Saint Augustine, Confessions, Book 1, in Tamil
அத்தியாயம் 1 – அவர் கடவுளின் மகத்துவத்தை அறிவிக்கிறார்; அவரைத் தேடவும் அவரை முழுமையாக அறிந்துகொள்வதையும் விரும்புகிறார்
1. ஆண்டவரே, நீர் உன்னதர், பெரிதும் போற்றப்பட அங்கமாக இருப்பதால், உம்மைப் புகழ்ந்து பேச விரும்புகிறவனாக இருக்கிறான் – மனிதன் தானே அவனுடைய மரணத்தையும், அவனுடைய பாவத்தின் சாட்சியையும், பெருமையுள்ளவர்களை நீர் ஆதரிப்பதில்லை என்பதற்கான சாட்சியையும் தன்னோடு சுமந்திருக்கிறான். ஆயினும் மனிதன் உம்முடைய படைப்பின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதால், என்றும் உம்மைப் போற்ற விரும்புகிறான். உம்மைப் புகழ்வதில் நீர் எங்களை மகிழ்ச்சியடையச் செய்கிறீர்; ஏனென்றால், நீர் எங்களை உமது சாயலாக படைத்தீர். உம்மால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் வரையில், மனிதராகிய எங்கள் மனம் அமைதியற்றதாகவே இருக்கும். ஆண்டவரே, இவற்றில் எது முதன்மையானதாக இருக்க வேண்டும் என்பதை அறியவும் புரிந்துகொள்ளவும் எனக்குக் கற்றுத் தாரும்: அது நாம் உம்மை அழைப்பதா, அல்லது உம்மைப் புகழ்வதா என்பதை எமக்கு உணர்த்தும்; மேலும் உம்மை அறியவும் அல்லது உமது அழைப்பு பற்றியும் எமக்கு அறியத்தாரும். ஆனால் உம்மை அறியாமல் உமது அழைத்தல் பற்றி மட்டும் அறிந்தவன் எவனும் உளனோ? ஏனென்றால், ஆனால், அவர்மீது நம்பிக்கை கொண்டிருந்தாலன்றி, அவர்கள் எவ்வாறு அவரை நோக்கி மன்றாடுவார்கள்? தாங்கள் கேள்வியுறாத ஒருவர்மீது எவ்வாறு நம்பிக்கை கொள்வார்கள்? அறிவிக்கப்படாத ஒன்றுபற்றி அவர்கள் எவ்வாறு கேள்வியுறுவார்கள்? அல்லது ஒரு போதகரின் உதவி இல்லாமல் அவர்கள் எப்படி விசுவாசிப்பார்கள்? [உரோமையர் 10:14]. தொடர்ந்து தேடுங்கள், கண்டடைவீர்கள். ஒருவன் தொடர்ந்து கேட்பானானால் அவன் அதைப் பெறுவான். ஒருவன் தொடர்ந்து தேடுவானானால் அவன் தேடுவதைக் கண்டடைவான். ஒருவன் தொடர்ந்து தட்டினால், கதவு அவனுக்காகத் திறக்கப்படும் [மத்தேயு 7: 7]. மற்றும் அவரைக் கண்டடைபவர்கள் அவரைப் புகழ்ந்தேற்றுவார்கள் ஆண்டவரே, உம்மை அழைப்பதன் மூலம் நான் உம்மைத் தேடுகிறேன். உம்மை விசுவாசிப்பதன் ஊடாக உம்மில் வாழ்கிறேன்; நீர் எமக்குப் பிரசங்கித்திருக்கிறீர். ஆண்டவரே, என் விசுவாசத்தினால் உம்மில் வாழ்கிறேன் – உமது தேவ சுதனின் அவதாரம் வாயிலாகவும் நீர் எனக்கு அளித்த விசுவாசத்தின் மூலமும், போதகரான உமது ஊழியத்தின் மூலமும் நீர் எனது சுவாசமாய் இருக்கிறீர்.
அத்தியாயம் 2 – நாம் அழைக்கும் கடவுள் நம்மிடையே இருக்கிறார், நாம் அவரிடத்தில் இருக்கிறோம்
2. என் கடவுளையும் என் தேவனையும் நான் எப்படி அழைப்பேன்? நான் அவரை அழைக்கும் போது அவரை என்னில் எழுந்தருளும்படி கூறுகிறேன். வானத்தையும் வையத்தையும் படைத்த என் கடவுள் என்னுள் எழுந்தருளக்கூடிய இடம் என் மனதில் எப்படி இல்லாமல் போகும்? என் தேவனாகிய ஆண்டவரே, நீர் வாசம் செய்யக்கூடிய இடம் என்று ஏதாவது எனக்குள் இருக்கிறதா? நீர் படைத்த வானத்திலும் பூமியிலும், மற்றும் நீர் என்னை படைத்த இடத்திலும் நீர் உண்மையில் வாசம் செய்கிறீரா? அல்லது, உமது கிருபையன்றி எதுவும் இருக்க முடியாது என்பதால், நீர் படைத்த யாவும் உம்மைக் கொண்டிருக்கிறதா? அப்படியானால், என் வாழ்வில் என்னில் நீர் இல்லாவிட்டால் நான் இல்லை. அப்படி இருக்கையில், நீர் என்னுள் எழுந்தருளவேண்டும் என்று நான் ஏன் கேட்கிறேன்? ஏனென்றால் நான் நரகத்தில் விழவில்லை, நீர் என் கூட இருந்தால்; நான் நரகத்திற்குள் சென்றாலும் நீர் அங்கே என்னுடன் இருக்கிறீர் என்ற விசுவாசம் என்னுள் இருக்கிறது. ஆகவே, என் தேவனே, நீர் என்னுள் இல்லாவிட்டால், நான் வாழமுடியாது, என்னால் நிச்சயம் வாழவே முடியாது. ஏனெனில் நான் உம்மால் என்று இருந்தாலொழிய, நான் இன்றி நீர் என்று ஒருபோதும் இருக்க முடியாது. ஆமாம், தேவனே அனைத்தையும் படைத்தார். தேவனாலும், தேவனுக்காகவும் தொடர்ச்சியாய் எல்லாம் இயங்குகின்றன. அவருக்கே என்றென்றைக்கும் மகிமை உண்டாவதாக [உரோமர் 11:36] ஆண்டவரே, அப்படியிருந்தும் நீர் என்னில் இருப்பதால், நான் உம்மை எங்கிருந்து வருமாறு அழைப்பேன்? அல்லது எங்கிருந்து நீர் என்னுள் எழுந்தருளி வருவீர்? ஏனென்றால், “நான் பரலோகம், பூலோகம் போன்ற எல்லா இடங்களிலும் இருக்கிறேன்!” என்று கர்த்தர் சொன்னார்? [எரேமியா 23:24].
அத்தியாயம் 3 – வானமும் பூமியும் மட்டுமே கடவுளைக் கொண்டிருக்கவில்லை; ஏனெனில் அவர் எல்லா இடங்களிலும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கிறார்
3. அப்போதிருந்து, நீர் வானத்தையும் பூமியையும் முழுமையடையச் செய்தீர், அதற்காக அவை உமக்கு ஈடாகுமா? அல்லது, அவைகள் உமக்கு ஈடானவைகளாக இல்லாதபோதிலும், நீர் அவற்றை முழுமை அடையச் செய்தும், இன்னும் ஏதோ குறையாக இருக்கிறது அல்லவா? வானமும் பூமியும் முழுமையடைந்திருக்கும் போது, எஞ்சியிருப்பதை நீர் எங்கே ஊற்றுகிறீர்? அல்லது, உண்மையில், சர்வத்தையும் உம்மகத்தே கொண்டிருக்கும் நீர் எதையும் உள்ளடக்கியிருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. ஏனென்றால் நீர் முழுமையடையச்செய்யும் விஷயங்களை உள்ளடக்கியதன் மூலம் அங்கு நிலவும் குறைகளை நிரப்புகிறீரா? நீர் நிரப்பும் பாத்திரங்கள் அதன் கனத்தைத் தாங்குவதில்லை. தற்செயலாக அவை உடைந்தால் நீர் அவற்றுள் நீரை ஊற்ற மாட்டீர். உமது கிருபையை நீர் ஊற்றும்போது, அவர்கள் தீர்க்கதரிசனம் உரைப்பர். [அப்போஸ்தலர் பணிகள் 2:18] அப்போதும் நீங்கள் தாழ்த்தப்படவில்லை, ஆனால் உயர்த்தப்படுகிறோம்; நீங்கள் சிதறிப்போகவில்லை; ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டுள்ளோம். ஆனால், நீர் எல்லாவற்றையும் நிரப்பும் போது, அவற்றை உமது முழு சத்தத்துடன் நிரப்பியருளும். அனைத்துவிதமான படைப்புகளாலும் உம்மை முழுவதுமாக உள்ளடக்க முடியாதது போல, அவை ஒவ்வொன்றும் ஒரு பகுதியை மட்டுமேகொண்டிருக்கிறதா, அல்லது அவை அனைத்தும் ஒரே நேரத்தில் ஒரே பகுதியாய் இருக்கின்றனவா? அல்லது ஒவ்வொன்றும் அதன் சொந்த பகுதியை உடையதாய் இருக்கிறதா? அப்படியானால், உம்மில் ஒரு பகுதி பெரியதாகவும், மற்றொரு பகுதி குறைவானதாவும் இருக்கிறதா? பெரியவை பெரியவையாகவும், சிறியவை சிறியவையாகவும் தான் இருக்குமா? அல்லது எதுவுமே உம்மைக் கொண்டிருக்காத நிலையில் நீர் முழுவதுமாக எல்லா இடங்களிலும் இருக்கிறீரா?
அத்தியாயம் 4 – கடவுளின் மாட்சிமை உன்னதமானது, அவருடைய நற்பண்புகள் விவரிக்க முடியாதவை
4. என் தேவனே, நீர் என்னளவு மகத்தானவர் – உம்மைத்தவிர நான் யாரைப்பற்றிக் கேட்கிறேன். ஏனெனில், நீரே கர்த்தராகிய ஆண்டவராக இருக்கிறீர்? உம்மைவிட மகத்தானவர் எவரும் உண்டோ? அல்லது நம் கர்த்தரைக் காப்பாற்றும் வல்லமை அந்த நித்திய தேவனுக்கே உரியது அல்லவா? மிக உயர்ந்த, மிகச் சிறந்த, மிகவும் சக்திவாய்ந்த, சர்வ வல்லமையுள்ள; மிகவும் இரக்கமுள்ள மற்றும் மிகவும் நியாயமான; மிகவும் புனிதமாகக் காக்கப்பட்ட மற்றும் மிக அருகில் இருக்கும்; மிகவும் அழகான மற்றும் மிகவும் வலிமையான, நிலையான, ஆனால் எதுவும் அவரது சக்திக்கு அப்பாற்பட்டதாக இல்லாமல்; என்றும் மாறாத, ஆனால் எல்லாவற்றையும் மாற்றக்கூடிய; புதியதும் அல்லாத, பழைமையும் அல்லாத; எல்லாவற்றிலும் மாறுதலை ஏற்படுத்தக்கூடிய, அவர்கள் அறியாதபோது வீணான பெருமை கொள்பவர்களுக்கு முதுமையைக் கொண்டுவருவதும், எப்பொழுதும் சுறுசுறுப்பாக இயங்கக்கூடியதும், என்றும் ஓய்வில் இல்லாதிருப்பதும்; எவ்வித நன்மைகளையும் எதிர்பாராது கூடி இருப்பதும்; தக்கவைப்பதும், விரிவடைந்து செல்வதும், மற்றும் பாதுகாப்பதும்; படைத்தல், ஊட்டமளித்தல் மற்றும் அபிவிருத்தி செய்தல், மற்றும் தேடி அடையக்கூடியதும், எல்லாவற்றையும் தன்னகத்தே கொண்டிருப்பவரும், இவை அனைத்துக்கும் முதன்மையானவரும், ஆதியும் அந்தமாகவும் இருப்பவர் நீர் ஒருவரேயன்றி வேறு யாருளர்? நீர் நேசிப்பவர், எரிக்க மாட்டீர்; நீர் மானுடம் மீது அதீத பிரியம் கொண்டவர்; ஆனால் கவனிப்புக்கு அப்பாற்பட்டவர்; நீர் பச்சாத்தாபம் கொள்பவர், ஆனால் துயருக்கு அப்பாற்பட்டவர்; நீர் கோபமாக இருந்த போதும், அமைதியாக இருக்கிறீர்; நீர் உமது வழிகளை மாற்றுகிறீர், ஆனால் உமது திட்டங்களை மாற்றாமல் விட்டுவிடுகிறீர்; நீர் கண்டுபிடித்ததை மீட்டெடுக்கிறீர், எதையும் இதுவரை இழந்ததில்லை; தேவை என்று எதுவும் உமக்கு இருந்ததில்லை, ஆனால் பலன் தரும்போது மகிழ்ச்சி கொள்கிறீர். “நீ என் பணத்தை வங்கியில் செலுத்தியிருக்க வேண்டும். அப்படிச் செய்திருந்தால், நான் திரும்பி வரும்பொழுது, என் பணமும் எனக்குக் கிடைத்திருக்கும். அதற்கான வட்டியும் கிடைத்திருக்கும்” என்று மத்தேயு 25:27 இல் கூறப்பட்டது போல, வட்டி தேவைப்பட்டாலும் நீர் ஒருபோதும் பேராசை கொண்டவர் அல்ல. நீங்கள் கடன்பட்டிருந்த போதும், போதுமானதை விட அதிகமாக உங்களுக்கு கொடுக்கப்பட்டது. உம்மிடம் அல்லாது யாரிடம் உள்ளது? ஒன்றும் இல்லாத நிலையில் நீர் எம் கடன்களை செலுத்துகிறீர்; ஆகவே கடன்களை மன்னிக்கும்போது, நாம் எதையும் இழப்பதில்லை. அத்தோடு, என் தேவனே, நீரே என் வாழ்க்கை, என் புனிதமான பேரானந்தம், நான் உம்மையன்றி வேறு என்ன சொல்லக்கூடும்? உம்மைப் பற்றி பேசும் போது ஒரு மனிதன் என்ன சொல்லக்கூடும்? ஆகவே பேசுபவர்கள் கூட ஊமைகள் போல் இருப்பதைக் கண்டு மௌனம் காப்பவர்களுக்கு ஐயோ கேடு.
அத்தியாயம் 5 – அவர் கடவுளிடம் இளைப்பாறவும், அவருடைய பாவங்களுக்காக மன்னிப்பையும் தேடுகிறார்
5. ஓ! உம்மில் நான் எப்படி இளைப்பாறக்கூடும்? நான் என் துயரங்களை மறந்து, என் ஒரே நன்மையான உம்மை ஏற்றுக்கொள்வதற்காக, அந்த நன்மையைப் பருகும் என் ஆன்ம தாகத்துக்கு உம்மை என் இதயத்திற்குள் அனுப்பியது யார்? நீர் எனக்கு என்னவாக இருக்கிறீர்? நான் பேசும் பொருட்டு என்மீது இரங்கும். நீர் என் அன்பைக் கோரும்போது, நான் அதைத் தர மறுத்தால், நீர் கோபமுற்று எனக்குப் பெரும் துயரத்தைத் தருவதாக அச்சுறுத்தினால், உம்மை நான் எப்படிப் பிரியப்படுத்துவேன்? ஐயகோ! என் கடவுளாகிய ஆண்டவரே, உமது இரக்கத்தை என்மீது பொழியும், நீரே எனக்கு எல்லாமுமாக இருக்கிறீர். நான் உமது கிருபையால் இரட்சிப்பைப் பெற்றேன் என்று என் ஆன்மாவிடம் சொல்லும். எனவே எனக்குக் கேட்கும்படி பேசும். இதோ, ஆண்டவரே, என் இதயத்தின் செவிகள் உமக்கு முன்பாக இருக்கின்றன; அவற்றைத் திறக்கச் செய்து என் ஆன்மாவிடம் நான் உம்மால் இரட்சிப்பைப் பெற்றவன் என்று கூறும். அவ்வாறு நீர் கூறுவதை நான் கேட்கும்போது, நான் ஓடி வந்து உம்மைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொள்வேன். உமது திருமுகத்தை எனக்கு மறைக்காதேயும். தயவுசெய்து என்னை இறப்பில் மூழ்கவிடும், அப்போது தான் நான் உமது திருமுகத்தைப் பார்க்க முடியும்.
6. என் ஆன்மா தடைபட்டுக் கிடக்கிறது; நீர் உள்ளே வருவதற்கு அதைத் திறந்துவிடும். அழிவிலிருந்து அதை மீட்டு மீண்டும் என்னிடம் கொண்டு வாரும். அதில் ஏதோ ஒன்று உமது கண்களை எரிச்சலடையச் செய்யும்; நான் அதை ஒப்புக்கொள்கிறேன், நன்றாகப் புரிந்துகொள்கிறேன், ஆனால் அதை யார் கழுவிப் பிரகாசிக்கச் செய்வார்கள்? அல்லது உம்மைத் தவிர வேறு யாரிடம் நான் போய் முறையிடக்கூடும்? ஆண்டவரே, என்னுள் புதைந்து கிடைக்கும் பாவங்களை மன்னித்து, உமது அடியேனை மற்றவர்களிடமிருந்து காப்பாற்றும். நான் உம்மை விசுவாசிக்கிறேன் ஆண்டவரே, ஆகையால் உம்முடன் பேசுகிறேன், அதை நீர் நன்கு அறிவீர். என் தேவனே, நான் என் பாவங்களை உம்மிடம் அறிக்கையிடவில்லையா; அதன்மூலம் நீர் என் மனதில் உள்ள பாவக் கறைகளை நீக்கினீர் அல்லவா? நான் உம்முடன், உமது மேன்மையான நியாயத்தீர்ப்பு குறித்து வாதாடவில்லை. ஒருவன் தேவனிடம் வாதாட முடியாது! தேவனால் ஆயிரம் கேள்விகளைக் கேட்கமுடியும், ஆனால் ஒருவனும் ஒரு கேள்விக்குக்கூட பதில் கூற முடியாது என்று யோபு 9:3 கூறுகிறது. ஏனெனில் சத்தியம் என்பது நீர் மட்டுமே; என் பாவங்கள் மீண்டும் என்னை நோக்கி வராதபடிக்கு நான் என்னை தயார்செய்து கொள்வேன். ஏமாறமாட்டேன். ஆகையால், நான் உம்மோடு உமது நியாயத்தீர்ப்பில் தலையிடமாட்டேன். ஏனென்றால், கர்த்தாவே, நீர் அக்கிரமங்களைக் கோடிட்டுக் காட்டினால் யார் உம்முன் நிற்கக்கூடும்?
அத்தியாயம் 6 – அவர் தனது குழந்தைப்பருவம், கடவுளின் நித்திய பாதுகாப்பு மற்றும் தொலைநோக்கு பார்வை குறித்து புகழாரம் சூட்டுகிறார்
7. 27 “கர்த்தாவே, உம்மோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது நான் வெறும் தூசியாகவும், சாம்பலாகவும் இருக்கிறேன். என்றாலும் இன்னும் ஒரு கேள்வியைக் கேட்க அனுமதியும் [ஆதியாகமம் 18:27] என்னைப் பேச அனுமதியும். இதோ உமது கருணை குறித்தே நான் பேசுகிறேன், கேலி செய்யும் மனிதனை பற்றி அல்ல. இன்னும் சொல்லப்போனால், நீர் கூட என்னை ஏளனம் செய்கிறீர்; ஆனால் நீர் என்னிடம் வரும்போது என்மீது இரக்கம் காட்டுவீர் என்று பொருள்பட எரேமியா 12:15 இல் கூறப் பட்டுள்ளது. நான் சொல்ல விரும்புவது என்னவென்றால், ஆண்டவரே, என் தேவனே, நான் எங்கிருந்து இங்கு வந்தேன் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை – நான் அதை இறக்கும் வாழ்க்கை அல்லது வாழும் மரணம் என்று அழைக்கலாமா? இருப்பினும், எனது பெற்றோரிடமிருந்து நான் கேள்விப்பட்டது போல், யாருடைய வித்தில் இருந்து நீர் என்னை உருவாக்கினீர் என்பதை என்னால் நினைவில் கொள்ள முடியவில்லை – உமது இரக்கம் தரும் ஆறுதல் என்னை விழவிடாமல் தாங்கின. என் தாயோ என்னைக் கவனித்த செவிலியர்களோ தங்கள் மார்பகங்களைத் தாங்களே நிரப்பிக் கொள்ள முடியாததால், நான் ஒரு பெண் ஊட்டிய பாலின் சுகத்தை அனுபவித்து மகிழ்ந்தேன். ஆனால் நீர் அவர்கள் மூலம் உமது நியமத்தின்படி எனக்கு குழந்தைப் பருவத்தின் ஊட்டச்சத்தையும், எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படையான உமது அருளையும் கொடுத்தீர். ஏனென்றால், நீர் கொடுத்ததை விட அதிகமாக எதையும் நான் ஆசைப்படாதபடிக்கு என்னை வழிநடத்தினீர். என்னை வளர்த்தவர்கள் அவர்களுக்கு நீர் கொடுத்ததை மனமுவந்து எனக்குக் கொடுத்தார்கள். ஏனென்றால், உள்ளுணர்வோடும் பாசத்தின் மிகுதியாலும், நீர் ஏராளமாக அவர்களுக்கு அருளியதை எனக்குக் கொடுக்க அவர்கள் ஆர்வமாக இருந்தனர். அவர்கள் பெற்ற நன்மைகள் என்னிடமிருந்து வருவதற்குப் பதிலாக, அந்த நன்மைகளை அவர்களிடமிருந்து நான் பெற்றது உண்மையில் அவர்களுக்கு சாதகமாக இருந்தது; ஏனென்றால், சகல நன்மைகளும் உம்மிடமிருந்தே வருகின்றன. என் கர்த்தரே, எனது இரட்சிப்பு அனைத்தும் என் தேவனிடமிருந்தே வருகிறது. இதுபற்றி நீதிமொழிகள் 21:31 இல் பின்வருமாறு கூறப்பட்டுள்ளது: “மக்களால் போருக்கான அனைத்து ஏற்பாடுகளையும், குதிரைகளையும் கூடத் தயார் செய்ய முடியும். ஆனால் கர்த்தர் வெற்றியைக் கொடுக்காவிட்டால் அவர்களால் வெல்ல முடியாது”. நான் தெரிந்துகொண்டது இதுதான்; எனக்குள் இல்லாத ஆசீர்வாதங்களால் நீர் என்னை நிரப்பினீர். எனக்குள் இல்லாத ஆசீர்வாதங்களால் எனக்கு அளித்துள்ள உமது கிருபை மூலமும் உம்மை அறிவித்துக்கொண்டீர். ஏனென்றால் அந்த நேரத்தில் நான் எப்படி பாலை உறிஞ்சுவது, அல்லது பசியாறிய போது எப்படி திருப்தி அடைவது மற்றும் வலி ஏற்படும் போது அழுவது பற்றி என்று எனக்கு தெரிந்திருந்தது – அதற்கு மேல் சொல்வதற்கு என்னிடம் எதுவும் இல்லை.
8. பிறகு நான் சிரிக்க ஆரம்பித்தேன் – முதலில் தூக்கத்தில், பிறகு விழித்திருக்கும் போது. இதன் காரணமாக என்னை நான் அறிந்து கொண்டேன். நான் (எனக்கு நினைவில் இல்லை என்றாலும்) அதை விசுவசிக்கிறேன். ஏனைய குழந்தைகளிலும் இதையே நாம் காண்கிறோம். இப்போது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நான் எங்கே இருக்கிறேன் என்பதை உணர்ந்தேன். இப்போது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நான் எங்கே இருக்கிறேன் என்பதை உணர்ந்து, அவர்களைத் திருப்திப்படுத்தக்கூடியவர்களிடம் என் விருப்பத்தைச் சொல்ல விரும்பினேன். ஆனால் என்னால் முடியவில்லை; ஏனென்றால், அவர்களது தேவைகள் என்னவென்று அவர்களுக்கே தெரியாமல் இருந்தபோது என்னுடைய தேவைகள் எனக்குள் இருந்தன. எந்தத் திறமையைக் கொண்டும் அவர்களால் என் ஆன்மாவுக்குள் நுழைய முடியவில்லை. எனவே, நான் எனது கைகால்களை அசைக்கவும் குரலால் அழைப்பது பற்றியும் சைகைகளால் வெளிப்படுத்தினேன். உண்மையில் விரும்பாவிட்டாலும் என்னால் முடிந்த சில மற்றும் பலவீனமான சைகைகளை நான் விரும்பியபடி செய்தேன்; நான் திருப்தியடையாத போது – அது எனக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் என்பதாலோ – என்னிலும் பார்க்க பெரியவர்கள் எனக்கு செவிசாய்க்கவில்லை என்றோ அல்லது என்னில் உரிமை கோராதவர்கள் எனக்காக காத்திருக்கவில்லை என எண்ணி நான் கோபமடைந்தேன். ஆயினும் அது ஏன் என்று என்னால் அறுதியிட்டுக் கூறமுடியவில்லை. அவர்களை என் கண்ணீரால் பழிவாங்கினேன். கைக்குழந்தைகள் அப்படிதான் பிடிவாதத்துடன் இருப்பார்கள் என்பதை நான் அவர்களைப் பார்த்து கற்றுக்கொள்ள முடிந்தது; அவர்கள் அறியாவிட்டாலும், என்னைப்பற்றி அறிந்திருந்த என் செவிலியர்களை விட நான் சிறந்தவன் என்பதை அவர்களால் என்னிடம் நிரூபிக்க முடிந்தது.
9. இதோ, என் குழந்தைப் பருவம் வெகு காலத்திற்கு முன்பே என்னை விட்டகன்று விட்டது. ஆனால் நான் இன்னும் வாழ்கிறேன். எனினும் ஆண்டவரே, நீர் எப்பொழுதும் வாழ்பவராய், அதிலும் உம்மில் வாழ்பவர்களுக்கு மரணம் என்பதில்லை (உலகம் படைக்கப்படுவதற்கு முன்பும், அனைத்தும் உம்முன் அழைக்கப்படுவதற்கு முன்பும், நீர் வாழ்ந்தீர். நீர் சிருஷ்டித்த எல்லா உயிரினங்களுக்கும் கடவுளும் இறைவனுமாக இருக்கிறீர்; சகலவிதமான நிலையற்ற, மாறக்கூடிய அனைத்து காரணிகளிலும், மாறாத ஆதாரங்களிலும், ஒழுங்கற்ற மற்றும் தற்காலிகமான சகலவிதமான நித்திய விடயங்களிலும் நீர் என்றும் மாறாமல் நிலைத்திருக்கிறீர். கருணையுள்ள என் தேவனே, நீர் மிகவும் மகத்தானவர். ஆகவே கருணையுள்ள ஆண்டவரே, உமது தாழ்மையான அடியானாகிய நான் உம்மிடம் இறைஞ்சுகிறேன்; ஏற்கனவே விடைபெற்று சென்றுவிட்ட என் குழந்தைப் பருவம் அந்நேரத்தில் அழிந்து போன என்னுடைய இன்னொரு யுகத்திற்குப் பின் வந்ததா என்று கூறும் – என் தாயின் கருவறையில் நான் கடந்து சென்றது தான் அந்தக் காலமா? அதன் காரணமாக நான் ஒன்றைப் புரிந்துகொண்டேன், ஏனெனில் குழந்தைகளுடன் இருக்கும் பெண்களை நானே பார்த்திருக்கிறேன். கடவுளே, அந்த வாழ்க்கைக்கு முன் என் மகிழ்ச்சி எப்படி இருந்திருக்கும்? நான் உண்மையில் எங்கே இருந்தேன் அல்லது யாரிடம் இருந்தேனா?என் தாயோ, தந்தையோ மற்றவர்கள் பெற்ற அனுபவமோ அல்லது என் சொந்த நினைவோ, எதுவும் இவற்றை என்னிடம் சொல்ல முடியாது. இப்படிப்பட்ட விஷயங்களைக் கேட்பதற்காக நீர் என்னைப் பார்த்து நகைக்கக் கூடும். ஆயினும் நான் அறிந்த யாவற்றையும் குறித்து உம்மைப் புகழ்ந்து இவற்றை ஒப்புக்கொள்ளும்படி எனக்குக் கட்டளையிடுகிறீரா?
10. பரலோகத்துக்கும் பூலோகத்துக்கும் ஆண்டவராகிய உமக்கு நன்றி செலுத்துகிறேன். என் முதல் பிறப்புக்காகவும் குழந்தைப் பருவத்திற்காகவும் உமக்கு நன்றி செலுத்துகிறேன்; ஏனென்றால் ஒருவன் மற்றவர்களிடமிருந்து தன்னைப் பற்றி அறிந்து, அதன்படி முடிவுகளுக்கு வருவதற்கும், பலவீனமான பெண்களின் கருத்துகளின் அடிப்படையில் தன்னைப் பற்றிய விடயங்களை அறிந்து கொள்ளவும் மனிதனுக்கு நீர் அதிகாரம் வழங்கியுள்ளீர். அப்போதும் எனக்கு உயிர் மற்றும் உணர்வு இருந்தது; என் குழந்தைப் பருவம் என்னிடமிருந்து விடைபெற்றவுடன், என் உணர்வுகளை மற்றவர்களுக்குத் தெரியப்படுத்துவதற்கான வழிமுறைகளை நான் ஏற்கனவே தேடிக்கொண்டிருந்தேன். ஆண்டவரே, உம்மிடமிருந்து அல்லாமல், இப்படியான ஒரு உயிரினம் எங்கிருந்து வர முடியும்? அப்படியான ஒரு சந்தர்ப்பத்தில், எந்த மனிதனாவது தன்னை வடிவமைத்துக்கொள்ளும் அளவுக்கு திறமைசாலியாக இருப்பானா? அப்படியில்லாவிட்டால், என் கர்த்தாவே, உம்மைத் தவிர எங்களில் எழுந்தருளி, எங்களை இயக்கி, இரட்சிக்கும் வேறு ஏதேனும் வழிகள் ஏதும் உண்டோ? ஆண்டவரே, நீரே அதி உன்னதராய் இருப்பதனால், உயிரோடும் வாழ்வோடும் ஒன்றாக இருக்குமாறு எங்களை உருவாக்கினீர். இதைத்தான் மல்கியா 3:6 இல் “நானே கர்த்தர். நான் மாறமாட்டேன். நீங்கள் யாக்கோபுவின் குழந்தைகள். நீங்கள் முழுமையாக அழிக்கப்படவில்லை” என்று பொருள்படும்படியாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. அத்தோடு உமது இந்த இன்றைய நாள் முடிவடைவதில்லை. அது உமது சித்தத்தின் பேரில் தான் முடிவடைகிறது. ஏனெனில் இவை அனைத்தும் உமது கரங்களிலேயே தங்கி உள்ளன; ஏனென்றால், நீர் அவர்களைத் தாங்கும் பட்சத்தில் அவற்றுக்கு அழிவில்லை. உம்மால் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட ஆண்டுகளுக்கு முடிவில்லை, அவை இன்றுவரை எப்போதும் தொடர்ந்தபடியே உள்ளன. எங்களுடைய நாட்களும், எங்களுடைய பிதாக்களின் நாட்களும் உமது இந்த நாளைக் கடந்து சென்றுவிட்டன. அதிலிருந்து அவற்றின் வடிவத்தையும் அளவையும் ஏற்று, இன்னும் வரவிருக்கும் மற்றவர்களும் இந்த வழியில் இவை யாவையும் பெற்று இதேபோல் இவ்வுலக வாழ்வையும் கடந்துபோய் விடுவார்கள்! ஆனால், நேற்றைய தினம், நாளைய தினம், இன்னும் வரப்போகும் நாட்கள், கடந்து போன நாட்கள் என எல்லாவற்றிலும் நீர் மாறாமல் நிலையாய் இருப்பீர். அதாவது இன்றைய நாளில் இருந்ததுபோல், என்றும் இருப்பீர், எப்போதும் நிலைத்து இருப்பீர். நான் இந்தக் கருத்தை புரிந்து கொள்ளாவிட்டால் எனக்கு என்ன நடக்கும்? அவரை “இது என்ன?” என்று தொடர்ந்து மகிழ்ச்சியுடன் கேட்க அனுமதியுங்கள். தோல்வியின் போதும் அவரை மகிழ்ச்சியாக இருக்க அனுமதிக்கவும், மேலும் உம்மில் கண்டுபிடிக்க முடியாததைக் கண்டுபிடிப்பதை விட கண்டுபிடிக்கத் தவறியதைக் காண்பதையே விரும்பட்டும்.
அத்தியாயம் 7 – குழந்தைப் பருவம் கூட பாவத்திற்கு ஆளாகிறது என்பதை உதாரணம் மூலம் விளக்குகிறார்
11. கடவுளே, செவிகொடும்! மனிதர்களின் பாவங்கள் கேடுகளையே கொண்டுவரும்! மனிதன் தான் இப்படிச் சொல்கிறான். நீர் அவன்மேல் இரக்கம் காட்டுகிறீர்; ஏனென்றால், நீரே அவனைப் படைத்தீர், ஆனால் அந்த மனிதனுக்குள் இருக்கும் பாவத்துக்கு நீர் என்றும் காரணமாயிருக்கவில்லை. என் குழந்தைப் பருவத்தின் பாவத்தை என் நினைவுக்குக் கொண்டு வருவது யார்? பூமியில் ஒரு நாள் வாழ்ந்த குழந்தை உட்பட, உம் திருமுன் யாரும் பாவத்திலிருந்து விடுபட்டவர்களாய் இருக்க முடியாது. இதை என் நினைவிற்கு கொண்டு வருவது யார்? நான் காணும் ஒவ்வொரு சிறுவனும் என்னைப் போலத்தான் இருந்திருப்பான் என்பது பற்றிய நினைவு என் மனதில் இருந்திருக்கும் அல்லவா? அப்படியானால் எப்படி நான் பாவத்தில் விழுந்தேன்? தாய்ப்பாலுக்காக நான் ஏங்கி அழுதேனா? நான் இப்போது அழ நேரிட்டால் – அது உண்மையில் தாய்ப்பாலுக்காக அன்றி, என் சரீர வளர்ச்சிக்கு ஏற்ற உணவுக்காக – ஆதலால் நான் மிகவும் நியாயமாக சிரித்து கேலிக்குள்ளாக வேண்டும். நான் அப்போது செய்தது கண்டிக்கத்தக்கது; ஆனால் என்னைக் கண்டித்தவர்களை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. அது வழக்கத்தால் வந்ததாகவோ அல்லது சில காரணங்களின் விளைவாக ஏற்பட்ட தாக்கம் தான் என்னைக் கண்டிக்க வழிவகுத்திருக்கலாம். நாம் வளர்வதால் அத்தகைய பழக்கங்களை வேரோடு அகற்றி எறிந்து விடுகிறோம். யோவான் 15:2 இல் கூறியிருப்பதுபோல, “கனிகொடுக்காத கிளைகள் எவையோ அவற்றை வெட்டிப் போடுகிறார். கனிகொடுக்கிற கிளைகளை மேலும் கனி கொடுக்கும்படி அவர் சுத்தம் பண்ணுகிறார்” ஆகவே, சுத்திகரிக்கப்படும் போது ஞானமுள்ள எவரும் நல்லதைத் தூக்கி எறிவதை நான் பார்த்ததில்லை. தற்காலிகமாக என்றாலும், ஏதாவது கொடுக்கப்படுகிறது என்பதற்காக, அதை அழுவதன் மூலம் பெற முயற்சிப்பது கூட பாவக் காரியமாகவே பார்க்கப்படுகிறது. சுதந்திரமாக இருந்தவர்களும், சமுதாய அந்தஸ்தில் உள்ளவர்களும், அதற்கு உடந்தையானவர்களும், அதைவிட அறிவாளிகள் பலர், அதன் மூலம் பெற்ற இன்பத்தின் தலையீட்டிற்கு இடமளிக்காதவர்கள், அதற்கு அடிபணியாதவர்கள் – தீங்கு செய்ய முயற்சிப்பது, முடிந்தவரை போராடி, அந்த கட்டளைகளுக்கு கீழ்ப்படியாமல் இருப்பவர்களும் அதனால் ஏற்பட்ட காயத்திற்கு மட்டுமே அடிமைப்பட்டிருக்க முடியுமா? பின்னர் பார்த்தோமானால், குழந்தையின் உறுப்புகளில் காணப்படும் பலவீனம். அது குழந்தையின் விருப்பத்துடன் எந்த விதத்திலும் பொருந்துவது இல்லை, அங்கே அப்பாவித்தனம் மட்டுமே காணப்படுகிறது. பேசக்கூட முடியாத ஒரு குழந்தை பொறாமைப் படுவதை நான் கண்டிருக்கிறேன். அதன் முகம் வெளிறிப்போய், அதன் வளர்ப்புச் சகோதரன் மீது கசப்பான பார்வையை வீசியது. இதை அறியாதவர் யார்? தாய்மார்களும் செவிலியர்களும் எங்களிடம் இதுபற்றி சொல்கிறார்கள். அவர்கள் பார்வையிலும் இதற்கு எந்தப் பரிகாரமும் இல்லை என்று தான் எனக்குத் தெரிகிறது. மேலும், பால் புதியதாகவும், மிகுதியாகவும் சுரக்கும் போது, தேவையுடைய எல்லோரும் அதை பகிர்ந்து கொள்ள அனுமதிக்கக் கூடாது. உயிரைத் தக்கவைக்க அந்த ஊட்டம் தேவைப்பட்டாலும், இதை அறியாமை என்று எடுத்துக் கொள்ளலாமா? ஆனாலும், இவைகளை நாம் மெத்தனமாகப் பார்க்கிறோம். அவை தவறுகள் இல்லை என்பதற்காகவோ, குறைகள் அற்பமானவை என்பதற்காகவோ அல்ல, வயது கூடிச் செல்லும்போது அவை மறைந்துவிடும் என்பதற்காக. ஏனென்றால், நீங்கள் இவற்றை இப்போது அனுமதிக்கலாம், என்றாலும், ஒரு வயதான நபரிடம் இந்தப்போக்கு காணப்பட்டால், நீங்கள் அவற்றை சரியானவைதான் என்று ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.
12. ஆகையால், என் தேவனே, என் இறைவனே, சிசுவிற்கு உயிரைக் கொடுத்தவர் நீரே. நாங்கள் பார்ப்பது போல் உறுப்புகளால் ஒன்றிணைக்கப்பட்டு, புலன்களைக் கொண்ட உருவத்தை ஒருங்கிணைத்து அழகுபடுத்தி, அந்த சரீரத்தின் பொது நன்மை மற்றும் பாதுகாப்புக்காக அனைத்து விதமான ஆற்றலையும் கொடுத்துள்ளீர் – உன்னதமானவரே, இவைகளுக்காக உம்மைத் துதிக்கவும், கர்த்தருக்கு நன்றி செலுத்தவும், உமது திருநாமத்தைப் போற்றிப்புகழவும் எனக்குக் கட்டளையிடுகிறீர். ஏனென்றால், நீர் சர்வவல்லமையுள்ளவரும் உன்னதருமான நல்ல கடவுள். உம்மைத் தவிர வேறு யாராலும் இந்த சிருஷ்டிப்பை செய்ய முடியாது. எல்லாவற்றையும் மிகவும் நேர்மையாகச் செய்தவர் நீர் ஒருவரே ஓ நல்ல தேவனே! எல்லாவற்றையும் மிகவும் நேர்மையாகவும், உமது நீதியின் பிரகாரமும் கட்டளையிட்டவர் நீர் ஒருவர் மட்டுமே. மேலும் ஆண்டவரே, என் வாழ்க்கையின் இந்த காலகட்டம் எனக்கு நினைவில் இல்லை. மற்றவர்கள் சொல்லும் வார்த்தைகளை தான் நான் நம்பவேண்டியிருந்தது. மற்ற குழந்தைகளைப் பார்க்கும்போது என்னால் யூகிக்கக்கூடியதாக இருக்கிறது. இது என்னைக் கலங்க வைக்கிறது – யூகம் உண்மையாக இருந்தாலும் – அது ஒருபுறமிருக்க, இந்த உலகில் நான் வாழும் வாழ்க்கை என்னுடையது. ஆதலால் அதைப்பற்றி நான் நினைப்பது முக்கியமாகிறது. என் மறதி என் தாயின் வயிற்றில் நான் கடந்து சென்ற அந்த இருந்த சூழ்நிலையில் இருந்ததைப் போன்றது. என் தாய் என்னைப் பாவத்தின் மூலம் கருவுற்று, நான் தீய வழியில் உருவாகி இருந்திருப்பேனானால், என் கடவுளே, ஆண்டவரே, உமது அடியானாகிய நான் எப்படி குற்றமற்றவனாக இருந்திருப்பேன்? ஆனால் அந்த தருணத்தை நான் நினைவுகூர்கிறேன், அதற்கும் எனக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்பதையிட்டு ஏன் என்னால் நினைவில் கொள்ள முடியாதிருக்கிறது?
அத்தியாயம் 8 – ஒரு சிறுவன் தனது இளம் பராயத்தில் அவனது பெற்றோரின் செயல்களையும் வார்த்தைகளையும் பின்பற்றியே அவன் பேசக் கற்றுக்கொள்கிறான், வேறு எந்த அடிப்படையிலும் அல்ல
13. நான் குழந்தைப் பருவத்தில் இருந்து வெளிப்பட்டு சிறுவனாக முதிர்ச்சி அடையத் தவறிவிட்டேனா அல்லது நான் குழந்தைப் பருவத்தை எட்டவில்லையா? என் குழந்தைப் பருவம் என்னைவிட்டுப் போகவில்லை (அது எங்கே போனது?) அதேநேரம் அது என்னில் நிலைத்திருக்கவும் இல்லை. ஏனென்றால் நான் பேச முடியாத ஒரு மழலை அல்ல, அரட்டை அடிக்கும் பையனாக வளர்ந்து இருந்தேன். இதை நான் நினைவில் வைத்திருக்கிறேன். ஆதலால் நான் எப்படி முதலில் பேசக் கற்றுக்கொண்டேன் என்பதைக் கவனித்தேன். ஏனென்றால் என் பெரியவர்கள் எனக்கு எந்த முறையிலும் பேசும் வார்த்தைகளைக் கற்பிக்கவில்லை. அவர்கள் பின்னர் எழுத்துக்களைக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள். ஆனால் நான் விரும்பிய எதையும் என்னை விரும்பியவர்களிடம் சொல்ல முடியாதபோது, சிணுங்குதல், சைகைகள், தட்டுத்தடுமாறி உதிர்த்த சொற்கள் மூலமும் என் விருப்பங்களைச் செயல்படுத்த நான் பயன்படுத்திய என் அங்க அசைவுகள் மூலமும் என் நினைவில் பொதிந்திருந்த சத்தத்தை மனதால் மீட்டி திரும்பத் திரும்பச் சொன்னேன். என் ஆண்டவரே, இவை யாவற்றையும் நீர் தான் எனக்குக் கொடுத்தீர். அவர்கள் எதையாவது பெயர் சொல்லி அழைத்தபோதும், அவர்கள் பேசும்போதும் உடலை அந்தப் பொருளை நோக்கி நகர்த்தும்போதும், அவர்கள் சுட்டிக்காட்ட விரும்பிய விஷயத்தை அவர்கள் அப்போது உச்சரித்து குறிப்பிட்டு அழைக்கப்பட்டவற்றை நான் கண்டும் கேட்டும் நன்றாகக் கிரகித்தேன். முகபாவனைகள், கண்ணசைவு, சங்கேத மொழி மற்றும் குரல் குறிப்புகள் ஆகியவற்றால் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ள அனைத்து மக்களின் உலகளாவிய மொழி போன்றவற்றைவிட, அங்க அசைவுகள் மிக எளிமையானது என்று அவர்கள் அர்த்தப்படுத்தினர். அத்தோடு சிசுவானது மனதில் எழும் உணர்வுகளை சுட்டிக் காட்டுகின்ற குரலின் ஓசை மூலம் தனக்கு வேண்டியதைத் தேடவோ, வைத்திருக்கவோ, நிராகரிக்கவோ அல்லது தவிர்க்கவோ உடன்படும். எனவே, அடிக்கடி பேசப்படும் வார்த்தைகளைக் கேட்பதன் மூலம், முறையாக பேசப்பட்ட வாக்கியங்கள் என்னென்ன அறிகுறிகளைத் தந்தன என்பதை நான் படிப்படியாக கிரகித்தேன்; இந்த அடையாளங்களைச் சொல்வதற்கு என் வாயைத் திறந்து அதன் மூலம் என் விருப்பத்தை வெளிப்படுத்தினேன். இவ்வாறு, என்னைப் புரிந்துகொண்டவர்களுடன் நான் என் விருப்பங்களை வெளிப்படுத்தும் அறிகுறிகளைப் பரிமாறிக்கொண்டேன். மேலும் பெற்றோரின் அதிகாரம் மற்றும் பெரியவர்களின் வழிகாட்டுதலின் துணைகொண்டு புயல் மிகுந்த மனித வாழ்க்கை என்ற நீரோட்டத்தில் மன உறுதியுடன் என்னை இணைத்துக்கொண்டேன்.
அத்தியாயம் 9 – சிறுவர்கள் மத்தியில் காணப்படும் கல்வியின் மீதான வெறுப்பு, விளையாட்டில் உள்ள ஈர்ப்பு, தண்டனைமீது கொண்டுள்ள பயம் மற்றும் நமது மூத்தவர்கள் மற்றும் ஆசான்கள்களின் அறியாமை பற்றிய ஆய்வு
14. தேவனே! என் இளமைப் பருவத்தில் என் ஆசிரியர்களுக்குக் கீழ்ப்படிவதே முதன்மையானதாக இருந்தபோது, இந்த உலகில் நான் செழிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவும், மனிதர்களிடையே என்னைப் பெருமைப்படுத்த வேண்டிய ஆற்றல் மிகுந்த பேச்சு மூலம் என்னை வேறுபடுத்திக் காட்டுவதற்காகவும், வஞ்சகச் செல்வங்களைச் சேர்ப்பதற்காகவும் நான் எவ்வாறான துன்பங்களையும் கேலிகளையும் அனுபவித்தேன்! அதன் பிறகு நான் கல்வி பயில பாடசாலைக்கு அனுப்பப்பட்டேன், அதில் என்ன பயன் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை (என்னைப் போல் மதிப்பில்லாதவன்). இன்னும், கல்வி கற்பதில் மெத்தனப்போக்கைக் கடைபிடித்த காரணத்தால், தண்டனைக்கும் உள்ளானேன்! இது நம் முன்னோர்களால் போற்றத்தக்கதாகக் கருதப்பட்டதன் காரணமாகவும், நமக்கு முன் இதேபோன்ற பாதையைப் பின்பற்றிய பலர், இந்த கடினமான பாதைகளை எங்களுக்கு முன்கூட்டியே அமைத்து ஆதாமின் மக்கள் அனுபவிக்கும் உழைப்பையும் துன்பத்தையும் அதிகரிக்கச் செய்தனர். எவ்வாறாயினும், ஆண்டவரே, உம்மை நோக்கி செபிக்கும் மக்களை நாங்கள் கண்டோம். எங்கள் புலன்களுக்கு நீர் கண்ணுக்கு தெரியாதவராக இருந்தாலும், கேட்கக் கூடிய மற்றும் எங்களுக்கு உதவக்கூடிய ஒரு உன்னதராக உம்மை ஏற்றுக்கொள்ள அவர்களிடமிருந்து உத்வேகம் பெற்றோம். ஆயினும்கூட, சிறுவனாக இருந்தபோது, நீர் எனக்கு உதவியாகவும், அடைக்கலமாகவும் இருக்கவேண்டுமென்று பிரார்த்தனை செய்ய ஆரம்பித்தேன். அப்போது நீர் என் நாவின் கட்டுகளை உடைத்தீர், நான் பாடசாலையில் தண்டனை பெறக்கூடாது என்று சிறிதும் கரிசனை கொள்ளாமல் உன்னிடம் கெஞ்சி மன்றாடினேன். என் பெரியவர்கள், ஆம், என் சொந்த பெற்றோர்கள் கூட, எனக்கு எந்தத் தீங்கும் நடந்துவிடக் கூடாது என்றே விரும்பினர். நீர் என் இறைஞ்சுதலைக் கேட்காதபோது, இந்த வழியில் என்னை முட்டாள் தனத்திற்குள் இட்டுச்செல்லாதபோது, நான் கவலையிலும், வேதனையிலும் சிக்குண்டு மிகவும் நொந்துபோயிருந்தவேளை அவர்கள் என்னுடைய தண்டனையின் தழும்புகளைப் பார்த்து நகைத்தனர்.
15. ஆண்டவரே, உம் மீது இவ்வளவு உயர்ந்த ஆன்ம பந்தமும், ஆழமான பேரார்வமும் உள்ளவர் எவராவது இருக்கிறார்களா? ஒரு சிறிய மதிநுட்பமற்ற செயல் கூட பாரிய விளைவை ஏற்படுத்தவல்லது. இருப்பினும், உம்மீது பயபக்தியோடும் பற்றுதலோடும் உலகம் முழுவதும் நடக்கும் அதே வகையான கொடூரம் நிறைந்த பல்வேறு சித்திரவதைகளைக் கூடத் துச்சமாய் மதிக்கும் தைரியம் பெற்றவர்கள் யாராவது இருக்கிறார்களா? இருக்கிறார்கள், ஏனெனில், நாங்கள் சிறுவர்களாக இருந்தபோது எங்களது எஜமானர்கள் எங்களைத் தண்டித்தபோது ஏற்பட்ட வேதனைகளின் வடுக்களைக் கண்டு எங்கள் பெற்றோர் கூட எங்களைக் கேலி செய்தது போல், உம்மீது மிகவும் பயம் கொண்டு உம்மை ஏளனம் செய்யும் மனிதர்கள், பின்னாளில் உம்மை நோக்கி மிகவும் பயபக்தி கொண்டு மன்றாடுகிறார்கள் அல்லவா? ஆயினும்கூட, எங்கள் வலிகளையிட்டு நாங்கள் கொஞ்சமும் பயப்படவில்லை, அதேவேளை அந்த தண்டனைகளைத் தவிர்ப்பதற்காக நாங்கள் உம்மை நோக்கி மன்றாடவுமில்லை; இருந்தும், எங்களிடம் எதிர்பார்த்ததைவிடக் குறைவாக எங்கள் பாடங்களை எழுதுவதிலோ படிப்பதிலோ அல்லது சிந்திப்பதிலோ நாங்கள் கடைபிடித்த மெத்தனப் போக்கு காரணமாக நாம் பாவம் செய்தோம். ஏனென்றால், ஆண்டவரே, எங்களுக்கு நினைவாற்றலையோ அல்லது திறனையோ கொடுத்தருள வேண்டுமென்று நாம் விரும்பவில்லை. உமது சித்தத்தின் பிரகாரம் எங்கள் வயதுக்கு எது போதுமானதாக இருந்ததோ அதற்கேற்றவாறே நாம் இருந்தோம் – அதேநேரம் நாங்கள் விளையாட்டில் மட்டுமே மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தோம். ஆனால், அதே செயல்களைச் செய்தவர்களால் நாங்கள் தண்டிக்கப்படுகிறோம். ஆனால் நம் குடும்பத்தில் உள்ள மூத்தவர்கள் இவற்றையெல்லாம் கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பதே மேல் என்று நினைத்தார்கள் போலும். அதே நேரத்தில் இதுபோன்ற விளையாட்டுக்களில் ஈடுபடும் சிறுவர்கள் அதே பெரியவர்களால் தண்டிக்கப்படுகிறார்கள். ஆனால் சிறுவர்களோ ஏனையோரோ அவர்களை பார்த்து பரிதாபப்படுவதில்லை. சிறுவயதில் பந்துடன் விளையாடியதற்காக என்னைத் தண்டிக்க எந்த பகுத்தறிவுள்ள நபரும் அனுமதிப்பாரா? ஒரு மனிதனாக, நான் மிகவும் பொருத்தமற்ற முறையில் விளையாட்டில் கவனம் செலுத்தி, பாடங்களை விரைவாகக் கற்றுக்கொள்வதற்கு அந்த விளையாட்டுத்தனம் தடையாக இருந்ததால், என்னைத் தண்டிப்பதை அறிவுள்ள எவரும் ஏற்றுக்கொள்வார்களா? என்னை அடித்தவன் இதைத் தவிர என்ன தவறு செய்தான்? நான் ஒரு தோழனிடம் பந்து விளையாட்டில் தோல்வியடைந்தபோது இருந்த வலியை விட, சக ஆசிரியருடன் சிறு வாக்குவாதத்தில் ஈடுபட்டு அதில் தோல்வியுற்றபோது எனது சகா பொறாமை மற்றும் ஆத்திரத்தால் மிகவும் வேதனைப்பட்டான்.
அத்தியாயம் 10 – ஒருவன் பந்து விளையாட்டில் கொண்ட அதீத ஆர்வத்தால் தனது கல்வியையும் பெற்றோரின் அறிவுரைகளையும் புறக்கணிக்கிறான்
16. ஆனாலும், இயற்கையில் உள்ள அனைத்தையும் படைத்தவரும் காப்பவருமான ஆண்டவரே, நான் தவறிழைத்தேன் – ஆனால் எனது பாவங்களை போக்குபவருக்கு எதிராக மட்டுமே நான் பாவம் செய்தேன் – என் தேவனே, என் பெற்றோரின் விருப்பத்திற்கு மாறாகச் செயல்பட்டதால் நான் தவறிழைத்தேன். அந்த ஆசிரியர்கள், அவர்களின் நோக்கம் எதுவாக இருந்தாலும்) நான் பெற விரும்பிய இந்தக் கற்றலுக்காகவே அவர்கள் என்னைத் தண்டித்தார்கள். ஆயினும் அதன்மூலமாக நான் பின்னாளில் நற்பலன்களைப் பெற்றிருக்கக்கூடும். நான் அவர்களுக்குக் கீழ்ப்படியாமல் போனதன் காரணம், நான் ஒரு சிறந்த வழியைத் தேர்ந்தெடுத்ததால் அல்ல, ஆனால் விளையாட்டின் மீது கொண்டிருந்த அதீத ஈடுபாடு காரணமாகவே. போட்டிகளில் பெறும் வெற்றியின் பெருமையை கண்டு களிப்புறுதல் மற்றும் பொய்யான கட்டுக்கதைகளை அவிழ்த்துவிட்டு அதன் மூலமாக, அவர்களை சீண்டிப்பார்த்தல் போன்றவைகளை மிகவும் நேசித்தேன். அப்போது அந்த சூழ்நிலையில் காணப்படும் அதே ஆர்வம் இன்னும் அதிகமாகும். அதே ஆர்வம் என்னைவிட மூத்தவர்கள் ஈடுபடும் நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் விளையாட்டுக்களை காணும்போதும் என் கண்கள் மேலும் ஆனந்தத்தில் ஜொலித்தன. ஆயினும்கூட, இந்த பொழுதுபோக்குகளை வழங்குபவர்கள் மிகவும் உயர்ந்த புகழைப் பெற்றவர்களாகக் காணப்பட்டனர். அதேநேரம் அவர்கள் அனைவரும் தங்கள் குழந்தைகளுக்கும் அவ்விதமான பொழுதுபோக்கு அம்சங்களையே வழங்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள். அதே விளையாட்டுகள் அப்பிள்ளைகளின் கற்றல் நடவடிக்கைகளுக்குத் தடையாக இருக்கும் பட்சத்தில் அவர்கள் தண்டிக்கப்படவேண்டும் என்றும் நினைக்கிறார்கள். ஏனெனில், அவர்கள் கற்கும் கல்வி ஒருநாள் அவர்களையும் முன்னையவர்களைப்போல் புகழின் உச்சிக்கு கொண்டுசெல்லும் என்று நம்புகிறார்கள். ஆகவே, கர்த்தாவே இரக்கத்தோடு இவைகளைக் கவனித்து, இப்பொழுது உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிற எங்களை உமது தயவால் நிரப்பியருளும். உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடாதவர்கள் மீதும் உமது தயையைப் பொழிந்தருளும் அப்போது அவர்கள் உமது தயையைப் பெற உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுவார்கள்.
அத்தியாயம் 11 – நோயால் பீடிக்கப்பட்ட காரணத்தால் கலக்கமுற்ற அவரது தாயார் ஞானஸ்நானத்தை ஆர்வத்துடன் கோருகிறார். ஆனால் குணமடைந்தவுடன் அது பிற்போடப்படுகிறது – அத்தோடு அவரது தந்தை கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை
17. நான் சிறுவனாக இருந்தபோதும் கூட, நம் கடவுளாகிய ஆண்டவரின் பெருந்தன்மையின் ஊடாக நமக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட நித்திய வாழ்வைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். மேலும் நான் திருச் சிலுவையின் அடையாளத்தால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டேன், தாயின் கருவறையில் இருந்தபோதுகூட, அவர் தந்த உப்பை சுவைத்தேன், ஏனென்றால் என் தாய் உம்மை மிகவும் நேசித்தாள். ஆண்டவரே, ஒரு காலத்தில் நான் சிறுவனாக இருந்தபோது திடீரென வயிற்றில் ஏற்பட்ட வலியால் அவதிப்பட்டு இறக்கும் தருவாயில் இருந்ததை நீர் கண்டீர் – என் தேவனே, நீர் என்னைப் பார்த்தீர், ஏனென்றால் அந்த நேரத்தில் கூட, நீரே ஒருவரே எனக்கு அடைக்கலமாய் இருந்தீர். என் தாயின் பயபக்தி மற்றும் அனைத்துக்கும் தாயாக இருக்கும் உமது திருச்சபையிடமிருந்தும், உமது ஒரே பேறான கிறிஸ்துவிடமிருந்து ஞானஸ்நானத்தையும், விசுவாசத்தையும் உணர்ச்சிபூர்வமான ஆதரவையும் கேட்டேன். ஏனென்றால் அவரே என்றும் என் கடவுளும் தேவனுமாயிருக்கிறார். அதில், தன் சரீரத்தில் என்னைத் தாங்கிய என் தாய் மிகவும் கலங்கினாள் அவள், உம்மீது கொண்ட விசுவாசத்தில் தூய்மையான இதயத்துடன் இருந்தபோதும், பிரசவத்தின்போது துன்பப்பட்டாள். இதுகுறித்து கலாத்தியர் 4:19 இல் “என் சிறு பிள்ளைகளே, மீண்டும் நான் உங்களுக்காக வேதனைப்படுகிறேன். இது ஒரு பெண்ணின் பிரசவ வேதனையைப் போன்றது. இயேசுவைப் போன்று நீங்கள் ஆகும்வரை நான் இவ்வேதனையை அடைவேன்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது. மிகவும் அன்புடன், என் நித்திய இரட்சிப்பைப் பெற நான் விரைவில் குணமடையவில்லை என்றால், தாமதமின்றி, உமது வாழ்வளிக்கும் திருவிருந்து சடங்குகளால் என் துவக்கத்தையும் பாவ வாழ்க்கையில் இருந்து கழுவப்படுவதற்கும் உடன்பட்டிருப்பேன். கர்த்தராகிய இயேசுவே, பாவ மன்னிப்புக்காக உம்மை நான் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன். இதனால், என் சுத்திகரிப்பு ஒத்திவைக்கப்பட்டது. ஏனெனில், பாவத்தினால் ஏற்படும் அவமானம் ஞானஸ்நானத்திற்குப் பிறகு இன்னும் ஆபத்தானதாகவும், அதிகமாகவும் இருக்கும் என்ற காரணத்தால். என் தந்தை இன்னும் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக் கொள்ளாததால், என் தாயின் பக்தியின் தாக்கத்தை மீறி, நான் என் தாய் கொண்டிருந்த விசுவாசத்தை முழு வீட்டாருடன் பகிர்ந்து கொண்டதன் காரணமாக, அந்த நேரத்தில் நான் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொள்வதை யாராலும் தடுக்க முடியவில்லை. ஆண்டவரே, அவளது கணவனுக்குப் பதிலாக நீரே என் தாய்க்குத் தந்தையாக இருக்க வேண்டும் என்று அவள் விரும்பினாள். அதன் காரணமாக, நீரே அவளுடைய கணவனை தோற்கடிக்க அவளுக்கு உதவினீர். இருவரிலும் நீரே சிறந்தவராக இருந்தபோதிலும், அவள் விசுவாசத்தை ஏற்றுக்கொண்டாள். ஏனெனில், நீர் கட்டளையிட்டபடியே அவள் அனைத்தையும் செய்தாள்.
18. நான் உம்மை நோக்கி மன்றாடுகிறேன்; என் தேவனே, அது உமது சித்தமாக இருந்தால், என் ஞானஸ்நானம் எதற்காக ஒத்திவைக்கப்பட்டது என்பதை நான் அறிவதில் மகிழ்வேன். முன்பை விட அதிகமாக பாவம் செய்ய எனக்கு அதிக சுதந்திரம் கிடைத்தது உண்மையில் எனக்கு சாதகமாக இருந்ததா? அல்லது அவர்களது அசமந்தப்போக்கு தான் இதற்குக் காரணமா? இல்லை என்றால், அவன் இன்னும் ஞானஸ்நானம் பெறாததால், அவனைத் தனியாக விட்டுவிட வேண்டும் எனவும், அவன் எங்கு வேண்டுமானாலும் போய் அவனது இஷ்டம்போல் நடந்துகொள்ள அனுமதிக்கவும் என்று கூறும் வார்த்தைகள் இன்னும் ஏன் ஒவ்வொரு திசையிலிருந்தும் நம் காதுகளில் ஒலிக்கிறது? ஆனால் உடல் ஆரோக்கியத்தைப் பொறுத்தவரை, அவன் இன்னும் குணமடையாததால், இன்னும் மோசமாகக் காயமடைந்திருக்க வேண்டும் என்று யாரும் குரல் எழுப்பவில்லையே! அப்படியானால், நான் ஒரேயடியாக குணமடைந்திருந்தால் எவ்வளவு சிறப்பாக இருந்திருக்கும்? பின்னர், எனது சொந்தபந்தங்கள் மற்றும் எனது நண்பர்களின் விடாமுயற்சியால், மீட்டெடுக்கப்பட்ட என் ஆன்மாவின் ஆரோக்கியம் உமது பாதுகாப்பில் ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டது. அதையும் அவரே கொடுத்தார்! உண்மையிலே அது சிறந்த விடயமாகக் காணப்பட்டது. ஆனால் என் குழந்தைப் பருவத்திற்குப் பிறகு எவ்வளவு பெரிய சோதனை அலைகள் என்னைத் தாக்கின! இவைகளை என் தாயார் முன்கூட்டியே அறிந்திருந்தார். மேலும் உருவத்தை விட உருவமைக்கப்படாத களிமண்ணை அவர்களுக்குக் காட்ட வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார்.
அத்தியாயம் 12 – கட்டாயம் காரணமாக, அவர் தனது கவனத்தை கல்வியில் செலுத்தினார். ஆனால் இது கடவுளின் செயல் என்பதை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்கிறார்
19. ஆனால் இந்த என் குழந்தைப் பருவத்தில் (இளமைக் காலத்தை விட இது எனக்கு மிகவும் பயமாக இருந்தது) எனக்கு கல்வியில் ஆர்வம் இருக்கவில்லை. அத்தோடு கட்டாயப்படுத்தப்படுவதை வெறுத்தேன், ஆயினும் நான் அதற்கு கட்டாயப்படுத்ததுக்கு உள்ளானேன்; இது என் மீது நன்றாக திணிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால் நான் நன்றாக செயல்படவில்லை. இருந்தாலும், கட்டாயப்படுத்தப்பட்டிருக்காவிட்டால் நான் எனது கல்வி நடடவடிக்கையைத் தொடர்ந்திருக்க மாட்டேன். ஒரு மனிதன் ஒரு காரியத்தை எவ்வளவு புத்திசாலித்தனமாகச் செய்தாலும், அது அவனுடைய விருப்பத்திற்கு மாறாகச் செய்யப்பட்டிருந்தால், அதில் எவ்வித நன்மையும் விளையப்போவதில்லை. என் தேவனே, எனக்கு கிடைத்த நன்மைகள் யாவும் உம்மிடமிருந்து மட்டுமே வந்தது, என்னைச் சிறப்பாகச் செய்ய உதவியவர்களிடமிருந்து அல்ல. ஒரு செல்வந்த யாசகனின் அளவுகடந்த ஆசைகளையும், வெட்கக்கேடாக அவன் பெற்ற புகழிலும் திருப்தி அடையாமல் இருப்பதுபோலத்தான், அவர்கள் என்னைக் கற்கும்படி வற்புறுத்தியதை நான் கருதுகிறேன். நான் பெற்றுக்கொண்ட கல்வியறிவை எந்த வழியில் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று அவர்கள் சிந்திக்கத் தவறிவிட்டனர். ஆனால் என் ஆண்டவரே, எங்களுடைய தலைமுடிகள் கூட உம்மால் எண்ணப்பட்டிருக்கிறது. இதை “உங்கள் தலையிலுள்ள முடிகளின் எண்ணிக்கையைக்கூட தேவன் அறிவார்” என்று மத்தேயு 10:30 இல் கூறப்பட்டிருப்பதை இங்கே குறிப்பிடவேண்டும்.
ஒவ்வொருவரின் தவறையும் எனது நன்மைக்காகப் பயன்படுத்திக் கொண்டீர், அதனால் நான் கற்றுக்கொள்ளத் தவறியதை எனது நன்மைக்காகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளச் செய்தீர் – எனினும், இந்த விடயத்தில், நான் சிறுவனாகவும், மிகப் பெரிய பாவியாக இருந்தும், அதிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொள்ளாத என் தவறுக்காக நீர் என்னைத் தண்டித்தீர். அதனால் நான் அதனால் நான் அதற்குத் தகுதியற்றவன் அல்ல. இவ்வாறு நன்மை செய்யாதவர்கள் உபயோகித்த உபகாரணத்தைக் கொண்டு, நீர் எனக்கு நன்மை செய்வீராக; என் பாவம் காரணமாகவே என்னை நியாயமாகத் தண்டித்தீர். ஏனென்றால், நீர் மொழிந்ததை போலவே, ஒவ்வொரு அளவுகடந்த பாசத்திற்கும் அதற்கீடான தண்டனையும் அமைந்திருக்கும் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை.
அத்தியாயம் 13 – அவர் இலத்தீன் மொழிமூலக் கல்வியிலும், கவிஞர்களின் கற்பனைக் காவியங்களிலும் மகிழ்ந்திருந்தார், அதேவேளை இலக்கியம் மற்றும் கிரேக்க மொழிக் கூறுகளை வெறுத்தார்
20. ஆனால் சிறுவயதில் இருந்து நான் படித்த கிரேக்க இலக்கியத்தின் மீது எனக்கு வெறுப்பு ஏற்பட்டதற்கான காரணம் என்ன என்பதை இப்போது கூட என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. இலத்தீன் மொழியில் கல்வி கற்பதை நான் மிகவும் நேசித்தேன் – அதற்குக் காரணம் எங்கள் ஆரம்ப பாடசாலை ஆசிரியர்கள் அல்ல, இலக்கணம் கற்பித்த வல்லுனர்களின் ஆற்றல் மிக்க நெறிகள் தான் என்னை இலத்தீன் மொழிமூலக் கல்வியின் மீது ஆர்வம் ஏற்பட வழிவகுத்தது. அத்தோடு வாசித்தல், எழுதுதல் மற்றும் எண்கணிதம் போன்ற முதன்மைப் பாடங்களை கிரேக்க மொழியில் கற்பதை ஒரு சுமையாகவும் தண்டனையாகவும் நான் கருதினேன். இந்த வாழ்க்கையின் பாவம் மற்றும் மாயை போன்ற அனைத்துக்கும் அப்பால், இது எப்போதிலிருந்து ஆரம்பித்தது? ‘ஜனங்கள் வீசும் காற்றைப் போன்றவர்கள், அது போனால் பின்பு வராது’ என்பதை தேவன் நினைவுக்கூர்ந்தார். ஆனால் ஆரம்பப் பாடங்கள் சிறப்பாகவும் உட்சாகம் தரக்கூடியனவாகவும் இருந்தன; ஏனென்றால் அவை மூலம் நான் பெற்றுக்கொண்ட அறிவை இன்னும் உறுதியாகப் பேணி வருகிறேன். நான் படிப்பதை போலவே எழுதுவதிலும் உற்சாகத்துடன் இருந்தேன். அதனால் நான் விரும்பியதை எழுதினேன். மற்றவர்களைப் போலவே, அனயாஸ் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு நாடோடியைப் பற்றி அறியவும், இறந்த டிடோ என்ற பெண்ணுக்காகவும் அழுவதற்கு நான் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டேன். ஏனென்றால் அவள் காதலுக்காக தன் உயிரை மாய்த்துக்கொண்டாள். அதே சமயம், என் தேவேனே, என் இறைவனே, இவை அனைத்தும் நடக்கும் போது
நான் வற்றிய கண்களுடன், என் உயிராயிருக்கும் உம்மிடமிருந்து வெகு தொலைவில் என் பரிதாபம் மிக்க சுய மரணத்துடன் போராட்டம் நடத்திக்கொண்டிருந்தேன்.
21. தன் மீது இரக்கம் கொள்ளாமல், அனயாஸ் மீதான தன் காதல் காரணமாக ஏற்பட்ட டிடோவின் மரணம் காரணமாகக் கண்ணீர் சிந்தும் பரிதாபத்திற்குரிய மனிதனை விட வேறு எவர் இருக்க முடியும்? ஆனால் என் தேவனே, என் சொந்த மரணத்திற்காக அல்ல, உம் மீது அன்பு இல்லாத காரணத்தை எண்ணி அழுகிறேன். நான் உம்மை நேசிக்கவில்லை, உமக்கு விரோதமாக விபச்சாரத்தில் ஈடுபட்டிருந்தேன். என்னைச் சுற்றியிருந்த என்னைப் போலவே பாவம் செய்தவர்களும் அழுதார்கள். நல்லது! நல்லது! இந்த உலகத்தின் மீதுள்ள நட்பு என்பது உமக்கு எதிராக இருக்கும் விபச்சாரத்துக்கு சமமாகும். இதை யாக்கோபு 4:4 இல்: ‘தன் கணவனின் நம்பிக்கைக்கு உரியவளாக இல்லாத ஒரு பெண்ணைப்போல நீங்கள் இருக்கிறீர்கள். உலக ஆசைகளின் பகுதியாக இருக்க விரும்புதல் என்பது தேவனை வெறுப்பது போல் என்று நீங்கள் அறியமாட்டீர்களா?’ என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அற்புதம்! மிகவும் நன்று! என்ற உரத்த குரலில் எழும் ஒரு ஒலி, ஒருவன் தன்னை ஒரு மனிதனாக இல்லாதமைக்காகவும், அவனது மனதில் குற்ற உணர்ச்சியை ஏற்படுத்தும் வரை தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கும். வாள் முனையில் மரணத்தைத் தேடிய டிடோவுக்காக நான் அழுதேன், “வாளால் தாக்கப்பட்டு தீவிர காயத்தை” தேடிக்கொண்ட நான், உம்மைக் கைவிட்ட நீர் படைத்த உயிரினங்களில் மிக மோசமான, கேவலமான மற்றும் தாழ்ந்த உயிரினத்தைத் தேடி, நான் பூமிக்குள் இறங்கினேன். இந்த விஷயங்களைப் படிக்க முடியாவிட்டால் நான் எவ்வளவு சோகமாக இருந்திருப்பேன்? என்னைக் காயப்படுத்திய விடயங்களைப் பற்றி படிக்க முடியாவிட்டால் நான் எவ்வளவு வருத்தப்பட்டிருப்பேன்? படிக்கவும் எழுதவும் கற்றுக்கொள்வதை விட இந்த வகையான விஷயங்களை மிகவும் உன்னதமானவை என்றும் பயனுள்ள கல்வி வடிவமாகவும் நான் கருதுகிறேன்.
22. என் தேவனே, நீர் இப்போதே, என் ஆன்மாவுக்குள் எழுத்தருளி வாரும்; உமது சத்தியம் என்னுள் உரைக்கப்படட்டும், உமது முதல் போதனையை விட இது மிகவும் சிறப்பாக இருக்கட்டும். ஆகவே நான் எப்படி எழுதுவது, எப்படிப் படிப்பது என்பதில் கவனம் செலுத்தும் பொருட்டு, அனயாஸின் தான்தோன்றித்தனத்தையும் இது சம்பந்தமான சகலவற்றையும் மறந்துவிட விரும்புகிறேன். ஆனால் இலக்கணக் கல்வியைப் போதிக்கும் பாடசாலையில் என்னை இணைத்துக்கொள்ளும் போது, அங்கே மென்மையான திரை காணப்பட்டது உண்மைதான். ஆனால் அது பிழையை மறைப்பதற்கான இரகசியத்தின் அடையாளம் அல்ல என்பது புரிந்தது. நான் யார், நான் எவருக்கும் அச்சம் கொள்ளவேண்டியதில்லை என்றும், அவர்கள் எனக்கு எதிராக எந்தக் கருத்தையும் கூற வேண்டாம் என்றும் கேட்டுக்கொள்கிறேன். என் தேவனே, நான் நீர் காட்டிய நல்ல வழிகளை நேசிக்கும்படியும், என் மனம் கூறுவதுபோல் நான் என் தீய வழிகளை விட்டொழித்து நல்வழிகளை ஏற்றுக்கொண்டு மனந்திரும்ப ஒப்புக்கொள்கிறேன், அதன் மூலம் நான் உமது அற்புதமான வழிகளை முழு மனதுடன் அறிந்து ஏற்றுக்கொள்ள முடியும். இலக்கணப் பாடங்களை விற்றது அல்லது வாங்கியது குறித்து என்னைக் குற்றம் சாட்டுபவர்களுக்கு நான் செவிமடுக்காமல் இருக்கவேண்டும். அது உண்மையா என்று நான் அவர்களிடம் கேட்க நேரிட்டால், ஒரு கவிஞர் சொன்னது போல், அனியாஸ் ஒருமுறை கார்தேஜுக்கு வந்ததார் என்றும், படிக்காதவர்கள் அவரைத் தெரியாது என்று பதிலளித்திருப்பார்கள் என்றும், ஆனால் கற்றவர்கள் கல்லாதோரின் கூற்றில் உண்மை எதுவுமில்லை என்று மறுத்திருப்பார்கள் என்றும் கூறினார். ஆனால் அனயாஸ் என்ற பெயர் என்ன எழுத்துக்களில் எழுதப்பட்டுள்ளது என்று நான் கேட்டால், இதைக் கற்றுக்கொண்டவர்கள் அனைவரும் இந்த அறிகுறிகளைப் பற்றிய நன்றாக ஆராய்ந்து அவர்கள் பெற்றுக்கொண்ட புரிதலுக்கு ஏற்ப சரியாகப் பதிலளித்திருப்பார்கள். மறக்காமல் இருந்திருந்தால், அன்றாட வாழ்வில் நமக்கு இலக்கியப் புனைகதைகளா அல்லது வாசித்தல் எழுதுதல் போன்றவையா அதிக சிரமத்தைத் தரும் என்று மீண்டும் கேட்டிருந்தால், தன்னை முழுவதுமாக மறக்காத அனைவரும் என்ன பதில் அளித்திருப்பார்கள் என்று தெரியாதவர்கள் எவரும் இருந்திருக்க மாட்டார்கள் அல்லவா? நான் தவறிழைத்து விட்டேன். சிறுவனாக இருந்தபோது, அதிக பலன் தரும் கல்வியை விட அந்த வீண் படிப்புகளை விரும்பினேன். அல்லது ஒன்றுக்காக மற்றொன்றை உதாசீனம் செய்தேன். ஒன்றும் ஒன்றும் இரண்டு, இரண்டும் இரண்டும் நான்கு என்ற வாய்ப்பாடு உண்மையிலேயே, இது எனக்கு வெறுக்கத்தக்கதாக இருந்தது. அதற்குப் பதிலாக, ஆயுதம் ஏந்திய போர்வீரர்கள் நிறைந்த மரக் குதிரையும், ட்ரோய் என்ற மரக்குதிரையை எரித்தது பற்றியும், க்ரூசாவின் கவர்ச்சிகரமான நிறமாற்றம் கொண்ட உருவமும், அவை தந்த மாயையும் எனக்கு மிக இனிமையான காட்சிகளாக இருந்தன.
அத்தியாயம் 14 – அவர் கிரேக்க இலக்கியத்தை இகழ்ந்து இலத்தீன் மொழியை கற்றதன் காரணம்
23. அப்படியானால் புராணக் கதைகளும் காவியங்களும் நிறைந்த கிரேக்க இலக்கியத்தை நான் விரும்பாதிருக்கக் காரணம் என்ன? ஹோமரும் இதே போன்ற கதைகளை புனைவதில் கைதேர்ந்தவர், அத்தோடு அவர் மிகவும் இனிமையானவர். ஆனால் அவரது படைப்புக்கள் மீது சிறுவனாக இருந்த எனக்கு உடன்பாடில்லை. உண்மையில் நான் வர்ஜிலின் படைப்புக்களின் மீது ஆர்வம் கொண்டுள்ளேன், ஏனென்றால் நான் ஹோமரின் படைப்புக்களைக் கற்க நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டதைப் போலவே கிரேக்க குழந்தைகளுக்கும் அதேபோன்ற நிர்ப்பந்தத்துக்கு உள்ளாகியிருக்கக் கூடும். யதார்த்தத்தின் சவால்கள் மற்றும் ஒரு புதிய மொழியைக் கற்றுக்கொள்வது என்பது, அந்த அற்புதமான கிரேக்கக் கதைகளின் இனிமையுடன் ஒன்றாகக் கலந்திருந்தது. அப்படியிருந்தும், எனக்கு ஒரு வார்த்தை கூட புரியவில்லை. எனக்கு புரியவைப்பதற்காக அவர்கள் என்னை வற்புறுத்தி, மிரட்டி, தண்டனைகள் வழங்கி என்னை கடுமையாக நடத்தினர். முன்னொருபோது, (நான் ஒரு குழந்தையாக இருந்தபோது) எனக்கு இலத்தீன் மொழி தெரியாது. ஆனால் என்னைக் கவனித்துக் கொண்ட செவிலியர்களின் கிண்டலையும், கேலியையும் பார்த்து மட்டுமன்றி, ஏனையோரின் கேலிச் சிரிப்புக்கும் அவர்கள் காட்டிய பெருந்தன்மைக்கும் மத்தியில் நான் எந்த பயமோ அழுத்தமோ இன்றி இலத்தீன் மொழிமூல அறிவைப் பெற்றேன். உண்மையில் இவை அனைத்தையும் நான் எந்த அழுத்தங்களோ, தண்டனைகளோ வற்புறுத்தலோ இன்றி கற்றுக்கொண்டேன். ஆனால் என் மனம் அதன் சொந்தக் கருத்துகளை உருவாக்க என்னைத் தூண்டியது. ஆனால் வார்த்தைகளைக் கற்றுக்கொள்வதன் மூலம் மட்டும் அதைச் செய்ய முடியாது. மேலும் இவை அனைத்தையும் நான் கற்றுக்கொண்டது எனக்குக் கற்பித்தவர்களிடமிருந்து அல்ல, என் காதுகளில் விழும்படியாக என்னிடம் பேசியவர்களின் உரையாடல்களை நன்றாக செவிமடுத்து அவற்றை நன்கு கிரகித்து உணர்ந்ததன் மூலமே நான் பெற்றேன். இதிலிருந்து, பயத்துடன் ஊட்டப்படும் கல்வியறிவை விட, தன்னால் ஏற்படும் ஆர்வமே இவற்றைக் கற்றுக்கொள்வதில் அதிக செல்வாக்கு செலுத்துகிறது என்பது தெளிவாகிறது. ஆனால், என் தேவனே, உமது சட்டங்கள் அந்தச் சுதந்திரம் அளவுகடந்து செல்வதை இது தடுக்கிறது – பள்ளி ஆசிரியரின் கருணை முதல் வேதசாட்சி ஒருவர் முகம்கொடுக்கக் கூடிய சோதனைகள் வரை உமது சட்டங்கள் எங்களிடம் ஒரு கசப்புடன் கலந்த இனிமையைக் கொடுப்பதில் திறம்பட செயல் படுகின்றன. இவை நிச்சயம் எம்மை உம்மைநோக்கிக் கவர்ந்திழுக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.
அத்தியாயம் 15 – சிறுவனாக இருந்தபோது கற்றுக்கொண்ட பயனுள்ள விஷயங்கள் அனைத்தையும் இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என்று இறைஞ்சுகிறார்
24. ஆண்டவரே, என் செபத்துக்கு செவிசாய்த்தருளும்; உமது வழிகாட்டுதலின் கீழ் நான் வலுவாக இருப்பேன். சகலவிதமான குறுக்கு வழிகளிலில் நான் பயணிப்பதை தடுத்துள்ள உமது கருணையை ஏற்றுக்கொள்வதில் நான் ஒருபோதும் தளராமல் இருப்பேன். நான் ஒருமுறை அனுபவித்த எல்லா சோதனைகளையும் விட நீர் எனக்கு இனிமை தருபவராக இருப்பீராக. நான் உம்மை முழுமனதுடன் நேசிக்கிறேன். என் முழு இதயத்தோடும் உமது கரத்தைப் பற்றிக்கொள்ளக் கிருபை செய்தருளும் படியாகவும், இறுதிவரை ஒவ்வொரு சோதனையிலும் என்னை கைவிடாமல் காத்தருளும். ஆண்டவரே, என் பரலோக அரசரே, என் தேவனே, நான் சிறுவனாக இருக்கையில் கற்றுக்கொண்ட அனைத்தும் உமக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கக்கடவதாக – நான் பேசுவது, எழுதுவது மற்றும் எண்ணுவது போன்ற அனைத்தும் உமக்கு சேவை செய்வதற்கான கருவிகளாக இருக்கக்கடவதாக. நான் தேவையில்லாதவற்றைக் கற்றுக்கொண்டபோது, உமது ஒழுக்கத்தை எனக்குக் கற்றுக்கொடுத்தீர்; தேவையற்ற விடயங்கள் தந்த அந்த மாயைகளில் மகிழ்ந்த எனது பாவங்களையும், என்னையும் நீர் மன்னித்தீர். அவற்றில் பல பயனுள்ள விடயங்களைக் கற்றுக்கொண்டேன்; பயன்படாத வழிகளை ஒதுக்கி, பயனுள்ள வழிகளில் கற்றுக் கொள்வதே சிறந்தது, அதுவே இளைஞர்களுக்கு பாதுகாப்பான வழியாக இருக்கும்.
அத்தியாயம் 16 – இளைஞர்களுக்கு கல்வி கற்பதில் பேணப்பட்ட அணுகுமுறையை அவர் விமர்சிப்பதோடு கவிஞர்கள் தீமையை ஏன் கடவுள்களுக்கு ஒப்பாக்குகிறார்கள் என்பதை விளக்குகிறார்
25. மனித வர்க்கத்தின் நீரோடையே, உனக்கு ஐயோ கேடு! உனது வழியில் யார் உன்னைத் தொடர்வார்கள்? நீரோடையான நீ வறண்டுபோவதற்கு எவ்வளவு காலம் செல்லப்போகிறது? சக்திமிக்க மரக்குற்றியிலான ஓடத்தில் ஏறியும் (லிக்னம்) கடக்க முடியாத அந்த மாபெரும் வலிமைமிக்க சமுத்திரத்தில் ஏவாளின் மக்களை எவ்வளவு காலம் சுமந்து செல்வாய்? ஜோவ் என்ற இடிமுழக்கத்துக்குக் காரணமானவனும் விபச்சாரம் செய்பவனையும் பற்றி நான் உங்களிடமிருந்து படிக்க வில்லையா? இந்த இரண்டுக்கும் காரணகர்த்தாவாக அவர் நிச்சயமாக இருந்திருக்க முடியாது, காரணம், இடிமுழக்கத்தை போலியாக ஏற்படுத்தக் கூடியவனாக அவன் செயல்பட்ட காரணத்தால் அவன் விபச்சாரியாக நடித்ததில் நியாயம் இருந்திருக்கலாம். அவரது பள்ளியைச் சேர்ந்த ஒருவர், “இவை ஹோமரின் கற்பனைக் கதைகள்; அவர் மனிதர்களுக்குச் சொந்தமானவற்றைக் கடவுள் பக்கம் மாற்றுகிறார்” என்று கூக்குரலிடுகிறார். மேலும் ஆடை அணிந்த எமது ஆசிரியர்கள் யாரும் அவரைத் தட்டிக்கேட்க மாட்டார்கள். தெய்வீக விடயங்களை அணுகும் முறைபற்றி நான் அவரிடம் கேட்டிருக்கலாம். இருப்பினும், அவர் பின்வரும் முறையில் கூறியிருந்தால் மிகவும் துல்லியமாக இருந்திருக்கும்; அதாவது, இவை அவருடைய கற்பனைகள், ஆனால் அவர் தீய வழியில் செல்பவர்களுக்கு தெய்வீக பண்புகளை கொடுத்தார். குற்றங்கள் குறைவான தீவிரத்தைக் கொண்டவை போலவும், குற்றம் செய்யும் எவரும் கைவிடப்பட்ட மனிதர்களை விட விண்ணகத்தின் கடவுள்களை பின்பற்றுவது போன்ற ஒரு தோற்றப்பாட்டையும் அளிப்பதாக அவர் கூறுகிறார்.
26. மேலும், சபிக்கப்பட்ட நரகத்தின் நீரோடையே! செல்வந்தர்களுக்கே உரித்தான வெகுமதிகளைப் பெற்ற ஆண்கள், பெண்கள் மற்றும் அவர்களது மக்கள் எல்லோரும் இதுபோன்ற விஷயங்களைக் கற்றுக்கொண்டதற்காக உனக்குள்ளே தள்ளப்படுகிறார்கள். விருதுகளுக்கு மேலதிகமாக வெகுமதிகளையும் அனுமதிக்கும் சட்டம் காரணமாக, விவாத மன்றம் கூடும்போதெல்லாம் அதைப் பற்றி அதிகம் சிலாகிக்கப்படுகிறது. மேலும் நீங்கள் உங்கள் தடுப்பு சுவர்களை உடைத்து கர்ஜனை செய்கிறீர்கள்; அதன்மூலம் வார்த்தைகள் கற்றுக் கொள்ளப்படுகின்றன; உங்கள் கருத்துக்களை தெரிவிப்பதற்கும் உங்கள் நோக்கங்களை மற்றவர்களுக்கு உணர்த்துவதற்கும் பேச்சுத்திறன் விருத்திசெய்யப்பட வேண்டும். உண்மையில், டெரன்ஸ் ஒரு பயனற்ற இளைஞனை சபைக்குள் கொண்டுவந்து, ஒழுக்கக்கேட்டிற்கு ஜோவ் என்பவனை தனது முன்மாதிரியாகப் பயன்படுத்தாத வரை, தங்கமழை மார்பகம், சூழ்ச்சி, விண்ணகம் மற்றும் இது போன்ற அர்த்தம் தரக்கூடிய வார்த்தைகளை நாம் ஒருபோதும் கற்றுக்கொண்டிருக்கவே கூடாது:— கதை சித்தரிக்கப்பட்ட வரைபடத்தைப் பார்க்கும்போது,
ஒரு புதிரான பெண்ணுடன், தங்க மழையில் நனைந்துகொண்டிருந்த டானாவின் மார்பகங்களுக்குள் ஜோவ் சாய்ந்ததும்,
மேலும், தெய்வீக அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி அவன் எவ்வாறு தனது சொந்த இச்சைக்குத் தன்னை உட்படுத்திக்கொள்கிறான் என்பதையும் கவனியுங்கள்:
“வலிமை மிகுந்த ஜோவ்,
இடிமுழக்கத்தால் உயர்ந்த வானத்தையே அசைப்பவன்.
நானோ ஒரு பலவீனம் நிறைந்த மனிதன், ஆதலால் அதை செய்ய முடியவில்லை!
ஆனால் நான் என்னால் இயன்றதைச் செய்தேன்,
அதையும் முழு மனதுடன் செய்தேன்.”
இந்த இழிநிலைக்கு இட்டுச் செல்லும் வார்த்தைகள் எளிதாகக் கற்றுக் கொண்டு சீரணிக்க முடியாதவையாக இருக்கின்றன. ஆனால் அவற்றின் மூலம் அதிக உறுதியுடன் இழிவான நிகழ்வுகள் அரங்கேற்றப் படுகின்றன. நான் வார்த்தைகளை குறைகூறவில்லை, அவை மிகவும் விரும்பப்படும் விலைமதிப்பற்ற கிண்ணங்கள். ஆனால் போதையில் தள்ளாடும் ஆசிரியர்களால் எமக்குப் பருக்கப்பட்ட பிழை எனும் மது ஊற்றப்பட்ட கிண்ணத்தைக் குறைகூறாதிருக்க முடியாது. ஏனெனில் நாங்கள் அதிலிருந்து பருக நிர்பந்திக்கப்பட்டோம். அதையிட்டு எந்த ஒரு நிதானம் மிக்க நீதிபதியிடம் சென்று முறையிட்டாலும், அங்கே எமக்கு எவ்வித கருணையும் காட்டப்படவில்லை. மாறாக பிழை எனும் மதுவை அருந்தாமல் விடும் சுதந்திரம் எமக்கிருக்கவில்லை, அதன் காரணமாக நாம் தண்டனைக்கு உள்ளானோம். மேலும், ஓ என் தேவனே, உம் முன்னிலையில் நான் இப்போது நம்பிக்கையுடன் இதை நினைவுகூர்கிறேன் – நான் மகிழ்ச்சியற்றவனாக இருந்தபடியால், இவற்றை விருப்பத்துடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் கற்றுக்கொண்டேன் என்று கூறமுடியாது. இதன் காரணமாக நான் வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றும் நல்ல சிறுவன் என்று அழைக்கப்பட்டேன்.
அத்தியாயம் 17 – இளைஞர்களுக்கு இலக்கியப் பாடங்களில் பயிற்சி அளிக்கும் மகிழ்ச்சியற்ற முறையை அவர் தொடர்ந்தார்
27. என் தேவனே, நீர் எனக்கு அருளிய அந்தக் கொடைகளையும், நான் எனது முட்டாள்தனத்தால் வீணடித்தவை பற்றியும் நான் பேசும்போது என்னைத் தயவுடன் பொறுத்தருள வேண்டுகிறேன். கடவுள்களின் அரசியும், வியாழனின் துணைவியுமான ஜூனோவின் வார்த்தைகளைப் பேசும் பொறுப்பு ஒப்படைக்கப்பட்டதால், அது அவமானம் அல்லது தண்டனைக்கு அஞ்சும் அளவுக்கு என் உள்ளத்தை தொந்தரவு செய்தது. ஏனெனில், டார்டான் ஆட்சியாளரின் அனைத்து அணுகுமுறைகளிலிருந்தும் இத்தாலியைப் பாதுகாக்க முடியவில்லை என்று அவள் கோபம் கொண்டு புலம்பினாள். ஆனால், ஜூனோ ஒருபோதும் இப்படிச் சொல்லவில்லை என்று நான் கேள்விப்பட்டேன். ஆனாலும் இந்தக் கவிதைப் புனைவுகளின் அடிப்படை சுவடுகளில் இருந்து மாறி, கவிஞன் தன் வசனத்தில் கூறிய உரைநடையாக மாற்ற வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தோம். மற்றும் யாருடைய பேச்சு மிகவும் உணர்ச்சிகளையும் ஆவேசத்தையும் வெளிப்படுத்தியதோ அவர் மிகுந்த பாராட்டைப் பெற்றார். அவரது உரையின் போது குறிப்பிடப்பட்ட சில நபர்களின் நற்பெயருக்கு ஏற்ப, கோபம் மற்றும் துக்கம் போன்ற உணர்வுகள் மிகவும் வியக்கத்தக்க வகையில் மீளுருவாக்கம் செய்யப்பட்டு மிகவும் பொருத்தமான மொழி நடையில் அமைத்திருந்தது. ஆனாலும், என் தேவனே, என்னையும் என் வாழ்வைப் பற்றி நான் பேசிய விதம் காரணமாக, எனது உரையானது எனது வயதை ஒத்தத் தோழர்கள் மற்றும் வகுப்பைச் சேர்ந்த பலரை விட அதிகமாக பாராட்டப்பட்டது. இதோ பாருங்கள், இவையெல்லாம் வெறும் காற்றும் புகையும் போலல்லவா இருக்கின்றது? என் நாவையும் புத்திசாலித்தனத்தையும் வேறு ஏதாவது ஒரு வழியில் பயன்படுத்தியிருக்கலாமல்லவா? கர்த்தாவே, உமது வேதாகமத்தின் மூலம் உமது துதிகள் என் இதயத்துக்கு உறுதுணையாய் இருந்தன; எனவே இவை யாவும் அற்ப ஆபரணங்களைப் போல் காற்றில் அடித்துச் செல்லப் பட்டிருக்குமானால், அது ஆகாயப் பட்சிகளுக்கு இடப்பட்டிருக்கும் அற்பமான இரையாகவே இருந்திருக்கும். அதேநேரம், சபிக்கப்பட்ட தேவதைகளுக்கு மக்கள் தியாகம் செய்யக்கூடிய பல வழிகள் உள்ளன.
அத்தியாயம் 18 – மக்கள் கல்வி கற்கும் விதிகளைக் கடைப்பிடிக்க விரும்புகிறார்கள், ஆனால் நித்திய பாதுகாப்பு தரும் விதிகளை புறக்கணிக்கிறார்கள்
28. ஆனால் இதில் ஆச்சரியமான விஷயம் என்னவென்றால், நான் மாயையை நோக்கி ஈர்க்கப்பட்டு, என் தேவனாகிய உம்மை விட்டு விலகிச் சென்றுவிட்டேன். மக்கள் எனக்கு முன்மாதிரியாக காட்டப்பட்டபோதும், அவர்களுடைய சில செயலைப் பற்றி பேசும்போதும், அவர்கள் தவறான மொழியைப் பயன்படுத்தியும் நெறிமுறையை மீறியும் செயற்பட்டார்கள். அதற்காக அவர்கள் கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்ட போது அவர்கள் வெட்கித் தலைகுனிந்தனர். அதேநேரம், அவர்கள் சரியான வார்த்தைகளில் ஒரு முழுமையான மற்றும் அழகான சொற்பொழிவை ஆற்றியபோது, தங்கள் ஒழுங்கற்ற சொந்த வாழ்க்கையைப் பற்றி விளக்கியதற்காக அவர்கள் பாராட்டப்பட்டனர் மற்றும் அதைப் பற்றி பெருமையாகவும் பேசினர். கர்த்தாவே, இவைகளை நீர் பார்த்து, அமைதியாக இருக்கிறீர், ஏனெனில் நீர் “இரக்கமும் கருணையும், நீடிய சாந்தமும், அதீத அன்பும் பொறுமையும் உள்ளவர்” [சங்கீதம் 103:8]. ஆனாலும், நீர் என்றென்றும் மௌனம் காக்கக்கூடுமோ?
இப்போதும் கூட, உமக்காகவும் நீர் அருளும் மகிழ்ச்சிக்காகவும் ஏங்கும் ஆன்மாவை இந்த மகத்தான ஆழத்திலிருந்து வெளியே எடுத்தீர். அப்படிப்பட்ட இதயம் உம்மிடம் அழுது முறையிட்டது. ஆகவே நான் உம் முகத்தையே தேடினேன்; ஆண்டவரே, உமது முகத்தை மட்டுமே தேடுவேன். என் இருண்ட இயல்புகள் காரணமாக, நான் உமது திருமுகத்தைக் காண்பதில் இருந்து வெகு தொலைவில் இருந்தேன். அது உரோமையர் 1:21] இல் இவ்வாறு விளக்கமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது: “தேவனைப் பற்றி மக்களுக்குத் தெரியும். ஆனால் அவர்கள் தேவனை மகிமைப்படுத்துவதில்லை; அவருக்கு நன்றி சொல்வதும் இல்லை. மக்கள் தங்கள் எண்ணங்களில் பயனற்றுப் போயினர். அவர்களின் அறிவீனமான மனங்களில் இருள் நிறைந்திருக்கிறது.” நாங்கள் உம்மை விட்டு விலகுவதற்கும் அல்லது உம்மிடம் மீண்டும் வருவதற்கும் எங்கள் கால்களோ அல்லது எங்கள் வாழ்விடத்தை மாற்றிக்கொண்டதாலோ அல்ல. இல்லையென்றால், அந்த ஊதாரி மகன் குதிரைகளையோ, இரதங்களையோ அல்லது கப்பல்களையோ தேடிக் கொண்டிருந்தானா அல்லது இயற்கையான இறக்கைகளுடன் பறந்து சென்றானா அல்லது தூர தேசத்தில் நீர் அவனுக்கு கொடுத்த வரங்களையெல்லாம் வீணடிக்கலாம் என்பதற்காகத் தன் கைகால்களை அசைத்து நடைப் பயணம் மேற்கொண்டானா? நீர் கொடுத்தபோது அன்பான தந்தையாகவும், அவர் ஆதரவற்றவனாய்த் திரும்பியபோது அன்பாகவும் கனிவாகவும் அவனை ஏற்றுக்கொண்டீர்! [லூக்கா 15:11-32] எனவே, விரும்பத்தகாதது மற்றும் இருள் சூழ்ந்த தன்மை போன்றவை உமது திருமுகத்திற்கு நெருக்கமாக இருப்பதற்கு எதிர்மறையானதாகவே இருக்கும்.
29. கடவுளாகிய தேவனே, மானுட மக்கள் தங்கள் முன்னோடிகளிடமிருந்து பெற்ற எழுத்துக்கள் மற்றும் எழுத்துருவாக்க அசைகளின் வழக்கமான விதிகளை எவ்வளவு விடாமுயற்சியுடன் மதிக்கிறார்கள். ஆனால் நீர் அவர்களுக்கு அருளியிருக்கும் இரட்சிப்பின் நித்திய விதிகளை எவ்வாறு அவர்கள் புறக்கணிக்கிறார்கள் என்பதை பொறுமைகூர்ந்து நோக்கியருளும். எமக்குக் கையளிக்கப்பட்ட உச்சரிப்புச் சட்டங்களை உச்சரிக்கும் ஆசிரியரோ அல்லது மாணவரோ ‘மனிதன்’ என்ற சொல்லின் முதல் எழுத்தை உச்சரிக்காமல், அந்தச் சொல்லில் வரும் மிகுதி சொற்களை மட்டும் உச்சரிக்கும் பட்சத்தில், அது மற்றவர்களைப் புண்படுத்தும். நீர் இட்ட கட்டளைகளுக்கு எதிராக செயல்படுவதை பார்க்கிலும், இவ்வாறான உச்சரிப்பு சம்பந்தமான விடயங்களில் ஒரு மனிதன் இன்னொருவனை வெறுப்பதில் மிகவும் முனைப்பாக இருப்பதைக் காணக்கூடியதாயிருக்கிறது. எப்பொழுதும், ஒருவன் தனக்கு எதிராகக் காட்டப்படுகின்ற வெறுப்பை விட, ஒரு எதிரி தனக்கு அழிவைத் தரக்கூடியவனாக இருப்பான் என்று எண்ணும் பட்சத்தில், அல்லது தன் ஆன்மாவை அவன் உதிர்க்கும் வெறுப்பின் மூலம் அழிக்கும் சூழ்நிலை உருவாகும் பட்சத்தில், யாரை அவன் தவறாக நடத்துகிறானோ அவனை அந்த எதிரியால் முழுவதுமாக அழிக்க முடியும் என்று ஒரு மனிதன் உணர வேண்டும். மேலும் ஒரு உண்மை என்னவென்றால், மனசாட்சியின் எழுத்தை விட இயல்பான எழுத்துக்களின் அறிவியல் என்று எதுவும் இல்லை – அதில் ஒருவர் தனக்குக் கஷ்டம் என்று நினைப்பதை இன்னொருவர் மூலமாக நிறைவேற்றிக்கொள்கிறார். கர்த்தர் மிகவும் உன்னதர், அவர் மிக உன்னதமான இடத்தில் எழுந்தருளியிருக்கிறார். கர்த்தர் சீயோனை நேர்மையாலும் நன்மையாலும் நிரப்புவார் [ஏசாயா …] சட்டத்திற்குப் புறம்பாகச் சென்று அதன் மூலம் தவறான ஆசைகளுக்குள் தங்களை மூழ்கடித்து, கண்ணிருந்தும் குருடர்களாய் வாழ்பவர்களுக்கு தண்டனையை வழங்கும் ஒரே பாரிய சக்தியானவரும் உன்னதருமானவர் நீர் ஒருவரே! தனது பேச்சுத்திறனுக்காக அறியப்பட விரும்பும் ஒரு மனிதன், ஒரு நீதிபதியின் முன் தன்னைச் சூழ்ந்திருக்கும் மக்கள் கூட்டத்தின் மத்தியில் நிற்கிறான். அவன் தனது பேச்சில் இலக்கண பிழைகள் இல்லாமல் இருப்பதை உறுதி செய்வதில் மிகுந்த அக்கறை கொண்டு, கடுமையான வெறுப்புடன் எதிரியை திட்டுகிறார். ஆனால் அவனது கடுங்கோபம் ஒரு மனிதனை சக குடிமக்களிடமிருந்து துண்டித்துவிடும் சாத்தியக்கூறுகள் குறித்து அவர் கவனம் செலுத்துவதில்லை.
30. மகிழ்ச்சியற்ற சிறுவனாக இருந்த என்னை அந்த அரங்கிலிருந்து விரட்டியடிக்க வைத்த பழக்கவழக்கங்கள் தான் இவை. இதுபோன்ற செயலைச் செய்யாதவர்களைக் கண்டு பொறாமைப்படுவதை விட, காட்டுமிராண்டித்தனமான செயலைச் செய்ய நான் பயந்தேன். இந்த விடயங்களை நான் என் தேவனாகிய உமக்கு அறிவிக்கிறேன். அதற்காக நான் அவர்களால் பாராட்டப்பட்டேன் என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறேன். அவரைப் பிரியப்படுத்துவது தான் எனது தலையாய கடமை என்று நான் நம்புகிறேன். ஏனென்றால், உமது பார்வையிலிருந்து என்னைப் பிரித்த அவமானக் குழியில் விழுந்து நான் குருடனாக இருந்தேன். ஏனென்றால், உமது பார்வையில், நான் மோசமானவன், ஏனென்றால் நான் என்னைப் போலவே இருந்த மற்றவர்களை வருத்தப்படுத்தியது. பெற்றோர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் ஆசிரியைகளை ஏமாற்றுவது, விளையாட்டின் மீது அளவுகடந்த ஆசை, அபத்தமான காட்சிகளைக் காணும் ஆசையால் தூண்டப்பட்டு மேடையில் அவதிக்குள்ளானமை மற்றும் அது போன்ற பொய்களை சொல்லி ஏமாற்றியது அவர்களைப் பின்பற்றும் நோக்கத்துடனா? பேராசையால் பீடிக்கப்பட்ட நான், என் பெற்றோரின் சேமிப்பு அறை மற்றும் மேசையில் இருந்தும் சிறு சிறு திருட்டு வேலைகளில் ஈடுபட்டேன். அந்தப் பணத்தை விளையாட்டுப் பொருட்களை விற்கும் சிறுவர்களுக்கு கொடுப்பதற்காக அவ்வாறு செய்தேன். அவர்களும் என்னைப் போலவே சிறிது காலம் மட்டும் விளையாட்டுப் பொருட்களை வைத்திருக்கவே விரும்பினர். அவர்களோடு நான் ஈடுபட்ட விளையாட்டுகளிலும், நான் அடிக்கடி நேர்மையற்ற வகையில் வெற்றிகளைப் பெற முயற்சித்தேன். முதலிடம் பெற வேண்டும் என்ற பிடிவாத குணத்தின் காரணமாக போட்டிகளில் ஆதிக்கம் செலுத்தினேன். மற்றவர்களுக்கு எதிராக நான் செய்யும் காரியத்தைப் பார்க்கிலும், மற்றவர்கள் அதை எனக்கு செய்தபோது, நான் அதை ஏன் சகித்துக் கொள்ள வேண்டும் என நான் உணர்ந்த போது, நான் அவர்களை கடுமையாக விமர்சித்தேன். அதேநேரம் நான் முறைதவறி நடந்தது கண்டுபிடிக்கப்பட்டால், நானும் கண்டிக்கப்பட்டேன். எப்படியேனும் நான் அடிபணிவதை விட சண்டையிடுவதையே தேர்ந்தெடுத்தேன். குழந்தைப் பருவத்தின் அப்பாவித்தனமா இது? இல்லை என் ஆண்டவரே, இல்லை; என் கடவுளே, உமது கருணையை வேண்டுகிறேன். இதே பாவங்களை செய்தபடியே நாம் முதுமையை நோக்கிப் பயணிக்கிறோம். ஆளுனர்கள் மற்றும் எஜமானர்களிடமிருந்து, விதைகள், மற்றும் பந்துகள், மற்றும் சிட்டுக்குருவிகள், நீதிபதிகள் மற்றும் மன்னர்கள், தங்கம், நிலங்கள் மற்றும் அடிமைகள் போன்றவற்றுக்கு மாற்றப்படுகிறோம். அப்படியானால், குழந்தைப் பருவத்தின் மகத்துவத்தை எங்கள் அரசரே, நீர் தாழ்மையின் சின்னமாக அங்கீகரித்தீர்: பரலோக இராச்சியம் அத்தகையது என்பதனால்.
31. என்ன இருந்தாலும், ஆண்டவரே, நீர் மிகவும் சிறந்தவர் மற்றும் உன்னதர். நீரே பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கிய கலைஞர் மற்றும் பூலோக ஆளுனர். நான் என் சிறுவயதில் உயிர்பிழைத்திருக்கக் கூடாது என்று நீர் சித்தம் கொண்டிருந்தாலும் கூட, எங்கள் ஆண்டவரான உமக்கு என்றும் நன்றி செலுத்த வேண்டும். ஏனென்றால் நான் அப்போதும் இருந்தேன்; நான் வாழ்ந்திருந்தேன், உணர்ந்தேன், என் சொந்த நல்வாழ்வைப் பற்றிக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன் – நான் எங்கிருந்து வந்தேனோ அந்த மிக மர்மமான ஒற்றுமையின் சுவடு குறித்து தெரிந்துகொள்வதில் அதிக நாட்டம் கொண்டிருந்தேன்; எனது புலன்களின் முழுமைத் தன்மையையும், இந்த அற்பமான விடயங்களில் நான் கொண்டிருந்த நாட்டத்தையும், தேவையற்ற விஷயங்களைப் பற்றிய எனது எண்ணங்களையும் நான் என் உள் உணர்வால் அவதானித்துக் கொண்டே இருந்தேன். அதேவேளை நான் சத்தியத்தில் மகிழ்ச்சியடைய கற்றுக்கொண்டேன். நான் ஏமாற்றப்படுவதை வெறுத்தேன், எனக்கு ஒரு தீவிரமான நினைவாற்றல் இருந்தது, அது பேசும் ஆற்றலை விருத்தி செய்தது; நட்பால் மென்மை பெற்று, துக்கம், அற்பத்தனம், அறியாமை ஆகியவற்றைத் தவிர்த்தது. அப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் நான் ஏன் ஒரு அற்புதமானதும் புகழத்தக்க மனிதனாக இல்லை? ஆனால் இவை அனைத்தும் என் கடவுள் எனக்கு அருளிய வெகுமதிகள்; நானாக அவற்றை அடையவில்லை. இவை அனைத்தும் நல்லவை, அவை என்னைப் பிரதிபலிக்கின்றன. நல்லது அப்படியானால் என்னைப் படைத்தவர் தான் என் கடவுள்; சிறுவனாக இருந்தபோது எனக்குக் கிடைத்த ஒவ்வொரு நல்ல வெகுமதிக்காகவும் அவர் முன்னிலையில் நான் மிகவும் மகிழ்வேன். இதில் என் பாவம் என்னில் தங்கியுள்ளது, அவரிடம் அல்ல. ஆனால் அவர் படைத்த படைப்புக்களிலும் இருக்கிறது – எனக்குள்ளும் மற்றவர்களுக்குள்ளும், நான் மகிழ்ச்சி, மரியாதை மற்றும் உண்மையைத் தேடினேன். அதன் மூலம் துக்கம், பிரச்சனைகள் மற்றும் பிழைகளில் விழுந்தேன். உமக்கே நன்றி உண்டாகக்கடவதாக, என் மகிழ்ச்சி, என் பெருமை, என் நம்பிக்கை மற்றும் அனைத்துமே என் தேவன் மாத்திரமே. நீர் எனக்கருளிய வெகுமதிகளுக்கு நன்றி; அவை எப்போதும் என்னிடத்தில் இருக்கும் வண்ணம் பாதுகாத்தருளும். இவ்வாறு நீர் என்னை என்றும் காப்பீராக; நீர் எனக்குக் கொடுத்தவைகள் விருத்தியடைந்து பல கோணங்களில் பரிபூரணமடையும், நான் என்றும் உம்முடன் இருப்பேன், ஏனென்றால் நீரே எனக்கு அனைத்துமாக இருக்கிறீர்.