[Cyprian of Carthage, On the Unity of the Church in Tamil]
அத்தியாயம் 1
கர்த்தர் தமது பொன்னான வார்த்தைகளால் நம்மை இவ்வாறு எச்சரிக்கிறார். அதாவது, “நீங்கள் பூமியின் உப்பாக இருக்கிறீர்கள்” என்று. மிகவும் அன்பான சகோதரர்களே, பாதிப்பில்லாதவருக்கு எளிமையாகவும், விவேகமாகவும் இருக்கும்படி அவர் நமக்குக் கட்டளையிடுவதால், வஞ்சகமுள்ள எதிரியின் வலைகளைப் பற்றி நாம் தெரிந்து கொள்வதற்கும், அவற்றையிட்டு எச்சரிக்கையாக இருப்பதற்கும் தொலைநோக்கும், ஆர்வமுள்ள இதயத்துடனும் இதை ஏற்றுக்கொள்வதை விட, வேறு என்ன நமக்குப் பொருந்தும்? பிதாவாகிய சர்வேசுரனுடைய ஞானத்தை கிறிஸ்துவின் ஊடாகப் பெற்றுக் கொண்ட நாம், நம்முடைய இரட்சணியத்தைக் காத்துக்கொள்வதில் குறைவான புத்திசாலிகளாகவே இருப்பதாகத் தெரிகிறது. அழுத்தங்களை கண்டு மட்டும் நாம் அச்சம் கொள்ளாத தேவையில்லை. ஆபத்துக்கள் நெருங்கும் போது, ஆன்மா அதை எதிர்த்துப் போராடத் தயாராகி விடுகிறது. எதிரி தான் இரகசியமாக ஊர்ந்து செல்லும்போது, சமாதானத்தின் தோற்றத்தில் நம்மை ஏமாற்றும் போது, எதிரிக்கு தனக்குத்தானே பயந்து அவனைக் காத்துக்கொள்ள வேண்டியேற்படுகிறது. அவர் மறைக்கப்பட்ட அணுகு முறைகளுடன் எம்மில் ஊடுருவ முயற்சிக்கிறார். அதிலிருந்து அவர் சர்ப்பத்தின் பெயரைப் பெறுகிறார் (தவழ்ந்து செல்வன, ஊர்ந்து செல்வன மற்றும் திருடுவன போன்றவை). இது தான் எப்போதும் அவனது தந்திரமாக இருந்திருக்கிறது; இது மனிதர்களைத் தவிர்ப்பதற்கான அவனது குரூரத் தனமான மற்றும் இருண்ட வஞ்சகமாகும். இவ்வாறு, உலகின் ஆரம்பத்திலிருந்தே அவன் ஏமாற்றியே வந்தான். பொய் வார்த்தைகளால் புகழ்ந்தான், அனுபவமற்ற, வெகுளியான ஆத்மாவை அவனது பொறுப்பற்ற நம்பமுடியாத தன்மையால் தவறாக வழிநடத்தினான். இவ்வாறு கர்த்தரைக் கூட சோதிக்க முயற்சிதான். அவன் மீண்டும் அவரை ரகசியமாக அணுகி, மெல்லமாக வந்து ஏமாற்ற முயன்றான். ஆயினும் அவன் யாரென்பதைப் புரிந்து கொள்ளப்பட்டதும், அவன் விரட்டி அடைக்கப்பட்டான். ஏனென்றால் அவனது உண்மையான சொரூபம் வெளிப்பட்டபடியால்.
அத்தியாயம் 2
வெற்றியின் சின்னமாம் கிறிஸ்துவின் அடிச்சுவடுகளில் நடப்பதற்காக, நாம் கவனக்குறைவாக மரணத்தின் வலையில் விழுந்து விடக்கூடாது என்பதற்காக இங்கே நம்மில் முன்பு வாழ்ந்த பழைய, முதுமையான வழியை விட்டு வெளியேற நமக்கு ஒரு உதாரணம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் அது ஆபத்திலிருந்து பாதுகாக்கிறது, மேலும் நாம் அழியாமையை அடைய எம்மோடு பயணிக்கிறது. கிறிஸ்துவின் கட்டளைகளின் ஊடாக மரணத்தை வெல்லும், அதை வெற்றிகொள்ளும் அளவுக்கு நாம் எப்படி அழியாமையை அடையக்கூடும்? அவரே இந்த வார்த்தைகள் மூலம் நமக்கு எச்சரிக்கை விடுக்கிறார்: ‘நீங்கள் வாழ்க்கையில் அடியெடுத்து வைத்து விட்டால், கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிக்கவும்,’ மீண்டும் இவ்வாறு கூறுகிறார்: ‘நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டதை நீங்கள் செய்வீர்களானால், நான் இனி உங்களை சேவகன் என்று அழைக்க மாட்டேன்; நண்பர்கள் என்றே அழைப்பேன்.’ இறுதியாக, இவற்றின் மூலம், அவர் வலுவான மற்றும் உறுதியானவர் என்று அழைக்கிறார். இவை உறுதியான அஸ்திவாரம் கொண்டு, பாறை மீது அடித்தளம் அமைக்கப் பட்டுள்ளன. இவை உலகின் அனைத்து சோதனைகள் மற்றும் புயல்களுக்கும் ஈடுகொடுக்கும் விதத்தில் அசைக்க முடியாத உறுதியுடன் நிலையாக நிறுவப் பட்டுள்ளன. கர்த்தர் இவ்வாறு கூறுகிறார்: ‘என் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அவற்றைப் பின்பற்றி வருகிறவன், ஒரு பாறையின் மீது தன் வீட்டைக் கட்டிய ஒரு ஞானியாக நான் அவனை ஆதரிப்பேன். மழை பெய்தது, வெள்ளம் வந்தது, பலத்த காற்று வீசி அந்த வீட்டின் மீது மோதியது. ஆனால் அது விழவில்லை, ஏனென்றால் அது ஒரு பாறையின் மீது நிறுவப்பட்டிருந்தது.’ ஆகையால், நாம் அவருடைய வார்த்தைகளில் உறுதியாக இருக்க வேண்டும். மேலும் அவர் கற்பித்த மற்றும் செய்த அனைத்தையும் நாம் கற்று அவற்றைப் பின்பற்ற வேண்டும். கிறிஸ்து கட்டளை இட்டதை செய்யாமல், ஒருவர் எப்படி தான் கிறிஸ்துவை நம்புகிறேன் சொல்ல முடியும்? அல்லது, கட்டளையை விசுவாசத்துடன் கடைபிடிக்காவிட்டால், அவர் எப்போது விசுவாசத்தின் பலனை அடைவார்? இரட்சணியத்தின் வழியினுடைய உண்மையைப் பற்றிக்கொள்ளாத எவரும் அவசியம் அலைந்து திரிந்து, தவறு எனும் வேகத்துக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல், காற்றினால் அள்ளுண்டு வீசப்படும் தூசியாக மாறுவார். இரட்சணியத்தை நோக்கிய தனது பயணத்தில் அவர் முன்னேறிச் செல்ல மாட்டார்.
அத்தியாயம் 3
திறந்த மற்றும் வெளிப்படையான விடயங்களுக்கு எதிராக மட்டுமல்லாமல், புத்திசாலித்தனமான மோசடியின் வழியாக நுணுக்கத்துடன் ஏமாற்றும், ஏமாற்றப்படும் விடயங்களில் இருந்தும் நாம் மிகவும் பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டும். எனவே, எதிரியை விட இப்போது யார் புத்திசாலியாக இருக்கிறார்? அல்லது எதிரியை விட எதிர்விளைவை ஏற்படுத்தக்கூடியவர் யாராக இருக்கக் கூடும்? கிறிஸ்துவின் வருகையின்போது, பிறவினத்தாருக்கு ஒளி கிடைத்தபின், மனிதனுக்கான இரட்சிப்பின் மகிமை மாட்சிமையுடன் வெளிப் படுத்தப்பட்ட பின், ஆன்மீக கிருபையால் காது கேளாதவர்கள் கேட்டார்கள்; பார்வை இழந்தோர் கர்த்தரை நோக்கித் தமது கண்களைத் திறந்தார்கள்; பலவீனமானவர்கள் நிரந்தர தேக ஆரோக்கியத்துடன் வலுவாக மீண்டனர்; அங்கவீனர்கள் தேவாலயத்தை நோக்கி ஓடினார்கள்; வாய் பேச முடியாத மனிதன் தனது தெளிவான குரலால் செபத்தின் ஊடாக தனது கோரிக்கைகளை முன்வைத்தான். அதிக எண்ணிக்கையிலான விசுவாசிகள் போன்றோரால், தேவதைகளின் சிலைகள் நிராகரிக்கப்பட்டன என்பதையும், அவைகளுடைய கோயில்களும் வழிபாட்டுத் தலங்களும் வெறிச்சோடி காணப் படுவதையும் பார்த்து அங்கே குழுமியிருந்தோர், ஒரு புதிய வகையான மோசடியை உருவாக்கினர். சிலைகள் கைவிடப்பட்டுக்கிடப்பதையும், அவற்றின் வழிபாட்டுத் தலங்களும், கோயில்களும் விசுவாசிகளின் பெரும் மக்கள் தொகை காரணமாக வெறிச்சோடியதால், அங்கே ஒரு புதிய மோசடி உருவாக்கப்பட்டது. அது ஒரு கிறிஸ்தவ பெயரின் தலைப்பில் எச்சரிக்கையற்றவர்களை ஏமாற்றுவதற்காகவே உருவாக்கப்பட்டது என்றே தோன்றுகிறது. விசுவாசத்தை கைவிடுவதற்கும், சத்தியத்தின் உண்மையான தன்மையை சிதைப்பதற்கும், ஒற்றுமையின் தாத்பரியங்களைப் பிளவு படுத்துவதற்கும் மத நம்பிக்கைகளுக்கு எதிரான தவறான கருத்துகளையும் பிளவுகளையும் உருவாக்கினார். பழைய வழிகளில் அவர்களை பார்வை அற்றவர்களாக வைத்திருக்க முடியாது. எனவே அவர் ஒரு புதிய வழியைக் கண்டறிந்து, அதனூடாக அவர்களை ஏமாற்றுகிறார். அவர் திருச்சபையிலிருந்து மக்களை பலவந்தமாக பிரித்தெடுக்கிறார். எனவே அவர்கள் ஏற்கனவே தாங்கள் வெளிச்சத்தை அடைந்துவிட்டதாகத் எண்ணியபோதும், அவர்கள் உலகில் இரவின் இருளிலிருந்து காப்பாற்றப்பட்டதாகத் தோன்றினாலும், அவர்கள் ஏற்கனவே ஒளியை நெருங்கி உலக இரவில் இருந்து தப்பித்ததாகத் தெரிகிறது. அதன் மூலம், அவர் மீண்டும் சந்தேகத்திற்கு இடமில்லாதவர்கள் மீது மற்றைய விதமான சாயல்களை ஏற்படுத்துகிறார். இதனால், அவர்கள் கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியை சட்டை செய்யாமலும், அவரை அவதானிப்பதில், அவர்கள் தங்களை கிறிஸ்தவர்கள் என்று அழைக்கிறார்கள். அவர்கள் இருளில் நடந்தாலும், தங்களுக்கு வெளிச்சம் இருப்பதாக நினைக்கிறார்கள். அதே நேரத்தில் எதிரிகள் தமது பசப்பு வார்த்தைகளால் ஏமாற்றுகிறார்கள். அப்போஸ்தலர் சொல்வது போல், தன்னை ஒளியின் தூதராக மாற்றிக் கொண்டு, அவருடைய ஊழியர்களை அழகுபடுத்தி, அவர்களின் நீதியின் ஊடாக, பகலுக்கு பதிலாக இரவையும், இரட்சிப்புக்கு பதிலாக மரணத்தையும், நம்பிக்கைக்குப் பதிலாக விரக்தியையும், விசுவாசத்திற்குப் பதிலாக துரோகத்தையும், கிறிஸ்துவின் பெயரில் கிறீஸ்துவுக்கு எதிரான ஒன்றையும் (anti-Christ) போல, ஒரு மாயையை உண்டு பண்ணுகிறார்கள். அதன் மூலம், அவர்கள் நம்பத்தகுந்த விதத்தில் பொய்களை உரைத்து, அவர்கள் தங்கள் நுணுக்கத்தால் உண்மைதன்மையை விரக்தியடையுமாறு செய்கிறார்கள். எனது அருமை சகோதரர்களே, இவையெல்லாம் நடப்பது ஏனென்றால் சத்தியத்தின் மூலத்திற்குத் திரும்பிச் செல்லாததன் காரணமாகவே. மேலும் தலையாய இறைவனைத் தேடுவதில்லை என்பதாலும், மோட்சானந்த இறைவன் எமக்கு அருளிய ஒழுக்கத்தைப் பின்பற்றாததான் விளைவு தான் இது என்று கூறலாம்.
அத்தியாயம் 4
ஒருவர் இந்த விடயங்களைக் கருத்தில் கொண்டு அவற்றை ஆராய்ந்து பார்த்தால், இந்த நீண்ட விவாதங்கள் மற்றும் வாதப்பிரதிவாதங்கள் தேவையில்லை. சத்தியத்தினால் பெறப்படும் மிகக் குறுகிய அறிக்கையால் விசுவாசத்தின் சான்றை எளிதில் பெற முடியும். கர்த்தர் பேதுருவிடம் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “நான் உன்னிடம் சொல்கிறேன். பேதுருவான நீ, நான் இந்த பாறையில் என் தேவாலயத்தை கட்டுவேன். நரகத்தின் வாயில்கள் அதற்கு எதிராக மேலோங்காது. பரலோக இராச்சியத்தின் திறவுகோலை நான் உனக்குத் தருகிறேன். நீ பூமியில் எதையாவது பிணைத்தால், அது பரலோகத்திலும் பிணைக்கப்படும். நீ பூமியில் எதை விடுவித்தாலும், அது பரலோகத்திலும் விடுவிக்கப்படும்” தனி ஒரு மனிதன் மீது தனது திருச்சபையைக் கட்டுவேன் என்று மொழிந்ததோடு, மேலும், அவருடைய உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகு, தனது எல்லா அப்போஸ்தலர்களுக்கும் ஒரே விதமான சக்தியைக் அளித்தார். கர்த்தர் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “பிதா என்னை அனுப்பியது போலவே, நான் உங்களை அனுப்புகிறேன். நீங்கள் பரிசுத்த ஆவியானவரைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள். எவன் பாவங்களை மன்னிக்கிறானோ, அவன் செய்த பாவங்கள் அவனுக்கு மன்னிக்கப்படும். எவருடைய பாவங்களையும் நீங்கள் மன்னிக்கவில்லை என்றால், அந்தப் பாவங்கள் உங்களுக்கு மன்னிக்கப்படாது.” ஆயினும் அவர் ஒற்றுமையைக் காட்டக்கூடும், ஆரம்பத்தில் இருந்தே, அதே ஒற்றுமையின் வெளிப்பாடான தனது அதிகாரத்தை அவர் ஏற்படுத்தினார். உண்மையில், மற்றைய அப்போஸ்தலர்கள் அனைவரும் பேதுருவோடு ஒன்றாகவே இருந்தார்கள். அவர்கள் அனைவருக்கும் சம பங்காளிகளாகவும் ஒரே அந்தஸ்தும் சக்தியும் பெற்றிருந்தனர். இவ்வாறு கர்த்தராகிய கிறிஸ்துவின் திருச்சபையை ஒரே அங்கமாகக் காண்பிப்பதற்காக திருச்சபையின் ஒற்றுமை ஸ்தாபிக்கப்பட்டது. ஒரே திருச்சபை, அதாவது, நித்திய வார்த்தையின் வாயிலாக, புகழ் மற்றும் கீர்த்தனைகளுக்கெல்லாம் அதிபதியான பரிசுத்த ஆவியானவர் எழுந்தருளி இருக்கும் திருச்சபை. மனிதனாகப்பட்ட இறைவன் படைத்தருளிய திருச்சபையைப் பற்றி இவ்வாறு கூறப்பட்டதைக் காணலாம்: “எனது பெண் புறா, கற்பில் சிறந்தவள், நிர்மலமானவள், விசேடமானவள், அவளுடைய தாயின் ஒரே குழந்தை. இவள் வேடுவப் பெண் ஒருத்திக்கு மிகப் பிரியமானவள். அப்பெண்ணின் மகள்மார் அவளைப் பார்த்து, அவள் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலி என்று சொன்னார்கள்.” இந்த ஒற்றுமையை நிலைநிறுத்தாத ஒருவர், தனது நம்பிக்கையை நிலை நிறுத்துகிறார் என்று சொன்னால் அது எவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய காரியமா? திருச்சபையை எதிர்த்து, அதை நிராகரிப்பதன் மூலம், ஒருவர் திருச்சபையில் அங்கம் வகிக்கக் கூடுமோ? புனித பவுலும் அதையே கற்பிக்கிறார். ஒற்றுமையின் ஊடாக திவ்விய நற்கருணையை ஸ்தாபித்தல் பற்றி இவ்வாறு கூறுகிறார்: “ஒரே உடலும் ஒரே ஆவியுமாக இறைவன் இருக்கிறார். உங்களது அழைத்தலே அங்கு பிரதானமாக இருக்கிறது. ஒரே ஆண்டவர், ஒரே விசுவாசம், ஒரே ஞானஸ்நானம், ஒரே கடவுள்.”
அத்தியாயம் 5
இந்த ஒற்றுமையை நாம் உறுதியாகப் பற்றி, அதை பாதுகாக்க வேண்டும். குறிப்பாக, திருச்சபையின் பராமரிப்பாளர்களான, ஆயர்களாகிய நாம், எமது மறை மாவட்ட மண்டலங்கள் பிரிக்கப்படாமல் இருப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும். பொய் சொல்லி யாரும் தன் சகோதரனை ஏமாற்றக்கூடாது. யாரும் விசுவாசத்தை தலைகீழாக மாற்றி சத்தியத்தை சிதைத்து விசுவாசத்தை விகாரம் மிக்கதாக செய்யக்கூடாது. திருச்சபை ஒன்றாகும், மறை மாவட்ட மண்டலங்கள் தனிப்பட்ட ஆயர்களால் இணைக்கப் பட்டுள்ளன. திருச்சபை என்பது ஒரே பொருளானது. இது ஒரு பரந்த அளவிலான மக்களை உள்ளடக்கி மென்மேலும் வளர்கிறது. சூரியன் ஒன்று என்றாலும், அது பல கிரணங்களைக் கொண்டுள்ளது. அதுபோல் ஒரேவிதமான ஒளி வடிவத்தைக் கொடுக்கிறது. மரமானது பல கிளைகளைக் கொண்டுள்ள போதிலும், அதன் வலிமை அதன் வலுவான நிரந்தர வேரை அடிப்படையாகக் கொண்டது. நதியானது பல கிளைகளைக் கொண்டிருந்த போதிலும், அது நிரம்பி வழியும் போது பல நீரோடைகள் வழியாகப் பாய்ந்து ஒரே மூலமாகக் காணப்படுகிறது. அதேபோலத்தான், திருச்சபையின் ஒற்றுமை பல கோணங்களில் இருந்த போதிலும், அதன் மூலமானது ஒரே வடிவமாகப் பாதுகாக்கப்படுகிறது. சூரியனிடமிருந்து அதன் கதிர்களை அகற்றிப்பாருங்கள், அப்படியே நடந்தாலும், சூரியன் தனது ஒளியின் ஒற்றுமையை ஒருபோதும் பிரியாமல் காப்பதைக் காணலாம். ஒரு மரத்திலிருந்து அதன் கிளையை வெட்டிப் பாருங்கள், அப்படி வெட்டப்பட்ட கிளை மீண்டும் பலனைத் தராது. ஒரு நதியை அதன் மூலத்திலிருந்து வேறுபடுத்திப் பாருங்கள், இவ்வாறு வேறுபடுத்தப்பட்ட நதியின் கிளையானது நீர் வற்றி வறண்டு போகும். அதேபோலத்தான், இறைவனின் ஒளியால் நிரம்பப்பெற்ற திருச்சபை உலகம் முழுவதும் அதன் பிரகாசத்தைப் பாய்ச்சும். அப்படியான பட்சத்தில், எல்லா இடங்களிலும் பிரவாகிப்பது ஒரேவிதமான ஒளிப்பிரவாகமே. எனவே, திருச்சபை என்னும் உடலின் ஒற்றுமை பிரிக்கப்படக் கூடாது. அது தன் கிளைகளை உலகம் முழுவதும் பரப்பி அதிக பலனைத் தருகிறது. மிகுந்த வளத்துடன் ஓடும் அதன் நீரோடைகள், வெகு தொலைவில் நீண்டு, செறிந்து காணப்படுகின்றன. அப்படியிருந்தும், அதனுடைய சிரசு ஒன்றே ஒன்று தான். அதன் மூலங்களும் ஒன்றே ஒன்று தான். கருவில் உள்ள செறிவும், மற்றும் முடிவுகளின் தாயுமாக இருப்பதும் ஒரே திருச்சபையே. அதன் வயிற்றில் இருந்து தான் நாம் அனைவரும் பிறந்தோம். அங்கு சுரக்கும் பாலினால் நாம் அனைவரும் போஷனை பெற்றோம். அந்தத் திருச்சபையின் ஆன்மாவில் நாம் வாழுகிறோம்.
அத்தியாயம் 6
கிறிஸ்துவின் மணமகளை மாசடையச் செய்ய முடியாது. அவள் மாசற்றவள் போல, மிகத் தூய்மையானவள். அவளுக்குத் தெரிந்ததெல்லாம் ஒரே ஒரு வீடு தான். அந்த வீடு தூய்மையானதும், ஒழுக்கமுள்ளதாகவும் இருக்கிறது. அதில் அன்பே உருவான ஒரு இருக்கையை மட்டுமே வைத்திருப்பதன் மூலம் அவள் தனது புனிதத் தன்மையை காத்துக்கொள்கிறாள். அவள் இறைவன் சார்பாக, நம்மைப் பாதுகாக்கிறாள். நாம் தேவனுடைய இராச்சியத்திற்காக படைக்கப்பட்ட பிள்ளைகள் என்று அவள் பரிந்துரைக்கிறாள். யாரேனும் ஒருத்தி திருச்சபையில் இருந்து பிரிந்து சென்று விபச்சாரத்தில் ஈடுபடும் சமயத்தில், அவள் திருச்சபையின் வாக்குறுதிகளிலிருந்து விலகியவளாகவும் கருதப்படுவாள். அவள் திருச்சபையை விட்டு வெளியேறியது மட்டும் அல்லாமல், திருச்சபையை விட்டு வெளியேற்றப்பட்டவளாகவும் இருப்பது மட்டுமன்றி, இயேசுவின் நன்மைகளில் ஒருபோதும் பங்குகொள்ளும் பாக்கியத்தையும் இழந்துவிடுகிறாள். அவள் ஒரு அன்னியப் பெண்ணாகவும், அயோக்கியத்தனம் நிறைந்தவளாகவும், ஒரு பொது எதிரியும் ஆவாள். திருச்சபையைத் தனது தாயாக எண்ணி அதற்கு அன்பும் மரியாதையும் செலுத்தாத தவறியவர்கள், கடவுளைத் தன் தந்தையாகவும் ஏற்று நடக்க முடியாது. நோவாவின் பேழையில் இருந்து தன்னை வெளியேற்றிக் கொண்டது போலவே, திருச்சபைக்கு வெளியே இருப்பவரும் தன்னை வெளியேற்றிக் கொண்டவராகக் கருதப்படுவார். கர்த்தர் இவ்வாறு எச்சரிக்கிறார்: “என்னுடன் இல்லாதவன் எனக்கு எதிரானவன்; என்னுடன் சேராத எவரும் வெளியேற்றப்படுவர்.” கிறிஸ்துவின் சமாதானத்தையும், பிணைப்பையும் நிர்மூலமாக்கும் எவரும் கிறிஸ்துவுக்கு எதிராக செயல் படுவார்கள் ஆவர். கிறிஸ்துவின் திருச்சபைக்கு வெளியே வேறு எங்கேனும் ஒன்றுகூடும் எவரும் விலக்கப்பட்டவர்களாவர். “நானும் பிதாவும் ஒரே பொருளானவர்கள்” என்று கர்த்தர் கூறுகிறார். மீண்டும் பிதாவையும், சுதனையும், பரிசுத்த ஆவியானவரையும் பற்றி இவ்வாறு எழுதப்பட்டுள்ளது. “இந்த மூவரும் ஒரே பொருளானவர்கள்.” தெய்வீக வல்லமையால் ஏற்பட்டுள்ள இந்த ஒற்றுமை, அதாவது, திவ்விய நற்கருணை வாயிலாக மிக நெருக்கமாக இணைந்திருக்கும் இந்த ஒற்றுமை, திருச்சபைக்குள் நிலவும் பிளவுகளால் தகர்ந்து போயோ, அல்லது பிளவுகளை உண்டாக்கும் விஷமிகளின் செயலால் பிரிக்கப்படக்கூடும் என்று கூறினால், அதை நம்ப முடியுமா? இந்த ஒற்றுமையை எவரும் முறையாகப் பராமரிக்காவிட்டால், இறைவன் அளித்த சட்டமும் இல்லாமல் போய்விடக்கூடும். பிதா மற்றும் சுதனாகிய சர்வேசுரன் மீதுள்ள விசுவாசமும் நிலைக்காது. அதேபோல், அப்படிப்பட்டோருக்கு சீவியமோ, அல்லது இரட்சணியமோ கிடைக்கப்போவது இல்லை.
அத்தியாயம் 7
நற்கருணையின் ஒற்றுமை என்ற இந்த பிணைப்பின் நூலானது பிரிக்க முடியாத வகையில் பின்னிப் பிணைந்ததாகத் தெரிகிறது. வேதாகமத்தில் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் ஆடை பிரிக்கப் பட்டிருந்ததாக ஒருபோதும் குறிப்பிடவில்லை. அதுபோன்றே அவரது ஆடை கிழிந்திருந்தது என்றும் குறிப்பிட்டிருக்க வில்லை. எனினும், கிறிஸ்துவின் மேலங்கியைப் பங்கு போட்டுக்கொள்ள நினைத்தோர், சீட்டுக் குலுக்கிப் போட்டு அவற்றைப் பிரித்துக்கொண்டனர் என்று குறிப்பிட்டுள்ளது. கிழிந்திராத, பிரிக்கப்படாத ஆடையை அவர்கள் தன்வசம் வைத்திருக்க விரும்பினர். பரிசுத்த வேதாகமத்தில் இவ்வாறு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது: “அவர்கள் அவருடைய உள்ளாடைகளை பங்கு போட்டுக்கொண்டனர்.” அது கணுக்கால் வரை எவ்வித தையல் மூட்டுகளும் இல்லாமல் இருந்தது. அது முற்றிலும் மேலிருந்து கீழ் வரை ஒன்றாக தையல் இன்றி நெய்யப்பட்டிருந்தது. எனவே அவர்கள் அவர்களுக்கு இடையில் உரையாடுகையில், “நாங்கள் அதைக் கிழிக்க வேண்டாம். ஆனால் அது யாருக்கு கிடைக்கும் என்பதை தீர்மானிக்க சீட்டுக்கு குலுக்கிப் போடுவோம்” என்று கூறினார்கள். கர்த்தரின் உடலின் மேற்பகுதியில் இருந்து வந்த ஒற்றுமையை அவர் சுமந்திருந்தார். எனவே, அவர் பரலோகத் தந்தையிடம் இருந்து வந்த ஒற்றுமையை சுமந்திருந்தார். எவரேனும் அதை பெற்றிருந்தால், அதைச் சொந்தமாக்கிக் கொண்டிருந்தால், அவர்களால் அதைக் கிழிக்க மனமில்லாமல் போயிற்று. அந்த நபர் ஒரு முறை மட்டுமே, அந்த ஆடையை முழுமையாகப் பெறுகிறார். அதேபோல், அது நிரந்தரமானது மற்றும் பிரிக்கமுடியாத வகையில் சக்தி வாய்ந்ததாக இருந்தது. இயேசுக் கிறிஸ்துவின் திருச்சபையை பிரித்து வேறாக்குபவர் கிறிஸ்துவின் உடையைப் பெற்றுக்கொள்ளத் தகுதியற்றவராக இருக்கிறார். அதேபோல, மறுபுறம், சொலொமனின் மரணத்தில், அவருடைய இராச்சியமும், அவருடைய மக்களும் பிளவுபட்டார்கள். தீர்க்கதரிசி அஹியா அரச அவையில் யெரொபெயாம் அரசரை சந்தித்தார். அப்போது அவர் அணிந்திருந்த புதிய அங்கியைக் கழற்றி அதை பன்னிரண்டு துண்டுகளாகக் கிழித்து, யெரொபெயா விடம் இவ்வாறு கூறினார்: “நீங்கள் பத்து துண்டுகளை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர் சொல்வது என்ன என்றால்; நான் சாலமோன் உடைய இராச்சியத்தின் பத்து கோத்திரங்களை உங்களுக்குக் கொடுப்பேன். என் ஊழியனாகிய தாவீதுக்கும், இஸ்ரவேலின் எல்லா கோத்திரங்களிலிருந்தும் நான் தேர்ந்தெடுத்த நகரமான எருசலேமூக்கும் இரண்டு கோத்திரங்கள் கொடுக்கப்படும்.” இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களையும் குறிக்கும் ஆடையைக் கிழித்தபின், தீர்க்கதரிசி அஹியா அவரது உடையின் பகுதியை வாடகைக்கு விட்டார். அப்படியிருந்த போதும், கிறிஸ்துவின் மக்களைப் பிரித்து வேறாக்க முடியாமற் போயிற்று. தையல் இல்லாது நெய்யப்பட்ட ஆடை மற்றும் அதை இணைத்திருக்கும் ஆடை போன்றவற்றை சொந்தமாக வைத்திருப்பவரிடம் இருந்து ஒருபோதும் பிரிக்க முடியாது. என்றும் பிரிக்கமுடியாத வகையில் இணைக்கப்படுவதன் மூலம், கிறிஸ்துவை அணிபவர்களுடனான நம்முடைய இணையற்ற பிணைப்பை நிரூபிக்கிறோம். இயேசுக் கிறீஸ்துவின் திருச்சபையின் ஒற்றுமைக்கான அடையாளமான நற்கருணை மற்றும் அவருடைய ஆடை போன்றவற்றை உதாரணம் காட்டி, திருச்சபையின் ஒற்றுமையை அறிவித்தார்.
அத்தியாயம் 8
அப்படியானால், யார் தேவபக்தியற்றவர், மற்றும் குறைவான விசுவாசம் கொண்டோர் யார்? அல்லது கடவுளின் ஒற்றுமையை சிதைக்கும் நோக்குடன், கர்த்தருடைய ஆடை, மற்றும் கிறிஸ்துவின் திருச்சபை ஆகியவற்றை பிரித்து ஒற்றுமையைக் குலைக்கலாம் என்று நினைக்கும் மனநோயாளிகள் யார்? கர்த்தர் தம்முடைய சுவிசேஷத்தில் நம்மை இவ்வாறு எச்சரிக்கிறார்: “எனவே ஒரே மந்தையும் ஒரே மேய்ப்பனாய் இருப்பார்கள்.” அப்படியானால், ஒரே இடத்தில் பல மேய்ப்பர்கள் அல்லது பல ஆடுகள் இருக்கக்கூடும் என்று யாராவது குறைந்த பட்சம் கற்பனை செய்து கூடப் பார்க்க முடியுமா? அதேபோல், அப்போஸ்தலரான புனித பவுல் இந்த ஒற்றுமையைத் தக்க வைத்துக் கொள்ளவும், அந்த ஒற்றுமையைத் தேடவும் நம்மை இவ்வாறு கேட்டுக்கொள்கிறார்: “சகோதரர்களே, எங்கள் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் பெயரால் உங்களைக் கேட்டுக்கொள்கிறேன், நீங்கள் அனைவரும் ஒரு விடயத்தை பற்றி மட்டும் பேசுங்கள். அது என்ன வென்றால், உங்களிடையே எந்தப் பிளவும் இருக்கக்கூடாது, நீங்கள் அனைவரும் ஒரே மனதிலும் ஒரே தீர்ப்பிலும் ஒற்றுமையாக இருக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொள்கிறேன்.” மீண்டும் அவர் கூறுகையில்: “அன்பில் ஒருவருக்கொருவர் பிணைப்பதன் மூலம், தூய ஆவியின் ஒற்றுமையை சமாதான பிணைப்புடன் பாதுகாக்கிறீர்கள்.” நீங்கள் திருச்சபையை விட்டு வெளியேறி தலை நிமிர்ந்து உங்களால் வாழ முடியும் என்று நினைக்கிறீர்களா? அதேபோல், உங்களுக்காக நீங்கள் பிற கட்டிடங்கள் மற்றும் குடியிருப்புகளை கட்டியெழுப்புவதன் மூலம் நீங்கள் வாழ முடியும் என்று நினைக்கிறீர்களா? ரஹாப்பைப் பற்றி, அதாவது ரஹாப், முதலில் திருச்சபையால் அறிவிக்கப்பட்டவர் என்று இவ்வாறு சொல்லப்பட்டுள்ளது: “உனது தந்தையையும், தாயையும், சகோதரர்களையும், உன் தந்தையின் வீட்டில் வசிப்பவர்களையும் உனது சொந்த வீட்டிற்குள் சேர்த்துக் கொள். எவனும் உன் வீட்டிலிருந்து புறப்படுகிறானோ, அங்கு ஏற்படும் பிரச்சினை அவன் தலையில் தான் விழும்.” அதேபோல், அப்படிப்பட்டவர்களை, நற்கருணையின் புனிதத்தன்மையில் இருந்து வெளியேற்ற திருச்சபை சட்டத்தில் எதுவும் குறிப்பிட்டிருக்கவில்லை, அதாவது கிறிஸ்து இருந்த இடத்தில் கொல்லப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டியின் மாமிசத்தை ஏன் வீட்டிற்குக் கொண்டு வந்து உண்ண வேண்டும்? கர்த்தர் இதுபற்றிக் கூறுகையில்; “இதை ஒரே வீட்டில் இருந்து உண்ண வேண்டும். அந்த மாமிசத்தை வீட்டை விட்டு வெளியே கொண்டு செல்லக் கூடாது.” கிறிஸ்துவின் திருச்சரீரத்தையும், அவருடைய பரிசுத்தத்தையும் வெளியில் கொண்டு செல்லக்கூடாது. மேலும், விசுவாசிகளுக்கு ஒரே திருச்சபையைத் தவிர வேறு வீடு எதுவும் கிடையாது. இந்த வீட்டைப்பற்றியும், பரிசுத்த ஆவியானவர் சமாதானத்தின் இருப்பிடத்தை பற்றியும் விவரித்து அறிவித்துள்ளார். அவர் இவ்வாறு கூறியுள்ளார்: “இறைவன் தம்முடைய வீட்டில் குடியிருக்கும்படி அவர்கள் அனைவருக்கும் ஒரே மனதைக் கொடுத்திருக்கிறார்.” இறைவனது வீட்டிலும், கர்த்தரின் திருச்சபையிலும் அடைக்கலம் பெற்றிருப்பவர்கள், ஒரே மனதை உடையவர்களாக இருப்பார்கள். அவர்கள் ஒற்றுமையிலும் எளிமையிலும் ஒன்றாக பிணைக்கப்பட்டிருப்பார்கள்.
அத்தியாயம் 9
அதனால் தான், பரிசுத்த ஆவியானவர் புறாவின் வடிவத்தில் வந்தார். புறா ஒரு எளிய மற்றும் பாசமுள்ள பறவை. அது வலியை ஏற்படுத்தாது. கொடூரமாக கொத்தி இரணத்தை உண்டுபண்ணாது. அழிவை ஏற்படுத்தக் கூடியதல்ல. இது மனிதர்களால் நேசிக்கப்படுவதை விரும்பும் ஒரு பறவை. புறாக்கள் குஞ்சுகளைப் பொரித்த பிறகு, அவை அனைத்தும் சேர்ந்து ஒன்றாக இனப்பெருக்கம் செய்கின்றன. அவை பறக்கும்போதும், திரும்பி வரும்போதும் ஒரு கூட்டமாய் வருவதைக் காணலாம். அவை பரஸ்பரம் தங்களிடையே ஒற்றுமையுடன் தங்கள் வாழ்க்கையை வாழ்கின்றன. அவை தங்கள் சொண்டுகளுக்குக் கீழ் முத்தமிடுவதன் மூலம், சமாதானத்திற்கான தங்கள் உறுதிப்பாட்டை வெளிப்படுத்துகின்றன. அவை எல்லா விடயங்களிலும் சமாதானத்தின் நீதியை பிரதிபலிக்கின்றன. திருச்சபையிலும் இதுபோன்ற எளிமையான வெளிப்பாடுகள் காணப்பட வேண்டும். இது போன்ற உதாரணங்களையே நாம் பெற வேண்டும். சகோதரர்கள் புறாக்களிடமிருந்து அன்பைப் பின்பற்ற கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அவர்கள் காட்டும் மென்மை, செம்மறி ஆட்டுக்குட்டிகளின் மென்மைக்கு சமமாக இருக்க வேண்டும். ஒரு கிறிஸ்தவனின் இதயத்தில் ஓநாய்களின் கொடுரம், நாய்களிடம் காணப்படும் வெறி, பாம்புகளிதள் காணப்படும் அழிவுகரமான விஷம் மற்றும் காட்டு மிருகங்களின் கொடுமை காணப்படலாமோ? அத்தகையவர்கள் திருச்சபையை விட்டு வெளியேறினாலும், திருச்சபையை வாழ்த்தக் கடமைப்பட்டு இக்கிறார்கள். அவர்கள் புறாக்கள் மற்றும் செம்மறி ஆடுகளை அவற்றின் கொடுமை மற்றும் விஷத்தால் பிடித்துக் கொல்லக் கூடியவர்களாக இருப்பர். கசப்பை என்றும் இனிபோடு சங்கமிக்க முடியாது. இருள் ஒளியுடன் சங்கமித்து இருக்க முடியாது. தெளிவான வானிலையுடன் மழை சூழ்ந்த வானிலை இணைய முடியாது. சண்டை, சச்சரவு போன்ற அமைதியுடன் இணைந்து பயணிக்க முடியாது. பயனற்ற தன்மையுடன் கருவுறுதலை இணைக்க முடியாது. வறட்சி ஓடும் நீருடன் இணைந்து பயணிக்க முடியாது. சூறாவளி அமைதியுடன் இணைந்து பயணிக்க முடியாது. திருச்சபையிடம் இருந்து நன்மைகளைப் பிரிக்க முடியும் என்று எவரும் நினைக்கக்கூடாது. தானியங்கள் காற்றால் அடித்துச் சொல்லப்படுவதில்லை. அதேபோல், உறுதியாக வேரூன்றிய மற்றும் வலிமையான ஒரு மரம் புயலில் சாய்ந்து போவதில்லை. இருப்பினும், தென்றல் காற்றில் கூட, வைக்கோல் அள்ளிச் செல்லப்படுகிறது. அதுபோன்று, காற்றில் அசைந்து ஆடும் சிறிய மரங்கள், குறைந்த அழுத்தமுள்ள காற்றினால் சாய்ந்து விழக்கூடும். இது தொடர்பாக அப்போஸ்தலர் மிகத் தெளிவாக இவ்வாறு கூறுகிறார்: “அவர்கள் எங்களை விட்டு வெளியேறினார்கள். ஆனால் அவர்கள் எங்களிடமிருந்து வந்தவர்கள் அல்ல. அவர்கள் எங்களிடமிருந்து வந்து இருந்திருந்தால், எங்களுடனேயே இருந்திருப்பார்கள்.”
அத்தியாயம் 10
தீய மனதுக்கு எவ்விதத்திலும் சமாதானம் இல்லாதபடியால், தவறான எண்ணங்கள் ஏற்கனவே அங்கு எழுந்துள்ளன. மேலும் தவறான எண்ணங்கள் உருவாகின்றன. பிரிவினையின் துரோகத்தின் காரணமாக அமைதியைப் பேண முடியாதுள்ளது. உண்மையில், இவை யாவும் நடைபெறும்படியாகவும், அவற்றை சகித்துக்கொள்ளவும் கர்த்தர் அனுமதித்தார். உறுதியான விசுவாசத்தில் இருப்பவர்கள் தெளிவான ஒளியில் தெரிகிறார்கள். ஏனென்றால் ஒருவருக்கு தெரிவு சுதந்திரம் இருக்கும்போது, சத்தியத்தின் ஒழுக்கநெறி நம் இதயங்களையும் மனதையும் சோதிக்கிறது. அப்போஸ்தலர் மூலம், பரிசுத்த ஆவியானவர் இதைப்பற்றி இவ்வாறு முன்னறிவித்தார்: “ஏனென்றால், உங்களிடையே ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவர்கள் மத்தியில் பிளவுகள் பற்றி அறிவித்தல்கள் இருக்கும்.” அந்த வகையில் விசுவாசம் உடையவர்கள் அறிவிக்கப்படுகிறார்கள். அதேபோல், துரோகிகள் பற்றியும் அம்பலப்படுத்தப் பட்டுள்ளது. அதற்கிணங்க, நீதியுள்ள மற்றும் அநீதியான ஆத்மாக்கள் நடுத்தீர்வை நாளுக்கு முன்பே இந்த உலகில் இருக்கும் போதே வகுத்தறியப் படுகிறார்கள். அதேவாறு, பதர்கள் தானியங்களிலிருந்து பிரிக்கப்படுகின்றன. தெய்வீக நியமனம் இன்றி தங்கள் சொந்த விருப்பத்தின் பேரில் விருந்தினர்களுடன் தங்கி இருப்பவர்கள் இவர்கள். அபிஷேகம் செய்யப் படாமல் எவரும் அவர்களை நியமிக்கவில்லை என்றாலும், அவர்கள் ஆயர்கள் என்ற பட்டத்தை தாங்களாகவே சூட்டிக்கொண்டுள்ளார்கள். பரிசுத்த ஆவியானவர் சங்கீதத்தில் அத்தகையவர்களை பற்றி இவ்வாறு விவரிக்கிறார்: விசுவாசத்தின் கொள்ளைநோய் மற்றும் வேறு நோய்கள் என்ற இருக்கைகளில் அமர்ந்திருப்பவர்கள் மற்றும் பாம்பின் நாவினால் ஏமாற்றப் படுபவர்கள், மற்றும் ஏமாற்றுபவர்கள், மற்றும் சத்தியத்தை விகாரம் செய்யக் கூடிய எஜமானர்கள் போன்றவர்கள். அவர்களின் வாழ்வு பரவி வரும் புற்று நோய்க்கு சமமானதாகும். அவர்களின் தர்க்கமானது, அனைவரின் நெஞ்சங்களிலும், மார்புகளிலும் கொடிய விஷமுள்ள கிருமிகளை பரப்புவதற்கு சமமாக உள்ளது.
அத்தியாயம் 11
அத்தகையவர்களுக்கு எதிராக, கர்த்தர் வலிந்துரைத்து இவ்வாறு கூறுகிறார்: தம்முடைய மக்கள் அவரிடமிருந்து விலகி, அத்தகைய நபர்களிடம் செல்வதைத் தடுக்கிறார்கள்: அத்தகையவர்களுக்கு எதிராக, கர்த்தர் வலிந்துரைத்து இவ்வாறு கூறுகிறார்: “தம்முடைய மக்கள் அவரிடமிருந்து விலகி, அத்தகைய நபர்களிடம் செல்வதைத் தடுக்குமுகமாக கர்த்தர் கூறுகையில்; “பொய்யான தீர்க்கதரிசிகளின் குரலுக்கு செவிசாய்க்க வேண்டாம். அவர்கள் தங்கள் மனதில் உள்ளவற்றையே கண்டு கலங்குகிறார்கள். அவர்கள் தான் தாமாகப் பேசுகிறார்களே தவிர, அவர்கள் கர்த்தருடைய வாயால் பேசுவதில்லை. கடவுளுடைய வார்த்தையை நிராகரிப்பவர்களிடம் அவர்கள், ‘தங்கள் சொந்த விருப்பங்களின்படி தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்ட பாதைகளில் நடப்பவர்களுக்கு அமைதி கிடைக்கும்’ என்று கூறுகிறார்கள். நான் அவர்கள் மூலம் பேசவில்லை. ஆயினும்கூட, அவர்கள் தீர்க்கதரிசனம் சொன்னார்கள். அவர்கள் எனது அறிவுரைகளுக்கு செவிமடுத்து, என் மக்களை வழிநடத்தியிருந்தால், நான் அவர்கள் கொண்டிருக்கும் தீய எண்ணங்களிலிருந்து அவர்களை விடுவித்திருப்பேன்.” மீண்டும் கர்த்தர் இந்த மக்களைப் பற்றி இவ்வாறு கூறுகிறார்: “அவர்கள் என்னை நிராகரித்தார்கள், வாழ்வு தரும் நீரூற்றான என்னை நிராகரித்தார்கள். அவர்கள் அவர்களுக்காக உடைந்த தண்ணீர்த் தொட்டிகளை உருவாக்கி உள்ளனர். ஆனால் அதில் தண்ணீரை சேமிக்க முடியாது.” மேலும், ஒரே ஞானஸ்நானத்தைத் தவிர வேறு எந்த ஞானஸ்நானமும் இருக்க முடியாது, ஆனால் திருமுழுக்கு பெற்றதாக அவர்கள் நினைக்கிறார்கள். வாழ்வு தரும் நீரூற்று வற்றிவிட்டாலும், அவர்கள் வாழ்வு தரும் தண்ணீரையும், இரட்சணியத்தையும் பெற்றுக்கொடுப்பதாக உறுதியளிக்கின்றனர். அத்தகையவர்கள் கழுவப்படாத மற்றும் வெறுக்கப்பட்டவர்களாகிறார்கள். அவர்களின் பாவங்கள் போக்கப்படவில்லை, மாறாக, அவர்களின் பாவம் அதிகரித்தும் குவிந்தும் உள்ளது. அவர்கள் தங்கள் மக்களை பெற்று வளர்ப்பது, கடவுளுக்காக அல்ல, அவர்களை சாத்தானுக்காகவே உருவாக்கு கிறார்கள். பொய்களால் அவதரித்ததன் காரணமாக, அவர்கள் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவதில்லை. துரோகத்தால் அவதரித்த அவர்கள், விசுவாசத்தின் அருளை இழந்துவிட்டார்கள். அவர்களைப் பொறுத்தவரை, அதாவது, சமாதானத்தை அழித்தவர்களுக்கு, கர்த்தருடைய சமாதானத்தை நிர்மூலமாக்கியவர்களுக்கு, சமாதானத்தின் வெகுமதியை அடையவே முடியாது.
அத்தியாயம் 12
கர்த்தர் சொன்ன வார்த்தைகளை அர்த்தமற்றது என்று பிதற்றும் சிலரின் பொய்ப்பிரச்சாரத்தை தவறாகப் புரிந்துகொண்டு, எவேறும் உங்களை ஏமாற்ற அனுமதிக்காதீர்கள். “இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் என் பெயரில் கூடி இருக்கும் பட்சத்தில், நான் அவர்களுக்கு நடுவே இருப்பேன்.” சுவிசேஷத்தை விகாரமாகச் செய்து, அதைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்பவர்கள் இங்கே அதன் கடைசி வசனங்கள் சிலவற்றை மட்டுமே எடுத்து முதல் உள்ள சில வசனங்களை அகற்றிவிடுகிறார்கள். இவ்வாறு அவர்கள் அதன் ஒரு பகுதியை மட்டுமே கவனம் செலுத்தி, மற்றைய பகுதியை வஞ்சகமாக மறைத்து விடுகிறார்கள். அவர்கள் திருச்சபையில் இருந்து தாமாக விலகியிருப்பது போலவே, வேதாகமத்தின் ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தில் இருந்தும் ஒரு வாக்கியத்தை எடுத்துவிடும் நயவஞ்சகமான செயலைச் செய்கிறார்கள். கர்த்தர் தம்முடைய சீடர்களிடம், அவர்கள் யாவரும் ஒன்றுபட்டு ஒற்றுமையுடனும் சமாதானத்துடனும் இருக்கும்படி வேண்டி இவ்வாறு கூறுகிறார்: “நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். உங்களில் யாரேனும் இருவர் பூமியில் எதையும் ஒப்புக்கொள்ளும் பட்சத்தில், பரலோகத்திலுள்ள என் பிதாவிடம் கேட்பதை நீங்கள் பெறுவீர்கள். ஏனென்றால், என் பெயரில் ஒன்றுகூடும் இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் மத்தியில் நான் இருப்பேன்.” ஒன்றுபட்டு பிரார்த்திப்பவர்களுக்கு பல நன்மைகள் வழங்கப்படுகின்றன என்பது இங்கே நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது, ஆனால், அதை பெரும்பாலான மக்கள் ஒன்றுகூடி இருப்பதால் மட்டுமே என்று தவறாக அர்த்தப்படுத்திக்கொள்ளக் கூடாது. கர்த்தர் அதையிட்டு இவ்வாறு சொல்கிறார்: “உங்களில் எவராவது இருவர் பூமியில், ஏதாவது ஒரு விடயத்தையிட்டு இணக்கம் தெரிவித்தால்…” இங்கே கர்த்தர் முதலில் ஒற்றுமையைப் பறைசாற்றுகிறார். அவர் முதலில் அமைதியின் பிணைப்பை இங்கே ஸ்தாபிக்கிறார். நாம் உண்மையாகவும் உறுதியாகவும் இணக்கத்தை எட்ட வேண்டும் என்று அவர் நமக்குக் கற்பித்தார். அப்படியானால், ஒருவர் திருச்சபை என்ற தனது சரீரத்தின் வழியாக உலகளாவிய சகோதரத்துவத்துடன் இணக்கப்பாட்டை ஏற்படுத்திக் கொள்ள இயலாதவர்களுடன் எவ்வாறு உடன்பட முடியும்? சிலர் கிறிஸ்துவிடமிருந்தும் அவருடைய நற்செய்தியிலிருந்தும் விலகியிருப்பதை நன்றாக புரிந்துகொண்டிருக்கும் பட்சத்தில், இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் கிறிஸ்துவின் பெயரில் எவ்வாறு இணைந்திருக்க முடியும்? ஆயினும், நாம் அவர்களிடமிருந்து விலகிச்செல்ல வில்லை. ஆனாலும், அவர்கள் எங்களை விட்டு விலகிச் சென்று விட்டனர். பின்னர் தவறான புரிந்துணர்வுகளும், பிளவுகளும் உருவாகின. அவர்கள் பிரிவினையை ஏற்படுத்திக்கொண்டு, வெவ்வேறு இடங்களில் தனித்தனியாகக் கூட்டங்களை நடத்தும்போது, சத்தியத்தின் ஆணிவேரையும் அதன் மூலத்தையும் நிராகரிக்கிறார்கள். கர்த்தர் தம்முடைய திருச்சபையைப் பற்றியும் அதில் இருப்பவர்களைப் பற்றியும் தொடர்ந்து இவ்வாறு கூறுகிறார்: அவர்கள் ஒரே மனதோடு ஒன்றுபட்டு இருந்தால், அவர்கள் கடவுளின் கட்டளைகளையும் அறிவுரைகளையும் கடைபிடித்தால், இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் அல்லது அதற்கு மேற் பட்டவர்கள் கூடியிருந்தாலும், அவர்களில் இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் ஒற்றுமையாக செபிக்கும் பட்சத்தில், அவர்களால் கடவுளின் மகிமையைப் பெற்றுக்கொள்ள முடியும். இதன் மூலம் மீண்டும், “இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் ஒன்றாகக்கூடி இருக்கும் இடத்தில், நான் அவர்களுடன் இருப்பேன்.” என்று கர்த்தர் உரைக்கிறார். கர்த்தர் இங்கே குறிப்பிடுவது, கடவுளுக்கு பயந்து, அவரது கட்டளைகளை நேர்மையாகவும், அமைதியாகவும், தேவ பயத்துடனும் கடைபிடிப்பவர்களைப் பற்றி மட்டுமே. அவர் தீச்சுவாலையில் எரியும் மூன்று குழந்தைகளுடன் இருந்ததைப் போலவே, இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் மத்தியில், தாம் அவர்களுடன் இருப்பதாக கூறுகிறார். அவர்கள் கடவுளுக்கு உண்மையுள்ளவர்களாகவும், ஒருவருக்கொருவர் ஒற்றுமையுடனும் இருந்தார்கள். அவர் ஒரு பனித்துகள்கள் போலவும், காற்றைப்போலவும் தீப்பிழம்புகளுக்கு மத்தியில் அவர்களுடன் நடந்து சென்றார். அதேபோல், அவர் சிறையில் இருந்த இரண்டு அப்போஸ்தலர்களுடன் கூட இருந்தார். ஏனென்றால் அவர்கள் நேர்மையானவர்கள், அவர்கள் ஒரே மனதையும் எண்ணத்தையும் கொண்டவர்கள். ஆகவே, கர்த்தர் சிறைக் கதவுகளை திறந்து அவர்களை மீண்டும் சமூகத்திற்குள் அனுப்பினார். அவர்கள் உண்மையாகப் பிரசங்கித்ததை பலருக்குச் சொல்லும் பொருட்டு இதைச் செய்தார். அவர் தனது கட்டளைகளிலும் இதுபற்றி இவ்வாறு கூறுகிறார்: “இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் கூடி இருக்கும் இடத்தில், நான் அவர்களுடன் இருப்பேன்.” திருச்சபையை ஸ்தாபித்தவர், திருச்சபையில் இருந்த மக்களை பிரிக்க வில்லை. ஆயினும்கூட, அவிசுவாசிகளின் சமாதானமற்ற போக்கைக் கண்டித்து அவர்களை எச்சரிக்கும் அதேவேளை, அவருடைய வார்த்தையை உண்மையாக விசுவாசித்து அதன்படி வாழ்பவர்களை நிம்மதியாக வாழ விடுமாறு கட்டளையிடுகிறார். அவர் ஒரே மனதுடன் ஒன்றுபட்டு செபிக்கும் இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் மத்தியில் அவர் இருப்பதை நமக்கு உணர்த்துகிறார். இந்த வார்த்தையை பலர் மகிழ்ச்சியற்ற முறையில் உடன்படாத இடத்தில் என்று அர்த்தம் கொள்வது தவறாகும். மேலும், சமாதானம் மற்றும் ஒற்றுமை இன்றி, உடன்பாடு இல்லாத பலரின் மன்றாட்டுகளைக் காட்டிலும், சமாதானமும், ஒற்றுமையும் கொண்ட சிலரின் ஒன்றிணைந்த மன்றாட்டுக்கள் மூலமாக அதிக ஆசீர்வாதங்களைப் பெற முடியும்.
அத்தியாயம் 13
அவர் செபம் செய்வதின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துரைத்தபோது, இந்த உண்மையை அத்தோடு சேர்த்து, இவ்வாறு கூறுகிறார்: “நீங்கள் செபிக்க எழுந்து நிற்கும்போது, உங்கள் பரலோகத் தந்தை உங்களை மன்னிக்கும் படியும், எவருக்கும் எதிராக ஏதேனும் பிழைகள், பாவங்கள் செய்திருந்தால், அவற்றை மன்னிக்கும் படி மன்றாடுங்கள்.” அதேபோல், சமாதானமின்றி ஒருவர் தனது தியானத்தை ஒப்புக்கொடுக்க வருவாராயின், அவர் மீண்டும் சென்று தனது சகோதரனிடம் தான் அவனுக்கு எதிராக செய்த பாவங்களுக்காக மனம் வருத்தியபின், திரும்பி வந்து அவர் தனது தியானத்தை ஒப்புக்கொடுக்கும் படி இறைவன் அவரை தனது சந்நிதானத்துக்கு அழைக்கிறார். அதனால் தான், காயீனின் காணிக்கையை கடவுள் முழுமையாகவும், மகிழ்வுடனும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. தன் சகோதரனுடன் சமாதானம் இல்லாமல், அவன் மீது பொறாமை, எரிச்சல் கொண்டு அவனுடன் முரண்படும் ஒருவருடன் கடவுள் சமாதானத்தை ஏற்படுத்திக்கொள்ள விரும்பமாட்டார். அப்படியானால், சகோதரர்களின் விரோதிகள் தங்களுக்கு என்ன சமாதானம் சொல்லப் போகிறார்கள்? அதேபோல், மதகுருமாரைப் பின்பற்றுபவர்கள் அவர்கள் என்ன விதமான தியானங்களை அவர்கள் நிறைவேற்றுகிறார்கள் என்று எண்ணக்கூடும்? அவர்கள் கிறிஸ்துவின் திருச்சபையிலிருந்து வெளியேறி, பிறிதொரு இடத்தில் ஒன்றுகூடும் போது கிறிஸ்து தங்களுடன் இருப்பதாக அவர்கள் எப்படி நினைக்கக்கூடும்?
அத்தியாயம் 14
அத்தகைய மனிதர்கள் இயேசுவின் பெயரை அறிவித்ததற்காக கொல்லப் படுகிறார்கள், ஆனால் அந்த கொலையினால் ஏற்பட்ட வடு இரத்தத்தால் கழுவப்படுவதில்லை. வேதசாட்சிகளின் துன்பத்தினூடாகக் கூட விவரிக்க முடியாத அளவு பிளவுபடுத்தலில் அத்துன்பம் கடுமையான வகையில் காணப்படுகிறது. திருச்சபையில் இல்லாத ஒருவர் என்றும் வேதசாட்சியாக இருக்க முடியாது. திருச்சபையை விட்டு வெளியேறிய ஒருவர் தேவனுடைய இராச்சியத்தினுள் நுழைய முடியாது. கிறிஸ்து நமக்கு சமாதானத்தை அளித்தார். அவர் நம்மை ஒற்றுமையாகவும் ஒரே மனதோடும் இருக்கும்படி கட்டளையிட்டார். அன்பின் பிணைப்பைக் காத்துக்கொள்ளவும், அன்பை உதாசீனம் செய்து அதை மாசுபடுத்தாது இருக்கவும் அவர் நமக்குக் கட்டளையிட்டார். சகோதர அன்பைப் பேணாத ஒருவர் வேதசாட்சியாக தன்னை முன்னிலைப்படுத்த முடியாது. அப்போஸ்தலரான புனித பவுல் இதைப் பற்றி நமக்குக் சாட்சியத்தோடு இவ்வாறு விவரிக்கிறார்: “மலைகளை அசைக்கும் அளவுக்கு எனக்கு போதுமான விசுவாசம் இருந்தாலும், அன்பு இல்லாவிட்டால் நான் வெறும் வெற்று வேட்டு தான். நான் ஏழைகளுக்கு உணவளிக்க எனது எல்லா உடமைகளையும் கொடுத்தாலும், எனது சரீரத்தை தீயிலிட்டு எரித்தாலும், அன்பு என்ற ஒன்று இல்லையென்றால் இந்த அனைத்திலும் எனக்கு எந்தப் பயனும் ஏற்படப்போவது இல்லை. பொறுமையால் சூழப்பட்டு இருக்கிறது. கருணை என்பது அன்பு. அன்பு என்பது பொறாமை அல்ல. அன்பு என்பது திமிர்பிடித்தது அல்ல. அன்பு எதேச்சாதிகாரமானதல்ல. அன்பு துஷ்டத் தனமாக செயல்படாது. அன்பு எவ்விதத் தீங்குகளையும் ஏற்படுத்தாது. அன்பு அனைத்தையும் நேசிக்கிறது, அனைவரையும் நம்புகிறது, அனைத்து உரிமைகளையும் பாதுகாக்கிறது, அனைத்தையும் சகித்துக்கொள்கிறது. அன்பு ஒருபோதும் மடிந்து போவது இல்லை, ஆம், அன்புக்கு ஒருபோதும் அழிவில்லை.” ஏனெனில் அது (திருச்சபை) எப்போதும் தேவனுடைய இராச்சியத்தில் இருக்கிறது. அதை நேசிப்பவர்கள் சகோதரத்துவ ஒற்றுமையில் என்றென்றும் நிலைத்து இருப்பார்கள். பரலோக இராச்சியத்துக்குள் பேதங்கள் நுழைய முடியாது. கிறிஸ்துவின் வெகுமதிகள் பற்றி அவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “நான் உங்களை நேசித்த படியே, நீங்களும் ஒருவரை ஒருவர் நேசிக்கும்படி நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறேன்.” யோவான் 15.12. துரோகத்தால் பிளவுபட்டு, கிறிஸ்துவின் அன்பைக் கொச்சைப்படுத்தும் எவரும் தேவனுடைய இராச்சியத்துக்கு சொந்தம் கொண்டாடத் தகுதியற்றவர்கள். ஒருவரிடத்தில் அன்பு இல்லையென்றால், அவருக்கு கடவுள் இல்லை என்றே அர்த்தம். அப்போஸ்தலரான புனித யோவானின் வார்த்தைகள் இவ்வாறு கூறுகின்றன: “கடவுள் என்றால் அன்பு. அன்புள்ளவன் கடவுளிடமும், கடவுள் அவனிடத்திலும் இருக்கிறார்கள்.” கடவுளின் திருச்சபையில் ஒரே எண்ணம் கொண்டவர்களாக இருக்க விரும்பாதவர்கள் கடவுளோடு ஒன்றித்திருக்க முடியாது. அவர்கள் தங்கள் சரீரங்களை தீயினால் சுட்டெரித்தாலும், கொடிய மிருகங்களுக்கு உணவாகப் போடப்பட்டாலும், தங்கள் உயிர்களைத் தியாகம் செய்தாலும், அவர்கள் விசுவாசத்தின் கிரீடத்துக்கு உரித்தான மாட்டார்கள். மாறாக, அவர்களின் துரோகச் செயலால் அவர்கள் தண்டனைக்கு உள்ளவர். மத நம்பிக்கையை காக்க தைரியமுள்ள ஒருவருக்கு, புகழ்பெற்ற முடிவு இருக்கப்போவதில்லை. அவர்கள் பயத்தில் அழிந்து போகக்கூடும். அத்தகைய மனிதர்கள் மரணத்தை எதிர் நோக்குகிறார்கள். ஆனால் அவர் கிரீடத்தை சூடிக்கொள்ள முடியாது. சாத்தான் சில சமயங்களில் தான் கிறிஸ்து என்று பொய்யாகக் கூறுவது போல, ஒருவர் தான் ஒரு கிறிஸ்தவர் என்று கூறினாலும், அதுபற்றி கர்த்தர் முன்கூட்டியே இவ்வாறு எச்சரிக்கிறார்: “பலர் என் பெயரைக் கூறிக்கொண்டு வந்து, ‘நான் தான் கிறிஸ்து’ என்று கூறி பலரை ஏமாற்றுவார்கள்.” தான் கிறீஸ்து என்று கூறிக்கொண்டு எவராவது வந்து உங்களை ஏமாற்றினால், கர்த்தருடைய நற்செய்தியிலும் உண்மையான விசுவாசத்திலும் அவர் இல்லாத பட்சத்தில், எவ்விதத்திலும் அவர் தன்னை ஒரு கிறிஸ்தவராக அடையாளம் காட்ட முடியாது.
அத்தியாயம் 15
தீர்க்கதரிசனம் சொல்வதும், சாத்தான்களை விரட்டுவதும், இந்த பூமியில் பெரிய அற்புதங்களைச் செய்வதும் உண்மையிலேயே உயர்ந்ததும் பாராட்டப்பட வேண்டியதுமாகும்.ஆயினும்கூட, இவற்றையெல்லாம் செய்கிறவன் நீதியின் மற்றும் நேர்மையின் பாதையில் பயணித்திரா விட்டால், அவன் பரலோக இராச்சியத்துக்கு தகுதியுள்ளவனாக மாட்டான். கர்த்தர் இவ்வாறு எச்சரிக்கிறார், “அந்த நாளில் பலர் என்னை அழைத்து, ‘ஆண்டவரே, ஆண்டவரே, நாங்கள் உம்முடைய நாமத்தினாலே தீர்க்கதரிசனம் சொல்லவில்லையா, உம்முடைய நாமத்தினால் பிசாசுகளை விரட்டவில்லையா, உமது நாமத்தில் பெரிய புதுமைகளைச் செய்ய வில்லையா?’ அதற்கு நான் அவர்களிடம்,’ நான் உங்களை ஒரு போதும் அறிந்ததில்லை. அக்கிரமக்காரர்களே, என்னை விட்டு விலகுங்கள். கடவுள் நியாயாதிபதியாக இருக்கும்போது, எவருக்கும் நல்லவற்றைப் பெற தகுதியான நீதியம், நேர்மையும் அவசியமாகிறது. நம்முடைய நற்கிரியைகளுக்கு வெகுமதி கிடைக்க வேண்டுமெனில், நாம் அவருடைய கட்டளைகளுக்கும் உத்தரவுகளுக்கும் கீழ்ப்படிய வேண்டும். கர்த்தர் தம்முடைய நற்செய்தியில், எம்மை நம்பிக்கை மற்றும் விசுவாசம் போன்ற பாதையில் எம்மை வழிநடத்தும் முகமாக, மிக சுருக்கமான இவ்வாறு கூறுகிறார்: “உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர், உங்கள் ஒரே ஆண்டவர். உங்கள் இறைவனாகிய கடவுளை நீங்கள் முழு இதயத்தோடும், முழு ஆன்மா வோடும், உங்கள் முழு சக்தியோடும் நேசிக்கக்கடவீர்களாக. இது முதல் கட்டளை. இதேபோன்ற இரண்டாவது கட்டளை உள்ளது. உன்னை போல உன் அயலில் உள்ளவர்களையும் நேசி. இந்த இரண்டு கட்டளைகளில் நியாயப்பிரமாணமும் தீர்க்கதரிசனமும் உள்ளன.” அதே நேரத்தில், கர்த்தர் தனது போதனையின் அதிகாரத்தின் மூலம் ஒற்றுமையையும், அன்பையும் பற்றிப் போதித்தார். கர்த்தர் எல்லா தீர்க்கதரிசிகளையும் நியாயப் பிரமாணத்தையும் இரண்டு கட்டளைகளில் சேர்த்துள்ளார். ஆயினும் அவர் அதன் ஒற்றுமையைப் பாதுகாத்தார். எனினும், திருச்சபையை இரண்டாகப் பிரித்தும், சமாதானத்தை சீர்குலைத்தும், அன்பை மிதித்தும், அமைதியைப் பிரித்தும், நற்கருணை வழிபாடுகளை உதாசீனம் செய்யும் ஒருவரிடம் ஒற்றுமை இருக்கும் என்று எப்படி எதிர்பார்க்க முடியும்?
அத்தியாயம் 16
மிகவும் உண்மையுள்ள சகோதரர்களே, இந்த விதண்டாவாதம் நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே தொடங்கியது. அப்படியிருந்தும், அதன் அழிவை நோக்கிய தீவிரபோக்கு வளர்ந்துள்ளது. அதே நேரத்தில், மதங்களுக்கு எதிரான கொள்கை மற்றும் குறுங்குழுவாதத்தின் விஷ தொற்றுநோய் அதிகரிக்கத் தொடங்கியுள்ளது. மேலும் அவை மேலும் மேலும் பரவத் தொடங்குகின்றன. பரிசுத்த ஆவியானவர் நமக்குக் கூறியது போல, உலக அழிவின் போது, அவருடைய அப்போஸ்தலரால் முன்னறிவிக்கப்பட்டதைப் போலவே நடக்கும் என்று. “ஆனால் கடைசி நாட்களில் அபாயம் மிக்க, சமாளிக்க கடினமான காலங்கள் வரும் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள். மனிதர்கள் சுயநலம், ஆணவம், பெருமை, பேராசை, அவதூறு, பெற்றோருக்கு கீழ்ப்படியாமை, நன்றி இல்லாமை, இழிவான நடத்தை, பாசமற்ற, சட்டத்தை மதிக்காது அவதூறு செய்பவர்கள், அடங்காதவர்கள், இரக்கமற்றவர்கள் , நல்லதை நேசியாதவர்கள், துரோகத்தனத்தில் ஈடுபடுபவர்கள், பிடிவாதக் காரர்கள், பெருமிதத்தோடு நடந்துகொள்பவர்கள், கடவுளை விட உலக இன்பத்தை நேசிப்பவர்கள், பக்தியில் ஒற்றுமை இல்லாமை, பக்தியின் வலிமையை மறுதலிப்பவர்களாக இருப்பர். அத்தகையவர்களிடமிருந்து தூர ஒதுங்கி இருங்கள். ஏனெனில், இவர்களில் சிலர் வீடுகளுக்குள் பலவந்தமாக நுழைந்து, பாவங்களுக்கு அடிமைப்பட்ட, காம இச்சைகளால் ஈர்க்கப்பட்டு, படித்தும் சத்தியத்தை விளங்கி ஏற்றுக்கொள்ளாத முட்டாள்தனமான பெண்களை அடிமைகளாக நடத்துபவர்கள். ஜன்னஸ் மற்றும் மெம்ப்ரேஸ் மோசேக்கு எதிராக இருந்ததைப் போலவே, அவர்கள் சத்தியத்திற்கு எதிரானவர்கள்; ஊழல் நிறைந்த மனதுடன் வீண் பிரம்மையை ஏற்படுத்திய பேர்வழிகள் இவர்கள். ஆனால் அதற்கும் மேல் அவர்களால் செல்ல முடியாது. இந்த மனிதர்களின் முட்டாள்தனம் வெளிப்பட்டது போலவே, அவர்களுடைய அடிமுட்டாள் தனம் காணப்படுகிறது. எதிர்வுகூறப்பட்ட சில விடயங்கள் உள்ளன, ஆனால் அவை இப்போது நடைபெற்று வருகின்றன. இப்போது உலகின் முடிவு நெருங்குகிறபடியால், எதிரியின் கை ஓங்கியிருக்கும். மனித தவறாக நடத்தப்படுவது, பொறாமையில் பொசுங்குவது, ஆணவம் கண்ணை மறைக்கும், ஆங்காரம் தலைக்கு ஏறும், வேற்றுமையால் கொதித்தெழுதல், கோபம் தலைக்கேறி அக்கிரமங்கள் அரங்கேறுதல் போன்றவை இவ்வாறான சோதனைக்காலத்தின் அறிகுறிகள் என்று கூறலாம்.
அத்தியாயம் 17
ஆனால் பலரின் பெரிய, பெரிய மற்றும் சடுதியான துரோகத்தால் எங்களுக்கு இடையூறு ஏற்பட்டுள்ளது. ஆயினும்கூட, முன்பு கூறப்பட்ட காரணிகளின் உண்மைத்தன்மையால் நாம் எம் விசுவாசத்தை சக்திமயப்படுத்துவோம். இருப்பினும், சிலர் அத்தகைய கொள்கைகளையுடைய மனிதர்களாக மாறத் தொடங்குகிறார்கள். இவ்வாறான விடயங்களையிட்டு கடந்த காலங்களில் உங்களுக்கு சொல்லப்பட்டிருப்பதால், ஏனைய சகோதரர்களும் இது போன்ற விடயங்களையிட்டு எச்சரிக்கையாக இருங்கள். ஏனெனில் அது ஏற்கனவே சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. கர்த்தர் அதுபற்றி இவ்வாறு அறிவுறுத்துகிறார்: “நீங்கள் கவனமாக இருக்க இந்த விடயங்களைபற்றி நான் முன்பே உங்களுக்குச் சொல்லியிருக்கிறேன்.” அத்தகையவர்களிடமிருந்து விலகி இருக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன். அவர்களிடமிருந்து விலகி ஓடுங்கள். அவர்களது சூழ்ச்சி மிகுந்த உரையாடல்களில், கொலை சம்பந்தப்பட்ட விடயங்கள் கூட இருக்கலாம். ஆகவே, அந்த உரையாடல்களுக்கு செவிசாய்க்காமல் இருப்பது சாலவும் சிறந்தது. ஏனெனில் அங்கே இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது: ஏனெனில் எங்கே இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது: “மேலும், இப்படியான தீய நாவினால் பேசப்படும் வார்த்தைகளைக் கேட்க வேண்டாம். அவை காதுகளைத் முள்ளால் குத்துவது போல இருக்கும். மீண்டும் இப்படி எழுதப்பட்டுள்ளது: “தீய நிறுவனம் நல்ல நடத்தையை அழிக்கிறது.” இதுபோன்றவர்களிடமிருந்து விலகிச் செல்ல இறைவன் நமக்குக் கற்றுக் கொடுக்கிறார், ஊக்குவிக்கிறார். அவர் இவ்வாறு சொல்கிறார்: “அவர்கள் குருடர்களாக இருந்து வழிகாட்டுபவர்கள். குருடனால் மற்றொரு குருடனுக்கு எப்படி வழிகாட்ட முடியும்? அப்படியானால், அவர்கள் இருவருமே குழியில் விழுவார்கள்.” அத்தகையவர்களிடமிருந்து நாம் தப்பி ஓடிவிட வேண்டும். திருச்சபையை விட்டு வெளியேறியோரிடமிருந்து நாம் தப்பி ஓடிவிட வேண்டும். அத்தகைய நபர் ஊழல்களில் சிக்கியவர் மட்டுமன்றி, பாவத்தைக் கட்டிக்கொண்டவராகிறார். அவர் தனது சொந்த செயல்களால் கண்டனம் செய்யப்பட்டுள்ளார். கிறிஸ்துவின் ஊழியர்களான குருமாருக்கு முரணான விதத்தில் செயல்படும் எவரும், கிறிஸ்துவின் ஊழியர்களான குருமாரிடம் இருந்தும் அவருடைய மக்களிடமிருந்தும் தன்னை விலக்கிக் கொள்ளும் பட்சத்தில், அவர் தான் கிறிஸ்துவுடன் இருப்பதாக நினைக்கக்கூடுமோ? அந்நபர் திருச்சபைக்கு எதிராக தனது கையை நீட்டினார். அவர் கடவுளின் திட்டத்திற்கு எதிராக யுத்தப்பிரகடனம் செய்கிறார். அப்படிப்பட்ட நபர் திருப்பலிப் பீடத்தின் எதிரி. கிறிஸ்துவின் திருப்பலிக்கு எதிரான ஒரு கிளர்ச்சியாளர். விசுவாசத்திற்கு எதிரான துரோகி, மதத்தை அவமதிப்பவர், கீழ்ப்படியாத ஊழியர், அசுத்தமான மகன், எதிராகச் செயல்படும் ஒரு சகோதரர். கடவுளின் பேராயர்களை வெறுப்பவர், குருமாரை நிராகரிப்பவர், தனக்கு என்று இன்னொரு பலிபீடத்தை அமைக்க எவ்வித அச்சமுமின்றி முன்வரக்கூடியவர். அனுமதிக்கப்படாத வார்த்தைகளில் பிறிதொரு பிரார்த்தனையை உருவாக்க அவர் துணிந்துள்ளார். கர்த்தருடைய சத்தியம் பொய்யான பிரசாதங்களால் சோதனைக்குள்ளாக்கப்பட்டுள்ளது. கடவுளின் திட்டத்திற்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்பவர், தெய்வீகத்தை அவமரியாதை செய்த குற்றத்துக்காக தண்டிக்கப்படுவார் என்று அவருக்குத் தெரியாது.
அத்தியாயம் 18
இவ்வாறு, தாதானும் அபிராமும், மோசேக்கும் ஆரோனுக்கும் எதிராக தாங்களே தங்களுக்காக அவர்கள் வழியில் பலிகளை செலுத்தத் தலைப்பட்டனர். அவ்வாறு பலிகளை செலுத்த அவர்களுக்கு சுதந்திரம் உண்டென்று அவர்கள் தர்க்கித்தனர். அவர்கள் செய்த காரியத்திற்காக, அவர்கள் உடனடியாக தண்டிக்கப்பட்டனர். பூமி அதன் வாயைத் திறந்து அவர்களையும் அவர்களது குடும்பங்களையும் கோரா இன மக்கள் அனைவரையும் அவர்களுடைய எல்லா வளங்களையும் விழுங்கி விட்டது. இவ்வாறு அவர்களும் அவர்களுக்குச் சொந்தமானவர்களும் உயிருடன் படுகுழியில் வீழ்ந்தனர். பூமி அவர்களை மூடியது, அவர்கள் சபையின் மத்தியில் இருந்து அழிந்தனர். கடவுளின் கோபம் கிளர்ச்சியை உருவாக்கியவர்களுடன் மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. இறைவனிடமிருந்து வெளிப்பட்ட நெருப்பு, இருநூற்று ஐம்பது பேரையும், பங்கேற்பாளர்களையும், தான்தோன்றித்தனத்தின் பங்காளிகளையும் தண்டித்தது. மனிதன் தனது தீய நடத்தையால் இறைவனுக்கெதிராக சதி செய்ய முற்பட்டது, அவர்களுக்கு எதிராகவே திரும்பியதை இது நன்றாக எடுத்துக்காட்டுகிறது. இதேபோல், ஓசியா என்ற அரசன் தேவனாகிய கர்த்தரின் நீதிக்கு எதிராக, தனக்கு பலி ஒப்புக் கொடுக்க உரிமை இருப்பதாக மார்தட்டிக்கொண்டு, தூப ஆராதனை செய்யும் பொருட்டு, கர்த்தருடைய ஆலயத்திற்குள் நுழைந்தமையால் பாவங்களைக் கட்டிக்கொண்டார். அஸாரியா என்ற குருவானவர் அவரை அவ்வாறு செய்ய விடாமல் தடுத்தபோதும், மன்னர் அதற்க்கு கீழ்ப்படிய மறுத்தார். இவ்வாறு தேவனுடைய கோபம் அவருக்கு விரோதமாகக் தீயாய்க் கிளர்ந்து, அவனது நெற்றியில் ஒரு குஷ்டரோகக் குறியை இட்டது. குருமாரின் எதிரிலேயே, அவனுடைய நெற்றியில் தொழுநோய்குறி இடப் பட்டது. ஆகவே இது இறைவனுக்கு எதிராக பாவம் செய்தன் விளைவாக இடப்பட்ட மிகத் தெளிவான அறிகுறியாகும். அதேபோல் ஆரோனின் புத்திரரும், கர்த்தருக்கு முன்பாக கர்த்தருடைய சந்நிதியில் எரிக்கப் பட்டார்கள். ஏனென்றால் அவர்கள் ஒரு விசித்திரமான தீயினால் எரிக்கப் பட்டார்கள். ஆனால், அவ்வாறான விசித்திரமான தீயைக்கொண்டு, பலி பீடத்தின்மீது அவர்களை எரிக்கும்படி கர்த்தர் கட்டளையிடவில்லை.
அத்தியாயம் 19
இவர்கள், உண்மையில், கடவுளின் பாரம்பரியத்தை வெறுத்து, விசித்திரமான கோட்பாடுகளை கண்டுபிடித்து மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட போதனைகளை அறிமுகப்படுத்துபவர்களைப் அறிமுகம் செய்வதோடு, அவர்களைப் பின்பற்றுகிறார்கள். கர்த்தர் இவற்றைக் கடிந்துகொண்டு, எச்சரிக்கை செய்யும் தோரணையில், அவருடைய நற்செய்தியில் அவர் இவ்வாறு அறிவுறுத்தல் விடுக்கிறார். “உங்கள் சொந்த சம்பிரதாயங்களை ஸ்தாபிக்கும் முகமாக, நீங்கள் கடவுளின் கட்டளைகளை நிராகரித்தீர்கள்.” இந்தப் பாவம் திருச்சபையில் இருந்து வெளியேறுபவர்கள் செய்த பாவத்தை விட, சாவான பாவமாகத் தெரிகிறது. அவர்கள் தங்கள் பாவங்களுக்காக மனம் வருந்தி, முழு திருப்தியுடன் இறைவனை நாடுகிறார்கள். திருச்சபையை விட்டு வெளியேறுபவர்கள் திருச்சபையைத் தேடி அதனிடம் முறையிடுகிறார்கள். தவறான கருத்துகளையும் குறுங்குழுவாத பிளவுகளையும் உருவாக்குபவர்கள் திருச்சபையை நிராகரிக்கின்றனர். முதலில் இருந்த குழுவினருக்கு அவ்வாறு செய்யத் தோன்றி இருக்கலாம். இரண்டாவது குழு துர்ச் செய்கையில் நாட்டம் கொண்டு உள்ளது. திருச்சபையில் இருந்து வெளியேறும் எவரும், தனக்குத்தானே தீங்கை ஏற்படுத்திக் கொள்கின்றனர். தவறான புரிந்துணர்வுகளையும் குறுங்குழுவாதத்தையும் உருவாக்க முற்படுபவர், பலரை வஞ்சித்து அவர்களை தன்னுடன் அழைத்துச் செல்கிறார். திருச்சபையில் இருந்து வெளியேறுவது ஒரு உயிரை இழப்பதற்குச் சமம். இரண்டாவதாக, பல உயிர்களை இழக்கக்கூடிய ஆபத்து உள்ளது. உண்மையில், இந்த நபர் தான் பாவம் செய்ததை அறிந்திருக்கிறார், அவர் மனந்திரும்பி, அழுது புலம்புகிறார். ஒருவர் தனது பாவத்தில் மூழ்கி தான் செய்த பாவத்தால் திருப்தி கொள்வது என்பது, குழந்தைகளை தாயிடமிருந்து (திருச்சபை) பிரிப்பதற்கும், ஆடுகளை மேய்ப்பரிடமிருந்து பிரிப்பதற்கும் ஒப்பாகவும். இப்படிப்பட்டவர்கள், இறைவனின் திவ்விய நற்கருணை வழிபாடுகளுக்கு இடையூறாக இருக்கிறார்கள். தவறி விழுபவர் ஒரு முறை மட்டுமே பாவம் செய்கிறார். ஆனால் தவறு செய்பவர் தினமும் பாவம் செய்கிறார். இறுதியாக, வீழ்ந்த மனிதன் ஒரு வேதசாட்சியாக இறந்தபின் தேவனுடைய இராச்சியத்தில் அவனுக்கு அளிக்கப்பட வாக்குறுதிகளைப் பெற முடியும். அப்படியிருந்தும், திருச்சபைக்கு வெளியே ஒரு மதவெறியாளர் கொல்லப்பட்டாலும், அவர் திருச்சபையின் வரப்பிரசாதங்களை நெருங்கவும் முடியாது.
அத்தியாயம் 20
அன்புள்ள சகோதரர்களே, இதைக் கண்டு ஆச்சரியப்பட வேண்டாம். கர்த்தரை அறிவிப்பவர்கள் கூட இவற்றைச் செய்கிறார்கள். சிலர் மிகவும் பொல்லாதவர்களாகவும், சாவான பாவத்தைக் கட்டிக்கொண்டவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் எவரும் (கிறிஸ்துவை) பிரகடனபடுத்துவதன் மூலம் சாத்தானின் சூழ்ச்சி வலையில் இருந்து விடுவிக்கப்பட மாட்டார்கள். இவ்வாறான செயலானது, உலகில் வாழும் ஒருவரை உலகின் நிலையான சோதனைகள், ஆபத்துகள் மற்றும் தொடர்ச்சியான தாக்குதல்களிலிருந்து காப்பாற்றாது. அல்லது, அத்தகைய பாவசங்கீர்த்தனத்துக்குப் பிறகு, அவர்களில் சிலர், ஏமாற்றுதல், விபச்சாரம் மற்றும் காம லீலைகள் போன்ற தீய செயல்களில் ஈடுபடுவதையும், கஷ்டங்கள், துன்பங்களை அனுபவிப்பது பற்றியும் கேள்விப்படுவதில்லை. இப்படியாக, தமது பாவசங்கீர்த்தனத்தின் மூலம் தமது பாவங்களை கடவுளிடம் அறிக்கையிடும் எவரும், சொலமனை விட உயர்ந்தவராகவோ, சிறந்தவராகவோ அல்லது அதிக அன்பு கொண்டவராகவோ இருக்க முடியாது. இருப்பினும், கர்த்தர் காட்டிய வழிகளில் நடக்கும் வரை, கர்த்தருடைய கிருபையின் அரவணைப்பில் இருக்கும் அவர் எவ்வித தொல்லைகள், துன்பங்களுக்கும் ஆளாகாமல் இருப்பார். அதேநேரம், அவர் கர்த்தருடைய கிருபையை நிராகரித்த பிறகு, கர்த்தரின் தயவையும் இழக்கிறார். இதுபற்றி இப்படிக் கூறப்பட்டுள்ளது: “உங்களுடைய கிரீடத்தை வேறு யாரும் எடுக்க முடியாதபடி, அதை இறுகப் பற்றிக் கொள்ளுங்கள்.” அதாவது, நீதியை உதாசீனம் செய்யும் போது, கிரீடம் பறிக்கப்படும் என்பதல்ல. உண்மையில், நீதியின் கிரீடம் நம்மிடமிருந்து அகற்றப்பட்டமைக்காக, கர்த்தர் நம்மைக் கண்டிப்பதில்லை.
அத்தியாயம் 21
பாவ சங்கீர்த்தனம் என்பது, மகிமையின் ஆரம்பம். இது கிரீடத்திற்கான வெகுமதியை நமக்குத் தராது. அது புகழுக்கு வழிவகுக்காது. அப்படியிருந்தும், அப்படியான கௌரவத்தைத் தக்க வைத்துக்கொள்ள துணையிருக்கும். இதைப்பற்றித்தான் இவ்வாறு எழுதப்பட்டுள்ளது: “ஆனால் இறுதிவரை சகித்துக்கொள்பவர் இரட்சிக்கப்படுவார்.” முடிவுக்கு முன்பு என்ன நடந்தாலும், அது இரட்சணியம் எனும் ஒரு மலையின் உச்சியை நோக்கிய பயணத்தின் முதல் படியாகவே அமையும். ஆனால் இறுதியில், அது ஒருவர் அடையக்கூடிய பாதுகாப்பான இடம் அல்ல. அவர் பாவசங்கீர்த்தம் செய்தவர். அப்படியிருந்தும், பாவசங்கீர்த்தம் செய்த பின்பு, ஏற்படக்கூடிய நிலைமை பயங்கரமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடியது. ஏனெனில் இப்போது விரோதி மேலும் கலவத்துக்கு உள்ளாகிறார். அவர் பாவசங்கீர்த்தனம் செய்பவர். இதன்மூலம், அவர் கர்த்தருடைய நற்செய்தியுடன் உறுதியாக இருக்க வேண்டும். ஏனென்றால், அவர் சுவிசேஷத்தின் மூலம் இறைவனிடம் இருந்து மகிமையைப் பெற்ற காரணத்தினாலேயே. “எவர் ஒருவர் அதிகம் கொடுத்திருக்கிறாரோ, அவரிடம் இருந்து அதிகமாக வசூலிக்கப்படும்.” யாருக்கு அதிக கெளரவம் அளிக்கப்படுகிறதோ, அவரிடமிருந்து அதிக சேவை எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. பாவசங்கீர்த்தனம் செய்வதால் ஏற்படும் உதாரணத்தால் யாரும் அழிவுக்குள்ளாவதில்லை என்பதை நன்றாகக் கவனத்தில் கொள்ளுங்கள். பாவசங்கீர்த்தனம் செய்வதால் ஏற்படும் உதாரணத்தால் யாரும் அழிவுக்குள்ளாவதில்லை என்பதை நன்றாகக் கவனத்தில் கொள்ளுங்கள். அப்படி நடவாமல் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். அநீதி, அநியாயம் போன்றவற்றை எவரும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டாம். ஆணவத்தை வெளிப்படுத்த முயல வேண்டாம். பாவசங்கீர்த்தனம் செய்யும் பழக்கத்தின் காரணமாக, துரோகம், சூழ்ச்சி போன்ற வலையில் வீழ்ந்து விடக்கூடாது. அவர் பாவசங்கீர்த்தனம் செய்பவர் ஆதலால், தாழ்மையுடனும், அமைதியுடனும் இருக்க வேண்டும். அவரது செயல்களால், அவர் ஒழுக்கத்திலும், தாழ்மையிலும் சிறந்த மனிதராக இருக்க வேண்டும். அவர் கிறிஸ்துவின் பாவசங்கீர்த்தனைத்தைப் பின்பற்றுவதனால், அவர் பாவசங்கீர்த்தனத்தின் வழியாக, கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றக்கூடியவராய் இருக்கிறார். அதை அவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்: ‘தன்னை உயர்த்திக் கொள்ளும் எவரும் தாழ்த்தப்படுவார்கள், தன்னைத் தாழ்த்திக் கொள்ளும் எவரும் உயர்த்தப்படுவார்கள்,’ அவரே பிதாவால் உயர்த்தப்பட்டார். ஏனெனில், பிதாவாகிய தேவனுடைய வார்த்தையும் வல்லமையும் ஞானமும் ஆகிய கர்த்தர், பூமியில் தன்னைத் தானே தாழ்த்திக் கொண்டார். அவர், பிதாவினால் உயர்த்தப்பட்டதால், அவர், வார்த்தையும், சக்தியும், தேவனான பிதாவின் ஞானத்தையும் பெற்றுக்கொண்டார். கடவுள் பூமியில் தன்னைத் தாழ்த்திக் கொண்டதால், எளிமையைக் கடைபிடித்த அவர், தனது நீதியூடாக நமக்கு தாழ்மையைக் கட்டளையிட்ட அவர், எவ்வாறு பெருமை கொள்ள முடியும்? பரம தந்தையே பணிவின் வெகுமதியாக இருக்கும் போது, இது எப்படி சாத்தியப்படும்? அவர் கிறிஸ்துவை அறிக்கை இடுபவராக இருக்கும் பட்சத்தில், அவர் கிறிஸ்துவின் மகிமை மற்றும் கௌரவத்தை இழிவுபடுத்தக் கூடாது. கடவுளை அவமதிக்காதிருத்தல் வேண்டும். கிறிஸ்துப் புகழ்ந்துரைத்த நாவானது, ஒருபோதும் தவறான மற்றும் கடுமையான வார்த்தைப் பிரயோகங்களை உச்சரிக்காது இருக்க வேண்டும். இதன் மூலம், ஒருபோதும் அவமானம், தர்க்கபேதங்கள் மற்றும் கருத்து வேறுபாடுகளை நிலைநாட்டும் முகமாக, உரத்த குரலில் பேரிரைச்சல்களை ஏற்படுத்தக்கூடாது. முதலில் பாராட்டு வார்த்தைகளையும், வாழ்த்துகளையும் உச்சரித்த நாவால், சகோதரருக்கு விரோதமாகவும், கடவுளின் சேவகர்களாக குருமாருக்கும் எதிராகவும் பேசுவது, சாத்தானின் விஷத்தை நமது நாவில் கொண்டிருப்பதற்கு இணையாகும். ஆனால் அவர் பின்னாட்களில், வெறுப்புக்கும், குறை கூறுதலுக்கும் ஆளானால், விஷமத்தனமான உரையாடல்கள், பேச்சுகள் மூலம் அவர் தனது வாக்குமூலத்தை தீய பேச்சு மூலம் பாவசங்கீர்த்தனத்தை நிராகரிப்பவர் என்றால், மறைமுகமாக ஆபாச நடவடிக்கைகளினால் தனது வாழ்க்கையை சீர்குலைத்து, இறுதியாக திருச்சபையை விட்டு வெளியேறி அதைக் கண்டனம் செய்வதன் மூலம், முதலில் கிறிஸ்துவை அறிக்கையிடுபவராக இருந்து, பின்னர் திருச்சபையின் ஒற்றுமையை குலைத்து செயல்படும் பட்சத்தில், அவர் முதல் தன்னிடமிருந்த நம்பகத்தன்மையை, நம்பிக்கையின்மைக்கு மாற்றம் பெறச் செய்கிறார். எனவே, அவர் பாவசங்கீர்த்தனம் செய்ததன் காரணமாக, மகிமையின் வெகுமதிக்காக அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார் என்று சொல்ல முடியாது. இதன் காரணமாக, அவருக்கு நியமிக்கப்பட்ட தண்டனையின் அளவு அதிகரித்துள்ளது.
அத்தியாயம் 22
கர்த்தர் யூதாஸைக் கூட அப்போஸ்தலர்களில் ஒருவராகத் தேர்ந்தெடுத்தார். இருப்பினும், யூதாஸ் பின் நாளில் அவரைக் காட்டிக் கொடுத்தான். இருப்பினும், அப்போஸ்தலர்களின் உறுதி மற்றும் விசுவாசம் காரணமாக அவர்கள் சோதனைக்குள்ளாகவில்லை. ஆதலினால், துரோகியான யூதாஸ், ஒன்றித்திருந்த அந்தக் குழுவில் இருந்து தப்பி ஓடிவிட்டான். இது போலவே, ஒரு சிலரின் நம்பிக்கையில் ஏற்பட்ட விரிசல் காரணமாக, கிறிஸ்துவை அறிக்கையிடும் புனிதமும், கௌரவமும் உடனடியாகக் குறைந்து போவதில்லை. அதையிட்டு அப்போஸ்தலர் தனது கடிதத்தில் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “அப்படியானால், இவ்வாறான சிலர், விசுவாசத்திலிருந்து விலகிவிட்டால் அதைபற்றி என்ன சொல்வது? அவர்களின் நம்பிக்கையின்மை கடவுள் மீதுள்ள நம்பிக்கையில் ஏதேனும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துமா? அப்படியான சந்தர்ப்பத்தில், கடவுள் அதைத் தடைசெய்யட்டும். ஏனென்றால் கடவுள் என்றென்றும் உண்மையானவர். ஆனால் எல்லா மனிதர்களான அனைவரும் போலிகள்.” கிறிஸ்துவைப் பற்றி அறிவிப்பவர்கள், தங்கள் விசுவாசத்தின் மீதும், நியாயப்பிரமாணத்தின் மீதும், கர்த்தருடைய போதனைகளின் மீதும் உறுதியோடும், பற்றுதலோடும் இருப்பவர்கள், தங்களுடைய பங்கு சிறப்பாக இருப்பதைக் கண்கூடாகக் காண்பார்கள். எனவே அவர்கள் திருச்சபையின் ஒற்றுமையை விட்டு விலகி விடக்கூடாது. கடவுளின் மகிமையைப் பெற்றவர்களிடமிருந்து தான் அவர்கள் திருச்சபையின் தயவைப் பெற்றார்கள் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். இதன் காரணமாக, அவர்கள் விசுவாசத்திற்கான பெரும் பாராட்டுக்களைப் பெறுகிறார்கள். ஏனென்றால், அவர்கள் துரோகிகள் போன்றோடமிருந்தும், அவர்களுடன் இணைந்தவர்களிடமிருந்தும், துரோகிகளுடன் உறவைப் பேணுவதிலும், அவர்களின் சகவாசங்களில் இருந்து தம்மைத் தூர விலக்கிக் கொண்டதாலும், அவர்களுக்கு அந்த கௌரவம் உரித்தானது. மேலும், சுவிசேஷத்தின் ஒளியின் மூலமும், தூய வெண்மையாய்ப் பிரகாசிக்கும் கர்த்தருடைய தேவ ஒளியின் மூலமும், கிறிஸ்துவின் சமாதானத்தைக் காத்துக்கொள்வதன் மூலமும், பிசாசின் சூழ்ச்சிகளில் இருந்து வெற்றிபெற்ற காரணத்தால், அவர்கள் மரியாதைக்கும் கௌரவத்திற்கும் தகுதியானவர்கள் ஆனார்கள்.
அத்தியாயம் 23
என்றும் என் அன்பான சகோதரர்களே, நீங்கள் இதைச் செய்ய முடிந்தால், அதன் மூலம் எந்த சகோதரர்களும் அழிந்துபோகாமல் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். எங்கள் தாய்த் திருச்சபை மகிழ்ச்சியடையக்கூடிய வகையில், நீங்கள் அனைவரும் அவளுக்கு அருகிலேயே, அவளது உடலில் ஒரு அங்கமாய், அதனைச் சார்ந்த மக்களின் ஒருமித்த கருத்தோடு ஒன்றித்து வாழ வேண்டுமென நான் மனதார விரும்புகிறேன். அதை அப்படியே செய்யும்படி உங்களிடம் எச்சரிக்கையோடு வேண்டுகோளையும் முன்வைக்கிறேன். இருப்பினும், இரட்சணியத்தின் கோட்பாடு சில தலைவர்களை, அதாவது குறுங்குழுவாதத்தை உருவாக்கி, குறுங்குழுவாதத்திற்கான காரணிகளை உருவாக்கும் தலைவர்களை, அவர்களின் குருட்டு மற்றும் திமிர்பிடித்த மனப் பான்மையால், இரட்சிப்பின் பாதைக்கு மீண்டும் திரும்ப முடியாத நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள். அப்படியிருந்தும், மற்றவர்கள் அனைவரும் உங்கள் நேர்மையான குணத்தால் ஏமாற்றப்பட்டாலோ அல்லது தவறாக வழிநடத்தப் பட்டாலோ, அல்லது ஒருவித வஞ்சனைக்கு உட்பட்டாலோ, அல்லது ஏமாற்றி தவறாக வழிநடத்தப்பட்டாலோ, அப்படிப்பட்ட வலையில் விழுந்துவிடாமல், மிகவும் கவனமாக இருங்கள். தவறான வழிகளில் செல்ல நீங்கள் எடுத்து வைக்கும் காலடியை, நல்வழியில் திருப்பி, உங்களுக்கு சுதந்திரத்தைப் பெற்றுத்தரும் மோட்சத்துக்கான சரியான பாதையைக் கண்டறிய முயற்சி செய்யுங்கள். அப்போஸ்தலரின் வார்த்தைகள் இதற்கு சாட்சி பகர்கின்றன: “கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் பெயரால் நாங்கள் உங்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறோம், அதாவது, சகோதரர்களிடமிருந்து விலகி, வேறு வழியில் நடப்பவர்களிடமிருந்தும், நம் மரபுகளுக்கு இணங்கி அதை வழுவாதவர்களிடம் இருந்து விலகியிருங்கள்.” அவர் மீண்டும் குறிப்பிடுகையில்: “பொய் வார்த்தைகளால் உங்களை யாரும் ஏமாற்ற இடமளிக்க வேண்டாம். இவற்றின் காரணமாக கடவுளின், கோபம் கீழ்ப்படியாத குமாரனிடமிருந்து வருகிறது. எனவே அவர்களோடு நீங்கள் கொண்டிருக்கும் சகவாசத்தை விட்டு விலகுங்கள்.” அத்தகையவர்களிடம் இருந்து நாம் விலகி இருக்க வேண்டும். இல்லையெனில், வீழ்ந்தவர்களிடம் இருந்து நாம் தப்பி ஓட வேண்டும். ஏனென்றால், யாரேனும் ஒருவர் உண்மையான வழியிலிருந்து விலகி, தீய வழியிலும் தீயது செய்யும் தீயவர்களின் பாதையிலும், பாவத்தின் வழியிலும் செல்வாராகில், அவ்வாறு செய்யத் தூண்டுபவர்களின் பாவத்தைப் போல, அவரது பாவமும் சரி சமமாகப் பார்க்கப்படும். கடவுள் ஒரே கடவுளாகவும், கிறிஸ்துவானவர் ஒரு கிறிஸ்துவாகவும் உள்ளனர். அதேபோல, அவரது திருச்சபையும் அவர் மீது கொண்டுள்ள விசுவாசமும் எப்பொழுதும் ஒன்றே. அதே நேரத்தில், மனிதர்கள் சமாதானத்தின் பிணைப்பில் ஒன்று பட்டும், சரீர ஒற்றுமையில் ஒன்றாகவும் பிணைக்கப்பட்டுள்ளனர். அந்த ஒற்றுமையை என்றும் துண்டிக்க முடியாது. மேலும் சரீரத்தை அதன் கட்டமைப்பிலிருந்து பிரிக்க முடியாது. அதிலிருந்து குடலை வெளியே இழுத்து வேறாக்குவது என்பது முடியாத காரியம் என்பது போல, அதை சிறிய துண்டுகளாக வெட்டவும் முடியாது. தாயின் உடலில் இருந்து ஒரு ஜீவன் தனித்து வெளியே வந்தால், அதனால் சுவாசிக்கவோ தனியாக வாழவோ முடியாது. அப்படி நடக்கும் போது, அந்த ஜீவன் அதன் ஆரோக்கியத்தை இழக்கிறது.
அத்தியாயம் 24
பரிசுத்த ஆவியானவர் நமக்கு இவ்வாறு எச்சரிக்கை விடுக்கிறார்: “நல்வாழ்க்கையை நாடி அதை விரும்பும் மனிதன் யார்? மகிழ்ச்சி நிறைந்த நாட்களை விரும்பாதோர் யாவர்? அவர் தனது நாக்கை தீமையிலிருந்தும், வாயை வஞ்சக சொற்களில் இருந்தும் காப்பாற்றி வைத்திருக்க வேண்டும். நாம் தீமையை கைவிட்டு நன்மை செய்ய வேண்டும். நாங்கள் என்றும் சமாதானத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும்.” சமாதானத்தை நேசிக்கும், மகனோ அல்லது மகளோ அதைத் தேடி அடைய வேண்டும். சமாதானத்தின் வழியைப் பின்பற்ற வேண்டும். அன்பின் பிணைப்பை அறிந்த ஒருவர் அதை நேசிக்கிறார் என்றால், அவர் தனது நாவை தீமையிலிருந்து விலக்கி வைப்பது சாலவும் சிறந்தது. நன்மை செய்யும் தெய்வீக கட்டளைகள் மற்றும் அறிவுரைகள் வழியாக, கர்த்தர் இப்போது எம்முடன் மிக நெருக்கமாக இருக்கிறார். அவருடைய விருப்பத்தை இவ்வாறு வெளிப்படுத்துகிறார்: “நான் என் சமாதானத்தை உங்களுக்கு விட்டுசெல்கிறேன். என் சமாதானத்தையே நான் உங்களுக்கு அளிக்கிறேன்.” இந்த உரிமையை அவர் எங்களுக்குக் அருளினார். எங்களை சமாதானமாக வைத்திருப்பதற்கு வாக்குறுதி அளிக்கப்பட்ட எல்லா வெகுமதிகளையும் நன்மைகளையும் அவர் எமக்கு அருளியுள்ளார். நாம் அவருடைய வாரிசுகள் என்றபடியால், நாம் கிறிஸ்துவின் சாயலில் இருக்கிறோம். நாம் கடவுளின் பிள்ளைகள் என்றால், நாம் சமாதானத்தை நேசிப்பவர்களாகவும், அவருடைய சமாதானத்தை பகிர்ந்து கொள்பவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும். “சமாதானத்தை ஏற்படுத்துவோர் பேறுபெற்றோர். ஏனென்றால் அவர்கள் தேவனுடைய பிள்ளைகள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.” கடவுளின் குழந்தைகள் சமாதானம் செய்பவர்களாக இருக்க வேண்டும். இதயம் மென்மையாக இருக்க வேண்டும். வாய்ப்பேச்சு நேர்மையாக இருக்க வேண்டும். அன்பினால் என்றும் ஒன்றுபட்டிருக்க வேண்டும். ஒற்றுமையின் பிணைப்பு மூலம் ஒருவரோடு ஒருவர் உண்மையாக பிணைக்கப்பட வேண்டும்.
அத்தியாயம் 25
இந்த சமாதானம் பண்டைய காலங்களில் அப்போஸ்தலர்களிடையே நிலவியது; அதன் காரணமாக, புதிய விசுவாசிகளின் கூட்டங்களில் கர்த்தருடைய கட்டளைகள் வைத்துப் போற்றப்பட்டன. இதனால், அவர்களிடையே அன்பு தொடர்ந்து நிலவியது. பரிசுத்த வேதாகமம், இது பற்றி பின்வரும் வார்த்தைகளால் சாட்சி பகர்கின்றது: “விசுவாசிகளில் பெரும் பாலானோர் ஒரே ஆன்மா மற்றும் ஒரே மனதுடன் செயல்பட்டனர்.” மீண்டும் ஒரு முறை இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது. “அவர்கள் அனைவரும் ஒரே மனதுடன் செபத்திலும், இயேசுவின் தாயான மரியாளுடனும் அவருடைய சகோதரர்களுடனும் இருந்தார்கள்.” எனவே அவர்கள் வெற்றிகரமாகவும் நிறைந்த பலனுள்ள விதத்திலும் செபம் செய்தனர். இதன் விளைவாக, அவர்கள் கடவுளின் கிருபையின் தயவால், அவர்கள் கேட்ட அனைத்தையும் விசுவாசத்துடன் பெற முடிந்தது.
அத்தியாயம் 26
அப்படியிருந்தும், நம்மிடையே நிலவிய சமாதானம் வெகுவாகக் குறைந்து, எமது நற்கிரியைகளினால் எமக்கு கிடைத்த சுதந்திரம் அருகி வருகிறது. பின்னர் அவர்கள் தங்கள் சொத்துக்களை மோட்சத்தில் பத்திரப்படுத்தி வைத்துவிட்டு, பூமியில் உள்ள தங்கள் வீடுகளையும் உடைமைகளையும் விற்று விட்டார்கள். அவ்வாறு விற்கப்பட்ட சொத்துக்களில் கிடைத்த பணத்தை, ஏழைகள் மத்தியில் பகிர்ந்தளிக்கும் முகமாக, அவர்கள் அப்போஸ்தலர்களிடம் கையளித்தார்கள். அப்படியிருந்தும், எம்முடைய பத்தில் ஒரு பங்கைக்கூட நாம் கொடுப்பதில்லை. எமது உடமைகளை விற்கும்படி இறைவன் எங்களுக்கு கட்டளை இட்டிருந்தாலும், நாம் செய்வதெல்லாம், மேலும் மேலும் சொத்துக்களை வாங்குவதும், அவற்றை அதிகரித்துக் கொள்வதும் தான். இதன் விளைவாக, நமது உறுதிமிக்க நம்பிக்கை வறண்டுபோய்க் காணப்படுகிறது. இதனால், விசுவாசிகளின் சக்தியும் பலவீனமடைந்து காணப்படுகிறது. ஆகையால், கர்த்தர் நமது காலத்தை நோக்கி, தனது நற்செய்தியில் இவ்வாறு கூறுகிறார்: ‘மனுஷகுமாரன் வரும்போது, அவர் பூமியில் விசுவாசத்தைக் காண்பார் என்று நினைக்கிறீர்களா?” கர்த்தர் முன்பு சொன்னது இப்போது நடப்பதை நாம் காண்கிறோம். கடவுளுக்குப் பயப்படுவதிலும், நீதியானதும், சட்டத்தினதும், அன்பிலும், கிரியைகளிலும் காணப்பட்ட நம்பிக்கை இல்லாது போய்விட்டது. எதிர்காலத்தைப்பற்றிய பயமோ அதுபற்றிய அக்கறையோ எவரிடத்திலும் இல்லை, அதுபற்றி யாரும் கவலைப்படுவதுமில்லை. கர்த்தருடைய நாளைப் பற்றி யாரும் நினைப்பதில்லை. கிறீஸ்துவின் கோபத்தைப் பற்றியும் யாரும் நினைப்பதில்லை. அவிசுவாசிகளுக்கு அவரிடத்திலிருந்து கிடைக்கவிருக்கும் தண்டனையைப் பற்றியும், அவிசுவாசிகளுக்கு அவர் அளிக்கவிருக்கும் நித்திய வேதனையைப் பற்றியும் எவரும் சிந்திப்பதில்லை. நாம் விசுவாசிக்கும் போது, பயப்பட வேண்டிய விஷயங்களையிட்டு நம் மனசாட்சி நம்பிக்கை கொள்வதில்லை. ஏனென்றால் விசுவாசம் கொள்ளாததையிட்டு அது அஞ்சுவதில்லை. ஆனால் நம்பும் பட்சத்தில், மனசாட்சியானது பாதுகாப்பாக இருக்கும்; அது பாதுகாப்பாக இருக்கும் பட்சத்தில், தன்னைக் காத்துக்கொண்டு ஒதுங்கி விடும்.
அத்தியாயம் 27
ஆகையால், அன்புள்ள சகோதரர்களே, எங்களால் முடிந்தவரை நாம் நம்மை ஊக்குவிப்போம். பழைய அலட்சியம் என்னும் தூக்கத்தை கலைத்து, இறைவனின் கட்டளைகளையும், ஒழுக்கத்தையும் பாதுகாக்க நாங்கள் விழித்திருப்போம். கர்த்தர் நமக்குக் கட்டளையிட்டவாறு, அவருக்கேற்ற வகையில் வாழும் மக்களாக இருப்போம். அதையிட்டு, கர்த்தர் எமக்கு இவ்வாறு கட்டளையிடுகிறார்: “உங்கள் இடைக்கச்சையைக் கட்டிக் கொள்ளுங்கள்; உங்கள் விளக்குகள் பிரகாசிக்கட்டும். உங்கள் திருமண வீட்டில் கர்த்தர் வந்து கதவைத் தட்டும் போது, எழுந்து சென்று கார்த்தருக்குக் கதவைத் திறந்து விடக்கடவானாக. தனது எஜமானுக்காகக் காத்திருக்கும் சேவகனைப் போல் அவன் காத்திருத்தல் வேண்டும். கர்த்தர் வரும்போது விழித்திருந்து அவரைக் காணும் சேவகர்கள் பாக்கியவான்கள்.” நாம் விழிப்பாக இருத்தல் வேண்டும். இல்லையெனில், எமது சீவியத்தின் இறுதி நாள் வரும் போது, அது எங்களுக்கு பெரும் சுமையாக இருக்கக்கூடும். நம்முடைய நற்கிரியைகளை கருத்திற்கொண்டு, அதன்மூலம் நாம் ஒளிமயமாகப் பிரகாசிக்கக் கடவோம். அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், இந்த உலகத்தின் இரவில் இருந்து அந்த ஒளியானது, இருளை நீக்கி, நம்மை நித்திய பிரகாசமான ஒளிக்கு இட்டுச்செல்லும். அவர் கதவைத் தட்டும்போது, கர்த்தருடைய திடீர் வருகையையிட்டு நாங்கள் எப்போதும் விசுவாசத்தோடு விழித்திருப்போம். அந்த உத்வேகத்தின் பலனை அடைய நாம் எப்போதும் எம்மைத் தயார் படுத்திக்கொண்டு, எச்சரிக்கையோடும், அக்கறையோடும் நாம் அவரது திடீர் வருகையை எதிர்பார்த்திருப்போம். கட்டளைகள், மற்றும் தேவ வழிகாட்டுதல்களை மற்றும் எச்சரிக்கைகளை நாம் சிரமேற்கொண்டு எமக்கு வழங்கப்பட்ட ஒழுக்கத்தைக் கடைபிடிப்போமானால், நாம் தூங்கும்போது கூட, சாத்தானால் ஏமாற்றபடுவதில் இருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறோம். நம்முடைய கர்த்தராக இயேசுக்கிறிஸ்துவுடன் இணைந்து நாம், அவருடைய விசுவாசம் மிக்க ஊழியர்களாக அவரது ஆட்சியில் பங்கெடுத்துக்கொள்வோமாக.