් සේක. උන් වහන්සේටම සාවුල්ට නැවත පෙනීම ලබා දිය හැකිව තිබුණත්, උන් වහන්සේ තම ගෝලයෙකු වූ අනනියස් ඔහු වෙත යැවූ සේක, එසේ කළේ ඔහුගේ ආශීර්වාදයෙන් සාවුල්ට අහිමි වූ ඔහුගේ පෙනීම නැවත ලබා ගත හැකි වන පිණිසය. ක්‍රියා 9:17 පෙදුරුට ද තමන් වහන්සේ සමග මුහුද මත ඇවිදින්න යයි උන් වහන්සේ අණ කළ සේක. එහිදී ඔහු පැකිළුණු විට, ඇදහිල්ල නොමැතිකම නිසා ඔහුට ලබා දුන් කරුණා අනුග්‍රහය සුළු කිරීම ගැන උන් වහන්සේ ඔහුට තරවටු කළ සේක. මතෙව් 14:31 ලෝකයේ ආලෝකය වන උන් වහන්සේම තමන් වහන්සේගේ ගෝලයන්ට කරුණා අනුග්‍රහය තුළින් ලෝකයේ ආලෝකය වීමට වරම ලබා දුන් සේක. මතෙව් 5:14 උන් වහන්සේ ස්වර්ගයෙන් බැස පැමිණ නැවතත් ස්වර්ගයට නැඟී යාමට අදහස් කළ නිසා, උන් වහන්සේ ප්‍රසන්න කළ යුතු අවස්ථාවේදී එලියා නැවත පොළොවට ගෙන ඒම පිණිස උන් වහන්සේ ඔහු ස්වර්ගයට ඔසවා ගත් සේක. ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගෙන් සහ ගින්නෙන් බෞතීස්ම වූ උන් වහන්සේ, යොහන්ගෙන් බෞතීස්මය ලැබීමෙන් බෞතීස්මයේ සක්‍රමේන්තුව පූර්වාදර්ශනය කළ සේක. මතෙව් 3:11

35. උන් වහන්සේ සිය ගෝලයන්ට සියලු දීමනා දුන් සේක, ඔවුන් ගැන උන් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක: ඔව්හු මාගේ නාමයෙන් යක්ෂයන් දුරුකරන්නෝය; අන් භාෂාවලින් කථාකරන්නෝය; සර්පයන් අල්ලාගන්නෝය, යම් මරණීය වස ජාතියක් බීවත් එයින් කිසිසේත් ඔවුන්ට අනතුරක් නොවන්නේය; ඔවුන් රෝගීන් පිට අත් තැබූ කල්හි, ඔව්හු සුවය ලබන්නෝයයි කීසේක. මාර්ක් 16:17-18 එබැවින්, උන් වහන්සේ ඔවුන්ට සියල්ලම දුන් සේක, එහෙත් මේ කාරණාවලදී දිව්‍යමය දීමනාවේ කරුණා අනුග්‍රහය ක්‍රියාත්මක වනවා මිස, මිනිස් බලයක් ක්‍රියාත්මක නොවේ.

36. එසේ නම් ඔබ අත් තබා යාච්ඤා කර, සමහර විට යම් රෝගියෙකු සුව වුවහොත් බලපෑම ලැබෙන්නේ ආශීර්වාදයෙන් බව විශ්වාස කරන්නේ ඇයි? ඔබ කරණකොටගෙන ඕනෑම කෙනෙකුට යක්ෂයාගේ අපිරිසිදුකමෙන් පවිත්‍ර විය හැකි යැයි ඔබ සිතන්නේ ඇයි? මිනියා කරණකොටගෙන පව්වලට සමාව දිය නොහැකි නම්, ඔබ බෞතීස්ම කරන්නේ ඇයි? බෞතීස්මය යනු සැබවින්ම සියලුම පාපවලට සමාව ලැබීම නම්, පූජකයන් මෙම බලය ඔවුන්ට හිමි වී ඇත්තේ පසුතැවිලි වීමේ සක්‍රමේන්තුවේදීද නැතිනම් බෞතීස්මයේ සක්‍රමේන්තුවේදීද යන්න ප්‍රකාශ කළත් එහි ඇති වෙනස කුමක්ද? අවස්ථා දෙකේදීම අබිරහස එකකි.

37. එහෙත් සක්‍රමේන්තුවල කරුණා අනුග්‍රහය බෞතීස්මය තුළ ක්‍රියාත්මක වන බව ඔබ පවසන්නෙහිය. එසේ නම් පසුතැවිල්ලේ සක්‍රමේන්තුවේ ක්‍රියා කරන්නේ කුමක්ද? එම කාර්ය ඉටු කරන්නේ දෙවියන් වහන්සේගේ නාමය නොවේද? එසේ නම් කුමක්ද? ඔබ කැමති විට ඔබ දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්‍රහය ඔබ සතු බවට හිමිකම් කියන අතර, තවත් අවස්ථාවකදී ඔබ කැමති නම් එය ප්‍රතික්ෂේප කරනවාද? පසුතැවිලි වීමට කැමති අය ඔබ විසින් හෙළා දකිනු ලබන විට, එය ගරු බියේ ලකුණක් නොව අහංකාර උඩඟුකමේ ලකුණකි. මක්නිසාද යත්, ඔබට අඬන අයගේ කඳුළු දරාගත නොහැකිය; ඔබේ ඇස්වලට රළු ඇඳුම්, අපිරිසිදු අයගේ පෙනුම දරාගත නොහැකිය; උඩඟු ඇස් සහ අහංකාර හදවත් ඇති ඔබ, මෘදු අයට කෝපාවිෂ්ඨ ස්වරයෙන් මෙසේ කියන්නෙහිය: මා ස්පර්ශ නොකරන්න, මන්ද මම පිරිසිදුය.

38. ස්වාමින් වහන්සේ මරියා මග්දලේනාට මෙසේ වදාළ සේක: මා ස්පර්ශ නොකරන්න, යොහන් 20:17 එහෙත් නිර්මල වූ තැනැන් වහන්සේ මා නිර්මල බැවින් මා ස්පර්ශ නොකරන්න යයි නොකී සේක. නොවේෂියන්, ඔබ නිර්මල යැයි කියා ගැනීමට එඩිතර වෙනවාද? ඔබේ ක්‍රියාවන් සම්බන්ධයෙන් ඔබ නිර්මල වුවද, මෙම කියමන නිසා පමණක්ම ඔබ අපවිත්‍ර වනු ඇත. යෙසායා මෙසේ පවසයි: අහෝ! මට දුක්වේ! මක්නිසාද මට විනාශය විය; කුමක් හෙයින්ද අපවිත්‍ර තොල් ඇති මනුෂ්‍යයෙක්ව සිටින්නාවූ, අපවිත්‍ර තොල් ඇති සෙනඟක් අතරේ වසන්නාවූ මම සේනාවල ස්වාමිවූ රජ්ජුරුවන්වහන්සේ මාගේ ඇස්වලින් දුටුවෙමි. යෙසායා 6:5 එක්දිනක් වයසැති ළදරුවෙකු පවා නිර්මල නොවන බව ශුද්ධලියවිල්ලේ පවසා ඇති විට, මා පිරිසිදුයි, යනුවෙන් ඔබ පවසන්නෙහිද? දාවිත් මෙසේ පවසයි, මාගේ පාපයෙන් මා පවිත්‍ර කළ මැනව. ඔහුගේ මෘදු හදවත නිසා දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්‍රහය බොහෝ විට ඔහු පවිත්‍ර කළ තැනැත්තා ඔහුය. ඔබේ සහෝදරයාගේ ඇසේ ඇති රොඩ්ඩ දැකීමට තරම් අනුකම්පාවක් නොමැති නමුත් ඔබේම ඇසේ ඇති දැවය නොසලකා හරින ඔබ පිරිසිදුද? මක්නිසාද දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ අධර්මිෂ්ඨ කිසිවෙකුත් පිරිසිදු නොවේ. ඔබේම පව්වලට සමාව ලබා ගැනීමට ආශා කිරීම සහ ඔබෙන් අයැදින කෙනෙකුට සමාව නොදිය යුතු යැයි සිතීමට වඩා අසාධාරණ දේ අන් කුමක්ද? ඔබම තවත් කෙනෙකු හෙළා දකින අතර, ඔබම ඊටත් වඩා දරුණු වැරදි සිදු කරන විට, ඔබ ධර්මිෂ්ඨ කරගෙන සාධාරණීකරණය කිරීමට වඩා අසාධාරණ කුමක්ද?

39. තවද, ස්වාමින් වන යේසුස් වහන්සේ අපගේ පාපවලට සමාව කැප කිරීමට ආසන්න වූ විට, උන් වහන්සේ යොහන්ට මෙසේ පිළිතුරු දුන් සේක, උන් වහන්සේ මෙසේ කී සේක: නුමුත් යොහන් උන් වහන්සේ වලක්වමින්: ඔබගෙන් බව්තීස්මය ලබන්ට මට යුතුව තිබියදී ඔබ මා වෙතට එනසේක්දැයි කීවේය. යේසුස්වහන්සේ ඔහුට උත්තරදෙමින්: දැනට ඉඩහරින්න. මක්නිසාද මෙසේ සියලු ධර්මිෂ්ඨකම් සම්පූර්ණකරන්ට අපට සුදුසුයයි කීසේක. මතෙව් 3:14-15 සැබවින්ම ස්වාමින් වහන්සේ තුළ කිසි පාපයක් නොතිබුණත්, උන් වහන්සේ පව්කාර අයෙකු වෙත පැමිණි සේක. එසේ උන් වහන්සේට පවිත්‍ර වීමේ අවශ්‍යතාවයක් නොතිබුණත් බව්තීස්ම වීමට කැමති වූ සේක. එසේ නම්, ඔබ දැනටමත් කරුණා අනුග්‍රහයෙන් පවිත්‍ර වී ඇති බව ඔබ පවසන බැවින්, ඔබට තවදුරටත් පව් කිරීමට නොහැකි වූවාක් මෙන්, පසුතැවිල්ලෙන් පවිත්‍ර වීමට අවශ්‍ය නැතැයි සිතන ඔබ ගැන ඉවසිය හැක්කේ කාටද?

9 වන පරිච්ඡේදය

1 සාමුවෙල් 3:25 සාමුවෙල්ගේ ප්‍රකාශය සමග සමාන කොටස් සංසන්දනය කිරීමෙන්, කිසිවෙකු මැදිහත් නොවිය යුතු බව නොව, මැදිහත්කරු මෝසෙස් සහ යෙරෙමියා මෙන් සුදුසු විය යුතු බව ශාන්ත ඇම්බ්‍රෝස් පෙන්වා දෙයි. ඔවුන්ගේ යාච්ඤාවලදී දෙවියන් වහන්සේ ඉශ්‍රායෙල්වරුන් බේරා ගත් බව අපි කියවා ඇත්තෙමු.

40. එහෙත්, යමෙකු ස්වාමින් වහන්සේට විරුද්ධව පව් කළහොත්, ඔහු වෙනුවෙන් මැදිහත් වන්නේ කවුද? කියා ලියා ඇති බව ඔබ කියන්නෙහිය. මුලින්ම, මා දැනටමත් පවසා ඇති පරිදි, ඇදහිල්ල ප්‍රතික්ෂේප කළ අයට පමණක් ඔබ පසුතැවිලි වීම ප්‍රතික්ෂේප කළහොත්, එම විරෝධය මතු කිරීමට මට ඔබට ඉඩ දිය හැකිය. එහෙත් මෙම ප්‍රශ්නයෙන් ඉදිරිපත් කරන දුෂ්කරතාව කුමක්ද? මක්නිසාද යත්, කිසිවෙකු ඔහු වෙනුවෙන් මැදිහත් නොවිය යුතු බව ලියා නැත, එහෙත් මැදහත් වන්නේ කවුද? එනම්, එවැනි අවස්ථාවක මැදිහත් විය හැක්කේ කාටද යන්න ප්‍රශ්නයයි. මෙහිදී මැදිහත් වීමම බැහැර කර නැත.

41. එවිට ඔබට පහළොස්වන ගීතිකාවේ මෙසේ සඳහන් වේ: ස්වාමිනි, ඔබගේ මණ්ඩපයෙහි සිටින්නේ කවුද? ඔබගේ පිරිසිදු කන්දේ වසන්නේ කවුද? මෙයින් අදහස් කරන්නේ කිසිවෙකු එහි වාසය නොකරන බව නොවේ, එහෙත් අනුමත කරන ලද තැනැත්තා එහි වාසය කරන බවයි; කිසිවෙකු විවේක නොගන්නා බව හෝ එය නොකියයි, එහෙත් තෝරාගත් තැනැත්තා විවේක ගනු ඇත, යයි දැක්වේ. මෙය සත්‍ය බව ඔබට දැන ගැනීමට හැකි වන පරිදි, මඳ වේලාවකට පසු විසිහතරවන ගීතිකාවේ මෙසේ කියනු ලැබේ: ස්වාමීන්ගේ කන්දට නගින්නේ කවුද? උන් වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානයෙහි සිටින්නේ කවුද? ලේඛකයා අදහස් කරන්නේ සාමාන්‍ය හෝ පොදුවේ දකින ආකාරයේ පුද්ගලයෙකු හෝ නොව, කැපී පෙනෙන ජීවිතයක් සහ සුවිශේෂී කුසලතාවක් ඇති අයෙකි. ඒ නිසා අපට කවුද? යන ප්‍රශ්නය ඇසූ විට එය තේරුම් ගත හැකිය. එය කිසිවෙකු නැති බව නොව, එහෙත් යම් විශේෂිත පුද්ගලයෙකු අදහස් කරන්නේය. ස්වාමීන්ගේ කන්දට නගින්නේ කවුද? යනුවෙන් පවසා ගීතිකාකරු තවදුරටත් මෙසේ පවසයි: පවිත්‍ර අත් සහ පිරිසිදු සිතක් ඇත්තාවූ, තමාගේ ආත්මය නිෂ්ඵලකමට. යොමුනොකළාවූ, වංචාවෙන් නොදිවුළාවූ තැනැත්තේමය. වෙනත් ස්ථානයක මෙසේ කියා ඇත: මේවා තේරුම්ගැනීමට ප්‍රඥාවන්තව, මේවා දැනගැනීමට බුද්ධිමත්ව සිටින්නේ කවුද? ශුභාරංචියේ මෙසේ දැක්වේ: ඉඳින් ස්වාමියා විසින් තමාගේ ගෙයි වැසියන්ට නියම වේලාවට කෑම කොටස දෙන්ට ඔවුන් කෙරේ පත්කරන විශ්වාසවූ නුවණ ඇති ගබඩාකාරයා කවුද? ලූක් 12:42 එවැනි පුද්ගලයින් සැබවින්ම සිටින බව අපට තේරුම් ගත හැකි වන පරිදි, ස්වාමින් වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: ස්වාමියා ආවාම යම් දාසයෙක් එසේ කරනවා ඔහු දුටුවොත්, ඒ දාසයා වාසනාවන්තයෙක්ය. ලූක් 12:43 ස්වාමීනි, ඔබ හා සමාන කවුද? යනුවෙන් පැවසූ විට, කිසිවෙකු සමාන නොවන බව මගේ අදහසයි. මක්නිසාද පුත්‍රයාණන් වහන්සේ පියාණන් වහන්සේගේ ස්වරූපය බැවිනි.

42. එසේ නම්, ඔහු වෙනුවෙන් මැදිහත් වන්නේ කවුද? යන වචන අපත් එලෙසම තේරුම් ගත යුතුය. එහි තේරුම නම්, ස්වාමින් වහන්සේට විරුද්ධව පව් කළ තැනැත්තා වෙනුවෙන් මැදිහත් වන්නේ කැපී පෙනෙන විශිෂ්ට ජීවිතයක් ඇති කෙනෙකු විය යුතු බවයි. පාපය විශාල වන තරමට, සොයන මැදිහත්වීම වඩාත් සුදුසු විය යුතුය. මක්නිසාද යත්, ඉශ්‍රායෙල් ජනතාව වෙනුවෙන් යාච්ඤා කළේ සාමාන්‍ය ජනතාව අතරෙන් පුද්ගලයෙකු නොව, මෝසෙස්ය. නික්මයාම 32:31 ඒ ඔවුන්ගේ ගිවිසුම අමතක කර, ඔවුන් රන් වස්සාට නමස්කාර කළ අවස්ථාවේදීය. එහිදී මෝසෙස් වැරද්දක් කළාද? නිසැකවම ඔහු යාච්ඤා කිරීමේදී වැරදි නැත, මන්ද ඔහු ඉල්ලූ දේ ලැබීමට සුදුසු වූ බැවිනි. මක්නිසාද යත්, ඔහු ජනතාව වෙනුවෙන් තමාම පූජා කර මෙසේ පැවසූ විට, එවැනි ප්‍රේමයක් ඔහුගේ ලෙස ලබා ගැනීමට නොහැකි විය හැක්කේ කුමක්ද: එහෙත් දැන් ඔබ ඔවුන්ගේ පාපය ක්ෂමා කරන්ට කැමති වන සේක් නම් [යහපත]; නැතහොත් ඔබවහන්සේ ලියා තිබෙන පොතෙන් මා මකාදැමුව මැනව. නික්මයාම 32:32 මනඃකල්පිත හා කරදරවලින් පිරුණු මිනිසෙකු මෙන්, යම් වරදක් සිදුවීමේ අවදානමක් ඔහුට ඇති විය හැකිද යන්න සිතමින්, ඔහු තමා ගැන නොසිතන බව අපට පෙනෙයි. නොවේෂන් පවසන පරිදි, ඔහු බිය වන්නේ තමාට එය කළ හැකිද කියාය. එහෙත් ඒ වෙනුවට, සියල්ලන් ගැන සිතමින් තමා ගැන අමතක කර, ඔහු තමාම හෙළා දකිනු ලැබීමට බිය නොවූ අතර, එමඟින් ඔහුට ජනතාව ගලවා ගැනීමට සහ හෙළා දකිනු ලැබීමේ අනතුරෙන් නිදහස් කිරීමට හැකි විය.

43. එසේ නම්, නිවැරදිව, ඔහු වෙනුවෙන් මැදහත්කම් කරන්නේ කවුද? යනුවෙන් පවසා ඇත්තේ මෙයයි. පව් කරන අය වෙනුවෙන් මෝසෙස් වැනි කෙනෙකු තමාම පූජා කළ යුතු බවයි, නැතහොත් මේ සෙනඟ වෙනුවෙන් යාච්ඤා නොකරන්න, යෙරෙමියා 7:16 යයි ස්වාමින් වහන්සේ පැවසූවද, ඔහු යාච්ඤා කර ඔවුන්ගේ සමාව ලබා ගත් යෙරමියා වැනි කෙනෙකු විය යුතු බවයි. මක්නිසාද අනාගතවක්තෘවරයාගේ මැදිහත් වීමෙන් සහ මෙතරම් ශ්‍රේෂ්ඨ දිවැසිවරයෙකුගේ කන්නලව්වෙන්, ස්වාමින් වහන්සේ සංවේගයට පත් වූ සේක. ඒ අතරතුර තම පාප ගැන පසුතැවිලි වූ යෙරුසලම මෙසේ පැවසීය: ඉශ්‍රායෙල්හි දෙවියනි, වේදනාවෙන් පෙළෙන ආත්මය සහ කැලඹුණු ආත්මය ඔබ වහන්සේට මොරගසයි, ස්වාමීනි, සවන් දී දයාව දැක්වුව මැනව. ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ට වැලපීමේ වස්ත්‍ර ඉවත් කර, පසුතැවිල්ලේ කෙඳිරිගෑම නවත්වන ලෙස අණ කරන්නේ මෙසේය: යෙරුසලම, ඔබේ වැලපීමේ සහ දුක්ඛිතභාවයේ වස්ත්‍රය ඉවත් කර, දෙවියන්වහන්සේ ඔබට සදහටම දී ඇති තේජසින් සැරසෙන්න. බාරුක් 5:1

10 වන පරිච්ඡේදය

මරණයට මඟ පාදන පාපයන් කරන අය වෙනුවෙන් යාච්ඤා කිරීම ශුද්ධ වූ යොහන් සම්පූර්ණයෙන්ම තහනම් කළේ නැත, මන්ද මෝසෙස්, යෙරෙමියා සහ ස්තේපන් එවැනි අවස්ථාවලදී යාච්ඤා කළ බව ඔහු දැන සිටි අතර, ඔහුම යෝජනා කරන්නේ ඔවුන්ට සමාව ලැබීම ප්‍රතික්ෂේප නොකළ යුතු බවයි.

44. එමනිසා, ඉතා බරපතළ පාප සිදු කිරීමෙන් පසුව, එවැනි මැදිහත්කරුවන් සෙවිය යුතුය, මන්ද සාමාන්‍ය මිනිසුන් යාච්ඤා කරන්නේ නම්, එම යාච්ඤාවලට සවන් නොදෙනු ලැබේ.

45. මේ අනුව, ඔබේ තර්කයට කිසිදු බලයක් නැත, ඔබ යොහන්ගේ ලිපියෙන් උපුටා ගන්නා අතර, ඔහු මෙසේ පවසයි: යමෙක් තමාගේ සහෝදරයා මරණයට නොපමුණුවන පාපයක් කරන බව දුටුවොත් ඔහු යාච්ඤාකරාවා, එවිට ඔහුට, එනම් මරණයට නොපමුණුවන්නාවූ පාපයක් කරන්නන්ට, (දෙවියන්වහන්සේ) ජීවනය දෙනසේක. මරණයට පමුණුවන්නාවූ පාපයක් ඇත්තේය. ඔහු ඉල්ලිය යුතුය කියා මා කියන්නේ ඒ ගැන නොවේ. 1 යොහන් 5:16 ඔහු මෝසෙස් සහ යෙරෙමියා අමතමින් සිටියේ නැත, එහෙත් ඔහු කතා කළේ ඔවුන්ගේ පාප සඳහා තවත් මැදිහත්කරුවෙකු සෙවිය යුතු ජනතාවටය; අඩු වැරදි සඳහා දෙවියන් වහන්සේට යාච්ඤා කිරීම ප්‍රමාණවත් වන ජනතාව, වඩාත් බරපතල පාප සඳහා සමාව ධර්මිෂ්ඨයන්ගේ යාච්ඤා සඳහා වෙන් කළ යුතු බව තේරුම් ගනිමින් සිටි ජනතාවටය. මක්නිසාද යත්, මෝසෙස් යාච්ඤා කර ඔහු ඉල්ලූ දේ ලබා ගත් බව කියවා, ඇදහිල්ල හිතාමතා ප්‍රතික්ෂේප කළ විට පවා, යෙරෙමියාද මැදිහත් වූ බව දැන සිටි විට, වඩාත් බරපතල පාප සඳහා යාච්ඤා නොකළ යුතු බව යොහන් ප්‍රකාශ කරන්නේ කෙසේද?

46. එළිදරව්වේ පර්ගමොස් සභාවේ දූතයාට පණිවිඩය ලියූ යොහන්, මරණයට පමුණුවන පාපය කළ අය උදෙසා අප යාච්ඤා නොකළ යුතු බව ඔහුම පවසන්නේ කෙසේද? එහෙත් දේවතා රෑපවලට පිදූදේ කන්ටත් වේශ්‍යාකම්කරන්ටත් ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන් ඉදිරියෙහි බාධාවක් තැබීමට බාලාක්ට ඉගැන්වූ බාලාම්ගේ ඉගැන්වීම දරන්නන් ඔතැන නුඹ ළඟ සිටින බැවින් නුඹට විරුද්ධව කියන්ට කරුණු ස්වල්පයක් මට තිබේ. මෙසේ නිකොලායිතයන්ගේ ඉගැන්වීම දරන්නොත් ඒ ආකාරයෙන්ම නුඹට සිටිති. එබැවින් පශ්චාත්තාප වෙන්න; නැතහොත් මම ඉක්මනින් නුඹ ළඟට ඇවිත්, මාගේ මුඛයේ කඩුවෙන් ඔවුන්ට විරුද්ධව සටන්කරන්නෙමි. එළිදරව් 2:14-16 පසුතැවීම ඉල්ලා සිටින එම දෙවියන් වහන්සේම සමාව පොරොන්දු වන බව ඔබට පෙනෙනවාද? ඉන්පසු ඔහු මෙසේ කියයි: ආත්මයාණන්වහන්සේ සභාවලට කියන දේ කන් ඇත්තේ අසාවා. ජයගන්නාට නම් සැඟවී තිබෙන මන්නාවලින් දෙන්නෙමි. එළිදරව් 2:17

47. ස්වාමීනි, මේ පාපය ඔවුන් පිට නොතැබුව මැනව, ක්‍රියා 7:60 යනුවෙන් පවසමින් තමාට ගල් ගැසූ අය ගැනම යාච්ඤා කළ විට, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ නාමය අසන්නටවත් අකමැති වූ තමාට පීඩා කළ අය වෙනුවෙන් ස්තේපන් යාච්ඤා කළ බව යොහන්ම දැන සිටියේ නැද්ද? තවද එම යාච්ඤාවේ ප්‍රතිඵලය අපොස්තුළු පාවුල් සම්බන්ධයෙන් අපට පෙනේ, මන්ද ස්තේපන්ට ගල් ගැසූ අයගේ ඇඳුම් ආරක්ෂා කළ පාවුල්, ඔහු කලින් පීඩා කරන්නෙකු වුවද, මඳ කලකට පසු දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්‍රහයෙන් ප්‍රේරිතයෙකු බවට පත් විය.

11 වන පරිච්ඡේදය

ශුද්ධ වූ යොහන්ගේ ලිපියෙන් උපුටා දක්වන ලද කොාටසට තවත් පාඨයක් සහාය දක්වයි, එහි ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කරන අයට ගැලවීම පොරොන්දු වේ; මෙය නොවේෂන්වරුන්ගේ ඉගැන්වීම නිෂ්ප්‍රභ කරයි, මක්නිසාද ඔවුහු වැටුණු අය විශ්වාස කිරීමට ඒත්තු ගැන්වීමට උත්සාහ කරන අතරම ඔවුන්ට සමාව ප්‍රතික්ෂේප කරති. එපමණක් නොව, වැටී සිටි බොහෝ දෙනෙකුට පසුව ප්‍රාණ පරිත්‍යාගයේ කරුණා අනුග්‍රහය ලැබී ඇති අතර, යහපත් සමරිතයාගේ ආදර්ශය උගන්වන්නේ ඇදහිල්ලේ සුළු ප්‍රමාණයක් පවා තවමත් ඉතිරිව ඇති අය අප අත් නොහැරිය යුතු බවයි.

48. එබැවින්, අපි යොහන්ගේ සාමාන්‍ය ලිපිය ගැන සාකච්ඡා කර ඇති බැවින්, යොහන් ඔහුගේ ශුභාරංචියේ ලියන දේ ඔබේ අර්ථ නිරූපණයට එකඟද යන්න පරීක්ෂා කර බලමු. මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේ ස්වකීය ඒකජාතක පුත්‍රයාණන් දෙන තරම් ලෝකයාට ප්‍රේමකළසේක. එසේ කළේ උන් වහන්සේ කෙරෙහි අදහාගන්න සෑමදෙනම විනාශ නොවී සදාකාල ජීවනය ලබන පිණිසය. යොහන් 3:16 එසේ නම්, ඔබ වැටුණු කෙනෙකු නැවත පිහිටුවීමට කැමති නම්, ඔබ ඔහු උනන්දු කරන්නේ විශ්වාස කිරීමටද, නැතිනම් විශ්වාස නොකිරීමටද? නිසැකවම ඔබ ඔහු විශ්වාසට කිරීමට උනන්දු කරන්නෙහිය. එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනවලට අනුව, අදහාගන්නා අයට තැනැත්තාට සදාකාල ජීවනය ලැබෙනු ඇත. එසේ නම්, සදාකාල ජීවනයට හිමිකම් කියන කෙනෙකු උදෙසා යාච්ඤා කිරීම ඔබ තහනම් කරන්නේ කෙසේද? විවිධ දීමනා ගැන කතා කරන විට අපොස්තුළු තුමා උගන්වන පරිදි ඇදහිල්ල දිව්‍යමය කරුණා අනුග්‍රහයේ දීමනාවක් බැවිනි: ආත්මයාණන්වහන්සේ තුළ වෙන කෙනෙකුට ඇදහිල්ලද දෙනලද්දේය. 1 කොරින්ති 12:9 ගෝලයෝ ස්වාමීන්වහන්සේට මෙසේ පවසති: අපේ ඇදහිල්ල වැඩිකළ මැනව. ලූක් 17:5 එබැවින් ඇදහිල්ල ඇති තැනැත්තාට ජීවනය ඇත, ජීවනය ඇති තැනැත්තා නිසැකවම සමාව ලැබීමෙන් බැහැර නොවේ; උන් වහන්සේ කෙරෙහි අදහන සෑම කෙනෙකුම විනාශ නොවිය යුතු බව කියනු ලැබේ. සෑම කෙනෙකුම, යයි එහි සඳහන් වන බැවින් කිසිවෙකු ඉවත් කර නොදමනු ලැබේ, කිසිවෙකු බැහැර නොකෙරේ, මන්ද උන් වහන්සේ පසුබට වූ තැනැත්තා පසුව විශ්වාස කරන්නේ නම් ඔහු ඉවත් කර නොදමන සේක.

49. බොහෝ දෙනෙකු වැටීමෙන් පසුව නැවතත් යථා තත්වයට ලත් වී ඇති බවත්, දෙවියන් වහන්සේගේ නාමය නිසා දුක් විඳ ඇති බවත් අපට පෙනී යයි. ස්වාමීන් වන යේසුස් වහන්සේම එය ප්‍රතික්ෂේප නොකළ අයට ප්‍රාණ පරිත්‍යාගික අය සමග ඇති සම්බන්ධතාවය අපට ප්‍රතික්ෂේප කළ හැකිද? ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විසින් ඔටුනු පලඳවන ලද අයට ජීවිතය නැවත ලබා නොදෙන බව පැවසීමට තරම් අප නිර්භීතද? වැටුණු බොහෝ දෙනෙකුට ඔටුන්නක් ලබා දෙන ආකාරයටම, ඔවුන් විශ්වාස කරන්නේ නම්, ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල නැවත ලබා දෙනු ලැබේ; ඔබ කියවන පරිදි, එම ඇදහිල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ දීමනාව වේ. මක්නිසාද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කෙරෙහි අදහන්ට පමණක් නොව, උන් වහන්සේ උදෙසා දුක්විඳින්ටත් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ උදෙසා නුඹලාට වරප්‍රසාදය දෙනලද්දේය. පිලිප්පි 1:29 දෙවියන් වහන්සේගේ දීමනාව ඇති තැනැත්තාට උන් වහන්සේගේ සමාව ලැබිය නොහැකිද?

50. දැන් එය එක අනුග්‍රහයක් නොව ද්විත්ව කරුණා අනුග්‍රහයකි. එනම් විශ්වාස කරන සෑම කෙනෙකුම ස්වාමීන් වන යේසුස් වහන්සේ උදෙසා දුක් විඳිය යුතුය. එවිට, විශ්වාස කරන තැනැත්තාට උන් වහන්සේගේ කරුණා අනුග්‍රහය ලැබේ, එහෙත් ඔහුගේ ඇදහිල්ල දුක් විඳීමෙන් ඔටුනු පලඳවනු ලැබුවහොත් ඔහුට දෙවැනි කරුණා අනුග්‍රහයද ලැබේ. මක්නිසාද පේතෘස් දුක් විඳීමට පෙර කරුණා අනුග්‍රහය නොමැතිව සිටියේ නැත, එහෙත් ඔහු දුක් විඳි විට ඔහුට දෙවන දීමනාවක් ලැබුණි. එසේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ උදෙසා දුක් විඳීමට කරුණා අනුග්‍රහය නොලැබූ බොහෝ දෙනෙකුට තවමත් උන් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කිරීමේ කරුණා අනුග්‍රහය ලැබී ඇත.

51. එබැවින් මෙසේ කියනු ලැබේ: උන් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කරන සියල්ලන් විනාශ නොවිය යුතුය. ඔහුගේ තත්වය කුමක් වුවත්, කුමන වැටීමකින් පසුව වුවද, ඔහු විනාශ වේ යැයි කිසිවෙකු බිය නොවිය යුතුය. මක්නිසාද යත්, ශුභාරංචියේ යහපත් සමරිතයා යෙරුසලමේ සිට යෙරිකොවට යන කෙනෙකු හමු විය හැකිය. එනම්, ප්‍රාණ පරිත්‍යාගික ගැටුමෙන් මේ ජීවිතයේ සැප සම්පත් සහ ලෝකයේ සැප සම්පත් වෙත ආපසු වැටී යන අයෙකු; සොරුන් විසින්, එනම් පීඩා කරන්නන් විසින් තුවාල කරනු ලැබ, අඩක් මිය ගොස් ඇති කෙනෙකු හමු විය හැකිය; අපගේ ආත්මවල ආරක්ෂකයාණන් වහන්සේ වන එම යහපත් සමරිතයා (සමරිත යන වචනයේ තේරුම ආරක්ෂකයා යන්නයි), ඔහු පසුකර නොයනු ඇත, එහෙත් ඒ වෙනුවට ඔහු රැකබලා ගෙන සුව කරනු ඇත.

52. එබැවින් සමහර විට ඔහු ඔහු පසුකර නොයන්නේ ඔහු තුළ ජීවිතයේ යම් ලකුණක් දකින නිසා, සුවය ලැබීමේ බලාපොරොත්තුවක් ඇති බැවිනි. ඇදහිල්ල තවමත් ජීවන හුස්මක් ආරක්ෂා කරන්නේ නම්, වැටී සිටින තැනැත්තා අඩක් ජීවතුන් අතර සිටින බව ඔබට පෙනෙන්නේ නැද්ද? මක්නිසාද දෙවියන් වහන්සේ ඔහුගේ හදවතින් සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත දැමූ ඔහු මිය ගොස් ඇත. එහෙත් උන් වහන්සේ සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත නොදැමූ නමුත් දුක් විඳීමේ පීඩනය යටතේ ටික කලකට උන් වහන්සේ ප්‍රතික්ෂේප කළ තැනැත්තා අඩක් මිය ගොස් ඇත. නැතහොත් ඔහු මිය ගොස් ඇත්නම්, දැන් සුව කළ නොහැකි බැවින් ඔබ ඔහු පසුතැවිල්ලට කැඳවන්නේ ඇයි? එහෙත් ඔහු අඩක් මිය ගොස් ඇත්නම්, තෙල් සහ මිදියුෂ ගල්වන්න. තෙල් නොමැතිව මිදි යුෂ ගැල්වීම නොකරන්න. එවිට සැනසීම සහ නිවැරදි කිරීම යන දෙකම ලැබිය හැකිය. ඔහු ඔබේම මෘගයා මත තබා, තානායම්කරුට භාර දෙන්න, ඔහුගේ සුවය සඳහා කාසි දෙකක් වියදම් කරන්න, ඔහුට අසල්වැසියෙකු වන්න. එහෙත් ඔබ අනුකම්පාව දක්වන්නේ නැත්නම් ඔබට අසල්වැසියෙකු විය නොහැකිය. මක්නිසාද තවත් කෙනෙකු සුව කළ අයෙකු මිස කෙනෙකු මරා දැමූ අයෙකු අසල්වැසියෙකු ලෙස හැඳින්විය නොහැකිය. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ඔබට මෙසේ පවසන සේක: ඔබත් ගොස් එලෙසම කරන්න. ලූක් 10:37

12 වන පරිච්ඡේදය

ශුද්ධ වූ යොහන්ගේ තවත් පාඨයක් පරීක්ෂා කෙරේ. දාවිත්ගේ සිද්ධියේදී පෙන්නුම් කරන පරිදි, දෙවියන් වහන්සේගේ ආඥා පිළිපැදීමේ අවශ්‍යතාවය, ස්ථිරව සිටි අයට සහ වැටීමෙන් පසු පසුතැවිලි වන අයට ඉටු කළ හැකිය.

53. අපි ඒ හා සමාන තවත් පාඨයක් අපි සලකා බලමු: පුත්‍රයාණන් කෙරෙහි අදහන්නාට සදාකාල ජීවනය ඇත; නුමුත් පුත්‍රයාණන්ට කීකරු නොවන්නා ජීවනය නොදක්නේය, දෙවියන්වහන්සේගේ උදහස ඔහු කෙරෙහි පවතියි. යොහන් 3:36 පවතින දෙයට නිසැකවම ආරම්භයක් විය, යම් වරදක් නිසා, හෝ වෙන කාරණයක් නිසා පළමුව ඔහු විශ්වාස නොකරයි. එසේ නම්, යමෙකු විශ්වාස කරන විට, දෙවියන් වහන්සේගේ උදහස පහව ගොස් ජීවනය පැමිණේ. එසේ නම්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කිරීම යනු ජීවනය ලබා ගැනීමයි. මක්නිසාද උන් වහන්සේ කෙරෙහි අදහාගන්නා විනිශ්චයකරනු නොලැබේ. යොහන් 3:18

54. එහෙත් මෙම පාඨය සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් චෝදනා කරන්නේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කරන තැනැත්තා උන් වහන්සේගේ වචන පිළිපැදිය යුතු බවත්, එය ස්වාමින් වහන්සේගේම වචනවල ලියා ඇති බවත් පවසමිනි: මා කෙරෙහි අදහාගන්න කවරෙක් නුමුත් අන්ධකාරයෙහි නොසිටින පිණිස මම ලෝකයට ආලෝකයක්ව ආවෙමි. තවද යමෙක් මාගේ වචන අසා ඒවා නොපවත්වන්නේනම්, මම ඔහු විනිශ්චය නොකරමි. උන් වහන්සේ විනිශ්චය නොකරන සේක, ඔබ විනිශ්චය කරනවාද? උන් වහන්සේ පවසන්නේ, මා කෙරෙහි විශ්වාස කරන ඕනෑම කෙනෙකුට අන්ධකාරයේ රැඳී සිටිය නොහැකි බවයි, එහි අදහස නම්, ඔහුට අන්ධකාරයේ රැඳී නොසිටිය හැකි නමුත්, ඔහු අන්ධකාරයේ සිටී නම්, ඔහුගේ වරද නිවැරදි කරගෙන, ඔහුගේ දෝෂය නිවැරදි කරගෙන, උන් වහන්සේගේ ආඥා පිළිපැදිය හැකි බවයි. මක්නිසාද දුෂ්ටයා තමාගේ මාර්ගයෙන් හැරී ජීවත්වෙනවාට මිස, දුෂ්ටයා නසිනවාට මම ප්‍රසන්න නොවෙමි. එසකියෙල් 23:11 මා කෙරෙහි අදහන තැනැත්තා විනිශ්චය කරනු නොලබන බව මම ඉහත කීවෙමි. මම එය තවදුරටත් දක්වමි: ම ක්නිසාද මා පැමිණියේ ලෝකයා විනිශ්චය කරන පිණිස නොව ලෝකයා මා කරණකොටගෙන ගළවනු ලබන පිණිසය. යොහන් 3:17 මම කැමැත්තෙන් සමාව දෙමි, ඉක්මනින් සමාව දෙමි, පූජාවට වඩා මම දයාව දැක්වීමට කැමැත්තෙමි. හොෂෙයා 6:6 මක්නිසාද පූජාවෙන් ධර්මිෂ්ඨයා වඩාත් පිළිගත හැකි වන්නේය, දයාවෙන් පව්කාරයා මුදනු ලබන්නේය. මම ධර්මිෂ්ඨයන් නොව පව්කාරයන් කැඳවීමට ආවෙමි. මතෙව් 9:13 පූජාව ව්‍යවස්ථාව යටතේ විය, ශුභාරංචිය තුළ දයාව ඇත්තේය. මක්නිසාද ව්‍යවස්ථාව මෝසෙස් කරණකොටගෙන දෙනලද්දේය; අනුග්‍රහයද සත්‍යයද පැමුණුණේ මා කරණකොටගෙනය. යොහන් 1:17

55. නැවතත් උන් වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: මා එපා කොට මාගේ වචන පිළිනොගන්නා විනිශ්චයකරන්නෙක් සිටිනසේක. යොහන් 12:48 පුද්ගලයෙකු තම ජීවිතය නිවැරදි කරගෙන නොමැති නම්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ වචන ලබාගෙන ඇති බව ඔබට පෙනේද? නිසැකවම නැත. එබැවින්, තමාම නිවැරදි කරගන්නා තැනැත්තාට උන් වහන්සේගේ වචනය ලැබේ, මන්ද උන් වහන්සේගේ වචනය නම් සෑම කෙනෙකුම පාපයෙන් ඉවත් වී ජීවත් විය යුතු බවයි. මේ අනුව, ඔබ උන් වහන්සේගේ මෙම ප්‍රකාශය ප්‍රතික්ෂේප කළ යුතුය, නැතහොත්, ඔබට එය ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි නම්, ඔබ එය පිළිගත යුතුය.

56. පාපයෙන් වැළකී සිටින තැනැත්තා දෙවියන් වහන්සේගේ ආඥා පිළිපැදිය යුතු අතර ඔහුගේ වැරදි ක්‍රියා අත්හැරිය යුතුය. එමනිසා, මෙම කියමන සැමවිටම ආඥා පිළිපැද්දෙකුට පමණක් යොමු කරන බව අප අර්ථකථනය නොකළ යුතුය, මන්ද එය ඔහුගේ අර්ථය නම් ඔහු සැමවිටම, යන වචනය එකතු කරනු ඇත; එහෙත් එය එකතු නොකිරීමෙන් ඔහු කතා කළේ තමා ඇසූ දේ පිළිපදින තැනැත්තා ගැන බවත්, ඔහු ඇසූ දේ ඔහුගේ වැරදි නිවැරදි කිරීමට හේතු වන බවත් ඔහු පෙන්වයි; එබැවින් ඔහු ඇසූ දේ පිළිපැද්දේය.

57. එහෙත් පසුව ස්වාමින් වහන්සේගේ ආඥා පිළිපදින කෙනෙකු ජීවිත කාලය පුරාම පසුතැවිලි වීම හෙළා දැකීම කොතරම් දරුණුද? උන් වහන්සේගේ ආඥා පිළිපදින්නේ නැති අයට පවා, සමාව දීම ප්‍රතික්ෂේප නොකළ උන් වහන්සේම අපට උගන්වන සේක්වා. ගීතාවලියේ අප කියවන පරිදි එය මෙසේය: මාගේ පනත් කඩකොට, මාගේ ආඥාවන් රක්ෂා නොකෙරෙත් නම්, ඔවුන්ගේ අපරාධයට ඉපෙලන්ද ඔවුන්ගේ අයුතුකමට පහරවලින්ද දඬුවම්කරන්නෙමි. එහෙත් මාගේ කරුණාව ඔහු කෙරෙන් සහමුලින්ම අහක්කර නොගන්නෙමි. එබැවින්, උන් වහන්සේ සියල්ලන්ටම දයාව පොරොන්දු වන සේක.

58. එහෙත්, මෙම දයාව විනිශ්චයකින් තොරව පවතින බව අපට උපකල්පනය කළ නොහැකි වන පරිදි, දෙවියන් වහන්සේගේ ආඥාවලට නිරන්තරයෙන් කීකරු වූ අය සහ යම් කාලයකදී වැරදීමකින් හෝ බලහත්කාරයෙන් වැටී සිටි අය අතර වෙනසක් සිදු කෙරේ. ඔබ පීඩනයට පත් කරන්නේ අපගේ තර්කය පමණක් යැයි ඔබ නොසිතන ලෙස, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ විනිශ්චය සලකා බලන්න, උන් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක. තමාගේ ස්වාමියාගේ කැමැත්ත දැනගනත් සූදානම් නොකළාවූ, ඔහුගේ කැමැත්ත ලෙස නොකළාවූ දාසයා බොහෝ පහර ලබන්නේය. නුමුත් නොදැන, පහර ලැබීමට සුදුසු දේ කළාවූ අය පහර ස්වල්පයක් ලබන්නේය. ලූක් 12:47-48 එබැවින්, ඔහු විශ්වාස කරන්නේ නම්, සෑම කෙනෙකුම පිළිගනු ලැබේ, මන්ද දෙවියන් වහන්සේ තමා පිළිගන්නා සෑම පුත්‍රයෙකුම හික්මවන සේක. හෙබ්‍රෙව් 12:6 එසේම උන් වහන්සේ හික්මවන තැනැත්තා මරණයට භාර නොදෙන සේක. මන්ද එහි මෙසේ ලියා ඇත: ස්වාමීන්වහන්සේ දඬුවම්කොට මා හික්මවූසේක. නුමුත් මා මරණයට පාවා නුදුන්සේක.

13 වන පරිච්ඡේදය

මරණයට පමුණුවන පාපයක් කළ අය අත්හැර දැමිය යුතු නැත, එහෙත් ශුද්ධ වූ පාවුල් තුමාගේ ඉගැන්වීමට අනුව ඔවුන් පසුතැවිල්ලට යටත් කළ යුතුය. සාතන්ට භාර දෙන්න, යන වාක්‍යඛණ්ඩය පැහැදිලි කර ඇත. සාතන්ට ශරීරයට පීඩා කිරීමට හැකියාව ඇත, එහෙත් එවැනි පීඩාවන් ආත්මික ප්‍රතිලාභ ගෙන දෙන අතර, යක්ෂයාගේ උපක්‍රම තමාටම එරෙහිව හරවන දෙවියන් වහන්සේගේ බලය පෙන්නුම් කරයි.

59. අවසාන වශයෙන්, මරණයට පමුණුවන පාපයක් කළ අය අප අත් නොහැරිය යුතු බවත්, ඒ වෙනුවට කඳුළෙන් සහ ශෝකයෙන් ඔවුන් නිවැරදි කළ යුතු බවත් පාවුල් අපට උපදෙස් දෙයි, එහෙත් ඔවුන්ගේ ශෝකය සන්සුන් විය හැකි ආකාරයෙන් තබා ගත යුතුය. මක්නිසාද යත්, ඔබ කඳුළු නමැති කෑම ඔවුන්ට කැවූසේක, බොහෝකොට කඳුළු පෙවූසේක, යන පාඨයේ තේරුම මෙයයි, ඔවුන්ගේ දුකම එහි ප්‍රමාණයට තිබිය යුතුය, එසේ නොවුවහොත්, පසුතැවිලි වන තැනැත්තා අධික ශෝකයෙන් විනාශ විය හැකිය. කොරින්තිවරුන්ට පැවසූ පරිදි එය මෙසේය: නුඹලා කැමති කොයි එකටද? මා නුඹලා ළඟට ඉපලක් රැගෙන එනවාටද? නැතහොත් ප්‍රේමෙයනුත් මෘදුකමේ ආත්මෙයනුත් යුක්තව එනවාටද? 1 කොරින්ති 4:21එහෙත් සැරයටිය පවා දරුණු නොවේ, මන්ද එහි මෙසේ ලියා ඇත: ඉපලෙන් ඔහුට තළන්න; එයින් නුඹ ඔහුගේ ප්‍රාණය ෂෙයෝලෙන් ගළවන්නෙහිය. හිතෝපදේශ 23:13

60. අපොස්තුළු තුමා ඉපල යන්නෙන් අදහස් කරන දෙය, දුරාචාරයට තරවටු කිරීම, ව්‍යභිචාරය හෙළා දැකීම, උඩඟුකම නිවැරදි කිරීම, ඔවුන් ශෝක විය යුතු විට ඔවුන් අහංකාර වූ නිසා සහ අවසානයේ වරදකරු වූ පුද්ගලයා කෙරෙහි ඔහුගේ විනිශ්චයේදී, ඔහුගේ ආත්මය විනාශ කිරීම සඳහා නොව ඔහුගේ මාංසය විනාශ කිරීම සඳහා ඔහු ඇසුරෙන් බැහැර කර විරුද්ධවාදියාට භාර දිය යුතු බවට ඔහු කළ විනිශ්චයේදී පෙන්නුම් කෙරේ. මක්නිසාද ස්වාමින් වහන්සේ ශුද්ධ වූ යෝබ්ගේ ආත්මය කෙරෙහි සාතන්ට බලය නොදී, ඔහුගේ ශරීරයට පීඩා කිරීමට ඔහුට ඉඩ දුන් ආකාරයටම, යෝබ් 2:6 මෙහිදීද පව්කාරයා මාංසයේ විනාශය සඳහා සාතන්ට භාර දෙනු ලැබේ, එවිට සර්පයාට ඔහුගේ මාංසයේ දූවිලි ලෙවකෑමට හැකි වූවත් ඔහුගේ ආත්මයට හානියක් කළ නොහැකිය. මීකා 7:17

61. එබැවින්, අපගේ මාංසය පව්කාර ආශාවන්ට මරණයට පත් වේවා, එය සංයමයෙන් යටත් කර තබා ගනිමු, එය පාලනය කර ගනිමු, එය අපගේ මනසේ නීතියට විරුද්ධව කැරලි නොගැසීමටත්, එය ධර්මිෂ්ඨ සේවයකට යටත්ව මිය යාමටත් ඉඩ හරින්න, පාවුල්ගේ සිද්ධියේදී මෙන්, ඔහු තම ශරීරය කීකරුකමට යටත්කර ගැනීම සඳහා හික්මවා ගත්තේය, එසේ කළේ ඔහුගේ මාංසයේ නීතිය එකඟතාවයෙන් හා ඔහුගේ මනසේ නීතියට අනුකූල නම්, ඔහුගේ දේශනා කිරීම වඩාත් සම්පූර්ණයෙන් අනුමත කළ හැකි වන පරිදිය. මක්නිසාද මාංසය එහි ප්‍රඥාව ආත්මය බවට පරිවර්තනය වන විට මිය යයි, එවිට එය තවදුරටත් මාංසයේ දේවල්වලට නොව ආත්මයේ දේවල්වලට ප්‍රිය කරන බැවිනි. මගේ මාංසය දුර්වල වන බව මට පෙනේ නම්, මාංසයේ නීතියට වහල්භාවයට ඇද නොගනු ඇත්නම්, මා මාංසයේ නොව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ඇදහිල්ලෙන් ජීවත් වනු ඇත! එබැවින් ශරීරයේ දුර්වලතාවයේදී එහි ශක්තිය ඇති අවස්ථාවට වඩා විශාල කරුණා අනුග්‍රහයක් ඇත්තේය.

62. පාවුල්ගේ අර්ථය පැහැදිලි කිරීමෙන් පසු, ඔහු එවැනි කෙනෙකු මාංසයේ විනාශය සඳහා සාතන්ට භාර දුන් බව ප්‍රකාශ කළේ කුමන අර්ථයෙන්ද යන්න අපි දැන් පරීක්ෂා කර බලමු, මන්ද අප පරීක්ෂා කරන්නේ යක්ෂයාය. මක්නිසාද ඔහු අපගේ සෑම අවයවයකටම රෝග ගෙන දෙන අතර අපගේ මුළු ශරීරයම අසනීපයෙන් පීඩාවට පත් කරයි. එපමණක් නොව, දෙවියන් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ විට, යෝබ්ගේ මාංසයට පීඩා කිරීමට ඔහුට බලය ලබා දී තිබූ නිසා, ඔහු ශුද්ධ වූ යෝබ්ට හිසේ සිට පාදය දක්වා දරුණු වණවලින් පහර දුන්නේය: බලන්න, මම ඔහු ඔබේ අතට දෙන්නෙමි; ඔහුගේ ජීවිතය ආරක්ෂා කරන්න. යෝබ් 2:6 අපගේ ස්වාමීන් වන යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ දවසේදී ඔහුගේ ආත්මය ගැලවීම සඳහා මාංසයේ විනාශය සඳහා මෙම මිනිසා සාතන්ට භාර දෙමින්, අපොස්තුළු තුමා එම ප්‍රකාශනයම භාවිත කරයි. 1 කොරින්ති 5:5

63. බලය සැබවින්ම ශ්‍රේෂ්ඨයි, යක්ෂයාට තමාගේම විනාශය ගෙන ඒමට අණ කරන දීමනාවද ශ්‍රේෂ්ඨයි. මක්නිසාද යත්, ඔහු පරීක්ෂාවෙන් පෙරලා දැමීමට උත්සාහ කරන මිනිසා දුර්වල කිරීම වෙනුවට ශක්තිමත් කරන විට ඔහු තමාම විනාශ කර ගන්නා බැවිනි, මන්ද යක්ෂයා ඔහුගේ ශරීරය දුර්වල කරන අතරතුර ඔහුගේ ආත්මය ශක්තිමත් කරන්නේය. මක්නිසාද ශාරීරික අසනීප පාපය වළක්වයි, එහෙත් පාපය වළක්වයි, නමුත් සුඛෝපභෝගීත්වය මාංසයේ පාපකාරී ආශාවන් අවුස්සයි.

64. මේ ආකාරයෙන් යක්ෂයා රවටනු ලබන අතර, ඔහු තමාගේම ප්‍රහාරයෙන් තමාටම තුවාල කරගන්නා අතරම, තමා දුර්වල කරන බව සිතූ පුද්ගලයාම තමාට එරෙහිව සන්නද්ධ කරයි. මේ අනුව, ඔහු ශුද්ධ වූ යෝබ්ට පීඩා කිරීමෙන් පසු තවත් ශක්තිමත් කළේය, ඔහුගේ මුළු ශරීරයම වණවලින් වැසී තිබුණද, යක්ෂයාගේ ප්‍රහාරය විඳ දරාගත් නමුත් ඔහුගේ විෂ යෝබ්ට දැනුණේ නැත. එබැවින් ඔහු ගැන නිවැරදිව මෙසේ කියනු ලැබේ: ඔබ මකරා කොක්කකින් එළියට ඇද ගන්නෙහිය. කුරුල්ලෙකු සමග සෙල්ලම් කරන්නාක් මෙන් ඔබ ඔහු සමග සෙල්ලම් කරන්නෙහිය. පිරිමි ළමයෙකු ගේ කුරුල්ලෙකු බඳින්නාක් මෙන් ඔබ ඔහු බැඳ තබන්නෙහිය. ඔබ ඔහු මත ඔබේ අත තබන්නෙහිය.

65. පාවුල් ඔහු සමච්චලයට ලක් කරන ආකාරය ඔබට පෙනේ, එවිට, අනාවැකියේ සඳහන් දරුවා මෙන්, ඔහු සර්පයාගේ තුඹස මත අත තබන අතර, සර්පයා ඔහුට කිසිදු හානියක් නොකරයි; ඔහු ඌ එහි සැඟවුණු ස්ථානවලින් පිටතට ගෙන එහි විෂ ආත්මික පිළියමක් බවට පත් කරයි, එවිට වරක් විෂ වූ දේ ඖෂධයක් බවට පත්වේ; විෂ මාංසය විනාශ කිරීම සඳහා ක්‍රියා කරයි, එහෙත් ආත්මය සුව කිරීම සඳහා එය ඖෂධයක් බවට පත්වේ. මක්නිසාද ශරීරයට හානි කරන දේ ආත්මයට ප්‍රයෝජනවත් වේ.

66. එබැවින්, සර්පයා මගේ භූමික කොටසට පහර දෙයි; ඌ මගේ මාංසයට දෂ්ට කර මගේ ශරීරය පොඩි කර දමාවා; ස්වාමින් වහන්සේ මා ගැන මෙසේ කියනු ඇත: මම ඔහු ඔබේ අතට දෙමි; ඔහුගේ ජීවිතය ආරක්ෂා කරන්න. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බලය කොතරම් ශ්‍රේෂ්ඨද, සැමවිටම මිනිසාට හානි කිරීමට කැමති යක්ෂයාට පවා මිනිසාගේ රැකවරණය භාර දී ඇත. එබැවින් අපි ස්වාමීන් වන යේසුස් වහන්සේ අපට හිතකර කර ගනිමු. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ අණ පරිදි, යක්ෂයා පවා ඔහුගේ ගොදුරේ ආරක්ෂකයා බවට පත්වේ. ඔහු අකමැත්තෙන් වුවද ස්වර්ගයේ අණපනත් ඉටු කරයි, කුරිරු වුවද, මෘදුකමේ අණපනත්වලට කීකරු වේ.

67. එහෙත් මා ඔහුගේ කීකරුකමට ප්‍රශංසා කළ යුත්තේ ඇයි? ඔහු සදහටම නපුරු ලෙස සිටීවා. එවිට දෙවියන් වහන්සේ සැමවිටම යහපත් වනු ඇත, උන් වහන්සේ ඔහුගේ ද්වේෂය අපට කරුණා අනුග්‍රහයක් බවට පත් කරන සේක. ඔහු අපට හානි කිරීමට කැමති වූවත් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ඔහුට විරුද්ධ වුවහොත් එය කළ නොහැකිය. ඔහු ශරීරය තුවාල කරයි, එහෙත් ජීවිතය ආරක්ෂා කරයි. තවද එහි මෙසේ ලියා ඇත: වෘකයාද බැටළුවස්සාද එකට තෘණ කන්නෝය, සිංහයා හරකා මෙන් පිදුරු කන්නේය. ධූලි සර්පයාගේ කෑම වන්නේය. මාගේ ශුද්ධ කන්දේ සීමා තුළෙහි කිසි අනතුරු කිරීමක්වත් විනාශකිරීමක්වත් නැතැයි ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක. මක්නිසාද සර්පයා මත ප්‍රකාශ කරන ලද විනිශ්චය මෙයයි: තෝ බඩගායමින් තාගේ ජීවිතයේ සියලු දවස්වලම ධූලි කන්නෙහිය. උත්පත්ති 3:14 කුමන දූවිලිද? එහි නිසැකවම කියනු ලබන්නේ මෙයයි: මක්නිසාද ඔබ දූවිලිය, දූවිල්ලට හැරී යන්නේය. උත්පත්ති 3:19

14 වන පරිච්ඡේදය

විනාශය සඳහා සාතන්ට භාර දෙන මාංසය, ආත්මය ශාරීරික ආශාවන්ගෙන් නිදහස් වූ විට සර්පයා විසින් පරිභෝජනය කරන බව ශාන්ත ඇම්බ්‍රෝස් පැහැදිලි කරන්නේය. එබැවින්, ඔහු ඉන්ද්‍රියන් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා විවිධ මාර්ගෝපදේශ ඉදිරිපත් කරයි, සැප සම්පත් මගින් අපට අටවා ඇති උගුල් පෙන්වා දෙයි, එසේම සර්පයා විසින් මාංසය විනාශ කරනු ලැබීමට බිය නොවන ලෙස ඔහුගේ ශ්‍රාවකයින්ට අවවාද කරයි.

68. ස්වාමීන් වන යේසුස් වහන්සේ අපට කරුණාව දක්වන සේක් නම්, සර්පයා මෙම දූවිලි අනුභව කරයි, එවිට අපගේ ආත්මය මාංසයේ දුර්වලතාවට අනුකම්පා නොකරන අතර, මාංසයේ වාෂ්ප හා අපගේ අවයවවල උණුසුමෙන් එය ගිනි නොගනු ඇත. කාම රාගයෙන් දැවීමට වඩා විවාහ වීම හොඳය, මන්ද ඇතුළත දැවෙන දැල්ලක් ඇත. එසේ අපි මෙම ගින්න අපගේ මනසෙහි ළයට සහ අපගේ හදවතේ ගැඹුරට ළඟා වීමට ඉඩ නොතබමු, එසේ වුවහොත් අප අපගේ අභ්‍යන්තර හදවත්වල ආවරණය පුළුස්සා ගන්නවා ඇත. එසේම කාම රාගයේ ගිලගනු ලබන ගින්නෙන් ආත්මයේ මෙම බාහිර වස්ත්‍රය සහ එහි මාංසමය වැස්ම දැවී යාමට ඉඩ නොදෙමු, එහෙත් අපි ගින්න තුළින් යමු. යෙසායා 43:2 තවද යමෙකු ආදරයේ ගින්නට වැටුණහොත් ඔහුට ඒ මතින් පැන පිටව යාමට ඉඩ හරින්න; ඔහු සිතුවිලි නමැති පටිවලින් තමාම කාමමිථ්‍යාචාරික ආශාව බැඳ නොගනීවා, අඛණ්ඩ අනුකරණයේ බැඳීම් මගින් ඔහු තමා වටා බැඳීම්වලින් නොබැඳේවා, ඔහු බොහෝ විට ගණිකාවකගේ ස්වරූපයට අවධානය යොමු නොකළ යුතුය. එසේම තරුණියක් තරුණයෙකුගේ මුහුණ බැලීමට ඇගේ ඇස් යොමු නොකරාවා. ඇය අහම්බෙන් බලා අල්ලා ගනු ලබන්නේ නම්, ඇය කුතුහලයෙන් බැලුවහොත් ඇය ඊටත් වඩා කොපමණ වැඩියෙන් එහි පැටලෙනු ඇත්ද?

69. සාමාන්‍ය පිළිවෙතම අපට උපදෙස් දෙයි. මේ හේතුව නිසා කාන්තාවක් තම මුහුණ වැස්මකින් ආවරණය කරයි, එවිට පොදු ස්ථානවල ප්‍රසිද්ධියේ ඇගේ නිහතමානී බව ආරක්ෂා කර ගත හැකිය. ඇගේ මුහුණ තරුණයෙකුගේ බැල්මට පහසුවෙන් මුණගැසීමට නොහැකි වන පරිදි, ඇය විවාහ වැස්මකින් ආවරණය කර ගත යුතුය, එවිට අහම්බෙන් සිදුවන හමුවීම්වලදී පවා ඇයට වෙනත් කෙනෙකුගේ හෝ තමාගේම තුවාලවලට නිරාවරණය විය නොහැකිය. එහෙත් දෙදෙනාගේම තුවාලය ඇත්ත වශයෙන්ම ඇගේ තුවාලයම වේ. එහෙත් ඇය අහම්බෙන් නොපෙනෙන ලෙස හෝ නොපෙනෙන ලෙස ඇය තම හිස වැස්මකින් ආවරණය කරගන්නේ නම් (හිස වසා ඇති විට මුහුණ සැඟවී ඇත), ප්‍රසිද්ධියේ පවා ඇයට අභ්‍යන්තර පෞද්ගලිකත්වයක් හිමි කර ගත හැකි වන පරිදි ඇය නිහතමානී වැස්මකින් කොපමණ වැඩියෙන් ආවරණය කළ යුතුද?

70. එහෙත් ඇගේ ඇසෙන් තවත් කෙනෙකු දෙස බැලුවද, අවම වශයෙන් අභ්‍යන්තර ආශාවට යටත් නොවිය යුතුය. මක්නිසාද දැකීම පාපයක් නොවේ, එහෙත් එය පාපයේ ආරම්භය බවට පත් නොවන බවට සැලකිලිමත් විය යුතුය. ශාරීරික ඇස දකින නමුත් හදවතේ ඇස වසා තිබිය යුතුය; අභ්‍යන්තර මනසේ නිහතමානීකම පවත්වා ගන්න. අපට දැඩි හා දයානුකම්පික ස්වාමීන්වහන්සේ කෙනෙකු සිටින සේක. අනාගතවක්තෘවරයා ඇත්ත වශයෙන්ම මෙසේ පැවසීය: වේශ්‍යාවක් වන කාන්තාවකගේ සුන්දරත්වය දෙස නොබලන්න. එහෙත් ස්වාමින් වහන්සේ මෙසේ වදාළ සේක: ස්ත්‍රියෙකු දෙස රාගයෙන් බලන කවරෙක් නුමුත් එවේලේම ඈ සමඟ සිතින් කාමමිථ්‍යාචාරය කෙළේය. මතෙව් 5:28 උන් වහන්සේ පවසන්නේ හුදෙක් බලන ඕනෑම අයෙකු කාමමිථ්‍යාචාරය කර ඇති බව නොව එහෙත් රාගයෙන් බලන ඕනෑම අයෙකු කාමමිථ්‍යාචාරය කර ඇති බවයි. උන් වහන්සේ දැකීමේ ක්‍රියාව හෙළා දුටුවේ නැත, එහෙත් අභ්‍යන්තර ස්වභාවය පරීක්ෂා කළ සේක. එහෙත්, බොහෝ විට පෙනෙන දේ නොදැනෙන පරිදි, ශාරීරික ඇස් පවා සීමා කිරීමට පුහුණු කර ඇති එම නිහතමානිකම ප්‍රශංසනීයයි. මක්නිසාද යත්, අප ඉදිරියේ එන ඕනෑම දෙයක් ශාරීරික දෘෂ්ටියෙන් දකින බව අපට පෙනේ; එහෙත් මනසෙහි අවධානය එයට සම්බන්ධ නොවන්නේ නම්, එම දර්ශනයම ක්‍රමයෙන් මැකී යයි. එබැවින් යථාර්ථයේදී අපට ශරීරයෙන් නොව මනසින් පෙනේ.

71. මාංසය ගිනිදැල දැක තිබේ නම්, අපි එම ගිනිදැල අපගේ ළය තුළ, එනම් හදවතේ ගැඹුරේ සහ මනසේ අභ්‍යන්තර කොටසෙහි පෝෂණය නොකරමු. මෙම ගින්න අපගේ ඇටකටුවලට වත් නොකරමු, අපම දම්වැල්වලින් බැඳ නොගනිමු, අශුද්ධ ආශාවන්ට හේතුව විය හැකි අය සමග සංවාදයක නිරත නොවෙමු. තරුණියකගේ කතාව තරුණයෙකුට උගුලකි, තරුණයෙකුගේ වචන ප්‍රේමයේ බැඳීම් වේ.

72. කාමමිථ්‍යාචාරයට ආශා කළ කාන්තාව ඔහුට කතා කළ විට යෝසෙප් ගිනිදැල් දුටුවේය. උත්පත්ති 39:7ඇය තම වචනවලින් ඔහු උගුලට හසු කර ගැනීමට කැමති වූවාය. ඇය ඇගේ තොල්වලින් උගුල් අටවා ගත්තද, ඇයට නිර්මල පුරුෂයා අල්ලා ගැනීමට නොහැකි විය. නිහතමානීකමේ හඬ, බැරෑරුම්කමේ හඬ, ප්‍රවේශම් සහගත සංයමය, පිරිසිදුකම කෙරෙහි ඇති සැලකිල්ල, නිර්මලත්වයේ විනය නිසා කාන්තාවගේ දම්වැල් බිඳ දමනු ලැබිණි. මේ අනුව, ඒ දුරාචාර කාන්තාවට ඔහු ඇගේ දැල්වලට හසු කර ගැනීමට නොහැකි විය. ඇය ඔහු අල්ලා ගත්තාය; ඔහු වටා ඇති උගුල තද කිරීමට අදහස් කරමින් ඇය ඔහුගේ වස්ත්‍රය අල්ලා ගත්තාය. කාමමිථ්‍යාචාරී කාන්තාවකගේ වචන ආශාවේ උගුල් වන අතර ඇගේ දෑත් රාගයේ බැඳීම් වේ; එහෙත් නිර්මල මනස උගුල්වලින් හෝ බැඳීම්වලින් අල්ලා ගත නොහැකිය. ඇඳුම ඉවත දමන ලදී, බැඳීම් ලිහිල් කරන ලදී, ඔහු තම මනසේ ළයට ගින්න ඇතුළු වීමට ඉඩ නොදුන් නිසා, ඔහුගේ ශරීරය දැවී ගියේ නැත.

73. එබැවින්, අපගේ මනස අපගේ වරදකාරීත්වයේ මූලාශ්‍රය බව ඔබට පෙනේ. එබැවින් මාංසය නිර්දෝෂීය, එහෙත් එය බොහෝ විට පාපයේ මෙවලම බවට පත්වේ. එසේ නම්, අලංකාරය සඳහා ඇති ආශාව ඔබ ජය නොගන්නා පිණිස වගබලා ගන්න. බොහෝ දැල් සහ බොහෝ උගුල් යක්ෂයා විසින් පතුරුවා හරිනු ලැබේ. වේශ්‍යාවකගේ පෙනුම ඇයට ආදරය කරන තැනැත්තාගේ උගුලයි. අපගේම ඇස් අපට දැල් බවට පත්වේ; එබැවින් එහි මෙසේ ලියා ඇත: ඇගේ ඇසිපියවලින් ඈ නුඹ අසුකරනොගනීවා. හිතෝපදේශ 6:25 එබැවින් අපි අපටම උගුල් අටවා ගනිමු, එහි අපි පැටලී බාධාවට පත්ව සිටිමු. ලියා ඇති පරිදි, අපි අප මතම දම්වැල් බැඳ ගනිමු: මක්නිසාද සෑම කෙනෙකුම තමාගේම පාපවල දම්වැල්වලින් බැඳී ඇත.

74. එබැවින් අපි යෞවනයේ ගින්න සහ මුල් වසරවල උණුසුම තුළින් ගොස් ජය ගනිමු. අපි ජලය තුළින් යමු, එහෙත් ගැඹුරු ගංවතුර අප වට කර යටපත් නොකරන පිණිස එහි රැඳී නොසිටිමු. ඒ වෙනුවට අපි එයින් එතෙර වෙමු, එවිට අපටත් මෙසේ පැවසිය හැකිය: අපේ ආත්මය ඇළෙන් එතෙර වී ඇත. මන්ද එතෙර වූ තැනැත්තා ආරක්ෂිතයි. අවසාන වශයෙන්, ස්වාමින් වහන්සේ මේ ආකාරයෙන් කතා කරන සේක: නුඹ ජල මැදින් යන විට මම නුඹ සමඟ සිටින්නෙමි; නුඹ ගංගා මැදින් යන විට ඒවා නුඹට උඩින් ගලායන්නේ නැත. යෙසායා 43:2 අනාගතවක්තෘවරයා මෙසේ පවසයි: දුෂ්ටයා ඉතා බලවත්ව ජන්ම භූමියෙහි වැවෙන අමු ගසක් මෙන් විශාලවෙනවා දුටිමි. එහෙත් යමෙක් ළඟින් ගිය කල, බලව ඔහු එහි නැත. එසේය, ඔහු සෙවුවෙමි, නුමුත් මට සම්බ නොවීය. මේ ලෝකයේ දේවලින් ජය ගන්න. එවිට දුෂ්ටයන්ගේ උස් ස්ථාන වැටී ඇති බව ඔබට පෙනෙනු ඇත. මෝසෙස්ද මේ ලෝකයේ කාරණා තුළින් ගමන් කරමින් සිටියදී, ශ්‍රේෂ්ඨ දසුනක් දැක මෙසේ කීවේය: මම දැන් අහකට හැරී … මේ මහත් දර්ශනය බලන්නෙමි. නික්මයාම 3:3 මන්ද ඔහු මේ ලෝකයේ ගෙවී යන සතුටෙන් අල්ලාගෙන සිටියේ නම්, ඔහු මෙතරම් විශාල අබිරහසක් නොදකිනු ඇත.

75. පාවුල් බිය වූ මේ කාම ගින්නෙන් අපිත් ජය ගනිමු. ඔහු තමා ගැනම නොව, ඔහුගේ ශරීරය හික්මවීමෙන් ඔහු තවදුරටත් තමා ගැනම බිය නොවී අප වෙනුවෙන් පැමිණ ඇති බැවින් අපිත් ජය ගනිමු. එබැවින් ඔහු අපට මෙසේ කියයි: වේශ්‍යාකම කෙරෙන් පලා දුවන්න. 1 කොරින්ති 6:18 එවිට එය අප පසුපස හඹා එන්නාක් මෙන් අපි එයින් පලා යමු, එහෙත් ඇත්ත වශයෙන්ම එය අප පසුපස නොඑන නමුත් අපගේම ආත්මයන් තුළ ඇති ගින්නකි. එබැවින් අප එයින් පලා යාමට උත්සාහ කරන අතරතුර, අපි එය අප සමග රැගෙන නොයන ලෙස ප්‍රවේශම් වෙමු. මක්නිසාද අපි බොහෝ විට පලා යාමට කැමැත්තෙමු, එහෙත් අපි එය අපගේ මනසින් සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත නොදමන්නේ නම්, එය අතහැර දැමීමට වඩා අපි එය රැගෙන යන්නෙමු. එවිට අප ගැන මෙසේ කියනු නොලබන ලෙස අපි එයට උඩින් පැන යමු: ගින්නක් දල්වා ගිනි පෙනෙලි වටකර තබාගන්නාවූ සියල්ලෙනි, නුඹලාගේ ගින්නේ එළියෙහිත් නුඹලා පත්තුකර තිබෙන ගිනිපෙනෙලි අතරේත් හැසිරෙන්න. යෙසායා 50:11 මක්නිසාද මනුෂ්‍යයෙකු ගින්න තමාගේ ළයට ගත්තොත් ඔහුගේ ඇඳුම් පුළුස්සා ගන්නාක් මෙන්, හිතෝපදේශ 6:27 දැවෙන ගල් අඟුරු මත ඇවිදින තැනැත්තා නිසැකවම තම පාද පුළුස්සා ගන්නේය, ලියා ඇති පරිදි එය මෙසේය: යමෙකු ගිනි අඟුරු පිට ඇවිද්දොත් ඔහුගේ පාද නොදැවේද? හිතෝපදේශ 6:28

76. මේ ගින්න භයානකය, ඒ නිසා අපි එය තෘප්තිමත් බවේ ඉන්ධනයෙන් පෝෂණය නොකරමු. කාමාශාව පවත්වා ගන්නේ භෝජන සංග්‍රහ කිරීමෙන්, පොහොසත් ආහාරවලින් ශක්තිමත් කිරීමෙනි, එය මිදි යුෂවලින් ඇවිළෙන අතර, බේබදුකමෙන් ඇවිළෙන්නේය. මේවාට වඩා භයානක වන්නේ සොදොම් මිදි වැලෙන් ලබාගත් මිදි යුෂ වර්ගයකින් මෙන් මනස මත් කරන වචන කතා කිරීමෙන් කරන ප්‍රකෝප කිරීම්ය. මෙම මිදි යුෂ බහුලත්වයෙන් අපි ආරක්ෂා වෙමු, මන්ද මාංසය මත් වූ විට මනස අස්ථාවර වේ, හදවත චංචල වේ, අභ්‍යන්තරය කැලඹී යයි. එබැවින් තිමෝතිට උපදෙස් දෙන එම උපදෙස සෑම පුද්ගලයෙකුටම ප්‍රයෝජනවත් වේ: නුඹේ ආමාශය උදෙසාද නොයෙක්විට පැමිණෙන නුඹේ දුර්වලකම් නිසාද, මුද්‍රිකපානය ටිකක් භාවිත කරන්න. 1 තිමෝති 5:23 ශරීරය අධික ලෙස රත් වූ විට, එයින් මනසේ ආශාවන් ඇවිස්සෙයි; මාංසය අසනීපයෙන් සීතල බවට පත් වූ විට, ආත්මයද සීතල වෙයි. ශරීරය වේදනාවෙන් පෙළෙන විට, මනස ශෝකයට පත් වන නමුත් එම දුක ප්‍රීතියට හැරෙනු ඇත.

77. එබැවින් ඔබේ මාංසය කා දමනු ලැබුවහොත් බිය නොවන්න, මන්ද එයින් ආත්මය විනාශ නොවේ. එබැවින් දාවිත් පවසන්නේ ඔහු බිය නොවන බවයි, මන්ද ඔහුගේ සතුරන් ඔහුගේ මාංසය අනුභව කළ නමුත් ඔහුගේ ආත්මය විනාශ නොවීය. අප කියවන පරිදි එය මෙසේය: නපුරුකම්කරන්නෝ එනම් මාගේ එදිරිකාරයන් හා සතුරෝ මාගේ මාංසය කන පිණිස මට විරුද්ධව ආ කල පැකිල වැටුණෝය. මේ අනුව සර්පයා තමාටම විනාශය ගෙන එයි; එබැවින් සර්පයා විසින් හානි කරන ලද තැනැත්තා සර්පයාට භාර දෙනු ලැබේ, එසේ කරන්නේ ඔහු තමා පහතට හෙළා දැමූ තැනැත්තා නැවත නැඟිටුවිය හැකි වන පිණිසත්, සර්පයාගේ වැටීමෙන් මිනිසා යථා තත්ත්වයට පත් වීම පිණිසත්ය. මෙම ශාරීරික දුක් වේදනා හා මාංසයේ දුර්වලතාවයට හේතුව සාතන් බව ශුද්ධලියවිල්ල සාක්ෂි දරයි, එහිදී පාවුල් මෙසේ පවසයි: තවද ඒ එළිදරව්කිරීම්වල අතිශය උතුම්කම කරණකොටගෙන පමණට වඩා උසස් නොවන පිණිස මට පහරදීමට සාතන්ගේ දූතයෙකු වැනිවූ උලක් මාගේ මාංසයෙහි මට දෙනලද්දේය, ඒ පමණට වඩා මා උසස් නොවන පිණිසය. 2 කොරින්ති 12:7 මේ අනුව පාවුල් තමා සුව වූ ආකාරයටම අන් අය සුව කිරීමට ඉගෙන ගත්තේය.

15 වන පරිච්ඡේදය

මෙම අපගමනයෙන් ආපසු යමින්, දණ්ඩක් රැගෙන හෝ මෘදුකමේ ආත්මයකින් පැමිණීම ගැන කතා කරන විට ශාන්ත පාවුළුතුමා අදහස් කරන්නේ කුමක්දැයි ශාන්ත ඇම්බ්‍රෝස් පැහැදිලි කරයි. බරපතල ලෙස වැටී සිටින කෙනෙකු සැබවින්ම වෙන් කළ යුතුය, එහෙත් පසුව ඔහු ප්‍රමාණවත් ලෙස පසුතැවිලි වූ විට නැවත ආගමික වරප්‍රසාද වෙත යථා තත්ත්වයට පත් කළ යුතුය. මෘදු අර්ථකථනයකින් ව්‍යවස්ථාවේ දැඩි බව මෘදු කළ විට පැරණි මුහුන් ඉවත් කරනු ලැබේ. ඔවුන් නොවේෂයානුවන් අනුකරණය කරන ඊර්ෂ්‍යා සහගත වැඩිමහල් සහෝදරයා මෙන් නොවන පරිදි, සියල්ලන්ම සභාවේ ආහාර වේලෙන් ඉසිනු ලැබ ප්‍රේමයේ ආහාරයෙන් පෝෂණය කළ යුතුය.

78. ඒ විශ්වාසවන්ත ගුරුවරයා, කාරණා දෙකෙන් එකක් පොරොන්දු වී, දෙදෙනාටම එක බැගින් ලබා දුන්නේය. ඔහු දණ්ඩක් රැගෙන පැමිණියේය, මන්ද ඔහු වරදකරු පුද්ගලයා ශුද්ධ වූ සහයෝගීතාවයෙන් වෙන් කළේය. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ශරීරයෙන් වෙන් වූ තැනැත්තා සාතන්ට භාර දෙන බව නිවැරදිව කියනු ලැබේ. එහෙත් ඔහු ප්‍රේමයෙන් සහ මෘදුකමේ ආත්මයකින් යුක්තව පැමිණියේය. මන්ද ඔහු ඔහුගේ ආත්මය බේරා ගැනීම සඳහා ඔහු සාතන්ට භාර දුන් නිසාය, නැතහොත් ඔහු කලින් වෙන් කළ තැනැත්තා පසුව සක්‍රමේන්තුවලට නැවත සහභාගි වීමට අවසර ලබා දුන් නිසාය.

79. මක්නිසාද යත්, මුහුන් කුඩා ප්‍රමාණයකින් මුළු පිටි පිඬම දූෂණය නොවන පිණිස, දරුණු ලෙස වැටී සිටින කෙනෙකු වෙන් කිරීම අවශ්‍ය වේ. පැරණි මුහුන් ඉවත් කළ යුතුය, නැතහොත් එක් එක් පුද්ගලයා තුළ ඇති පැරණි මිනිසා ඉවත් කළ යුතුය; එනම්, බාහිර ආත්මය සහ එහි ක්‍රියාවන්, මිනිසුන් අතර පාපයෙන් වයසට ගොස් දුෂ්ටකම්වලින් දැඩි වූ තැනැත්තා වෙන් කළ යුතුය. ඔහු මේ ගැන නිවැරදිව පැවසුවේ, පවිත්‍ර කර ඇත, යන්න මිස ඉවත දමනු ලැබේ, කියා නොවේ, මන්ද පවිත්‍ර කරන ලද දේ සම්පූර්ණයෙන්ම නිෂ්ඵල දෙයක් ලෙස නොසැලකේ, මන්ද එය පවිත්‍ර කර ඇත්තේ වටිනා දේ නිෂ්ඵල දෙයින් වෙන් කළ හැකි බැවිනි; එහෙත් ඉවතලන දේ කිසිසේත්ම වටිනාකමක් නැති බව සැලකේ.

80. එබැවින්, පව්කාරයා පවිත්‍ර වීමට කැමති නම්, වහාම ස්වර්ගීය සක්‍රමේන්තු වෙත නැවත පැමිණිය යුතු බව අපොස්තුළුතුමා තීරණය කළේය. මෙහිදී පවිත්‍ර කිරීම, යන වචනය භාවිත කිරීම සුදුසුය, මන්ද ඔහු මුළු ප්‍රජාව විසින්ම සිදු කරන ලද ඇතැම් ක්‍රියාවලින් පවිත්‍ර කරනු ලැබුවාක් මෙන් පවිත්‍ර කරනු ලබන අතර, ඔහු සමූහයාගේ කඳුළුවලින් සෝදා හරිනු ලැබේ, එසේම බොහෝ දෙනෙකුගේ හැඬීමෙන් පාපයෙන් මුදා හරිනු ලැබේ, එමෙන්ම අභ්‍යන්තර මිනිසා තුළ පවිත්‍ර කරනු ලැබේ. මක්නිසාද ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තම සභාවට සියල්ලන් තුළින් මුදා ගැනීමට අවසර දුන් සේක, එසේ කළේ ඇය ස්වාමින් වන යේසුස් වහන්සේගේ පැමිණීමට සුදුසු බව සොයා ගත් ආකාරයටම, එක් අයෙකු තුළින් සියල්ලන් මුදා ගත හැකි වන පරිදිය.

81. පාවුල්ගේ වචන තරමක් අපැහැදිලි වුවත්, එහි තේරුම මෙයයි. අපොස්තුළු තුමාගේ නිශ්චිත ප්‍රකාශය සලකා බලමු: මුහුන් නැත්තාවූ නුඹලා අලුත් පිඩක් වන පිණිස, පරණ මුහුන් පහකරන්න, 1 කොරින්ති 5:7 යනුවෙන් ඔහු පවසයි. මෙයින් අදහස් කරන්නේ මුළු සභාවම හැඬීමෙන්, යාච්ඤාවෙන් සහ දුක්ඛිත තත්වයෙන් පෙළෙන පව්කාරයාගේ බර ඇය සමග බෙදා ගන්නා බවත්, යම් අර්ථයකින් ඔහුගේ මුහුන් තමන් මතට ගන්නා බවත්ය. එසේ කරන්නේ සියලු දෙනාගේ උත්සාහයන් තුළින්, පසුතැවිලි වන පුද්ගලයා තුළ ඉවත් කළ යුතු දේ ස්ථිර ශක්තියක් සමග ඒකාබද්ධ වූ බෙදාගත් අනුකම්පාවකින් සහ එක්සත් දයාවෙන් පවිත්‍ර කළ හැකි වන පිණිසය. එසේ නැතහොත් ශුභාරංචියේ සභාව නියෝජනය කරන, සභාවේ වර්ගයක් වන එම කාන්තාව උගන්වන පරිදි, මුළු පිඬ පිපෙන තුරු, ඇය ඇගේ ආහාර වේලෙහි මුහුන් සඟවා තබන්නීය. එසේ එම මුළු පිටි පඬ මුළුමනින් පිරිසිදු ලෙස භාවිත කළ හැකි බව තේරුම් ගත හැකිය.

82. ශුභාරංචියේ මුහුන් යනු කුමක්දැයි ස්වාමින් වහන්සේ මට පැවසූ විට උන් වහන්සේ මෙසේ ඉගැන්වූ සේක: රොටි ගැන මා විසින් නුඹලාට නොකී බව නුඹලාට තේරුම් නැත්තේ කොහොමද? නුමුත් ඵරිසිවරුන්ගේද සද්දුසිවරුන්ගේද මුහුන්වලින් ප්‍රවේසම්වෙන්නැයි කීසේක. මතෙව් 16:11 එවිට උන් වහන්සේ ඵරිසිවරුන්ගේද සද්දුසිවරුන්ගේද ඉගැන්වීමෙන් මිස රොටිවල මුහුන්වලින් ප්‍රවේසම් වෙන්ට නොකී බව ඔව්හු තේරුම්ගත් බව පැවසේ. එබැවින්, මෙම මුහුන් – එනම්, පරිසිවරුන්ගේ ඉගැන්වීම් සහ සද්දුසිවරුන්ගේ විවාදාත්මක ආත්මය – සභාව ඇගේ ආහාර වේලෙහි සඟවාගෙන, ආත්මික අර්ථකථනයක් තුළින් ව්‍යවස්ථාවේ දැඩි බව මෘදු කර, ඇගේ පැහැදිලි කිරීම්වල මෝලෙහි එය අඹරා, ව්‍යවස්ථාවෙහි පිටත ලෙල්ලෙන් දිව්‍යමය අබිරහස්වල අභ්‍යන්තර රහස් මතු කර, නැවත නැඟිටීම පිළිබඳ විශ්වාසය ප්‍රකාශ කරයි. එහිදී දෙවියන් වහන්සේගේ දයාව ප්‍රකාශ කරනු ලබන අතර, එහි මළවුන්ගේ ජීවිතය යථා තත්ත්වයට පත් වන බව විශ්වාස කෙරේ.

83. දැන් මෙම සංසන්දනය මෙහි සුදුසු ලෙස හඳුන්වා දී ඇත, මන්ද ස්වර්ග රාජ්‍යය පාපයෙන් මිදීම වන අතර, එබැවින් අප සියල්ලන්ම, නපුර සහ යහපත යන දෙකම, සභාවේ ආහාර වේලෙහි එකට මිශ්‍ර වී ඇති බැවින්, අප සියල්ලන්ම නව පිඬක් බවට පත්විය හැකිය. එහෙත් නරක මුහුන් මිශ්‍රණය සමස්තයම දූෂිත කළ හැකි යැයි කිසිවෙකු බිය නොවිය යුතු වන පරිදි, අපොස්තුළු තුමා මෙසේ පවසයි: මුහුන් නැත්තාවූ නුඹලා අලුත් පිඩක් වන පිණිස, පරණ මුහුන් පහකරන්න, 1 කොරින්ති 5:7 එනම්, මෙම මිශ්‍රණය ඔබේ නිර්දෝෂීභාවයේ පිරිසිදු ඍජු බවෙහි ඔබ සතුව තිබූ තත්වයට ඔබ නැවත ගෙන එනු ඇත. අපි මෙසේ අනුකම්පාව දක්වන්නෙමු නම්, අපි අන් අයගේ පාපවලින් අපවිත්‍ර නොවෙමු, එහෙත් අපගේම කරුණා අනුග්‍රහයට වැඩිවීමක් ලෙස තවත් කෙනෙකුගේ ප්‍රතිස්ථාපනය අපට ලැබේ, එවිට අපගේම ඍජු බව නොවෙනස්ව පවතී. එබැවින් ඔහු තවදුරටත් මෙසේ පවසයි: කුමක්හෙයින්ද, අපගේ පාස්කුව, එනම් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ, යාගකරනලද්දේය. 1 කොරින්ති 5:7 එනම්, ස්වාමින් වහන්සේගේ දුක් වේදනා විඳීම සියල්ලන්ටම ප්‍රයෝජනවත් ප්‍රතිලාභ ලබා දී ඇති අතර, ඔවුන් කළ පාප ගැන පසුතැවිලි වූ පව්කාරයන්ට මිදීම ගෙන දී ඇත.

84. එබැවින් අපි යහපත් ආහාර සමග මංගල්‍යය සමරමු, පසුතැවිලි වෙමින් අපගේ මිදීම ගැන ප්‍රීති වෙමු, මන්ද කිසිදු පෝෂණයක් කරුණාව හා මෘදුකමට වඩා මිහිරි නොවේ. ගැලවීම ලැබූ පව්කාරයා කෙරෙහි ඊර්ෂ්‍යාව අපගේ මංගල්‍යය හා ප්‍රීතිය සමග මිශ්‍ර නොවිය යුතුය. ශුභාරංචියේ දක්වා ඇති පරිදි, එම ඊර්ෂ්‍යා සහගත සහෝදරයා තම පියාගේ නිවසින් බැහැර නොකරනු ඇත, මන්ද ඔහු තම සහෝදරයාගේ පිළිගැනීමේදී ශෝක වූ බැවිනි, ඔහුගේ දිගුකාලීන පිටුවහල් කිරීම ගැන ඔහු ප්‍රීති වීමට පුරුදුව සිටියේය .

85. නොවේෂියන්වරුනි, ඔබ ඔහුට සමාන බව ඔබට ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකිය, මන්ද, ඔබ පවසන පරිදි, ඔබ සභාව සමග රැස් නොවන්නේ වැටී සිටි අයට පසුතැවිලි වීමෙන් යථා තත්වයට පත් වීමේ බලාපොරොත්තුව ලබා දී ඇති බැවිනි. එහෙත් මෙය මවාපෑමක් පමණි, මන්ද නොවේෂියන් රදගුරු පදවිය අහිමි වීම නිසා ශෝකයෙන් ඔහුගේ භේදය නිර්මාණය කළේය.

86. එහෙත් අපොස්තුළු තුමා ඔබ ගැන අනාවැකි පවසා ඔබට මෙසේ පවසන බව ඔබට තේරෙන්නේ නැද්ද? මේ ක්‍රියාව කළ තැනැත්තා නුඹලාගෙන් පහකරනු ලබන පිණිස ශෝකවෙනවා වෙනුවට, නුඹලා උඩඟුව සිටිවුය.1 කොරින්ති 5:2 එසේ නම්, ඔහුගේ පාපය ඉවත් කළ විට ඔහු සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත් කරනු ලැබේ, එහෙත් පව්කාරයා ඔහුගේ පවිත්‍ර කිරීමට උපදෙස් දෙන සභාවෙන් ඉවත් කළ යුතු බව අපොස්තුළු තුමා නොපවසයි.

16 වන පරිච්ඡේදය

අපෝස්තුළුවරුන් සහ නොවේෂියානුවන් අතර සංසන්දනයක් සිදු කෙරේ. ඔබ කුමන ආත්මයකින් ක්‍රියා කරන්නේද යන්න ඔබ නොදන්නෙහිය, යන වචන ඔවුන්ට අදාළ කළ විට ඒවායේ යෝග්‍යතාවය පැහැදිලි කෙරේ. පසුතැවිල්ලේ ඵලය ඉවත් කිරීමෙන්, ඔවුහු ඒ සඳහා ඇති ආශාව නිවා දමති. මේ ආකාරයෙන් පව්කාරයන්ට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ පොරොන්දු අහිමි වේ, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් අබිරහස්වලට ඉක්මනින් ඇතුළත් නොකළ යුතුය. පසුතැවිලි වීමේ සමහර නිදසුන්ද ලබා දී ඇත.

87. එසේ නම්, අපොස්තුළු තුමා පව්වලට සමාව දුන් බැවින්, ඒවාට සමාව නොදිය යුතු යැයි ඔබ පවසන්නේ කුමන අධිකාරියකින්ද? ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කෙරෙහි වඩාත්ම ගෞරවය ඇත්තේ කාටද, පාවුල්ටද, නැතිනම් නොවේෂන්ටද? එහෙත් පාවුල් ස්වාමීන් වහන්සේ දයානුකම්පික බව ඔහු දැන සිටියේය . ගෝලයන්ගේ අනුකම්පාවට වඩා ඔවුන්ගේ රළුකම නිසා ස්වාමීන් වන යේසුස් වහන්සේ වඩාත් අමනාප වූ බව ඔහු දැන සිටියේය.

88. තවද, ස්වාමීන්වහන්සේ පිළිගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කළ අය විනාශ කිරීම සඳහා ස්වර්ගයෙන් ගින්නක් පහළ කිරීම ගැන කතා කළ විට, යේසුස් වහන්සේ යාකොබ් සහ යොහන්ට තරවටු කළ අතර, ඔවුන්ට මෙසේ කී සේක: ඔබ කතා කරන්නේ කාගේ ආත්මයෙන්දැයි ඔබ නොදන්නෙහිය; මක්නිසාද මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා පැමිණියේ මිනිසුන්ගේ ජීවිත විනාශ කිරීමට නොව ඔවුන් බේරා ගැනීමටය. ලූක් 9:55-56 ඇත්ත වශයෙන්ම, උන් වහන්සේගේ ආත්මයෙන් සිටි ඔවුන්ට උන් වහන්සේ මෙසේ කී සේක: ඔබ කාගේ ආත්මයෙන් කතා කරන්නේද යන්න ඔබ නොදන්නෙහිය. එහෙත් උන් වහන්සේ ඔබට මෙසේ කියන සේක: මාගේ කරුණාව නොපවත්වන, මාගේ දයාව ප්‍රතික්ෂේප කරන, මාගේ නාමයෙන් ප්‍රේරිතයන් විසින් දේශනා කරනු ලැබීමට මා කැමති වූ පසුතැවීම ප්‍රතික්ෂේප කරන ඔබ ක්‍රියා කරන්නේ මාගේ ආත්මයෙන් නොවේ.

89. මක්නිසාද ඔබ පසුතැවිල්ලේ ඵල ඉවත් කරන විට, ඔබ පසුතැවීම දේශනා කරන බව පැවසීමෙන් පලක් නැත. මක්නිසාද යත්, විපාක මගින් හෝ ප්‍රතිඵල මගින් ඕනෑම දෙයක් ලුහුබැඳීමට මිනිසුන් ආකර්ෂණය වන අතර, ප්‍රමාද වූ විට සෑම උත්සාහයක්ම දුර්වල වේ. මේ හේතුව නිසා, ස්වාමින් වහන්සේ තම ගෝලයන්ගේ ජ්වලිතය වැඩි කිරීම සඳහා, තමා සතු සියල්ල අත්හැර දෙවියන් වහන්සේ අනුගමනය කළ සෑම කෙනෙකුටම මේ ජීවිතයේ සහ ඉදිරි ජීවිතයේ හත් ගුණයකින් වැඩි වන බව පැවසූ සේක. මතෙව් 19:29 පළමුව ප්‍රමාදය නිසා ඇති වූ වෙහෙස ඉවත් කිරීමට උන් වහන්සේ වර්තමානයේ විපාකය පොරොන්දු වූ සේක, එසේම ඉන්පසුව අනාගතයේදීද, යයි පැවසූ සේක. එසේ කළේ අපට අනාගතයේදීද විපාක ලබා දෙන බව විශ්වාස කිරීමට අපට ඉගෙනගත හැකි වන පිණිසය. එබැවින්, වර්තමාන විපාක, අනාගත අයගේ පොරොන්දු උනන්දු කරවන්නකි.

90. එසේ නම්, රහසිගත පාපයන් කළ කෙනෙකු, කෙසේ වෙතත්, දැඩි ලෙස පසුතැවිලි වන්නේ නම්, සභාවේ සහයෝගීතාවයට නැවත ලබා නොගන්නේ නම්, ඔහුට එම විපාක ලැබෙන්නේ කෙසේද? වරදකරු සමාව බලාපොරොත්තු විය යුතු බවත්, කඳුළු සහ කෙඳිරිගෑමෙන් එය සෙවිය යුතු බවත්, සියලු ජනතාවගේ කඳුළු ආධාරයෙන් එය සෙවිය යුතු බවත්, සමාව අයැදිය යුතු බවත් මම සැබවින්ම කැමැත්තෙමි; එසේම ශුද්ධ වූ සහභාගිකම දෙවරක් හෝ තුන් වරක් ප්‍රමාද වුවහොත්, ඔහුගේ යාච්ඤා තවමත් ප්‍රමාණවත් තරම් අවංක වී නැති බවත්, ඔහු තම කඳුළු වැඩි කළ යුතු බවත්, ඊටත් වඩා දුක්ඛිතව නැවත පැමිණිය යුතු බවත්, තම දෑතින් ඇදහිලිවන්තයන්ගේ පාද වැලඳගෙන, ඔවුන් සිප ගත යුතු බවත්, ඔහුගේ කඳුළුවලින් ඔවුන් සෝදා, ඔවුන්ට යන්නට ඉඩ නොදිය යුතු බවත් ඔහු සිතිය යුතුය. එවිට ස්වාමීන් වන යේසුස් වහන්සේ ඔහු ගැන මෙසේ කියනු ඇත: ඔහුගේ බොහෝ පාපවලට සමාව ලැබී ඇත, මන්ද ඔහු බොහෝ ප්‍රේම කළ බැවිනි. ලූක් 7:47

91. කඳුළුවලින් සලකුණු වූ මුහුණු ඇති, නිරන්තර හැඬීමෙන් කම්මුල් ගෙවී ගිය, සියල්ලන් විසින් පාගා දැමීමට තම සිරුරු පූජා කළ, සෑම විටම සුදුමැලි වී නිරාහාරව සිටීමෙන් නාස්ති වූ මුහුණු ඇති, මරණයේ පෙනුම නිශ්චල ජීවමාන ශරීරයක දරා සිටින, පසුතැවිලි වෙමින් සිටි අය මම දනිමි.

17 වන පරිච්ඡේදය

කොරින්තියේ ශාන්ත පාවුල් තුමාගේ සිද්ධියේදී පෙන්නුම් කරන පරිදි, එම මෘදුකම දැඩිකමට එකතු කළ යුතුය. නොවේෂියන්වරු එයට විරුද්ධව තර්ක කළත්, මිනිසා බෞතීස්ම වී සිටියේය. විනාශය යන වචනයෙන් අදහස් කරන්නේ විනාශයක් නොව දැඩි දඬුවම් කිරීමයි.

92. දැනටමත් තමන්වම යටත් කරගෙන සිටින, ජීවිත කාලය තුළ තමන්ම මරණයට පත් කරගත් අයට සමාව දීම ප්‍රමාද කරන්නේ ඇයි? ශාන්ත පාවුල් මෙසේ පවසයි: බොහෝ දෙනා විසින් පමුණුවනලද මේ දඬුවම එබඳු තැනැත්තාට ඇත. අනික් අතට එබඳු තැනැත්තා යම් විධියකින් ඔහුගේ අධික ශෝකයෙහි ගිලී නැති නොවන පිණිස ඔහුට කමාවෙන්ටද ඔහු සනසන්ටද ඊට වඩා නුඹලාට යුතුය. 2 කොරින්ති 2:6-7 බොහෝ දෙනෙකු විසින් පනවා ඇති දඬුවම හෙළා දැකීමට ප්‍රමාණවත් නම්, බොහෝ දෙනෙකු විසින් කරන ලද මැදිහත්වීමද පාපයට සමාව දීමට ප්‍රමාණවත් වේ. අපගේ දුර්වලතාවය තේරුම් ගෙන දෙවියන් වහන්සේගේ කැමැත්ත අර්ථකථනය කරන හැසිරීමේ ගුරුවරයාණන් වහන්සේ, සැනසීම ලබා දිය යුතු යැයි ප්‍රාර්ථනා කරන සේක, දිගු ප්‍රමාදයකින් ඇති වූ වෙහෙස නිසා දුක, පසුතැවිලි වන තැනැත්තා යටපත් නොකළ යුතුය.

93. එබැවින් අපොස්තුළු තුමා ඔහුට සමාව දුන් අතර, ඔහුට සමාව දුන්නා පමණක් නොව, ඔහු කෙරෙහි ඇති ප්‍රේමය නැවත ශක්තිමත් වන ලෙසද ඉල්ලා සිටියේය. ප්‍රේම කරනු ලබන තැනැත්තාට ලැබෙන්නේ දැඩිකම නොව දයාවයි. ඔහුම ඔහුට සමාව දුන්නා පමණක් නොව, සියල්ලන්ම ඔහුට සමාව දිය යුතු යැයිද ඔහු ප්‍රාර්ථනා කළ අතර, ඔහු පවසන්නේ අන් අය වෙනුවෙන් සමාව දුන් බවත්, බොහෝ දෙනෙක් එක් අයෙකු නිසා ශෝකයෙන් සිටිනු නොලබන ලෙසයි. නුඹලා යමෙකුට යමක් ගැන කමාවෙනවා නම් මමත් කමාවෙමි. මම යමක් ගැන කමාවීම් නම්, එසේ කමාවී තිබෙන්නේ සාතන් අප කෙරෙහි වාසි නොලබන පිණිසය, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ඉදිරියෙහි නුඹලා උදෙසාය. මක්නිසාද ඔහුගේ උපායවල් අප විසින් නොදැන සිටිනවා නොවේ. 2 කොරින්ති 2:10-11 අපට හානි කරන බොහෝ උපක්‍රම ඇති ඔහුගේ උපක්‍රම ගැන නොදන්නා සර්පයාට එරෙහිව ඔහුට ආරක්ෂා විය හැක්කේ කෙසේද? ඔහු සැමවිටම තුවාල කිරීමට උත්සාහ කරයි, සැමවිටම අප උගුලට හසු කර ගැනීමට උත්සාහ කරයි, එවිට ඔහු අපට මරණය ගෙන එන පිණිසය. එහෙත් අපගේ පිළියම ඔහුට ජයග්‍රහණයේ අවස්ථාවක් නොවන බවට අප සැලකිලිමත් විය යුතුය; මක්නිසාද යත්, අනුකම්පාවෙන් නිදහස් කළ හැකි ඕනෑම අයෙකු අධික ශෝකයෙන් විනාශ වුවහොත්, අප ඔහු විසින් මඟ හරිනු ලැබේ.

94. මේ මිනිසා බව්තීස්ම වී ඇති බව අපට තේරුම් ගත හැකි වන පරිදි, ඔහු තවදුරටත් මෙසේ පවසයි: වේශ්‍යාකම් කරන්නන් සමඟ සමාගම් නොපවත්වන ලෙස මාගේ ලියමනෙහි නුඹලාට ලියුවෙමි; නුමුත් මේ ලෝකයෙහි වේශ්‍යාකම් කරන්නන් සමග කොහෙත්ම සමාගම් නොපවත්වන හැටියට නොවේය; 1 කොරින්ති 5:9 තවද ඔහු තවදුරටත් මෙසේ පවසයි: නුමුත් සහෝදරයෙකැයි කියනලද කෙනෙක් වේශ්‍යාකම්කරන්නෙක්වත් ලෝභයෙක්වත් රූපවඳින්නෙක්වත් නින්දාකරන්නෙක්වත් බේබද්දෙක්වත් කොල්ලකාරයෙක්වත් වේ නම්, එබන්දෙකු සමග සමාගම් නොපවත්වන්ටද කෑමවත් නොකන්ටද දැන් නුඹලාට ලියමි. 1 කොරින්ති 5:11 එක දඬුවමක් යටතේ ඔහු එක් කළ අය, සමාව ලබා ගැනීමට ඔහු කැමති විය. එබන්දෙකු සමග සමාගම් නොපවත්වන්ටද කෑමවත් නොකන්ටද එපා යයි ඔහු පවසයි. 1 කොරින්ති 5:11 ඔහු මුරණ්ඩු අය කෙරෙහි කොතරම් දැඩිද, එහෙත් සමාව අයදින අය කෙරෙහි කොතරම් දයාවන්තද යන්න පැහැදිලිය. පළමුවැන්නාට එරෙහිව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට එරෙහි වරද විරුද්ධ වේ, එහෙත් දෙවැන්නාට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට කරන ආයාචනය උපකාර ගෙන එයි.

95. එහෙත් කිසිවෙකු ව්‍යාකූල නොවන පිණිස: මාංසය නාස්තිවීම පිණිස මෙබඳු තැනැත්තා මම සාතන්ට භාර දුන්නෙමි, 1 කොරින්ති 5:5 යනුවෙන් ලියා ඇත. මෙසේ පැවසිය යුතුය. මිනිසා ශරීරයෙන් සහ ආත්මයෙන් මුදාගෙන ඇති බවත්, දෙකෙන්ම ගැලවී ඇති බවත්, ශරීරයෙන් තොර ආත්මයට හෝ ආත්මයෙන් තොර ශරීරයකට, දෙකම සිදු කර ඇති ක්‍රියාවන්හි එක්සත් වී ඇති බැවින්, දඬුවමෙන් හෝ විපාකයෙන් බෙදා නොගෙන සිටිය නොහැකි බවත් පැහැදිලි බැවින්, මුළු මාංසයම විනාශ වූ ඔහුට සමාව ලබා ගත හැක්කේ කෙසේද? මෙය ප්‍රමාණවත් පිළිතුරක් වේවා: “විනාශය” යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ මාංසය සම්පූර්ණයෙන් විනාශ කිරීම නොව, එහි නිවැරදි කිරීමය. මක්නිසාද පාපයට මිය ගිය කෙනෙකු දෙවියන් වහන්සේට ජීවත් වනවා සේම, මාංසයේ ආශාවන් විනාශ වන අතර, මාංසය එහි ආශාවන්ට මිය යයි, එවිට එය නැවත පාරිශුද්ධත්වයෙන් සහ වෙනත් යහපත් ක්‍රියාවලින් ජීවත් විය හැකිය.

96. අපගේ පොදු මවගෙන් අපට ගත හැකි තවත් සුදුසු උදාහරණයක් කුමක්ද? මක්නිසාද යත්, අප සියල්ලන්ම සෑදී ඇති පෘථිවියම, එය වගා කර වගා නොකළ විට, නිසරු ලෙස පෙනේ; කෙත එය සිටුවූ වැල් හෝ ඔලිව් ගස් වලට මිය යන බවක් පෙනෙන්නට තිබුණත්, එය තමන්ගේම පෝෂණ බලය නැති කර නොගනී, එනම්, එහි ජීවය නැති කර නොගනී. ඉන්පසු, නැවත වගාව ආරම්භ වී පසට ගැළපෙන බීජ වපුරන විට, එය පෙරට වඩා බහුල ලෙස අස්වැන්න ගෙන එයි. එබැවින්, අපගේ මාංසය මිය යන බව පැවසුවද, එය විනාශ වීමට වඩා යටත් කර ඇති බව තේරුම් ගන්නේ නම් එය අමුතු දෙයක් නොවේ.


1 වන පොත (Book 1)
2 වන පොත (Book 2)