Saint Athanasius of Alexandria, The Life of Anthony, in Tamil.
முன்னுரை
எகிப்தின் துறவிகளுடன் உங்கள் நல்லொழுக்கம் மற்றும் நீங்கள் பெற்றுக்கொண்ட சிறந்த பயிற்சியின் காரணமாக, அவர்களுக்கு ஈடாகவோ அல்லது அவர்களை விஞ்சும் அளவுக்கு நீங்கள் உறுதியுடன் ஒரு உன்னதமான ஒரு போட்டியை ஏற்படுத்தினீர்கள். இந்த நேரத்தில் உங்கள் பெயரில் மடாலயங்கள் அமைக்கப்பட்டு, புனித துறவியான உங்கள் பெயர் அனைவர் மத்தியிலும் பொதுவான அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுள்ளது. எனவே, துறவரத்தைத் தழுவும் இந்த முடிவை அனைவரும் ஏகமனதுடன் ஏற்றுக் கொள்வார்கள். மேலும் உங்கள் ஜெபங்களுக்குப் பதில் அளிக்கும் விதத்தில் கடவுள் உங்கள் வேண்டுதலை நிறைவேற்றுவார். இப்போது நீங்கள் புனித அந்தோனியாரின் வாழ்க்கை வரலாற்றைப் பற்றி என்னிடம் வினவியதிலிருந்து, ஒழுக்கசீலரான அவர் எவ்வாறு தனது வாழ்க்கையை ஆரம்பித்தார், இதற்கு முன் அவர் எப்படியானவராக இருந்தார், என்ன மாதிரியான குணாதிசயங்களை கொண்டிருந்தார், அவர் தனது வாழ்க்கையை எவ்வாறு நிறைவு செய்தார், அவரைப் பற்றி சொல்லப்பட்ட விஷயங்கள் உண்மையா இல்லையா என்பதை நீங்கள் அறிய விரும்புகிறீர்கள் என்பதையும் நான் அறிவேன். நீங்களும் அவருடைய வாழ்க்கையின் வழியைப் பின்பற்றலாம். ஆகவே, உங்கள் கோரிக்கையை நான் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொண்டேன், ஏனென்றால் எனக்கும் கூட புனித அந்தோனியாரின் வரலாறு ஒரு பெரிய பொக்கிஷமாக இருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. இதைக் கேள்வியுற்ற பிறகு, அவர் மீதான உங்கள் மதிப்பு, கெளரவம் மற்றும் மரியாதைக்கு மேலதிகமாக, நீங்கள் அவருடைய அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்ற விரும்புவீர்கள் என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன், ஏனெனில் அந்தோனியாரின் வாழ்க்கை துறவிகளுக்கும் அவர்களது ஒழுக்கத்திற்கும் போதுமான எடுத்துக்காட்டாக அமைகிறது. எனவே, அவரைப் பற்றி நீங்கள் கேள்விப்பட்டவற்றை, அதாவது உங்களிடம் கூறியவற்றை நீங்கள் குறைத்து மதிப்பிடாதீர்கள்; அதற்கு பதிலாக, அவர்கள் உங்களிடம் சிலவற்றை மட்டுமே சொல்லி இருக்கிறார்கள் என்று நினைத்துக் கொள்ளுங்கள். ஏனென்றால், எந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்திலும், இவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த விடயங்களை அவர்களால் ஒரேயடியாக விவரிக்க முடியாது. உங்கள் வேண்டுகோளின் பேரில், அவரைப் பற்றிய சில நிகழ்வுகளை நான் என் மனதில் நினைவு கூர முயல்கிறேன். மேலும் என்னால் இயன்றவரை, எனக்கு கிடைக்கும் மேலதிக விபரங்களை கடிதம் மூலம் உங்களுக்கு அனுப்புகிறேன். இங்கிருந்து பயணம் செய்பவர்களிடம் கேள்விகளைக் கேட்க மறவாதீர்கள், ஏனென்றால் ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்கே உரிய பாணியில் கதையைப் பகிர்ந்து கொண்டவுடன், உண்மைக் கதை அவரது தகுதிக்கு பொருந்தாமல் போகலாம். இதன் காரணமாக, உங்கள் கடிதம் எனக்கு அனுப்பப்பட்டபோது, சில துறவிகளை, குறிப்பாக அவருடன் அடிக்கடி இருக்க விரும்பாதவர்களிடம் புதிதாக ஏதேனும் விவரங்களைத் தெரிந்து கொள்ள முடிந்தால், அவற்றையும் இணைத்து உங்களுக்கு அனுப்பலாம் என்று நான் விரும்பினேன். ஆனால் கடற்பயண பருவகாலம் முடிவுக்கு வரவிருப்பதாலும், கடிதத்தை அனுப்பும் பணி அவசரமாக இருப்பதாலும், அவரைப் பலமுறை பார்த்தது, அவரிடமிருந்து நான் தெரிந்து கொண்டதையும், நான் அறிந்தவற்றையும் உங்கள் கவனத்துக்கு கொண்டுவர விரைந்தேன். ஏனென்றால், நான் நீண்ட காலமாக அவருடைய உதவியாளராக இருந்தேன், மேலும் எல்லா விடயங்களையும் அவரிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டேன். உண்மையை உறுதிப்படுத்த மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருக்கும் அதே வேளையில், அதிகமாகக் கேள்விப்படுவதன் மூலம் யாரும் அவரை நம்பாதிருக்க மாட்டார்கள், மறுபுறம் மிகக் குறைவாகக் கேள்விப்படுவதன் மூலம் அவரை குறைமதிப்புடன் ஏற்றுக்கொள்ளவும் தயங்கமாட்டார்கள்.
அந்தோனியாரின் பிறப்பு மற்றும் தொடக்க வரலாறு
1. அந்தோனியார் ஒரு எகிப்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர் என்பதை நீங்கள் அறிந்திருக்க வேண்டும்: அவருடைய பெற்றோர் நல்ல வசதியான குடும்பமாகவும் கணிசமான செல்வத்தை உடையவர்களாகவும் இருந்தனர். அவர்கள் கிறிஸ்தவர்களாக இருந்ததால் அவரும் அதே நம்பிக்கையில் வளர்க்கப்பட்டார். குழந்தைப் பருவம் முதல் அவர் தனது பெற்றோருடனேயே வாழ்ந்துவந்தார். அவர்களைத் தவிர அவருக்கு வேறு எதுவும் தெரியாது. ஆனால் அவர் வளர்ந்து, இளமைப் பருவத்தை அடைந்து, பல ஆண்டுகள் கடந்தபோது, அவரது வயதையொத்த சிறுவர்களுடன் பழகுவதில் அக்கறை காட்டாமல், பாடங்களைக் கற்றுக்கொள்வதில் மிகவும் கரிசனையுடன் இருந்தார். யாக்கோபைப் பற்றி ஆதியாகமம் 25:27 இல், “யாக்கோபு அமைதியானவன், தன் கூடாரத்திலேயே தங்கியிருந்தான்” என்ற வாசகத்துக்கிணங்க, அந்தோனியாரின் ஆசையெல்லாம் வீட்டில் ஒரு சாதாரண மனிதனாக வாழ வேண்டும் என்பதுதான். அவர் தனது பெற்றோருடன் ஆண்டவரின் இல்லத்திற்குச் செல்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். மேலும் அவர் குழந்தையாக இருந்தபோது வீணாகக் காலத்தைக் கழிக்கவில்லை, அதேநேரம் வளர்ந்த பருவத்தை அடைந்தபோதும் கூட, தனது பெற்றோரையோ அல்லது பெரியோரையோ வெறுக்கவில்லை; தந்தைக்கும் தாய்க்கும் கீழ்ப்படிதலாகவும், கல்வியில் கவனமுடையவராகவும், தான் படித்தவற்றில் பெற்றுக்கொண்ட அறிவை தன் மனதில் வைத்துக்கொண்டும் இருந்தார். சிறுவயதில் மிதமான செல்வச் செழிப்புடன் வளர்க்கப்பட்டாலும், பலவிதமான அல்லது ஆடம்பரமான செலவுகள் நிமித்தம் அவர் தன் பெற்றோரைத் தொந்தரவு செய்யவில்லை, ஏனெனில் அதில் அவருக்கு உடன்பாடில்லை; ஆனால் அவர் தேடிக்கண்டடைந்த விடயங்கள் குறித்து திருப்தி அடைந்தார், மேற்கொண்டு எதையும் தேடவில்லை.
2. தந்தை மற்றும் தாய் இருவரையும் இழந்த பிறகு, அவர் தனது தங்கையுடன் தனியாக இருந்தார். ஏறக்குறைய பதினெட்டு அல்லது இருபது வயதில், அவர்களுடைய வீட்டையும், அவனுடைய சகோதரியையும் பராமரிக்கும் பொறுப்பு அவரது தோளில் விழுந்தது. அவர்களின் பெற்றோர் இறந்து ஆறு மாதங்கள்தான் ஆகியிருந்தன. வழக்கம் போல் ஒருநாள், அவர் ஆண்டவர் இல்லத்திற்குச் சென்றார். தேவாலயத்தை நோக்கி நடந்துசெல்லும் போது, மத்தேயு 4:20ல் “சீமோனும் அந்திரேயாவும் தங்கள் வலைகளை விட்டு இயேசுவைப் பின் தொடர்ந்தார்கள்” என்று கூறப்பட்டிருந்த வாசகத்தை மீட்டுப்பார்த்தார். அதுகுறித்து அவர் மிகவும் ஆழமாக சிந்தித்தார். அப்போஸ்தலர் 4:35-ல், எப்படி அவர்கள் தங்கள் உடைமைகளை விற்று, அதன் மூலம் கிடைக்கும் பணத்தைத் தேவைப்படுபவர்களுக்கு உதவுவதற்காக அப்போஸ்தலர்களின் காலடியில் வைத்தார்கள் என்பதையும், பரலோகத்தில் அவர்களுக்குக் காத்திருக்கும் மகத்தான வெகுமதியையும் பற்றி அவர் யோசித்தார். இப்படியான ஆழ்ந்த சிந்தனையுடன் சுவிசேஷம் வாசிக்கப்படும்போதே தேவாலயத்திற்குள் நுழைந்தார். மத்தேயு 19:21ல் கர்த்தர் ஐசுவரியவானிடம் பேசுவதைக் கேட்டார், “நீ பரிபூரணமாக இருக்க விரும்பினால், போய் உன்னுடைய உடமைகளை விற்று ஏழைகளுக்குக் கொடு; பிறகு என்னைப் பின்பற்றி வா, அப்பொழுது உனக்கு பரலோகத்தில் வெகுமதி இருக்கும்” என்ற கர்த்தரின் வாக்கு, தனக்குப் புனிதர்களை நினைவுபடுத்துவது போலவும், அந்தச் செய்தி தனக்காவே கூறியது போலிருந்ததாகவும் உணர்ந்த அந்தோனியார், சற்றும் தாமதிக்காமல் தேவாலயத்தை விட்டு வெளியேறினார். தனக்கும் தன் சகோதரிக்கும் இனி அவர்களது சொத்துக்கள் மற்றும் உடமைகள் ஒரு சுமையாக இருக்கக்கூடாது என்றெண்ணியவர், தனது மூதாதையர் வழிவந்த நிலத்தை – சுமார் முந்நூறு ஏக்கர் பரப்பளவையுடைய வளமான மற்றும் பசுமையான நிலத்தை – கிராம மக்களுக்கு வழங்க முடிவு செய்தார். அத்தோடு தனது ஏனைய அசையும் சொத்துக்கள் அனைத்தையும் விற்று, கணிசமான தொகையைச் சேகரித்து, ஏழைகளுக்குப் பகிர்ந்தளித்தார். தனது சகோதரியின் தேவைக்காக ஒரு சிறிய பகுதியை மட்டும் ஒதுக்கிவிட்டு, மற்றையவற்றைத் தானமாகக் கொடுத்தார்.
அவரது ஆரம்பகால துறவற வாழ்க்கை
3. அவர் மீண்டும் தேவாலயத்திற்குள் நுழைந்தபோது, மத்தேயு 6:34 இன் நற்செய்தியிலிருந்து கர்த்தருடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டார். அது “நாளைய நாளைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம்” என்று அவருக்கு நினைவூட்டியது. அதற்கு மேல் அரிவாள் இருப்புக்கொள்ளவில்லை. உடனேயே வெளியில் வந்து, தன் வசமிருந்த உடைமைகளை ஏழைகளுடன் பகிர்ந்து கொண்டார். அவரது சகோதரியைப் பராமரிக்கும் நோக்கில், அவளை ஒரு கன்னியர் மடத்தில் நம்பகமான கன்னிப் பெண்களின் பராமரிப்பில் ஒப்படைத்த பிறகு, அவர் தனது வீட்டை விட்டு வெளியேறி, ஒழுக்கமான வாழ்க்கைக்குத் தன்னை அர்ப்பணித்தார். சுய முன்னேற்றம் மற்றும் பொறுமை ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்தினார். அந்த நேரத்தில், எகிப்தில் மிகச் சில மடங்களே இருந்தன. ஆகையால் துறவிகள் தொலைதூரத்தில் இருந்த பாலைவனத்தைப் பற்றி அறிந்திருக்கவில்லை; தங்களை மேம்படுத்திக் கொள்ள விரும்புபவர்கள் தங்கள் கிராமங்களுக்கு அருகில் தனிமையில் தங்கள் ஒழுக்கத்தை கடைப்பிடித்தனர். அருகிலுள்ள கிராமத்தில் ஒரு வயதான துறவி வசித்து வந்தார். அவர் தனது இளமை பருவத்தில் தனிமைக்காக தனது வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்தார். இந்த மனிதரால் ஈர்க்கப்பட்ட அந்தோனியார் அவரைப் பக்தியுடன் பின்பற்றத் தொடங்கினார். ஆரம்பத்தில், அவர் கிராமத்திற்கு வெளியே உள்ள பகுதிகளில் தங்கியிருந்தார். அவர் ஒரு நல்லொழுக்கமுள்ள நபரைப் பற்றி கேள்விப்படும்போதெல்லாம், அவர் ஒரு விடாமுயற்சியுள்ள தேனீயைப் போல அவர்களைத் தேடுவார். அவர் அவர்களைச் சந்திக்கும் வரை வீடு திரும்பியதில்லை. அவர் தனது ஆன்மீக பயணத்திற்கான ஞானம் மற்றும் வழிகாட்டுதலால் முழுமை பெற்றதன் பின்பே மீண்டும் திரும்பி வருவார். அங்கு வசிக்கும் போது, அவர் தனது குடும்பத்தின் உடமையான வீட்டிற்குத் திரும்ப வேண்டாம் என்றும், தனது உறவினர்கள் குறித்து நினைக்க வேண்டாம் என்றும் தீர்மானித்தார். அதற்கு பதிலாக தனது முழு ஆற்றலையும் தனது ஒழுக்கத்தை செம்மைப்படுத்துவதில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தினார். “ஒருவன் உழைக்க மனமில்லையென்றால், அவன் உண்ணக்கூடாது” (2 தெசலோனிக்கேயர் 3:10) என்ற பழமொழியைக் கடைப்பிடித்து, தனது சம்பாத்தியத்தில் ஒரு பகுதியை உணவுக்காக ஒதுக்கி, மீதியை தேவைப்படுவோருக்குக் கொடுத்தார். அவர் செபத்தில் அர்ப்பணிப்புடன் இருந்தார். தனிமையிலும் இடைவிடாமல் ஜெபிப்பதன் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்துகொண்டார். அவரது நினைவிலிருந்து எதுவும் நழுவாத அளவுக்கு அவர் வேத வாசகங்களில் கவனம் செலுத்தினார்; அவர் கற்றுக்கொண்ட அனைத்தும் அவரது மனதிலே பதிந்து, அவை ஒரு தனிப்பட்ட நூலகமாகச் செயல்பட்டன.
4. இவ்வாறு நடந்துகொண்ட அந்தோனியார், அனைவராலும் விரும்பப்பட்டார். அவர் சந்தித்த நல்ல மனிதர்களுக்கு அவர் தன்னை நேர்மையாகக் கீழ்ப்படுத்திக் கொண்டார். மேலும் அவர்கள் ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் அர்ப்பணிப்பு மற்றும் ஒழுக்கத்தில் அவர்களின் தனித்துவமான பலன்களைப் பற்றி ஆழமாக கற்றுக்கொண்டார். அவர் ஒருவரின் கருணையைப் போற்றினார். மற்றொருவரின் நிலையான பிரார்த்தனைகளைக் கவனித்தார், மற்றொருவரின் அமைதியை உணர்ந்து, மற்றொருவரின் இரக்கத்தைப் பாராட்டினார். அவர் ஒருவரிடமிருந்து மற்றொன்றைக் கற்றுக் கொள்ளும்போது நெருக்கமாகக் கவனித்தார்; அவர் அவரோடிருந்த ஒருவரை அவரது விடாமுயற்சிக்காகவும் பாராட்டியதோடு, அவரது துறவற வாழ்க்கைக்காகவும் மதிப்பளித்தார். ஒருவரின் பணிவு மற்றும் மற்றொருவரின் பொறுமை ஆகியவற்றை அவர் கூர்ந்து கவனித்தார். கிறிஸ்துவின் மீதான அவர்களின் பக்தி மற்றும் அவர்களை ஒன்றிணைக்கும் அன்பை அவதானித்தார். இந்த அனுபவங்களால் செழுமையடைந்த அவர், தனது சொந்த ஒழுக்கத்தின் பாதைக்குத் திரும்பினார். அவர் கண்ட போற்றத்தக்க பண்புகளை ஒன்றிணைத்து, அவற்றைப் பின்பற்றத் தீர்மானித்ததோடு அனைவரின் நற்பண்புகளையும் உள்ளடக்கிய ஆவலுடன் இருந்தார். எவரையும் துன்புறுத்தாமல், அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சியை மட்டுமே தருவதில் உறுதியாயிருந்தார். உன்னதமான காரியங்களில் சிறந்து விளங்க வேண்டும் என்ற விருப்பத்தைத் தவிர, தனது சகாக்களிடையே அவர் போட்டியை உணரவில்லை. இதன் விளைவாக, கிராம மக்களும் அவருடன் இணைந்த சான்றோர்களும் அவரது குணத்தை அங்கீகரித்து அவரை கடவுளுக்குப் பிரியமானவர் என்று அன்புடன் அழைத்தனர். சிலர் அவரை ஒரு மகனாகவும் மற்றவர்கள் அவரை ஒரு சகோதரனாகவும் அரவணைத்தனர்.
ஆரம்பகாலத்தில் அவர் முகம்கொடுத்த சாத்தானின் சோதனைகள்
5. 5. இருப்பினும், நல்லவை அனைத்தையும் வெறுத்து நன்மை மீது பொறாமை கொள்ளும் பிசாசு, ஒரு இளைஞனிடம் இத்தகைய உறுதியைக் கண்டு அதனை அவனால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. சாத்தான் முன்பு மற்றவர்களுக்கு செய்ததைப் போலவே அந்தோனியாரைக் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்த முயன்றான். ஆரம்பத்தில், அவரை அவரது செல்வம், சகோதரி மீதான பொறுப்புகள், குடும்ப உறவுகள், பணத்தின் மீதான ஈர்ப்பு, புகழ் ஆசை, வாழ்க்கையின் பல்வேறு இன்பங்கள் மற்றும் இறுதியில் சந்தித்த சவால்கள் மற்றும் கடின உழைப்பு ஆகியவற்றை நினைவுபடுத்துவதன் மூலம் அவரது ஒழுக்கத்திலிருந்து அவரைத் திசைதிருப்ப முயன்றான். நல்லொழுக்கம் உடலின் பலவீனம், மற்றும் நீண்ட பயணத்தையும் நினைவுக்குக் கொண்டு வந்தான். ஒன்றும் பலனளிக்காத பட்சத்தில், அவன் அந்த இளைஞனின் மனதில் சந்தேகத்தின் சூறாவளியைக் கிளப்பினான். சாத்தான் அவருடைய உறுதியான தீர்மானத்தைத் தடம் புரளச் செய்தான். ஆனாலும், அந்தோனியாரின் அசைக்க முடியாத உறுதிக்குத் தன்னால் ஈடுகொடுக்க முடியாது என்பதையும், அவரது வலுவான நம்பிக்கை மற்றும் விடாமுயற்சியால் தான் தோல்வியுற்றான் என்பதை பிசாசு உணர்ந்தபோது, அவன் தனது சொந்த ஏமாற்று தந்திரங்களை பிரயோகித்தான். அவை பெரும்பாலும் இளைஞர்களை சிக்க வைக்கின்றன. அந்த வஞ்சக தந்திரத்தைக் கொண்டு அவன் அந்த இளைஞனைத் துன்புறுத்தத் தொடங்கினான். அவரது இரவுகளையும் அவரது பகல் பொழுதுகளையும் தொந்தரவுக்கு உட்படுத்தினான். அவர்களுக்கிடையில் நடக்கும் கடுமையான சண்டையை பார்வையாளர்கள் கூட பார்க்க முடிவதாக இருந்தது. ஒரு பக்கம் அவரை அசுத்தமான எண்ணங்களால் தூண்டியும், மறுபக்கம் பிரார்த்தனைகளுக்கு இடையூறு ஏற்படுத்தியும்; அவரது ஆசைகளைத் தூண்டிவிடுவான். ஒருபக்கம் ஒருவர் அவரது உணர்ச்சிகளைத் தூண்டி விட்டபோதும், மற்றவர் பணிவுடன் பிரார்த்தனை, உண்ணாவிரதம் மற்றும் நம்பிக்கையுடன் தனது உறுதியை வலுப்படுத்துவார். ஒரு அவநம்பிக்கை தரக்கூடிய முயற்சியாக, பிசாசு ஒரு பெண்ணின் வேடத்தில் வந்து அந்தோனியாரை ஏமாற்றக் கடும் பிரயத்தனத்தை மேற்கொண்டான். ஆனாலும், கிறிஸ்துவின் ஆவியால் நிரப்பப்பட்டு, அவரது விசுவாசிகளால் ஈர்க்கப்பட்ட அந்தோனியார், பிசாசின் தந்திரம் என்ற தீப்பிழம்புகளை நிர்மூலம் செய்தார். மகிழ்வின் எளிமையை எதிரி பரிந்துரைத்தபோது, நியாயமான கோபத்தாலும் துக்கத்தாலும் நிறைந்த அந்தோனியார், நரக நெருப்பின் கொடூரம் மற்றும் நரகத்தின் புழுக்கள் தரும் இடைவிடாத வேதனையின் மீது கவனம் செலுத்தினார். இந்த எண்ணங்களை மனதிலே இருத்தி, சோதனைக்கு எதிராக தன்னை வலுப்படுத்திக் கொண்டது மட்டுமன்றி, அவ்வாறான ஆபத்துக்களில் இருந்து தன்னைக் காத்துக்கொண்ட வெற்றியாளராக வெளிப்பட்டார். தன்னை தெய்வீகமானவன் என்று போலியாக எண்ணிய அந்த சாத்தான், தான் ஒரு மனவலிமை மிக்க இளைஞனால் கேலிக்குள்ளாக்கப்பட்டது அவனுக்குப் பெருத்த அவமானத்தை ஏற்படுத்தியது. சதை மற்றும் இரத்தத்தின் வரம்புகளுக்கு அப்பாற்பட்டதாகக் கூறிக்கொண்ட ஒருவரை சரீர வடிவில் உள்ள ஒரு மனிதன் முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தான். 1 கொரிந்தியர் 15:10 ல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, உண்மையாகப் போராடும் அனைவரும், “நான் அல்ல, அது என்னுடன் இருந்த கடவுளின் கிருபை” என்று பறைசாற்றுவதற்காக இது நடந்தது. அந்தோனியாரை ஆண்டவர் தீவிரமாக ஆதரித்தார். நம்முடைய நன்மைக்காக, கர்த்தர் உடலெடுத்து பிசாசுக்கு எதிராக வெற்றியைக் கொடுத்தார்.
6. அவனுடைய வழக்கமான தந்திரம் தோல்வியடைந்ததை உணர்ந்து, சாத்தான் ஒரு அமைதியின்மையுடனான உணர்வுடன் அவரை அணுகினான். இறுதியாக, அவன் மனிதத் தொனியில் பேசினான், “நான் பலரை ஏமாற்றி, எண்ணற்றவர்களை வீழ்த்தியுள்ளேன்; ஆனாலும், நான் உன் மீதும் உனது ஊழியத்தின் மீதும் என் முயற்சிகளைக் கட்டவிழ்த்து விட்டபோது, நான் சக்தியற்றவனாக உணர்ந்தேன்” என்று ஒப்புக் கொண்டான். “என்னிடம் இப்படிப் பேசும் நீ யார்?” என்று அந்தோனியார் விசாரித்தார். அதற்கு அந்த உருவம் சோகமான தொனியுடன் பதிலளித்தது, “நான் ஒழுக்கக்கேட்டின் தோழன், நான் இளம் வயதினரை வழிதவறச் செய்யும் சோதனைகளைத் தூண்டிவிடுபவன், நான் காம இச்சைகளைத் தூண்டிவிடும் ஒரு தீய சக்தியாக அறியப்பட்டேன். நான் நற்பண்புடைய வாழ்க்கை வாழ முயன்ற பலரை தவறாக வழிநடத்தி உள்ளேன். ஓசியா 4:12 வில் கூறப்பட்டுள்ளபடி, “எனது ஜனங்கள் மரக்கட்டைகளிடம் ஆலோசனை கேட்கின்றார்கள், அவர்கள் அக்கட்டைகள் பதில் சொல்லும் என்று எண்ணுகிறார்கள். ஏனென்றால் அவர்கள் வேசிகளைப்போன்று அந்நியத் தெய்வங்களை துரத்திக் கொண்டு போயிருக்கிறார்கள், அவர்கள் தமது தேவனை விட்டு விட்டு வேசிகளைப் போன்று ஆனார்கள்.” வழிதவறிச் சென்றவர்களுக்கு அறிவுரை கூறுவதற்கு நான்தான் காரணம். என் மூலமாகத் தான் ‘காம இச்சையால் நீங்கள் வழிதவறிவிட்டீர்கள்’ என்று தீர்க்கதரிசியின் கூற்று இங்கே மேற்கோள் காட்டுகிறது. உன்னைத் திரும்பத் திரும்பத் தோற்கடித்து, உனக்கு இவ்வளவு துன்பம் தந்தது நான்தான் என்றான். இருப்பினும், அதோனியார் இறைவனுக்கு நன்றியுள்ளவராக, நம்பிக்கையுடன் பதிலளித்தார், “நீ உண்மையிலேயே இழிவானவன், தீயவன், நீ பலவீனமாகவும் கோழையாகவும் இருக்கிறாய். இனிமேல், நீ என்னை தொந்தரவு செய்யாதிருப்பாயாக, ஏனென்றால் இறைவன் ஒருவர் தான் என் சக்தி, என் வலிமை, என் ஆதரவு, நான் என் எதிரிகளை இழிவாகப் பார்ப்பேன், என்றார். இதைக் கேட்டதும், அந்த கருமையான உருவத்தில் தோன்றிய சாத்தான், இந்த வார்த்தைகளில் நடுங்கி, அந்த மனிதனின் அருகில் வரக்கூட பயந்து, உடனே அங்கிருந்து ஓடிவிட்டான்.
இந்தக் காலப்பகுதியில் அவரது வாழ்க்கை பற்றிய விபரங்கள் (271-285)
7. பிசாசுக்கு எதிரான அந்தோனியாரின் முதல் போராட்டம் இரட்சகரால் அடையப்பட்ட வெற்றியாகும். பிசாசு, தோற்கடிக்கப்பட்டாலும், அந்தோனியாரை சோதனைக்குட்படுத்தி, அவரைச் சிக்க வைக்கும் முயற்சியை நிறுத்தவில்லை. பிசாசுக்கு பல தந்திரங்கள் இருந்ததை வேதவசனங்களிலிருந்து அந்தோனியார் அறிந்திருந்தார். அதாவது, எபேசியர் 6:10-11 இல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, “அவரது பெரும் பலத்தால் நீங்கள் உங்களை பலப்படுத்திக்கொள்ளுங்கள் என்று கூறுகிறேன். அவரது முழு ஆயுதங்களையும் அணிந்துகொள்ளுங்கள். அதற்குப் பிறகு உங்களால் சாத்தானின் தந்திரங்களை எதிர்த்துப் போராட முடியும்” என்று கூறப்பட்டதற்கிணங்க, பிசாசு தன்னைச் சிக்க வைக்க வேறு வழியைக் கண்டுபிடித்துவிடுவானோ என்று பயந்து, தன்னைத்தானே அதற்கேற்ப தயார் படுத்திக் கொண்டார். பேய் பாவத்தை விரும்புவதை அவர் புரிந்துகொண்டார், எனவே அவர் தனது உடலைக் கட்டுப்படுத்தி கடுமையான ஒழுக்கத்திற்கு உட்படுத்தி, மிகவும் சிக்கனமான வாழ்க்கை வாழ முடிவு செய்தார். அவரது அர்ப்பணிப்பால் பலர் ஆச்சரியப்பட்டனர், ஆனால் அந்தோனியார் அதை எளிதாகக் கண்டுகொண்டார், ஏனெனில் அவரது ஆன்மா காலப்போக்கில் வைராக்கியம் என்ற வலுவான வழக்கத்தை வளர்த்துக் கொண்டது. அவர் பெரும்பாலும் இரவு முழுவதும் விழித்திருந்து, ஒரு நாளைக்கு ஒரு முறை மட்டுமே உணவு உட்கொண்டார். சில நேரங்களில் இரண்டு நாட்களுக்கு ஒரு முறை, மற்றும் சில நேரங்களில் நான்கு நாட்களுக்கு ஒரு முறை உணவை உண்ணும் வழக்கத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டிருந்தார். அவரது உணவு அப்பம் மற்றும் உப்பு, அவர் அநேகமான நேரங்களில் தண்ணீர் மட்டுமே குடித்தார். ஏனைய சாமான்ய மனிதர்களைப் போல அவர் மாமிசம் உண்ணவேண்டும் என்றோ மதுரசத்தை அருந்த வேண்டுமென்றோ ஒருநாளும் கவலைப்பட்டதில்லை. அவர் பெரும்பாலும் ஒரு எளிமையான பாயில் படுத்துறங்கினார். சில நேரங்களில் வெறும் தரையில் கூட உறங்கினார். இளைஞர்கள் பயிற்சியில் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்றும் உடலை பலவீனப்படுத்தும் விஷயங்களில் ஈடுபடக்கூடாது என்றும் அவர் நம்பியதால் அவர் உடலில் எண்ணெய் பூசுவதைக்கூட விரும்பவில்லை. உடல் இன்பங்கள் குறையும் போது ஆன்மா வலிமையாகும் என்று அவர் நம்பினார். நல்லொழுக்கத்தில் முன்னேற்றம் மற்றும் உலக வாழ்விலிருந்து விலகுதல் ஆகியவை காலத்தால் மட்டும் அல்ல, எப்போதும் அதைப் பின்பற்றவேண்டுமென அவர் உறுதியான தீர்மானத்தோடு வாழ்ந்தார். “நான் பலவீனமாக இருக்கும்போது, நான் பலமாக இருக்கிறேன்” என்ற 2 கொரிந்தியர் 12:10-ன் அப்போஸ்தலர்களின் வார்த்தைகளை மனதில் வைத்து, இளையோர் அதை உழைப்புக்குப் பழக்கப்படுத்த வேண்டும் என்று வாதிட்டார். அவர் கடந்த காலத்தைப் பற்றி சிந்திக்கவில்லை, ஆனால் ஒவ்வொரு நாளையும் ஒரு புதிய தொடக்கமாக அணுகி, முன்னேற கடினமாக உழைத்தார். பிலிப்பியர் 3:14-ல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, “குறிக்கோளை அடைந்து வெகுமதியைப் பெறுவதற்கான முயற்சியையும் விடாமல் தொடர்ந்து நான் கைக்கொண்டு வருகிறேன். அது என்னுடையது. ஏனென்றால் அத்தகைய வாழ்வுக்குத்தான் இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலம் தேவன் என்னை அழைத்திருக்கிறார்” என்ற வாசகத்தில், கடந்த காலத்தை மறந்துவிட்டு, வரவிருக்கும் விஷயங்களுக்காகப் பாடுபடுவதைப் பற்றி பவுல் கூறியதை அவர் அடிக்கடி நினைவு படுத்தினார். 1 ராஜாக்கள் 18:15ல் எலியாஸ் தீர்க்கதரிசி கூறியதையும் அவர் நினைவு கூர்ந்தவாராய், “இன்று” என்று குறிப்பிட்டபோது அது கடந்த காலத்தை அளவிடவில்லை என்பதை அவர் கவனித்தார். மாறாக, கடவுளுக்கு முன்பாக நிற்கத் தன்னைத் தயார்படுத்திக் கொள்வதற்காக, தூய்மையான இதயத்துடனும், அவருடைய வழிகாட்டுதலை மட்டுமே பின்பற்றுவதற்கான நிலையான ஆயத்தத்துடனும், புதிதாகத் தொடங்குவது போல, ஒவ்வொரு நாளும் கடினமாக உழைக்க அவர் தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொண்டார். ஒரு துறவி தனது அனுபவங்கள் தனது சொந்த வாழ்க்கையை பிரதிபலிப்பது போல் பார்க்க வேண்டும். தீர்க்கதரிசியாக எலியாஸின் வாழ்க்கையிலிருந்து பெற்றுக்கொண்ட படிப்பினைகளைக் கருத்திற்கொண்டு, அதன்மூலம் உத்வேகம் பெற வேண்டும் என்பதை அவர் அடிக்கடி நினைவுகூர்ந்தார்.
கல்லறைகளில் தொடர்ந்த அவரது வாழ்க்கையின் போது பிசாசுகளோடு போராட நேர்ந்தது
8. இவ்வாறு தன் ஒழுக்கத்தின் பிடியை இறுக்கிக் கொண்ட அந்தோனியார், கிராமத்திலிருந்து தொலைவில் இருந்த கல்லறைகளை நோக்கிப் புறப்பட்டார். அவன் அங்கே தங்கியிருந்தபோது, பல நாட்கள் இடைவெளியில் அவருக்கு அப்பங்களைக் கொண்டு வரும்படி தனது அறிமுகமானவர்களில் ஒருவரிடம் கூறி, அவர் அங்கே இருந்த ஒரு கல்லறைக்குள் நுழைந்து, அக்கல்லறையின் கதவை மூடிக்கொண்டு அதனுள்ளே அவர் தனியாக இருந்தார். அவரது எதிரிகளால் இதைக் கையாள முடியவில்லை. மேலும் அந்தோனியார் பாலைவனத்திற்குள் ஒழுக்கத்தை கொண்டு வந்துவிடுவாரோ என்று பயந்தனர். ஒரு நாள் இரவு, எதிரிகள் சாத்தான்களின் கூட்டத்துடன் வந்து, அவரால் பேசக்கூட முடியாத அளவுக்கு அவரைக் கொடூரமாகத் தாக்கி, வலியை உண்டுபண்ணினர். அந்தத் சித்திரவதை மிகவும் கடுமையானது என்று அந்தோனியார் நம்பினார், எந்த மனிதனும் தனக்கு இவ்வளவு வேதனையை ஏற்படுத்தியிருக்க முடியாது என்று வேதனையில் உருகினார். இருப்பினும், கடவுளின் ஏற்பாட்டால், அவருக்கு அறிமுகமான அந்த மனிதர், அடுத்த நாள் அவருக்கு அப்பத்தைக் கொண்டு வந்து கொடுத்தார். அம்மனிதர் அந்தோனியார் தரையில் கிடப்பதைக் கண்டதும், அவர் இறந்துபோய் விட்டதாகக் கருதினார். ஆகவே அவர் அவரை கிராமத்தில் உள்ள ஒரு தேவாலய முன்றலுக்கு அழைத்துச் சென்று அங்கே கிடத்தினார். அந்தோனியார் இறந்துவிட்டதாக நினைத்து அவரது குடும்பத்தினரும், கிராம மக்களும் அவரைச் சுற்றி திரண்டனர். ஆனால் நள்ளிரவில், அவர் சுயநினைவு அடைந்து எழுந்தார். அனைவரும் தூங்குவதையும், அவருக்குத் தெரிந்தவர் விழித்திருப்பதையும் பார்த்த அந்தோனியார், அவரை அருகில் வரும்படி சைகை செய்து, யாரையும் எழுப்பாமல் அவரை மீண்டும் கல்லறைகளுக்கு அழைத்துச் செல்லும்படி அவரிடம் வேண்டினார்.
9. அந்த நபரால் அவர் தூக்கிச் செல்லப்பட்டார். அவரது வேண்டுகோளுக்கிணங்க, கல்லறையின் வாயிற்கதவு மூடப்பட்டவுடன், அவர் உள்ளே தனியாக இருப்பதைக் கண்டார். அடிபட்ட வேதனை காரணமாக எழுந்து நிற்க முடியாமல், படுத்தபடியே பிரார்த்தனை செய்தார். செபத்திற்குப் பிறகு, ரோமர் 8 : 3 5 இல் கூறப்பட்ட, “கிறிஸ்துவின் அன்பிலிருந்து எவற்றாலும் நம்மைப் பிரிக்க இயலுமா? இயலாது. தொல்லைகளால் இயேசுவிடமிருந்து நம்மைப் பிரிக்க இயலுமா? பிரச்சனைகளும், தண்டனைகளும் இயேசுவிடமிருந்து நம்மைப் பிரிக்குமா? இயலாது. உணவும் உடையும் இல்லாத வறுமை கூட நம்மை அவரது அன்பிலிருந்து பிரிக்க முடியாது. ஆபத்தும் மரணமும் கூட நம்மை அவரது அன்பிலிருந்து பிரிக்க முடியாது” என்று வாசகத்தை நினைவுகூர்ந்தவராய், “இதோ, அந்தோனியான நான் உங்கள் அடிகளால் பட்ட காயத்திலிருந்தும், அவற்றால் ஏற்பட்ட தழும்புகளில் இருந்தும் தப்பி ஓடவில்லை, ஏனென்றால் நீங்கள் எத்தை அதிகமாக என்னைத் துன்புறுத்தினாலும், கிறிஸ்துவின் அன்பிலிருந்து எதுவும் என்னைப் பிரிக்க முடியாது” என்று உரக்கக் கத்தினார். அப்போது, ”எனக்கு எதிராகப் படை முகாமிட்டாலும், என் உள்ளம் அஞ்சாது” என்று உரத்துக்கு கூறினார். இந்த துறவி உதிர்த்த எண்ணங்களும் வார்த்தைகளும் தான் இவை. இந்த துறவியின் எண்ணங்களும் வார்த்தைகளும் இவை. இதற்கிடையில், நன்மையை வெறுக்கும் எதிரி, இத்தனை கொடுமையான தாக்குதலுக்கும் பின், அந்தோனியார் திரும்பி வரத் துணிந்ததைக் கண்டு வியந்தான். தன் சகாக்களைக் கூட்டிக்கொண்டு அங்கு சென்று, “பார்த்தீர்களா, காம சோதனைகளோ அல்லது அடிகளோ இந்த மனிதனைத் தடுக்கவில்லை. அவர் உறுதியாக நிற்பதால், அவரை வேறு வழியில் தாக்குவோம்” என்ற வன்மத்தோடு, தீமைக்கான யுக்திகளை மாற்றுவதில் கைதேர்ந்த சாத்தானானவன், அந்த இடமெல்லாம் நிலநடுக்கம் போல் நடுங்குவதைப் போன்ற ஒரு நடுக்கத்தை இரவில் உருவாக்கினான். பிசாசுகள் பல்வேறு மிருகங்களாகவும், ஊர்ந்து செல்லும் உயிரினங்களாகவும் தோன்றி, அவரது கல்லறைக் குடியிருப்பின் சுவர்களை உடைப்பது போல் அவருக்குத் தோன்றியது. சிங்கங்கள், கரடிகள், சிறுத்தைகள், காளைகள், பாம்புகள், கழுகுகள், தேள்கள், ஓநாய்கள் என ஒவ்வொன்றும் அதன் இயல்புக்கு ஏற்ப நடமாடும் வடிவங்களாகத் திடீரென அப்பகுதி நிரம்பியது. சிங்கம் கர்ஜித்து தாக்க முனைந்தது, காளை அதன் கொம்புகளால் குத்துவது போல் தோன்றியது, நெளியும் பாம்பு அச்சத்தை ஏற்படுத்தியது. ஆனால் அவரை நெருங்க முடியவில்லை, ஓநாய் அவரைத் தாக்க விரைந்த போதும் அதனால் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. மொத்தத்தில், அவைகளின் ஆவேசமான தோற்றம் மற்றும் அலறல்களின் சத்தம் உண்மையிலேயே பயங்கரமானதும் மயிர்க்கூச்செரிய வைப்பதாகவும் இருந்தது. மறுபுறம் அந்தோனியார் அவைகளால் துன்புறுத்தப்பட்டதாலும், தூண்டப்பட்டதாலும், ஏற்கனவே அனுபவித்த வலியைவிட பெரிய உடல் உபாதையை அனுபவித்தார். அவர் அங்கேயே கிடந்தார். ஒரு உறுதியான மனோவலிமையுடன் துன்பங்களைத் தாங்கிக் கொண்டு புலம்பினார்; இருப்பினும், அவரது மனம் கூர்மையாகவே இருந்தது. ஆகவே அவர் அவர்களது எதிரிகளை நோக்கி, ஏளனமான தொனியில், “உங்களுக்கு உண்மையான சக்தி இருந்திருந்தால், உங்களில் ஒவ்வொருவராக என்னை எதிர்கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் கர்த்தர் உங்களை பலவீனப்படுத்தியதால், அதிக எண்ணிக்கையில் வந்து என்னை மிரட்ட முயற்சிக்கிறீர்கள். காட்டு மிருகங்களின் வடிவங்களை எடுப்பதற்கான உங்கள் விருப்பமே உங்களின் பலவீனத்தை காட்டுகிறது.” புதுத் தைரியத்துடன், அவர் தொடர்ந்தார், “என்னிடம் சவால் விடும் வலிமை உங்களிடம் இருந்தால், தாமதமின்றி அதைச் செய்யுங்கள்; அப்படி உங்களுக்குத் திறமை இல்லை என்றால், நீங்கள் ஏன் என்னை வீணாக தொந்தரவு செய்கிறீர்கள்? இறைவன் மீது நமக்குள்ள நம்பிக்கை ஒரு கேடயமாகவும் கோட்டையாகவும் இருக்கிறது” என்று உறுதிபடக் கூறினார். அவரைப் பயமுறுத்துவதற்கு அவர்கள் மேற்கொண்ட பல முயற்சிகளுக்குப் பிறகு, அவர்கள் விரக்தியிலும் தோல்வியிலும் பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு, அவரை விட தங்களைத் தாங்களே கேலி செய்வதாக உணர்ந்து அவ்விடம் விட்டகன்றனர்.
10. அந்தோனியாரின் போராட்டத்தை இறைவன் மறந்திருக்கவில்லை; அவருக்கு உதவியாக அவர் இருந்தார். அந்தோனியார் தற்செயலாக அண்ணாந்து பார்த்தபோது, கூரை பிரிவதையும், ஒரு ஒளிக்கற்றை அவர் மீது பிரகாசிப்பதையும் கண்ணுற்றார். அந்த ஒரு கணத்தில், அவருக்குத் தொல்லைகொடுத்த சாத்தான்கள் அவரை விட்டு விலகி, அவரது உடலில் இருந்த வலி மறைந்து, நில அதிர்வுகளால் உருக்குலைந்து போயிருந்த அவரைச் சுற்றி இருந்த கட்டிடம் மீண்டும் பழைய நிலைக்கு மீண்டது. இதனால் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்ட அந்தோனியார், தான் கண்ட காட்சியை நோக்கி, “எங்கே இருந்தாய்? என் துன்பத்தை போக்க நீ ஏன் முன்னதாக வரவில்லை?” என்று குரல் எழுப்பினார். அதற்கு அங்கே ஒரு குரல் பதிலளித்தது, “அந்தோனி, நான் எல்லா நேரத்திலும் இங்கே உன்னோடுதான் இருந்தேன், ஆனால் நான் உனது போராட்டத்தைக் காண விரும்பினேன். நீ விடாமுயற்சியுடன் இருந்தது மட்டுமன்றி, தோற்கடிக்கப்படாமல் இருந்தபடியால், நான் எப்போதும் உனக்கு ஆதரவாக இருப்பேன். உனது பெயர் தொலைதூர தேசங்களில் அறியப்படுவதை உறுதிசெய்வேன்” என்றது அந்த அசரீரி. இதைக் கேட்டதும், அந்தோனியார் பிரார்த்தனை செய்ய எழுந்து நின்று, முன்பை விட தனக்கு அதிக வீரியம் இருப்பதை உணர்ந்தார். அப்போது அவருக்கு சுமார் முப்பத்தைந்து வயது இருக்கும்.
பாலைவானத்தை நோக்கிச் செல்லும்போது வழியில் எதிர்கொண்ட சோதனைகளை அவர் வெல்கிறார்
11. மறுநாள் அவர் இன்னும் அதிக ஆர்வத்துடன் கடவுளுக்குச் சேவை செய்வதில் ஈடுபட்டார். அப்போது அவர் தான் முன்பு சந்தித்த முதியவர் ஒருவரைச் சந்தித்து பாலைவனத்தில் தன்னுடன் இறை பயணத்தில் ஈடுபடும்படி அழைத்தார். இருப்பினும், முதியவருடைய வயது முதிர்ச்சி மற்றும் அவரிடம் அத்தகைய பாரம்பரியம் இல்லாததாலும் மறுத்துவிட்டார். மனம் தளராத அந்தோனியார் உடனடியாக மலைக்கு சென்றார். அப்போது மீண்டும் எதிரியானவன் அவனது ஆர்வத்தைக் கவனித்து, அவரைத் தடுக்க விரும்பி, அவரது பாதையில் ஒரு பெரிய வெள்ளிப் பாத்திரத்தில் உணவை வைத்தான். அந்தக் கயவனின் சூழ்ச்சியை உணர்ந்த அந்தோனியார், சற்று நின்று அப்பாத்திரத்திலுள்ள உணவைப் பரிசோதித்து, சாத்தானைக் கண்டிக்கும் தோரணையில், “பாலைவனத்தில் எப்படி, எங்கிருந்து உணவு வரும்? இந்த பாதை பாதசாரிகளால் மிகவும் அரிதாகவே பயணித்திருப்பது போலத் தெரிகிறது. பயணிகள் அடிக்கடி பயணித்ததற்கான அறிகுறி எதுவும் இல்லை. ஆதலால், எவரும் அதன் பாதையையோ அல்லது பொருட்களையோ கவனிக்காமல் தவறவிட்டிருக்க மாட்டார்கள், அதைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்க மீண்டும் திரும்பி வந்திருப்பார்கள் என்று அவர் எண்ணினார். குறிப்பாக இது போன்ற ஒரு மனித நடமாட்டம் அற்ற பகுதியில் இது பிசாசின் திட்டம் தான் என்று உணர்ந்தார். “பேதுரு சீமோனை நோக்கி, “நீயும் உனது பணமும் அழிவைக் காணட்டும்! தேவனுடைய வரத்தைப் பணத்தால் வாங்க முடியும் என்று நீ எண்ணினாய்” என்ற அப்போஸ்தலர் 8:20 பணிகளில் கூறப்பட்ட வார்த்தைகளுக்கிணங்க, ‘ஓ, பொல்லாதவனே, என் நோக்கத்திற்கு இடையூறு செய்யாதே; அது உன்னுடன் அழிவுக்குச் செல்லட்டும்’ என்று அவர் உரத்துக்கு கூறிய பிறகு, அந்த பாத்திரம் காற்றில் புகை போல மறைந்து போயிற்று.
நைல் நதிக்குக் குறுக்கே அமைந்துள்ள ஒரு பாழடைந்த கோட்டையில் அந்தோனியார் தனது இருப்பிடத்தை நிறுவி இருபது வருடங்கள் அங்கு தங்கியிருந்த போது, அவர் சாத்தானின் சூழ்ச்சிகளை எவ்வாறு வெற்றிகொண்டார் என்பது இங்கே விளக்கப்படுகிறது
12. மீண்டும் அந்தோனியார் அவரது பயணத்தைக் தொடர்கையில், இம்முறை வெறும் கற்பனை காட்சியல்ல, உண்மையிலுமே அவர் நடந்து செல்லும் வழியில் தங்கத் துகள்கள் சிதறிக்கிடப்பதைக் கண்ணுற்றார். அவர் பணத்தின் மீதான அலட்சியத்தை சோதிக்க பிசாசு அல்லது வேறு ஏதேனும் சக்தி இதை அங்கே கொட்டிவைத்திருக்கிறதா என்பது தெளிவாக இல்லை. எங்களுக்கு அதற்கான பதில் தெரியவும் இல்லை. ஆனால் அது தங்கம் என்பது உறுதியானது. அந்தோனியார் அந்தத் விலையுயர்ந்த தங்கத்தைக் கண்டு வியந்தார். ஆனால் அவர் அதைப் புறக்கணித்து, தீயைக் கண்டு ஓடுவது போல அவசரமாக அதைக் கடந்து சென்றார். திரும்பிக்கூட பார்க்காமல், அந்த இடம் கண்ணில் இருந்து மறையும்வரை ஓடிக்கொண்டே இருந்தார். அதே மன உறுதியுடன் அவர் மலையை நோக்கி விரைந்த போது, ஆற்றின் மறுகரையில் ஒரு வெறிச்சோடிய ஒரு கட்டிடத்தைக் கண்ணுற்று, அங்கு சென்று அதைத் தனது வசிப்பிடமாக்கினார். அந்த இடம் ஊர்ந்து செல்லும் உயிரினங்களால் நிரம்பிய, நீண்ட காலமாக ஒரு பாழடைந்த பிரதேசமாகக் காட்சியளித்தது. அவர் அங்கு சேர்ந்தவுடன் அந்த ஊரும் உயினங்கள் யாவும் யாரோ அவற்றைத் துரத்துவது போல் வேகமாக ஓடி மறைந்து விட்டன. உடனே அந்தோனியார் அந்த பாழடைந்த கட்டிடத்தின் நுழைவாயிலை நன்றாக இறுக்கி மூடி, தீபன்களின் வழக்கப்படி ஆறு மாதத்துக்கான உணவை அதனுள்ளே சேமித்து வைத்தார். இந்த உணவுப்பண்டங்களை பெரும்பாலும் ஒரு வருடம் முழுவதும் புதியது போலிருக்கும். அவர் உள்ளே தண்ணீரைக் கண்டதும், ஒரு புனித ஸ்தலத்திற்குள் நுழைவது போல் அந்த நீர்ச்சுனைக்குள் இறங்கினார். அவர் அங்கு தனியாகவே வசித்து வந்தார். அங்கிருந்து வெளியேறவோ அல்லது வந்தவர்களை சந்திக்கவோ அவர் விரும்பவில்லை. இவ்வாறு அவர் நீண்ட காலமாக தன்னைப் பயிற்றுவித்துக் கொண்டார். மற்றும் வருடத்திற்கு இரண்டு முறை அவருக்கு விநியோகிக்கப்படும் உணவுப்பண்டங்களைப் பெறுவதற்கு மாத்திரம் அவர் தனது வசிப்பிடமாகக் கொண்ட அந்த கட்டிடத்தில் இருந்து வெளிப்பட்டு, கீழே இறங்கி வந்தார்.
13. எனினும், அவரைச் சந்திக்க வந்த அவருக்குத் தெரிந்தவர்கள் உள்ளே செல்ல அனுமதிக்கப்படவில்லை. மாறாக, அவர்கள் பகல் மற்றும் இரவுகளை வெளியில் கழித்தார்கள். ‘பாலைவனத்தை விட்டு வெளியேறு’ என்று உரத்த சத்தம் உள்ளிருந்து எழுவதை அவர்கள் கேட்டதும் உள்ளே கூட்டமாக அநேகர் கூடியிருந்து அவருடன் சண்டையிடுவதாக நினைத்து ஏணிகளை பயன்படுத்தி அந்தக் கட்டிடத்துக்குள்ளே நுழைந்தனர். உள்ளே நுழையும் வழியில் அவர்கள் ஒரு துளை வழியாக பார்த்தபோது, அங்கு யாரும் இல்லாததைக் கண்டனர். பிசாசுகள் தான் அவ்வாறு சத்தம் செய்வதாக நினைத்து, பயந்துபோய் அந்தோனியாரை உதவிக்கு அழைத்தனர். அவர்கள் பேச்சைக் கேட்டதும், அவர், ‘பயப்படாதீர்கள், இங்கிருந்து போய்விடுங்கள் என்று கூறியவாறு கட்டிடத்தின் வாசலுக்கு வந்தார். கோழைகளைத்தான் சாத்தான்கள் சோதித்து தொல்லை கொடுக்கும் என்று விளக்கினார். மார்புகளில் சிலுவையின் அடையாளத்தை இட்டுக்கொண்டு தைரியமாக வெளியேறும்படி அவர்களிடம் கூறினார், எனவே அவர்கள் சிலுவை அடையாளத்துடன் கோட்டையை விட்டுப் புறப்பட்டனர். அதனால், அவர்கள் தீய சக்திகளால் பாதிக்கப்படவில்லை. மறுபுறம், அந்தோனியார் தீய சக்திகளால் பாதிக்கப்படாமல், இருந்ததோடு, தனது போராட்டத்தால் சோர்வடையவும் இல்லை. அவர் மேலிருந்து தரிசனங்களைப் பெற்றதன் காரணமாக, பிசாசின் பலவீனம் அவருக்கு எளிதாக இருந்தது. அவருக்கு அறிமுகமானவர்கள் அடிக்கடி வந்து, அவர் இறந்து கிடப்பார் என்று எதிர்பார்த்தனர். மாறாக, “கடவுள் எழுந்தருளட்டும், அவருடைய எதிரிகளை சிதறடிக்கட்டும், அவரை இகழ்ந்தவர்கள் அவருடைய முகத்தை விட்டு ஓடட்டும்.” புகையைப் போல அவை மறைந்து போகட்டும்; நெருப்புக்கு முன் மெழுகு உருகுவது போல, பாவிகள் கடவுளின் பார்வையில் இருந்து அழிந்து போகட்டும். மீண்டும் ஒருமுறை, “எல்லா தேசங்களும் என்னைச் சுற்றி திரண்டன, நான் கர்த்தருடைய நாமத்தில் அவர்களுக்குப் பதிலடி கொடுத்தேன்” என்றும் அவர் பாடுவதைக் கேட்டனர்.
அந்தோனியார் எவ்வாறு கோட்டையை விட்டு வெளியேறி எகிப்தில் துறவறத்தின் வளர்ச்சிக்கு தலைமை வகித்தார் என்ற விளக்கம் இங்கே தரப்படுகிறது
14. 14. அதனால் ஏறக்குறைய இருபது ஆண்டுகளாக அவர் தனிமையில் பயிற்சியைத் தொடர்ந்தார், வெளியே செல்லவில்லை, யாராலும் அவரை அரிதாகவே பார்க்க முடிந்தது. இதற்குப் பிறகு, பலர் அந்தோனியாரின் ஒழுக்கத்தைப் பின்பற்ற விரும்பினர். அவருக்கு தெரிந்தவர்கள் வந்து கதவை வலுக்கட்டாயமாக திறக்க முற்பட்டனர். ஆனால் அவரோ ஒரு புனிதமான சன்னதியில் இருந்து வெளியே வருவது போல் வெளியே வந்தார். கோட்டைக்கு வெளியே முதல்முறையாக அவரைப் பார்க்க வந்தவர்கள் வியந்தனர். அவர் முன்பு போலவே, பருமனாகவோ, மெலிந்தவராகவோ இல்லை. அவரது ஆன்மா தூய்மையானதாகவும், துக்கம், இன்பம், சிரிப்பு அல்லது சோகம் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்படாமலும் இருந்தது. அவர் அமைதியாகவும் பகுத்தறிவுடனும் இருந்தார். அந்தோனியார் மூலம், இறைவன் பலரைக் குணப்படுத்தி, தீய ஆவிகளை விரட்டினார். சோகத்தில் இருந்த பலரைப் பேசி ஆறுதல்படுத்தும் திறமை அவருக்கு அருளப்பட்டிருந்தது. மோதலில் இருந்தவர்களை சமரசம் செய்தார், மேலும் உலக விஷயங்களை விட கிறிஸ்துவின் அன்பிற்கு முன்னுரிமை அளிக்குமாறு அனைவரையும் வலியுறுத்தினார். “தேவன் நமக்காகத் தனது சொந்தக் குமாரனையும் துன்பத்துக்குட்படுத்தினார். நமக்காகவே தன் குமாரனை தேவன் அர்ப்பணித்தார். எனவே இயேசு கிறிஸ்து இப்போது நம்மோடு இருப்பதால், தேவன் எல்லாவற்றையும் தருவார்” என்ற ரோமையர்களின் 8:32 வாசகங்களுக்கிணங்க, வரவிருக்கும் நல்ல விஷயங்களையும் கடவுளின் கருணையையும் அவர்களுக்கு நினைவூட்டுவதன் மூலம், தனிமை வாழ்க்கையைத் தழுவும்படி பலரை அவர் நம்ப வைத்தார். அதனால் அது நடந்தது. இதன் விளைவாக, துறவரக் கூடாரங்கள் பாலைவனத்தில் தோன்றின. தங்கள் சொந்த மக்களிடமிருந்து துறவிகள் விண்ணகத்தின் குடிமக்களாகத் தங்களை மாற்றிக்கொள்ள அங்கே சென்றனர்.
15. இருப்பினும், சகோதரர்களின் வருகை காரணமாக அவர் ஆர்சனோடிக் கால்வாயைக் (Arsenoitic Canal) கடக்க வேண்டியிருந்தது, கால்வாயில் முதலைகள் நிறைந்திருந்தன. வெறுமனே பிரார்த்தனை செய்வதன் மூலம், அவரும் அவரது தோழர்களும் தண்ணீருக்குள் இறங்கி பாதுகாப்பாக அதைக் கடந்தனர். மீண்டும் தனது அறைக்கு திரும்பியவுடன், அதே உன்னதமான மற்றும் தைரியமான செயல்களுக்கு தன்னை அர்ப்பணித்தார். வழக்கமான கலந்துரையாடல்களின் மூலம், அவர் ஏற்கனவே அங்கிருந்த துறவிகளின் உற்சாகத்தை அதிகப்படுத்தி, பலரிடம் ஒழுக்கத்தின் மீதான ஆர்வத்தை தூண்டினார், மேலும் அவரது ஊக்கமளிக்கும் வார்த்தைகள் காரணமாக, துறவரக் கூடாரங்களில் எண்ணிக்கை விரைவாக வளர்ந்ததோடு, அவர் அனைவரையும் ஒரு தந்தையைப் போல வழிநடத்தினார்.
கொப்டிக் (Coptic) மொழியில் துறவிகளுக்கு அவர் ஆற்றிய உரை, அவர்களை விடாமுயற்சியுடன் இருக்குமாறும், சாத்தானின் சூழ்ச்சிகளுக்கு எதிராக அவர்களை ஊக்குவிப்பதுமாக இருந்தது
ஒரு நாள், அவரது போதனைகளைக் கேட்க அனைத்து துறவிகளும் அவரைச் சுற்றி கூடியபோது, அவர் அவர்களை நோக்கி எகிப்திய மொழியில் உரையாற்றினார்: ‘வேதம் போதுமான வழிகாட்டுதலை அளிக்கிறது, ஆனால் நம்பிக்கையில் ஒருவரையொருவர் உயர்த்துவதும், நம் வார்த்தைகளால் ஒருவரையொருவர் ஊக்குவிப்பதும் நன்மை பயக்கும். எனவே, பிள்ளைகளாகிய நீங்கள், உங்களுக்குத் தெரிந்ததை உங்கள் தந்தைமாரிடம் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள். பெரியவனாகிய நான், என்னுடைய ஞானத்தையும் அனுபவங்களையும் உங்களுக்குக் கூறுவேன். இதுவே நமது பகிரப்பட்ட குறிக்கோளாக இருக்கட்டும்: ஒருமுறை ஆரம்பித்தவுடன் உறுதியாக இருக்க வேண்டும், பிரச்சனையின் போது மனம் தளராமல் இருக்க வேண்டும், “நாங்கள் நீண்ட காலமாக இந்த வழியை பின்பற்றி வருகிறோம்” என்று கூறுவதை தவிர்க்க வேண்டும். மாறாக, ஒவ்வொரு நாளையும் ஒரு புதிய தொடக்கமாக அணுகி, நமது அர்ப்பணிப்பை அதிகரிப்போம். நித்தியத்துடன் ஒப்பிடும் போது மனித வாழ்க்கையின் காலம் மிகவும் குறுகியதாக உள்ளது, நித்திய வாழ்விற்கு அடுத்ததாக இங்கு நாம் இருக்கும் நேரத்தை முக்கியமற்றதாக ஆக்குகிறது. இந்த உலகில், எல்லாவற்றிற்கும் அதன் விலை உள்ளது. மேலும் மக்கள் ஒரு மதிப்பை மற்றொரு மதிப்பிற்கு விற்றுவிடுகிறார்கள், இருப்பினும், நித்திய வாழ்வின் வாக்குறுதி அந்த விற்பனையில் ஒரு பகுதிக்கு மட்டுமே பெறப்படுகிறது. நமது வாழ்நாட்கள் எழுபது வயதை எட்டும், ஒருவேளை நாம் வலுவாக இருந்தால் எண்பதை எட்டும் என்றும், அதைத் தாண்டியதெல்லாம் கஷ்டமும் துக்கமும் நிறைந்தது என்றும் எழுதப்பட்டுள்ளது. ஆகவே, நாம் எண்பது வருடங்கள் முழுவதுமாக வாழ்ந்தாலும், ஒரு நூற்றாண்டு ஒழுக்கத்தில் வாழ்ந்தாலும், நமது ஆட்சியானது வெறும் நூறு வருடங்கள் மட்டும் அல்ல; மாறாக, நாம் என்றென்றும் ஆட்சி செய்வோம். நாம் பூமியில் எவ்வளவு போராடினாலும், நமது உண்மையான வெகுமதி இங்கே இல்லை, அது பரலோகத்தில் உள்ளது. கெட்டுப்போன சரீரத்தைக் களைந்தபின், ஆன்மாவை நாம் அழியாத நிலையில் பெறுவோம்.
17. ஆதலால் குழந்தைகளே, நாம் சோர்வடைந்துபோய் விட வேண்டாம், காலம் நீண்டது என்றோ, நாம் பெரிய காரியங்களைச் செய்கிறோம் என்றோ நினைக்க வேண்டாம், ஏனெனில் இந்தக் காலத்தின் துன்பங்கள் நமக்கு வெளிப்படுத்தப்படும் மகிமைக்கு ஒப்பிடத் தகுதியற்றவை. “இப்பொழுது துன்பப்படுகிறோம். ஆனால் நமக்குக் கொடுக்கப்படப் போகும் சிறப்பை நிகழ்காலத் துன்பத்தோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் இத்துன்பம் ஒன்றுமில்லாமல் போகும்” என்று ரோமர் 8:18 இல் கூறப்பட்டுள்ளதுபோல், நாம் உலகத்தைப் பார்க்கும்போது, நாம் முக்கியமான எதையும் விட்டுவிட்டோம் என்று நினைக்கத் தோன்றுவதில்லை, ஏனென்றால் முழு வானத்தையும் ஒப்பிடும்போது முழு பூமி என்பது மிகவும் சிறியது. ஆகையால், நாம் முழு உலகையும் ஆண்டாலும், அனைத்தையும் விட்டுவிட்டாலும், பரலோக இராச்சியத்துடன் ஒப்பிடுவதற்கு அது தகுதியானது அல்ல. ஒரு மனிதன் நூறு பவுன் தங்கத்தைப் பெறுவதற்காக ஒரு செப்புக் காசைப் புறக்கணிப்பது போல, ஒரு மனிதன் முழு பூமியையும் விட்டுக் கொடுத்தால், அவன் விட்டுக் கொடுப்பது ஒரு சிறிய பகுதியை மட்டுமே, ஆனால், அவன் பெறுவது நூறு மடங்கு அதிகம். மேலும் மோட்சத்துடன் ஒப்பிடும்போது முழு உலகத்துக்கு அங்கே எந்த மதிப்பும் இல்லை என்பதால், சில நிலப்பரப்புகளை கைவிடும் ஒருவருக்கு எவ்வித குறைகளும் ஏற்பட்டுவிடப்போவதில்லை. ஒரு வீட்டையோ, அதிக தங்கத்தையோ, சொத்து சுகங்களையோ துறந்தாலும், தற்பெருமையோ, தாழ்வு மனப்பான்மையோ இருத்தல் கூடாது. மேலும், இறையச்சம் நிமித்தம் நாம் நமது உடைமைகளை விட்டுக்கொடுக்கவில்லை என்றாலும், நாம் இறக்கும் போது, அவற்றை நாம் அறியாதவர்களிடம் விட்டுவிடுகிறோம் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். அப்படியானால், நாம் ஒரு இராச்சியத்தைப் பெறுவதற்கு, பக்தியின் நிமித்தம் ஏன் அந்த ஆசைகளைக் கைவிடக்கூடாது? அப்படியானால், சொத்து மோகத்தில் யாரும் மூழ்கிவிடாமல் இருக்கவேண்டும். நம்மால் சுமக்க முடியாததைப் பெறுவதால் என்ன பயன்? மாறாக, நாம் ஞானம், நீதி, சுயக்கட்டுப்பாடு, தைரியம், புரிந்துணர்வு, அன்பு, தாழ்ச்சி, ஏழைகளிடம் இரக்கம், கிறிஸ்துவின் மீது நம்பிக்கை, கோபத்திலிருந்து விடுபடுதல், மற்றும் உபசரிப்பு ஆகியவற்றை நம்முடன் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும். இந்த நற்பண்புகள் நம்மிடம் இருந்தால், மனத்தாழ்மை உள்ளவர்களின் தேசத்தில் நம்மைத் தாழ்மையுடன் ஏற்றுக்கொள்ள அவர்கள் தயாராக இருப்பதைக் காண்போம்.
18. எனவே, இந்த விஷயங்களை, ஒரு நபர், குறிப்பாக, தான் இறைவனின் ஊழியன் என்றும், தன் இறைவனுக்குச் சேவை செய்ய வேண்டும் என்றும் கருதினால், அவற்றை இலகுவாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டாம் என்று தன்னைத்தானே சமாதானப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். நான் நேற்று என் கடமையை செய்ததால், இன்று நான் அதை செய்ய மாட்டேன் என்று கடந்த காலத்தை கருத்தில் கொண்டு எதிர்காலத்தில் எந்த வேலையும் செய்ய மாட்டேன் என்று சொல்ல ஒரு சேவகன் ஒருபோதும் துணிவதில்லை; ஆனால், நற்செய்தியில் எழுதப்பட்டபடி, சேவகன் தினமும் தன் எஜமானைப் பிரியப்படுத்தவும் ஆபத்தைத் தவிர்க்கவும் தன் விருப்பத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டும். ஆகவே, ஒரு நாள் கூட அவன் கவனக்குறைவாக இருப்பானானால், கடந்த காலத்தை இறைவன் மன்னிக்க மாட்டார். நம் அலட்சியத்தால் நாம் இறைவனின் கோபத்திற்கு ஆளாக நேரிடும் என்பதை அறிந்து, தினமும் நம் ஒழுக்கத்தில் உறுதியாக இருப்போம். எசேக்கியேல் 18:26 கூறுவதுபோல, “ஒரு நல்ல மனிதன் மாறிப் பாவம் செய்யத் தொடங்கினால் அவன் தனது பாவங்களுக்காக மரிப்பான்” என்று நாம் கேள்விப்பட்டபடி, யூதாஸ் ஒரு இரவு அவனது சடுதியான பாவம் காரணமாக தனது கடந்தகால வாழ்க்கையையே இழந்துவிட்டான்.
19. ‘ஆகையால், குழந்தைகளே, கவனக்குறைவாக இருக்காமல், நம்முடைய ஒழுக்கத்தைக் கடைப்பிடிப்போம். ஏனென்றால், நம்முடைய ஒழுக்கத்தில், கர்த்தர் நம்முடைய கூட்டு ஊழியராக இருக்கிறார், வேதாகமத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கிறபடி, கடவுள் நல்லதைத் தேர்ந்தெடுக்கும் அனைவருக்கும் நன்மை செய்கிறார். ஆகவே கவனக்குறைவைத் தவிர்க்க, அப்போஸ்தலரின் வார்த்தையைக் கருத்தில் கொள்வது நல்லது. “அதாவது நான் தினமும் மரணமடைகிறேன். கிறிஸ்து இயேசுவாகிய நமது கர்த்தருக்குள் நான் உங்களைக் குறித்துப் பெருமை பாராட்டுவது போன்ற உண்மை அதுவாகும்” என்று 1 கொரிந்தியர் 15:31 மேற்கோள் காட்டுகிறது. ஏனென்றால், நாம் தினமும் மரணிப்பது போல் வாழ்ந்தால், நாம் பாவம் செய்ய மாட்டோம். தினம் தினம் காலை நித்திரை விட்டு எழும்பும்போது மாலை வரை எம்மால் இருக்க முடியுமா என்று நினைக்க வேண்டும் என்பதுதான் இந்தச் சொல்லின் பொருள். மீண்டும், நாம் இரவில் நித்திரைக்குப் போகும் போது, மறுநாள் காலை நாம் எழுந்திருப்பது நிச்சயமற்றது என்று நினைக்க வேண்டும். ஏனெனில் நமது வாழ்க்கை இயல்பாகவே நிச்சயமற்றது. ஆனால் எமக்கு அடைக்கலம் கொடுப்பவர் அதை தினமும் நமக்குத் தருகிறார். இப்படி நம் அன்றாட வாழ்க்கையை ஒழுங்குபடுத்துவதன் மூலம், நாம் பாவத்தில் விழவோ, எதற்கும் பேராசைப்படவோ, யாரிடமும் கோபப்படவோ, பூமியில் பொக்கிஷங்களைச் சேமித்து வைக்கவோ மாட்டோம். தினசரி மரணத்தை எதிர்பார்த்து வாழும் நாம், செல்வத்தைக் குவிப்பதிலிருந்து விடுபடுவோம். எல்லா மனிதர்களையும், எல்லாவற்றையும் மன்னிப்போம். பெண்ணாசை அல்லது சிற்றின்பம் போன்ற பாவச் சுகங்களை அனுபவிப்பதில் இருந்து விலகியிருப்போம். கடந்த காலம் மற்றும் கடந்துபோன விடயங்களில் இருந்து நாம் விலகி, எப்பொழுதும் எம்மைத் தயார்படுத்திக்கொண்டு நடுத்தீர்வை நாளுக்காக காத்திருப்போம். ஏனெனில் சித்திரவதையின் பெரும் பயமும் ஆபத்தும் இன்பத்தின் எளிமையை அழித்து, பாவத்தில் விழக்கூடிய ஆபத்தில் இருந்து ஆன்மாவை பலப்படுத்துகிறது.
20. எனவே, அறத்தின் பாதையில் நடக்கத் தொடங்கிவிட்டதால், வரவிருப்பதைப் பெற இன்னும் அதிகமாகப் பாடுபடுவோம். லோத்தின் மனைவியைப் போல யாரும் பின்வாங்கக் கூடாது. கர்த்தர் கூறுகையில்: ‘கலப்பையில் கை வைத்தபின் திரும்பிப் பார்க்கிற எவனும் பரலோக இராச்சியத்துக்குத் தகுதியானவன் அல்ல’ என்று. இந்தப் பின்வாங்குதல் என்பது பாவங்களுக்காக வருந்துவதேயொழிய வேறொன்றுமில்லை. அதேநேரம் நல்லொழுக்கத்தைப் பற்றிக் கேட்க அஞ்ச வேண்டாம், அந்த சொல்லைக் கண்டு ஆச்சரியப்படவும் வேண்டாம். ஏனென்றால் அது நம்மிடமிருந்து வெகு தொலைவிலோ அல்லது நமக்கு வெளியிலோ இல்லை, அது நமக்குள் தான் இருக்கிறது. நாம் விரும்பினால் அதை எளிதாக அடையலாம். அறிவைப் பெற, கிரேக்கர்கள் கடல் கடந்து கூட வெளிநாடு சென்றிருக்கிறார்கள். ஆனால் நாம் பரலோக இராச்சியத்தின் நிமித்தம் வீட்டை விட்டு வெளியேறவோ அல்லது நல்லொழுக்கத்திற்காக கடல் கடந்து செல்லவோ வேண்டியதில்லை. பரலோக இராச்சியம் உங்களுக்குள்ளே தான் இருக்கிறது என்று கர்த்தர் முன்பே சொல்லியிருக்கிறார். எனவே நல்லொழுக்கத்திற்கு நமது விருப்பம் மட்டுமே தேவை, ஏனெனில் அது நமக்குள் இருந்து நம்மால் வடிவமைக்கப்பட்டது. ஏனென்றால், ஆன்மாவின் ஆன்மீகத் திறன் அதன் இயற்கையான நிலையில் இருக்கும்போது, நற்பண்புகள் உருவாகின்றன. மேலும் அது உருவாக்கப்பட்ட நிலையில் இருக்கும் போது, அது அதன் இயல்பான நிலையில் உள்ளது. அது உருவாக்கப்பட்ட போது, அது நியாயமானது மற்றும் மிகவும் நேர்மையானது. இதனால்தான் நூனின் மகன் யோசுவா மக்களை நோக்கி, இஸ்ரவேலின் கடவுளாகிய ஆண்டவர் மீது உங்கள் இதயங்களை வையுங்கள் என்றார் – யோசுவா 24:23 அதைப்பற்றி இவ்வாறு கூறுகிறது: “உங்களிடமிருக்கிற பொய்த் தெய்வங்களை எடுத்து வீசிவிடுங்கள். இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தரை உங்கள் முழுமனதோடும் நேசியுங்கள்” மேலும் ஸ்நாபக யோவான் பற்றி மத்தேயு 3:3 கூறுகையில், “கர்த்தருக்கு வழியை ஆயத்தப்படுத்தி, அவருடைய பாதைகளைச் சீர்ப்படுத்துங்கள்” என்று கூறியுள்ளார். ஆன்மாவின் நேர்மை எனும்போது, அதன் ஆன்மீக பகுதி அது உருவாக்கப்பட்ட இயற்கை நிலையில் தான் உள்ளது. மறுபுறம், ஆன்மா தனது இயற்கையான நிலையில் இருந்து மாறும்போது, அது ஆன்மாவின் சீரழிவு என்று அழைக்கப்படுகிறது. எனவே இந்த விஷயம் கடினமானது அல்ல. நாம் படைக்கப்பட்டதைப் போலவே இருந்தால், நாம் நல்லொழுக்கத்தில் நிலைத்து இருப்போம், அதேநேரம், நாம் கீழ்த்தரமான விஷயங்களை நினைத்தால், நாம் தீயவர்களாகவே எண்ணப்பட வேண்டும். எனவே, அறம் என்பதை வெளியில் இருந்து பெற வேண்டுமானால், அது உண்மையில் கடினமாக இருக்கும்; ஆனால் நமக்குள் அது இருக்கும் காரணத்தால் தூய்மையற்ற எண்ணங்களைத் தவிர்க்கிறோம். நாம் ஆன்மாவை நிலையான வைப்புத்தொகையாகப் பெற்றிருப்பதால், அதை இறைவனுக்காகச் சேமித்து வைப்போம், அதனால் ஆரம்ப காலந்தொட்டு அவருடைய படைப்புகளையிட்டு எம்மால் அறிந்துகொள்ள முடிகிறது.
21. மேலும் நம் கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும், காம இச்சை எம்மை வென்றுவிடாமல் இருக்கவும் எல்லாவிதமான முயற்சிகளையும் மேற்கொள்வோம். ஏனென்றால், மனிதனின் கோபம் கடவுளின் நீதியை நிறைவேற்றாது. காமம் என்ற பாவம் கருவறையில் குடியேறியவுடன், பாவத்தைச் சுமக்கிறது, மேலும் அது முழுமையாக வளர்ந்தபின் அந்தப் பாவம் மரணத்தைப் பிறப்பிக்கிறது. இப்படி வாழ்வதால், நீதிமொழிகள் 4:23-ல் எழுதப்பட்டுள்ளபடி,” உன் எண்ணங்களில் எச்சரிக்கையாக இருப்பது உனக்கு மிக முக்கியமானதாகும். உன் எண்ணங்கள் உன் வாழ்வைக் கட்டுப்படுத்தும்.” எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக நம் இதயத்தைக் காத்துக்கொண்டு, நம்மைக் கவனமாகக் காத்துக்கொள்வோம். எம்மிடம் பயங்கரமான மற்றும் தந்திரமான எதிரிகள் உள்ளனர் – அவர்கள் தான் தீய ஆவிகள் – அவர்களுக்கு எதிராக நாங்கள் போராட்டம் செய்கிறோம், ஏனென்றால், அப்போஸ்தலன் சொல்வது போல், “நமது போராட்டம் பூமியிலுள்ள மக்களை எதிர்த்தல்ல. நாம் இருட்டில் உள்ள அரசர்களையும், அதிகாரிகளையும், அதிகாரங்களையும் எதிர்த்தே போராடுகிறோம். வானமண்டலங்களில் உள்ள பொல்லாத ஆவிகளின் சேனைகளுக்கு எதிராகப் போர் செய்கிறோம்” என்று எபேசியர் 6:12 இல் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது. அவற்றின் எண்ணிக்கை நம்மைச் சுற்றியுள்ள காற்றில் அதிகமாக உள்ளது, அவை நமக்குத் தொலைவில் இல்லை. ஆனால், இப்போது அவற்றுக்கு இடையே பெரிய வேறுபாடுகள் உள்ளன; அவற்றின் இயல்பு மற்றும் வேறுபாடுகள் பற்றி அதிகம் கூறலாம், ஆனால் அந்த விளக்கம் நம்மை விட அதிக திறன் கொண்டவர்களுக்கு உரியது. ஆகவே, இந்த கட்டத்தில் நமக்கு எதிரான அவர்களின் சூழ்ச்சிகளை நாம் அறிந்து கொள்வது முக்கியமானதும் மற்றும் அவசியமானதுமாகிறது.
22. ஆகையால் முதலில் நாம் இதைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்: பிசாசுகள் நாம் பொதுவாக நினைக்கும் விதத்தில் உருவாக்கப்படவில்லை; ஏனென்றால், கடவுள் எந்தத் தீமையையும் படைக்கவில்லை, முதலில் அவர்கள் நல்லவர்களாகவே இருந்தார்கள். இருப்பினும், பரலோக ஞானத்திலிருந்து தீய வழியைத் தேர்ந்தெடுத்த பிறகு, அவர்கள் அசுத்த ஆவிகளாக இந்தப் பூமியில் சுற்றித் திரிகிறார்கள். ஒருபுறம், அவை கிரேக்கர்களை தங்கள் வெளிப்பாடுகளால் ஏமாற்றினது மட்டுமன்றி, கிறிஸ்தவர்கள் மீது கொண்ட பொறாமையால், அவர்கள் விழுந்த இடத்திற்கு மேலே செல்லாமல், பரலோகத்தில் நுழைவதைத் தடுக்க எல்லாவிதமான சூழ்ச்சிகளையும் செய்தார்கள். எனவே, இதிலிருந்து விடுபட வேண்டுமாயின், கூடுதலான பிரார்த்தனை மற்றும் ஒழுக்கம் அவசியம். மேலும் ஒரு மனிதன் தூய ஆவியின் மூலம் பகுத்தறியும் வரத்தைப் பெறும்போது, இந்த தீய ஆவிகளின் தன்மையை – அதாவது, ஒவ்வொன்றும் எவ்வளவு தீயவை, அவற்றின் குறிப்பிட்ட இலக்குகள் மற்றும் அவற்றை எவ்வாறு தோற்கடிப்பது என்பதை அறியும் ஆற்றலை அவர் பெறுகிறார். அவை அதிகமாகவோ அல்லது குறைவாகவோ தீங்கிழைக்கும். ஆகவே, ஒவ்வொருவரும் ஞானத்தை எவ்வழியில் தேடுகிறார்களோ, அவ்வழியில் அவர்களை தோற்கடித்து வெளியேற்ற முடியும். ஏனெனில் அவற்றின் பல்வேறுபட்ட தீய செயல்களும் சதிகளும் ஏராளம். ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட அப்போஸ்தலர் மற்றும் அவரைப் பின்பற்றுபவர்கள் அவர்கள் சொன்னது போல் இதுபோன்ற விஷயங்களை அறிந்திருக்கிறார்கள். “சாத்தான் என்னிடமிருந்த எதையும் வெல்ல முடியாதவகையில் இதைச் செய்தேன். சாத்தானின் சதித் திட்டங்களையும் நாம் நன்றாக அறிவோம் என்று 2 கொரிந்தியர் 2:11 இல் விளக்குகிறது. மேலும் அந்தத் தீய ஆவிகளின் செல்வாக்கின் மூலம் நாம் சந்தித்த சோதனைகளால் பெற்றுக்கொண்ட அனுபவத்தைக் கொண்டு இந்த சவால்களின் போது ஒருவரையொருவர் வழிநடத்த வேண்டும். ஆகையால், பிள்ளைகளாகிய நான் உங்களிடம் மனம்திறந்து சொல்கிறேன்; அவற்றை நானும் என் வாழ்வில் அனுபவித்திருக்கிறேன்.
23. ஆகையால், பிசாசுகள் எல்லா கிறிஸ்தவர்களையும், குறிப்பாக குருமார், பாதிரியார்கள் போன்றோர் மகிழ்ச்சியுடன் சேவை செய்வதைக் கண்டால், அந்த அசுத்த ஆவிகள் முதலில் அவர்களைத் தூண்டி, அவர்களின் வழியில் தடைகளை ஏற்படுத்துவதன் மூலம்; அதாவது தீய எண்ணங்களால் தாக்குவதன் மூலம் அவர்களை சோதனைக்குட்படுத்தி அவர்கள் வாழ்வை அழிக்கின்றன. ஆனால் அவற்றின் முன்மொழிவுகளுக்கு நாம் பயப்படத் தேவையில்லை, ஏனென்றால் உண்மையான பிரார்த்தனை, உபவாசம் மற்றும் இறைவன் மீதான நம்பிக்கையின் மூலம், அந்தப் பிசாசுகளின் தாக்குதல்களை விரைவாக முறியடிக்க முடியும். இருப்பினும், அவை தமது தாக்குதல் தோல்வியடைந்தாலும், அத்தோடு விட்டுவிடாமல், புதிய யுக்திகளுடன் மிகவும் நுட்பமாக திரும்பி வந்து அவற்றின் தீய செயல்களை கட்டவிழ்த்துவிட முயற்சிக்கும். அசுத்தமான இன்பத்தால் இதயத்தை நேரடியாக தோற்கடிக்க முடியாத போது, அவை பல்வேறு வேடங்களில் வந்து, பெண்கள், காட்டு விலங்குகள், உயிரினங்கள், பெரிய உருவங்கள் மற்றும் படைவீரர்களின் வடிவங்களைக் கொண்டு இறை ஊழியர்களை பயமுறுத்த முயற்சிக்கின்றன. இருப்பினும், அவற்றின் ஏமாற்று வித்தைகளுக்கு நீங்கள் பயப்படக்கூடாது. ஏனென்றால் அவை வெறுமையானவை, விரைவாக மறைந்துவிடக்கூடியவை. குறிப்பாக ஒருவர் விசுவாசத்துடனும் சிலுவையின் அடையாளத்துடனும் முன்கூட்டியே தயார் நிலையில் இருந்தால், தன்னைக் காத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் அவை தைரியமானவை என்றதுபோல், மிகவும் வெட்கமற்றவை. ஒரு வழியில் தோற்றால் அவை மீண்டும் வேறு வழியில் வந்து தாக்க எத்தனிக்கும். இவ்வாறு தீர்க்கதரிசனம் சொல்லி, எதிர்காலத்தை முன்னறிவிப்பதாகக் காட்டி, கூரையைப் போல் உயரமாகவும், அகலமாகவும் இருப்பதைக் காட்ட முயல்வது எல்லாமே இவற்றின் வாதங்களால் ஏமாற்ற முடியாதவர்களை இதுபோன்ற நிகழ்வுகளைக் காட்டி அதன் மூலம் கண்ணிவைத்துப் பிடிப்பதுதான். இங்கேயும், இந்தத் தீய ஆவிகள், எமது ஆன்மா விசுவாசத்தாலும், நம்பிக்கையிலும் பலப்படுத்தப்பட்டிருப்பதைக் கண்டறிந்தால், மேலும் தீங்கிழைக்க, அவை தங்கள் தலைவனை உதவிக்கு அழைக்கின்றன.
24. மேலும், அவருடைய கண்கள் விடியற்காலை நட்சத்திரத்தைப் போல இருப்பதாகக் கூறி, கர்த்தர் யோபுவுக்குத் தோன்றியதைப் போல அவை அடிக்கடி தோன்றின என்றார். அவரது வாயிலிருந்து தீப்பிழம்புகளும் எரியும் தீப்பந்தங்களும் வெளியேறுகின்றன, தீப்பொறிகள் பறக்கின்றன. அவரது நாசியிலிருந்து எரியும் உலையின் புகை வருகிறது. அவருடைய சுவாசம் நெருப்புக் கனல் போன்றது, அவருடைய வாயிலிருந்து தீப்பிழம்புகள் வெளியேறுகின்றன. நான் முன்பு சொன்னது போல் பேய்களின் இளவரசன் இப்படித் தோன்றும்போது, வஞ்சகன் பெரிய வார்த்தைகளைப் பேசி பயத்தை உண்டாக்குகிறான். கர்த்தர் மீண்டும் ஒருமுறை அவரைக் கண்டித்து, யோபுவை இரும்பை தண்டாகவும், பித்தளையை அழுகிய மரமாகவும் கருதுவார் என்று கூறினார். ஆம், அவர் கடலை நறுமணப் பாத்திரமாகவும், ஆழத்தை சிறைப்பிடிக்கப் பட்டதாகவும், ஆழமானதை மூடிய பாதையாகவும் கருதுகிறார். இதைத்தான் எதிரிகள் தீர்க்கதரிசி மூலம் சொன்னார், “நான் தொடர்ந்து பிடிப்பேன், ‘நான் அவர்கள் செல்வத்தைப் பறிப்பேன். எனது வாளால் அவற்றை அபகரிப்பேன். நான் எல்லாவற்றையும் எனக்காக எடுப்பேன்” யாத்திராகமம் 15:9. கூறுகிறது. மீண்டும் இன்னொருவர் மூலம் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டது, பறவைக் கூடு போல மக்களின் பொக்கிஷங்கள் என் கைகளில் அகப்பட்டன; கைவிடப்பட்ட ஆபரணங்களை ஒன்று சேர்ப்பது போல நான் முழு பூமியையும் சேகரித்தேன். சுருக்கமாகச் சொன்னால், இவை அவர்களின் பெருமைகள் மற்றும் தெய்வீகத்தை ஏமாற்றும் கூற்றுகள். இருப்பினும், விசுவாசிகளான நாம் அவனது தோற்றத்திற்கு பயப்படக்கூடாது, அவருடைய வார்த்தைகளுக்கு செவிசாய்க்கலாகாது. ஏனென்றால், அவர் பொய்யர், உண்மையைப் பேசமாட்டார். அவர் பல தைரியமான மற்றும் உன்னதமான வார்த்தைகளை பேசினாலும், சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி, யோபு 41:1 கூறுகிறது, முதலை ஒரு கொக்கியால் இழுக்கப்படுவதைப் போல அவர் இரட்சகரால் ஈர்க்கப்பட்டார். மேலும், ஒரு பாரம் சுமக்கும் மிருகத்தைப் போல, அவர் தனது நாசியில் ஒரு கயிற்றைப் போட்டு, தப்பியோடியவராக, ஒரு மோதிரத்தால் தனது நாசியைக் கட்டி, உள்ளங்கையால் அவரது உதடுகளைத் துளைத்தார். நாம் அவரைப் பரிகாசம் செய்யும்படிக்கு, குருவியைப் போல இறைவனால் கட்டப்பட்டிருந்தான். கிறிஸ்தவர்களாகிய நம்மால் மிதிக்கப் படுவதற்காக பிசாசுகள் அவருடன் பாம்புகளாகவும் தேள்களாகவும் வைக்கப்பட்டுள்ளன. நாம் இப்போது அவருக்கு எதிராக வாழ்கிறோம் என்பதே ஆதாரம். ஏனென்றால், ஒரு காலத்தில் கடலை வறண்டுபோகச் செய்து உலகைக் கைப்பற்றுவேன் என்று மிரட்டியவவரால் இப்போது நமது ஒழுக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது, அவருக்கு எதிராகப் பேசுவதைத் தடுக்கவும் முடியாது. ஆதலால், அவர் பொய்யர் என்பதால் அவருடைய வார்த்தைகளுக்குச் செவிசாய்க்க வேண்டாம், அவருடைய தரிசனங்கள் வஞ்சகமானவை என்பதால் பயப்பட வேண்டாம். ஏனெனில் அவற்றில் தோன்றுவது உண்மையான ஒளி அல்ல, ஆனால் அவை பேய்களுக்காகத் தயாரிக்கப்பட்ட முன்னோட்டங்கள் அல்லது நெருப்பின் உருவங்கள் போன்றவை, அவைகளுக்குப் பதிலாக தீப்பிழம்புகளால் மக்களை பயமுறுத்த முயற்சிக்கின்றன. அவர்கள் தோன்றுவார்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை; ஆனால் அவர்கள் ஒரு கணத்தில் மீண்டும் மறைந்து, விசுவாசிகள் யாருக்கும் தீங்கு செய்யவில்லை, ஆனால் அவர்களை அழிக்கும் நெருப்பின் உருவத்தை அவர்களுடன் கொண்டு வருகிறார்கள். எனவே, இவற்றைக் கண்டு நாம் அவர்களுக்கு அஞ்சுவது பொருத்தமற்றது. ஏனென்றால், கிறிஸ்துவின் கிருபையினால் அவர்களுடைய செயல்கள் அனைத்தும் வீண்.மற்றது. ஏனென்றால், கிறிஸ்துவின் கிருபையினால் அவர்களுடைய செயல்கள் அனைத்தும் வீண்.
25. மீண்டும் அவர்கள் துரோகமானவர்கள், எப்பொழுதும் தங்கள் வடிவத்தை மாற்றிக்கொண்டு எந்த வடிவத்தையும் தோற்றத்தையும் எடுத்துக் கொள்ள தயாராக இருக்கிறார்கள். அவர்கள் பெரும்பாலும் வீணையின் ஒலியையும் குரலையும் தோன்றி வேத வார்த்தைகளை நினைவுபடுத்தாமல் பின்பற்றுகிறார்கள். சில சமயங்களில், நாம் படிக்கும் போது, எதிரொலியாக அவர்கள் படித்ததை உடனே திரும்பத் திரும்பச் சொல்வார்கள். அவர்கள் நம்மை தூக்கத்திலிருந்து பிரார்த்தனைக்காக எழுப்புகிறார்கள், இதைத் தொடர்ந்து செய்கிறார்கள், ஒருபோதும் தூங்க அனுமதிக்க மாட்டார்கள். மற்றொரு சமயம் அவர்கள் பாதிரியார்களின் தோற்றத்தை எடுத்துக்கொண்டு புனித மனிதர்களைப் போல பேசுகிறார்கள். தங்களின் தோற்றங்களைப் பயன்படுத்தி, பாதிக்கப்பட்டவர்களை அவர்கள் விரும்பும் இடத்திற்குச் செல்லும்படி ஏமாற்றுகிறார்கள். இருப்பினும், அவர்கள் நம்மை ஜெபிக்க தூண்டினாலும், சாப்பிடவே கூடாது என்று அறிவுறுத்தினாலும், குற்றம் சாட்டினாலும், அவர்கள் முன்பு அனுமதித்த விஷயங்களில் நம்மை வெட்கப்படுத்தினாலும், நாம் அவற்றை கவனிக்கக்கூடாது. ஏனென்றால், அவர்கள் இதை பக்திக்காகவோ அல்லது உண்மைக்காகவோ செய்யவில்லை, மாறாக அப்பாவி மனிதர்களை ஏமாற்றவே செய்கிறார்கள். ஒழுக்கம் பயனற்றது என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள், மேலும் மனிதர்களின் தனிமை வாழ்க்கையை ஒரு தொல்லையாகவும் சுமையாகவும் கருதி, தங்களை மீறி அதைக் கடந்து செல்பவர்களை தொந்தரவு செய்ய வாய்ப்புள்ளது.
26. ஆதலால் ஆண்டவரால் அனுப்பப்பட்ட தீர்க்கதரிசி அவர்களைக் கேடுகெட்டவர்கள் என்று அறிவித்தார்: தங்கள் நிர்வாணத்தைக் காணும்படியாக, உமது கோபத்திற்கு உட்பட்டு, தங்கள் அயலவரைக் குடிவெறியாக்குகிறவர்களுக்கு ஐயோ! ஏனெனில் இத்தகைய செயல்களும் திட்டங்களும் பக்திக்கான பாதையைத் தடுக்கின்றன. பிசாசுகள் உண்மையைச் சொன்னபோதும் கர்த்தர் தாமே – லூக்கா 4:41 இல், “பிசாசின் அசுத்த ஆவிகள் பலரிடமிருந்து வெளியேறின. அவை “நீர் தேவனுடைய குமாரன்” எனக் கூக்குரலிட்டன. ஆனால் அவை பேசாமல் இருக்கும்படியாக அந்த ஆவிகளை இயேசு வன்மையாகக் கண்டித்தார். இயேசுவே கிறிஸ்து என்று அவை அறிந்திருந்தன. ஆகவே அவை, நீர் தேவனுடைய குமாரன் என்று சரியாகச் சொன்னபோது, அங்கேயும் அவர்களைக் கட்டுப்படுத்தி, அவர்களைப் பேச அனுமதிக்கவில்லை. அவர்கள் தங்கள் தீமையை சத்தியத்துடன் கலக்கக்கூடாது என்பதற்காகவும், அவர்கள் உண்மையைப் பேசுவதாகத் தோன்றினாலும் அவர்களுக்குச் செவிசாய்க்க வேண்டாம் என்ற காரணத்துக்காகவே அவர் அவ்வாறு செய்தார். இரட்சகரால் கொடுக்கப்பட்ட இறை மார்க்கமும் சுதந்திரமும் உள்ள நமக்கு, பிசாசினால் கற்பிக்கப்படுவது முறையல்ல, ஏனென்றால் பிசாசு தன் சொந்த கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிக்காமல், மீண்டும் மீண்டும் தனது மனதை மாற்றுகிறான். ஆகையால், வேதவாக்கியங்களைப் பயன்படுத்தும்போதும், அவர் அவ்வாறு செய்வதைத் தடைசெய்தார்: துன்மார்க்கரிடம் கடவுள் கூறினார்: என் சட்டங்களை அறிவிப்பது அல்லது என் உடன்படிக்கையை உங்கள் வாயில் கொண்டிருப்பது உங்களுக்கு நன்மை பயக்குமா? பிசாசுகள் எல்லாவற்றையும் செய்கின்றன – அவை சொல்லாட்சியாகப் பேசுகின்றன, குழப்புகின்றன, அப்பாவிகளை ஏமாற்றி வஞ்சிக்கின்றன – அவை ஓலம் எழுப்புகின்றன, வெறித்தனமாகச் சிரிக்கின்றன, சீட்டி அடிக்கின்றன. அப்படியாக அவை என்ன செய்தபோதிலும், அவை மீது கவனம் செலுத்தாவிட்டால், அவை தோற்கடிக்கப்பட்டதைப் போல அழுகின்றன.
27. ‘இவ்வாறு இறைவன், கடவுளாகத் தோன்றி, சாத்தான்களை அடக்கினார். துறவிகள் கற்பித்தபடி, நாம் தேவனின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றி, அதே தைரியத்தைக் காட்ட வேண்டும். ஏனென்றால், அவை இவற்றைக் கண்டு, பாவிகள் எனக்கு விரோதமாக எழும்பிவிட்டார்கள் என்று சொல்லப் பழகின. ஆனால் செவிடன் போல் அவை சொல்வதைக் கேட்க மாட்டேன்; நான் வாய்திறக்காத ஊமை போலஇருப்பேன். நல்ல வார்த்தைகளை கூட பேசாமல் தவிர்த்தேன். மீண்டும் இவ்வாறு கூறப்படுகிறது: ஆனால் நான் ஒரு செவிடன் போல் கேட்காமலிருந்தேன்; நான் குறட்டை விட்டுத் தூங்கும் ஊமை போல இருந்தேன். ஆம், நான் கேட்காத மனிதனைப் போன்றவன், கடிந்துகொள்ளுதல் அவன் வாயில் இல்லை. எனவே நாம் அவர்களை நமக்கு அந்நியர்களாகக் கருதுகிறோம், மேலும் பிரார்த்தனை செய்ய அவர்களை எழுப்புகிறோம், உபவாசம் பற்றி பேசுகிறோம், ஆனால் நாங்கள் அவர்களுக்கு செவிசாய்ப்பதில்லை, அவர்களது நோக்கத்துக்கு கவனம் செலுத்துவதில்லை. மாறாக, ஒழுக்கம் குறித்த நமது உறுதிப்பாட்டில் கவனம் செலுத்துவோம், மேலும் மோசடியாகச் செயல்படுபவர்களால், மரண அச்சுறுத்தல் விடுக்கப் பட்டாலும், ஏமாற வேண்டாம். ஏனென்றால் அவர்கள் சக்தியற்றவர்கள், அவர்களால் அச்சுறுத்த மட்டுமே முடியும்.
28. ‘ஏற்கனவே நான் இவற்றைப் பற்றிப் பேசினேன், இப்போது நான் அவற்றைப் பற்றி அதிக நேரம் பேசக்கூடாது, ஆனால் நினைவில் வைப்பது பாதுகாப்பின் ஆதாரமாக இருக்கும். இறைவன் பூமிக்கு விஜயம் செய்ததால், எதிரி வீழ்ந்தான், அவனுடைய சக்திகள் பலவீனமடைந்தன. அதனால் அவனால் ஒன்றும் செய்யமுடியவில்லை என்றாலும், கொடுங்கோலன் போல, அவன் வீழ்ச்சியை அமைதியாகத் தாங்காமல், மிரட்டினான், ஆனால் அவனுடைய மிரட்டல்கள் வெறும் வார்த்தைகள்தான். நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் இதைக் கருத்தில் கொள்ளவேண்டும். அவர் பேய்களை இகழ்வார். இப்போது அவர்கள் நம்மைப் போன்ற உடல்களால் தடைசெய்யப்பட்டால், அவர்கள் சொல்ல முடியும், அவர்கள் மறைந்திருக்கும் போது நாம் கண்டுபிடிக்க முடியாது, ஆனால் நாம் அவர்களைக் கண்டுபிடிக்கும்போதெல்லாம் நாம் அவர்களை காயப்படுத்துகிறோம். நாமும் மறைவாகப் படுத்திருப்பதன் மூலம் அவர்களுக்கு எதிராகக் கதவுகளை மூடிக்கொண்டு அவர்களிடமிருந்து தப்பிக்கலாம். ஆனால் அவர்கள் இது போன்ற இயல்புடையவர்கள் அல்ல, கதவுகள் மூடப்பட்டிருந்தாலும், உள்ளே நுழைய முடிந்தால், அவர்கள் மற்றும் அவர்களின் தலைவன் என்ற பிசாசு ஆகிய இருவரும் காற்றில் கலந்திருக்கிறார்கள். தீமையை விரும்பி, காயப்படுத்த தயாராக இருக்கிறார்கள்; மற்றும், இரட்சகர் சொன்னது போல், ஆரம்பத்திலிருந்தே பிசாசு ஒரு கொலைகாரன் மற்றும் அநியாயத்துக்குத் துணைபோகிறவன். இதை யோவான் 8:44 இல், “பிசாசே உங்கள் பிதாவாயிருக்கிறான். நீங்கள் அவனுக்கு உரியவர்கள். அவனுக்கு விருப்பமானவற்றையே நீங்கள் செய்யவிரும்புகிறீர்கள். தொடக்கம் முதலே பிசாசானவன் கொலைகாரனாக இருக்கிறான். அவன் உண்மைக்கு எதிரானவன். அவனிடம் உண்மை இல்லை. அவன் அவனால் சொல்லப்படுகிற பொய்யைப் போன்றவன். அவன் ஒரு பொய்யன். அவன் பொய்களின் பிதா” என்கிறார். இது அப்படியிருந்தும், உயிருடன் இருக்கும் போது, அவனை எதிர்ப்பதில் நம் வாழ்நாள் முழுவதும் செலவழிக்கிறோம்; அவை சக்தியற்றவை என்பது தெளிவாகிறது. ஏனென்றால், அவர்களுடைய சதிகளுக்கு இடம் தடையாக இல்லை. அவர்கள் நம்மை நண்பர்களாகப் பார்ப்பதில்லை அல்லது நம் நலனில் அக்கறை காட்டுவதில்லை. அவை நல்லதைச் செய்வதில் அல்லது நேர்மறையான மாற்றங்களைச் செய்வதில் ஆர்வம் காட்டுவதில்லை. மாறாக, அவர்கள் தீயவர்கள் மற்றும் நல்லொழுக்கத்தை விரும்புபவர்களுக்கும் கடவுளுக்கு அஞ்சுபவர்களுக்கும் தீங்கு விளைவிப்பதே அவர்களின் முக்கிய குறிக்கோள். இருப்பினும், அவர்கள் சக்தியற்றவர்கள் மற்றும் வெற்று அச்சுறுத்தல்களை மட்டுமே செய்ய முடியும். அவர்களுக்கு திறமை இருந்தால், குறிப்பாக நமக்கு தீங்கு விளைவிக்க தயங்க மாட்டார்கள். ஆனால் இப்போது, நாம் ஒன்றுபட்டு அவர்களுக்கு எதிராகப் பேசுகிறோம், நாம் அவர்களை எதிர்த்து நிற்கும்போது அவை பலவீனமாகின்றன. அவர்களுக்கு அதிகாரம் இருந்தால், அவர்கள் எந்த கிறிஸ்தவர்களையும் வாழ அனுமதிக்க மாட்டார்கள், அவர்கள் தெய்வீகத்தை வெறுக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்களால் எதுவும் செய்ய முடியாததால், அவர்கள் தங்கள் அச்சுறுத்தல்களால் தங்களைத் தாங்களே காயப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். அதிகாரம் இருந்தால் ஒன்று கூட மாட்டார்கள். அப்படியானால், வேஷம் போட்டு நம்மை ஏமாற்ற முடியாது என்று தெரிந்தும் நாம் பயப்படக்கூடாது. ஒருவர் வந்து தங்களால் இயன்றதையும் செய்ய விரும்புவதையும் செய்தால் போதும். அவர்கள் வெளியே காட்டிக் கொள்ளவோ, பயத்தை ஏற்படுத்தவோ தேவையில்லை. அவர்கள் தங்கள் விருப்பப்படி தங்கள் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தலாம். மறுபுறம், பேய்கள் சக்தியற்றவை. அவர்கள் தங்கள் தோற்றத்தை மாற்றி, சத்தம் மற்றும் வெவ்வேறு வடிவங்களில் குழந்தைகளை பயமுறுத்துகிறார்கள். பயப்படுவதற்குப் பதிலாக, அவர்களின் பலவீனத்திற்காக பரிதாபப்பட வேண்டும். பேய்களைப் போலல்லாமல், இறைவனின் உண்மையான தேவதை ஒரு காட்சியை உருவாக்கவோ அல்லது சத்தத்தை உருவாக்கவோ தேவையில்லை. அவர் அமைதியாக தனது சக்தியைப் பயன்படுத்தி ஏராளமான எதிரிகளை அழித்தார். சாத்தான்கள் சக்தி இல்லாததால், தங்கள் காட்சிகளால் மக்களை பயமுறுத்த முயற்சிக்கின்றன. இதை 2 ராஜாக்கள் வாசகத்தில், “அன்று இரவு, கர்த்தருடைய தூதன் போய் அசீரியப் படையில் இருந்த 185,000 பேரைக் கொன்று போட்டான். ஜனங்கள் காலையில் எழுந்தபோது, மரித்த உடல்களைப் பார்த்தனர்” என்று கூறுகிறது.
29. ‘ஆனால், யோபுவின் கதையை ஒருவர் நினைவு கூர்ந்தால், பிசாசு ஏன் அவனுடைய எல்லா உடைமைகளையும் பறித்து, அவனுடைய குழந்தைகளைக் கொன்று, அவனுக்கு இவ்வளவு தீங்கு விளைவித்து, வலிமிகுந்த ரணங்களை ஏற்படுத்தி, அவனை ஆட்கொள்ள முடிந்தது என்று கேட்கக் கூடும். மறுபுறம், யோபு சோதிக்கப்படுவதற்கு அனுமதிக்கப்பட்டது பிசாசு பலமாக இருந்ததால் அல்ல, ஆனால் யோபுவை சோதிக்க அவரை நம்பிய கடவுள் வலிமையானவர் என்பதை அப்படிக் கேட்பவர் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். நிச்சயமாக அவருக்கு எதுவும் செய்ய அதிகாரம் இல்லை, ஆனால் அவர் அனுமதி கேட்டான், அனுமதி பெற்ற பிறகு, அவன் செய்ததைச் செய்தான். எனவே, எதிரியை அதிகமாகக் கண்டிக்க வேண்டும். ஏனென்றால், அவன் சித்தமாயிருந்தாலும், ஒரு நீதிமானை அவனால் வெல்ல முடியாது. ஏனென்றால், அவனுக்கு அத்தகைய அதிகாரம் இருந்தால், அவன் அனுமதி கேட்டிருக்க மாட்டான். அவனது பல்வேறு கோரிக்கைகள் அவனது பலவீனத்தையும் அதிகாரமின்மையையும் காட்டுகின்றன. யோபுக்கு எதிராக எதுவும் செய்ய முடியாமல் போனதில் ஆச்சரியமில்லை, கடவுள் அதை அனுமதிக்கவில்லை என்றால், யோபுவின் கால்நடைகள் கூட அழிந்திருக்காது. மேலும் அவனுக்குப் பன்றிகள் மீதும் அதிகாரம் இல்லை, ஏனெனில் நற்செய்தியில் எழுதப்பட்டுள்ளபடி, பன்றிகளை அடைக்க எங்களுக்கு அனுமதி வழங்குமாறு அவை இறைவனிடம் மன்றாடின. “அவர்களைப் பிடித்திருந்த பிசாசுகள் இயேசுவிடம்,, “இவர்களை விட்டு எங்களை வெளியேற்றுவதானால், தயவுசெய்து நாங்கள் அந்த பன்றி கூட்டத்திற்குள் செல்லவிடுங்கள்” என்று கெஞ்சின என்று மத்தேயு 8:31 சான்று பகர்கிறது. பன்றிகள் மீதே அவற்றுக்கு அதிகாரம் இல்லையென்றபோது, கடவுளின் சாயலில் படைக்கப்பட்ட மனிதர்கள் மீது அவைகளால் எப்படி அதிகாரம் செலுத்த முடியும்?
30. ‘ஆகையால், நாம் கடவுளுக்கு மட்டுமே பயப்படுவோம், பிசாசுகளை இகழ்வோம், அவர்களுக்கு அஞ்சாதீர்கள். ஆனால் அவர்கள் இந்த விஷயங்களைச் செய்யும் அளவுக்கு, அவைகளுக்கு எதிராக நமது ஒழுக்கத்தை வலுப்படுத்த வேண்டும், ஏனென்றால் நல்ல வாழ்க்கை மற்றும் கடவுள் நம்பிக்கை என்பது ஒரு சக்திவாய்ந்த ஆயுதம். இருப்பினும், அவை உபவாசம், விழிப்பு, பிரார்த்தனை, பணிவு, அமைதி, பண ஆசை, வீண் ஆசை, ஏழைகள் மீது அன்பு, தானம், கோபத்திலிருந்து விடுதலை, துறவு, மற்றும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, கிறிஸ்துவின் பக்திக்கு அஞ்சுகின்றன. எனவே, ஆண்டவர் பின்வருமாறு கூறுகிறார்: “கேளுங்கள். பாம்புகளையும், தேள்களையும் மிதிக்கிற வல்லமையை நான் உங்களுக்குக் கொடுத்தேன். பகைவனின் (பிசாசின்) வல்லமையைக் காட்டிலும் மிகுந்த வல்லமை உங்களுக்குக் கொடுத்தேன். உங்களை எதுவும் காயப்படுத்துவதில்லை” என்று லூக்கா 10:19 இல் கூறப்பட்டுள்ளது.
31. எதிர்காலத்தை முன்னறிவிப்பதாக யாரேனும் கூறினால், அவர்கள் சொல்வதைக் கேட்காமல் இருப்பது நல்லது, ஏனெனில் அவர்கள் பெரும்பாலும் சில நாட்களுக்கு முன்பே மற்றவர்களின் வருகையை அறிவிப்பார்கள், மேலும் அந்த நபர்கள் உண்மையில் வருவார்கள். இருப்பினும், பிசாசுகள் இதை நம்மீது அக்கறை கொண்டு செய்யவில்லை, ஆனால் நம் நம்பிக்கையைப் பெறுவதற்காகவே செய்து, இறுதியில் நம்மை அழிவுக்கு இட்டுச் செல்கின்றன. எனவே, நாம் அவற்றைப் புறக்கணிக்க வேண்டும், அதற்குப் பதிலாக அவற்றின் உள்ளீடு எங்களுக்குத் தேவையில்லை என்பதால், அவற்றின் கோரிக்கைகளை சவாலுக்கு உட்படுத்த வேண்டும். யாரோ ஒருவர் தனது பயணத்தைத் தொடங்குவதை அறிந்து, அவரின் வருகையை முன்கூட்டியே அறிவிப்பதில் ஆச்சரியமில்லை. ஒரு குதிரைவீரன் ஒரு பாதசாரியை நெருங்கி வரும்போது எளிதாகக் கூப்பிடுவது போல, இதைப் பார்த்து நாம் ஆச்சரியப்படுவதற்கு எந்த காரணமும் இல்லை. இன்னும் நடக்க வேண்டிய விஷயங்களைப் பற்றிய அறிவு அவர்களுக்கு இல்லை; வருவதற்கு முன் இருக்கும் அனைத்தையும் கடவுள் மட்டுமே அறிந்திருக்கிறார். இந்த உயிரினங்கள், திருடர்களைப் போல, தாங்கள் கவனிப்பதைப் பகிர்ந்து கொள்ள முன்னோக்கி விரைகின்றன. எங்களில் எவருக்கும் அதைப் பற்றி பேச வாய்ப்பு கிடைக்காததற்கு முன்பே அவர்கள் எங்கள் திட்டங்களை – எங்கள் கூட்டம் மற்றும் விவாதங்களை – வெளியிட்டுள்ளனர். இது ஒரு விரைவாக நடக்கக்கூடிய குழந்தை கூட மெதுவாக நடக்கும் ஒருவரை முந்திச்செல்வதன் மூலம் சாதிக்க முடியும். எனது கருத்தை விளக்குவதற்கு, யாராவது Thebaid அல்லது வேறு எந்த இடத்திலிருந்தும் புறப்பட்டால், அவர்கள் நகர்வதைப் பார்க்கும் வரை அந்த நபர் உண்மையில் நடப்பாரா என்பதை பிசாசுகளால் அறிய முடியாது. ஆனால், அவர் நடப்பதைக் கண்டதும் அவை ஓடிச் சென்று, அவர் வருவதற்கு முன்பே அவருடைய அணுகுமுறையைப் பற்றித் தெரிவிக்கின்றன. இதனால், சில நாட்களுக்குப் பிறகு அந்தக் குறிப்பிட்ட பயணிகள் வந்து செல்கின்றனர். அதேவேளை அடிக்கடி நடக்கிறவர்கள் பின்வாங்குகிறார்கள், இவை யாவையும் வைத்துப் பார்க்கும்போது, பிசாசுகள் பொய் என்பது நிரூபணமாகிறது.
32. அதேபோல, நதி நீர் தொடர்பாக, மக்கள் சில சமயங்களில் விவேகமற்ற கருத்துக்களைக் கூறுகின்றனர். எத்தியோப்பியாவில் கனமழை பெய்து வருவதை அவர்கள் கவனிக்கிறார்கள், தண்ணீர் எகிப்தை அடையும் முன் நதியின் வெள்ளப்பெருக்கிற்கு வழிவகுப்பதை அறிந்து, செய்திகளை பரப்ப விரைகின்றனர். பிசாசுகளை இணையான வேகம் அவர்களுக்கு இருந்திருந்தால், இந்த தகவலை இன்னும் திறம்பட பகிர்ந்து கொண்டிருக்கலாம். 2 சாமுவேல் 18:24 இல், தாவீதின் உளவாளியைப் போலவே, கீழே உள்ள ஒருவரை விட ஒரு உயர்ந்த இடத்தில் இருந்து, நெருங்கி வரும் உருவத்தை இலகுவாகக் காண முடியும். முன்னோடியாகச் சென்று இன்னும் நடக்க வேண்டியதை விட, ஏற்கனவே இயக்கத்தில் இருப்பதை அறிவித்தார். இவர்கள் நடந்துகொண்டிருக்கும் நிகழ்வுகளைப் பற்றி மற்றவர்களை தவறாக வழிநடத்த கடினமாக பிரயாசை செய்கிறார்கள். இருப்பினும், இதற்கிடையில், பாதுகாவலர் பயணிகளுக்கு தண்ணீர் அல்லது பிற நன்மைகளை செய்தால் – அது பாதுகாவலரால் மட்டும்தான் செய்யக்கூடியது – ஆகவே பிசாசுகளும் அவற்றை நம்புபவர்களும் ஏமாற்றத்துக்கு உள்ளாகின்றனர்.
33. இவ்வாறு பண்டைய கிரேக்கர்களின் வெளிப்பாடுகள் எழுந்தன. இவ்வாறே அவர்கள் பேய்களால் வழிதவறிச் செல்லப்பட்டனர். ஆனால் அதுமுதல் அவர்களின் வஞ்சகம் பிசாசுகளையும் அவர்களின் சூழ்ச்சிகளையும் அழிக்கும் இறைவனின் வருகையுடன் முடிந்தது. ஏனென்றால், அவர்களுக்குத் தங்களைப் பற்றி எதுவும் தெரியாது, ஆனால், அவர்கள் திருடர்களைப் போல, மற்றவர்களைப் பற்றி தங்களுக்குத் தெரிந்ததைச் சொல்கிறார்கள். உண்மையில் அவர்கள் விஷயங்களைக் கணிக்காமல் ஊகிக்கிறார்கள். எனவே அவர்கள் எப்போதாவது உண்மையைப் பேசினால், யாரும் ஆச்சரியப்பட வேண்டியதில்லை. அனுபவம் வாய்ந்த மருத்துவர்கள் வெவ்வேறு நபர்களில் ஒரே நோயைப் பார்க்கிறார்கள், மேலும் அவர்களின் பரிச்சயத்தின் அடிப்படையில் அது என்ன என்பதை அடிக்கடி கணிக்கிறார்கள். மேலும், விமானிகள் மற்றும் விவசாயிகள், வானிலை பற்றிய அவர்களின் அறிவின் அடிப்படையில், வளிமண்டலத்தின் நிலையை எளிதாகக் கூறலாம் மற்றும் அது புயலாக இருக்குமா அல்லது தெளிவாக இருக்குமா என்பதைக் கணிக்கவும் முடியும். அவர்கள் இதை தெய்வீக உத்வேகத்தால் செய்கிறார்கள் என்று யாரும் சொல்ல மாட்டார்கள், ஆனால் அனுபவம் மற்றும் பயிற்சியால் தான் இவை நடைபெறுகின்றன. எனவே பிசாசுகள் சில சமயங்களில் யூகித்து அதையே செய்தால், யாரும் ஆச்சரியப்பட வேண்டாம். அவைக்குக் கீழ்ப்படியவும் வேண்டாம். என்ன நடக்கும் என்பதை முன்கூட்டியே அறிந்தால் கேட்பவர்களுக்கு என்ன பலன்? அல்லது அறிவு உண்மையாக இருந்தாலும் நாம் ஏன் இத்தகைய விஷயங்களை அறிந்து கொள்ள வேண்டும்? அது பக்திக்கு பலனளிக்காததால், அது நன்மையின் சின்னம் அல்ல. ஏனென்றால், நம்மில் எவரும் அவருக்குத் தெரியாததற்காக நியாயந்தீர்க்கப்பட மாட்டார்கள். அவருடைய கற்றல் மற்றும் அறிவின் காரணமாக யாரும் பாக்கியவான்கள் என்று அழைக்கப்பட மாட்டார்கள். ஆனால், ஒவ்வொருவரும் இந்தக் காரியங்களில் விசுவாசத்தைக் கடைப்பிடித்தாரா, கட்டளைகளைக் கடைப்பிடித்தாரா என்ற ரீதியிலேயே நியாயந்தீர்க்கப்படுவார்கள்.
34. எனவே இந்த விஷயங்களுக்கு அதிக மதிப்பு கொடுக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அவர்களுக்காக நாம் ஒழுக்கமான கடினமான வாழ்க்கையை வாழ வேண்டியதில்லை. ஆனால் கடவுளைப் பிரியப்படுத்த நாம் நன்றாக வாழ வேண்டும். எதிர்காலத்தை அறிய நாம் ஜெபிக்க வேண்டியதில்லை. நமது ஒழுக்கத்தைக் கடைப்பிடிப்பதற்காகப் பரிசாகக் கோரக்கூடாது; ஆனால் பிசாசின் மீது வெற்றி பெற இறைவன் நமக்கு உதவ வேண்டும் என்பதே நமது பிரார்த்தனையாக இருக்க வேண்டும். நாம் எதிர்காலத்தை அறிய விரும்பினால், நாம் மனதில் தூய்மையாக இருக்க வேண்டும். ஒரு ஆன்மா முற்றிலும் தூய்மையாகவும், இயற்கையான நிலையில் இருந்தால் – தீய ஆவிகளை விட அதை வெளிப்படுத்தும் இறைவன் இருப்பதால் – அது தெளிவாகக் காண முடியும் என்று நான் நம்புகிறேன். எலிசாவின் ஆவி கெஹாசி செய்ததைக் கண்டது போல் இருந்தது, இதை 2 ராஜாக்கள் 5:26 இவ்வாறு கூறுகிறது: “எலிசா அவனிடம், “இது உண்மை இல்லை! நாகமான் இரதத்திலிருந்து இறங்கி உன்னை எதிர்கொண்டபோதே என் மனம் உன்னோடு வந்துவிட்டதே. பணம், ஆடை, ஒலிவ எண்ணெய், திராட்சை, ஆடு, பசுக்கள், ஆண்கள் அல்லது பெண்கள் அடிமைகள் போன்றவற்றை அன்பளிப்பாகப் பெறும் காலம் இதுவல்ல” என்று. அத்தோடு மீண்டும் 2 இராஜாக்கள் 6:17 “பிறகு அவன் ஜெபம் செய்து “கர்த்தாவே! என் வேலைக்காரனின் கண்ணை திறந்துவிடும். அதனால் அவன் கண்டுகொள்வான்” என்று வேண்டிக்கொண்டான். அந்த வேலைக்காரனின் கண்களை கர்த்தர் திறந்தார். அவன் பார்த்தபோது, மலை முழுவதும் படை வீரர்களும் குதிரைகளும் இரதங்களும் நிற்பதைப் பார்த்தான், அவர்கள் எலிசாவை சுற்றி நின்றிருந்தனர்” என்று கூறுகிறது.
35. ஆகையால், அவர்கள் இரவில் உங்களிடம் வந்து எதிர்காலத்தை முன்னறிவிக்க விரும்புவதாகவும் அல்லது, நாங்கள் தேவதூதர்கள் என்று அவர்கள் கூறும்போது, அவர்கள் சொல்வதைக் கேட்காதீர்கள், ஏனென்றால் அவர்கள் பொய் சொல்கிறார்கள். ஆம், அவர்கள் உங்கள் ஒழுக்கத்திற்காக உங்களைப் புகழ்ந்தாலும், நீங்கள் ஆசீர்வதிக்கப் பட்டவர் என்று அறிவித்தாலும், அவர்களுக்குச் செவிசாய்க்காதீர்கள். அவர்களை சமாளிக்க எத்தனிக்க வேண்டாம். மாறாக, உங்கள் மீதும் உங்கள் வீடுகள் மீதும் சிலுவையின் அடையாளத்தை இட்டு செபிக்கவும், அப்போது அவை மறைந்து போவதை நீங்கள் காண்பீர்கள். அவர்கள் கோழைகள், அவர்கள் கர்த்தருடைய சிலுவையின் அடையாளத்திற்கு மிகவும் பயப்படுகிறார்கள், “ஏனென்றால் இந்த அடையாளத்தின் மூலம் இரட்சகர் அவர்களின் பலவீனங்களை அம்பலப்படுத்தி, ஒரு சக்திவாய்ந்த முன்மாதிரியை சிலுவையின் மூலம் வைத்தார்” என கொலோசெயர் 2:15 இல் கூறப்பட்டுள்ளதைக் காணலாம். அத சிலுவையின் மூலம் தான் அவர் இவ்வெற்றியை பெற்றார். அவை பலமற்றவை என்பதை தேவன் உலகுக்குக் காட்டியதோடு, தங்கள் நிலையில் வெட்கமின்றி நின்று, தங்கள் வடிவத்தை மாற்றிக்கொண்டால், அவர்களுக்கு பயப்பட வேண்டாம், இல்லையென்றால், அவைகளின் சூழ்ச்சிகளால் சக்தியற்றவர்களாக இராதீர்கள். அவைகளை நல்ல ஆவிகள் எனக்கருதி ஏமாந்து, அவர்களுக்குக் கீழ்ப்படியாதீர்கள். ஏனெனில் கடவுளின் உதவியால் நன்மை தீமை இரண்டையும் எளிதில் அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியும். பரிசுத்தவான்களின் தோற்றம் குழப்பம் நிறைந்ததாக இருப்பதில்லை: அவர்கள் போராடுவதில்லை, கூக்குரலிடுவதில்லை, அவர்களின் குரலை யாரும் கேட்கவும் மாட்டார்கள். ஆனால் அவர்களின் இருப்பு மிகவும் அமைதியாகவும் மென்மையாகவும் இருக்கிறது, அது உடனடியாக ஆன்மாவுக்கு மகிழ்ச்சியையும் புத்துணர்ச்சியையும் தைரியத்தையும் தருகிறது. கர்த்தர் சர்வவல்லமையுள்ள தேவனின் வல்லமை மற்றும் அவர்களோடே தான் நம்முடைய சந்தோஷம் இருக்கிறது. மேலும் ஆன்மாவின் எண்ணங்கள் அமைதியானதாகவும், இடையூறு இல்லாததாகவும் இருக்கும், அதனால், சூரியனின் கதிர்களால் ஒளிர்வது போல், அதைப் பார்ப்பவர்கள் பார்க்கிறார்கள். தெய்வீக மற்றும் எதிர்காலத்திற்கான காதல் மிகவும் வலுவானது, அது அவர்களுடன் சேர்ந்து வெளியேறினால் மட்டுமே அவர்களுடன் முழுமையாக ஒன்றிணைக்க விரும்புகிறது. இருப்பினும், மக்கள் நன்மையின் பார்வையை எதிர்கொள்ளும்போது, சிலருக்கு பயம் ஏற்படலாம். இருப்பினும், லூக்கா 1:13-ல் கபிரியேல் சகரியாஸுக்கும், கல்லறையில் பெண்களுக்கு ஆறுதல் கூறிய மத்தேயு 28:5-ல் காட்டப்பட்டுள்ள தேவதூதரும் மேய்ப்பர்களுக்கு உறுதியளித்ததைப் போலவே, அவர்களுக்குத் தோன்றுபவர்கள் அந்த பயத்தைப் போக்குகிறார்கள். “பயப்படாதே” என்று நற்செய்தி கூறுகிறது. அவர்களின் பயம் பலவீனத்திலிருந்து உருவாகவில்லை, மாறாக உயர்ந்த மனிதர்களின் இருப்பை அங்கீகரிப்பதில் இருந்து உருவாகிறது. இது பரிசுத்தவான்கள் அனுபவித்த தரிசனங்களின் சாராம்சத்தை விளக்குகிறது.
36. தீய ஆவிகளின் ஊடுருவல் மற்றும் வெளிப்பாடானது குழப்பம், சத்தம் மற்றும் அழுகையை, கட்டுக்கடங்காத இளைஞர்கள் அல்லது திருடர்களை நினைவூட்டுகிறது. இது இதயத்தில் பயம், குழப்பம், எண்ணத்தின் சோர்வு, சோக உணர்வு, ஒழுக்கமான வாழ்க்கையை நடத்துபவர்கள் மீது வெறுப்பு, அலட்சியம், துக்கம், அன்புக்குரியவர்களின் நினைவுகள் மற்றும் மரண பயம் போன்றவற்றை ஏற்படுத்தி, இறுதியில் தவறான செயலுக்கான ஆசையை வளர்க்கிறது, மற்றும் நான் முன்பு குறிப்பிட்ட அனைத்து நேர்மறை உணர்வுகள், தைரியம் மற்றும் கடவுள் அன்பு வைத்து மன ஆழத்தில் இருந்துவரும் பிரார்த்தனை, மகிழ்ச்சி மற்றும் அமைதியான மனநிலை, தற்போது இருப்பவரின் புனிதத்தன்மை போன்றவற்றைப் பிரதிபலிக்கிறது. ஆண்டவரைக் கண்டு ஆபிரகாம் மகிழ்ந்ததைப் போல (யோவான் 8:56), கடவுளின் தாயாகிய மரியாளின் குரலைக் கேட்டு யோவான் மகிழ்ச்சியில் துள்ளினார் (லூக்கா 1:41). இருப்பினும், நீங்கள் குழப்பம் அடைந்து, குறிக்கோளின்றி உலக வாழ்க்கை நிமித்தம் ஏற்படும் கவனச்சிதறல்கள், மரண அச்சுறுத்தல்கள் மற்றும் பிற தொந்தரவுகளை அனுபவிக்க நேரிட்டால், அது தீய சக்திகளின் தாக்குதல் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.
37. இதை உங்களுக்கான அடையாளமாகக் கருதுங்கள்: பயம் ஆன்மாவை ஆட்கொள்ளும் போதெல்லாம், அது எதிரிகளின் இருப்பைக் குறிக்கிறது. புனித மரியாள் மற்றும் சகரியாஸை ஆறுதல்படுத்திய மற்றும் கல்லறையில் பெண்களுக்கு தோன்றிய அதிதூதரான புனித கபிரியல் போலல்லாமல், சாத்தான்கள் அவர்கள் ஏற்படுத்தும் பயத்தை தணிப்பதில்லை. அதற்கு பதிலாக, அவர்கள் மனித பயத்தில் செழித்து, பெரிய பயங்கரத்தை உருவாக்க அதை பெருக்கிக் கொள்கிறார்கள். இறுதியில், அவர்கள் தாக்கி கேலி செய்து அவர்களை வணங்கும்படி மக்களை வற்புறுத்துகிறார்கள். இப்படித்தான் அவர்கள் கிரேக்கர்களை தவறாக வழிநடத்தினார்கள். இருப்பினும், ஆண்டவர் இத்தகைய வஞ்சகங்களிலிருந்து நம்மைப் பாதுகாக்கிறார், பிசாசு நம்மைச் சிக்க வைக்க முயற்சிக்கும் போதெல்லாம் அவற்றைக் கடிந்துகொண்டார், அவர் கூறியது போல்: “சாத்தானே, எனக்குப் பின்னால் போ; ஏனெனில், உன் கடவுளாகிய ஆண்டவரைத் தொழுதுகொள், அவரையே வணங்குவாயாக (மத்தேயு 4:10) என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. ஆதலால், வஞ்சகனை அதிகமதிகமாக இகழ்வோம், இறைவன் நம் நன்மைக்காக செயல்பட்டதால், இப்படிப்பட்ட வார்த்தைகளைப் பேசும்போது, அவர்களைக் கடிந்துகொண்ட இறைவனின் வல்லமையால் பிசாசுகள் விரட்டப்படுவதை உறுதிசெய்வோம்.
38. பேய்களை விரட்டுவதால் பெருமை பேசுவது முறையற்றது. மேலும், நோய்களைக் குணப்படுத்துவதற்கு ஊக்குவிப்பது பொருத்தமானதல்ல. அசுத்த ஆவிகளை விரட்டியவனை மட்டும் உயர்வாகக் கருதி புகழக்கூடாது, அப்படி விரட்டாதவனை ஒன்றும் செய்யக்கூடாது. அதற்கு பதிலாக, ஒரு மனிதன் ஒவ்வொருவரின் ஒழுக்கத்தையும் கற்றுக்கொண்டு அதைப் பின்பற்ற வேண்டும், எதிர்க்க வேண்டும் அல்லது திருத்த வேண்டும். ஏனென்றால் அடையாளங்களைச் செய்யும் கிரியை நம்முடையதல்ல, அது இரட்சகரின் அருட்கிரியை. எனவே கர்த்தர் தம் சீடர்களிடம் இவ்வாறு கூறினார்: “ஆம், ஆவிகள் உங்களுக்குக் கீழ்ப்படிகின்றன. அதனால் மகிழ்ச்சியாக இருங்கள். காரணம், உங்களுக்கு இந்த வல்லமை இருப்பதால் அல்ல, உங்கள் பெயர்கள் பரலோகத்தில் எழுதப்பட்டிருப்பதால்” (லூக்கா 10:20). நம்முடைய நாமங்கள் பரலோகத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்பது நம்முடைய தேவபக்தியுள்ள வாழ்க்கைக்கு சாட்சி, ஆனால் பிசாசுகளை விரட்டுவது என்பது நமக்கு இரட்சகர் கொடுத்த தயவு. ஆகவே, பக்தியின் காரணமாக அல்ல, அடையாளங்களுக்காகப் பெருமை பேசுகிறீர்களே, ஆண்டவரே, நாங்கள் உமது பெயரில் பிசாசுகளைத் துரத்தவில்லையா? என்று கேட்டபோது, அவர் இவ்வாறு பதிலளித்தார்: உண்மையைச் சொல்கிறேன். உன்னை எனக்கு தெரியாது. துன்மார்க்கருடைய வழிகள் கர்த்தருக்குத் தெரியாது. ஆனால், நான் மேலே சொன்னது போல், நாம் எப்போதும் பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும், நாம் சுயமான ஆன்மாவின் விசாரணையின் வரத்தைப் பெறுவோம்; 1 யோவான் 4:1 எழுதுகிறபடி, “எனது அன்பான நண்பர்களே, இவ்வுலகில் பல தவறான போதகர்கள் இப்போது வாழ்கிறார்கள். எனவே எல்லா சக்திகளையும் நம்பாதீர்கள். அவை தேவனிடமிருந்து வந்தவையா என அறிய அவைகளை சோதித்துப் பாருங்கள்” என்கிறார்.
39. ‘நான் மேற்கொண்டு எதுவும் பேச விரும்பவில்லை, ஆனால் நான் சொன்னதில் திருப்தி அடைகிறேன், ஆனால் நான் எதேச்சையாகப் பேசுகிறேன் என்று நீங்கள் நினைக்கக்கூடாது என்பதற்காக, அனுபவமோ உண்மையோ இல்லாமல் இவற்றை விரிவாகச் சொல்கிறேன். இந்த காரணத்திற்காக நான் ஒரு முட்டாளாக மாறினாலும், என் மனசாட்சியின் தெளிவைக் கேட்கும் ஆண்டவர் அதை அறிந்திருக்கிறார். அது என் நலனுக்காக அல்ல, உங்கள் அன்பின் காரணமாகவும், உங்கள் வேண்டுகோளின் பேரிலும் நான் மீண்டும் சொல்கிறேன். தீய ஆவிகளின் செயல்களை நான் பார்த்தேன். எத்தனை முறை அவை என்னை ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர் என்று அழைத்தார்கள், ஆனால், நான் அவர்களை இறைவனின் பெயரால் சபித்தேன்! ஆறு பெருக்கெடுக்கப்போகிறது என்று அவர்கள் எத்தனை முறை எதிர்வுகூறினார்கள்? நான் அவர்களுக்கு, அதனால் உங்களுக்கு என்ன பிரச்சினை, என்று பதிலளித்தேன். ஒருமுறை அவர்கள் வந்து என்னை மிரட்டி, முழுக்கவசம் அணிந்த வீரர்கள் போல என்னைச் சூழ்ந்து கொண்டனர். மற்றொரு சமயம் என் இருப்பிடத்தை குதிரைகள், காட்டு மிருகங்கள் மற்றும் ஊர்ந்து செல்லும் உயிரினங்களால் நிறைத்தனர். நான் பாடினேன்: சிலர் தேர்களிலும், சிலர் குதிரைகளிலும் காணப்பட்டனர். ஆனால் நாங்கள் எங்கள் கடவுளாகிய ஆண்டவரின் பெயரில் மட்டுமே பெருமை பாராட்டுவோம்; மேலும் செபத்தின் சக்தியால் கர்த்தர் அவைகளைப் பறந்து போகச் செய்தார். ஒருமுறை அவர்கள் இருளில் ஒரு ஒளியின் தோற்றத்தைத் தாங்கி வந்து, நாங்கள் உங்களுக்கு ஒரு ஒளியைக் கொடுக்க வந்துள்ளோம் அந்தோனி என்றனர். ஆனால் நான் என் கண்களை மூடிக்கொண்டு செபித்தேன், உடனே அந்தக் கயவர்களின் வெளிச்சம் அணைந்தது. சில மாதங்களுக்குப் பிறகு அவர்கள் சங்கீதங்களைப் பாடுவது போலவும், வேத வசனங்களைப் பேசுவது போலவும் வந்தார்கள். ஆனால் நான் காது கேளாதவனைப் போலவே இருந்தேன். மற்றும் ஒருமுறை அவர்கள் நில அதிவுகளை ஏற்படுத்தி எனது கூடாரத்தை உலுக்கினர். ஆனால் நான் அசைக்கமுடியாத இதயத்துடன் பிரார்த்தித்தேன். அதன் பிறகு மீண்டும் சத்தம் போட்டுக்கொண்டும், சீட்டி அடித்துக்கொண்டும், நடனமாடியும் வந்தனர். ஆனால் நான் செபித்து எனக்கு நானே சங்கீதம் பாடிக் கொண்டிருந்தேன். உடனே அவர்கள் தங்கள் பலம் அற்றுப்போய், தாங்கள் தோல்வியடைந்தது போல் உடனடியாக புலம்பி அழ ஆரம்பித்தார்கள். ஆனால், அவர்களின் துணிச்சலுக்கும் பைத்தியக் காரத்தனத்துக்கும் முடிவு கட்டிய இறைவனுக்கு நான் மகிமையைச் செலுத்தினேன்.
40. ஒருமுறை, பிசாசுக்கூட்டத்தின் தலைவன் ஒருவன் என்முன் தோன்றி, தனது வலிமையைப் பற்றி பெருமையாகக் கூறி, “நான் கடவுளின் சக்தி மற்றும் பாதுகாவலன். என்னிடமிருந்து நீ என்ன எதிர்பார்க்கிறாய்?” என்றான். பதிலுக்கு, நான் ஆழமாக சுவாசித்து, கிறிஸ்துவின் பெயரைச் சொல்லி, அவனை எதிர்கொள்ளத் தயாராகிவிட்டேன். நான் அவனைத் தாக்கியது போல் உணர்ந்தேன். உடனடியாக, கிறிஸ்துவின் பெயரைக் குறிப்பிட்டதும் அவனும் அவனது சகாக்களும் மறைந்துவிட்டார்கள். மற்றொரு சந்தர்ப்பத்தில், நான் உபவாசம் இருந்தபோது, சாத்தான் ஒரு துறவி போல் மாறுவேடமிட்டு, தந்திரமாக என்னை அணுகி, அப்பம் போன்றவற்றை என்னிடம் கொடுத்து, என்னை உண்ணும்படி கூறி, என் ஊழியத்திலிருந்து ஓய்வெடுக்குமாறு கூறினான். ஏனென்றால், எனது தொடந்த ஊழியம் காரணமாக நான் நோய்வாய்ப் படலாம் என்று பரிந்துரைத்தான். நான் அவனுடைய தந்திரத்தை உணர்ந்து, பிரார்த்தனை செய்ய எழுந்து நின்றேன். அவனால் அதைத் தாங்க முடியவில்லை; உடனேயே அவன் வெளியேறினான், கதவு வழியாக புகை கசிவது போல மறைந்து போனான். பாலைவனத்தில், அந்த அசுத்த ஆவிகள் என்னை அடிக்கடி தங்கத்தைக் காட்டி, அதன் மாயைகளால் என்னை வசீகரிக்க முயன்றான். அதைத் தொட்டு ரசிக்குமாறு என்னை வற்புறுத்தினான். ஆனாலும், நான் அவனை சங்கீதத்தால் எதிர்கொண்டேன், அப்போது அவன் உடனேயே மறைந்துவிட்டான். அவன் என்னைத் தாக்கும் நேரங்கள் இல்லாமலில்லை. என்னைப் பலமுறை அடித்துத் துன்புறுத்தியிருந்தனர். ஆனால் நான் மீண்டும் மீண்டும், “கிறிஸ்துவின் அன்பிலிருந்து எதுவும் என்னைப் பிரிக்காது” (ரோமர் 8:35), என்று உறுதியாயிருந்தேன். இது அவரைப் பின்பற்றுபவர்கள் ஒருவரையொருவர் அவர்பால் திரும்பச் செய்து, அவற்றின் தீயே செயல்களை தடுத்து நிறுத்தியது அல்லது அவர்களின் சக்தியைக் குறைத்தது. அது என் பலம் அல்ல, மாறாக “அம்மனிதர்களை நோக்கி, “வானிலிருந்து மின்னலைப்போன்று சாத்தான் வீழ்வதை நான் கண்டேன்” (லூக்கா 10:18) என்ற கர்த்தருடைய வார்த்தைகள். அப்போஸ்தலரின் போதனைகளை நினைவுகூர்ந்து, பிசாசு அல்லது பிசாசுகளின் வஞ்சகங்களுக்கு அஞ்சாமல், நீங்கள் ஒழுக்கத்தை சகித்துக்கொள்ளக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
41. இவற்றை விவரிப்பதில் நான் முட்டாள்தனமாக இருந்தாலும் கூட, உங்கள் பாதுகாப்பு மற்றும் தைரியத்திற்கான ஒரு வழிகாட்டியாய் இதை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். நான் பொய் சொல்லவில்லை, ஆகவே என்னை நம்புங்கள். ஒரு முறை என் கூடாரத்தின் கதவை யாரோ தட்டினார்கள். நான் வெளியே சென்றபோது, மிகவும் உயரமான மனிதன் அங்கே நின்றிருப்பதைக் கண்டேன். பிறகு நான் ‘யார் நீ?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவன், ‘நான் சாத்தான்’ என்றான். அதற்கு நான், நீ இங்கே என்ன செய்கிறாய் ? என்று கேட்டதற்கு, அவன், பாதிரியார்களும் மற்ற எல்லா கிறிஸ்தவர்களும் ஏன் என்னை தகுதியற்ற முறையில் குற்றம் சாட்டுகிறார்கள்? அவர்கள் ஏன் என்னை ஒவ்வொரு நிமிடமும் சபிக்கிறார்கள்? அதன் பிறகு நான் ‘நீ ஏன் அவர்களை தொந்தரவு செய்கிறாய்? என்று கேட்டேன். அவர்களைத் தொந்தரவு செய்பவன் நான் அல்ல, நான் பலவீனமாகிவிட்டதால் அவர்கள் தங்களைத் தாங்களே தொந்தரவு செய்கிறார்கள் என்றான். எதிரிகளின் வாள்கள் ஓய்ந்து விட்டன. நீங்கள் நகரங்களை அழித்துவிட்டீர்கள் என்பதை அவர்கள் படிக்கவில்லையா? எனக்கு என்று இனி ஒரு இடம், ஆயுதம், நகரம் எதுவும் இல்லை. ஆனால், கிறிஸ்தவர்கள் எல்லா இடங்களிலும் பரவியிருக்கிறார்கள், பாலைவனம் கூட துறவிகளால் நிரம்பியுள்ளது. அவர்கள் தங்களைத் தாங்களே கவனித்துக் கொள்ளட்டும், ஆகவே அவர்கள் என்னை சபிக்க தகுதியில்லாதவர்கள். அப்போது நான் இறைவனின் அருளைக் கண்டு வியந்து அவனை நோக்கி, ‘எப்பொழுதும் பொய்யராக இருந்து, உண்மையைப் பேசாத நீ, உன் விருப்பத்திற்கு மாறாக உண்மையாகவே பேசினாய். ஏனென்றால், கிறிஸ்துவின் வருகை உங்களை பலவீனப்படுத்தி விட்டது. அவர் உங்களைத் தாழ்த்தி துவம்சம் செய்துவிட்டார். இவ்வாறு நான் இரட்சகரின் பெயரைக் கூறியதைக் கேட்டதும், அக்கினி அவனை சூழ்ந்தது போல், அந்த அசுத்த ஆவி அங்கிருந்து மறைந்துவிட்டான்.
42. ‘எனவே, பிசாசு தனது சக்தி போய்விட்டது என்று ஒப்புக்கொண்டால், அவனையும் அவனுடைய சக்தியையும் நாம் முற்றிலும் புறக்கணிக்க வேண்டும். எதிரியும் அவனது வேட்டை நாய்களும் இத்தகைய தந்திரங்களை மட்டுமே நம்பியிருப்பதால், அவர்களின் பலவீனத்தை நாம் புரிந்து கொண்டால், அவற்றை நிராகரிக்கும் திறன் நமக்கு உள்ளது. எனவே, இப்படி விரக்தியடையாமல், கோழைத்தனமான எண்ணங்களை மனதில் கொள்ளவோ, பயத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்ளவோ கூடாது. ” இப்படிப்பட்ட எண்ணங்களை நாம் சிறிதும் போற்றவோ, அழிவின் விளிம்பில் இருப்பதைப் போல துக்கப்படவோ கூடாது. அதற்குப் பதிலாக, நாம் பாதுகாப்பாக இருக்கிறோம் என்ற நம்பிக்கையுடன் தைரியமாகவும் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருக்க முயற்சிக்க வேண்டும். கடவுள் எப்போதும் நம்மோடு இருக்கிறார், தீய சக்திகளிடமிருந்து நம்மைக் காப்பாற்றுகிறார் என்பதை நினைவில் கொள்வோம். கர்த்தர் நம் பக்கம் இருக்கும்போது நம் எதிரிகளால் நமக்கு தீங்கு செய்ய முடியாது. தீய சக்திகள் நமது மனநிலையை அவதானித்து அதற்கேற்ப தந்திரங்களை வகுக்கிறார்கள். நாம் பயந்தவர்களாகவும், குழப்பமடைந்தவர்களாகவும் இருந்தால், அவர்கள் நம்மைக் கொள்ளையர்களைப் போலத் தாக்குகிறார்கள். அவர்கள் நம் எண்ணங்களுக்குள் ஊடுருவி நமது பயத்தை தீவிரப்படுத்தலாம். இருப்பினும், நாம் இறைவனில் மகிழ்ந்து, எதிர்கால மகிழ்ச்சியில் கவனம் செலுத்தினால், தீய ஆவிகள் நம்மீது அதிகாரம் செலுத்தமுடியாது என்று நம்பினால், அவை தோற்கடிக்கப்படுகின்றன. யோபு தனது விசுவாசத்தால் பாதுகாக்கப்பட்டார். அதேநேரம், யூதாஸ் பாதுகாப்பற்றவனாக இருந்ததால் சிறைபிடிக்கப்பட்டான். எதிரியை வெல்ல, நாம் எப்போதும் இறைவனின் போதனைகளை தியானித்து நம்பிக்கையில் மகிழ்ச்சியைக் காண வேண்டும். பிசாசுகளின் பொறிகள் புகையைப் போல இருப்பதையும், அவர்கள் பின்தொடர்வதை விட, அவர்களிடமிருந்து தப்பி ஓட முயற்சிப்போம். தீய ஆவிகள் மிகவும் பயந்தவை, அவை எப்போதும் தங்களுக்காக ஆயத்தமாக வைக்கப் பட்டிருக்கும் நெருப்பை எப்போதும் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்கள்.
43. உங்கள் பயத்தைத் தவிர்த்திட, இந்த முக்கியமான ஆலோசனையை நினைவில் கொள்ளுங்கள்: நீங்கள் ஒரு தோற்றத்தை சந்திக்கும் போதெல்லாம், பயம் உங்களை மூழ்கடிக்க விடாதீர்கள். மாறாக, நம்பிக்கையுடன், “நீ யார்? நீ எங்கிருந்து வருகிறாய்?” என்று தைரியமாகக் கேளுங்கள். அது ஒருவேளை புனிதமான தரிசனமாக இருந்தால், அவர்கள் உங்களுக்கு உறுதியளித்து, உங்கள் பயத்தை மகிழ்ச்சியாக மாற்றுவார்கள். இருப்பினும், இது ஒரு தீய தரிசனமாக இருந்தால், உங்கள் மன உறுதியை எதிர்கொள்ளும் போது அந்த சக்தி விரைவில் அதன் வலிமையை இழக்கும். யோசுவா 5:13 இல், யோசுவா எரிகோவை நெருங்கியபோது அண்ணாந்து பார்த்து, அவனுக்கு முன்பாக ஒருவர் நிற்பதைக் கண்டான். அவர் கையில் ஒரு வாள் இருந்தது. யோசுவா அவரிடம் சென்று, “நீ எங்கள் ஜனங்களின் நண்பரா, அல்லது எங்கள் பகைவரில் ஒருவரா?” என்று கேட்டதுபோல, நீங்களும் கேட்க வேண்டும், அது உங்கள் தைரியத்தைக் காட்டுவதாக இருக்கும். இப்படியான கேள்விகளைக் கேட்டதன் மூலம் தான், நன்னின் மகன் தனது சிநேகிதன் யார் என்பதைக் கண்டுபிடித்தான். மேலும் எதிரியால் கூட தானியேலின் விசாரணையைத் தவிர்க்கவோ தாக்குப்பிடிக்கவோ முடியவில்லை.
சுமார் கி.பி. 305 ம் காலகட்டத்தில் துறவற வாழ்க்கையின் வளர்ச்சி
44. அந்தோனியார் பேசுகையில் அனைவரும் உற்சாகமாக உணர்ந்தனர்; சிலர் நல்லொழுக்கத்தின் மீதான தங்கள் அன்பு ஆழ ஊடுருவதைக் கண்டனர், மற்றவர்கள் தங்கள் அலட்சியத்தை விட்டுவிட்டனர். சிலரின் ஆணவம் தணிந்தது, அனைவரும் தீய சோதனைகளை புறக்கணிக்க தூண்டப்பட்டனர். ஆவிகளை பகுத்தறியும் திறனுக்காக அந்தோனியாருக்கு இறைவன் அளித்த அருளைக் கண்டு வியந்தனர். அவர்களின் கூடாரங்கள் மலைகளில் அமைந்திருந்தன. அவை பக்தியுள்ள மனிதர்களால் நிரம்பியிருந்தன. அவர்கள் சங்கீதங்களைப் பாடி, வாசிப்பை விரும்பி, உபவாசம் அனுஷ்டித்து, ஜெபித்து வரவிருக்கும் நன்மைகளில் மகிழ்ந்தனர். அவர்கள் தொண்டாற்றல் போன்ற செயல்களுக்குத் தங்களை அர்ப்பணித்து, ஒருவருக்கொருவர் அன்பையும் நல்லிணக்கத்தையும் பேணினார்கள். அது உண்மையிலேயே ஒரு தனி நிலமாக உணரப்பட்டது. பக்தியும் நீதியும் அங்கே நிறைந்திருந்தது. அந்த இடத்தில், பாவம் செய்தவர்கள் இல்லை, பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இல்லை, வரி வசூலிப்பவர்களிடமிருந்து புகார்கள் இல்லை; அதற்குப் பதிலாக, துறவிகளின் சமூகம் ஒன்றுபட்டது. துறவிகளின் ஒழுக்கம் மிகுந்த வாழ்க்கையைக் கவனிக்கும் எவரும், “யாக்கோபின் ஜனங்களே, உங்கள் கூடாரங்கள் அழகாக இருக்கின்றன! இஸ்ரவேல் ஜனங்களே உங்கள் வீடுகள் அழகாக இருக்கின்றன! நீங்கள் நதிக்கரையில் அமைக்கப்பட்ட தோட்டம் போன்றும், ஆற்றங்கரையில் வளர்ந்த தோட்டம் போன்றும் இருக்கின்றீர்கள். கர்த்தரால் நடப்பட்ட வாசனை நிறைந்த அடர்ந்த செடிகளைப் போன்று இருக்கின்றீர்கள். தண்ணீர்க் கரையில் வளர்ந்திருக்கும் அழகான மரங்களைப் போன்று இருக்கின்றீர்கள்” என்று எண்ணாகமம் 24:5-6 இல் கூறப்பட்டதை நினைவுகூருவர்.
இக்காலப்பகுதியில் அந்தோனியார் தனது துறவற செயல்பாட்டை புதுப்பித்துக்கொண்ட விதம்
45. அந்தோனியார் எப்போதும்போல் தனியாகத் தனது சொந்த அறைக்குத் திரும்பி, தனது ஒழுக்கத்தைக் குறித்து பெருமை கொண்டவராய் ஒவ்வொரு நாளும் அவர் பரலோக வாசஸ்தலங்களைப் பற்றி சிந்தித்து ஏக்கம் கொண்டிருந்தார். மேலும் அவர் ஆன்மாவின் ஆன்மீக திறன்களை நினைக்கும் போது அவர் சாப்பிடுவதும் தூங்குவதும் மற்ற அனைத்து உடல் தேவைகளையும் கூச்சத்துடனேயே செய்வதும் வழக்கம். அடிக்கடி, மற்ற துறவிகளுடன் ஒன்றாக அமர்ந்து சாப்பிடும்போது, ஆன்மீக போசனத்தை நினைவில் வைத்துக் கொண்டு, அவர்களிடம் தன்னை மன்னிக்க வேண்டி, அவர்களிடமிருந்து வெகு தொலைவில் சென்று தன் உணவை உண்டார். மற்றவர்கள் சாப்பிடுவதைக் கண்டால் அதை அவமானமாகக் கருதினார். எவ்வாறாயினும், அவர் உடல் தேவையின் பொருட்டு உணவை எடுத்துக்கொண்டார். ஆனால் சில சமயங்களில் சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து உணவருந்தும்போது, சங்கடமாக உணர்ந்தாலும், ஊக்கமளிக்கும் வார்த்தைகளை அவ்வப்போது அவர்களுக்கு வழங்கினார். மேலும், ஒரு மனிதன் தனது முழு நேரத்தையும் தனது உடலை விட ஆன்மாவுக்குக் கொடுப்பது நல்லது என்று அவர் கூறுகிறார். அப்படியானால், உடலின் இன்பங்களால் இழுக்கப்படாமல் இருக்க, உடலுக்கு அதன் தேவைகள் மூலம் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தை வழங்குவது பற்றி அவர் அறிவுறுத்தினார். மாறாக, உடல் ஆன்மாவுக்கு அடிபணிய வேண்டும் என்பதற்காக, எஞ்சியவை முழுவதையும் ஆன்மாவுக்கு விட்டுக்கொடுத்து அதன் மூலம் நன்மைகளைத் தேட வேண்டும். ஏனெனில், இரட்சகரால் உரைக்கப்பட்டது இதுவே: “உலகம் இவற்றைக் குறித்துக் கவலைப்படுகிறது, ஆனால் உங்கள் தந்தை உங்களுக்குத் தேவையானதை அறிந்திருக்கிறார், அவருடைய இராச்சியத்தைத் தேடுங்கள், இவை அனைத்தும் உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும். ஆகவே, உண்பதற்கு என்ன கிடைக்கும்? குடிப்பதற்கு என்ன கிடைக்கும்?’ அல்லது ‘உடுப்பதற்கு என்ன கிடைக்கும்?’ என்று கவலைகொள்ளாதீர்கள்” என்றும், “எதை உண்போம், எதைக் குடிப்போம், என்பதைக் குறித்து எப்போதும் எண்ணாதீர்கள். அதைக் குறித்துக் கவலைப்படாதீர்கள். இவற்றையெல்லாம் உலக நாடுகள் தான் தேடுகின்றன. ஆனால் உங்களுக்கு எப்போது என்னென்ன தேவை என்பதை உங்கள் தந்தை அறிந்திருக்கிறார். அப்போது இவை அனைத்தும் உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்” என்று லூக்கா 12 29 இலும், மத்தேயு 6:31 இலும் கூறப்பட்டிருக்கிறதை அவர் நினைவுகூர்ந்தார்.
அலெக்ஸாண்டிரியாவில் (311 இல்) நடந்தேறிய துன்புறுத்தல்களின் போது, அவர் எவ்வாறு வேதசாட்சியத்தை நாடினார்
46. இதைத் தொடர்ந்து, கொடுங்கோலன் மெக்சிமினஸின் கீழ் திருச்சபை துன்புறுத்தலின் அலையை எதிர்கொண்டது. வேதசாட்சிகள் அலெக்ஸாண்ட்ரியாவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டபோது, அவர்களுடன் சேர்ந்து போரிட அல்லது அவர்களின் போராட்டத்தைக் காண விரும்புவதை வெளிப்படுத்தி, அவர்களுடன் சேர்ந்துகொள்ளும் நோக்கில் அந்தோனியார் தனது அறையை விட்டு வெளியேறினார். அவர் வேதசாட்சியத்திற்காக ஏங்கினார் ஆனால் சரணடைய விரும்பவில்லை; மாறாக, சுரங்கங்கள் மற்றும் சிறைகளில் வாக்குமூலங்களை அளித்த கைதிகளுக்கு சேவை புரிய அவர் தனது முயற்சிகளை அர்ப்பணித்தார். அப்போது, அந்தோனியார் தீர்ப்பு மண்டபத்தில் ஆவலுடன் காத்திருந்தார். அழைக்கப்பட்டவர்களை அவர்கள் மீது சாட்டப்படும் சோதனைகளுக்கு முகம் கொடுக்கத் தயாராக இருக்குமாறு ஊக்குவித்தார், மேலும் வேதசாட்சிகள் அவர்களின் இறுதிப் பயணத்தை அடையும் வரை அவர்களுடன் சென்றார். அந்தோனியாரின் தைரியத்தையும் உற்சாகத்தையும் கவனித்த நீதிபதி, எந்த ஒரு துறவியும் தீர்ப்பு மண்டபத்திற்குள் நுழையவோ அல்லது நகரத்தில் இருக்கவோ கூடாது என்று உத்தரவிட்டார். மற்றவர்கள் அந்த நாளில் மறைந்திருக்க முடிவு செய்தாலும், அந்தோனியார் அந்த ஆணையில் சிறிதும் கவனம் செலுத்தவில்லை. அவர் தனது ஆடையைத் துவைத்துவிட்டு, அடுத்த நாள் நகர ஆளுநர் முன் தன்னை முன்னிலைப்படுத்தினார். அவரது துணிச்சல் அவரைச் சுற்றியிருந்தவர்களை வியப்பில் ஆழ்த்தியது, ஆளுநர் கடந்து செல்லும்போது, கிறிஸ்தவர்களின் தயார்நிலையை எடுத்தியம்ப அந்தோனியார் உறுதியாக நின்றார். அவர் முன்பு ஒரு வேதசாட்சியாக வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை வெளிப்படுத்தியிருந்தார். அவ்வாறு நடக்க வாய்ப்பு கிடைக்காமல் போனதற்காக அவரை வருத்தப்பட வைத்தது. இருப்பினும், கர்த்தர் மற்றவர்களின் நலனுக்காக அவரைப் பாதுகாத்து, அவர் மறைமார்க்கத்திலிருந்து பெற்ற பாடங்களின் ஆசிரியராகத் திகழ அவரைத் தயார்படுத்தினார். அவரது வாழ்க்கை முறையைக் கவனித்த பலர் அவரது அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றத் தூண்டப்பட்டனர். இவ்வாறு, அவர் ஒப்புக்கொண்டவர்களுக்கு தொடர்ந்து சேவை செய்தார், அவர்களுடன் சக கைதிகளில் ஒருவரைப் போல தனது ஊழியத்தை முன்கொண்டுசெல்ல விடாமுயற்சியுடன் பணியாற்றினார்.
இக்காலப்பகுதியில் அவரது வாழ்க்கை எப்படியிருந்தது?
47. கடைசியில் துன்புறுத்தல் ஒருவாறு நிறைவுக்கு வந்தது. மதிப்பிற்குரிய ஆயர் பேதுரு அவர்கள் தனது சாட்சியத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டவுடன், அந்தோனியார் அங்கிருந்து வெளியேறி தனது அறைக்குத் திரும்பினார். அங்கு, அவர் தனது மனசாட்சியுடன் தினசரி போராட்டங்களை எதிர்கொண்டார், விசுவாசத்தின் மீதும் போர் தொடுத்தார். அவருடைய ஒழுக்கம் இன்னும் கடுமையானதாக மாறியது; அவர் தொடர்ந்து உபவாசம் இருந்தார் மற்றும் உட்புறத்தில் மயிர்களால் செய்யப்பட்ட ஆடையை அணிந்து வெளிப்புறத்தில் அந்த ஆடையில் தெரியும் தோலுடன் காணப்பட்டார். அவர் இறக்கும் வரை அதை பராமரித்தார். அவர் தன்னைத் தானே சுத்தப்படுத்திக் கொள்வதற்காகக் ஸ்நானம் செய்வதைத் தவிர்த்தார். தன் கால்களைக் கூட அவர் கழுவவில்லை. மிகவும் அவசியமானால் தவிர, தண்ணீரைத் தொடக்கூட அவர் தன்னை அனுமதிக்கவில்லை. அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு அவர் அடக்கம் செய்யப்பட்ட வேளையைத் தவிர, யாரும் அவரை ஆடையின்றி அல்லது அவரது உடல் வெளியில் தெரியும்வண்ணம் பார்த்ததில்லை.
தீய ஆவியின் பிடியிலிருந்து ஒரு பெண்ணை விடுவிப்பதற்கு அவர் உதவிய விதம்
48. தன்னைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்ள முடிவு செய்து, யாரையும் உள்ளே விடவோ அனுமதிக்கவோ கூடாது என்று அதற்கான ஒரு நேரத்தை நிர்ணயித்த பிறகு, அந்தோனியாரை மார்டினியன் என்ற இராணுவ அதிகாரி சந்திக்க வந்தார். மார்டினியன் தனது மகள் ஒரு தீய ஆவியால் பீடிக்கப்பட்டதால் வேதனையுடன் இருந்தார். அந்தோனியார் வெளியே வந்து தனது குழந்தைக்காக பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டி, அவர் கதவை விடாப்பிடியாக தட்டினார். கதவைத் திறக்க மனம் வராமல் வெளியே பார்த்த அந்தோனியார், “என்னை ஏன் கூப்பிடுகிறீர்கள்? நானும் உங்களைப் போன்ற ஒரு மனிதன் தான். இருப்பினும், நான் சேவை செய்யும் கிறிஸ்துவில் உங்களுக்கு நம்பிக்கை இருந்தால், கடவுளிடம் சென்று பிரார்த்தனை செய்யுங்கள். நீங்கள் விசுவாசியுங்கள், அப்போது அது நடக்கும்” என்று அம்மனிதரைக் கடிந்துகொண்டு அவருக்கு நம்பிக்கையூட்டனார். மார்டினியன் உடனடியாக அங்கிருந்து வெளியேறி விசுவாசத்துடன் கிறிஸ்துவை மனமுருகி அழைத்தார். அப்போது அவருடைய மகள் விரைவில் அந்த அசுத்த ஆவியின் பிடியிலிருந்து விடுபட்டார். “தேடுங்கள் உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்” (லூக்கா 11:9) என்று எழுதியுள்ளபடி அந்தோனியார் மூலம் கர்த்தர் இன்னும் பல அற்புதங்களைச் செய்தார். அவரது உதவியை நாடிய பலர், அவர் கதவைத் திறக்காதபோதும், இரவை அவரது அறைக்கு வெளியே கழித்தது மட்டுமன்றி, அவர்களின் நம்பிக்கை மற்றும் தீவிரமான பிரார்த்தனையால் குணமடைந்தனர்.
இக்காலப்பகுதியில் அவர் உள்ளூரில் இருந்த குன்றை நோக்கி சென்ற விதம்
49. இருப்பினும், அவர் பலரால் சூழப்பட்டதைக் கண்டதும், அவர் நினைத்தபடி பின்வாங்க முடியாமல் போனதும், இறைவன் தன் மூலம் செய்த அடையாளங்களைப் பற்றி அவர் சிந்தித்தார். தான் ஆணவமாகிவிடுவோமோ அல்லது மற்றவர்கள் தன்னைப் பற்றி மிக உயர்வாக நினைப்பார்களோ என்று பயந்தார். எனவே, அவர் தெரியாத மேல் Thebaid ஐ நோக்கிப் பயணம் செய்ய முடிவு செய்தார். சகோதரர்களிடமிருந்து சிறிது உணவைப் பெற்ற பிறகு, ஆற்றின் கரையோரத்தில் அமர்ந்து, படகில் ஏறியவர்களுடன் தானும் இணைந்துகொள்ள, படகு ஆற்றில் மிதக்கும் வரை காத்திருந்தார். இப்படி யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே, மேலிருந்து ஒரு குரல் அவரை அழைத்து, “அந்தோனி, எங்கே போகிறாய், ஏன் போகிறாய்?” என்றது. அத்தகைய அழைப்புகளுக்கு அவர் பழகியதால், அவர் தயக்கமின்றி பதிலளித்தார், “கூட்டம் என்னை நிம்மதியாக இருக்க அனுமதிக்காததால், நான் இங்கு எதிர்கொள்ளும் பல சவால்களால், குறிப்பாக அவர்கள் என்னிடம் விஷயங்களைக் கேட்பதால், மேல் Thebaidக்குச் செல்ல விரும்புகிறேன். அவர்கள் எழுப்பும் சில கேள்விகள் என் ஆற்றலுக்கு அப்பாற்பட்டதாக இருக்கிறது” என்றார். அதற்கு அந்தக் குரல் “நீ Thebaidக்குச் சென்றாலும் அல்லது நீ திட்டமிட்டபடி Bucoliaவுக்குச் சென்றாலும், நீ இன்னும் பெரிய கஷ்டங்களைத் தாங்க வேண்டியிருக்கும், உண்மையில், அது இரட்டிப்பு கஷ்டங்களைத் தருவதாக இருக்கும். ஆகவே, நீ உண்மையிலேயே அமைதியைத் தேடுவாயானால், இப்போது உள்ளூரில் உள்ள பாலைவனத்திற்குச் செல்” என்றது. “வழி தெரியாத எனக்கு யார் வழிகாட்டுவார்கள்?” என்று அந்தோனியார் கேட்க, அந்தக்குரல் அவரை அவ்வழியில் பயணிக்கும் சில வழிப்போக்கர்களிடம் இட்டுச் சென்றது. அந்தோனியார் அவர்களை அணுகி, பாலைவனத்திற்கு அவர்களுடன் செல்ல உதவமுடியுமா என்று கேட்டார். விதியால் வழிநடத்தப்பட்டதைப் போல, அவர்கள் அவரை இரு கரங்களுடன் வரவேற்றனர். மூன்று பகலும் இரவும் ஒன்றாகப் பயணித்த பிறகு, அவர்கள் ஒரு உயர்ந்த மலையை அடைந்தனர். அதன் அடிவாரத்தில் ஒரு தெளிவான, இனிமையான மற்றும் குளிர்ந்த நீரூற்று வழிந்தோடியது. அந்தக் குன்று ஒரு சமவெளி மற்றும் சில கைவிடப்பட்ட பனை மரங்களால் சூழப்பட்டிருந்தது.
50. அந்தோனியார் ஒரு தெய்வீக உத்வேகத்தை உணர்ந்தவராய், ஆற்றங்கரையில் தன்னுடன் பேசியவர் தனக்குச் சுட்டிக்காட்டிய இடத்தை விரும்பினார். தனது சக பயணிகளிடமிருந்து சில உணவுப் பண்டங்களைப் பெற்ற பிறகு, அவர் அந்தக் குன்றின் வேறு ஒரு பகுதிக்குச் சென்று, யாரும் இல்லாத இடமாகப் பார்த்து, தனியாக வசிக்க அந்த இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தார். அதுவே தனது உண்மையான வீடு என உணர்ந்து, அங்கேயே நிரந்தரமாகத் தங்க முடிவு செய்தார். அந்தோனியாரின் அர்ப்பணிப்பைக் கவனித்த அந்த வழிப்போக்கர்கள், வேண்டுமென்றே அவரைக் கடந்து சென்று, மகிழ்ச்சியுடன் அவருக்கு அப்பங்களைக் கொண்டு வந்து கொடுத்தார்கள். எப்போதாவது, பனை மரங்கள் அவருக்கு மிதமான தாகம் தீர்க்கும் பானத்தை அளித்தன. இறுதியில், அந்த சகோதரர்கள், தங்கள் தந்தையைப் போல் அவரை நினைத்து, அவருக்கு உணவுகளை அனுப்பத் தொடங்கினர். இருப்பினும், அவர்களில் சிலருக்கு அப்பங்கள் தான் தொல்லைகளுக்கும் கஷ்டங்களுக்கும் காரணம் என்பதைக் கண்ட அந்தோனியார், துறவிகளின் சுமையைக் குறைக்கும் நம்பிக்கையில், மண்வெட்டி, கோடாரி மற்றும் சிறிது தானியங்களைக் கொண்டுவந்து தருமாறு அங்கு வந்த சிலரிடம் கேட்கத் தீர்மானித்தார். இவைகளைக் கொண்டு வந்ததும், அவர் ஒரு சிறிய, பொருத்தமான நிலத்தைக் கண்டுபிடிக்கும் வரை மலையைச் சுற்றியுள்ள நிலம் முழுவதும் சுற்றிப் பார்த்தவண்ணம் இருந்தார். பொருத்தமான இடம் கிடைத்ததும், அவர் அதை உழுது, போதுமான தண்ணீர் வசதியுடன், தன்னிடமிருந்த தானிய விதைகளை விதைத்தார். வருடா வருடம், தான் யாருக்கும் பாரமாக இல்லை என்ற மகிழ்ச்சியில், இந்த நிலத்திலிருந்து தான் விதைத்த பயிரை அறுவடை செய்தார். இருப்பினும், அதிகமான மக்கள் வரத் தொடங்கியதால், நீண்ட பயணத்திற்குப் பிறகு வருகை தருபவர்களுக்கு சிறிது ஆறுதல் அளிக்கும் நோக்கில், சில மூலிகைகளை வளர்க்கவும் முடிவு செய்தார். ஆரம்பத்தில், பாலைவனத்திலிருந்து வன விலங்குகள், தண்ணீர் தேடி வந்தபோது, அடிக்கடி அவரது பயிர்களை சேதப்படுத்தின. ஆனால் அவர் அமைதியாக அந்த விலங்குகளில் ஒன்றை அணுகி, “உங்களுக்கு எந்தத் தீங்கும் செய்வதில்லை என்று நான் நினைக்கும் போது, நீங்கள் ஏன் என்னைத் துன்புறுத்துகிறீர்கள்? இந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறுங்கள், இறைவனின் பெயரால் திரும்பி வராதீர்கள்” என்று கூறினார். அந்த நிமிடம் முதல் அந்த விலங்குகள் அவருடைய வார்த்தைக்கு அடங்கி, பயந்து ஒதுங்கி விட்டன. ஏனென்றால், அவை மீண்டும் அங்கு திரும்பி வரவே இல்லை.
அங்கு அவர் பிசாசுகளை எதிர்த்துப் போராடிய விதம்
51. 51. எனவே அவர் அந்தக் குன்றில் தனியாகவே இருந்தார். ஜெபத்திலும் ஒழுக்கத்திலும் தனது நேரத்தைச் செலவிட்டார். அவருக்கு சேவை செய்த சகோதரர்கள், ஒவ்வொரு மாதமும் வந்து அவருக்கு ஓலிவ், தானியங்கள் மற்றும் எண்ணெய் போன்றவற்றைக் கொண்டு வந்து அவரிடம் கொடுத்தனர். ஏனென்றால் அவர் இப்போது முதிர்ந்த வயதினராக அங்கே தனது வாழ்க்கையைக் கடத்தினார். மேலும், எபேசியர் 6:12 இல் எழுதப்பட்டுள்ளபடி, “நமது போராட்டம் பூமியிலுள்ள மக்களை எதிர்த்தல்ல. நாம் இருட்டில் உள்ள அரசர்களையும், அதிகாரிகளையும், அதிகாரங்களையும் எதிர்த்தே போராடுகிறோம். வானமண்டலங்களில் உள்ள பொல்லாத ஆவிகளின் சேனைகளுக்கு எதிராகப் போர் செய்கிறோம். அதனால்தான் தேவனின் முழுக் கவசங்களும் உங்களுக்குத் தேவை. அப்போது தான் உங்களால் தீங்கு வரும் நாளில் எதிர்த்து பலத்துடன் இருக்க முடியும். போர் நிறைவடைந்த பிறகும் வல்லமையுடன் நிற்கமுடியும்” என்ற வாசகத்துக்கமைய, அவரைச் சந்திக்க வந்தவர்களிடமிருந்து நாம் தெரிந்துகொண்டது போல், பெரிய பெரிய சோதனைகளையெல்லாம் எதிர்த்துப் போராடி, அவற்றால் ஏற்பட்ட துன்பங்களைச் சகித்துக்கொண்டு வாழ்க்கையைக் கடத்தினார். அப்படி அவரை சந்திக்க வந்தவர்கள் அங்கே சலசலப்புகளையும், பல குரல்களையும், ஆயுதங்களால் நிகழ்த்தப்படும் மோதல்களையும் கேட்டனர். இரவில், அந்தக் குன்றின் எல்லாப்பக்கமும் காட்டு மிருகங்களால் நிரம்பியதை அவர்கள் கண்ணுற்றனர். மேலும் அவர் கண்ணுக்குத் தெரியும் உயிரினங்களுக்கு எதிராகப் போராடுவதைப் போல, போராடுவதையும், தன்னைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள அவற்றுக்கு எதிராக ஜெபிப்பதையும் பார்த்த அவர்களை அந்தோனியார் ஊக்கப்படுத்தினார். முழந்தாளிட்டு சிரந்தாழ்த்தி இறைவனிடம் வேண்டினார். இப்படிப்பட்ட ஒரு குன்றில் தனிமையில் இருந்த ஒரு மனிதன் தனக்கு எதிராக எழும்பி வரும் சாத்தான்களையோ, வன விலங்குகளையோ பாம்புகள் போன்ற ஊர்வன போன்றவற்றினால் ஏற்படக்கூடிய ஆபத்துக்களுக்கு அஞ்சாமல் வாழ்ந்தது நிச்சயமாக ஒரு அற்புதமான விஷயம்தான். ஆனால் உண்மையாகவே, ‘அவர் சீயோன் மலையைப் போல் கர்த்தரை விசுவாசித்தார்’ என்று எழுதப்பட்டிருக்கிற படி, மனதைத் தளரவிடாமலும், கலக்கமில்லாமலும் இருந்தார்; அதனால் யோபு 5:23ல் எழுதப்பட்டுள்ளபடி, “உன்னுடைய உடன்படிக்கையின்படி வயலின் பாறைகளும் கூட அந்த உடன்படிக்கையில் பங்குகொள்ளும். காட்டு மிருகங்களும் கூட உன்னோடு சமாதானம் செய்துக்கொள்ளும்.” ஆகையால், சாத்தான்கள் அவரைவிட்டு விலகி ஓடிப்போய்விட்டபோதும், காட்டுமிருகங்கள் அவரோடு நட்புறவோடு வாழ்ந்தன.
52. 52. தாவீது சங்கீதத்தில் சொல்வது போல், பிசாசு அந்தோனியாரைக் கவனித்து, அவருக்கு எதிராகப் பற்களைக் கடித்தான். ஆனால் அந்தோனியாரோ இரட்சகரால் ஆறுதலடைந்து, பிசாசின் சூழ்ச்சிகளாலும் ஏமாற்றுகளாலும் பாதிக்கப்படாமல் இருந்தார். இரவில் அவர் பார்த்துக்கொண்டு இருக்கையிலேயே, சாத்தான் அவரைத் தாக்க மிருகங்களை அனுப்பினான். பாலைவனத்தில் இருந்த கிட்டத்தட்ட அனைத்து கழுதைப்புலிகளும் தங்கள் குகைகளிலிருந்து வெளியே வந்து அவரைச் சூழ்ந்து கொண்டன. அவை ஒவ்வொன்றும் அவரைக் கடித்துக் குதறப்போவதாகப் பயமுறுத்தியபோதும், அவர் அஞ்சாமல் அவற்றுக்கிடையே நின்றார். இது எதிரியான சாத்தானின் சூழ்ச்சி தான் என்றறிந்து, அந்தக் கொடிய மிருகங்களை நோக்கி: ‘எனக்குத் தீங்கு செய்ய உங்களுக்கு வல்லமை இருந்தால், நான் உங்களால் கடித்து உண்ணப்படுவதற்கு நான் தயார். ஆனால், நான்றாகக் கேட்டுக் கொள்ளுங்கள், தீய சக்திகளால் எனக்கு எதிராக அனுப்பப்பட்டிருந்தால், உடனேயே இங்கிருந்து போய்விடுங்கள், ஏனென்றால், நான் கிறிஸ்துவின் ஊழியன்’ என்று அந்த மிருகங்களை நோக்கி அந்தோனியார் கடுந்தொனியில் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னதும், அந்தக் கொடூரக் கழுதைப்புலிகள் சாட்டையால் அடியுண்டது போல் அங்கிருந்து தப்பி ஓடின.
53. சில நாட்களுக்குப் பிறகு, (அவர் ஒரு கடும் உழைப்பாளி) அவர் வழமைபோல் தனது நெசவு வேலைகளில் ஈடுபட்டிருந்தபோது, முன்பின் தெரியாத ஒருவர் அவரது வீட்டு வாசலில் நின்றுகொண்டு, அவர் நெசவு செய்து கொண்டிருந்த கூடையைப் பிடித்து இழுத்தார். ஏனென்றால், அவருக்கு பொருட்களைக் கொண்டுவருவோருக்குப் பிரதியுபகாரம் செய்யும் நோக்கில் அவர் அடிக்கடி கூடைகளை நெய்து கொடுத்தார். அப்போது அவர் எழுந்து பார்க்கையில், தொடை வரை மனிதனைப் போலவும் அதற்கு மேலே கழுதையைப் போலவும் காணப்பட்ட வினோதமான ஒரு உயிரினத்தைக் கண்டார். அப்போது அந்தோனியார் வெறுமனே சிலுவையின் அடையாளத்தை வரைந்து ‘நான் கிறிஸ்துவின் ஊழியன், எனக்குத் தீங்கு செய்ய நீ அனுப்பப்பட்டிருந்தால், இதோ நான் இருக்கிறேன், என்னை எடுத்துக்கொள்’ என்று கூறினார். மறுகணமே அந்த வினோதமான உயிரினமும் அத்துடன் வந்திருந்த தீய ஆவிகளும் அவ்விடத்தைவிட்டு ஓடிவிட்டன. அப்படி வேகமாக ஓடிய அந்த உயிரினம் கீழே விழுந்து இறந்து போனது. அந்த விலங்கின் மரணம் சாத்தான் தோல்வியுற்றதைக் காட்டியது. அந்தோனியாரை அந்தப் பாலைவனத்திலிருந்து விரட்ட சாத்தான்கள் தங்களால் இயன்ற எல்லா வழிகளிலும் முயன்றன, ஆனால் அவைகளின் முயற்சி எப்போதுமே தோல்வியில் தான் முடிந்தன.
புதுமையான நீரூற்று, அந்தோனியாரின் சகோதரி, மற்றும் குன்றுக்கு வெளிய துறவிகளுக்கு அவர் கற்பித்த விதம்
54. ஒருமுறை மறைத் துறவிகள் சிலர் அவரிடம் வந்து, அவரைத் தங்கள் வசிப்பிடங்களுக்கு வந்து சிறிது காலம் தங்கும்படி கேட்டுக்கொண்டபோது, அவர் வந்தவர்களுடன் அங்கு சென்றார். ஒரு ஒட்டகம் அப்பங்களையும் தண்ணீரையும் சுமந்து முன்னால் சென்றது. பாலைவனம் வறண்டுபோய் இருந்ததால், அவர்களுக்குத் தண்ணீர் கிடைத்த ஒரே இடமான அந்தோனியார் தங்கியிருந்த கூடாரம் அமைந்திருந்த குன்றைத் தவிர, குடிக்கத் தண்ணீர் வேறெங்கும் கிடைக்கவில்லை. அதனால் அவர்கள் செல்லும் வழியில் தண்ணீர் தீர்ந்துபோனதால், வெப்பம் மற்றும் தாகம் அதிகமாகி, அவர்கள் அனைவரும் உடல் உபாதை காரணமாக ஆபத்தில் இருந்தனர். ஏனென்றால், சுற்றுவட்டாரத்தில் எங்கு தேடியும் தண்ணீர் கிடைக்காதபடியால் அவர்களால் மேற்கொண்டு நடக்க முடியாமல், நம்பிக்கையிழந்து மயக்கமுற்று கீழே விழுந்து விட்டனர். அப்போது ஒட்டகம் அவர்களைவிட்டுப் போனது. ஆனால் முதியவர், அவர்கள் அனைவரும் ஆபத்தில் இருப்பதைக் கண்டு, மிகுந்த துக்கத்தில் வாயில் எதையோ முணுமுணுத்துக் கொண்டு, அவர்களிடமிருந்து சிறிது தூரம் சென்று, மண்டியிட்டு, கைகளை வானத்தைநோக்கி நீட்டி பிரார்த்தனை செய்தார். அப்போது கர்த்தர் அவர் ஜெபித்துக்கொண்டிருந்த இடத்தில் தண்ணீரை ஊற்றெடுக்கச் செய்தார். அனைவரும் தண்ணீரைக் குடித்து புத்துணர்ச்சி பெற்றனர். அவர்கள் தங்கள் வசமிருந்த தண்ணீர் சேமித்து வைக்கும் குடுவைகளில் தண்ணீரை நிரப்பினர். ஒட்டகம் கட்டப் பட்டிருந்த கயிறு பாறையின் இடுக்குகளில் சிக்குண்டு இறுகிப்போய் இருந்ததால், அதைக் கண்டு, ஒட்டகத்துக்கும் தாகம் தீரத் தண்ணீர் குடிக்கச் செய்து, அதன் முதுகில் ஏற்றப்பட்டிருந்த தண்ணீர்ப் பேழைகளில் தண்ணீரை நிரப்பி பாதுகாப்பாக அவர்களது பயணத்தைத் தொடர்ந்தனர். அவர்களது பயணம் நிறைவுக்கு வந்ததும், அங்கே அமைக்கப்பட்டிருந்த கூடாரங்களை அடைந்தனர். அங்கே உள்ள அனைவரும் அவரை ஒரு தந்தையைப் போல் மதித்து வரவேற்றனர். தான் குடியிருந்த குன்றுகளில் இருந்து பொருட்களைக் கொண்டு வந்ததுபோல, போன்ற ஞானம், அறிவு போன்றவற்றுடன் கூடிய வார்த்தைகளை அவர்களுக்குப் பகிர்ந்து உதவினார். அங்கே மீண்டும் மகிழ்ச்சி நிலவியது. மீண்டும், அங்கே மகிழ்ச்சியும், சிறப்பாக இருக்க வேண்டும் என்ற வலுவான ஆசையும், அவர்களின் பகிர்ந்துகொண்ட நம்பிக்கையில் ஆறுதலும் இருந்தது. அத்தோடு, துறவிகளின் நேர்மை, ஆர்வம் மற்றும் வாழ்நாள் முழுவதும் கடைபிடித்துவந்த அவரது சகோதரியின் புனிதமான கன்னித்தன்மை மற்றும் மற்றைய கன்னியர்களின் தலைவியாக அவள் இருப்பதைக் கண்டு அந்தோனியார் பேருவகை அடைந்தார்.
தன்னை நாடி வந்தவர்களுக்கு அவர் மனிதாபிமானத்துடன் அறிவுரை வழங்கிய விதம்
55. சில நாட்களுக்குப் பிறகு, அவர் மலைக்குத் திரும்பினார். அவருடைய உதவியை நாடி பலர் அவரிடம் வரத் தொடங்கினர். கஷ்டப்படுபவர்கள் கூட அவரைத் தைரியமாக அணுகினர். தன்னிடம் வரும் அனைத்து துறவிகளுக்கும் அவர் எப்போதும் ஒரே அறிவுரையை வழங்கினார்; அதாவது, இறைவனை நம்பவும், அவரிடம் அன்பு செலுத்தவும் சொன்னார். தூய்மையற்ற எண்ணங்கள் மற்றும் உடல் இன்பங்களிலிருந்து விலகி இருக்குமாறு அவர்களை எச்சரித்தார். பழமொழிகளில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, பேராசையாலும், போசனப்பிரியத்தாலும் ஏமாந்துவிடாதீர்கள் என்று அவர்களுக்கு நினைவூட்டினார். தொடர்ந்து செபியுங்கள், புகழைத் தேடுவதை விட்டு, அதன்பின் செல்லாதீர்கள். நித்திரைக்கு முன்பும் நித்திரை விட்டு எழுந்ததும் சங்கீதங்களைப் பாடவும், இறைநூல் அருளியுள்ள கட்டளைகளை இதயங்களில் வைத்திருக்கவும் அவர்களை ஊக்குவித்தார். அதே உத்வேகத்துடன் கட்டளைகளைப் பின்பற்றும் முகமாக புனிதர்களின் செயல்களை நினைவில் கொள்ளுமாறு அவர் அவர்களை வலியுறுத்தினார். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, எபேசியர் 4:26-ல் உள்ளது போல், “உங்கள் கோபம் உங்களைப் பாவம் செய்யக் கொண்டு செல்லுமளவு அனுமதிக்காதீர்கள். நாள் முழுவதும் கோபம் உடையவர்களாக இருக்காதீர்கள். சூரியன் அஸ்தமிக்கும் முன் உங்கள் கோபங்களை விட்டுவிடுங்கள்” என்ற சொற்றொடரை, குறிப்பாக அப்போஸ்தலனின் வார்த்தைகளை தியானிக்குமாறு அவர்களுக்கு அறிவுறுத்தினார். இது கோபத்திற்கு மட்டுமல்ல, எல்லா கட்டளைகளுக்கும் பொருந்தும் என்று அவர் நம்பினார். அவரைப் பொறுத்தவரை, நமது பாவங்கள் எதையும் சூரியன் மறையும் முன் மறந்து, மன்னித்துவிட வேண்டும். பகலில் நாம் செய்யும் தவறுகளுக்காக சூரியனோ அல்லது இரவில் நமது பாவங்களுக்காக சந்திரனோ நம்மை நியாயந்தீர்ப்பதில்லை, நமது எதிர்மறை எண்ணங்கள் உட்பட. 2 கொரிந்தியர் 13:5-ல் கூறப்பட்டுள்ளபடி “நீங்கள் விசுவாசத்தில் வாழ்கிறீர்களா என உங்களை நீங்களே சோதித்துப் பாருங்கள். அப்போது இயேசுகிறிஸ்து உங்களுக்குள் இருக்கிறாரா, இல்லையா என்று உங்களுக்குத் தெரியும். நீங்கள் சோதனையில் தோற்றுவிட்டால் கிறிஸ்து உங்களோடு இல்லை” என்று அறிவுறுத்தும் அப்போஸ்தலரின் வார்த்தைகளுக்கு நாம் செவிசாய்க்க வேண்டும். எனவே, ஒவ்வொரு நாளும், இரவும் பகலும் நம் செயல்களைப் பற்றி சிந்திக்க வேண்டும். நாம் பாவம் செய்ததாகக் கண்டால், அதை விட்டு விலக வேண்டும்; ஆணவத்தை தவிர்த்து நன்மை செய்வதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும், விடாமுயற்சியுடன் இருக்க வேண்டும், மற்றவர்களை நியாயம் தீர்ப்பதையும் நம்மை நியாயப்படுத்துவதையும் கைவிடவேண்டும். ‘மறைவானவைகளை ஆராயும் கர்த்தர் வரும்வரை, அலட்சியமாக இல்லாமல், அல்லது தன் அயலவரைக் கண்டிக்காமல், தன்னை நியாயப்படுத்தாமல், நன்மையில் நிலைத்திருக்கட்டும்.” என்று அப்போஸ்தலர் பவுல் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார். பெரும்பாலும், நாம் அறியாமலேயே நம் கண்ணுக்குத் தெரியாத செயல்களைச் செய்யலாம், ஆனால் இறைவன் எல்லாவற்றையும் பார்க்கிறார். எனவே, நாம் தீர்ப்பை அவரிடம் விட்டுவிட்டு ஒருவருக்கொருவர் ஆதரவளிக்க வேண்டும். கலாத்தியர் 6:6 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, “வேதவசனத்தில் போதிக்கப்படுகிறவன், போதிக்கிறவனுக்கு எல்லா நன்மைகளையும் பங்கு வைத்துக் கொடுப்பானாக” என்கிறது. ஆகவே, ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக்கொடுத்து சுமைகளை சுமப்போம், அதே நேரத்தில் நம்மை நாமே ஆராய்ந்து பார்த்து நமது குறைபாடுகளை நிவர்த்தி செய்ய நேரம் ஒதுக்குவோம். பாவத்திலிருந்து எம்மைக் காத்துக் கொள்ள, நாம் ஒவ்வொருவரும் நம்முடைய செயல்கள் மற்றும் அவற்றின் பின்னணியில் உள்ள உந்துதல்களை ஒருவரோடு ஒருவர் பகிர்ந்து கொள்ளப் போவது போல் வாழப் பழகிக்கொள்வோம். நமது மனதில் கொண்டுள்ள கீழ்த்தரமான எண்ணங்கள் மற்றும் வெளிப்பாடுகள் குறித்து நாம் மிகவும் சங்கடமாக உணர்ந்தால், பாவங்களைத் தவிர்க்கவும், தகுதியற்ற எண்ணங்களிலிருந்து நம் மனதைக் காப்பாற்றவும் முயற்சிக்கவேண்டும் என்பதை நினைவில் கொள்வது அவசியம். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, யார் தான் பாவச் செயலில் சிக்க விரும்புவார்கள்? பெரும்பாலான மக்கள் மற்றையோர் முன் தாங்கள் கவனத்தை ஈர்க்காமல் இருக்க, தங்கள் நடத்தையை மறைக்க விரும்புகிறார்கள். நாம் மற்றவர்களுடன் இருக்கும்போது ஒழுக்கக்கேடான செயல்களைச் செய்வதைத் தவிர்ப்பது போல, நம் எண்ணங்களை வெளிப்படுத்தப் போகிறோம் என்று கருதுவது, அவை தரக்கூடிய குற்ற உணர்ச்சியால் பொருத்தமற்ற யோசனைகளைத் தவிர்க்க உதவும். நாம் ஏதேனும் ஒரு செயலில் சிக்கியது போல், வெட்கக்கேடான ஒன்றை எழுதுவதற்கு வெட்கப் படுகிறோம். எங்களால் எழுதப்பட்ட வார்த்தைகள் நம் சக துறவிகளுக்கு நினைவூட்டலாக செயல்படட்டும். இதைச் செய்வதன் மூலம், நாம் இறைவனைப் போற்றவும், நம் உடலின்பங்களைக் கட்டுப்படுத்தவும், பிசாசின் சோதனைகளை எதிர்கொண்டு வெற்றி பெறவும் முடியும்.
56. தன்னிடம் வந்தவர்களுக்கு அவர் சொன்ன அறிவுரை தான் இது. மேலும் அவர் துன்பங்களுக்கு இரங்கி அவர்களுக்காக பிரார்த்தனை செய்தார். கர்த்தர் பிறர் சார்பாக அவர் ஒப்புக்கொடுக்கும் செபங்களுக்கு அடிக்கடி பதிலளித்தார். இருப்பினும், அவருடைய செபங்களுக்கு பதிலளிக்கப்பட்டபோது அவர் பெருமை கொள்ளவில்லை, அல்லது பதிலளிக்கப்படாதபோது அவர் முறையிடவில்லை. ஆனால் அவர் எப்பொழுதும் இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்தியும் பாதிக்கப்பட்டவர்களை பொறுமையாக இருக்கும்படியும் கேட்டுக்கொண்டார். மேலும் அந்த குணமடைதல் என்பது அவராலோ அல்லது மனிதனாலோ அல்ல. குணமளித்தல் என்பது இறைவன் ஒருவருக்கு மட்டுமே உரியது என்பதை அறிந்தவராய், நன்மை செய்பவர்களுக்கும், தன்னை நாடியவர்களுக்கும் கர்த்தரே நலம் அளிக்கிறார் என்பதை வலியுறுத்தினார். அதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் முதியவரின் வார்த்தைகளை குணப்படுத்தும் வார்த்தைகளாக ஏற்றுக்கொண்டு, சோர்வடையாமல் பொறுமையாக இருக்க கற்றுக்கொண்டனர். குணமடைந்தவர்கள் அந்தோனியாருக்கு அல்ல, கடவுளுக்கு மட்டுமே நன்றி சொல்ல கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டனர்.
பிரார்த்தனை மற்றும் விசுவாசம் மூலம் ஃப்ரொண்டோ (Fronto) குணம் பெற்றார்.
57. நீதிமன்ற அதிகாரியான ஃப்ரான்டோ என்ற நபர் கடுமையான நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தார். இதனால் அவர் தனது நாக்கைக் கடித்துக்கொண்டும் தனது கண்களை சிதைத்துக்கொண்டும் இருக்கக் காணப்பட்டார். அவர் அந்தோனியார் வாழ்ந்த குன்றை நோக்கி வந்து அவரிடம் தனக்காக பிரார்த்தனை செய்யும்படி கேட்டார். அதற்கு அந்தோனியார் “திரும்பிப் போ, நீ குணமாகிவிடுவாய்” என்று பதிலளித்தார். இருப்பினும், ஃப்ரண்டோ பிடிவாதமாகப் பல நாட்கள் அங்கே தங்கினார். அப்போது அந்தோனியார் அவரிடம், “நீ இங்கேயே இருந்தால், உனக்குக் குணம் கிடைக்காது. எகிப்துக்குப் போ, அங்கு போனதும் அதிசயம் நடப்பதைக் காண்பாய்” என்றார். ஃப்ரண்டோ அந்தோனியாரின் வார்த்தைகளை நம்பி அங்கிருந்து புறப்பட்டார். அவர் எகிப்துக்கு வந்தவுடன், அவரது உபாதை மறைந்து, அந்தோனியார் முன்னறிவித்ததைப் போலவே, இரட்சகர் ஜெபத்தில் அவருக்கு அருளிய தெய்வீக வெளிப்பாடு மூலம் அம்மனிதர் முற்றிலும் குணமடைந்தார்.
ஒரு குறிப்பிட்ட கன்னி மற்றும் ஒப்புகையாளரான பாப்னூட்டியஸ் (Paphnutius) பற்றி
58. புசிரிஸ் டிரிபோலிடானாவைச் (Busiris Tripolitana ) சேர்ந்த ஒரு இளம் பெண், ஒரு பயங்கரமான மற்றும் கொடூரமான துன்பத்தால் அவதிப்பட்டாள். அவளுடைய கண்கள், மூக்கு மற்றும் காதுகளில் இருந்து வெளிப்படும் ஒருவகைத் திரவம் தரையில் விழுந்து, உடனடியாக புழுக்களாக மாறும். அவள் செயலிழந்து காணப்பட்டாலும், தனது கண்களை மட்டுமே சிமிட்டினாள். “பன்னிரெண்டு வருடங்களாக இரத்தப்போக்கினால் அவதியுற்றுக்கொண்டிருந்த ஒரு பெண் இயேசுவின் பின் வந்து அவரது மேலங்கியின் நுனியைத் தொட்டவுடன் குணம் பெற்றாள்” என்ற மத்தேயு 9:20-ல் கூறப்பட்டுள்ள புதுமைகளை அறிந்த அவளது பெற்றோர், அந்தோனியாரைத் தரிசிப்பது பற்றியும், இரத்தப்போக்கினால் அவதியுற்ற அந்த பெண்ணைக் குணப்படுத்திய இறைவனைப் பற்றியும் கேள்விப்பட்டு, மற்றைய துறவிகளுடன் தங்கள் மகளை அழைத்துச் செல்லவேண்டும் என்றும் கேட்டுக் கொண்டனர். துறவிகள் அந்தோனியைப் பார்க்க அவரது கூடாரத்துக்குள் நுழைந்த போது, பாப்னுடியஸ் என்ற ஒப்புகையாளர் மற்றும் துறவியுடன் குன்றுக்கு வெளியே தங்க அனுமதித்தனர். அவர்கள் சிறுமியின் நிலையை விளக்க முயன்றபோது, அந்தோனியார் அவர்களின் வார்த்தைகளை எதிர்பார்த்தவராக, அவளுடைய துன்பத்தையும் அவர்களின் பயணத்தையும் குறித்து விளக்கினார். ஆனால், அவளை அழைத்து வரலாமா என்று அவர்கள் கேட்டபோது, அந்தோனியார் மறுத்து, “அவளை அழைத்துக்கொண்டு திரும்பிப் போங்கள். அவள் இறக்கவில்லை என்றால், அவள் குணமாகிவிடுவாள்” என்று கூறினார். இது என் செயலல்ல, நான் ஒரு அற்ப மனிதன், ஆனால் அவளுக்கு குணமளிப்பது இரட்சகரின் கிருபை. அவர் தன்னை நோக்கிக் கூப்பிடுகிற அனைவருக்கும் இரக்கம் காட்டுகிறார். ஆகவே கர்த்தர் அவளுடைய செபங்களுக்குச் செவிசாய்த்தார் என்றும், அவள் இருக்கும் இடத்தில் வைத்தே அவர் அவளைக் குணமாக்குவார் என்றும் அவருடைய தயை எனக்கு வெளிப்படுத்தியது. ஆச்சரியப்படும் விதத்தில், அவர்கள் குன்றை விட்டு வெளியே சென்றதும், தங்கள் மகள் பூரண குணமடைந்ததை அந்தப் பெற்றோர் கண்ணுற்று பேருவகை அடைந்தனர்.
இரண்டு சகோதரர்களில் ஒருவர் எப்படி தாகத்தால் இறந்தார் என்பது பற்றி
59. இரண்டு சகோதரர்கள் அவரை நோக்கி வந்துகொண்டிருந்தபோது அவர்கள் வைத்திருந்த தண்ணீர் தீர்ந்துவிட்டதன் காரணமாக, அவர்களில் ஒரு சகோதரர் துரதிர்ஷ்டவசமாக இறந்து போய்விட்டார். மற்றவர் மரணத்தின் விளிம்பில் இருந்த காரணத்தால், பயணத்தைக் தொடர முடியாத அளவுக்கு பலவீனமாக தரையில் விழுந்து கிடந்தார். ஆகவே மரணத்தை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தார். அப்போது மலையில் அமர்ந்திருந்த அந்தோனியார், அருகில் இருந்த இரண்டு துறவிகளை அழைத்து, அவர்களை “ஒரு குடம் தண்ணீரைப் எடுத்துக்கொண்டு எகிப்துக்குப் போகும் பாதையில் விரைந்து செல்லுங்கள். அவ்வழியில் பயணித்த இருவரில் ஒருவர் ஏற்கனவே இறந்துவிட்டார், நீங்கள் உடனே அங்கு செல்லாவிட்டால் மற்றவர் மரித்துவிடுவார் என்று நான் செபித்துக் கொண்டிருக்கும் போது எனக்குத் தெரியவந்தது” என்று கூறினார். துறவிகள் உடனேயே புறப்பட்டு, ஒரு சகோதரர் இறந்துவிட்டதைக் கண்டு, அவரை அடக்கம் செய்தனர். ஒரு நாள் பயணமாக இருந்ததால் மற்ற சகோதரர் தண்ணீரால் உயிர்ப்பிக்கப்பட்டு மீண்டும் அந்தோனியாரிடம் அழைத்து வரப்பட்டார். அந்தோனியார் ஏன் சீக்கிரம் அந்த சகோதரனைக் காப்பாற்ற நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என்று யாராவது நினைத்தால் அது தவறு. வாழ்க்கை மற்றும் மரணத்தின் முடிவு அவர் கையில் இல்லை, அது கடவுளுடையது. அதனால் தான் அவர் நிலைமையை உணர்ந்து மற்ற சகோதரனின் அவலத்தை வெளிப்படுத்தி அவனை மீட்க வேண்டிய முயற்சிகளை மேற்கொண்டார். ஆனால் இங்கே உண்மையான அதிசயம் அந்தோனியாரின் விஷயத்தில் மட்டுமே இருந்தது: ஏனெனில், மலையில் அமர்ந்திருந்த அவர் தனது மனதில் கர்த்தர்பால் கொண்டிருந்த விசுவாசம் காரணமாக, தொலைதூரத்தில் நடக்கும் விஷயங்களைக்கூட அவருக்குக் காட்ட இறைவன் எப்போதும் அவருக்குத் துணையாக இருந்தார்.
அமுனின் மறைவு மற்றும் அதையிட்டு அந்தோனியாரின் நோக்கு
60. அவர் மீண்டும் ஒருமுறை குன்றின் மீது அமர்ந்து, மேலே பார்த்துக்கொண்டிருந்தபோது, யாரோ ஒருவர் மலைக்கு மேலாக, வானை நோக்கி உயர்த்தப்படுவதைப் கண்டார். அவரைச் சந்திக்க வந்தவர்களுக்கு அந்தக் காட்சி மிகுந்த மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. ஆர்வத்துடனும், அத்தகைய கூட்டத்தை உண்மையிலேயே ஆசீர்வதிக்கப்பட்டதாகக் கருதியும், அவர் சாட்சியாக இருப்பதைப் புரிந்துகொள்ள செபித்தார். பதிலுக்கு, ஒரு குரல் அவரிடம்: “இது நைட்ரியாவைச் சேர்ந்த துறவியான அமுனின் ஆன்மா” என்று கூறியது. அமுன் முதுமை வரை ஒழுக்கத்திற்காக தனது வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்திருந்த ஒரு துறவி. அவர் நைட்ரியாவிலிருந்து அந்தோனியார் வாசம் செய்த குன்றுப்பகுதிக்குப் பயணம் செய்ய பதின்மூன்று நாட்கள் ஆனது. அந்தோனியார் திகைப்படைந்ததைக் கண்ட உடன் வந்தவர்கள், நிலைமையை விசாரித்து அமுன் இறந்துவிட்டதை அறிந்தனர். அவர் நன்கு அறியப்பட்டவர், அடிக்கடி அவரை சந்திக்க வந்த அவரால் பல அற்புதங்கள் நிகழ்த்தப்பட்டன ஒருமுறை, வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடிய லைகஸ் என்ற நதியைக் கடக்க வேண்டியிருந்தபோது (அப்போது அது வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்படும் காலம்), அவர் தனது தோழர் தியோடோரஸை தூரத்தில் இருக்கும்படி சொன்னார். ஏனெனில், அவர்கள் தண்ணீரில் நீந்தும்போது ஒருவரையொருவர் நிர்வாணமாகப் பார்க்கக்கூடாது என்பதற்காக. பின்னர் தியோடோரஸ் ஆற்றில் இருந்து வெளியே வந்ததும், தன்னையே நிர்வாணமாகப் பார்க்க அவருக்கு வெட்கமாயிருந்தது. அவர் வெட்கத்துடன் என்ன செய்வது என்று யோசித்துக்கொண்டிருந்தபோது, திடீரென்று அவர் ஆற்றின் மறுகரைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டதை உணர்ந்தார். தியோடோரஸ் என்பவர் ஒரு நல்ல மனிதர். அவர் அமுனை நெருங்கி வந்து, அவர் மீது ஒருதுளி நீரோ ஈரமோ இல்லாது இருப்பதைக் கண்டு, அவர் எப்படி ஆற்றைக் கடக்க முடிந்தது என்று ஆச்சரியம் தாளாமல் அவரைக் கேட்டார். அதற்கான பதிலைப் பகிர்ந்து கொள்ள அமுனுக்குத் தயக்கம் இருப்பதை உணர்ந்த அவர், அவரது கால்களைப் பிடித்து, உண்மையை அறியும் வரை விடமாட்டேன் என்று பிடிவாதமாகக் கேட்டார். அமுன், தியோடோரஸின் உறுதியை உணர்ந்து, அவர் இறக்கும் வரை இந்த இரகசியத்தைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற கோரிக்கையுடன், அவர் யாரோ ஒருவரால் தூக்கிச் செல்லப்பட்டு நதியின் மறுகரையில் விடப்பட்டதாக அவரிடம் கூறினார். மேலும், அவர் தண்ணீரில் ஒருபோதும் காலடி எடுத்து வைத்ததில்லை என்றும், மனிதனால் அது சாத்தியமில்லை என்றும், ஆனால் மூத்த அப்போஸ்தலர் பேதுருவுக்கு செய்தது போல, அதாவது, பேதுரு,“ஆண்டவரே, மெய்யாகவே இது நீர்தான் என்றால், என்னை உம்மிடம் தண்ணீரின் மேல் நடந்துவரக் கட்டளையிடும்” என்று சொன்ன வார்த்தைகளின் பிரகாரம், கர்த்தருக்கும் அவர் அனுமதித்தவர்களுக்கும் மட்டுமே இவ்வாறான புதுமைகளை நிகழ்த்தமுடியும் என்று அமுன் கூறினார். அமுனின் மறைவுக்குப் பிறகு, தியோடோரஸ் இந்த புதுமை நிகழ்வைப் பகிர்ந்து கொண்டார். அமுனின் மரணத்தைப் பற்றி அந்தோனியாரிடம் பேசிய துறவிகள் ஒரு நாளைக் குறித்து வைத்தனர். முப்பது நாட்களுக்குப் பிறகு சகோதரர்கள் நைட்ரியாவிலிருந்து திரும்பியபோது, அவர்கள் அமுனைப் பற்றி விசாரித்து, அவர் அமைதியாகப் இறையடி சேர்ந்ததை அறிந்துகொண்டனர். அதே நேரத்தில் முதியவர் அவரது ஆன்மா மேல்நோக்கிச் செல்வதைக் கண்டார். பதின்மூன்று நாள் பயண தூரத்தில் இருந்து என்ன எல்லாம் நடந்தது என்பதைத் துல்லியமாக, அவ்வப்போது அறிந்த அந்தோனியாரின் தூய்மை மற்றும் சக்தியைக் கண்டு துறவிகளும் மற்றவர்களும் வியந்தனர்.
பொலிகிரேஷியா என்ற கன்னி மற்றும் சிற்றரசனான ஆர்கிலேயஸ் பற்றி
61. ஒரு சமயம் கிரேக்க சிற்றரசனான ஆர்கிலேயஸ் அவரை வெளிக் குன்றில் கண்டுபிடித்து, லவோதிசியாவில் வாழ்ந்த ஒரு சிறந்த கிறிஸ்தவ கன்னியான பாலிகிரேஷியாவுக்காக செபிக்கும்படி கேட்டுக் கொண்டார். அவளது உடல் முற்றிலும் பலவீனமாக இருந்தது. உடனே அந்தோனியார் ஜெபம் செய்ததும், பிரார்த்தனை செய்யப்பட்ட நாளை அந்த சிற்றரசன் குறிப்பிட்டார். பின்பு லவோதிசியாவுக்குப் புறப்பட்ட ஆர்கிலேயஸ், பாலிகிரேஷியா முழுமையாகக் குணமடைந்திருப்பதைக் கண்ணுற்று, எப்போது, எந்த நாளில் அவள் உடல் நலக்குறைவில் இருந்து விடுபட்டாள் என்று கேட்டு, பிரார்த்தனை செய்யப்பட்ட நாள் மற்றும் நேரத்தை எழுதி வைத்திருந்த குறிப்பேட்டை எடுத்து அதை படித்துவிட்டு, அதில் எழுதப்பட்டிருந்ததைக் காட்டினான். அந்தோனியார் அவள் சார்பாக இரட்சகரின் நன்மைகளுக்காக வேண்டி, இரந்து செபித்துக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் கர்த்தர் அவளை அவள் அனுபவித்த வேதனைகளில் இருந்து விடுவித்தார் என்பதை அறிந்ததும் அனைவரும் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினர்.
62. மக்கள் அவரை அணுகும்போது, அவர்கள் வருகைக்கான காரணங்களை நாட்கள் அல்லது ஒரு மாதத்திற்கு முன்பே அவர் கணித்து வைத்திருந்தார். சிலர் வெறுமனே அவரைப் பார்க்க வந்தார்கள், மற்றவர்கள் நோய் அல்லது தீய சக்திகளின் துன்பங்களில் இருந்து விடுபடும் நோக்கில் அங்கு வந்தனர். அவர்களின் காரணங்களைப் பொருட்படுத்தாமல், அவரை நோக்கி வந்த பயணத்தை ஒரு சுமையாகவோ அல்லது வீணாகவோ யாரும் கருதவில்லை. ஒவ்வொருவருக்கும் பலன் கிடைத்ததை அறிந்து வீடு திரும்பினார். இந்த நுண்ணறிவுகளைப் பகிர்ந்து கொண்டாலும், குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வுகளைக் கண்டாலும். யாரும் அவரைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட வேண்டாம் என்று அவர் கேட்டுக்கொண்டார். மாறாக, மனிதகுலம் தங்களின் திறமைக்கு ஏற்றவாறு இறைவனைப் புரிந்துகொள்ள முடிந்தமைக்காக அவர்கள் இறைவனைப் பார்த்து மன்றாடி, வியந்து போற்ற வேண்டும்.
அசுத்த ஆவிகள் விரட்டப்படுவது பற்றிய அசாதாரண நிகழ்வுகள்
63. பின்னர் வேறு ஒரு சந்தர்ப்பத்தில், அவர் வெளிப்புற அறைகளுக்குச் சென்று துறவிகளுடன் பிரார்த்தனைக்காக ஒரு மிதவைக்கலத்தில் இணைந்துகொள்ளுமாறு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். அப்போது மிகவும் விரும்பத்தகாத ஒருவித நெடியை அவர் உணர்ந்தார். அந்த மிதவைக் கலத்தில் இருந்த மற்றவர்கள் மீன் மற்றும் உப்பு சேர்க்கப்பட்ட மாமிசத்தில் இருந்துதான் அந்த நெடி வந்ததாகக் கூறினர். இருப்பினும், அந்த நெடியானது முற்றிலும் வித்தியாசமானது என்று அவர் பிடிவாதமாகக் கூறினார். அப்படி அவர் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், அசுத்த ஆவி ஆட்கொண்ட ஒரு இளைஞன் திடீரென்று அந்த மிதவைக் கலத்தினுள் இருந்து கூக்குரலிட்டான். ‘கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் சாத்தன் வெளியேறு’ என்று கட்டளையிடப்பட்டதும் அந்த இளைஞன் குணமடைந்தான். அப்படியான அந்த துர்நாற்றம் பிசாசின் செயலால் வந்தது என்பதை அனைவரும் உணர்ந்தனர்.
64. தீய ஆவியால் பிடிக்கப்பட்ட மற்றொரு உயர் நிலையில் இருந்த ஒரு இளைஞன் அவரிடம் வந்தார். அவரைப் பிடித்திருந்த அந்த அசுத்த ஆவி மிகவும் பயங்கரமாகவும் ஆக்ரோஷமாகவும் இருந்தது. தான் அந்தோனியாரிடம் வருவதை அந்த மனிதன் அறிந்திருக்கவில்லை. அம்மனிதன் தனது உடலில் இருந்து வெளியேறும் மனிதக் கழிவுகளைக்கூட உண்டபடி இருந்தான். அந்த மனிதனை அழைத்து வந்தவர்கள் அந்த இளைஞனுக்காக பிரார்த்தனை செய்யும்படி அந்தோனியாரிடம் உருக்கமாக வேண்டுகோள் விடுத்தனர். இரக்க உணர்வுடன், இரவு முழுவதும் அவருக்குப் பக்கத்தில் இருந்து அவனுக்காக அவர் பிரார்த்தனை செய்து கொண்டிருந்தார். விடிந்ததும், அந்த இளைஞன் திடீரென எழுந்து அந்தோனியாரின் மீது பாய்ந்து அவரைத் தள்ளிவிட்டான். அப்போது உடன் வந்தவர்கள் தங்கள் கோபத்தை வெளிப்படுத்தியபோது, ”அவன் மீது கோபம் கொள்ளாதீர்கள், அவனுள்ளே இருக்கும் பிசாசுதான் அவனை இப்படி ஆட்டிப்படைக்கிறது” என்று கூறி அவர்களை சமாதானப்படுத்தினார். அசுத்த ஆவியை வெளியேறும்படி கட்டளையிட்ட பிறகு, அது கோபமடைந்து இவ்வாறு ஒரு ஆக்ரோஷமான நிலையை ஏற்படுத்தியது. அந்த இளைஞன் என்னிடம் தனது முரட்டுத்தனத்தைக் காட்டியதற்கு காரணம், அவனுள் இருந்த தீய ஆவி விலகிச் சென்றுவிட்டது என்பதாகும். ஆகவே இந்த புதுமையை நிகழ்த்திய இறைவனுக்கு நன்றி சொல்லுமாறு அனைவரையும் ஊக்கப்படுத்தினார். அவ்வாறு அந்தோனியார் கூறிய உடனேயே, அந்த இளைஞன் சுயநினைவுக்குத் திரும்பினான். தன் இருக்கும் நிலையை அடையாளம் கண்டு, அந்தோனியாரை வாழ்த்தி, வணங்கி, கடவுளுக்கு நன்றி தெரிவித்தான்.
அந்தோனியாரின் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படுவதைப் பற்றி
65. பல துறவிகள் அந்தோனியார் அவர்கள் பல குறிப்பிடத்தக்க புதுமைமிகு செயல்களைச் செய்ததாக தங்கள் மத்தியில் ஒருமித்த கருத்தைக் கொண்டிருந்தனர். இருப்பினும், இந்த நடவடிக்கைகள் மற்றும் சிலவற்றைப் போல அசாதாரணமானதாகத் தெரியவில்லை. உதாரணமாக, ஒருமுறை, உணவுக்கு சற்று முன்பு, அவர் ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் செபிக்க எழுந்ததும், மேலும் அவர் ஆன்மீக அனுபவத்தில் சிக்கிக்கொண்டார். குறிப்பிட்ட ஒரு தருணத்தில், அவர் ஒரு வெளிப்புறக் கண்ணோட்டத்தில் இருந்து தன்னைக் கவனித்தபோது, தான் சில சக்திகளால் காற்றில் அள்ளிச் செல்லப்படுவதுபோல் உணர்ந்தார். அப்போது, அவரது வழியைத் தடுக்க முயன்ற சில பயமுறுத்தும் மனிதர்களை அவரது சகாக்கள் கண்டு அவர்களை எதிர்கொண்டபோது, அவர் அவர்களுக்கு பொறுப்புக் கூற வேண்டியதில்லை என்று அந்த அசுத்த உருவங்கள் கூறின. அந்தோனியாரின் சகாக்கள் அங்கு வந்து, “இறைவன் பிறப்பிலிருந்தே அவரது பாவங்களை அழித்துவிட்டார், அதனால் அவர் துறவியாகி, கடவுளுக்கு தன்னை அர்ப்பணித்ததால், அந்த தருணத்திலிருந்து நீங்கள் அவருடைய செயல்களுக்கு கணக்குக் காட்டலாம்” என்றனர். ஏனெனில் அந்த அசுத்த உருவங்கள் பிறப்பிலிருந்தே அவரது வாழ்க்கையில் அவர் விட்ட தவறுகளுக்கு கண்ணக்குப் போடத் திட்டமிட்டிருந்தனர். அவை அவரைக் குற்றம் சாட்டின, ஆனால் அவரைக் குற்றவாளி என்று கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. ஆகவே அவர் தடையின்றி தொடர வரம்பெற்றார். அந்த நேரத்தில் தான் அந்தோனியார் தனது உணர்வு நிலைக்குத் திரும்புவதை உணர்ந்தார். மீண்டும் உணவைப் பற்றி மறந்துவிட்டு, இரவும் பகலும் ஆழ்ந்த பிரார்த்தனையிலும் புலம்பிலும் கழித்தார். ஆன்மீக உலகில் தாம் எதிர்கொண்ட பயங்கரமான சவால்களையும் போராட்டங்களையும் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டார். “கடந்த காலத்தில் பாவங்களில் வாழ்ந்தீர்கள். உலகம் வாழ்கிறபடி வாழ்ந்தீர்கள். பூமியில் தீய சக்திகளின் ஆள்வோர்களைப் பின்பற்றினீர்கள். தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிய மறந்த அந்த மக்களுக்குள் தீய ஆவி வேலை செய்கிறது” என்று எபேசியர் 2: 2 இல் அப்போஸ்தலர் சொன்னது இதுதான் என்பதை அவர் நினைவு கூர்ந்தார். இவ்வாறான சாந்தப்பங்களில், எதிரிக்கு சவால் விடுவதற்கும், முன்னோக்கிச் செய்பவர்களைத் தடுக்கும் திறன் உள்ளது. ஆகையால், “அதனால்தான் தேவனின் முழுக் கவசங்களும் உங்களுக்குத் தேவை. அப்போது தான் உங்களால் தீங்கு நாளில் எதிர்த்து பலத்துடன் இருக்க முடியும். போர் முடித்த பிறகும் வல்லமையுடன் நிற்கமுடியும்” (எபேசியர் 6:13) அப்போதுதான் எதிரி, “நம்மைப் பற்றி தவறாக எதுவும் சொல்லாமல், வெட்கப்படுவான்” என்று அவர் உணர்ச்சியுடன் வலியுறுத்தினார். (இதை தீத்து 2:8) இவ்வாறு மேற்கோள் காட்டுகிறது: “பேசும்போது உண்மையையே பேசு. அதனால் எவரும் உன்னை விமர்சிக்க முடியாது. நமக்கு எதிராக எதையும் தவறாகச் சொல்ல முடியாத நிலையில் நம்மை எதிர்த்துப் பேச வரும் ஒவ்வொருவரும் வெட்கப்படுவர்” என்கிறது. இதைப் புரிந்துகொள்பவர்களுக்கு, அப்போஸ்தலரின் வார்த்தைகளை நினைவு படுத்துவோம். “கிறிஸ்துவுக்கு உள்ளான ஒரு மனிதனை நான் அறிவேன். அவன் பதினான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே மூன்றாவது வானம் வரை தூக்கி எடுத்துச் செல்லப்பட்டான். அவன் சரீரத்தில் இருந்தானா, சரீரத்திற்கு வெளியே இருந்தானா என்பது எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் தேவனுக்குத் தெரியும்” (2 கொரிந்தியர் 12:2). அப்போஸ்தலரான பவுல் மூன்றாம் வானகத்துக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். அங்கு அவர் வார்த்தைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட விஷயங்களைக் கேட்டார். இவை யாவற்றையும் கேட்டு, உணர்ந்த அந்தோனியார், தான் காற்றில் சஞ்சரிப்பதாக உணர்ந்து, தான் விடுதலையாகும் வரை போராடினார்.
ஆன்மாக்களின் பயணமும் அவற்றில் சிலவற்றை சாத்தான் தடை செய்த விதமும்
66. மேலும் அவருக்கு இவ்வாறான ஒரு உதவி வழங்கப்பட்டது. மலையில் தனியாக அமர்ந்திருக்கும் அந்தோனியார் தனது தியான வேளையில், எண்ணங்கள் போன்றவற்றால் குழப்பமடைந்த போதெல்லாம், அவரது பாதுகாவலர் அவரிடம் பிரார்த்தனையின் போது நடந்த விஷயங்களை வெளிப்படுத்தினார். ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட மனிதன் பரிசுத்த வேதாகமத்தில் எழுதப்பட்டபடி கடவுளால் கற்பிக்கப்படுகிறான். இதற்குப் பிறகு, அவர் ஒருமுறை தன்னிடம் வந்த சில மனிதர்களுடன் ஆன்மாவின் நிலை, இந்த வாழ்க்கைக்குப் பிறகு அது சேரப்போகும் இடம் என்ன என்று கேட்டார். அப்போது இரவில் மேலிருந்து யாரோ ஒருவர் அவரை அழைத்து, ’அந்தோனி, எழுந்து வெளியே போ’ என்றது (யாருக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டும் என்று அவருக்குத் தெரியும்) அவர் மேலே பார்த்தார். அப்போது, உயரமான, பயங்கரமான தோற்றத்துடன் கூடிய ஒரு உருவம், அதன் இறக்கைகளை அகல விரித்து மேகங்களைத் தொடும் அளவுக்கு உயர்ந்து நிற்பதைக் கண்டார். அந்த உருவம் அதன் கைகளை நீட்டி சிலரை மட்டும் மேலே ஏற விடாமல் தடுத்துக்கொண்டிருந்தது. ஆனால் மற்றவர்கள் மேலே சென்று, வானத்தில் சுதந்திரமாக பறந்து திரிந்தனர். அவர்களைப் பார்த்து, அந்த இராட்சத உருவம் கோபத்தில் பற்களைக் கடித்தது. ஆனால் அவ்வுருவத்தால் தடுக்கப்பட்டு விழுந்தவர்களைப் பார்த்து அது மகிழ்ச்சியடைந்தது. அந்த நேரத்தில் அந்தோனியாரை நோக்கி ஒரு குரல் ஒலித்து, ‘நீர் பார்ப்பது உமக்குப் புரிகிறதா?’ என்றதும், அவரது அறிவுக்கண் திறந்தது. அது அசுத்த ஆவிகள் கடந்து செல்லும் விதம் என்பதையும், உயரமான கறுத்த உருவம் விசுவாசிகளின் மீது பொறாமை கொண்ட எதிரி என்பதையும் அவர் புரிந்துகொண்டார். மேலும் யாரை அவர் பிடித்துக் கடந்து செல்ல விடாமல் தடுத்து நிறுத்தினாரோ அவர்கள் அவருக்கு அதில் சொல்ல வேண்டும். அதே சமயம் மேல்நோக்கிச் சென்றபோது அவரால் பிடிக்க முடியாது போனவர்கள் அவருக்கு அடிபணியவில்லை. எனவே இதைப் பார்த்ததும், அதை நினைவில் வைத்துக் கொண்டும், அவர் முன்னோக்கி நகர்த்துவதற்கு நாள்தோறும் பாடுபட்டார். இந்தக் காட்சிகளை அவர் சொல்ல விரும்பவில்லை. ஆனால் பிரார்த்தனையில் ஈடுபட்டு, நீண்ட நேரம் அவர் யோசித்துக்கொண்டிருந்தபோது, உடன் இருந்தவர்களின் வற்புறுத்தல் காரணமாக பிள்ளைகளுக்கு அறிவு புகட்டாமல் இருக்க முடியாத தந்தையைப் போல அவற்றைப் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். மனசாட்சி தெளிவாக இருந்ததால், இந்தக் கதையைச் சொன்னால் அவர்களுக்கு நன்மை கிடைக்கும் என்றும், ஒழுக்கம் நல்ல பலனைத் தரும் என்றும், தரிசனங்கள் அடிக்கடி ஆறுதலைத் தரும் என்றும் அவர் நினைத்தார்.
வணக்கத்துக்குரிய இறை ஊழியர்களை அந்தோனியார் கௌரவித்த விதம்
67. இதைத் தவிர, அந்தோனியார் அவர்கள், சகிப்புத்தன்மை மற்றும் அடக்கமான மனநிலையைக் கொண்டிருந்தார். அத்தகைய குறிப்பிடத்தக்க தனிநபராக இருந்தபோதிலும், அவர் திருச்சபையின் விதிகளைக் கடுமையாகக் கடைபிடித்ததோடு, அனைத்து மதகுருமார்களும் தன்னை விட அதிகமாக மதிக்கப்பட வேண்டும் என்று நம்பினார். ஆயர்கள் மற்றும் மறைமூப்பர்களுக்குத் தலை வணங்குவதில் அவர் ஒருபோதும் முன்னிலை வகித்தார். மேலும் ஒரு மறை ஊழியர் அவரது உதவியை நாடிய போதெல்லாம், அவர் அர்த்தமுள்ள விவாதங்களில் ஈடுபடுவது மட்டுமன்றி, மறை ஊழியரை தியானத்தில் வழிநடத்துவதில் பெரும்பங்காற்றினார். மற்றவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள எந்த தயக்கமும் அவர் காட்டியதில்லை. அவர் அடிக்கடி கேள்விகளைக் கேட்டும், அவரைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் கூறுவதைக் கேட்க ஆர்வமாகவும் இருந்தார். மதிப்புமிக்க அறிவு தொடர்பான விடயங்களை யாராவது பகிர்ந்து கொண்டால் உடனடியாக அதை மதித்து ஏற்றுக் கொள்வார். மேலும், அவரது நடத்தை ஒரு தனித்துவமான மற்றும் வசீகரிக்கும் கருணையை வெளிப்படுத்தியது. இது இரட்சகரிடமிருந்து அவர் பெற்ற அரிய வெகுமதியாகும். அவர் துறவிகள் அடங்கிய ஒரு பெரிய குழுவில் இருந்தபோது, அவருடன் அறிமுகமில்லாதவர்கள் கூட, கூட்டத்தின் உள் நுழைந்து அந்தோனியாரைக் காண விரும்பும் எவரும் அவரை நோக்கி எளிதாக காந்தத்தைப் போல ஈர்க்கப்பட்டார்கள். அவர் உயரத்திலும் அளவிலும் சரீரத்தால் அழகிய தோற்றம் இல்லாதவராய் இருந்திருக்கலாம், ஆனால் அவரது அமைதியான நடத்தை, இதயசுத்தி மற்றும் தூய்மை அவரை உண்மையிலேயே மற்றையோர்களிடமிருந்து வேறுபடுத்தியது. அவரது ஆன்மா தொந்தரவுகள், சலனங்கள் ஏதும் இல்லாமல் இருந்ததை அவரது அமைதியான நடத்தை பிரதிபலித்தது. அவருக்குள் இருந்த மகிழ்ச்சி ஒரு பிரகாசமான புன்னகையை வெளிப்படுத்தியது, மேலும் அவரது உடல் அசைவுகள் அவரது தூய்மையான மனநிலையை வெளிக்காட்டியது. “ஒருவன் மகிழ்ச்சியாக இருந்தால் அவனது முகம் அதனைக் காட்டிவிடும். ஆனால் ஒருவன் தன் இருதயத்தில் துக்கம் உடையவனாக இருந்தால் அதை அவனது மனம் வெளிப்படுத்தும்” என்று நீதிமொழிகள் 15:13 இதற்கு சான்று கூறுகிறது. அத்தோடு, லாபானின் உண்மையான உணர்வுகளை யாக்கோபு புரிந்துகொண்டு, “உன் தந்தையின் மனோநிலை நேற்றைய நாளைப் போலோ அல்லது அதற்கு முந்தைய நாளைப்போலோ இல்லை” என்று தனது மனைவிகளிடம் குறிப்பிட்டார். அதேபோல், சாமுவேல் தாவீதை அவரது மகிழ்ச்சியான கண்கள் மற்றும் பிரகாசமான வெள்ளை பற்கள் மூலம் அடையாளம் கண்டார். அவ்வாறே, அந்தோனியாரும் எளிதில் அடையாளம் காணப்பட்டார். ஏனென்றால் அவர் எவ்வித இடையூறுகளோ சலனங்களோ இன்றி அமைதியாகவே எப்போதும் காணப்பட்டார். அவரது மனதில் எப்போதும் மகிழ்ச்சி ததும்பியிருந்தது.
மானெஸ், ஆரியஸ் மற்றும் மெலிடியஸின் மதப்பிரிவினைகளை அவர் நிராகரித்த விதம்
68. மேலும் அந்தோனியார் விசுவாசம் மற்றும் மத நம்பிக்கை போன்றவற்றில் மிகவும் ஈடுபாடுள்ளவராக இருந்தார். ஏனெனில் அவர் மெலிஷியன் கோட்பாட்டைப் பின்பற்றும் பிளவுபட்டவர்களுடன் ஒருபோதும் தொடர்பு கொள்ளவில்லை. ஆரம்பத்திலிருந்தே அவர்களின் தவறான வழிகாட்டல் மற்றும் விசுவாசத்துக்கு எதிரான துரோகத்தை முழுமையாக அறிந்திருந்தார். அத்தோடு அவர் மணீக்கியர்கள் அல்லது பிற மதவெறியர்களுடனான எந்தவொரு நட்புரீதியான தொடர்புகளையும் தவிர்த்தே வந்திருந்தார். அதேநேரம், பக்தியை நோக்கி திரும்புவதை ஊக்குவிக்க மட்டுமே அவர்களுடன் தொடர்புகொண்டிருந்தார். அத்தகைய வர்க்கத்தினரோடு தொடர்புகொள்ளுதல் ஆன்மாவுக்கு தீங்கு விளைவிப்பதோடு, முழு வாழ்க்கைக்கும் தீமையைக் கொண்டுவரும் என்று நம்பினார். இதேபோல், அவர் ஆரிய மதங்களுக்கு எதிரான கொள்கையின் மீது கடுமையான வெறுப்பைக் கொண்டிருந்ததோடு, அவர்களிடமிருந்தும் அவர்களின் தவறான நம்பிக்கைகளிலிருந்தும் விலகிச் செல்லுமாறு அனைவரையும் வலியுறுத்தினார். ஒரு சந்தர்ப்பத்தில், சில ஆரிய வர்க்கத்தினர் அவரை அணுகியபோது, அவர் அவர்களை விசாரித்து, அவர்களின் துரோகத்தைக் கண்டறிந்ததும், அவர்களைக் குன்றிலிருந்து வெளியேற்றினார். அவர்களின் வார்த்தைகள் சர்ப்பத்தின் விஷத்தை விடக் கொடியது என்றும் அறிவித்தார்.
அந்தோனியார் ஆரியர்களைக் குழப்பிய விதம்
69. ஒரு கட்டத்தில், ஆரியர்கள் அந்தோனியார் தங்கள் கருத்துக்களைப் போலவே தனது கருத்துக்களையும் கொண்டிருப்பதாகப் பொய்யாகக் கூறினர். அந்தக் கூற்று அவரை மிகவும் வருத்தப்படுத்தியது. ஆயர்கள் மற்றும் சமூகத்தால் அழைக்கப்பட்ட அவர் குன்றிலிருந்து கீழே இறங்கி அலெக்ஸாண்டிரியாவுக்குள் நுழைந்தார். அங்கு, அவர் ஆரியர்களை கண்டனம் செய்து, அவர்களின் மதங்களுக்கு எதிரான கொள்கையை மிக சமீபத்திய அந்துக்கறீஸ்து என வர்ணித்தார். கடவுளின் குமாரன் என்பவர் ஒரு உண்டாக்கப்பட்ட நிறுவனம் அல்ல எனவும், அவர் ஒன்றுமில்லாத நிலையில் இருந்து வரவில்லை எனவும் மக்களுக்கு எடுத்துரைத்தார். மாறாக, கர்த்தர் அவரது தந்தையின் சாரத்தின் நித்திய வார்த்தை மற்றும் ஞானம் என்று மக்களுக்குக் கற்பித்தார். ஆகையால், ‘அவர் இல்லாத ஒரு காலம் இருந்தது’ என்று சொல்வது அபத்தமானது, ஏனென்றால் வார்த்தை எப்போதும் தந்தையுடன் இணைந்திருந்தது. எனவே, மிகவும் இழிவான ஆரியர்களுடன் எந்த உறவும் கொள்ளக்கூடாது எனவும், 2 கொரிந்தியர் 6:14-ல் “நீங்கள் விசுவாசம் இல்லாத மற்ற மக்களைப் போன்றவர்கள் அல்லர். எனவே நீங்களாகவே சென்று அவர்களோடு சேராதீர்கள். நல்லவையும் கெட்டவையும் சேரக் கூடாது. வெளிச்சமும் இருட்டும் சேர்ந்திருக்க முடியாது” என்று கூறப்பட்டுள்ளபடி, ஒளிக்கும் இருளுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இருக்க முடியாது. நீங்கள் உண்மையான கிறிஸ்தவர்கள் தான் என்றபோதும், பிதாவின் குமாரன், கடவுளின் வார்த்தை, ஒரு உருவாக்கப்பட்ட நிறுவனம் என்று வலியுறுத்துபவர்கள், படைப்பாளருக்குப் பதிலாக உருவாக்கப்பட்டதை வணங்குவதைத் தேர்ந்தெடுப்பதால், புறஜாதியினருக்கும் உங்களுக்கும் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை. எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டித்த படைப்பாளரும், எல்லாப் படைப்புகளுக்கும் ஆதியும் அந்தமுமாக இருப்பவரை உருவாக்கப்பட்ட பொருட்களுடன் சமன்படுத்தியதற்காக அந்தப் படைப்பே கூட அவர்கள் மீது வெறுப்பைக் கொண்டிருக்கிறது என்று நம்பப்படுகிறது.
நகரத்திற்குச் சென்று, மக்களுக்கு குணமளித்து, ஏராளமான மக்களை மதமாற்றம் செய்த பிறகு, அதனாசியஸ் அலெக்ஸாண்ட்ரியாவிலிருந்து அவரை வெளியே அழைத்து சென்றவிதம்
70. அப்படிப்பட்ட ஒரு முக்கியஸ்தர் கிறிஸ்தவத்துக்கு எதிரான மதவெறியைக் கண்டித்ததைக் கேட்டதும் அனைவரும் மகிழ்ச்சியில் மூழ்கினர். முழு நகரமும் அந்தோனியாரைப் பார்க்கத் திரண்டது. கிரேக்கர்கள் தங்கள் பாதிரியார்களுடன் தேவாலயத்திற்குள் பிரவேசித்து, கடவுளின் மனிதன் என்று அறியப்பட்ட மனிதனைச் சந்திக்க ஆர்வமாக இருந்தனர். அந்த இடத்தில், இறைவன் பலரை பிசாசின் பிடியிலிருந்து விடுவித்தும் மனநோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களையும் குணப்படுத்தினார். பல கிரேக்கர்கள் அந்தோனியாரைத் தொட விரும்பினர். அது அவர்களுக்கு ஆசீர்வாதத்தைத் தரும் என்று நம்பினர். ஒரு சில நாட்களில், புதிய கிறிஸ்தவர்களின் எண்ணிக்கை, ஒரு வருடத்தில் பொதுவாகக் காணக்கூடிய எண்ணிக்கையை விட அதிகமானதாக இருந்தது. மக்கள் கூட்டம் அதிகமாகிவிட்டதால் அவர்களைத் திருப்பி அனுப்பிவிடுவார்களோ என்று சிலர் கவலைப்பட்டபோது, அவர் குடியிருக்கும் குன்றில் தான் சந்தித்த, போராட்டம் நடத்திய அசுத்த ஆவிகளைவிட, அவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகம் இல்லை என்று அமைதியாகக் கூறினார்.
71. அவர் புறப்படத் தயாராக இருந்தபோது, அவரை வழியனுப்ப நாம் வாயிலுக்கு அழைத்துச் சென்றோம். அப்போது திடீரென்று ஒரு பெண் பின்னால் இருந்து, “கடவுளின் மனிதனே, தயவுசெய்து நில், என் மகள் பிசாசினால் பீடிக்கப்பட்டு மிகவும் கஷ்டப்படுகிறாள். ஆகவே நான் உன்னை இங்கே தங்கும்படி கேட்டுக்கொள்கிறேன், இல்லையெனில் நான் என்னையே அழித்துக்கொள்ளக்கூடிய விரக்தியில் இருக்கிறேன்” என்றாள். அவளுடைய வேண்டுகோளை நாங்கள் அவர்முன் வைத்தவுடன், அந்தோனியார் அன்று அங்கு தங்க முடிவு செய்தார். அந்த பெண் அருகில் சென்றபோது, அவரது மகள் தரையில் கிடத்தப்பட்டிருந்தாள். அந்தோனியார் பிரார்த்தனை செய்து கிறிஸ்துவின் பெயரை உச்சரித்ததும், தீய ஆவி அந்தப் பெண்பிள்ளையை விட்டு விலகி, அவள் குணம் பெற்றாள்.
அவளது தாய் கடவுளைப் போற்றினாள். அவளோடு சேர்ந்து அனைவரும் தங்கள் நன்றியைத் தெரிவித்தனர். அவர் குடியிருக்கும் குன்றை நோக்கிப் பயணத்தைத் தொடர்ந்த அந்தோனியார், தனது சொந்த வீட்டை நோக்கித் திரும்புவதைப் போல பெருமகிழ்ச்சி அடைந்தார்.
தத்துவஞானிகள், கிரேக்கர்கள் மற்றும் பலதரப்பினருடன் வெளிப்புற குன்றில் அவர் நியாயத்தைக் கற்பித்த விதம்
72. அந்தோனியார் எல்லா சந்தர்ப்பங்களிலும் மிகவும் புத்திசாலியாகவும் விவேகமுள்ளவராகவும் காணப்பட்டார். அவர் முறையாக கல்வி கற்கவில்லை என்றாலும், அவர் கூர்மையான புத்திசாலித்தனத்தையும் நுண்ணறிவையும் கொண்டிருந்தார் என்பது மிகவும் ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஒரு நாள், இரண்டு கிரேக்க தத்துவஞானிகள் அவரை அணுகி, அவருக்கு நிகராக தங்கள் அறிவாற்றலை சோதிக்க ஆர்வமாக இருந்தனர். அவர் வெளிப்புறக் குன்றில் இருந்தபடியால் அவர்களின் தோற்றத்தைக்கொண்டு அவர்களை அடையாளம் கண்டுகொண்டார். அப்போது அந்த தத்துவ ஞானிகள், தங்கள் மொழிபெயர்ப்பாளர் மூலம் அவர்களிடம், “தத்துவவாதிகளே, முட்டாள்தனமான மனிதனிடம் வருவதற்கு நீங்கள் ஏன் இவ்வளவு சிரமப்பட்டீர்கள்? அவர் முட்டாள் அல்ல, ஆனால் மிகுந்த விவேகமுள்ளவர்’ என்று அவர்கள் சொன்னபோது, அவர் இவ்வாறு பதிலளித்தார், “நான் முட்டாள் என்று நீங்கள் நம்பினால், உங்கள் முயற்சிகள் யாவும் வீண். இருப்பினும், நீங்கள் என்னை ஞானியாகப் பார்த்தால், என்னைப் போல இருக்க முயற்சி செய்யுங்கள். அப்படியானால், உங்கள் முயற்சி என்னைப் பின்பற்றுவதாகத்தான் இருக்க வேண்டும். ஒருவேளை நான் உங்களைச் சந்திக்க வந்திருந்தால், நான் உங்களைப் பின்பற்றியிருக்க வேண்டும். ஆகவே இப்போது நீங்கள் என் அருகில் இருப்பதாலும், நான் ஒரு கிறிஸ்தவன் என்பதாலும், நான் உங்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள விரும்புகிறேன்’ என்றார். உடனே அங்கு வந்த தத்துவஞானிகள், பிசாசுகள் கூட அந்தோனியாரைக் கண்டதும் பயத்தில் நடுங்குவதை அறிந்து பயந்து அங்கிருந்து போய்விட்டார்கள்.
73. மீண்டும், மேலும் சிலர் அந்தோனியாரை வெளிப்புற குன்றில் சந்தித்து, அவருக்கு எழுதவோ படிக்கவோ தெரியாதவர் என்று கேலி செய்ய முயன்றனர். அதற்கு அந்தோனியார் பதிலாக, “நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? எது முதலில் வருகிறது, எம் மனதா அல்லது எழுத்துக்களா? எது மற்றொன்றில் செல்வாக்கு செலுத்துகிறது – எது எழுத்துக்களை உருவாக்குகிறது, அல்லது மனதில் இருந்து எழுத்துக்கள் உருவாகின்றனவா? என்று அவர் கேட்டபோது, மனமே முதன்மையானது, அதுவே கற்றலின் ஆதாரம் என்று அவர்கள் பதிலளித்தனர். அதற்கு அந்தோனியார், “ஆகவே, நல்ல மனதுள்ள எவருக்கும் எழுதப்படிக்கத் தேவையில்லை” என்று கூறினார். இந்த பதில் பார்ப்பவர்களையும் தத்துவஞானிகளையும் வியப்பில் ஆழ்த்தியது. அவர்கள் படிக்காதவர் என்று கருதும் ஒருவரின் ஆழமான நுண்ணறிவைக் கண்டு பிரமித்தனர். அவரது நடத்தையில் எவ்விதமான முரட்டு சுபாவமும் இல்லை. அவர் தனது வாழ்க்கையை மலைகளில் கழித்ததைப் போல, அழகாகவும், மரியாதையுடனும், தெய்வீக ஞானத்தால் செழுமைப்படுத்தப்பட்ட அவரது வார்த்தைகளால் அவரைப் பார்க்க வந்தவர்கள் மத்தியில் பொறாமையைக் காட்டிலும் போற்றுதலைத் தூண்டியது.
74. சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, இன்னும் சிலர் வந்தார்கள் – கிரேக்கர்களால் ஞானிகளாகக் கருதப்பட்ட அவர்கள், கிறிஸ்துவில் எங்களின் விசுவாசத்தைப் பற்றி அந்தோனியாரிடம் விசாரித்தனர். அவர்கள் தெய்வீக அடையாளமான சிலுவையின் மகத்துவத்துக்கு எதிராக வாதிடவும் ஏளனம் செய்யவும் முயன்றபோது, அந்தோனியார் ஒரு கணம் நிறுத்தி, அவர்களின் அறியாமை மீது இரக்கம் கொண்டு, ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளர் மூலம் தனது எண்ணங்களை திறமையாக வெளிப்படுத்தினார். அவர் கேட்டார், “எது மிகவும் போற்றத்தக்கது? சிலுவையைத் தழுவுவதா? அல்லது நீங்கள் உங்கள் தெய்வங்கள் என்று அழைக்கும் விபச்சாரச் செயல்கள் மற்றும் இளம் பராயத்தினரை மயக்குவதா? எங்கள் தேர்வு துணிச்சலையும் மரணத்தைத் துச்சமாக மதிப்பதையும் பிரதிபலிக்கிறது. அதே சமயம் உங்களுடையது ஒழுக்கக்கேடான ஆசைகளில் ஈடுபடுவதை பிரதிபலிக்கிறது. மேலும், கடவுளுடைய வார்த்தை மாறாமல், மனித வடிவில் உள்ளது என்பதை உறுதிப்படுத்துவது எப்போதும் போற்றத்தக்கது. அது மனிதகுலத்தின் இரட்சிப்பு, நல்வாழ்வு, தெய்வீக மற்றும் ஆன்மீக சாரத்தில் பங்கு கொள்ள அனுமதிக்கிறது. அல்லது உங்களைப்போல் தெய்வீகத்தை புத்தியில்லாத உயிரினங்களுடன் ஒப்பிட்டு, நான்கு கால் விலங்குகள், ஊர்வன மற்றும் மனித உருவங்களை வணங்குவது நல்லதா என்று நீங்களே தீர்மானியுங்கள்” என்றார். அத்தோடு, ஞானிகளாகிய நீங்கள் இவற்றை உயர்வாகக் கருதுகிறீர்கள், ஆனால் கிறிஸ்து ஒரு மனிதனாக எங்களிடம் வந்தார் என்று நம்புவதற்காக நீங்கள் எங்களை எப்படி கேலி செய்யலாம்? ஆன்மா சொர்க்கத்திலிருந்து வந்தது என்று நீங்கள் கூறுகிறீர்கள், ஆனால் அது வானத்திலிருந்து ஒரு பௌதிக உடலுக்குள் இறங்கியதாகக் கூறுகிறது. அது ஒரு மனித உடலில் இறங்கியது என்று நீங்கள் சொன்னால் அது சரி, ஆனால் அது நான்கு கால் விலங்குகளாகவும் ஊர்ந்து செல்லும் உயிரினங்களாகவும் மாறுகிறது என்று உறுதியாக எவரும் கூறவில்லை. கிறிஸ்துவின் வருகை மனிதகுலத்தின் இரட்சிப்புக்காக என்று நமது நம்பிக்கை போதிக்கிறது. ஆன்மா உருவாக்கப்படாதது என்ற உங்கள் நம்பிக்கையில் நீங்கள் தவறாக நினைக்கிறீர்கள். கடவுளின் சக்தி மற்றும் அன்பினால், கிறிஸ்துவின் அவதாரம் முற்றிலும் சாத்தியமானது என்று நாங்கள் நம்புகிறோம். இருப்பினும், நீங்கள் ஆன்மாவை மனதின் பிரதிபலிப்பு என்று குறிப்பிடுகிறீர்கள். ஆனால் நீங்கள் அதை வீழ்ச்சியுடன் தொடர்புபடுத்தி, அது மாறக்கூடியது என்பதைக் குறிக்கும் கட்டுக்கதைகளை உருவாக்குகிறீர்கள். ஆன்மாவின் மாற்றம் காரணமாக மனமும் மாறக்கூடியது என்ற தவறான எண்ணத்தை இது ஏற்படுத்துகிறது. ஆனால், மனதைப் பற்றி இப்படி ஒரு எண்ணம் வரும்போதெல்லாம், மனதின் தந்தையையே நீங்கள் நிந்திக்கிறீர்கள் என்பதை நன்றாக நினைவில் கொள்ளுங்கள்’ என்று அவர்களை நோக்கிக் கூறினார்.
75. சிலுவை என்று வரும்போது, எது சிறந்தது என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? அதாவது, துன்மார்க்கர்கள் உங்களுக்கு எதிராக சதி செய்யும் போது அதை சகித்துக்கொள்வது, எந்த வடிவத்திலும் மரணத்திற்கு பயப்படாமல் இருப்பதா? அல்லது Osiris and Isis போன்றோரின் கதைகளை விவாதிப்பது, Typhon இன் திட்டங்கள், Cronos இலிருந்து தப்பித்துச் செல்லல், அவர் தனது குழந்தைகளை விழுங்குவது மற்றும் அவரது தந்தையின் கொலை போன்றவையா? ஆகவே பிந்தையதைத் தான் நீங்கள் ஞானமாக கருதுகிறீர்கள். இருப்பினும், நீங்கள் சிலுவையை கேலி செய்தால், உயிர்த்தெழுதலை நீங்கள் எவ்வாறு கவனிக்காமல் இருக்க முடியும்? உயிர்த்தெழுதலைப் பற்றி பேசிய அதே நபர்கள் சிலுவையைப் பற்றியும் பேசினார்கள். நீங்கள் சிலுவையைப் பற்றிக் குறிப்பிடும் போது, ஏன் சிலுவை நிகழ்த்திய அற்புதங்களைப் புறக்கணிக்கிறீர்கள்? அதாவது, இறந்தவர்கள் உயிர்த்தெழுப்பப் பட்டவர்கள், பார்வையை மீட்டெடுத்த பார்வையற்றோர், குணம் பெற்ற அங்கவீனர்கள், சுத்தப்படுத்தப்பட்டு, குணம் பெற்ற தொழுநோயாளிகள், தண்ணீரில் நடப்பவர்கள் மற்றும் அனைவரையும் கிறிஸ்துவை ஒரு மனிதன் என்று மட்டுமல்ல, கடவுள் என்பதையும் நிரூபிக்கும் ஏனைய அடையாளங்கள் மற்றும் அதிசயங்கள் என்பதை நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்கிறீர்களா? நீங்கள் நமது வேதாகமத்தில் முழுமையாக உங்களை ஈடுபடுத்திக்கொள்ளாமல், நீங்களே உங்களுக்குத் தீங்கிழைத்துக் கொண்டிருப்பதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது. கிறிஸ்துவின் செயல்கள் மனிதகுலத்தின் இரட்சிப்புக்காக பூமியில் அவருடைய தெய்வீக இருப்பை உறுதிப்படுத்துகின்றன என்பதை அறிந்துகொள்ள முயற்சியுங்கள்’ என்று அவர்களை நோக்கிக் கூறினார்.
76. ஆனால் நீங்கள் உங்கள் மத நம்பிக்கைகளை எங்களோடு பகிர்ந்துகொள்ள முடியுமா ? புத்திசாலித்தனம் மற்றும் மூர்க்கத்தனம் தவிர, புத்தியில்லாத உயிரினங்களைப் பற்றி நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்? அப்படியே இருப்பினும், இந்தக் கதைகள் வெறும் புராணக்கதைகள் என்று நீங்கள் கூறினால், Persephone ஐ பூமியின் உருவகம் என்றும், Hephaestus ஐ நெருப்பின் சின்னமாகவும், காற்றை Hera வாகவும், சூரியனை Apollo வாகவும், சந்திரனை Artemis, ஆகவும் மற்றும் கடலை Poseidon ஆகவும் ஏற்றுக்கொண்ட நீங்கள், உண்மையிலேயே கடவுளை வணங்கவில்லை என்று இப்போது புரிகிறது. மாறாக, நீங்கள் எல்லாவற்றையும் படைத்தவரைக் காட்டிலும் படைப்புகளையே மதிக்கிறீர்கள். படைப்பு அழகாக இருப்பதால், நீங்கள் அத்தகைய புனைவுகளை இயற்றினீர்கள் என்றால், நீங்கள் போற்றுவதை நிறுத்திக் கொள்வது பொருத்தமானது என்பதோடு, படைப்பாளருக்கு கிடைக்க வேண்டிய மரியாதை தவறாமல் கிடைப்பதை உறுதிசெய்து, படைத்தவற்றை தெய்வமாக்காமல் ரசிப்பதோடு நிறுத்திக்கொண்டால் மிகவும் பொருத்தமாக இருந்திருக்கும். வேறு விதமாகச் சொல்வதானால், அது ஒரு கட்டிடக்கலை நிபுணரின் பெருமையை அவர் கட்டிய வீட்டிற்கு சூட்டுவது அல்லது சாதாரண இராணுவ வீரனுக்கு நட்சத்திர அந்தஸ்துடைய ஒரு பெரிய தளபதியின் பெயரையும் பட்டத்தையும் வழங்குவது போன்றவற்றுக்கு ஒப்பாகும். அப்படியானால், சிலுவையில் ஏளனம் செய்வதற்குத் தகுந்த ஏதாவது இருக்கிறதா என்பதை எங்களுக்கு அறியத்தர வேண்டுமானால், இவைகளுக்கு நீங்கள் என்ன பதில் சொல்லப் போகிறீர்கள்?’ என்று அவர்களைப் பார்த்து வினவினார்.
77. அவர்கள் பதில் சொல்ல முடியாமல், தங்கள் கவனத்தை வேறு பக்கம் திருப்ப முயற்சித்த போது, அந்தோனியார் அவர்களை நோக்கிப் புன்னகைத்து, ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளர் மூலம் மீண்டும் பின்வருமாறு கூறினார். “பார்வையே இந்த விஷயங்களின் நம்பிக்கையைக் கொண்டுள்ளது. இருப்பினும், நீங்கள் ஆர்ப்பாட்டமான வாதங்களை நம்ப இஷ்டப்படுவதால், அத்தகைய சான்றுகள் உங்கள் முன்வைக்கப்படும் வரை கடவுளை வணங்குவதைத் தவிர்க்க விரும்புகிறோம். அத்தகைய ஆதாரம் வரும் வரை, பொதுவாக விஷயங்கள் மற்றும் குறிப்பாக கடவுளின் அங்கீகாரம் எவ்வாறு துல்லியமாக அறியப்படுகிறது? அது ஆர்ப்பாட்டமான வாதத்தின் மூலமாகவா அல்லது விசுவாசத்தின் செயல்பாட்டின் மூலமாகவா? என்பதை முதலில் சொல்லுங்கள். தெய்வீகச் செல்வாக்கிலிருந்து உருவான நம்பிக்கை உண்மையில் மேலானது என்றும் உண்மையான அறிவைப் பிரதிநிதித்துவப் படுத்துகிறது என்றும் அவர்கள் பதிலளித்தபோது, அந்தோனியார் அவர்களை நோக்கி, “நீங்கள் புத்திசாலித்தனமாக பதிலளித்தீர்கள், ஏனென்றால் நம்பிக்கை ஆன்மாவின் நிலையிலிருந்து பிறக்கிறது, அதே நேரத்தில் இயங்கியல் என்பது அதன் படைப்பாளர்களின் திறன்களின் விளைவாகும். எனவே, நம்பிக்கையின் மூலம் தெய்வீக செல்வாக்கை அனுபவிப்பவர்களுக்கு, நிரூபணமான வாதங்கள் தேவையற்றவையாகி விடுகின்றன. விசுவாசத்தின் மூலம் நாங்கள் அறிந்ததை நீங்கள் வார்த்தைகளின் மூலம் நிரூபிக்க முயற்சிக்கிறீர்கள், மேலும் நாங்கள் புரிந்துகொண்டதை நீங்கள் அடிக்கடி வெளிப்படுத்த முடியாது. எனவே உங்கள் தொழில்முறை வாதங்களை விட விசுவாசத்தின் மூலம் செயல்படுவது சிறந்ததும் மற்றும் வலிமையானதுமாகும்.
78. கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் புனிதமான மறைபொருளை, கிரேக்க பகுத்தறிவின் புத்திசாலித்தனத்தால் அல்ல, மாறாக இயேசு கிறிஸ்து வழியாக கடவுள் தாராளமாக நமக்கு வழங்கிய சக்திவாய்ந்த நம்பிக்கையின் மூலம் ஏற்றுக்கொள்கிறோம். இந்த உண்மையை விளக்குவதற்கு முறையான கல்வி அவசியமானதாக இல்லாவிட்டாலும், நாம் கடவுளை விசுவாசித்து, அவருடைய செயல்களின் மூலம் வாழ்க்கையின் அனைத்து அம்சங்களிலும் அவருடைய வழிகாட்டுதலை அங்கீகரிக்கிறோம். நீங்கள் சிக்கலான வாதங்களை நம்பியிருக்கும் போது, கிறிஸ்துவில் உள்ள எங்கள் நம்பிக்கை எங்களுக்கு அதிகாரம் அளிக்கும் அதேவேளை, நீங்கள் வழிபாடும் உங்கள் சிலைகளின் செல்வாக்கு வலுவிழந்து வருகிறது. ஆனாலும் எங்கள் நம்பிக்கை எல்லா இடங்களிலும் வளர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. உங்கள் விவாதங்கள் மற்றும் சர்ச்சைகள் எவரையும் கிறித்தவத்திலிருந்து புறமதத்தை நோக்கி இழுக்கவில்லை. கிறிஸ்துவே கடவுள் மற்றும் அவர்தான் கடவுளின் ஏக குமாரன் என்று அனைவரும் ஒப்புக்கொள்வது போல, நாங்கள் கிறிஸ்துவின் மீதான விசுவாசத்தை உறுதிப்படுத்துவதோடு, உங்கள் மூடநம்பிக்கைகளை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவருகிறோம். உங்கள் ஆணித்தரமான பேச்சு எதுவும் கிறிஸ்துவின் செய்தியைத் தடுக்காது. இருப்பினும், கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்பட்டத்தை அறிவிப்பதன் மூலம், நீங்கள் மூடர்களைப்போல் தெய்வங்களாகக் கருதும் அனைத்து சாத்தான்களையும் அவற்றின் பிற சக்திகளையும் நாங்கள் விரட்டுகிறோம். சிலுவை இருக்கும் இடத்தில், மந்திரசக்தி என்பது அதன் வலுவை இழக்கச் செய்வதன் மூலம் மாந்திரீகம் பயனற்றதும் தோற்றுப்போனதுமாக இருக்கிறது.
79. எனவே, நீங்கள் கூறும் உங்கள் அந்த அசரீரி இப்போது எங்கே? எகிப்தியர்களின் வசீகரம் என்ன ஆனது? மந்திரவாதிகளின் தந்திரம் எங்கே போனது? கிறிஸ்துவின் சிலுவை தோன்றியவுடன் இவை அனைத்தும் எப்போது மறைந்தன? இதன் மூலம் சக்தியற்றதாக பேசப்பட்ட விஷயங்களை விட இது உண்மையிலேயே கேலி செய்யப்பட வேண்டிய விடயமாகி விட்டதா? உங்கள் மதம் எந்த துன்புறுத்தலையும் சந்திக்கவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது; ஆனால் ஒவ்வொரு நகரத்திலும் கொண்டாடப்பட்டது. கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுபவர்கள் கஷ்டங்களை அனுபவித்தாலும், நாங்கள் அவர் மீது கொண்டிருக்கும் விசுவாசம் தொடர்ந்து செழித்து வளர்கிறது. உங்களுக்குப் பிடித்தது, பாராட்டுகளாக இருந்தபோதிலும், இறுதியில் அவை மறைந்துவிடும். அதே நேரத்தில் கிறிஸ்துவின் போதனைகள், ஆட்சியாளர்களால் தூற்றப்பட்டாலும், அடிக்கடி தாக்கப்பட்டாலும், அதன் புனிதத்தன்மை உலகம் முழுவதும் பரவியுள்ளது. கடவுளைப் பற்றிய அறிவு எப்போது இவ்வளவு பிரகாசமாக பிரகாசித்தது? சுயக்கட்டுப்பாடும், கன்னித்தன்மையின் அழகும் இன்று போல் எப்பொழுது தெளிவாகத் தெரிந்தது? கிறிஸ்துவின் சிலுவையின் ஒளியைத் தவிர, மரணம் எப்போது எளிதாக நிராகரிக்கப்பட்டது? கிறிஸ்துவுக்காகத் துணிச்சலாக மரணத்தை எதிர்நோக்கும் தியாகிகளை ஒருவர் சாட்சியாகக் காணும்போதும், திருச்சபையில் உள்ள கன்னியாஸ்திரிகள் அவர் நிமித்தம் தங்கள் கற்பையும், புனிதத்தன்மையையும் ஒருமைப்பாட்டையும் பேணுவதைக் காணும்போது இது தெளிவாகிறது.
அசுத்த ஆவியால் பீடிக்கப்பட்டோரைக் குணப்படுத்தியதன் மூலம் அவர் தத்துவவாதிகளை குழம்பிப் போகச் செய்தார்
80. இந்த அடையாளங்கள் கிறிஸ்துவின் மீதான நம்பிக்கையே உண்மையான மதம் என்பதை தெளிவாக நிரூபிக்கிறது. ஆனாலும், நீங்கள் நம்பிக்கையில்லாமல் இருக்கிறீர்கள் மேலும் மேலும் ஆதாரங்களைத் தேடுகிறீர்கள். 1 கொரிந்தியர் 2:4 இல் “எனது போதனையும் பேச்சும் வலியுறுத்திச் சொல்லும் ஆற்றலுள்ள ஞானம் பொருந்திய வார்த்தைகளைக்கொண்டனவாய் இருக்கவில்லை. பரிசுத்த ஆவி அருளிய வல்லமையே எனது போதனைக்கு நிரூபணம் ஆகும்” என்று எங்கள் ஆசிரியர் குறிப்பிடுவது போல், கிரேக்க தத்துவத்தின் சொற்பொழிவு வார்த்தைகளை நாங்கள் நம்பவில்லை; மாறாக, எந்தவொரு தர்க்க வாதத்திற்கும் இயற்கையாகவே முன்னிலை வகிக்கும் விசுவாசத்தை நாங்கள் நம்பியுள்ளோம். இங்கே பாருங்கள் – சிலர் பிசாசுகளால் தொந்தரவு செய்யப்படுகிறார்கள். சில நபர்கள் அவரை அணுகி, இந்த ஆவிகளால் ஆழ்ந்த மன உளைச்சலுக்கு இவர்கள் ஆளாகியிருக்கிறார்கள் என்று கூறினர். அப்போது அவ்வாறு பாதிக்கப் பட்டவர்களை அவருக்கு நடுவே கிடத்துமாறு கூறி, “நீங்கள் வணங்கும் உங்கள் சிலைகளை அழைப்பதன் மூலம் மாந்திரீகம் அல்லது மந்திரத்தின் மூலம் இவர்களைக் குணப்படுத்த முடியுமா? அப்படி இல்லை என்றால், எங்களுடனான உங்கள் தகராறுகளை இத்தோடு நிறுத்துங்கள், ஏனென்றால் நீங்கள் கிறிஸ்துவின் சிலுவையின் சக்தியைக் காண்பீர்கள்” என்று அந்தோனியார் சொன்ன பிறகு, அவர் கிறிஸ்துவை அழைத்து, இரண்டு அல்லது மூன்று முறை சிலுவையின் அடையாளத்தை வரைந்தார். உடனடியாக, அங்கிருந்த பாதிக்கப் பட்டோர் ஆரோக்கியத்திற்கும் தெளிவுக்கும் திரும்பினார்கள். அவர்கள் உடனடியாக இறைவனுக்கு நன்றி தெரிவித்தனர். தத்துவவாதிகள் என்று அழைக்கப்படுபவர்கள் அந்த மனிதனின் புரிதலையும், நிகழ்ந்த அதிசயத்தையும் கண்டு வியந்து வியந்தனர். அந்தோனியார் அவர்களை நோக்கி, “நீங்கள் ஏன் ஆச்சரியப்படுகிறீர்கள்? நாம் இந்த அற்புதங்களைச் செய்வதில்லை; கிறிஸ்து அவர்மீது விசுவாசம் கொண்டவர்கள் மூலம் அவற்றை நிறைவேற்றுகிறார். ஆதலால், நீங்களும் நம்புங்கள். எங்கள் வார்த்தைகளில் தந்திரமோ மாயாஜாலங்களோ இல்லை என்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள். ஆகவே கிறிஸ்துவின் மீதுள்ள அன்பினால் உண்டான விசுவாசத்தை ஏற்றுக் கொண்டால், நீங்கள் வாதங்களின் மூலம் ஆதாரத்தைத் தேட மாட்டீர்கள். ஏனென்றால், கிறிஸ்துவில் விசுவாசம் இருந்தால் போதும். இது அந்தோனியார் கூறிய வார்த்தைகள். இதைக்கேட்டு அங்கு கூடியிருந்த அனைவரும் ஆச்சரியமடைந்து, அவரிடமிருந்து பெற்ற ஆசீர்வாதத்தை ஏற்றுக்கொண்டு அதற்கு நன்றிசெலுத்தி புறப்படுவதற்கு முன் அவரை மனதார வாழ்த்தினர்.
பேரரசர்களின் கடிதங்களுக்கு அந்தோனியார் பதிலளித்த விதம்
81. அந்தோனியாரின் புகழ் அரசர்களையும் சென்றடைந்தது. கொன்ஸ்டன்டைன் ஓகஸ்டஸ், மற்றும் அவரது மகன்மாரான கொன்ஸ்டான்டியஸ் மற்றும் கொன்ஸ்டன்ஸ் ஆகியோருடன் சேர்ந்து, அவர் ஒரு தந்தையைப் போல அவருக்கு கடிதத்தை எழுதி, அதற்கான ஒரு பதிலைக் கோரினார். இருப்பினும், அந்தோனியார் அவர்களின் கடிதங்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கவில்லை, அல்லது அவர்களிடமிருந்து வந்த செய்திகளால் எந்த மகிழ்ச்சியையும் உணரவில்லை; பேரரசர்கள் அவரைத் தொடர்புகொள்வதற்கு முன்பு அவர் எப்படி இருந்தாரோ, அப்படியே மாறாமல் இருந்தார். அவரிடம் கடிதங்கள் வழங்கப்பட்டபோது, அவர் துறவிகளை அழைத்து, “ஒரு பேரரசர் எங்களுக்கு எழுதி இருப்பதையிட்டு ஆச்சரியப்பட வேண்டாம். அவர் ஒரு சாதாரண மனிதர். ஆனால், கடவுள் தான் நமக்குச் சட்டத்தைக் கொடுத்தார். “இந்த இறுதி நாட்களில் மீண்டும் தேவன் நம்மோடு பேசியிருக்கிறார். அவர் தன் குமாரன் மூலம் நம்மோடு பேசி இருக்கிறார். அவர் தன் குமாரன் மூலமாக இந்த முழு உலகையும் படைத்தார். எல்லாவற்றிற்கும் உரிமையாளராக தேவன் தன் குமாரனைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்” என்று எபிரேயர் 1:2 இல் அவரது சொந்த மகன் மூலம் எம்மோடு பேசியதையிட்டு ஆச்சரியப்படுங்கள் என்றார். கடிதங்களை ஏற்கத் தயங்கிய அவர், இதுபோன்ற விஷயங்களுக்கு எவ்வாறு பதிலளிப்பது என்று தனக்குத் தெரியவில்லை என்று கூறினார். இருப்பினும், துறவிகள் அவரை ஊக்கப்படுத்திய பிறகு, பேரரசர்கள் கிறிஸ்தவர்கள் என்று அறிந்து, அவர்களைப் புண்படுத்தாமல் இருக்க, அவர் பேரரசர்கள் அனுப்பிய கடிதங்களைப் படிக்க ஒப்புக்கொண்டார். கிறிஸ்து மீதான அவர்களின் நம்பிக்கையைப் புகழ்ந்து, இரட்சிப்பின் வழிகாட்டுதலை வழங்கி அவர்களுக்கு தனது பதிலை அவர் எழுதி, நிகழ்காலத்தில் குறைவாகவும், வரவிருக்கும் நியாயத்தீர்ப்பில் அதிக கவனம் செலுத்தும்படியும் வலியுறுத்தினார். கிறிஸ்து உண்மையான மற்றும் நித்திய அரசர் மற்றும் ஆசான் என்பதையும் அவர்களுக்கு நினைவூட்டினார். நீதியை நிலைநிறுத்தவும், ஏழைகளுக்கு கருணை காட்டவும், அவர்கள்மீது அக்கறை காட்டவும் அவர் கேட்டுக் கொண்டார். அவருடைய பதிலைக் கேட்டதும் அவர்கள் மகிழ்ச்சியில் ஆழ்ந்தனர். இதன் விளைவாக, அவர் அனைவராலும் போற்றப்பட்டார், மேலும் அனைவரும் அவரை ஒரு தந்தையாக மதிக்க விரும்பினர்.
ஆரியர்களின் தற்போதைய செயல்களை அவர் தொலைநோக்கு வழியாகக் கண்ட விதம்
82. அப்படிப்பட்ட உத்தமர் என்று அறியப்பட்டதால், தம்மைத் தரிசிக்க வருபவர்களுக்கு தன்னால் இயன்றளவில் பதிலளித்தார். மீண்டும் தனது கூடாரத்துக்குள் சென்று, தனது வழக்கமான கடமையில் ஈடுபட்டார். பெரும்பாலும், அவர் உட்கார்ந்து இருக்கும்போதும் நடக்கும்போதும் மக்கள் அவரை அணுகும்போதும், தானியேல் விவரித்தபடி அவர் மௌனமாகவே இருந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து அவர் தன்னுடன் இருந்த சகோதரர்களுடன் உரையாடலைத் தொடர்ந்தார். அவர் எதோ ஒரு விடயத்தைப்பற்றி அவரது பார்வையைச் செலுத்துகிறார் என்பதை அவரது தோழர்கள் உணர்ந்தனர். அவர் மலையில் இருந்தபோது எகிப்தில் நடக்கும் விஷயங்களை அடிக்கடிக் கண்டார். அவர் அதை தன்னுடன் இருந்த ஆயரான Serapion னிடம் கூறினார், மேலும் அந்தோனியார் ஒரு தரிசனத்தைக் கண்டார். அதாவது, ஒருநாள் அவர் உட்கார்ந்து தனது கடமையைச் செய்து கொண்டிருந்த போது மயங்கி விழுந்தார். அதில் எதோ ஒரு மாற்றம் இருந்தது போல் இருந்தது. அவர் பார்த்ததைப் பற்றி நிறைய புலம்பிக்கொண்டிருந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து, எதையோ முணுமுணுத்தவாறு, நடுங்கி, அருகில் இருந்தவர்களிடம் திரும்பி, நீண்ட நேரம் மண்டியிட்டு பிரார்த்தனை செய்து முடிந்தவுடன், அவர் எழுந்து நின்று அழுதார். அதனால், அவரது சகாக்கள் பயந்து நடுங்கி காரணம் என்னவென்று அவரிடமிருந்து அறிய விரும்பினர். அவரைப் பேச வைக்க அவர்கள் மிகவும் வற்புறுத்தி தொந்தரவு செய்தார்கள். அவர் நீடிய பெருமூச்சொன்றை விட்டு: ‘ஐயோ, என் பிள்ளைகளே, நான் தரிசனத்தில் கண்டவைகள் நிறைவேறுவதற்கு முன்பாக நான் மரணிப்பது நல்லது’ என்றார். அவர்கள் மீண்டும் அது என்னவென்று அவரிடம் கேட்டபோது, அவர் கண்ணீருடன், மனசாட்சி இல்லாத மிருகங்களைப் போல நடந்துகொள்ளும் சில தனி நபர்களிடம் சரணடையும் தருவாயில் இருக்கும் திருச்சபையை சீற்றம் ஆட்கொள்ளப் போகிறது. கோவேறு கழுதைகளால் சூழப்பட்ட இறைவனின் மேசையை நான் கண்டேன். அவை அனைத்தும் குழப்பமான நிலையில் ஒரு மந்தையைப் போல அதன் மீது உள்ள பொருட்களை உதைத்தன. என் பலிபீடம் இழிவுபடுத்தப்படும் என்று கூறும் ஒரு குரலைக் கேட்டதால், நான் எப்படி புலம்பினேன் என்பதை நீங்கள் பார்த்தீர்கள் அல்லவா என்று அவர் கேட்டார். அவர் தொடர்ந்து இந்த நிகழ்வுகளைக் கவனித்தார். அவர் கண்ட தரிசனத்தைப் போல, இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஆரியர்களின் படையெடுப்பு நிகழ்ந்தது. இது தேவாலயங்களை கொள்ளையடிக்க வழிவகுத்தது. அவர்கள் புனிதப் பாத்திரங்களை வலுக்கட்டாயமாக எடுத்து, புறமதத்தவர்களை அவற்றை எடுத்துச் செல்லுமாறு கூறினர். சிறையில் இருந்தவர்களைக் கூட தங்கள் சடங்குகளில் பங்கேற்கச் செய்தனர். பலிபீட மேசையை அவர்கள் விரும்பியபடி மாற்றினார்கள். கோவேறு கழுதைகளின் உதைகள் என்பது ஆரியர்களின் முட்டாள்தனமான செயல்களைக் குறிக்கிறது என்பது எங்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தது. இருப்பினும், இந்தத் தரிசனத்தைப் பார்த்த அவர், தன்னைச் சுற்றியிருந்தவர்களைச் சமாதானப்படுத்தி, ‘என் பிள்ளைகளே, மனம் தளராதீர்கள்; கர்த்தர் தம்முடைய கோபத்தைக் காட்டியதுபோல, அவர் சுகத்தையும் தருவார். திருச்சபை விரைவில் அதன் சரியான ஒழுங்கை மீட்டெடுத்து அது எப்போதும் போல் பிரகாசிக்கும். துன்புறுத்தப்பட்டவர்கள் மீட்கப்படுவதையும், மிலேச்சத்தனம் அதன் மறைவிடங்களுக்குத் திரும்புவதையும், எல்லா இடங்களிலும் உண்மையான நம்பிக்கையின் தைரியமான பிரகடனத்தையும் நீங்கள் காண்பீர்கள். ஆரியர்கள் உங்களைக் களங்கப்படுத்தாமல் கவனமாக இருங்கள், ஏனென்றால் அவர்களின் போதனைகள் அப்போஸ்தலர்களின் போதனைகள் போன்றது அல்ல, அவை பிசாசுகளின் போதனைகள், ஏனென்றால் அவர்களின் தந்தை பிசாசு; உண்மையில், இந்த கோவேறு கழுதைகளின் மனச்சோர்வைப் போலவே, அவை வெறுமையாகவும் முட்டாள்தனமாகவும் இருக்கின்றனர், உண்மையான புரிதல் அவர்கள் மத்தியில் இல்லை.
அந்தோனியார் ஒப்புக்கொடுத்த செபத்தின் வழியாக கிறிஸ்து ஒருவரே எல்லோரையும் குணப்படுத்தினார்
83. 83. அந்தோனியாரின் வார்த்தைகள் இவ்வாறுதான் அமைந்திருந்தன. எனவே, அத்தகைய அற்புதங்கள் ஒரு மனிதனின் கைகளால் செய்யப்படக் கூடுமா என்று நாம் சந்தேகிக்கக்கூடாது. ஏனென்றால், அது இரட்சகரின் வாக்குத்தத்தம், ‘கடுகு விதையளவு விசுவாசம் உங்களுக்கு இருந்தால், அது இந்த மலையையே இங்கிருந்து அகற்றும் என்று மத்தேயு 17:20 இல் சொல்லப் பட்டுள்ளது. மீண்டும், “உண்மையாக, உண்மையாகவே, நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், நீங்கள் என் பெயரில் தந்தையிடம் கேட்டால், அவர் அதை உங்களுக்குத் தருவார். ஆகவே கேளுங்கள், உங்களுக்கு கொடுக்கப்படும்” என்று யோவான் 16:23 இலும், அவரே தம் சீடர்களிடமும், அவரை நம்பும் அனைவரிடமும், நோயாளிகளைக் குணமாக்குங்கள், நீங்கள் அந்தக் கொடையை இலவசமாகப் பெற்றுள்ளீர்கள் என்று பொருள்படும் படியாக மத்தேயு 10:8 இல், “நோயுற்றவர்களைக் குணமாக்குங்கள். இறந்தவர்களுக்கு மீண்டும் உயிர் கொடுங்கள். தொழு நோயாளிகளைக் குணப்படுத்துங்கள். பிசாசு பிடித்தவர்களிடமிருந்து பிசாசுகளை விரட்டுங்கள். இவ்வல்லமைகளை உங்களுக்குத் தாராளமாய் வழங்குகிறேன். எனவே, மற்றவர்களுக்குத் தாராளமாய் உதவுங்கள்” என்று கர்த்தர் கூறியிருப்பதை அந்தோனியார் தனக்கு அருளப்பட்ட கட்டளைகளாய் எண்ணி எல்லோருக்கும் சேவை செய்தார்.
84. எவ்வாறாயினும், அந்தோனியார் தேவையுள்ளோர், நோயாளர்கள் மற்றும் பிசாசின் பிடியில் இருந்தவர்களை எவ்விதமான கட்டளையிடுதல் மூலமும் குணப்படுத்தவில்லை. மாறாக செபத்தினாலும் கிறிஸ்துவின் திருநாமத்தை உச்சரித்தும் தான் அனைத்து புதுமைகளையும் நிகழ்த்தினார். நோயுற்றவர்களைக் குணப்படுத்துவது இறைவனின் கருணையே தவிர, அவருடைய சொந்த சக்தி அல்ல என்பதை இது அனைவருக்கும் உணர்த்தியது. ஆனால் இங்கே அந்தோனியாரின் பங்கு பிரார்த்தனை மற்றும் ஒழுக்கம் மட்டுமே. அதற்காகவே அவர் எல்லாச் செலவச் செழிப்பையும் விட்டுவிட்டு, அவர் தற்போது குடியிருக்கும் மலையில் தங்கியிருந்தார். தெய்வீக விஷயங்களை மனதில் அசைபோட்டவராய் மகிழ்ச்சியுடன் காணப்பட்டார். அதேநேரம் ஆனால் மக்கள் கூட்டம் அவரைத் தொந்தரவு செய்து மலையின் கீழ்ப்பக்கத்துக்கு வருமாறு வற்புறுத்தியபோது துக்கமும் வேதனையும் அடைந்தார். அங்கு பிரசன்னமாயிருந்த சகல நியாயாதிபதிகளும் மலைமேலிருந்த அவரை கீழே வரச் சொன்னார்கள். ஏனென்றால் முறைப்பாடுகளோடு வருவோர் மலைமேலிருக்கும் அவரை எளிதில் அணுகமுடியாது என்ற காரணத்தால் இவ்வாறான வேண்டுகோள் விடுக்கப்பட்டது. ஆயினும்கூட, அவர்கள் அவரைப் பார்க்க வேண்டும் என்று அவரை கீழே இறங்கி வரச் சொன்னார்கள். அவர் அதைத் தவிர்த்து, அவர்களிடம் செல்ல மறுத்த போது, அவர் வந்தாக வேண்டும் என அவர்கள் உறுதியாக இருந்தார்கள். அப்போது காவலர்களுடன் கைதிகளை அனுப்பி அவரை கீழே இறங்குமாறு வலியுறுத்தினார்கள். இறுதியில், அவர்களின் இக்கட்டான நிலையமையை கருத்திற்கொண்டு, அவர் மலை அடிவாரத்துக்குச் சென்றார். அவர் அங்கு வந்தது நியாயாதிபதிகளுக்கும் அங்கு குழுமியிருந்த மக்களுக்கும் பயனுள்ளதாக இருந்தது. அவர் பலருக்கு உதவியதோடு, நீதிபதிகள் மற்றும் நீதிக்கு முன்னுரிமை அளிக்கவும், கடவுளுக்கு பயப்படவும் அறிவுறுத்தினார். அத்தோடு “நீங்கள் மற்றவர்களை எப்படி நியாயம் தீர்க்கிறீர்களோ அவ்வாறே தேவன் உங்களை நியாயம் தீர்ப்பார். மற்றவர்களுக்கு நீங்கள் வழங்கும் மன்னிப்பு உங்களுக்கும் வழங்கப்படும்” என்ற மத்தேயுவின் 7 : 2 ம் வாசகங்களுக்கு ஏற்ப எம் வாழ்க்கையை அமைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பதை நினைவில் கொள்ளவும் அறிவுறுத்தினார். இருப்பினும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவர் மலைமீது செலவிட்ட நேரத்தை மிகவும் பெறுமதியாகக் கருதி அதை என்றும் நேசித்தார்.
அந்தோனியார் பிரபு ஒருவருக்கு புத்திக்கூர்மையுடன் பதிலளித்த விதம்
85. மற்றொரு சமயம், தேவையுள்ளவர்களால் கட்டாயப்படுத்தப் படுவதைக் கண்டார். மேலும் படைத் தளபதிகளால் பல முறை வேண்டுகோள் விடுக்கப்பட்ட பிறகு, அவர்களுடன் இரட்சிப்புக்கு வழிவகுக்கும் விஷயங்களைப் பற்றி சுருக்கமாகப் பேச அவர் மலையில் இருந்து கீழே இறங்கி வந்ததும் அவர்களுடன் சிறிது நேரம் பேசியவுடன் அவசரமாக மீண்டும் திரும்பிப்போக எத்தனிக்கையில், அந்தோனியாரைப் பற்றி நன்கு அறிந்திருந்த அந்தப் பிரபு, அவரை அவருடன் வந்து தங்கும்படி வேண்டுகோள் விடுத்தபோது, அவரது வேண்டுகோளை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது முடியாது என்று பணிவாக விளக்கினார். அதற்காக அவர் ஒரு புத்திசாலித்தனமான உவமையைப் பயன்படுத்தினார், “வறண்ட நிலத்தில் அதிக நேரம் போடப்பட்ட மீன்கள் அழிந்துவிடும். அதேபோல், துறவிகள் உங்களுடன் தங்கி அவர்களது நேரத்தை வீணடித்தால், அவர்களின் சக்தியை இழந்து விடுவார்கள். ஆகவே, நீரற்ற இடத்தில் போடப்பட்ட மீன்கள் எவ்வளவு சீக்கிரம் நீருக்குத் திரும்பி அதன் உயிரையும், சக்தியையும் காத்துக்கொள்கிறதோ, அவ்வாறேதான் துறவிகளான நாமும் விரைந்து செயலாற்ற வேண்டும். ஆகவே தாமதிக்காமல் நாமும் மலைக்கு விரைந்து செல்ல வேண்டும். தாமதித்தால் நமக்குள் இருக்கும் விஷயங்களை மறந்து விடுவது மட்டுமன்றி, நமக்குள் இருப்பதை இழந்துவிடும் அபாயமும் அங்கே உள்ளது.” என்று மிகவும் புத்திக்கூர்மையுடன் விளக்கிக்கூறினார். உடனே அந்த இராணுவத் தளபதி இந்த அருமையான விளக்கத்தையும் அவரிடமிருந்து பல அறிவுபூர்வமான விபரங்களையும் கேட்டவுடன் ஆச்சரியமடைந்து, “உண்மையாக, இந்த மனிதன் கடவுளின் ஊழியர். கல்வியறிவற்ற ஒருவன் கடவுளின் தயவு இல்லாவிட்டால் எப்படி இவ்வளவு ஆழமான ஞானத்தைப் பெற முடியும்?” என்று வியந்து போற்றியபடி அவரிடம் விடைபெற்று அங்கிருந்து சென்றார்.
பலாசியஸ் பிரபு அந்தோனியாரால் எச்சரிக்கப்பட்டவாறே தனது பரிதாபகரமான முடிவை சந்தித்தார்
86. பலாசியஸ் என்ற ஒரு குறிப்பிட்ட இராணுவத் தளபதி ஆரியர்களுக்கு விசுவாசமாக இருந்ததால் கிறிஸ்தவர்களாகிய எங்களை கடுமையாக துன்புறுத்தினார். ஆகவே இது துரதிர்ஷ்டத்துடன் தொடர்புடைய பெயர். அவரது துன்புறுத்தல் மிகவும் கொடூரமானது. அவர் கன்னிப் பெண்களை உடல் ரீதியாக சித்திரவதைகளுக்குள்ளாக்கியதோடு, துறவிகளையும் கொடூரமாகத் தண்டித்தார். இதையெல்லாம் கேள்வியுற்ற அந்தோனியார், அந்தத் தளபதிக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார், “கோபம் உம்மை நெருங்குவதை நான் காண்கிறேன், எனவே கிறிஸ்தவர்களைத் துன்புறுத்துவதை நிறுத்தும். அதேநேரம் கோபம் ஏற்கனவே உம்மை மீறும் விளிம்பில் இருப்பதால், அது உம்மைத் தாக்குவதை நீர் காணலாம்” என்று எச்சரித்தார். இருப்பினும், பலாசியஸ் கேலியாகச் சிரித்தவாறே கடிதத்தை நிராகரித்து அதன் மீது காரி உமிழ்ந்தான். மேலும், அதைக் கொண்டுவந்த தூதர்களை அவமானப்படுத்தினான். “நீ துறவிகளை கவனித்துக்கொள்வதால், நான் விரைவில் உன்னை கவனிக்க வருவேன்” என்று அந்தோனியாரிடம் தெரிவிக்கச் சொன்னான். இது நடந்து ஐந்து நாட்களுக்குப் பிறகு, அவனது விதி வியக்கத்தக்க முறையில் மாறியது. பலாசியஸ் மற்றும் எகிப்தின் அரசியரான நெஸ்டோரியஸ், அலெக்ஸாண்டிரியாவில் இருந்து அருகிலுள்ள சாரேயு என்ற தங்குமிடத்தை நோக்கிப் புறப்பட்டனர். இருவரும் பலாசியசுக்கு சொந்தமான சாந்தமான குதிரைகளில் சவாரி செய்தனர். அவர்களது பயணம் தொடங்கி நீண்ட நேரம் ஆகியிருக்கவில்லை, குதிரைகள் மூர்க்கத்தனமாக நடந்துகொள்ளத் தொடங்கின. திடீரென்று, நெஸ்டோரியஸைச் சுமந்து சென்ற மிகவும் அடக்கமாக இருந்த குதிரை, பலாசியஸைத் தூக்கித் தரையில் எறிந்து, அவனைப் புரட்டிப்போட்டு, கடுமையாகக் கடித்ததனால் அவனது தொடைகளில் பலத்த காயம் ஏற்பட்டது. உடனடி சிகிச்சைக்காக அவனை நகரத்திற்கு அழைத்துச் சென்றனர். ஆனாலும், மூன்று நாட்களுக்குப் பின் எவ்வித சிகிச்சையும் பலனளிக்காத காரணத்தால் அவன் இறந்து போனான். அந்தோனியாரின் கணிப்பு எவ்வளவு விரைவாகவும் துல்லியமாகவும் நிறைவேறியது குறித்து அனைவரும் வியப்பில் ஆழ்ந்தனர்.
பலவீனர்களுக்கு அவர் காட்டிய இரக்கம் மற்றும் எகிப்தில் உள்ளவர்களுக்கு அவர் அளித்த மகத்தான நன்மைகள் பற்றிய குறிப்பு
87. அவர் கொடுமைக்காரர்களை எச்சரித்த போதும், அவரை அணுகிய மற்ற அனைவருக்கும், அவர் வழிகாட்டுதலை வழங்கி, தங்கள் வழக்குகளை உடனடியாகக் கைவிட்டு விடுமாறு அறிவுறுத்தினார். அநீதி இழைக்கப்பட்டவர்களுக்காக அவர் வாதிட்டார். அதனால் பாதிக்கப்படுபவர் அவர் அல்ல, மற்றவர்கள் தான் என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். அவரது ஆதரவு மிகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. பல வீரர்கள் மற்றும் செல்வந்தர்கள் தங்கள் உலக சுமைகளை கைவிட்டு துறவற வாழ்க்கையைத் தழுவினர். அந்தோனியாரின் உருவில் கடவுள் ஒரு குணப்படுத்துபவரை எகிப்துக்கு அனுப்பியது போல் இருந்தது. துயரத்தில் இருந்தவர்கள் அவரைச் சந்தித்தபின் மகிழ்ச்சியுடன் திரும்பினார்களே? ஒரு இழப்பின் காரணமாக துக்கத்துடன் வந்தவர்கள் தங்கள் சோகத்தை மறந்து விரைவாக ஆறுதல் அடைந்தார்கள் அல்லவா? கோபத்தில் வந்தவன் நண்பனாகப் போகவில்லையா? நொந்துபோன மனதோடு அவரைச் சந்திக்க வந்தவர்கள் அவருடைய பிரசன்னத்தால் ஈர்க்கப்பட்டு, செல்வத்தை விட எளிமையை மதிக்கக் கற்றுக்கொள்ள வில்லையா? எந்தத் துறவி, வழிதவறிச் சென்றாலும், அவரைச் சந்தித்த பிறகு புதிய வலிமையைக் காணவில்லையா? மலைக்கு வந்து அந்தோனியாரைப் பார்த்த இளைஞன், உடனே ஆசைகளையும், இச்சையையும் மறந்து ஒழுக்கசீலனாக மாறவில்லையா? பிசாசின் பிடியில் சிக்கி சோதனைகளுக்கு உட்பட்டபோது, அவரிடம் வந்து குணமும் அமைதியும் பெறவில்லையா? சுமையுடனும், கலக்கத்துடனும் வந்தவர்கள் அமைதியான மனதுடன் தெளிவைப் பெற்றுச் செல்லவில்லையா?
பகுத்தறிவு காரணமாக அவர் அனைவருக்கும் ஆலோசகராக இருந்தது பற்றிய குறிப்பு
88. மற்றவர்களுக்கு வழிகாட்டுவதில் அந்தோனியாரின் மகோன்னதத் திறன் உண்மையிலேயே மிகவும் பாராட்டுக்குரியது. நான் ஏற்கனவே குறிப்பிட்டது போல, மக்களின் உள்ளத்தின் உள் செயல்பாடுகளைப் புரிந்துகொள்வதில் அவருக்கு ஒரு தனித்துவமான ஆற்றல் இருந்தது. அவரால் அவர்களின் மன உந்துதல்களை எளிதில் அடையாளம் காண முடிந்ததோடு, அவர்கள் தங்கள் ஆற்றலையும் கவனத்தையும் எங்கு செலுத்தினார்கள் என்பதையும் அவர் நன்கு அறிந்திருந்தார். மேலும் அவர் அவர்களால் ஏமாற்றப்படவில்லை என்பது மட்டுமல்லாமல், சந்தேகங்களால் குழப்பமடைந்தவர்களை உற்சாகப்படுத்தினார். இந்த அசுத்த ஆவிகளின் சூழ்ச்சிகளை எவ்வாறு எதிர்கொள்வது மற்றும் தோற்கடிப்பது என்பது பற்றி அந்தோனியார் அவர்களுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார். அவர்களை பிடித்திருந்த பிசாசின் பலவீனம் மற்றும் தந்திரங்களைப் பற்றி அவர்களுக்கு எடுத்தியம்பினார். இதன் விளைவாக, ஒவ்வொருவரும் எதிர்கால சவால்களுக்குத் தாங்கள் தயாராக இருப்பதாக உணர்ந்தவர்களாய், பிசாசு மற்றும் அவனது சேனைகளை எதிர்கொள்ள மலையிலிருந்து இறங்கினார்கள். அந்தோனியாரை வசீகரிக்க பல இளம் பெண்கள், அபிமானிகள் இருந்தபோதிலும், அவர் அவர்கள் மீது ஒரு பார்வையை வீசியதும், கிறிஸ்துவுக்குத் தங்களை அர்ப்பணிக்கும் பணியைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். அவரிடமிருந்து ஞானத்தைத் தேடுவதற்காக தொலைதூர நாடுகளிலிருந்து மக்கள் நீண்ட பயணத்தை மேற்கொண்டிருந்தனர். மேலும் பலரைப் போலவே, அவர்களும் ஒரு தந்தையின் வடிவமாக அவரைக் கண்டதுபோல் உணர்ந்து புதிய வலிமையுடன் வெளியேறினர். அவர் இறந்தபோது, எல்லோரும் தங்கள் சொந்தத் தந்தையை இழந்ததைப் போல எண்ணிப் பெரும் துக்கமடைந்தனர். அவருடைய போதனைகள் மற்றும் வழிகாட்டுதல்களை உறுதியாகப் பற்றிக் கொண்டிருந்தபடியால், அவரைப் பற்றிய நேசத்துக்குரிய நினைவுகளில் ஆறுதல் கண்டனர்.
105 வயது நிரம்பிய முதிர்ந்த நிலையிலும் அவர் துறவிகளுக்கு வழிகாட்டியாகவும் தனது நல்லடக்கம் தொடர்பான ஆலோசனைகளை வழங்குபவராகவும் இருந்தார்
89. அவர் மறைந்த கதையை நான் பகிர்ந்து கொள்வதும், நீங்கள் அறிந்துகொள்வதும் முக்கியமானது. எப்போதும் போல், அவர் குன்றின் வெளிப்புறத்தில் இருந்த துறவிகளைகக் காணச் சென்றார். தனது இறுதிநேரம் நெருங்கி வருவதை உணர்ந்த அவர், அங்கிருந்த சகோதரர்களை நோக்கி, “உங்களைக் காண வரும் எனது இறுதி வருகை இதுவாகும். இந்த வாழ்க்கையில் நாம் மீண்டும் சந்தித்தால் நான் ஆச்சரியப்படுவேன். நான் கிட்டத்தட்ட நூற்றி ஐந்து வயதை எட்டியுள்ளதால், நான் இவ்வுலக வாழ்க்கையை விட்டு வெளியேறுவது உறுதியாகிவிட்டது.” அதைக்கேட்ட துறவிகள் யாவரும் துக்கத்தால் மனமுடைந்து கணீர் சிந்தி, முதியவரை ஆரத் தழுவி முத்தமிட்டனர். ஆனாலும், தொலைதூரப் பயணத்தில் இருந்து மீண்டும் வீடு திரும்புவதைப் போல, மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் பேசினார். தங்கள் முயற்சிகளிலோ அல்லது ஆன்மீகப் பயிற்சியிலோ மனத்தைத் தளர்ச்சியடைய விட வேண்டாம் என்று அவர்களை உற்சாகப்படுத்தினார். வாழும் ஒவ்வொரு நாளையும் கடைசி நாளாக எண்ணி வாழவும், எதிர்மறை எண்ணங்களிலிருந்து தங்கள் ஆன்மாக்களை விடாமுயற்சியுடன் பாதுகாக்கவும், துறவிகளைப் பின்பற்ற முயற்சி செய்யவும், தீமைகளுக்கு மிகவும் பேர்போன மற்றும் நன்கு அறியப்பட்ட மெலிஷியன் பிரிவினருடன் எவ்விதத் தொடர்புகளைப் பேணாமல் இருக்கவும் அவர் அவர்களை வலியுறுத்தினார். ஆரியர்களின் நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராகவும் அவர் எச்சரித்தார். அவர்களின் துரோகம் அனைவருக்கும் தெளிவாகத் தெரிந்ததே. இந்த குழுக்களை ஆதரிக்கும் மற்றும் பாதுகாக்கும் நீதிபதிகளின் செயல்கள் குறித்து கவலைப்பட வேண்டாம், ஏனெனில் அவர்களின் செல்வாக்கு இறுதியில் மங்கிவிடும். மேலும் அவர்களின் ஆடம்பரம் குறுகிய காலத்துக்கு மட்டுமே நிலைத்திருப்பதால் அது விரைவில் மறைந்துவிடும். எனவே, தூய்மையாக இருக்க முயற்சிக்கவும். பிதாக்களின் பாரம்பரியங்களைக் கடைபிடித்து அதன்படி நடக்கவும். ஆகவே இவ்வாறான ஆடம்பரங்களால் கறைபடாதவராக இருப்பதோடு, முக்கியமாக நம் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மீதுள்ள புனிதமான விசுவாசத்தைக் கடைபிடிக்க என்றும் மறவாதீர்கள் என்று கூறினார்.
90. சகோதரத் துறவிகள் அவரது இறுதிமூச்சு வரை அவரைத் தங்களோடு தங்கியிருக்க வேண்டுமென வற்புறுத்தியபோது, அவர் பல காரணங்களைக் கூறி மறுத்துவிட்டார். அவர் மௌனமாக சைகைகள் மூலம் பின்வரும் விடயத்தை வெளிப்படுத்தினார்: குறிப்பாக எகிப்தியர்கள் இறுதிச் சடங்குகளை கௌரவிப்பார்கள். நல்ல மனிதர்களின், குறிப்பாக வேதசாட்சிகளின் உடல்களை இறப்பின் பின் கைத்தறி துணியில் போர்த்துவது, மற்றும் அவர்களது உடல்களை நிலத்தடியில் புதைப்பதற்குப் பதிலாக, படுக்கைகளில் கிடத்தி, தங்கள் வீடுகளில் வைப்பார்கள். இது இறந்தவர்களைக் கௌரவிக்க மேற்கொள்ளப்படும் ஒரு வழி என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள். இந்த ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத நடைமுறையைப் பற்றி மக்களுக்கு அறிவுறுத்துமாறு அந்தோனியார் அடிக்கடி ஆயர்களை ஊக்குவித்தார். அவர் பாமர மக்களுக்கும் பெண்களுக்கும் அத்தகைய நடவடிக்கைகள் சட்டபூர்வமானவையோ, புனிதமானவையோ அல்ல என்று அறிவுரை கூறினார். ஏனென்றால், முற்பிதாக்கள் மற்றும் தீர்க்கதரிசிகளின் உடல்கள் எப்பொழுதும் கல்லறைகளில் பாதுகாக்கப்பட்டு வருவதாகவும், கர்த்தர் மூன்றாம் நாள் உயிர்த்தெழும் வரை அவரது திருவுடல் கல்லறையில் வைக்கப்பட்டு கல்லால் மூடப்பட்டதாகவும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார். இவ்வாறு கூறியதன் மூலம், இறந்தவர்களை உரிய முறையில் அடக்கம் செய்யத் தவறுவது அவர்களின் புனிதத்தன்மைக்கு இழுக்கு என்றும் சட்டத்தை மீறுவதாகும் எனவும் வலியுறுத்தினார். இறைவனின் திருவுடலை விட முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததும் புனிதமானதுமாக வேறு என்னதான் இருக்க முடியும்? இந்த அறிவுரையைக் கேட்டதன் விளைவாக, பலர் இறந்த தமது சொந்தங்களைப் பூமிக்கு அடியில் புதைக்கத் தொடங்கினர் மற்றும் சரியான வழிகாட்டுதலைப் பெற உதவிய இறைவனுக்கு நன்றி தெரிவித்தனர்.
நோய்வாய்ப்பட்டிருந்த அவரது இறுதி விருப்பம் பற்றிய குறிப்பு
91. ஆனால், இந்த வழக்கத்தை நன்கு அறிந்திருந்த அவர், இறந்தபின் தன் உடலை எகிப்தியர் போல் நடத்துவார்களோ என்று அஞ்சி, மழையின் வெளிப்புறத்தில் இருந்த துறவிகளிடம் விடைபெற்று, தான் எப்போதும் வாழ்ந்த உட்புற மலைக்குள் நுழைந்தார். சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, அவர் நோய்வாய்ப்பட்டார். பதினைந்து வருடங்களாக மலையில் தன்னுடன் தங்கியிருந்து, அவர்களின் ஒழுக்கத்தைக் கடைப்பிடித்து, வயது முதிர்ச்சி காரணமாக அந்தோனியாரைக் கவனித்துக் கொண்ட இருவரை அவர் தன்னருகே அழைத்தார். அவர் அவர்களிடம், “யோசுவா 23:14-ல் “இது நான் மரிக்கும் நேரம். கர்த்தர் மிகப் பெரிய காரியங்களைச் செய்தார் என்பதை அறிந்து உண்மையாகவே நம்புகிறீர்கள். தன் வாக்குறுதிகளை அவர் சற்றும்மீறவில்லை. அவர் நமக்கு வாக்களித்த அனைத்தையும் நிறைவேற்றினார்” என்று எழுதப்பட்டுள்ளபடி, நான் இப்போது என் முன்னோர்களின் வழியைப் பின்பற்றுகிறேன், ஏனென்றால் கர்த்தர் என்னை அழைக்கிறார் என்பதை நான் உணர்கிறேன். விழிப்புடன் இருங்கள், உங்கள் நீண்டகால ஒழுக்கத்தை நழுவ விடாதீர்கள். அதற்கு பதிலாக, இதை ஒரு புதிய தொடக்கமாகக் கருதி, பிசாசுகளின் தந்திரத்தை, அவை எவ்வளவு கொடூரமானவையாகத் தோன்றினாலும், அவை அற்பமான சக்தியையே கொண்டுள்ளன என்பதை நினைவில் வையுங்கள். எனவே அவற்றுக்குப் பயப்பட வேண்டாம், மாறாக கிறிஸ்துவை எப்போதும் சுவாசித்து, அவரை மட்டுமே நம்புங்கள். மரணம் எந்த நேரத்திலும் வரும் என்ற நினைப்போடு அனுதினமும் உங்கள் வாழ்க்கையை வாழ முயற்சியுங்கள். உங்களை நீங்களே கவனித்துக்கொள்ளுங்கள், என்னிடமிருந்து நீங்கள் கேட்ட அறிவுரையை எப்போதும் நினைவில் வைத்திருங்கள். மதவெறி கொண்டவர்கள் மற்றும் ஆரியர்களுடன் எந்தவிதமான உறவையோ தொடர்புகளையோ வைத்துக் கொள்ளாதீர்கள். கிறிஸ்துவின் மீது அவர்கள் கொண்டிருந்த விரோதத்தின் நிமித்தம் தான், நான் அவர்களை ஒதுக்கிவைத்தேன் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். ஆதலால், எப்பொழுதும் முதலில் கடவுளைப் பின்பற்றுபவர்களாகவும், பிறகு புனிதர்களைப் பின்பற்றுபவர்களாகவும் இருங்கள். அப்படியானால், நீங்கள் மரித்த பிறகு, அவர்கள் உங்களை நித்திய வாழ்விற்குள் அன்பான நண்பர்களாக வரவேற்கலாம். இந்த விஷயங்களைப் பற்றி சிந்தித்து அவற்றை மனதில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். ஒரு தந்தையாக நீங்கள் என்னை ஏற்றுக்கொள்வீர்களானால், எனது உடலை யாரும் எகிப்துக்கு எடுத்துச் செல்லாமல் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். ஏனென்றால் அவர்கள் என்னை வீடுகளில் வைப்பார்கள். அத்தோடு எனது உடல் அவர்களின் கல்லறைகளில் வைக்கப்படுவதைத் தவிர்க்க விரும்புகிறேன். இதனால்தான் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு, நான் இந்த மலைக்கு குடியேற வந்தேன். இந்த வழக்கத்தை கடைப்பிடிப்பவர்களை நான் தொடர்ந்து கண்டித்து வந்ததையும், அதை நிறுத்த ஊக்குவித்ததையும் நீங்கள் அறிவீர்கள். எனவே, என் உடலை ரகசியமான ஒரு இடத்தில், பூமிக்கு அடியில் நல்லடக்கம் செய்து விடுங்கள். மேலும் நான் கேட்டுக்கொண்ட படியே, அந்த இடம் உங்களுக்கு மட்டுமே தெரிந்ததாக இருக்கட்டும் என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். உயிர்த்தெழுதலின் போது நான் என் உடலை மீட்பரிடமிருந்து புதிதான மற்றும் அழியாத ஒரு உடலைத் திரும்பப் பெறுவேன். எனது உடைமைகளைப் பொறுத்தவரை, தயவுசெய்து எனது ஆடைகளைப் பிரித்துக் கொடுத்துவிடுங்கள். ஆயரான செராபியோனிடம், நான் அணிந்திருந்த மற்றைய செம்மறியாட்டுத் தோலைக் கொடுத்து விடுங்கள். முடியினால் நெய்யப்பட்ட ஆடையை நீங்களே வைத்துக் கொள்ளுங்கள். எனக்குப் பிரியாவிடை தாருங்கள் என் அன்பான பிள்ளைகளே, இந்தத் தருணத்தோடு, அந்தோனியாகிய நான் விடைபெறுகிறேன், இனி உங்கள் மத்தியில் இருக்க மாட்டேன், என்று தழுதழுத்த குரலில் கூறினார்.
அந்தோனியார் இறையடி எய்தினார்
92. முழுமனதுடன் அவருக்குப் பிரியாவிடை அளித்தபோது, அங்கு கூடியிருந்தவர்கள் அனைவரும் அவரை முத்தமிட்டனர். பின்னர் அவர் நண்பர்களை வரவேற்பது போல் கால்களை உயர்த்தினார். அவர் முகத்தில் மகிழ்ச்சி பொங்கியது. அடுத்த கணம், அவர் தனது பிதாக்களுடன் இணைந்துகொள்ள அமைதியாக இறையடி எய்தினார். அவரது விருப்பத்திற்கு அமைவாக, அவர்கள் அவரது உடலைப் போர்த்தி பூமிக்கு அடியில் மறைவான ஒரு இடத்தில் நல்லடக்கம் செய்தனர். அவரது மிகவும் நெருங்கிய சகாக்களான அந்த இரண்டு பேரைத் தவிர, அந்தோனியாரின் உடல் எங்கே புதைக்கப்பட்டது என்று இன்றுவரை ஒருவருக்கும் தெரியாது. ஆசிர்வதிக்கப்பட்ட அந்தோனியாரின் ஆட்டுத்தோலிலான அவரது ஆடையைப் பெற்றுக்கொண்டவர்கள் அவற்றை விலைமதிப்பற்ற பொக்கிஷங்களாகப் போற்றி வந்தார்கள். இந்த பொருட்களைக் காணும்போதெல்லாம் அந்தோனியார் அவர்கள் முன் இருப்பது போல் ஒரு தெய்வீக உணர்வு ஏற்பட்டது. அவற்றை அணிந்த எவரும் அவரது போதனைகளை மகிழ்ச்சியுடன் முன்னெடுத்துச் செல்கிறார்கள்.
அந்தோனியார் இறக்கும் வரை ஆரோக்கியமாக வாழ்ந்தார்; அவரது புகழ் உலகம் முழுவதும் பரவியது
93. இது அந்தோனியாரின் பூமிக்குரிய வாழ்வின் முடிவைக் குறிக்கிறது. முந்தைய விளக்கங்கள் தொடக்கம் முதல் அவரது ஒழுக்கத்தை எடுத்துக்காட்டியது. இந்த விளக்கம் அவரது சாதனைகளுடன் ஒப்பிடும்போது சுருக்கமான ஒன்றாகத் தோன்றினாலும், கடவுளின் மனிதராக வாழ்ந்த உத்தமரான அந்தோனியாரின் மகத்துவத்தை இது மேலும் பிரதிபலிக்கிறது. இளமை முதல் முதிர்ந்த வயது வரை, அவர் தனது ஒழுக்கத்தில் உறுதியான ஈடுபாட்டைக் கடைப்பிடித்தார். முதுமைக் காலத்தில் அவர் செழிப்பு மிக்க உணவுகளின் கவர்ச்சியால் ஏற்கப்படவில்லை. உடல் பலவீனம் காரணமாக அவர் தனது ஆடைகளை மாற்றவோ அல்லது அவர் தனது கால்களை தண்ணீரால் கழுவுவதையோ கூட தவிர்த்தே வந்தார். இருப்பினும் அவர் முற்றிலும் எந்தவித பாதிப்பும் இல்லாமலேயே இருந்தார். அவரது கண்பார்வை மங்காமல் தெளிவாகவும் கூர்மையாகவும் இருந்ததோடு, மேலும் அவர் ஒரு பல்லைக் கூட இழக்கவில்ல. ஆனால் முதுமை காரணமாக பற்களின் ஈறுகள் தேய்ந்துபோயிருந்தன. அவர் தனது இரு கைகளிலும் கால்களிலும் வலிமையைத் தக்க வைத்துக் கொண்டு வாழ்ந்தார். மற்றைய எல்லா மனிதர்களும் பலவகையான உணவுகளை உட்கொண்டு, தங்கள் ஆடைகளையும் தங்களையும் துவைத்து சுத்தம் செய்துகொண்டிருந்த போதும், இவை எவற்றிலும் ஈடுபடாத அவர் மிகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் அதிக வலிமையுடனும் தோன்றினார். மேலும் அவரது புகழ் எங்கும் சுடர்விட்டுப் பிரகாசிக்கிறது; எல்லோரும் அவரை ஆச்சரியத்துடன் பார்க்கிறார்கள், அவரைப் பார்க்காதவர்கள் அவருக்காக ஏங்குகிறார்கள் என்பது அவருடைய நல்லொழுக்கத்திற்கும் அவரது ஆன்மா மீதான கடவுளின் அன்பிற்கும் தெளிவான சான்றாகும். ஏனென்றால், அந்தோனியார் இலக்கியங்கள் வாயிலாகவோ அல்லது உலக ஞானத்தினாலோ அல்லது வேறு எந்தக் கலை அம்சம் மூலமாகவோ புகழ் பெற்றவர் அல்ல. அவரது புகழ் தழைத்தோங்கியதற்கு முக்கிய மற்றும் ஒரே காரணம், அவர் கடவுள் மீது கொண்டிருந்த அளவு கடந்த பக்தி மட்டுமே. இது தெய்வீக வரம் என்பதை எவராலும் மறுக்க முடியாது. அந்தோனியாரை உலகம் முழுவதும் அறிய வைப்பதாக உறுதியளித்த கடவுளின் சித்தம் இல்லை என்றால், மலையில் தனிமையில் வாழ்ந்த ஒரு மனிதனை ஸ்பெயின், கோல், ரோம் மற்றும் ஆப்பிரிக்கா போன்ற நாடுகளில் உள்ளோர் எப்படி அறிந்திருக்க முடியும்? ஏனென்றால், அவர்கள் இரகசியமாகச் செயல்பட்டாலும், இருளில் இருக்க விரும்பினாலும், கடவுளின் சட்டங்கள் மக்களுக்கு செழிப்பைக் கொண்டுவருவதையும், நல்லொழுக்கத்தைத் தேடுவதில் ஆர்வமுள்ளவர்களாகவும் இருப்பதைக் கேட்கவும் மற்றவர்கள் பார்க்க வேண்டும் என்பதற்காக எல்லாவற்றையும் ஒளிரச் செய்ய இறைவன் அவர்களை விளக்குகளாகப் பயன்படுத்துகிறார்.
முடிவுரை
94. இந்த வார்த்தைகளை மற்ற சகோதரர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள், அப்போதுதான், அவர்கள் துறவற வாழ்க்கையின் உண்மையான அர்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். நம்முடைய கர்த்தரும் இரட்சகருமான இயேசுக்கிறிஸ்து தம்மை மகிமைப் படுத்துபவர்களை மகிமைப்படுத்துகிறார் என்பதையும், தமக்குச் சேவை செய்பவர்களை பரலோக இராச்சியத்துக்கு மட்டுமல்ல, பூமியில் நிறைவான வாழ்க்கையை வாழவும் வழிநடத்துகிறார் என்பதை அவர்கள் அங்கீகரிக்கட்டும். அவர்கள் தனிமை வாழ்வைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், அவர்களின் நற்பண்புகளும் மற்றவர்களுக்கு அவர்கள் செய்யும் உதவியும் அவர்களைப் புகழ்பெறச் செய்யும். முடியுமானால், இந்த செய்தியை விசுவாசிகள் அல்லாதவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். இதன் மூலம் நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுக்கிறிஸ்துவே சத்தியத்தின் கடவுள் மற்றும் தேவனின் ஏக சுதன் என்பதை அவர்கள் அறிந்துகொள்ளட்டும். அவரை உண்மையாக மகிமைப்படுத்தி, தங்கள் விசுவாசத்தைக் கடைப்பிடிப்பவர்கள், கிரேக்கர்கள் மற்றும் புறஜாதியினர் போன்றோர் அறிவீனம் காரணமாகக் கடவுளாக வணங்கும் பிசாசுகள் வெறும் ஏமாற்றுக் காரர்கள் என்பதை உறுதிசெய்துகொள்வார்கள். நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் துணைகொண்டு, அவரது கிருபை மூலமாக, அவர்கள் இந்த வஞ்சகர்களைத் தோற்கடித்து கர்த்தரான இயேசுவுக்கு என்றென்றும் மகிமையைக் கொண்டுவருவார்கள். ஆமென்.